Wydarzenia w Muzeum Narodowym i oddziałach 5-10.09 oraz Europejskie Dni Dziedzictwa

 Muzeum Narodowe we Wrocławiu i jego oddział Muzeum Etnograficzne po raz kolejny zostały regionalnymi koordynatorami Europejskich Dni Dziedzictwa na Dolnym Śląsku! W tym roku 31. edycja EDD odbędzie się dniach 9–10 i 16–17 września pod hasłem „Żywe dziedzictwo – tradycje od pokoleń”. Zaplanowano blisko 100 wydarzeń w ponad 40 miejscowościach regionu. 

Również Muzeum Narodowe we Wrocławiu i jego Oddziały zapraszają na swoje wydarzenia, wśród nich m.in.: spotkania z autorkami książek „Chłopki. Opowieść o naszych babkach” i „Wrocławski jidyszkajt. Pamięć o polskich Żydach”, obrazy polskiej wsi na fotografiach Zofii Rydet, wrocławskie miejsca (nie)pamięci, przejmujący spektakl dokumentalny, a także gry i zabawy w sztuce.

F. W. Hoepffner, Christine Henriette Stolberg-Stolberg, Niemcy (?), 1762.
wystawa "Szaleństwo rokoka!", fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

9.09, g. 12:00

Przeszłość rodzinna w kostiumie z bajki – wykład Sławomira Ortyla dla dorosłych i dzieci w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa

Będzie to opowieść o pierwowzorach literackich w autorskiej książce „Świat według Plumpy”. Przywołane zostaną nie tylko dawne tradycje rodzinne reprezentowane przez dziadków, ale także te zupełnie bliskie historie znajomych, sąsiadów, a nawet zwierząt – choć za tymi ostatnimi czasami kryją się ludzie, rzecz jasna. Dlaczego bohaterowie powieści umieszczeni zostali na pograniczu realności i bajki, a może snu? Ten pozornie odległy i nierealny świat okaże się bardzo prawdziwy i bliski. Spora dawka subtelnego humoru przewijającego się na kartach książki gwarantowana!

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

9.09, g. 14:00

Gry i zabawy w sztuce – warsztaty plastyczne dla dzieci w wieku 5–12 lat w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa, prowadzenie: Karolina Rzepka

Podczas zajęć porozmawiamy o cechach zabawy, przyglądając się jej przedstawieniom w sztuce. Zastanowimy się nad jej kulturotwórczą rolą. Spotkanie zakończą działania plastyczne, które dadzą nam szansę na sprawdzenie w praktyce naszych wcześniejszych ustaleń.

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

10.09, g. 11:00

Megaprzygody króla Dawida – zajęcia parateatralne dla dzieci w wieku 3–5 lat w ramach wydarzeń towarzyszących wystawie „Barokowi herosi”, prowadzenie: Sławomir Ortyl

Kto by przypuszczał – chłopiec, który był pasterzem, został… królem. Zanim się to jednak stało, stoczył bitwę z niedźwiedziem, lwem, a nawet olbrzymem! Przyjdź, zostaniesz współuczestnikiem przygód Dawida. Przekonasz się, jak to jest być pasterzem, jak smakuje zwycięstwo nad olbrzymem, a przede wszystkim, czy jest ci do twarzy w koronie!

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Wystawa "Nie zapomnisz." - widok ogólny, 
 fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Muzeum Etnograficzne

9.09, g. 16:00

„Wrocławski jidyszkajt. Pamięć o polskich Żydach” – spotkanie z autorką książki Tamarą Włodarczyk

Wydarzenie w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa, towarzyszące wystawie czasowej „Nie zapomnisz. Pamięć, pamiątka, pamiętnik”

Książka, która ukaże się niebawem nakładem Wydawnictwa AD REM, stanowi zapis wywiadów z przedstawicielami różnych pokoleń wrocławskich Żydów, przeprowadzonych przez autorkę w ciągu 20 lat jej działalności w organizacjach żydowskich. Jej bohaterami są zarówno liderzy wrocławskiej społeczności żydowskiej, jak i osoby, które w przeszłości związane były z Wrocławiem, a później wyemigrowały z Polski do Izraela, Szwecji i Stanów Zjednoczonych.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

10.09, g. 12:00

Krasnoludek jak malowany! – warsztaty rodzinne dla dzieci w wieku 7–12 lat w ramach Wrocławskiego Festiwalu Krasnoludków, prowadzenie: Olga Budzan

Makatki to haftowane lub drukowane serwetki, które wieszano na kuchennych ścianach. Na makatkach haftowano wszystko to, co najpiękniejsze – kosze z owocami, girlandy kwiatów, śliczne panie, czyściutkie kuchnie i wesołe kuchareczki, jelonki, postacie z bajek, no i oczywiście krasnoludki! Krasnoludki przy pracy, rozmawiające ze zwierzątkami, wędrujące, pływające na łódkach i przeżywające przeróżne leśne przygody. Z okazji Wrocławskiego Festiwalu Krasnoludków w Muzeum Etnograficznym zawiśnie wystawa poświęcona tym szlachetnym stworzeniom.

Podczas spotkania każdy będzie mógł wykonać makatkę malowaną na bawełnianej serwetce, inspirowaną dawnymi makatkami kuchennymi. Najambitniejsze dzieci będą mogły spróbować wyhaftować krasnoludka na tkaninie!

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl, 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

10.09, g. 14:00

Mozaika z nasion – warsztaty rodzinne dla rodzin z dziećmi w spektrum autyzmu w wieku 5–12 lat, towarzyszące wystawie „Nie zapomnisz. Pamięć, pamiątka, pamiętnik”, prowadzenie: Olga Budzan

Nasiona to skarb! Można wyhodować z nich różne gatunki zbóż, fasolę, słoneczniki, a nawet drzewa! Są one również źródłem wielu witamin i minerałów. Podczas warsztatów dzieci będą mogły nauczyć się rozróżniać nasiona zbóż oraz innych małych i dużych roślin. Wykonają także malutką mozaikę – ozdobę na ścianę. Dla cierpliwych!

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl, 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

10.09, g. 16:00

Rowy, skwerki, parki, zagajniki, czyli wrocławskie miejsca (nie)pamięci – spotkanie z dr. Alanem Weissem, działaczem lokalnym, uczestnikiem inicjatywy „Spod Ziemi Patrzy Breslau”

Wydarzenie w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa, towarzyszące wystawie czasowej „Nie zapomnisz. Pamięć, pamiątka, pamiętnik”

Rowy, skwerki, parki, zagajniki. To tam wciąż znaleźć można fragmenty potrzaskanych grobów ze zdewastowanych cmentarzy niemieckich. Te fragmenty skrywają opowieści o ludziach, którzy tworzyli to miasto, a pamięć o nich próbowano wymazać. Na podstawie inskrypcji i zachowanych dokumentów wciąż można jednak odtwarzać ich losy, starając się o godne upamiętnienie nekropolii Breslau.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Wystawa "Szaleństwo rokoka!": Ernst Wilhelm Bernhardi, Juliane von Hochberg, 
 fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

5.09, g. 14:00

Spotkajmy się w salonie – warsztaty plastyczne Agaty Iżykowskiej-Uszczyk w ramach cyklu „Dotknij Muzeum” dla osób z niepełnosprawnością wzroku

Zapraszamy na wspólne rozkładanie na czynniki pierwsze tematu martwej natury. W jaki sposób artyści współcześni przedstawiają owoce, butelki czy filiżanki? Prace Jana Cybisa oraz Jana Tarasina posłużą nam jako inspiracja do tworzenia własnych dzieł.

Bilety w cenie 3 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

8.09, g. 16:00

O czwartej pod Kopułami – oprowadzanie po wystawie czasowej „Szaleństwo rokoka! Fascynacja rokokiem na Śląsku (XVIII–XXI w.)”

A może by tak zacząć weekend od spotkania ze sztuką? Pawilon Czterech Kopuł zaprasza na oprowadzanie po wystawie czasowej, będącej pierwszą w historii muzealnictwa próbą zaprezentowania do tej pory niedostrzeganego, niedocenianego i pomijanego zjawiska w sztuce regionu jakim było rokoko. To także demonstracja zmian stylistycznych, które miały miejsce na Śląsku w drugiej połowie XVIII w., również ponownego zafascynowania nimi na przełomie XIX i XX w., a wreszcie szukania odpowiedzi na pytanie, czy ta stylistyka interesuje i fascynuje współczesnych.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

informacja prasowa

................................................................................................................................................

Europejskie Dni Dziedzictwa w Muzeum Narodowym we Wrocławiu

Muzeum Narodowe we Wrocławiu i jego oddział Muzeum Etnograficzne po raz kolejny zostały regionalnymi koordynatorami Europejskich Dni Dziedzictwa na Dolnym Śląsku! W tym roku 31. edycja EDD odbędzie się dniach 9–10 i 16–17 września pod hasłem „Żywe dziedzictwo – tradycje od pokoleń”.

