poniedziałek, 23 marca 2026

Polskie filmy w programie 23. MDAG we Wrocławiu

Między 8 a 17 maja w kinie DCF nie zabraknie również najnowszych tytułów stworzonych przez polskich twórców. Część z nich ujawniamy poniżej. Wśród dokumentów m. in. premiera światowa "Moich Themersonów" oraz filmu poświęconego Ewie Benesz, która w latach 1976-1980 wędrowała po kraju z "Panem Tadeuszem" Adama Mickiewicza, była też aktorką Teatru Laboratorium, a od 1983 roku mieszkała i pracowała poza granicami kraju. 

Bez końca, reż. Michał Marczak


„Bez końca” (Closure), reż Michał Marczak – premiera polska


Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most nad Wisłą, gdzie widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: albo skoczył do rzeki, albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a strachem. Ojciec nie potrafi czekać na przełom w śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i drony, by samodzielnie zbadać rzekę. Poszukiwania go pochłoną. Samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla niego szansą na rozliczenie z dotychczasowym życiem.


„Freak Show” (Freak Show), reż. Łukasz Ronduda, Filip Pawlak – premiera światowa


Co się dzieje, gdy „dziwolągi” przejmują scenę? Grupa młodych artystów z niepełnosprawnościami, zaproszona przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, tworzy prowokacyjny „freak show” na otwarcie nowej siedziby muzeum. Ich autorska reinterpretacja pokazu dziwolągów ma podważyć społeczne normy i estetyczne kanony oraz skonfrontować widzów z lękiem i stygmatyzacją. Premiera w Halloween staje się manifestem wspólnoty i redefinicji niepełnosprawności jako siły.

„Nurt” (The Current), reż Rafał Skalski – premiera światowa


Rok 1985. Jedenastu śmiałków podejmuje pierwszą próbę spłynięcia Amazonką – od źródeł w Andach aż po Atlantyk. Niebezpieczna wyprawa ma być ich ostatnią przygodą przed wejściem w dorosłe życie. Szybko okazuje się, że największym wyzwaniem ekspedycji nie jest dzika rzeka, lecz emocje, konflikty i walka o przywództwo. Cztery dekady później uczestnicy tej pionierskiej wyprawy wspominają wydarzenia sprzed lat i próbują odpowiedzieć na pytanie co jest bardziej nieprzewidywalne - natura czy ludzie?


„Moi Themersonowie” (My Themersons), reż. Marcin Borchardt – premiera światowa


Rok 1939. Warszawa. Sześcioletnia Jasia żyje światem książeczek cioci Franciszki i wujka Stefana Themersonów i marzy o przyszłości w Paryżu. Jej dzieciństwo przerywają wydarzenia, które rozsadzają porządek świata. Film ukazuje wojnę jako doświadczenie rozpadu – pęknięcie języka, sensu i rzeczywistości. Z perspektywy dziecka oraz dwojga artystów przedstawia niewinność, miłość i twórczość jako formy oporu wobec przemocy oraz przestrzeń ocalenia człowieczeństwa.

Ewa - Ostatnia lekcja, reż. Andrea Mura, Federico Savonitto


„Ewa – Ostatnia lekcja (Ewa – The Last Lesson), reż. Andrea Mura, Federico Savonitto – premiera międzynarodowa


Ewa Benesz jest jednym z ostatnich świadków zanikającego Teatru Jerzego Grotowskiego. Postanawia opuścić Włochy i powrócić do Lublina, miasta, z którego uciekła w latach 80. podczas stanu wojennego w Polsce. Postępujący wiek zmusza ją do zaprzestania prowadzenia warsztatów, w których uczestniczą ludzie z całego świata. Musi pożegnać się ze swoimi uczniami. Praktyka teatralna i badania Ewy czerpią z tradycji i metodologii, które można przekazać wyłącznie osobiście, więc istnieje duże ryzyko, że jej wiedza zostanie utracona na zawsze. Po powrocie do Polski zmaga się z cichym ciężarem życia spędzonego z dala od domu.

 

„Wyznania pieprzyka” (Confessions of a Mole), reż Mo Tan – premiera polska


Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy. Gdy Mo zmaga się z diagnozą raka piersi i rozpadem związku, musi skonfrontować się z własną śmiertelnością i traumą pokoleniową. Dokumentalna intymność miesza się tu z tragicznym humorem w poszukiwaniu zrozumienia przeszłości i możliwości odbudowania miłości.

„Ślady” (Traces), reż. Alisa Kovalenko, Marysia Nikitiuk – premiera polska


„Ślady” to poruszające świadectwo solidarności kobiet. Film śledzi historię Iryny Dowhan, która dokumentuje doświadczenia kobiet dotkniętych przemocą wojenną, tworząc przestrzeń dla nadziei i uzdrowienia. Gromadząc świadectwa ocalałych, Iryna i bohaterki filmu budują krąg odwagi i troski, przekształcając ból w siłę prawdy, sprawiedliwości i wzajemnego wsparcia. Reżyserki unikają bezpośrednich obrazów przemocy, koncentrując się na subtelnych „śladach”, które kryją historie sześciu kobiet – niektóre z tych śladów widoczne są od razu, inne głęboko ukryte. Film jest studium przetrwania, odwagi i solidarności po koszmarach wojny.

informacja prasowa

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Polskie filmy w programie 23. MDAG we Wrocławiu

Między 8 a 17 maja w kinie DCF nie zabraknie również najnowszych tytułów stworzonych przez polskich twórców. Część z nich ujawniamy poniżej....

Popularne posty