Władysław Ślesicki jest niepowtarzalny - wystawa i retrospektywa

Fundacja im. Władysława Ślesickiego zaprasza do warszawskiego kina Iluzjon na retrospektywę i wystawę poświęconą reżyserowi. Pokazane zostaną najciekawsze i najczęściej nagradzane filmy fabularne i dokumentalne Ślesickiego, a goście wystawy poznają jego drogę artystyczną. Dodatkowymi wydarzeniami będą: koncert do wizualizacji z filmów reżysera i publiczne czytanie jego książki w Big Book Cafe. 

W dziesiątą rocznicę śmierci reżysera, Fundacja Filmowa im. Władysława Ślesickiego zaprasza do warszawskiego Kina Iluzjon na wydarzenia poświęcone twórcy „W pustyni i w puszczy” i „Rodziny człowieczej” oraz innych filmów fabularnych i wielokrotnie nagradzanych dokumentów. Retrospek-tywę zakończy koncert pt. „Dźwięki z pustego obszaru” zespołu Marzeny Majcher z wizualizacjami zaczerpniętymi z fragmentów pokazywanych filmów. Zapowiedzią retrospektywy będzie spotkanie z książką „Z Tomkiem i Moniką w pustyni i w puszczy” 25 listopada w Big Book Cafe.

– Jednym z zadań naszej Fundacji jest przybliżanie twórczości mojego ojca, Władysława Ślesickiego, który został zapamiętany jako reżyser „W pustyni i w puszczy”, ale największe sukcesy odnosił jako dokumentalista – mówi Adam Ślesicki, syn reżysera. – Dlatego szczególnie zapraszam na projekcje, na których prezentujemy właśnie te wcześniejsze prace. Będą to oczywiście najbardziej nagradzane: „Płyną tratwy”, „Rodzina człowiecza”, czy „Zanim opadną liście”, ale też mniej znane filmy. Ciekawostką może być fakt, że w jed-nym z nich, pt. „Góra” wystąpiła moja mama, Barbara Ślesicka: film opowiada o nauczy-cielce, która codziennie pokonuje wiele kilometrów w górach, by dotrzeć do szkoły.

Władysław lesicki, fot. organizatorów

PROGRAM WYDARZEŃ:  25 listopada oraz 1 – 5 grudnia 2018 r.

 
25 XI – niedziela, Big Book Cafe, ul. Dąbrowskiego 81, Warszawa
12.00 – czytanie książki „Z Tomkiem i Moniką w pustyni i w puszczy”, oraz spotkanie z synem Władysława Ślesickiego, producentem filmowym Adamem Ślesickim

1 XII – sobota, Kino Iluzjon, ul. Narbutta 50A, Warszawa
18.00 – wernisaż wystawy, promocja książki – Kino Iluzjon – foyer
19.00 – projekcja „Droga daleka przed nami” – Kino Iluzjon – sala Mała Czarna

2 XII – niedziela, Kino Iluzjon, ul. Narbutta 50A, Warszawa
16.00 – projekcja „W pustyni i w puszczy” cz. I – Kino Iluzjon – sala Mała Czarna
18.00 – projekcja „W pustyni i w puszczy" cz. II – Kino Iluzjon – sala Mała Czarna
3 XII – poniedziałek, Kino Iluzjon, ul. Narbutta 50A, Warszawa
19.00 – projekcja –zestaw dokumentalny I – Kino Iluzjon – sala Mała Czarna

4 XII – wtorek, Kino Iluzjon, ul. Narbutta 50A, Warszawa
19.00 – projekcja – zestaw dokumentalny II – Kino Iluzjon – sala Mała Czarna

5 XII – środa, Kino Iluzjon, ul. Narbutta 50A, Warszawa
19.00 – projekcja – zestaw dokumentalny III – Kino Iluzjon – sala Mała Czarna
21.00 – koncert – „Dźwięki z pustego obszaru” – muzyka do filmów Władysława Ślesickiego - Marzena Majcher z zespołem: Andrzej Wojciechowski, Michał Pałka-Keff – Kino Iluzjon – sala Stolica
22.00 – finisaż wystawy – Kino Iluzjon – foyer.

Wstęp na wszystkie wydarzenia jest bezpłatny (na podstawie ograniczonej puli wejściówek, które można odbierać od 16 listopada).

ZESTAW DOKUMENTALNY I
„Gdzie diabeł mówi dobranoc”
„Ludzie z pustego obszaru”
„Spacer w Bieszczadach”
„Opowieść o drodze”

ZESTAW DOKUMENTALNY II
„Wśród ludzi”
„Ludzie i ryby”
„Płyną tratwy”
„Góra”

ZESTAW DOKUMENTALNY III
„Zanim opadną liście”
„Rodzina człowiecza”

„Chyłe pola”

RODZINA CZŁOWIECZA, źródło: WFDIF

Tytuł wystawy i retrospektywy „Władysław Ślesicki – jest niepowtarzalny” został zaczerpnięty z napisanego w 1966 r. przez Stanisława Janickiego artykułu: Ślesicki należy do tych reżyserów, którzy choć mówią stale o tym samym – potrafią powiedzieć coś nowego. Może właśnie na tym polega talent i wrażliwość artysty? Ślesicki jest niepowtarzalny. Na szczęście! Bo mrówki po plecach zaczynają mi chodzić, że znalazłby się ktoś, kto zacząłby go naśladować. Zbyt wiele takich potworków zrealizowanych przez znakomitych kopistów oglądaliśmy już na ekranie. Wystawa została przygotowana przez Piotra Pławuszewskiego oraz zespół Centrum Kultury Zamek w Poznaniu i zaprezentowana po raz pierwszy na festiwalu OFF Cinema w 2013 roku. 

Tematem, do którego często powracał Władysław Ślesicki był los mieszkańców polskiej prowincji, chyba najpiękniej przedstawiony w „Rodzinie człowieczej”. Film został doceniony w Wenecji, gdzie otrzymał Grand Prix oraz w Krakowie, gdzie został wyróżniony Złotym Lajkonikiem (1966 r.). Wśród innych nagradzanych dokumentów znalazły się „Płyną tratwy” (Złoty Smok na Krakowskim Festiwalu Filmowym w 1962 r.) oraz „Zanim opadną liście...” (Srebrny Lajkoniki na KFF w 1964 r.). 

W programie Kina Iluzjon znalazł się również nakręcony wspólnie z Kazimierzem Karabaszem dokument „Ludzie z pustego obszaru”, opowiadający o młodzieży z warszawskiej Pragi (1957 r.) oraz fabuły. Najpopularniejszą z nich – „W pustyni i w puszczy” (1973 r.) – obejrzało ponad 30 mln widzów, dzięki tej frekwencji zdobyła w polskim box office drugie miejsce, zaraz po „Krzyżakach”. Filmem otwarcia retrospektywy będzie natomiast „Droga daleka przed nami”, w której Ślesicki opowiedział wojenną historię młodych harcerzy z Szarych Szeregów po upadku Powstania War-szawskiego. Film inspirowany był jego własnymi przeżyciami.

– Mój tata był bardzo uważnym, wnikliwym obserwatorem i taki właśnie, obserwacyjny charakter ma wiele jego filmów, zwłaszcza dokumentalnych – bez komentarza, czasem z minimalnymi dialogami. To podejście dokumentalisty towarzyszyło mu też w pracy nad filmami fabularnymi, dlatego na przykład w filmie o przygodach Stasia i Nel, oprócz samej warstwy przygodowej widzimy bardzo interesujące obrazy przedstawiające Afrykę. Oczywiście była to już Afryka lat 70 XX wieku, ale miejscami niewiele się różniła od tej sienkiewiczowskiej, dziewiętnastowiecznej. Moim zdaniem ten aspekt filmu jest równie interesujący – zauważa Adam Ślesicki.

O przenikaniu się dokumentu i fabuły mówił rozmowie opublikowanej w „Ekranie” w 1966 r. Władysław Ślesicki: Mój pogląd na wykonanie zawodu reżysera–filmowca jest następujący: należy kręcić filmy tylko wówczas jeśli ma się przekonanie, że temat zawiera istotne treści, a chęć ich przekazania wypływa z osobistej wewnętrznej potrzeby autora. Ważne jest to co autor ma do powiedzenia, a nie jaki rodzaj filmowy wybiera. Zresztą w moim przekonaniu obydwa rodzaje filmu, fabuła i dokument, coraz bardziej zbiegają się: w dokumencie zarysowuje się dążenie do tego, aby docierać „pod powierzchnię zjawisk”, do psychologii, życia intymnego – w fabule natomiast coraz częstsze są próby przedstawiania zdarzeń z dokumentalną wiernością, ucieczka od „typowej” dramaturgii, anegdoty, w stronę bliższych życiu luźnych konstrukcji wypełnionych marginesem, dygresjami.

Filmy Władysława Ślesickiego były nagradzane nie tylko w Wenecji i Krakowie, ale i w Lipsku, Kordobie (Grand Prix), Buenos Aires, Bergamo (Nagroda Główna), Guadalajarze i Oberhausen. W 1969 roku reżyser otrzymał nagrodę indywidualną II stopnia Ministra Kultury i Sztuki, a w roku 1976 odznaczono go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2007 roku Stowarzyszenia Filmowców Polskich nagrodziło go za wybitny wkład w rozwój polskiej kinematografii, a pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej i za osiągnięcia w pracy twórczej na rzecz rozwoju polskiej kinematografii.