Temat przewodni tegorocznej edycji „Żywe dziedzictwo – tradycje od pokoleń” związany jest z jubileuszem 20-lecia uchwalenia konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, a także 10-leciem Krajowej Listy Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego.

Muzea, biblioteki, archiwa, domy kultury, stowarzyszenia, organizacje i wiele innych instytucji na Dolnym Śląsku zaplanowało blisko 100 wydarzeń w ponad 40 miejscowościach regionu. Również Muzeum Narodowe we Wrocławiu i jego Oddziały zapraszają na wydarzenia zaplanowane w ramach EDD. Oto ich program.

MUZEUM NARODOWE WE WROCŁAWIU

9.09, g. 12:00

Przeszłość rodzinna w kostiumie z bajki. Wykład dla dzieci i dorosłych

Prowadzenie: Sławomir Ortyl

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116, wstęp wolny 

Będzie to opowieść o pierwowzorach literackich w autorskiej książce „Świat według Plumpy”. Przywołane zostaną nie tylko dawne tradycje rodzinne reprezentowane przez dziadków, ale także te zupełnie bliskie historie znajomych, sąsiadów, a nawet zwierząt – choć za tymi ostatnimi czasami kryją się ludzie, rzecz jasna. Dlaczego bohaterowie powieści umieszczeni zostali na pograniczu realności i bajki, a może snu? Ten pozornie odległy i nierealny świat okaże się bardzo prawdziwy i bliski. Spora dawka subtelnego humoru przewijającego się na kartach książki gwarantowana!

9.09, g. 14:00

Gry i zabawy w sztuce. Warsztaty plastyczne dla dzieci w wieku 5–12 lat

Prowadzenie: Karolina Rzepka

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, wstęp wolny, zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48  

Podczas zajęć uczestnicy porozmawiają o cechach zabawy, przyglądając się jej przedstawieniom w sztuce. Zastanowią się też nad jej kulturotwórczą rolą. Spotkanie zakończą działania plastyczne, które dadzą dzieciom szansę na sprawdzenie w praktyce wcześniejszych wspólnych ustaleń.

16.09, g. 12:00

Pałace Wrocławia. Wykład Anny Zwiech w ramach cyklu „Mój Śląsk. Fascynacje”

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116, wstęp wolny

Prezentacja dawnych budowlach pałacowych istniejących we współczesnej przestrzeni architektonicznej Wrocławia, które w przeszłości pełniły funkcję reprezentacyjno-mieszkalną, obecnie zaś wiele z nich mieści muzea, biblioteki, hotele czy służy jako siedziby instytucji.

17.09, g. 12:00

Jak dawniej bywało, czyli o przemianach obyczajów. Wykład Jadwigi Jasińskiej-Sadury

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116, wstęp wolny 

Spotkanie poświęcone będzie zmianom w obrębie różnych dziedzin: wychowania dzieci, podejścia do rodziny, relacji żona–mąż, rozrywek, mody, tradycji czy przesądów – zilustrowane dziełami sztuki i fotografiami.

MUZEUM ETNOGRAFICZNE

9.09, g. 16:00

„Wrocławski jidyszkajt. Pamięć o polskich Żydach”, spotkanie z autorką Tamarą Włodarczyk

Muzeum Etnograficzne, wstęp wolny

Książka, która ukaże się niebawem nakładem Wydawnictwa AD REM, stanowi zapis wywiadów z przedstawicielami różnych pokoleń wrocławskich Żydów, przeprowadzonych przez autorkę w ciągu 20 lat jej działalności w organizacjach żydowskich. Jej bohaterami są zarówno liderzy wrocławskiej społeczności żydowskiej, jak i osoby, które w przeszłości związane były z Wrocławiem, a później wyemigrowały z Polski do Izraela, Szwecji i Stanów Zjednoczonych.

10.09, g. 16:00

Rowy, skwerki, parki, zagajniki, czyli wrocławskie miejsca (nie)pamięci. Spotkanie z dr. Alanem Weissem

Muzeum Etnograficzne, wstęp wolny

Rowy, skwerki, parki, zagajniki. To tam wciąż znaleźć można fragmenty potrzaskanych grobów ze zdewastowanych cmentarzy niemieckich. Te fragmenty skrywają opowieści o ludziach, którzy tworzyli to miasto, a pamięć o nich próbowano wymazać. Na podstawie inskrypcji i zachowanych dokumentów wciąż można jednak odtwarzać ich losy, starając się o godne upamiętnienie nekropolii Breslau.

16.09, g. 17:00

„Chłopki. Opowieść o naszych babkach”, spotkanie z autorką książki Joanną Kuciel-Frydryszak

Muzeum Etnograficzne, wstęp wolny

Chłopki, wieśniaczki, włościanki. Dziewczynki, które marzą o szkole, ale muszą pomagać w polu, więc chodzą do niej tylko zimą; dziewczęta na wydaniu, które modlą się, by nie wyjść „za dziada” albo wdowca z czwórką dzieci. Biedne gospodynie, ale też żony bogatych kmieciów – wiecznie zapracowane, dla siebie samych nieważne, poświęcające się dla rodziny. Często lekceważone, od dziecka przyuczane do służenia innym, pracy ponad siły i godzenia się z najgorszym, niewybranym przez siebie losem. O czym marzyły? Za czym tęskniły? Co odmieniało ich los?

17.09, g. 17:00

„Pamiętnik” – spektakl dokumentalny w wykonaniu Klaudii Kący-Jasic

Reżyseria Jolanta Sakowska, scenografia Jerzy Welter, współpraca Instytut im. Jerzego Grotowskiego

Muzeum Etnograficzne, wstęp wolny

Monodram powstał w oparciu o tekst autentycznego pamiętnika przywołującego dramatyczne przeżycia dziecka, którym była w czasie wojny i tuż po jej zakończeniu autorka zapisków. Treść wspomnień odczytuje po śmierci babci jej wnuczka, dla której pamiętnik został napisany. Tekst odsłania wrażliwość i wewnętrzne bogactwo autorki, co bohaterkę przedstawienia skłania do refleksji i stawiania pytań o to, dlaczego tak często brakuje nam czasu na rozmowę i odwagi na zadanie prostych pytań bliskiej przecież osobie. Spektakl odwołuje się do doświadczenia powszechnego, bo jakże często przychodzi nam żałować, że nie zapytaliśmy o coś bliskich, póki żyli. Jakże często zbyt późno dowiadujemy się, że ktoś był świadkiem i uczestnikiem niezwykłych wydarzeń. W monodramie przyjęta została perspektywa młodego człowieka, który by poznać prawdę o przeszłości, ma już tylko do czynienia z zatartymi śladami.

PAWILON CZTERECH KOPUŁ MUZEUM SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ

16.09, g. 11:00

Nie tylko Rydet – obrazy polskiej wsi na fotografiach z kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Wykład Aleksandry Szwedo

Pawilon Czterech Kopuł, wstęp wolny

Obraz polskiej wsi i jej mieszkańców utrwalił się w historii fotografii głównie dzięki „Zapisowi socjologicznemu” Zofii Rydet. Podczas wykładu zostaną zaprezentowane mniej znane prace artystów fotografików przedstawiające wiejski habitat.  

HOTEL THE BRIDGE WROCŁAW & MUZEUM NARODOWE 

WE WROCŁAWIU

16.09 i 17.09, g. 11:00 i 16:00

Sztuka i historia – hotel The Bridge Wrocław jakiego nie znacie

Prowadzenie: Grzegorz Wojturski i Michał Pieczka

Hotel The Bridge Wrocław, pl. Katedralny 8, wstęp wolny, zapisy hb1z1-pr@accor.com

Hotel The Bridge Wrocław we współpracy z Muzeum Narodowym we Wrocławiu zapraszają na specjalne oprowadzania po przestrzeni hotelu, gdzie znajdują się reprodukcje wybranych dzieł malarstwa pochodzące ze zbiorów MNWr, a także powiększone panoramiczne widoki dawnego Wrocławia. Będzie można obejrzeć zreprodukowane wybrane portrety postaci związanych z Wrocławiem i Śląskiem, kształtujących ich oblicza w XVI, XVII i XVIII wieku. Podczas zaplanowanych czterech spacerów przewidziane zostały dodatkowe działania artystyczne.

Więcej informacji na stronach:

https://mnwr.pl/ 

https://edd.nid.pl/   

Koordynator ogólnopolski EDD: Narodowy Instytut Dziedzictwa.

Koordynator EDD na Dolnym Śląsku: Muzeum Narodowe we Wrocławiu i jego Oddział Muzeum Etnograficzne.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

informacja prasowa

Jakie wystawy zaplanowano w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i oddziałach w 2024 roku?

 Podczas konferencji prasowej 15 stycznia 2024 roku dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu dokonał podsumowania roku jubileuszowego tej instytucji. Wraz z kierownikami oddziałów przedstawił tez plany na bieżący rok. Wśród  nich m. in. cykl rysunków Artura Grottgera zatytułowany „Wojna”, "Impresje. Młodzi o sztuce dawnej", "Pisanki i palmy wielkanocne", "Aśka Borof. Powszednie misterium".