Historię twórczości Władysława Ślesickiego przedstawia zaprojektowana przez Piotra Pławuszewskiego wystawa, której wernisaż odbędzie się w Kinie Iluzjon 1 grudnia o godz. 19.00. Otwarciu wystawy towarzyszyć będzie promocja książki napisanej przez kuratora pt. „Po swojemu. Kino Władysława Ślesickiego”. Profesor Uniwersytetu Adama Mickiewicza dr hab. Mikołaj Jazdon napisał o niej: 

Szlachetna i piękna twórczość Władysława Ślesickiego znalazła wreszcie godnego jej monografistę. W napisanej z pasją i znawstwem książce Piotr Pławuszewski odmalowuje obraz wyjątkowego artysty polskiego kina, autora lirycznych dokumentów o bezpowrotnie minionym świecie cygańskich wędrówek i flisackich wypraw oraz niezmąconego cywilizacyjnym hałasem życia w na poły dzikich przestrzeniach polskich gór i pojezierzy. Reżyser „Ruchomych piasków” oraz „W pustyni i w puszczy” jawi się na kartach tej książki jako artysta o sprecyzowanym i spójnym programie artystycznym, wrażliwy outsider, który zapłacił wysoką cenę za wierność sobie.

Retrospektywę zakończy, w środę 5 grudnia o godz. 21.00, koncert „Dźwięki z pustego obszaru” . Wystąpi Marzena Majcher (syntezator, wokal, exformer interaktywny) z zespołem – Andrzej Wojciechowski, Michał Pałka-Keff. Muzyce towarzyszyć będą wizualizacje z obrazami z filmów Władysława Ślesickiego.

Tydzień przed rozpoczęciem retrospektywy Fundacja Filmowa im. Władysława Ślesickiego zaprasza na czytanie przeznaczonej dla młodych czytelników książki reżysera „Z Tomkiem i Moniką w pustyni i w puszczy”, które odbędzie się w niedzielę 25 listopada o godz. 12.00 w warszawskiej Big Book Cafe. Pełna anegdot lektura jest zarazem relacją z planu filmowego i opowieścią o podróżniczych perypetiach ekipy filmowej. W trakcie spotkania syn reżysera, producent filmowy Adam Ślesicki także opowie o swoich doświadczeniach z filmem.

Koordynatorką retrospektywy i wystawy jest Natalia Bednarska, a głównym organizatorem Fundacja Filmowa im. Władysława Ślesickiego. Partnerami są: Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny, Kino Iluzjon, Krakowski Festiwal Filmowy, Centrum Kultury Zamek i festiwalu OFFCinema, Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, Studio Filmowe Kadr oraz Big Book Cafe. Pro-gram jest dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. Patronat medialny - KINO i Magazyn Filmowy.

OPISY FILMÓW:

„Doga daleka przed nami”, 1979

reż. Władysław Ślesicki

 

Film opowiada o losach dwóch nastoletnich braci, Piotra i Wojtka, którym pod koniec wojny udaje się uciec z niemieckiego obozu pracy. Bohaterowie przedzierają się przez Niemcy, na nieznanym terenie nie mogą nikomu ufać, muszą liczyć tylko na własne siły. Czy uda im się dotrzeć do War-szawy? I czy w zrujnowanej stolicy odnajdą dom i rodzinę? Tytuł filmu został zaczerpnięty ze słów popularnej wśród Powstańców Warszawskich piosenki: „Hej, chłopcy, bagnet na broń! Długa droga, daleka, przed nami. Mocne serca a w ręku karabin.” Napisała ją w styczniu 1943 Krystyna Krahelska, którą przed wojną pozowała do rzeźby warszawskiej Syrenki. 

 

„W pustyni i w puszczy”, 1973

reż. Władysław Ślesicki

Adaptacja powieści Henryka Sienkiewicza - nakręcone z dużym rozmachem przygody ośmioletniej Nel i czternastoletniego Stasia, porwanych w 1884 roku w Egipcie przez uczestników powstania Mahdiego. Pełna niebezpieczeństw podróż przez Afrykę, staje się okresem próby i dojrzewania Stasia. Chłopiec potrafi ochronić przed niebezpieczeństwem pozostającą pod jego opieką Nel. Film zyskał dużą sympatię widzów - jest jednym z najczęściej oglądanych w historii polskiego kina.

„Gdzie diabeł mówi dobranoc”, 1956

reż. Władysław Ślesicki, Kazimierz Karabasz

Portret najbiedniejszej dzielnicy Warszawy – Targówka. Pierwszy film dwóch młodych absolwen-tów PWSF w Łodzi opowiadający o niekończącej się budowie Dzielnicowego Domu Kultury i od-słaniający nędzę warszawskich przedmieść. Symbolem zawiedzionych nadziei stał się widmowy gmach nieukończonego, lokalnego „pałacu kultury”. W jego murach – w jednej ze scen – echem odbijają się głosy poirytowanych ludzi, dla których nie starczyło miejsc w pobliskiej, niewielkiej salce projekcyjnej objazdowego kina.

„Ludzie z pustego obszaru”, 1957

reż. Władysław Ślesicki, Kazimierz Karabasz

Bohaterowie tego filmu, młodzież z warszawskiej Pragi, pokazani zostali z sympatią i uwagą. Wy-raźnie zaznacza to komentarz do filmu, unikający definitywnych ocen, za to stawiający pytania i cytujący wypowiedzi młodych bohaterów. Na początku pojawia się napis: Film ten jest opowiada-niem o pewnej, poznanej przez nas grupie młodzieży. Ludzie których pokazujemy, są podobni do bardzo wielu swoich rówieśników. Jest to jak gdyby synteza naszych obserwacji. Zamiarem filmu jest zasygnalizowanie problemu, którego korzenie tkwią głęboko w życiu społeczeństwa. Realiza-torzy.

„Opowieść o drodze”, 1958

reż. Władysław Ślesicki

Władysław Ślesicki nie tylko oddał na ekranie specyficzną atmosferę powojennych Bieszczad, ale też przekazał autentyczny wygląd miejsc, ludzi i zdarzeń. Klimat filmu przywodzi na myśl „Bazę ludzi umarłych” Czesława Petelskiego i „Zerwany most” Jerzego Passendorfera. 

„Spacer w Bieszczadach”, 1958

reż. Władysław Ślesicki

Krótki nastrojowy film pokazujący urok bieszczadzkiej przyrody jesienią. Znaleźć w nim można to, co charakteryzowało późniejszą twórczość Ślesickiego: wyczulenie na przemijające piękno, , za-prezentowane tu także w sposób symboliczny.

„Wśród ludzi”, 1960

reż. Władysław Ślesicki

Jedyny w swoim rodzaju film krótkometrażowy, którego głównym bohaterem jest pies. Łaciaty kundel przeżywa dramatyczne perypetie niczym bohater filmu sensacyjnego. Film ma luźną i wie-lowątkową budowę, nie stara się o stawianie point, jest jakby niedomknięty, przez co wielowar-stwowy – napisał Kazimierz Kutz. 

„Zanim opadną liście”, 1960

reż. Władysław Ślesicki 

Dokumentalna ballada o Cyganach, będąca jednym z najbardziej niezwykłych dokonań polskiej dokumentalistyki filmowej. Krytycy analizujący film podkreślają, że nikomu przedtem ani potem nie udało się stworzyć w polskim kinie równie bogatego opisu zwyczajów Romów. Ślesicki uchwycił ich wędrowny tryb życia w ostatniej historycznie chwili. 

Płyną tratwy, źródło: WFDIF

„Płyną tratwy”, 1962

reż. Władysław Ślesicki

Uważany za jeden z najlepszych i najpiękniejszych filmów Władysława Ślesickiego, a zarazem jedno z najsłynniejszych dzieł Polskiej Szkoły Dokumentu. Głównym bohaterem filmu jest młody flisak z Puszczy Augustowskiej. Przyglądamy się jego wyprawom na jezioro i do leśnego zakątka, gdzie opiekuje się oswojonym drapieżnym ptakiem. 

„Ludzie i ryby”, 1962

reż. Władysław Ślesicki

Opowieść o jednym dniu z życia rybaków z Władysławowa. Równolegle kamera obserwuje kobiety pracujące w przetwórni ryb. Ślesicki pozostawił film bez komentarza, pozwalając widzom obser-wować trudną fizyczną pracę odbywającą się nad polskim morzem. 

„Góra”, 1964

reż. Władysław Ślesicki

Pomysł filmu zrodził się z lektury książki Marii Kownackiej „Szkoła pod obłokami”. Zafascynowany opowieścią o wiejskiej szkole położonej wysoko w górach Ślesicki wyruszył na jej poszukiwanie. Na ekranie widzimy impresję o uporze człowieka, cichym bohaterstwie nauczycielki, która wbrew wszystkiemu walczy, by wypełnić swój obowiązek. 

„Rodzina człowiecza”, 1966

reż. Władysław Ślesicki

Najsłynniejszy i najczęściej nagradzany film Władysława Ślesickiego. Inspirowany ideą słynnej wy-stawy fotografii '”Family of Man'”, surowy zapis jednego dnia z życia chłopskiej rodziny na Pojezierzu Augustowskim. Rytm filmu wyznacza praca ludzi. Obrazowi towarzyszą tylko naturalne dźwięki. Przez krytyków film jest określany jako jeden z najwybitniejszych w historii polskiej kinematografii. 