Mieczysław Naruszewicz, Dudek, 1958, Zakład Porcelany Stołowej „Ćmielów” w Ćmielowie,
Wystawa „Wielka czwórka i inni. Ceramiczna rzeźba kameralna we wnętrzach doby PRL-u”

Wystawy 2024

Pójdź ze mną przez padół płaczu. Cykl Wojna Artura Grottgera

W ramach wystawy „Sztuka polska XVII–XIX w.”

16 stycznia – 16 czerwca 2024

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Otwarcie w rocznicę urodzin Romualda Traugutta (ur. 16.01.1826)

Cykl rysunków Artura Grottgera zatytułowany „Wojna” jest – obok „Pocztu królów polskich” Jana Matejki i Panoramy Racławickiej – jednym ze skarbów narodowych znajdujących się w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Jedenaście rysunków powstałych w latach 1886–1867 uzyskało status dzieła ponadczasowego, ukazującego uniwersalną wizję okrucieństwa i konsekwencji wynikających z wojny. Prezentacją „Wojny” Artura Grottgera

Muzeum Narodowe we Wrocławiu upamiętni Rok Romualda Traugutta i wydarzenia powstania styczniowego.

Od denara do złotówki. Monety ze zbiorów MNWr

13 lutego – 1 września 2024

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Skarbiec

Polskie monety znajdujące się w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu zaprezentowane zostaną na tej kameralnej wystawie. Zwiedzający zobaczą m.in. monety średniowieczne (denary wiązane z Bolesławem Śmiałym i Bolesławem Krzywoustym), półgrosze władców z dynastii Jagiellonów, monety srebrne: koronne, litewskie i gdańskie, złote dukaty, monety z okresu powstania listopadowego, próbne z czasów II Rzeczypospolitej i PRL-u, a także projekty monet z okresu dwudziestolecia międzywojennego.

Rzeczy przysposobione

17 lutego – 25 sierpnia 2024 (16.02 wernisaż)

Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu (piętro)

Jaki jest stosunek mieszkanek i mieszkańców Wrocławia i Szczecina do przedwojennego dziedzictwa swojego miasta? Czy w ich otoczeniu znajdują przedmioty sprzed wojny? Jak do nich trafiły? Jakie miejsce zajmują w hierarchii rzeczy? Wystawa stanowi próbę odpowiedzi na powyższe pytania. Pokazane zostaną fotografie Łukasza Skąpskiego oraz przedmioty wypożyczone od osób prywatnych – mieszkanek i mieszkańców Wrocławia i Szczecina. Ostatnim elementem wystawy będą fragmenty wywiadów będących rezultatem etnograficzno-artystycznego projektu, prowadzonego w latach 2019–2022 w obu miastach.

Bożenna Biskupska w pracowni, 
Wystawa „Bożenna Biskupska. Artystka i Budowla Możliwa”

Bożenna Biskupska. Artystka i Budowla Możliwa

10 marca – 9 czerwca 2024 (9.03 wernisaż)

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

Wystawa z udziałem: Magdy Jędry, Nicolasa Grospierre’a, Laury Adel, Piotra Pawlaka, Bartosza Radzikowskiego, Zygmunta Rytki, Stacha Szumskiego Retrospektywna wystawa twórczości współczesnej artystki Bożenny Biskupskiej.

Zaprezentowany zostanie wybór jej najważniejszych dzieł i cykli – od malarstwa i rysunku, przez rzeźbę i wielopostaciowe grupy figuralne, po rozbudowane instalacje przestrzenne, filmy wideo, projekty performatywne i interdyscyplinarne. W 2007 r. Bożenna Biskupska wraz z artystą Zygmuntem Rytką zainicjowała w dolnośląskim Sokołowsku Międzynarodowe Laboratorium Kultury – ta jedyna w swoim rodzaju niezależna instytucja z czasem wyrosła na fenomen w skali europejskiej. Na wystawie obok dzieł artystki pokazane zostaną prace twórców, którzy odnosząc się w swoich realizacjach do aury i ducha Sokołowska, podejmują zarazem dialog z dorobkiem Bożenny Biskupskiej.

Impresje. Młodzi o sztuce dawnej

19 marca – 19 maja 2024 (18.03 wernisaż)

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, sale wystaw czasowych

Pierwsza w historii Muzeum Narodowego we Wrocławiu wystawa przygotowana przez młodych wrocławian i wrocławianki, którzy wcielają się w rolę kuratorów i kuratorek. Z kolekcji Muzeum Narodowego wybrali blisko 70 dzieł sztuki, do części z nich stworzyli teksty literackie, które również zostaną zaprezentowane. Wystawa jest próbą odpowiedzi na pytania, co myślą, jak czują, o czym marzą współcześni młodzi ludzie i czego poszukują w sztuce dawnej? Wśród dzieł wybranych przez młodzież znajdą się m.in. obrazy Olgi Boznańskiej, Aleksandra Gierymskiego, Jacka Malczewskiego, Jana Matejki, Witolda Wojtkiewicza oraz w większym wyborze prace Wlastimila Hofmana i Marii Niedzielskiej.

Pisanki i palmy wielkanocne

19 marca – 7 kwietnia 2024

Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu, sala barokowa

Na dorocznej wystawie wielkanocnej zostaną zaprezentowane pisanki, palmy, stroiki, kartki świąteczne wykonane tradycyjnymi oraz współczesnymi technikami przez ponad 40 twórców głównie z terenu Dolnego Śląska i Opolszczyzny. Można będzie zobaczyć pisanki zdobione technikami batikową, rytowniczą i aplikacyjną, jajka oklejane miniaturowymi wycinankami, rdzeniem sitowia, opolskie „kroszonki” oraz te wykonane na motywach huculskich, suwalskich, opolskich czy rzeszowskich. Wystawa będzie także okazją do poznania współczesnych technik tworzenia tych rekwizytów.

Aśka Borof. Powszednie misterium

27 kwietnia – 18 sierpnia 2024 (26.04 wernisaż)

Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu, parter

Prace Aśki Borof wykonane są tradycyjnymi technikami takimi jak haft, malarstwo na szkle czy wycinanka. Tematyka poruszana przez artystkę to życie ludzkie od narodzin aż do śmierci oraz przesądy, wierzenia i marzenia w świecie, w którym religia przeplata się z magią. Prace artystki odwołują się także do pierwotnego sensu sztuki – mediacji. Poprzez sztukę, obiekty wotywne artystka prosi o zdrowie dla siebie i najbliższych. Przygląda się pięknu katolickiego rytu bez uprzedzeń, a przecież najtrudniej dostrzec piękno w tym, co bliskie i codzienne. Aśka Borof niczym etnografka dokumentuje też przemijające piękno Górek Zachodnich, dzielnicy Gdańska, w której mieszka i pracuje.

Marek Oberländer, Figura, 1959-1960, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Artystyczne poszukiwania Marka Oberländera

14 maja – 1 września 2024 (13.05 wernisaż)

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, sala 216

Przekazany w kwietniu 2022 roku dar Haliny Pfeffer-Oberländer dla Muzeum Narodowego we Wrocławiu jest doskonałą okazją do prześledzenia skomplikowanej i różnorodnej drogi artystycznej jej męża, Marka Oberländera. Starannie wyselekcjonowane prace, z liczącego blisko 500 obiektów przekazu, pozwolą przeanalizować twórcze niepokoje artysty, skutkujące niezliczoną liczbą rysunków – studiów nad formą, kolorem, motywem. Wśród nich znajdzie się wcześniej nieznany cykl „Korzenie”, barwne impresje z Prowansji, abstrakcyjne kompozycje z motywem oka, abstrakcje geometryczne. Prezentację uzupełni 7 obrazów z kolekcji malarstwa współczesnego Muzeum Narodowego we Wrocławiu, które tematyką domykają tytułowe poszukiwania artysty.

Wystawa „Kimono jako doświadczenie. Język sztuki Joanny Hawrot”
fot. Budzik Studio

Kimono jako doświadczenie. Język sztuki Joanny Hawrot

18 czerwca – 25 sierpnia 2024 (17.06 wernisaż)

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, sale wystaw czasowych

Eklektyzm światów, eksperymentalność działań i nowatorska forma ekspresji – Muzeum Narodowe we Wrocławiu zaprasza na autorską wystawę Joanny Hawrot, uznanej polskiej projektantki, kostiumografki i artystki wizualnej. To pierwsza tak duża wystawa tej twórczyni łącząca świat mody, sztuki i designu. Na 370 metrach kwadratowych, wśród scenografii złożonej z 18 000 metrów tkaniny Joanna Hawrot zaprezentuje autorskie kolekcje kimon zainspirowanych pracami wybranych artystów: Aleksandry Waliszewskiej, Angeliki Markul i Maurycego Gomulickiego oraz Soni Hensler.