„Chyłe pola”, 1970

reż. Władysław Ślesicki

Ostatni film dokumentalny Władysława Ślesickiego. Łącząc w sobie pierwiastki poetyckiej impresji i studium socjologicznego jest swego rodzaju podsumowaniem całej dokumentalnej twórczości artysty, oraz symbolicznym zwieńczeniem polskiej szkoły dokumentu lat 60. Pokazuje wesele młodej pary górali. Obserwacje weselnych obrządków i radości skromnego biesiadowania przerywają po-ruszające obrazy trudnego życia w górach. 

Opisy filmów pochodzą z wydawnictwa „Polska Szkoła Dokumentu – Władysław Ślesicki” Narodowego Instytutu Audiowizualnego oraz tekstów p. Mikołaja Jazdona.

O FUNDACJI

Fundacja Filmowa im. Władysława Ślesickiego została założona zimą 2014 roku przez rodzinę zmarłego w 2008 roku reżysera: Barbarę, Adama i Katarzynę Ślesickich. Fundacja zajmuje się przede wszystkim organizacją filmowych programów szkoleniowych i konsultacyjnych, zwłaszcza w obszarze filmu dokumentalnego, produkcją filmową oraz promocją filmu polskiego. Ważnym celem Fundacji jest też popularyzacja i zachowanie w pamięci dorobku artystycznego Władysława Ślesickiego, uchodzącego w latach sześćdziesiątych za jednego z najwybitniejszych twórców dokumentalnych w Polsce i na świecie. Fundacja jest m.in. organizatorem największego w Polsce programu dla filmowców–dokumentalistów DOC LAB POLAND.

Strona internetowa Fundacji: www.fundfilm.pl 

informacja prasowa

Od Mozarta do Eltona Johna: muzyczne biografie latem w kinie Iluzjon

Gorące premiery: „Rocketman” i „Pavarotti”, kultowy „Amadeusz” i „Śpiewak jazzbandu”, a także doceniane już przez publiczność i krytykę „Bohemian Rhapsody”, „Whitney”, „Idol” czy „I’m Not There. Gdzie indziej jestem” pokaże w lipcu i sierpniu warszawskie kino Iluzjon. 

materiały promocyjne Best Film

W cyklu „Muzyczne biografie” Iluzjon pokaże filmy, które próbują zdefiniować istotę talentu, geniuszu, osobowości artysty i zarazem gwiazdy popkultury. To znakomita okazja, by powrócić do kultowych obrazów - oscarowego „Amadeusza” Miloša Formana czy „Śpiewaka jazzbandu” – amerykańskiego melodramatu muzycznego z 1927 roku w reż. Alana Croslanda o synu kantora, który porzuca tradycję rodziców dla kariery scenicznej. Wystawiany z sukcesem na Broadwayu, przeniesiony na ekran dzięki wytwórni braci Warner, otworzył epokę kina dźwiękowego. W tytułowej roli wystąpił Al Jolson nazywany „Elvisem Presleyem epoki jazzu i bluesa”.

Będzie też „Idol” (reż. Todd Haynes), czyli historia pojawienia się i upadku ery „glamrocka” oraz „Control” (reż. Anton Corbijn), dopieszczona wizualnie biografia Iana Curtisa, legendarnego lidera Joy Division o jego egzystencjonalnych udrękach. Film zyskał aprobatę żyjących członków zespołu, którzy nagrali do niego ścieżkę dźwiękową.

Whitney/ Kino Świat

Nie zabraknie najgłośniejszych tytułów ostatnich lat m.in. nagrodzonej czterema Oscarami, w tym dla najlepszego aktora pierwszoplanowego, opowieści o słynnej grupie Queen, czyli „Bohemian Rhapsody” (reż. Bryan Singer) czy „Whitney”, przejmującej historii o wzlocie i upadku jednej z największych gwiazd amerykańskiego popu i r&b autorstwa Kevina Macdonalda, laureata Oscara i nagród BAFTA. Na deser znakomity „I’m Not There. Gdzie indziej jestem” (reż. Todd Haynes), film o podróży przez życie i czasy Boba Dylana, przedstawionej jednak w niekonwencjonalny sposób. Sześć słynnych gwiazd Hollywood (Cate Blanchett – nominowana za tę rolę do Oscara, Christian Bale, Heath Ledger, Richard Gere, Ben Whishaw i Marcus Carl Franklin) wciela się w postać barda, a każda opowieść przedstawia inne aspekty jego osobowości. W rolę gwiazdy popu wcieli się także Natalie Portman w filmie „Vox Lux” w reż. Brady’ego Corbeta, który na ekranie kina Iluzjon pojawi się w sierpniu.

Bohemian Rapsody/ Fox

Pretekstem dla letniego przeglądu poświęconego muzyce i największym, muzycznym właśnie bohaterom wszechczasów stały się najnowsze premiery: „Rocketman” – nieprawdopodobna historia sławy popu i rocka – Eltona Johna w reż. Dextera Fletchera i długo oczekiwany „Pavarotti” Rona Howarda. To dogłębny i szczery portret życia, kariery i dziedzictwa pozostawionego przez ikonę „klasycznej” sceny muzycznej i „tenora zwykłych ludzi”, jak go nazywano. Dzięki sile swojego talentu, Pavarotti zawładnął wielkimi scenami na całym świecie i podbił serca słuchaczy z najodleglejszych zakątków globu. W filmie zostały wykorzystane niepublikowane dotąd rozmowy z rodziną i współpracownikami gwiazdy.

Szczegółowy program przeglądu dostępny TUTAJ.

KINO ILUZJON – Muzeum Sztuki Filmowej – kino z „muzeum” w nazwie, znajdujące się pod opieką Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego (FINA), obecnie położone przy ul. Narbutta 50a w Warszawie, w przepięknej części Starego Mokotowa w zabytkowym budynku dawnego kina Stolica. Iluzjon proponuje ambitny repertuar – połączenie klasyki, m.in. z archiwalnych zasobów FINA, i nowości oraz wybór nietuzinkowych wydarzeń filmowych: pokazów specjalnych, spotkań z twórcami, wystaw multimedialnych, seansów z muzyką na żywo, festiwali i przeglądów. ILUZJON należy do Sieci Kin Studyjnych i Lokalnych. Wytrawnych widzów nie odstraszy brakiem popcornu, zachęci zaś bezkonkurencyjnym programem, atrakcyjnymi cenami biletów, przyjaznym otoczeniem, bliskością stacji metra oraz pyszną kawą serwowaną przez Iluzjon Café Bar. ILUZJON cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem publiczności i mediów, m.in. okrzyknięty został przez „Gazetę Wyborczą” miejscem magicznym, wyróżniony przez Radę Miasta Stołecznego Warszawy odznaką „Zasłużony dla Warszawy”, nagrodzony Wdechą (kulturalną nagrodą „Gazety Co Jest Grane 24”) w kategorii Miejsce Roku 2008 oraz polecany jest w alternatywnym przewodniku „Zrób to w Warszawie”. Więcej na www.iluzjon.fn.org.pl

informacja prasowa

Latem warto obudzić „Wakacyjną nostalgię" w ... Kinie Iluzjon :-)

Kultowe i bardzo zmysłowe filmy przywołujący wakacyjne wspomnienia w lipcu i sierpniu pokaże warszawskie Kino Iluzjon.

Kadr z filmu Ingmara Bergmana Wakacje z Moniką

Ciepła, pełna życia natura, gęsta atmosfera, dźwięki wody i owadów wyzwalają pamięć zmysłów, budzą marzenia i zbliżają do bohatera. Filmy będące wspólnym, letnim wspomnieniem w reżyserii gigantów światowego kina zaprezentuje w lipcu i sierpniu warszawskie kino Iluzjon. Nie zabraknie filmów – ikon oraz nowszych obrazów, które podbiły światowe ekrany! W letnie wieczory warto obudzić wakacyjną nostalgię!

W programie cyklu znalazły się m.in. „Wakacje z Moniką” – wczesny film Ingmara Bergmana, którym zachwycił się Jean-Luc Godard, opowiadający o młodych kochankach szukających innej od trudnej rzeczywistości drogi życia; „Zapamiętajmy to lato” (reż. Sergey Solovev) - emocjonalny powrót do doświadczeń pierwszej miłości, która swoją mocą przytłacza głównego bohatera czy debiut Davida Hamiltona – „Bilitis” ukazujący miłosne perypetie uczennicy internatu. W „Pokoju z widokiem” (reż. James Ivory) pierwsze gorące uczucia młodych ludzi rodzą się podczas wakacji we Włoszech.
Te i inne, uplecione ze zdarzeń, obrazów i chwil, historie zapadają w pamięć na długo, pozostawiając w widzach niedopowiedziane i nie do końca nazwane wrażenia. W ramach przeglądu nie zabraknie kultowej „Lolity” (reż. Adrian Lyne) czy „Tess” Romana Polańskiego, pełnej liryzmu adaptacji wiktoriańskiej powieści Tomasa Hardy’ego o tragicznym losie młodej wiejskiej dziewczyny. Film został uhonorowany najbardziej prestiżowymi nagrodami, w tym Oscarem za zdjęcia, kostiumy i scenografię.