Maria Pinińska-Bereś. Retrospektywa

7 lipca – 13 października 2024 (6.07 wernisaż)

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

Organizatorzy: Muzeum Narodowe we Wrocław, Kunstmuseum den Haag w Hadze Wielka monograficzna wystawa słynnej polskiej artystki współczesnej. Maria Pinińska-Bereś (1931–1999) uznawana jest za jedną z najwybitniejszych postaci polskiej sztuki XX wieku.  Celem prezentacji ugruntowanie znajomości twórczości artystki na arenie międzynarodowej i osadzenie jej w znaczący sposób w historii sztuki. Zdaniem kuratorów wystawy twórczość Pinińskiej-Bereś wzbogaca rozumienie sztuki lat 60. i 90. XX w. oraz jej kluczowych tematów takich jak performatywność, „forma i nie-forma”, (nie)prezentacja kobiecości/feminizmu, ale także wrażliwość ekologiczna i współistnienie transludzkie. Tematy te zostaną zaprezentowane poprzez szeroki wybór prac, w tym jej najważniejszych rzeźb i performansów powstałych od lat 50. do końca 90. XX w. Eksponaty pochodzić będą ze zbiorów własnych Muzeum oraz z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie i Fundacji Beresiów. Wystawa zorganizowana we współpracy z Kunstmuseum den Haag w Hadze, zaprezentowana zostanie również w innych ważnych muzeach europejskich. Ekspozycji towarzyszyć będzie katalog.

Maria Pinińska-Bereś, Maszynka miłości, 1969; wystawa "Maria Pinińska-Bereś".
Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Obłęd. Przypadek Mariana Henela – Lubieżnika z Branic

21 września 2024 – 16 lutego 2025 (20.09 wernisaż)

Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu, parter

Pierwsza publiczna prezentacja gobelinów, fotografii i rysunków o tematyce erotycznej i psychopatologicznej stworzonych przez artystę samouka, wieloletniego pacjenta Szpitala dla Psychicznie i Nerwowo Chorych w Branicach Mariana Henela (1926–1993). Twórca prezentowanych prac to postać wieloznaczna, skrajnie kontrowersyjna i mroczna. Jednak jego dzieła powstałe w czasie prowadzonej arteterapii dzisiaj uznawane są za jedne z najwybitniejszych w skali światowej przykładów tzw. art brut, czyli sztuki marginesu i ludzi wykluczonych. Wykonywane od 1968 r. w szpitalnej Pracowni Ekspresji Sztuki Psychopatologicznej są świadectwem choroby, której początek brał się z niepohamowanego popędu płciowego. Wystawa przygotowana we współpracy z lekarzami Specjalistycznego Szpitala dla Psychicznie i Nerwowo Chorych im. biskupa Józefa Nathana w Branicach oraz dr. nauk medycznych Bogusławem Habratem z Zespołu Profilaktyki i Leczenia Uzależnień Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie.

Skarb Średzki. Legendy i mity

1 października – 29 grudnia 2024

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Skarbiec

Skarb Średzki, odnaleziony przypadkowo w 1988 roku w Środzie Śląskiej podczas prac budowlanych, pozostaje jednym z najniezwyklejszych odkryć jakie miały miejsce w XX w. Zespół unikatowych średniowiecznych klejnotów królewskich i cesarskich, pochodzących prawdopodobnie ze skarbca władcy Czech Karola IV, będący zastawem za udzieloną pożyczkę, został ukryty w połowie XIV w. i pozostawał nieznany przez ponad 600 lat. Nietypowe okoliczności odnalezienia skarbu i jego ogromna wartość sprawiły, że stał się publiczną sensacją i wywołał wiele dyskusji, dociekań i spekulacji. Na obrzeżu prowadzonych wokół Skarbu Średzkiego badań naukowych powstawały przez lata teorie, legendy i osobliwa „mitologia”, która sama w sobie jest fascynującym tematem z zakresu kultury i historii. Ona właśnie będzie tematem tegorocznej prezentacji, która obejmie nie tylko same niezwykłe zabytki Skarbu ze ślubną koroną królewską na czele, ale też dokumenty, artykuły prasowe, relacje i fotografie

Wielka czwórka i inni

Ceramiczna rzeźba kameralna we wnętrzach doby PRL-u

8 października 2024 – 2 lutego 2025 (7.10. wernisaż)

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, sala 200

Kameralna, choć składająca się aż z około 250 obiektów, wystawa prezentuje kolekcję porcelany Tomasza Dziewickiego. W jej skład wchodzą wszystkie zaprojektowane na przełomie lat 50. i 60., a także i w dobie lat 70. XX wieku figurki porcelanowe, które wytwarzane były w polskich fabrykach porcelany, zwłaszcza w najstarszej polskiej wytwórni w Ćmielowie.

Plagiat wszech czasów. Historyzm w meblarstwie

22 października 2023 – 23 lutego 2025 (21.10 wernisaż)

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, sale wystaw czasowych

Okazją do przygotowania wystawy jest 125. rocznica powstania we Wrocławiu Śląskiego Muzeum Rzemiosła Artystycznego i Starożytności, które odegrało rolę kulturotwórczą w czasach historyzmu. Będzie to pierwsza w Polsce tak obszerna prezentacja zabytkowych sprzętów z czasów historyzmu, przybliży tę mało znaną epokę i przedstawi jej intrygujące oblicze. Poświęcona będzie głównie meblarstwu 2. połowy XIX i początku XX w., ale na jego przykładzie ukaże najważniejsze nurty inspirowane dawnymi stylami występujące wówczas w architekturze wnętrz i rzemiośle artystycznym. Pokazanych zostanie około 200 zabytków.

Nabytki

5 listopada – 29 grudnia 2024

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Prezentacja dzieł sztuki współczesnej zakupionych do zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu w ostatnich latach.

Koszula kobieca, Zawale, Tarnopolskie, 1935 r.  Wystawa „Strojni Kresowiacy”

Strojni Kresowiacy

16 listopada 2024 – 16 lutego 2025 (15.11 wernisaż)

Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu, piętro 

Wystawa prezentować będzie stroje ludowe przywiezione na Dolny Śląsk przez ludność przesiedloną z dawnych kresów wschodnich Rzeczypospolitej oraz z Bukowiny rumuńskiej i z Bośni. Reprezentują one ubiory, przede wszystkim kobiece, zróżnicowane zarówno pod względem użytych do ich wykonania tkanin, jak również zdobnictwa. Zbiór strojów z tamtych regionów stanowi prawie 1/3 wszystkich zabytków zgromadzonych w Dziale Tkanin i Strojów Ludowych wrocławskiego Muzeum Etnograficznego.

Najpiękniejsza szopka bożonarodzeniowa 2024

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

grudzień 2023 – styczeń 2024

Kilkadziesiąt szopek betlejemskich wykonanych przez uczestników Wojewódzkiego Konkursu Rzeźbiarskiego „Najpiękniejsza Szopka Betlejemska 2024” zorganizowanego przez Galerię Twórczości Plastycznej Młodych działającą w MDK „Śródmieście” można będzie zobaczyć na tej wystawie. Co roku młodzież ze szkół Dolnego Śląska mierzy się z tematem, proponując różnorodne i często zaskakujące pomysły interpretacyjne przedstawienia miejsca Narodzenia Pańskiego. Szopki wykonane są w różnych technikach i z różnych – czasem nieoczywistych – materiałów.

`Rewolucja w sypialni. Łóżka w XIX wieku` - wystawa w Muzeum Narodowym we Wrocławiu

Kiedy zaczęto produkować łoża małżeńskie? Do czego służyło krzesło czystości i dlaczego dawniej ludzie sypiali w pozycji półsiedzącej? Odpowiedzi na te i inne pytania można będzie uzyskać, oglądając nową wystawę czasową przygotowaną przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu. To pierwsza tak obszerna ekspozycja mebli używanych w sypialniach przed laty. 

Dziewiętnasty wiek przyniósł rewolucję w projektowaniu łóżek i urządzaniu sypialni. Wpływ na nią miały zmiany zachodzące wtedy niemal we wszystkich dziedzinach życia. Wydarzenia Wielkiej Rewolucji Francuskiej, pojawienie się bogatej burżuazji i coraz bardziej zamożnego mieszczaństwa, a także postęp medycyny i psychologii oraz szerszy dostęp do kultury i sztuki zmieniały obyczajowość i styl życia Europejczyków.

W żadnym innym pomieszczeniu mieszkalnym nie nastąpiły wówczas tak radykalne zmiany jak w sypialni – wyjaśnia Małgorzata Korżel-Kraśna, kuratorka wystawy. Przestała ona pełnić rolę reprezentacyjną i stała się miejscem prywatnym, dostępnym tylko dla domowników. Nie urządzano już jej z myślą o podejmowaniu gości i dlatego na przykład przestano budować okazałe baldachimy nad łożem. Wtedy też łóżka stały się znacznie dłuższe, ponieważ zrezygnowano ze spania w pozycji półsiedzącej, co było praktykowane szczególnie w XVIII w. Od XIX w. lekarze zalecali spanie z wyprostowanym kręgosłupem. Nowością wprowadzoną w 2. połowie XIX w. była własna sypialnia dla par, które wcześniej musiały dzielić pomieszczenie do spania z innymi domownikami. W latach 80. XIX w. zaczęto także produkować łóżka dwuosobowe zwane małżeńskimi (w Polsce nosiły one nazwę »łóżka francuskie«).