"Dirty Dancing", zasoby FINA 

W sierpniu z kolei zobaczyć będzie można m.in. kultowy i roztańczony „Dirty Dancing” (reż. Emile Ardolino) z 1987 roku. Siedemnastoletnia Frances (w tej roli Jennifer Grey), zwana przez przyjaciół Baby, spędza wakacje z rodziną w pensjonacie należącym do przyjaciela ojca. Znudzona snobistycznym towarzystwem, poznaje Johnny’ego, o kilka lat starszego instruktora tańca (Patrick Swayze), a między dwojgiem rodzi się namiętne uczucie. Film został uhonorowany Oscarem dla najlepszej piosenki – „The time of my life”.

Wśród tytułów budzących wakacyjną nostalgię nie mogło zabraknąć nagradzanych „Tamtych dni, tamtych nocy” (reż. Luca Guadagnino), filmu po obejrzeniu którego zapach i smak brzoskwiń już nigdy nie będzie taki sam. W otoczeniu pięknych krajobrazów spalonych słońcem Włoch, Elio i Oliver odkrywają siłę wzajemnego przyciągania. To jednak nie wszystko. Zabawna komedia o dorastaniu, która przypomina, jak to jest być młodym i mieć wielkie marzenia, czyli „Królowie lata” (reż. Jordan Vogt-Roberts) trafi na ekran Iluzjonu w drugiej części wakacji. Joe, Patrick i Biaggio skończyli już 15 lat i mają dość słuchania rodziców, a latem chcą wziąć życie w swoje ręce i stać się mężczyznami. Sytuacja komplikuje się, kiedy w ich otoczeniu pojawia się piękna Kelly.

Mezalians, historia niemożliwego do spełnienia związku? To „Jaśniejsza od gwiazd” w reżyserii Jane Campion, film inspirowany powieściami Jane Austen. Campion obdarzyła tą historię olbrzymim wyczuciem i subtelnością, przez co daleko jej do rzewnego melodramatu. Odwiedzający latem warszawskie kino Iluzjon znajdą ponadto film Noah Baumbacha, współczesnego reżysera o duszy nowofalowego artysty. „Frances Ha”, bo o nim mowa, opowiada historię młodej kobiety, którą rzeczywistość zmusza do porzucenia filozofii beztroski. To bardzo subtelna wizualnie przypowieść o wyrzeczeniach dorosłości.

"Frances Ha", materiały promocyjne Best Film

Szczegółowy program dostępny na stronie kina Iluzjon

Pełna lista filmów, które znalazły się w programie przeglądu:

 „Zapamiętajmy to lato”, reż. Sergej Solovʹëv ,  ZSRR 1975, 94 minuty

„Pokój z widokiem”, reż. James Ivory, Wielka Brytania 1985, 117 minut

„Wakacje z Moniką”, reż. Ingmar Bergman, Szwecja 1952, 96 minut

„Lolita”, reż. Adrian Lyne, Francja, USA 1997, 137 minut

„Tajemnica Roan Inish”, reż. John Sayles, Irladia, USA 1993, 104 minuty

„Nagle, ostatniego lata”, reż. Joseph L. Mankiewicz, USA 1959, 114 minut (w oryginale) 

„Naga wyspa”, reż. Kaneto Shindô,  Japonia 1960, 94 minuty

„Trzy kobiety”, reż.  Robert Altman, USA 1976, 123 minuty

„Bilitis”, reż. David Hamilton | Francja, Wielka Brytania, Włochy 1977, 95 minut

„Miłość Elwiry Madigan”, reż. Bo Widerberg , Szwecja 1967, 90 minut

„Tess”, reż. Roman Polański, Francja, Wielka Brytania 1979, 162 minuty

„Dirty Dancing”, reż. Emile Ardolino, USA 1987, 100 minut

„Tamte dni, tamte noce”, reż. Luca Guadagnino, Brazylia, Francja, USA, Włochy 2017, 127 minut 

„Frances Ha”, reż. Noah Baumbach, USA 2012, 86 minut

„Jaśniejsza od gwiazd”, reż. Jane Campion, Australia, Francja, Wielka Brytania 2010, 120 minut

„Królowie lata”, reż. Jordan Vogt-Roberts, USA 2013, 93 minuty

--------------------------------

KINO ILUZJON – Muzeum Sztuki Filmowej – kino z „muzeum” w nazwie, znajdujące się pod opieką Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego (FINA), obecnie położone przy ul. Narbutta 50a w Warszawie, w przepięknej części Starego Mokotowa w zabytkowym budynku dawnego kina Stolica. Iluzjon proponuje ambitny repertuar – połączenie klasyki, m.in. z archiwalnych zasobów FINA, i nowości oraz wybór nietuzinkowych wydarzeń filmowych: pokazów specjalnych, spotkań z twórcami, wystaw multimedialnych, seansów z muzyką na żywo, festiwali i przeglądów. ILUZJON należy do Sieci Kin Studyjnych i Lokalnych. Wytrawnych widzów nie odstraszy brakiem popcornu, zachęci zaś bezkonkurencyjnym programem, atrakcyjnymi cenami biletów, przyjaznym otoczeniem, bliskością stacji metra oraz pyszną kawą serwowaną przez Iluzjon Café Bar. ILUZJON cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem publiczności i mediów, m.in. okrzyknięty został przez „Gazetę Wyborczą” miejscem magicznym, wyróżniony przez Radę Miasta Stołecznego Warszawy odznaką „Zasłużony dla Warszawy”, nagrodzony Wdechą (kulturalną nagrodą „Gazety Co Jest Grane 24”) w kategorii Miejsce Roku 2008 oraz polecany jest w alternatywnym przewodniku „Zrób to w Warszawie”.

informacja prasowa

Dyktatorzy mody i ikony stylu – na ekranie i w książce

Najsłynniejszy warszawski dom mody - Bogusław Herse i ikony stylu rodem z przedwojennego kina, m.in. Pola Negri, Loda Niemirzanka, Nora Ney czy Ina Benita, to bohaterowie wyjątkowych wydarzeń wokół historii mody. W styczniu i lutym na serię pokazów i spotkań zapraszają kino Iluzjon i Muzeum Warszawy.  

Dom Mody Bogusław Herse dla trzech pokoleń warszawianek i warszawiaków był synonimem luksusu. Przedwojenne kino uczyniło go bohaterem filmu „Jego ekscelencja subiekt” (1933) w reż. Michała Waszyńskiego, a współcześnie Agnieszka Dąbrowska, historyczka sztuki, kustoszka w Dziale Opracowania Zbiorów Muzeum Warszawy, podjęła się próby analizy fenomenu warszawskiego domu mody w publikacji „Herse. Warszawski dom mody”.

Filmowo-literackie spotkanie to początek wspólnych wydarzeń skupionych wokół historii mody pt. „Dyktatorzy mody i ikony stylu” organizowanych wspólnie przez Filmotekę Narodową – Instytut Audiowizualny w warszawskim kinie Iluzjon oraz Muzeum Warszawy.

Film Waszyńskiego i nowe wydawnictwo Muzeum Warszawy stały się pretekstem do podwójnego spotkania i dyskusji, które odbędzie się 19 stycznia o godz. 16.00 w kinie Iluzjon. Projekcję filmu „Jego ekscelencja subiekt” z taśmy 35 mm poprzedzi wprowadzenie filmograficzne, a po seansie autorka książki odsłoni kulisy Domu Mody Herse.

Z kolei od 26 stycznia, pięć kolejnych spotkań w kinie Iluzjon w ramach cyklu, poświęconych będzie rodzimym ikonom stylu: Lodzie Niemirzance, Poli Negri, Inie Benicie, Halinie Bruczównie i Norze Ney, bo na kinowym ekranie pojawią się przedwojenne filmy z ich właśnie udziałem. W programie m.in. „Dwie Joasie” w reż. Mieczysława Krawicza, z którego stroje Iny Benity przeszły do historii mody i kina, „Ludzie bez jutra” Aleksandra Hertza będący jedynym filmem z udziałem Haliny Bruczówny, który zachował się do naszych czasów oraz „Doktór Murek” w reż. Juliusza Gardana z udziałem trzech wyjątkowych aktorek prezentujących odmienne style ubioru: Iny Benity, Nory Ney i Jadwigi Andrzejewskiej.

Ponadto, w dniach 2-28 lutego w kinie Iluzjon będzie można oglądać wystawę „Filmowe ikony stylu. Lata 20. na nowo”, podczas której prezentowane będą współczesne stroje stylizowane na modę międzywojnia.

Program cyklu w kinie Iluzjon:

19 stycznia, g. 16.00

„Jego ekscelencja subiekt”, reż. Michał Waszyński, 1933, 81 min, 35mm

Jurek Czerwoński (Eugeniusz Bodo), subiekt jednej z wielkich firm konfekcyjnych, dzięki swej miłej powierzchowności i zaletom towarzyskim jest ulubieńcem klienteli i swoich szefów. Na skutek zbiegu okoliczności w wieczór sylwestrowy trafia na przyjęcie do przemysłowca Poreckiego. Wzięty za oczekiwanego radcę Chełmońskiego z Ameryki, wzbudza zainteresowanie zebranych. Flirt z córką gospodarzy Anią z czasem przeradza się w gorącą wzajemną miłość.

Po seansie Agnieszka Dąbrowska, autorka książki „Herse. Warszawski dom mody” odsłoni kulisy najsłynniejszego w stolicy domu mody.