Łóżko neorokokowe, ok. 1870, Małopolska, Muzeum Narodowe Wrocław

Kolejne rewolucyjne zmiany w sypialniach dotyczyły budowania w ich pobliżu toalet i łazienek. W tych pierwszych stawiano specjalny mebel zwany bidetem lub krzesłem czystości. Przybierał on zwykle kształt taboretu lub krzesła z oparciem i otworem w siedzisku (przykrywanym pokrywką lub uchylną klapą), pod którym umieszczano misę lub nocnik. Bidety wyparte zostały dopiero przez tzw. water klozety, instalowane powszechniej po roku 1870 wraz z rozwojem kanalizacji.

Łazienki urządzano w taki sposób, aby osoba z niej korzystająca nie potrzebowała już pomocy służącej i mogła samodzielnie poddawać się ablucjom. Zastosowanie nowych urządzeń i sprzętów (takich jak na przykład wieszaki na ręczniki, półki na akcesoria czy lustra) pozwalało zastąpić tradycyjne posługi.

Łóżko w stylu biedermeier, ok. 1820–1830, Małopolska, Muzeum Narodowe Wrocław

Wraz z upływem czasu zmieniały się również kształt i dekoracja łóżek – sposób ich ozdabiania podlegał silnym oddziaływaniom mody i stylów artystycznych – meble te coraz bardziej ewoluowały i wychodziły naprzeciw oczekiwaniom, potrzebom i chęci nadania im jak największej wygody – mówi Piotr Oszczanowski, dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu.  Nie pozbawiało ich to jednak walorów estetycznych – od bogactwa kształtów i bezmiaru dekoracji po skrajny utylitaryzm i oszczędność formy. 

Łóżko w stylu biedermeier, ok. 1820–1830. Śląsk, Muzeum Narodowe Wrocław

Na wystawie można będzie zobaczyć m.in. najmodniejszy w okresie empire model łóżka, czyli lit en bateau lub lit en gondole – nazwane tak ze względu na kształt przypominający łódź, a także przykłady łóżek z okresu biedermeier, łóżka neorokokowe, neobarokowe, neorenesansowe oraz łoże małżeńskie utrzymane w stylu neoklasycystycznym. Dopełnieniem ekspozycji będą dwa łóżka metalowe – dziecięce oraz składane dla dorosłych – bardzo znanej warszawskiej firmy Konrad i Jarnuszkiewicz.

informacja prasowa

Wrocław według Bacha - niezwykły portret miasta na rysunkach Carla Daniela Davida Friedricha Bacha

Muzeum Narodowe zaprasza na wystawę "Wrocław według Bacha", która przybliża postać Carla Daniela Davida Friedricha Bacha, wrocławskiego artysty dziś całkowicie zapomnianego. Największą atrakcją wystawy będzie pierwsza kompletna prezentacja bezcennego cyklu rysunków pokazujących, jak wyglądał Wrocław 200 lat temu, przed wielką rozbudową, która całkowicie zmieniła jego charakter.

Heinrich Mützel,

Zbieg ulic św. Mikołaja i Ruskiej od zachodu, 1828,

Zabudowa w większości niezachowana

Rys. piórkiem, tusz/ Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Bach jest nie tylko twórcą wyjątkowego zbioru rysunków przedstawiających Wrocław, był także projektantem dzieł użytkowych, kolekcjonerem, teoretykiem sztuki, pedagogiem, dyrektorem pierwszej wrocławskiej wyższej szkoły sztuk pięknych, protoplastki dzisiejszej Akademii Sztuk Pięknych.

Po raz pierwszy w historii pokazany zostanie w całości komplet 191 rysunków ukazujących najważniejsze budowle, pomniki, place, ulice, mosty Wrocławia, jak również przykłady rzeźby, w tym niemal w 85% niezachowane do naszych czasów portale domów mieszczańskich. 

„Tworzące zestaw sześciu tek rysunki prezentują niezwykły portret miasta stojącego u progu nowoczesności, modernizacji i rozbudowy, uchwyconego ręką artysty w ostatniej dobie przed wynalezieniem i upowszechnieniem fotografii” – mówi Aurelia Zduńczyk, kuratorka wystawy. „Unikatowa jest nie tylko objętość, ale i historyczna wartość tego wyjątkowego zbioru, który niejednokrotnie służył w odtwarzaniu zniszczonych wrocławskich zabytków w przestrzeni miejskiej”.

Heinrich Mützel, ul. Świdnicka, 1828, rys. piórkiem, tusz, Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Rysunki znajdujące się niegdyś w kolekcjach wrocławskich, obecnie będące własnością Muzeum Narodowego w Warszawie, w latach 1823–1828 z jubilerską precyzją wykonali piórkiem pod okiem pierwszego dyrektora Wrocławskiej Szkoły Sztuk – Carla Daniela Davida Friedricha Bacha trzej studenci: Heinrich Mützel, Johann Heinrich Hillebrandt i Ernst Wiedemann. 

Celem wystawy jest również przybliżenie niezwykle interesującej postaci Carla Bacha, artysty i inicjatora powstania zbioru rysunków Wrocławia. Zwiedzający będą mogli zobaczyć jego prace (m.in. odrysy dzieł sztuki włoskiej wykonywane podczas podróży, służące m.in. osobom, których nie było stać na wyjazdy do poznawania najważniejszych zabytków sztuki europejskiej), grafiki, projekty pomników, odlane według jego konceptu naczynia ceramiczne (wytwarzane przez wytwórnię w Bolesławcu) oraz podręczniki do nauki rysunku. Pokazana też zostanie lista ewakuacyjna Grundmanna, na którą w 1944 r. zostały wciągnięte rysunki przedstawiające Wrocław. Wyjątkową atrakcją będzie bezcenny, wypożyczony z Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu, sztambuch artysty, pokazujący sieć zawodowych powiązań i kontaktów malarza. Wśród osób, które się tam wpisały, był m.in. znany rzeźbiarz Thorvaldsen, który na krótko odwiedził Wrocław.

Portret Carla Daniela Davida Friedricha Bacha, fot. materiały prasowe MNWr.

Zwiedzający dowiedzą się też o związkach Carla Bacha z Polską, a także poznają jego kolekcję dzieł sztuki, która prezentowana była w nieistniejącej dziś kamienicy Pod Palmami przy ul. Szewskiej.

Wystawie towarzyszyć będzie rozbudowany program edukacyjny, przybliżający za pomocą gier i zabaw dzieje Wrocławia, jak również wygląd i lokalizację najcenniejszych zabytków architektury miasta, a także bogato ilustrowana publikacja.

„W aurze trwającej jesieni, w czasie, kiedy coraz mniejsza jest ochota, aby oddawać się przyjemnościom spacerów i wędrówek, Muzeum Narodowe we Wrocławiu zaprasza na niezwykłą wyprawę” – mówi Piotr Oszczanowski, dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu. „Podróż, która oczami i talentem artystów 1. poł. XIX w. poprowadzi nas po zaułkach, ulicach, traktach, mostach oraz fascynujących wnętrzach wiekowych budowli z ich bogactwem i różnorodnością wystroju dawnego Wrocławia. Chociaż wiele z tych budowli nie zachowało się, zniszczone lub przebudowane zostały w czasie czy to boomu inwestycyjnego przełomu XIX i XX w., czy to w wyniku kataklizmu wojennego, jaki dotknął Festung Breslau w 1945 r., czy wreszcie za sprawą wątpliwej odbudowy miasta w czasach PRL – to jednak spotkamy na drodze tego spaceru fragmenty miasta doskonale nam i dzisiaj znane. Ta imponująca w swej ilości i jakości dokumentacja inwentaryzatorska, czy wręcz „portret” stolicy Dolnego Śląska zawarty w prezentowanym zbiorze 191 rysunków Starożytności wrocławskich, jest źródłem naszej wiedzy o tym, jak blisko 200 lat temu prezentował się Wrocław”. 