26 stycznia, g. 16:00

„Rena”, reż. Michał Waszyński, 1938, 79 min, 35 mm

ikona stylu: Loda Niemirzanka

2 lutego, g. 16:00

„Bestia” | „The Polish Dancer”, reż. Aleksander Hertz, Polska 1917/1921, 67 min, DCP, film odrestaurowany cyfrowo

ikona stylu: Pola Negri

9 lutego, g 16:00

„Dwie Joasie”, reż. Mieczysław Karawicz, Polska, 1935, 90 min, film odrestaurowany cyfrowo

ikona stylu: Ina Benita

16 lutego, g. 16:00

„Ludzie bez jutra”, reż. Aleksander Hertz, Polska 1919, 87 min, DCP, film odrestaurowany cyfrowo

ikona stylu: Halina Bruczówna

23 lutego, g. 16:00

„Doktór Murek” reż. i scen. Juliusz Gardan, Polska 1939, 90 min, DCP, film odrestaurowany cyfrowo

ikona stylu: Nora Ney


Więcej: http://www.iluzjon.fn.org.pl/cykle/info/1131/najslynniejszy-warszawski-dom-mody-na-ekranie-i-w-ksiazce-dyktatorzy-mody-i-ikony-stylu.html

Cykl realizowany jest wspólnie z Muzeum Warszawy.

informacja prasowa

„Kadry wyzwolone”, biografie wielkich malarzy, kino poetyckie i o wiele więcej w Kinie Iluzjon w październiku

„Kadry wyzwolone”, czyli kino i cenzura w okresie PRL, pełne udręki i ekstazy biografie wielkich malarzy, kino poetyckie i klasyki spod znaku czarnej komedii, ulubione filmy Andrzeja Wajdy w 3. rocznicę śmierci reżysera i pachnący kawą Alfabet Retrokina! Jesiennego programu kina Iluzjon nie można przegapić!  

„Ręce do góry”, fot. Jerzy Troszczyński, FOTOTEKA FINA

„KADRY WYZWOLONE” | KINO I CENZURA W OKRESIE PRL

Pokazy filmowe, spotkania autorskie i wykłady historyków kina polskiego. Najważniejsze tytuły, które długi czas „przeleżały na półkach”, jak i mniej znane „półkowniki”, które warto przypomnieć. Przegląd obejmie dzieła mistrzów polskiego filmu fabularnego: m.in. Jerzego Skolimowskiego i Janusza Zaorskiego oraz dokumentalnego m.in. Edwarda Skórzewskiego, Jerzego Hoffmana i Krzysztofa Kieślowskiego, a także mniej znane filmy krótkometrażowe i oświatowe.

„UDRĘKA I EKSTAZA, CZYLI WIELKIE BIOGRAFIE NA DUŻYM EKRANIE”

Trudne osobowości, genialni artyści... Biografie wielkich malarzy są gatunkiem niezmiennie popularnym. Dopieszczone wizualnie, czasem stylizowane, czasem realistyczne, dają cudowną ułudę prawdziwego obcowania z wielką sztuką. W programie jesiennego przeglądu znalazły się: „Tajemnica Picassa” (reż. Henri Georges Clouzot), „Udręka i ekstaza” (reż. Carol Reed), „Mój Nikifor”(reż. Krzysztof Krauze), „Nightwatching” (reż. Peter Greenaway), „Młyn i Krzyż” (reż. Lech Majewski) i „Andriej Rublow” (reż. Andriej Tarkowski).

KINO POETYCKIE

Choć trudno szukać jej wśród filmowych gatunków, istnieje pewna szczególna kategoria dzieł filmowych, które dzięki zastosowaniu nietypowych środków wyrazu pozwalają widzowi na doświadczenie wyjątkowo intensywnych przeżyć estetycznych. Nieuchwytny, niepoddający się zdefiniowaniu i bliski liryce nastrój prezentowanych filmów pozwoli doświadczyć poezji na wielkim ekranie. Iluzjon proponuje wyjątkowy przegląd arcydzieł mistrzów światowego kina – dowodów ich niezwykłej wrażliwości i poetyckiej intuicji, w programie m.in.: „Orfeusz” (reż. Jean Cocteau), „Niebo nad Berlinem” (reż. Wim Wenders), „Hiroszima, moja miłość” (reż. Alain Resnais), „Anioł przy moim stole” (reż. Jane Campion).

CZARNA KOMEDIA

Któż ich nie lubi? Czasem pełne ironii, zahaczające o groteskę, czasem odwołujące się do poetyki absurdu i surrealizmu – zachwycają nas od dziesiątek lat: czarne komedie. Wywodzące się z tradycji teatru, te klasyczne, wręcz eleganckie, wydają się kwintesencją brytyjskiego poczucia humoru. Inne brawurowo żonglują elementami o wyraźnie makabrycznym wydźwięku. Gatunek ten od lat rozwija się w niepohamowanym tempie, sięgając do kryminału, sensacji, westernu, fantastyki, filmu przygodowego i wojennego. Podróż po tym bogatym i popularnym gatunku warto rozpocząć od absolutnych klasyków, m.in.: „Arszenik i stare koronki” (reż. Frank Capra), „Szlachectwo zobowiązuje” (reż. Robert Hamer), „Jak zabić starszą panią?” (reż. Alexander Mackendrick); Płytki grób (reż. Danny Boyle).

TO LUBIĘ: ANDRZEJ WAJDA

Ulubione filmy reżysera zestawione w pary: słynne klasyki światowego kina i jego własne dzieła! W 3. rocznicę śmierci artysty kino Iluzjon przypomni cykl prezentowany przed laty, a seansom towarzyszyć będą prelekcje Andrzeja Bukowieckiego – filmoznawcy i krytyka.  Wajda często wspominał o dziełach, które były dla niego szczególnie ważne i które stały się dla niego inspiracją. Twórczo rozwijał idee, tematy, sposoby opowiadania historii, obrazy, które zapisały się w jego pamięci najsilniej. W programie przeglądu: „Rzym, miasto otwarte” (reż. Roberto Rossellini) i „Pokolenie”; „Obywatel Kane” (reż. Orson Welles) i „Popiół i diament”; „Tron we krwi” (reż. Akira Kurosawa) i „Powiatowa Lady Makbet”; „Osiem i pół” (reż. Federico Fellini) i „Wszystko na sprzedaż”, a także „Zwierciadło” (reż. Andriej Tarkowski) i „Panny z Wilka”.

ALFABET RETROKINA: K JAK KAWA!

Pachnąca i aromatyczna. Kawa! A gdzie przed wojną smakowała najlepiej? Oczywiście w Adrii i Ziemiańskiej. Jak wypadało ją pić? Naturalnie we frakach, marynarkach, sukniach z chiffonne velour i futrach. W październiku kino Iluzjon zaprasza na Alfabet Retrokina do kawiarni, na filiżankę doskonałej czarnej kawy – a wszystko w towarzystwie stukotu projektora, ciemnej sali kinowej i największych gwiazd srebrnego ekranu! Podczas czterech październikowych spotkań widzowie dowiedzą się m.in. czy filiżanka kawy pomoże zakochanej Lucynie w rozbudzeniu uczuć Stefana (w filmie „Czy Lucyna to dziewczyna?”) i czy czarny napar uspokoi zazdrosną do szaleństwa kochankę Andrzeja, Celinę (w filmie „Wrzos”). Wybrane seanse są poprzedzone prelekcjami ekspertów Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego, którzy zdradzają tajniki przedwojennej kinematografii. 

„Wrzos”, reż. Juliusz Gardan, zasoby FINA

Wstęp na wszystkie wydarzenia w ramach cyklu „Kadry wyzwolone” jest bezpłatny - zaproszenia do odbioru w dniu pokazów w kasie kina Iluzjon. Na pozostałe pokazy archiwalne bilety w cenie 12-14 zł do nabycia online lub w kasie kina.

Kino Iluzjon ǀ ul. Narbutta 50a ǀ Warszawa

informacja prasowa

26 czerwca kino Iluzjon wznawia działalność!

Na „Słodkie życie”, „Piknik pod Wiszącą Skałą” oraz „Ginger i Fred” w weekend ponownego otwarcia, 26-28 czerwca, zaprasza ukochane kino Warszawy. Do końca lipca Iluzjon zagra także dzieła Hitchcocka, filmy z udziałem jednego z największych gwiazdorów „Złotej Ery Hollywood”, czyli zmarłego w tym roku Kirka Douglasa, a na specjalne życzenie widzów wznowi bogatą retrospektywę filmów Felliniego.  

„Słodkie życie”, „Piknik pod Wiszącą Skałą” oraz „Ginger i Fred” na otwarcie

Po dłuższej przerwie kino Iluzjon otwiera się dla publiczności! Seanse wznowione zostaną w piątek, 26 czerwca, a w programie weekendu otwarcia znajdą się kultowe filmy Federica Felliniego: „Słodkie życie” – utkany z wielu wątków, dających niezwykły i głęboki zbiorowy portret psychologiczny mieszkańców Rzymu oraz nostalgiczny i gorzki jednocześnie „Ginger i Fred”, którego bohaterami  jest para starszych ludzi, byłych tancerzy, a także cieszący się ogromnym zainteresowaniem widzów poetycki „Piknik pod Wiszącą Skałą” Petera Weira zrealizowany na podstawie powieści Joan Lindsay.

Słodkie życie

Alfred Hitchcock – reżyser genialny

Wśród lipcowych propozycji znajdzie się pokaźna kolekcja filmów Alfreda Hitchcocka. Reżyser był mistrzem suspensu, niepowtarzalnym artystą umiejącym precyzyjnie budować opowieść filmową, przetykając ją specyficznym czarnym humorem. Jego filmy są jak charakter pisma ‒ nie do podrobienia. Do dziś pozostał niedoścignionym wzorem umiejętności łączenia elementów kina artystycznego i rozrywkowego. 

Debiutował jeszcze w kinie niemym, w 1925 roku. Wyreżyserował w Anglii 23 obrazy, w tym „Szantaż” (1929) – film przełomu dźwiękowego, w którym zagrała Anny Ondra, jedna z ulubionych aktorek Hitchcocka ery kina niemego. W 1939 roku przeniósł się do USA, gdzie zrealizował następnych 30 filmów. Pierwszym z nich była nagrodzona Oscarem „Rebeka” (1940). Kolejne obrazy potwierdziły pozycję Hitchcocka jako mistrza gatunku. Jego znakomite dokonania – m.in. „Urzeczona” (1945), „Zawrót głowy” (1958), „Psychoza” (1960), „Ptaki” (1963) – weszły do żelaznego kanonu filmowej klasyki. Już niebawem na wielkim ekranie będą mogli je zobaczyć widzowie Iluzjonu.

Choć Hitchcock był pięciokrotnie nominowany do Oscara, nigdy nie otrzymał nagrody dla najlepszego reżysera, przyznano mu ją jedynie w 1978 roku za całokształt twórczości.

Legenda Hollywood – Kirk Douglas

Legendzie filmu, jednemu z największych gwiazdorów „Złotej Ery Hollywood”, aktorowi, którego kariera to prawdziwa historia amerykańskiego kina, Iluzjon poświęci jeden z wakacyjnych cykli. Zmarły niedawno Kirk Douglas zostawił po sobie ponad 80 kreacji, postaci barwnych, różnorodnych, niezwykłych i prawdziwych. Ma na swym koncie wspaniałe role dramatyczne, ale świat zapamiętał go przede wszystkim z kina gatunkowego: z powodzeniem grał w kryminałach, filmie noir, kinie wojennym i kostiumowym, zapisał wspaniałą kartę w historii westernu, sprawdzał się w komedii, kinie przygodowym, a nawet SF. Pierwszą nominację do Oscara, za postać boksera w dramacie sportowym „Champion”, otrzymał jeszcze w latach 40., zaledwie kilka lat po debiucie. Nie tylko talent i warunki fizyczne, ale także ambicja i pozaekranowa działalność predestynowały go do osiągnięcia bezdyskusyjnego statusu wielkiej amerykańskiej gwiazdy. W latach 50. założył jedno z pierwszych w Stanach niezależnych studiów filmowych, w którym powstały takie przeboje z jego udziałem, jak „Spartakus” czy „Ostatni kowboj”.

We wspomnieniowym cyklu Iluzjon pokaże kilka zachowanych w zasobach archiwalnych FINA, a rzadko pokazywanych filmów z udziałem Kirka Douglasa, poza wymienianymi wcześniej także: „Ich wielka miłość”, reż. Anatole Litvak (1953); „Ostatni pociąg z Gun Hill”, reż. John Sturges (1959); „Układ”, reż. Elia Kazan (1969); „Pojedynek Rewolwerowców”, reż. Lamont Johnson (1971); „Oddział”, reż. Kirk Douglas (1975). 

Stulecie Felliniego

Do końca lipca, z okazji przypadającego w tym roku 100-lecia urodzin Federica Felliniego, widzowie kina Iluzjon będą mogli także ponownie wkraść się do kina Fulgor w Rimini zmitologizowanego w „Amarcord”, zwiedzić „Miasto kobiet” i zakosztować „Słodkiego życia”. Wrócić do „Nocy Cabirii”, poznać świat włóczęgów, „Wałkoni” i tancerzy („Ginger i Fred”).

Federico Fellini jak nikt wcześniej rzucił na ekran – niczym na prześcieradle w „Wywiadzie” – świat swojej podświadomości, utkany ze snów, marzeń, pragnień i wspomnień. Jak nikt wcześniej w samych tytułach podpisywał swoje filmy („Rzym”, „Casanova”), nadając im piętno autorstwa i szczerej do bólu spowiedzi, a przy tym opiewał żywioł kobiecości, dokumentował włoską elitę, pokazywał starość i rozpad.

Filmy Felliniego inspirowały kolejne pokolenia twórców, z których najbardziej znani to Woody Allen, Emir Kusturica i Giuseppe Tornatore.

Zasady bezpieczeństwa obowiązujące w kinie w obecnej sytuacji pandemicznej dostępne są tutaj:

http://www.iluzjon.fn.org.pl/aktualnosci/info/1109/zasady-bezpieczenstwa.html

informacja prasowa

Filmowa Warszawa Singera: przegląd filmów Marcela Łozińskiego online i seanse w kinie Iluzjon

Tradycyjnie już Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny współtworzy filmowy program Festiwalu Warszawa Singera – tym razem będzie to jubileuszowy przegląd dokumentów Marcela Łozińskiego w serwisie ninateka.pl oraz seanse filmów "Dybuk" i "Sklep przy głównej ulicy" w kinie Iluzjon połączone z debatą, której gośćmi będą prof. Irena Veisaitė i Daniel Passent.

Jak co roku,podczas festiwalu Warszawa Singera (22-30 sierpnia) nie mogło zabraknąć programu filmowego, w który od lat włącza się Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny (FINA). Podczas tegorocznej, hybrydowej edycji festiwalowa publiczność, ale także wszyscy miłośnicy kina dokumentalnego będą mieli okazję wziąć udział w wyjątkowym, jubileuszowym przeglądzie filmów Marcela Łozińskiego, a także tradycyjnie – wybrać się na archiwalne seanse do kina Iluzjon.

Przegląd filmów Marcela Łozińskiego w 80. rocznicę urodzin

Marcel Łoziński, jeden z najbardziej znanych i cenionych polskich dokumentalistów, w tym roku obchodzi 80. urodziny. Wśród kilkunastu filmów, które zostaną zaprezentowane w ramach przeglądu online jego twórczości znajdą się zarówno te, które zadomowiły się już na ninateka.pl, jak i tytuły dostępne czasowo – od 22 do 30 sierpnia.

Siedmiu Żydów z mojej klasy, Tonia i jej dzieci czy Świadkowie – w tych dokumentach Łoziński porusza wątki żydowskie – mówi o ważnych wydarzeniach, jak pogrom kielecki czy rok 1968, ale też pokazuje indywidualne historie bohaterów, ich zmagania z tożsamością i własną historią. W tych konkretnych ludzkich losach czy wydarzeniach znajdujemy coś więcej – uniwersalne ludzkie problemy.

Mechanizmy stadne, agresja grupy przeciwko jednostce w poszukiwaniu kozła ofiarnego – te zagadnienia zawarł reżyser w dokumencie Happy end. Marcel Łoziński i Paweł Kędzierski zastosowali tu formę psychodramy, a film „stał się w rezultacie naszą, spóźnioną o kilka lat, repliką na Marzec” – mówił o filmie dokumentalista.

W ramach przeglądu w Ninatece będzie można prześledzić twórczość Marcela Łozińskiego od wczesnych dzieł, jak Absolutorium, Wizyta czy, okrzyknięty najlepszym polskim dokumentem w historii, Wszystko może się przytrafić, przez nominowany do Oscara i nagrodzony na IDFA 89 mm od Europy, aż po laureata Nagrody Europejskiej Akademii Filmowej Poste Restante oraz najnowszy w dorobku reżysera dokument Ojciec i syn w podróży.

Marcel Łoziński w swoich filmach opowiada o człowieku poddanym naciskowi grupy, o wolności, konformizmie i buncie. Od czasu do czasu kieruje kamerę na siebie. „Bardziej wierzę w rzeczywistość niż we własną wyobraźnię” – twierdzi reżyser. „U mnie na ogół najpierw jest pomysł. Potem szukam takiej rzeczywistości, która dokładnie przylegałaby do tego, co chcę powiedzieć. Czasami trzeba tę rzeczywistość uruchomić, dać jej jakiś »zapłon«, wyzwolić pewne istniejące w niej sytuacje – pomóc wydobyć jej ukrytą prawdę, tak trudno dostępną »obiektywnej« kamerze dokumentalnej. Cała sztuka polega na tym, żeby rzeczywistości, tej naocznej, nie zakłamać. Żeby moja idea pozostała w zgodzie z tym, co jest” – opowiada o swojej metodzie tworzenia.

Wydarzenie towarzyszące festiwalowi Warszawa Singera, organizowane przez Filmotekę Narodową – Instytut Audiowizualny.

Pokazy filmowe oraz debata w kinie Iluzjon

Pokazy filmowe w kinie Iluzjon odbędą się 30 sierpnia. Tego dnia widzowie będą mogli zobaczyć Dybuka (1937) Michała Waszyńskiego oraz Sklep przy głównej ulicy (1965) Jána Kadára i Elmara Klosa, a także wziąć udział w wyjątkowej debacie: Francja, Litwa, Polska – trauma, obrona psychiki, pamięć w czasach wojny i epidemii i po nich z udziałem prof. Ireny Veisaitė, ocalałej z Zagłady obrończyni praw człowieka i teatrolożki oraz osobowością polskiego środowiska dziennikarskiego, Danielem Passentem. Spotkanie poprowadzi Remigiusz Grzela.