Wrocław według Bacha

9 listopada 2021 – 27 lutego 2022

Wernisaż – 8.11.2021, godz. 18.00

Wydarzenia edukacyjne towarzyszące wystawie „Wrocław według Bacha”

Oprowadzania kuratorskie po wystawie (prowadzenie: Aurelia Zduńczyk)

27 listopada, 11 grudnia, 15 stycznia, 19 lutego, godz. 11:00

13 listopada, godz. 11.00 — Zostań wrocławskim milionerem – prowadzenie: Sławomir Ortyl

(gra rodzinna dla dzieci w wieku 6–12 lat)

20 listopada, godz. 11.00 — Wrocławskie portale w graficznym szale – prowadzenie: Marta Marek

(warsztaty plastyczne dla młodzieży w wieku 12–17 lat)

20 listopada, godz. 16.00 — Nieznane oblicze wrocławskiego profesora Carla Daniela Davida

Friedricha Bacha – wykład Aurelii Zduńczyk

18 grudnia, godz. 11.00 — Portal 2D. Dwuwymiarowe dekoracje – prowadzenie: Marta Marek

(warsztaty rzeźbiarskie dla dzieci w wieku 6–12 lat)

15 stycznia, godz. 11.00 — Domki dla wrocławskich krasnali – prowadzenie: Sławomir Ortyl

(warsztaty plastyczne dla dzieci w wieku 3–5 lat)

22 stycznia, godz. 16.00 — Starożytności wrocławskie ze zbiorów Carla Bacha i Heinricha Mützla

– wykład Aurelii Zduńczyk

12 lutego, godz. 11.00 — Warsztaty rysunku według Carla Bacha – prowadzenie: Grzegorz Nowak

(warsztaty plastyczne dla młodzieży wieku 14–25 lat)

12 lutego, godz. 16.00 — Tu było, czyli wirtualny spacer po Wrocławiu śladem rysunków Carla

Bacha – wykład inż. Piotra Kmiecika

informacja prasowa

Eryka i Jan Drostowie - nowa wystawa czasowa w Muzeum Narodowym we Wrocławiu

Prezentacja dorobku Eryki i Jana Drostów – jednego z najciekawszych tandemów projektanckich w powojennej historii wzornictwa szkła. Ich nowatorskie działania projektowe uczyniły ze szkła prasowanego nowoczesne i pełne wyrazu naczynia codziennego użytku. Wiele lat po wygaśnięciu pieców hutniczych w „Ząbkowicach” szkła te wciąż używane są w polskich domach, jednocześnie przeżywając renesans na rynkach aukcyjnych i w środowiskach kolekcjonerskich, osiągając często zawrotną wartość. Bazując na zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu oraz kolekcjach prywatnych, wystawa stara się uchwycić ulotny moment, w którym przedmiot użytkowy awansuje do roli obiektu muzealnego i pożądanego obiektu kolekcjonerskiego.

Talerz, fason „Rotor”, 1975, projekt Jan Sylwester Drost, Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Eryka i Jan Drostowie niemal całe swoje zawodowe życie związali z jednym miejscem – Hutą Szkła Gospodarczego „Ząbkowice” w Dąbrowie Górniczej. Przez ponad 40 lat opracowali tam niezliczoną liczbę modeli, reformowali estetyczne oblicze polskiego szkła prasowanego, tzw. prasówki, czyniąc z naczyń dawniej traktowanych jako „tani kryształ” i będących mniej wartościowym zamiennikiem szkieł kryształowych nowoczesne i oryginalne przedmioty, które przemówiły „własnym estetycznym językiem”. 

Rola projektantów w hucie nie ograniczała się do przygotowywania nowych wzorów, równolegle bowiem współpracowali z zespołem technicznym, wprowadzając innowacyjne rozwiązania technologiczne. 

Patera, fason „Smuga”, 1976, projekt Jan Sylwester Drost, Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Muzeum Narodowe we Wrocławiu posiada reprezentatywną i największą w Polsce kolekcję prac Eryki i Jana Drostów – zarówno wzorów przemysłowych, jak i dzieł unikatowych. Pierwsze szkła ich autorstwa zostały zakupione w 1969 r. po zakończeniu II Ogólnopolskiej Wystawy Ceramiki i Szkła Artystycznego i Użytkowego. W 1999 r. do zbiorów MNWr trafił – jak dar wytwórni – zbiór liczący ponad 200 eksponatów. Rok później zaprezentowany został na wystawie „Wzornictwo Huty Szkła Gospodarczego »Ząbkowice«. Eryka i Jan Drostowie”. Jej komisarzem był wieloletni kustosz wrocławskich zbiorów Bogdan Górecki. Dzięki niemu w następnych latach Eryka i Jan Drostowie hojnie obdarowali wrocławskie muzeum kolejnymi swoimi pracami, tym razem głównie obiektami unikatowymi.

Wazoniki, 1969–1970, projekt Eryka Trzewik-Drost, Muzeum Narodowe we Wrocławiu

„W kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu mamy wczesne projekty Eryki i Jana Drostów z lat 60. XX w., m.in. serie wazonów optycznych, które były jedną z ich pierwszych oryginalnych estetyczno-technologicznych propozycji zmiany historycznego asortymentu wyrobów huty »Ząbkowice«” – mówi dr hab. Piotr Oszczanowski, dyrektor MNWr. „Najpełniej reprezentowana jest dekada lat 70. XX wieku, którą niewątpliwie można określić mianem »złotych lat« polskiego szkła prasowanego. To wtedy, dzięki opatentowanej przez Jana Drosta metodzie prasowania w formach otwartych, powstały nowe serie naczyń użytkowych, które wkrótce okazały się być towarem poszukiwanym w kraju i z powodzeniem także eksportowanym na Zachód. Fasony »Asteroid«, »Igloo«, »Cora« gościły w wielu polskich domach. Dziś zdajemy sobie sprawę, że ich twórców – Erykę i Jana Drostów – należy zaliczyć do wybitnych mistrzów europejskiego szkła, w niczym nieustępujących światowej sławy dizajnerom skandynawskim lub czeskim XX wieku”.

„Szkło z czasów PRL-u gościło w większości polskich domostw, a może nawet w każdym” – mówi dr Barbara Banaś, kuratorka wystawy. „Pojawiało się jako powszedni element stołowej zastawy: szklanki, salaterki, zestawy deserowe z talerzykami, pucharkami, karafki do likierów, różnego typu kieliszki. Te naczynia zapełniały szafki kuchenne, kredensy, przeszklone witryny czy barki zakamuflowane w meblościankach na wysoki połysk. Od przedmiotów najprostszych i niedekorowanych po traktowane z należną ostrożnością kryształowe zestawy. »Kryształy« cieszyły się nieprzerwaną estymą od zamierzchłych »mieszczańskich« czasów i wiodły dostojny żywot, zdobiąc meble w »salonie« w postaci wazonów, koszyczków, bombonierek i puzderek. Nieco inaczej wyglądały losy szkła kolorowego. Trafiało ono zazwyczaj do »mieszkań młodych«, do wnętrz nowocześnie kształtowanych i traktowane było nie tylko jako element dekoracyjny, ale i jako wyraz »bycia na czasie« jego właścicieli”. 

Zestaw pojemników „Conti” z guzkami (fragment zestawu), 1966-1967, projekt Eryka Trzewik-Drost, Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Eryka Trzewik-Drost, ur. 19 listopada 1931 roku w Pokoju na Opolszczyźnie, w latach 1951–1957 studiowała na Wydziale Ceramiki i Szkła Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. W latach 1957–1964 była projektantką w Zakładzie Porcelany „Bogucice” w Katowicach-Bogucicach. Zaprojektowała m.in. serwis obiadowy „Epos”, serwis do kawy „Luna”, figurkę „Pierwszy bal”. W latach 1965–1990 jako projektantka związana była z Hutą Szkła Gospodarczego „Ząbkowice” w Dąbrowie Górniczej. Zajmowała się głównie projektowaniem dekoracji; jest autorką ciekawych rozwiązań ornamentalnych wykorzystujących naturalne materiały w odlewach do form prasowanych, m.in. w zestawie naczyń użytkowych „Cora”.

Jan Sylwester Drost, ur. 29 grudnia 1934 roku w Kłodnicy koło Kędzierzyna-Koźla, w latach 1952–1958 studiował na Wydziale Ceramiki i Szkła Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. W latach 1959–1960 pracował jako projektant w Śląskich Zakładach Mechaniczno-Optycznych „Opta” w Katowicach. W latach 1960–1990 związany z Hutą Szkła Gospodarczego „Ząbkowice” w Dąbrowie Górniczej jako projektant i kierownik ośrodka wzorcującego. Współpracował z hutą także w późniejszych latach, gdy funkcjonowała pod nową nazwą „Crystallite” (2004–2006). Zajmował się również wystawiennictwem, m.in. wspólnie z Jerzym Słuczan-Orkuszem przygotowując projekty aranżacji ekspozycji szkła na Międzynarodowych Targach Poznańskich. Autor kilkuset wzorów naczyń użytkowych i szklanych form dekoracyjnych.

Wystawie towarzyszy katalog „Eryka i Jan Drostowie” autorstwa dr Barbary Banaś, będący pierwszą monografią wybitnych polskich projektantów. Książka zdobyła prestiżową nagrodę „Pióro Fredry” Wrocławskich Targów Dobrych Książek.