Na seanse obowiązują bezpłatne wejściówki – do odbioru w kasie Kina Iluzjon przed seansem. Wstęp na debatę po potwierdzeniu obecności (zapisy pod adresem: biurofestiwalowe@shalom.org.pl). Wydarzenie także transmitowane online – szczegóły na profilu Kina Iluzjon oraz na www.festiwalsingera.pl

Wydarzenie organizowane wspólnie przez Filmotekę Narodową – Instytut Audiowizualny oraz Festiwal Warszawa Singera.

Festiwal Kultury Żydowskiej Warszawa Singera

Festiwal Kultury Żydowskiej Warszawa Singera już od siedemnastu lat współtworzy artystyczny koloryt Stolicy, prezentując kulturę żydowską w najrozmaitszych jej perspektywach. Co roku, u schyłku wakacji, oferuje bogaty program: od wielkich i kameralnych koncertów, poprzez spektakle teatralne, przeglądy filmowe, spotkania z literatami, promocje książek, po zajęcia dla najmłodszych. Czołowymi wydarzeniami tegorocznego Festiwalu są: koncert kantoralny z udziałem Yoni Rose, występ legendarnego skrzypka Vadima Brodskiego, Noc Klezmerów z udziałem m. in słowackiej grupy Preßburger Klezmer Band, koncert zespołu Kroke czy finałowe widowisko Bez granic z udziałem Kayah i Transoriental Orchestra. Wielbiciele jazzu mogą posłuchać m. in. Włodka Pawlika czy włoskiego gitarzysty Francesco Bruno. Będzie okazja, by zobaczyć najlepsze spektakle przygotowane przez zespół Teatru Żydowskiego, choćby: Szoszę. Opowieść o namiętności, Pekin czy Szabasową dziewczynę.

W tegorocznej edycji, z powodu ograniczeń koronawirusowych, największe festiwalowe wydarzenia będą emitowane także przez kanały wirtualne.
Pełna lista tytułów: https://www.facebook.com/events/218737569515411/

informacja prasowa

„Filmowe barwy Września” i wspomnienie o Aleksandrze Śląskiej - od 8 września w kinie Iluzjon

Filmy prezentujące historyczny moment wybuchu II wojny światowej z różnych perspektyw, czyli „Filmowe barwy Września”, a także przegląd obrazów z udziałem niezapomnianej Aleksandry Śląskiej w 30. rocznicę jej śmierci, zaprezentuje we wrześniu kino Iluzjon. 

"Wolne miasto", fot. Irena Netto ǀ Studio Filmowe „Tor”

Filmowe barwy Września   

Jeden filmowy przegląd i różne narracje Września ’39 roku. W ramach „Filmowych barw Września” kino Iluzjon pokaże polskie filmy, które z odmiennych perspektyw i w odmiennej poetyce prezentują ten szczególny moment polskiej i światowej historii. Na początek „Wolne miasto” (1958) - wojenny film Stanisława Różewicza, odwołując się do zdjęć archiwalnych, przedstawiający przebieg bohaterskiej obrony Poczty Gdańskiej, a następnie oniryczne „Szyfry” (1966) Wojciecha Jerzego Hasa. Reżyser po „Rękopisie znalezionym w Saragossie” powrócił do formy i tematu zawsze mu bliskiego – subtelnej analizy psychologicznej. Niedocenione dzieło, polemizujące z legendą szkoły polskiej, dzięki swojej formie obrazowania – realizmowi przeplatanemu symbolicznymi wizjami – sprawia, iż „Szyfry” są jednym z najoryginalniejszych filmów polskiej kinematografii.

Jako trzeci zaprezentowany zostanie wzbudzający kontrowersje „Hubal” (1973) Bohdana Poręby. To filmowy zapis ostatnich dziewięciu miesięcy życia majora Dobrzańskiego, który mimo klęski wrześniowej nie złożył broni i do maja 1940 roku dowodził Oddziałem Wydzielonym, walczącym z okupantem. Obraz Bohdana Poręby mitologizuje postać majora odrzucając tym samym spory historyków o racjonalność jego działania. Na koniec – I część komediowego tryptyku Tadeusza Chmielewskiego „Jak rozpętałem drugą wojnę światową” (1969) pt. „Ucieczka”.  Opowieść o losach obieżyświata Franka Dolasa przekonanego, że przypadkowym strzałem na granicy polsko-niemieckiej o świcie 1 września 1939 roku wywołał II wojnę światową to jedna z najbardziej docenionych polskich komedii. Doskonałe aktorstwo dopełnia misternie skonstruowany scenariusz, który posługując się ramą komedii pomyłek obśmiewa narodowe stereotypy.

Szczegółowy harmonogram pokazów:

8.09 g. 18.00 „Wolne miasto”, reż. Stanisław Różewicz, Polska 1958, 96 minut

15.09 g. 18.00 „Szyfry”, reż. Wojciech Jerzy Has, Polska 1966, 84 minuty

22.09 g. 18.30 „Hubal”, reż. Bohdan Poręba, Polska 1973, 126 minut

29.09 g. 19.00 „Jak rozpętałem drugą wojnę światową” (cz. I, Ucieczka), reż. Tadeusz Chmielewski, Polska 1969, 86 minut

Więcej: http://www.iluzjon.fn.org.pl/cykle/info/1075/filmowe-barwy-wrzesnia.html

Aleksandra Śląska – rocznica śmierci

"Pasażerka", fot. Florian Staszewski, Studio Filmowe "Kadr" 

Chłodna, majestatyczna blondynka, stworzona do ról zdecydowanych, władczych kobiet – pisze o niej Magda Sendecka. - Czasem jednak pod maską obojętności, którą noszą jej bohaterki, pulsują gorące uczucia: miłość, nienawiść czy gniew. W związku z przypadającą we wrześniu 30. rocznicą śmierci aktorki, kino Iluzjon zaprasza na przegląd filmów z jej udziałem.

Córka działacza politycznego, uczestnika III powstania śląskiego, Edmunda Wąsika, urodziła się w roku 1925 w Katowicach. Po ukończeniu Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej grała w teatrach krakowskich, a następnie w warszawskim Teatrze Współczesnym i Ateneum. W filmie zadebiutowała drugoplanową, lecz ważną, wyrazistą rolą Oberaufseherin w „Ostatnim etapie” Wandy Jakubowskiej.

Kolejny wariant tej roli stworzyła po latach w niedokończonej „Pasażerce” Munka. Oba te filmy będzie można zobaczyć w ramach trwającego przez cały wrzesień przeglądu.

Nawet jeśli grała amantki, były to role dramatyczne: jak w „Piątce z ulicy Barskiej” Forda, gdzie pokazała pełnię swojego talentu, wiarygodnie oddając ewolucję emocjonalną Hanki, czy w „Pętli” Hasa, jako narzeczona Kuby, pogrążającego się w nałogu alkoholowym. „Pętlę” oraz „Czarną suknię” w reż. Janusza Majewskiego, jeden z pierwszych pełnometrażowych filmów tego reżysera, także przypomni Iluzjon.  

Aleksandra Śląska w kostiumie historycznym, w dramatach okupacyjnych i w kameralnych współczesnych historiach (jak w „Spotkaniu w Bajce” Jana Rybkowskiego, gdzie partnerowali jej Gustaw Holoubek i Andrzej Łapicki) malowała postaci skomplikowane, bogate wewnętrznie, niejednoznaczne. W pamięci telewidzów zostanie jej fenomenalny dubbing Glendy Jackson w roli Elżbiety, królowej Anglii, w serialu BBC. Wystąpiła też w trzydziestu kilku spektaklach Teatru Telewizji. Laureatka licznych nagród za role teatralne i filmowe oraz odznaczeń państwowych. Wykładowczyni warszawskiej PWST. Żona dyrektora teatru Ateneum Janusza Warmińskiego. Zmarła 18 września 1989 roku w Warszawie.

Szczegółowy harmonogram pokazów:

8.09 g. 16.00 „Pasażerka”, reż. Andrzej Munk, Witold Lesiewicz, Polska 1963, 62 minuty

15.09 g. 16.00 „Pętla”, reż. Wojciech Jerzy Has, Polska 1957, 101 minut

22.09 g. 16.00 „Ostatni etap”, reż. Wanda Jakubowska, Polska 1947, 110 minut

29.09 g. 18.00 „Czarna suknia”, reż. Janusz Majewski, Polska 1967, 45 minut

Więcej: http://www.iluzjon.fn.org.pl/cykle/info/1076/aleksandra-slaska-rocznica-smierci.html

informacja prasowa

„Relacja na dwa głosy” I Program Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego w ramach XVIII Festiwalu Warszawa Singera

„Relacja na dwa głosy” – pod takim tytułem chcemy zaproponować Państwu szereg wydarzeń organizowanych przy współudziale Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego, włączonych w 18. edycję Festiwalu Warszawa Singera. Współorganizatorami tych wydarzeń są Fundacja Shalom, Muzeum Getta Warszawskiego oraz Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny.

Żydów i Polaków łączy wielowiekowa wspólna historia, wspólne doświadczenia i życie. Pragniemy pokazać w kilku odsłonach emocjonalne opowieści o różnorodności i barwie życia społeczności żydowskiej w przedwojennej Warszawie. Chcemy też, na ile to będzie możliwe bo temat jest niezwykle obszerny, przedstawić  obraz stosunków polsko- żydowskich. W naszej „Relacji na dwa głosy” dotkniemy tematów trudnych i drażliwych, ale mamy też nadzieję, że uda nam się te zagadnienia pokazać z wielu perspektyw. Na ten obraz złożą się pokazy filmów fabularnych i dokumentalnych, debaty, promocja książek i rozmowy wokół nich oraz specjalna oferta serwisu Ninateka.pl.