 

Wazon, fason „Asteroid”, 1975, projekt

Jan Sylwester Drost, Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Wydarzenia towarzyszące wystawie

Oprowadzania kuratorskie:

14.05, g. 13.00

11.06, g. 14.00

27.08, g. 13.00

22.05, g. 16.00 – Spotkanie z Eryką i Janem Drostami, prowadzenie: dr Barbara Banaś

28.05, godz. 16.00 – O pasji kolekcjonerskiej i odkrywaniu historii – spotkanie z działaczami Fundacji Fabryka Kulturalna z Dąbrowy Górniczej 

Maj – Spotkanie z konserwatorem szkła z Działu Konserwacji Sztuki MNWr

Czerwiec – Spotkanie z fotografem Gracjanem Donarskim i scenografką Paulą Grocholską, autorami sesji zdjęciowej szkieł projektu Eryki i Jana Drostów, czyli spotkanie o wszystkim, co chcielibyście wiedzieć o przygotowaniu sesji zdjęciowej, o pomysłach na efektowne aranżacje i ciekawych trikach nadających zdjęciom niepowtarzalny klimat

Sierpień – Każda książka to nowa plastyczna opowieść – spotkanie z Joanną Jopkiewicz, projektantką albumu „Eryka i Jan Drostowie. Mistrzowie szkła ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu”

 

Organizator: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Współorganizator: Muzeum Miasta Gdyni 

Partner: Fundacja Fabryka Kulturalna 

Patroni medialni: Vogue, TVP Kultura, TVP3, Radio Wrocław, Radio Ram, Wrocław.pl 

Muzeum Narodowe we Wrocławiu jest instytucją kultury prowadzoną przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 

Wystawa „Eryka i Jan Drostowie” była prezentowana w Muzeum Miasta Gdyni od 4 lipca 2021 do 9 stycznia 2022 w ramach cyklu „Polskie Projekty. Polscy Projektanci”

informacja prasowa

Jakie wystawy zobaczymy w Muzeum Narodowym we Wrocławiu w roku 2022?

„Madonna i książę. Sobiescy na Śląsku”, „Eryka i Jan Drostowie” „Żelazny świat” w Gmachu Głównym, „Collage – klejone światy” w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej, „Nie-zabawki” i „Pasje kolekcjonerskie i badawcze o. Nikolausa von Lutterottiego” w Muzeum Etnograficznym – to najważniejsze wystawy zaplanowane przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu i oddziały w 2022 roku.

Madonna i książę. Sobiescy na Śląsku

Związki królewskiej rodziny Sobieskich ze Śląskiem to temat wystawy planowanej przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu w 1. połowie 2022. Pokazane zostaną pamiątki związane z obecnością na Śląsku synów Jana III Sobieskiego, m.in. ołtarzyki z figurkami z kości słoniowej przypisywane Berniniemu oraz tak zwana Madonna Sobieskich – dzieło, które na co dzień znajduje się w jednym z ołtarzy bocznych wrocławskiej katedry i po raz pierwszy zostanie zaprezentowane na wystawie muzealnej. Zwiedzający zobaczą też zabytki z dawnych kolekcji lwowskich, które po II wojnie światowej trafiły do Wrocławia.

15 marca – 22 maja 2022

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu – Gmach Główny

Kuratorka wystawy: Małgorzata Macura

Pisanki i palmy wielkanocne

Zdobienie jajek wielkanocnych to jedna z najbardziej żywotnych dziedzin plastyki obrzędowej, w której pielęgnowana jest jeszcze stylistyka tradycyjna. Wrocławskie Muzeum Etnograficzne corocznie od ponad pięćdziesięciu lat w wielkanocnym czasie przygotowuje wystawę „Pisanki i palmy wielkanocne”, której głównym celem jest prezentacja rekwizytów obrzędowości wielkanocnej i popularyzacja tradycji pisankarskich na Dolnym Śląsku. Wystawa będąca istotnym źródłem informacji o współczesnych tradycjach zdobienia jajek na tym terenie służy podtrzymywaniu i rozwijaniu sztuki pisankarskiej, a zarazem dokumentacji zmian zachodzących w owej dziedzinie. Dzięki tej ekspozycji stopniowo powiększana jest także muzealna kolekcja pisanek.

22 marca – 7 kwietnia 2022

9 kwietnia 2022 – kiermasz wielkanocny

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Kuratorka wystawy: Dorota Jasnowska

Eryka i Jan Drostowie

Wystawa zaprezentuje dorobek jednego z najciekawszych tandemów projektanckich w powojennej historii wzornictwa szkła, Eryki i Jana Drostów. Ich nowatorskie działania projektowe uczyniły ze szkła prasowanego nowoczesne i pełne wyrazu naczynia codziennego użytku. Wiele lat po wygaśnięciu pieców hutniczych w Ząbkowicach, szkła te wciąż używane są w polskich domach, jednocześnie przeżywając renesans na rynkach aukcyjnych i w środowiskach kolekcjonerskich, osiągając często zawrotną wartość. Bazując na zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu oraz kolekcjach prywatnych, wystawa stara się uchwycić ulotny moment, w którym przedmiot użytkowy awansuje do roli obiektu muzealnego i pożądanego obiektu kolekcjonerskiego.

26 kwietnia – 28 sierpnia 2022

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu – Gmach Główny

Wystawa współorganizowana z Muzeum Miasta Gdyni

Kuratorki wystawy: Barbara Banaś [MNWr],

M. Borowska-Tryczak [MMG], A. Śliwa [MMG]

W głębi obrazu. Cz. II

Współcześni artyści zapraszają widzów w podróż w głąb obrazów dawnych mistrzów, odkrywając nieoczekiwane skojarzenia i zapraszając do spojrzenia na znane dzieła z innej perspektywy. Pomysłodawcy projektu Łukasz Huculak (Wydział Malarstwa ASP Wrocław) i Jadwiga Sawicka (Instytut Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego) oraz ich uczniowie realizują prace inspirowane wybranymi obrazami z kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Parafrazują fragmenty kompozycji czy elementy drugiego planu, nadając muzealnym obiektom nowe znaczenia w kontekście aktualnych ogólnoświatowych kryzysów. Dyskretnie włączają się ze swoimi „aktualizacjami” w muzealną narrację, dialogując zarazem z problemami współczesności.

kwiecień–lipiec 2022

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Gmach Główny

Współpraca: Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej

Kurator/koordynator projektu: Piotr Oszczanowski

Nie-zabawki

Prezentacja twórczości Piotra Rogalińskiego – współczesnego artysty, rzeźbiarza, muzyka i autora scenografii teatralnych, który inspiruje się dawną twórczością ludową. Przetwarzając materiały z drugiego obiegu, przede wszystkim używane dawniej na wsi drewno, tworzy wielopostaciowe i ruchome instalacje opowiadające o losie człowieka – wpisanym w otaczającą naturę. "Nie-zabawki" to niewielkie rzeźby, instalacje i artefakty wykonane ze starego, już niepotrzebnego materiału (belek, kutych elementów, fragmentów narzędzi rolniczych itp.), często w uproszczony sposób. Swą formą i surowością przypominają archaiczne przedmioty. Umieszczone w nowych kontekstach, poruszają istotne ludzkie sprawy: trud życia codziennego, intymny kontakt z drugą osobą, miłość, a także samotność i śmierć.

14/21 maja–14 sierpnia 2022

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Kuratorka wystawy: Marta Derejczyk

Nowoczesna ceramika. Wyroby fabryki R.M. Krause w Świdnicy (1882–1932)

Świdnicka fabryka ceramiki, działająca w latach 1882–1932, słynęła z naczyń użytkowych i dekoracyjnych wykonanych z fajansu delikatnego techniką odlewania w formie. Były to m.in. rozmaitej wielkości wazony, pojemniki, patery, plakiety i ozdobne figurki, a także naczynia ze sfery konsumpcji: bola do ponczu, naczynia do chłodzenia butelek, stelaże na nożyki do owoców etc. Plastycznie rozbudowane, malowane barwnie, niekiedy z fragmentami złoconymi, z partiami pozostawionymi bez szkliwa lub pokrytymi kolorowymi szkliwami zaciekowymi. Pod względem stylistycznym mieściły się w dość szeroko rozumianej secesji – w zdobieniach głównie wykorzystano giętkie motywy roślinne – oraz neorokoku. Stosowano też nowe tendencje wzornicze: geometryzację kształtów, zdobienie barwnymi szkliwami czy fakturowe urozmaicenie powierzchni.

21 czerwca – 9 października 2022

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu – Gmach Główny

Kuratorka wystawy: Jolanta Sozańska

Wieżogród/Towertopia – Tomasz Domański

W przydomowym ogrodzie w Komorowicach rzeźbiarz Tomasz Domański zrealizował ideę „Wieżogrodu”. Jej założeniem było wykreowanie miejsca, w którym obok naturalnych kompozycji roślinnych zaistnieją obiekty rzeźbiarsko-architektoniczne. Artysta zbudował cztery dziesięciometrowe wieże, którym towarzyszą mniejsze formy rzeźbiarskie, rozsiane na terenie całego ogrodu. Realizacja stalowej formy w parku znajdującym się tuż przy Pawilonie Czterech Kopuł będzie próbą przełożenia wizualnego języka charakterystycznego dla „Wieżogrodu” w nową krajobrazowo i społecznie scenerię przestrzeni publicznej. Będzie okazją do sprawdzenia, na ile te formy są w stanie przyjąć funkcję obiektu otwartego oraz zastanowienia się, jak dziś odbieramy działania dążące do tworzenia miejsc zaspokajających potrzebę odosobnienia, ale też regeneracji i medytacji.

czerwiec–sierpień 2022

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki

Współczesnej Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Kuratorka wystawy: Małgorzata Micuła

Żelazny Świat. Zabytki ślusarskie – zamki, klucze, kłódki, skrzynie… ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Późnogotyckie klucze z kościoła św. Elżbiety, klucz do zamka z epoki Wikingów, kłódka i klamka z warsztatu Jaroslava Vonki to tylko niektóre z zabytków pokazywanych na tej wystawie. Zaprezentowane zostaną zamki, klucze, kłódki, okucia takie jak kołatki, zawiasy oraz skrzynie powstałe od IX do XX w. Po raz pierwszy zwiedzający zobaczą niezwykłe żelazne skarbce, a wśród nich będącą dużą rzadkością żelazną beczkę na żołd z XVII w. Klamrą spinającą wystawę będą okucia: szyldy kluczowe, klamki z 2. poł. XIX w. i 1 poł. XX w., pochodzące z wrocławskich kamienic. Dziś już prawie nieobecne we wrocławskim pejzażu miejskim.

 5. lipca – 23 października 2022

Miejsce: Muzeum Narodowe

we Wrocławiu – Gmach Główny

Kurator wystawy: Tadeusz Fercowicz

Dożynki. Sprawa społeczna

Dożynki we współczesnym krajobrazie kulturowym wsi są niewątpliwie jednym z najbardziej powszechnych i kultywowanych uroczystości dorocznych. Są przykładem wielopokoleniowej integracji lokalnej społeczności. Wystawa będzie próbą analizy transformacji kulturowych treści i ich adaptacji do warunków dawnej i współczesnej cywilizacji. Na narrację złożą się relacje świadków, uczestników tego ważnego dla mieszkańców wsi święta, archiwalne materiały fotograficzne i filmowe zgromadzone przez muzeum, wreszcie przedmioty przekazane przez darczyńców lub pozyskane podczas badań terenowych w wybranych wsiach na Dolnym oraz Górnym Śląsku oraz dzięki współpracy z działającymi tam Kołami Gospodyń Wiejskich.

17 września – 13 listopada 2022

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Kuratorka wystawy: Agnieszka Szepetiuk-Barańska

Patrząc w strop, czy ostrze gwiazdy już się wwierca

W centralnym miejscu Pawilonu Czterech Kopuł umieszczona zostanie poruszająca się monumentalna instalacja, z której płynąć będzie skierowane w górę przygaszone światło, odbijające się refleksami na charakterystycznej, industrialnej konstrukcji sufitu. Przy bliższych oględzinach będzie w niej można rozpoznać typową, lecz odwróconą górą do dołu uliczną latarnię. Do jej wykonania użyte zostaną oryginalne oprawy oświetleniowe produkowane w czasach PRL. Oprawy te były szeroko rozpowszechnione w całym kraju i na stałe wrosły do krajobrazu polskich wsi i miast, również Wrocławia. Przewrócona latarnia przywodzić ma na myśl zamieszki uliczne w okresach społecznej anarchii czy wyciemnianie dzielnic poprzez wyłączanie lamp, co w poprzednim ustroju miało na cel zażegnanie kryzysu czy to gospodarczego, czy politycznego – a ostatecznie znalazło złowieszcze apogeum w okresie stanu wojennego w 1981 roku.

wrzesień–listopad 2022

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Kuratorka wystawy: Iwona Dorota Bigos

Skarb Średzki. Królewskie zaślubiny

Cykliczna wystawa, poświęcona Skarbowi Średzkiemu. Tym razem jej tematem będzie historia, polityczne znaczenie i ceremoniały królewskich ślubów Karola IV i Blanki de Valois oraz Jana Luksemburskiego i Elżbiety Przemyślidówny. Również okoliczności objęcia tronu czeskiego przez dynastię Luksemburgów i rola jaką odegrały ich królewskie małżonki. Poza prezentacją zabytków Skarbu przypomniane zostaną także okoliczności i ceremonie związane z zaślubinami na dworach europejskich w epoce średniowiecza.

1 października – 30 grudnia 2022

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu – Gmach Główny

Kurator wystawy: Jacek Witecki

Wiwat muzeum!

Różnorodność zbiorów, wielość spojrzeń, mnogość perspektyw. Wystawę przygotowują wspólnie edukatorzy z czterech oddziałów Muzeum Narodowego we Wrocławiu. W niecodziennych kontekstach zostaną zaprezentowane: rzeźba średniowieczna, współczesna, malarstwo nowożytne i współczesne, sztuka ludowa, rzemiosło artystyczne. Idąc tropem haseł między innymi takich jak: skupienie, poruszenie i śmiech wystawa próbuje odpowiedzieć na pytanie, jaka jest rola muzeum we współczesnym świecie.

4 października – 18 grudnia 2022

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu – Gmach Główny

Kuratorzy wystawy: Dział Edukacji Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Collage – klejone światy

Wystawa jest próbą pokazania ewolucji oraz różnorodności kolażu (form, technik, materiałów), który przez lata był i nadal jest używany przez artystów do rozmaitych celów. Pokazane zostaną powstałe na przestrzeni ostatnich 150 lat prace wybitnych polskich i zagranicznych artystów, reprezentujące wszystkie dziedziny sztuki od malarstwa, rysunku przez rzeźbę, grafikę, fotografię, fotomontaż, ceramikę, szkło, tkaninę, sztukę video. Zwiedzający będą mogli podziwiać prace takich artystów jak, m.in. Kurt Schwitters, Max Ernst, Aleksander Krzywobłocki, Margit Sielska, Henryk Stażewski, Mieczysław Berman, Tadeusz Kantor, Jadwiga Maziarska, Robert Rauschenberg, Jiři Kolář , Władysław Hasior, Zbigniew Makowski, Kazimierz Mikulski, Krzesława Maliszewska, Zofia Rydet, Zdzisław Beksiński, Shinji Ogawa, Lech Twardowski, Grupa Luxus, Piotr Uklański, Jan Dziaczkowski, Tymek Borowski.

16 października 2022 – 15 stycznia 2023

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Kuratorka wystawy: Anna Chmielarz

Pasje kolekcjonerskie i badawcze o. Nikolausa von Lutterottiego OSB (1892–1955)

Wystawa poświęcona kolekcji grafiki dewocyjnej stworzonej i częściowo opracowanej przez o. Nikolausa von Lutterottiego ze zgromadzenia oo. benedyktynów w Krzeszowie. Druki pochodzą z europejskich warsztatów, głównie z terenu Niemiec, Austrii i Czech, a w niewielkim stopniu również Włoch, Francji i Polski. Powstawały w XVIII i XIX w. w prowincjonalnych, często klasztornych drukarniach, a rozprowadzano je głównie w centrach pielgrzymkowych, na odpustach, jarmarkach, a także za pośrednictwem wędrownych handlarzy. Kolekcja licząca blisko 14 tys. druków zasiliła zbiory Muzeum Etnograficznego w 1955 r. i reprezentuje różne techniki graficzne – głównie miedzioryty i staloryty, niektóre ręcznie kolorowane. Odbitki robiono nie tylko na papierze, ale też np. na jedwabiu. Równie ciekawą cząstką zbioru są tzw. „prace klasztorne” – ręcznie wykonywane przez mniszki obrazki, do stworzenia których użyto papieru, tkanin oraz błyszczącej pasmanterii. W przeciwieństwie do masowo odbijanych miedziorytów czy stalorytów są to unikatowe, małe dzieła sztuki. 

5 listopada 2022 – 29 stycznia 2023

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Kuratorzy wystawy: Joanna Kurbiel, Arkadiusz Dobrzyniecki

Obrazy do opowiadania

Tematem wystawy będą historie obrazkowe – narracje przełożone na formę ikonograficzną, mającą za swój główny cel opowiadanie obrazem. Na ekspozycji znajdą się zarówno przykłady sztuki nieprofesjonalnej oraz pochodzące z wiejskich kościołów drogi krzyżowe, jak i zamieszczane w prasie opowieści graficzne, będące częścią historii współczesnego komiksu. Z historią przez wielkie „H” zderzone będą historie osobiste, dziewiętnastowieczne grafiki ukazujące konsekwencje złego prowadzenia się oraz obrazy służące do kontemplacji takie jak insygnia męki pańskiej czy obrazkowe mapy świata i ilustracje przyrodnicze. Wystawa organizowana we współpracy z Muzeum Komiksu w Krakowie, Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego.

26 listopada 2022 – 26 lutego 2023

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Kuratorka wystawy: Olga Budzan

informacja prasowa