Bracia. Świadectwo urodzenia

„Bracia. Świadectwo urodzenia”, to wydarzenie, które  otwiera udział Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego w tegorocznym Festiwalu. Chcemy, aby wybrzmiała w nim  obecność Patrona roku 2021, poety i dramatopisarza – Tadeusza Różewicza. Tym razem jednak skupimy się na  niezwykle ważnej w jego twórczym życiorysie roli  autora scenarzysty filmowego. 24 sierpnia w kinie Iluzjon pokażemy dwa filmy fabularne stworzone przez Tadeusza Różewicza i Stanisława Różewicza „Świadectwo urodzenia” i „Trzy kobiety”. Oba filmy pokazują losy bohaterów naznaczonych traumą wojny i Holokaustu. Przed seansami zapraszamy na prelekcję Piotra Śmiałowskiego, historyka polskiego filmu oraz filmografa FINA. Obowiązują bezpłatne wejściówki – do odbioru w kasie kina Iluzjon przed seansem | Brak możliwości rezerwacji miejsc

Na naszym portalu Ninateka.pl udostępnimy też inne filmy braci Różewiczów, ciekawe i mało znane wywiady z nimi oraz spektakle teatralne oparte o ich scenariusze. 

Pokaz filmu „Jeszcze tylko ten las” oraz debata „Holokaust w polskim kinie współczesnym”

25 sierpnia o godzinie 19:00 zapraszamy na pokaz filmu „Jeszcze tylko ten las” z 1991 roku w reżyserii Jan Łomnickiego oraz debatę „Holokaust w polskim kinie współczesnym”. W debacie wezmą udział: Mateusz Werner, filozof kultury, eseista i krytyk filmowy, Hanna Węgrzynek, wicedyrektor Muzeum Getta Warszawskiego, autorka publikacji o tematyce dziejów Żydów w Polsce, Mikołaj Mirowski, historyk, publicysta, redaktor naczelny „Pleografu” i prof. Katarzyna Mąka-Malatyńska – filmoznawczyni, wykłada w Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi, autorka książki „Widok z tej strony. Przedstawienia Holocaustu w polskim filmie”. Na transmisję debaty na żywo zapraszamy do serwisu Ninateka.pl o godzinie 20:30. 

FINA Wałbrzyska 3/5, Wstęp wolny, wymagana rejestracja: https://bit.ly/3jzEy3y 

Pokaz filmu dokumentalnego „Przystanek/Pitstop: Gliwice”

Film dokumentalny pt. „Przystanek/Pitstop: Gliwice” przypomni nieistniejący już świat Żydów na Śląsku i stanie się punktem odniesienie do rozmowy  na temat przywracania pamięci o tych co odeszli. Na projekcję zapraszamy do kina Iluzjon 26 sierpnia, godz. 17:00. Obowiązują bezpłatne wejściówki – do odbioru w kasie kina Iluzjon przed seansem | Brak możliwości rezerwacji miejsc

Spotkanie „Miejsca i ludzie” poświęcone wydanym przez Muzeum Getta Warszawskiego wspomnieniom Ocalałych z Zagłady

Pierwszą przedstawianą publikacją będzie historia Szpitala Bersohnów i Baumanów opracowana przez dr Hannę Węgrzynek  i prof. Konrada Zielińskiego. „Szpital Bersohnów i Baumanów w Warszawie” prezentuje dzieje tego ważnego dla historii Żydów warszawskich i warszawskiego getta miejsca.

Główny nurtem publikacji  wydawanych przez Muzeum Getta Warszawskiego są wspomnienia Ocalałych z Zagłady. „Wacław Kornblum. Wspomnienia. Moja wersja” otwiera cykl osobistych retrospekcji. Wspomnienia Ryszarda Walewskiego, poświęcone najlepszemu przyjacielowi – Jurkowi Płońskiemu i innym powstańcom z getta, pod tytułem „Jurek” to subiektywna opowieść o niemieckiej okupacji, powstaniu w getcie, trudach ukrywania się po tzw. aryjskiej stronie, codziennej walce o przetrwanie, a także o powojennych losach „Jurka” – Dawida.

Najnowszą publikacją muzeum jest „Żydowskie dziecko Warszawy” autorstwa Bronisława Erlicha. Odyseja autora wiedzie od zaułków przedwojennych Nalewek, ze zniszczonej, okupowanej Warszawy, poprzez Kresy Wschodnie, Niemcy, powojenną Polskę i Izrael, by ostatecznie zakończyć się w Szwajcarii. Ta niezwykła historia przeżycia dzięki sile woli, własnej zaradności, a także pomocy niesionej przez napotkanych ludzi, napisana przez przedwojennego warszawiaka i polskiego patriotę.

Spotkanie odbędzie się w piątek 27 sierpnia o godzinie 18.00 w Sali „Ziemia Obiecana” w Filmotece Narodowej – Instytucie Audiowizualnym, ul. Wałbrzyska 3/5. Wstęp wolny.

Pokaz przedpremierowy (po raz pierwszy w Warszawie!) filmu „Krafftówna w krainie czarów” oraz spotkanie z Barbarą Krafftówną i twórcami filmu

Wyjątkowy pokaz przedpremierowy (po raz pierwszy w Warszawie!) filmu „Krafftówna w krainie czarów” zamyka nasz udział w Festiwalu Warszawa Singera. Główną narracją filmu są monologi wewnętrzne bohaterki, te archiwalne, zbierane przez lata przez narratora i scenarzystę filmu, Remigiusza Grzelę i te nagrane współcześnie. Monologi te nawiązują do najwybitniejszej filmowej roli Krafftówny w filmie Wojciecha Jerzego Hasa, „Jak być kochaną”. Na pokaz filmu i spotkanie zapraszamy do kina Iluzjon, 28 sierpnia o godzinie 16:00, a na transmisję live spotkania zapraszamy do serwisu Ninateka.pl o godzinie 17:30. 

Bilety do nabycia w kasie kina Iluzjon: https://bit.ly/2WPkRNw

Mamy nadzieję, że różnorodność propozycji sprawi, że każdy znajdzie coś interesującego dla siebie i spotkamy się w kinie Iluzjon oraz na Wałbrzyskiej 3/5 w siedzibie FINA. Zapraszamy również do odwiedzenia naszej platformy Ninateka.pl, na której można znaleźć wiele unikalnych filmów, spektakli teatralnych i nagrań muzycznych.

Pełen program 18. edycji Festiwalu Warszawa Singera: http://shalom.org.pl/program-2021/ 

informacja prasowa

PRL-owska cenzura wraca… do kina

Najważniejsze tytuły, które długi czas „przeleżały na półkach”, jak i mniej znane „półkowniki”, do tego spotkania z twórcami i prelekcje historyków kina – to wszystko czeka na widzów, którzy między 21 a 24 października odwiedzą warszawskie kino Iluzjon. Projekcje w ramach przeglądu „Kadry wyzwolone” zaplanowano ponadto w Łodzi i Zduńskiej Woli.

Werk z filmu „Ręce do góry”, reż. Jerzy Skolimowski, fot. Jerzy Troszczyński, materiały FINA

Przegląd „Kadry wyzwolone – kino i cenzura w okresie PRL” przybliży filmy niepokorne, które za swoją wymowę i ukazany obraz ówczesnego świata przez wiele lat nie były rozpowszechniane. Wśród nich dzieła mistrzów polskiego filmu fabularnego: m.in. Jerzego Skolimowskiego i Janusza Zaorskiego oraz dokumentalnego m.in. Edwarda Skórzewskiego, Jerzego Hoffmana i Krzysztofa Kieślowskiego, a także mniej znane filmy krótkometrażowe i oświatowe.

W warszawskim kinie Iluzjon publiczność będzie mogła obejrzeć nigdy nieemitowane filmy średniometrażowe, powstałe tuż po II wojnie światowej i już wtedy skierowane na półki.

Podczas przeglądu odbędą się też spotkania z twórcami filmów oraz prelekcje, przybliżające historyczne i polityczne konteksty, wygłoszone przez uznanych polskich filmoznawców.

Seans „Długiej nocy” Janusza Nasfetera w kinie Iluzjon poprzedzi rozmowa z aktorem Józefem Duriaszem, który zagrał w tym filmie główną rolę.

„Kadry wyzwolone – kino i cenzura w okresie PRL” jest lekcją historii i mechanizmów cenzorskich w ówczesnej kulturze. Przegląd będzie okazją do zdobycia wiedzy o tym, jakimi kryteriami kierowali się cenzorzy oraz jakie wybiegi stosowali twórcy by skierować nieprawomyślne filmy do rozpowszechniania lub zmylić funkcjonariuszy komunistycznego systemu.

Blok pierwszych „półkowników”:

„2 x 2 = 4”, reż. Antoni Bohdziewicz, Polska 1945, 33 minuty

„Harmonia”, reż. Wojciech Jerzy Has, Polska 1947, 11 minut

„Nawrócony”, Jerzy Zarzycki, Polska 1947, 35 minut

„Zdradzieckie serce”, reż. Jerzy Zarzycki, Polska 1947, 10 minut

Dokumenty na cenzurowanym:

„Gdzie jest nasz dom?”, reż. Irena Byrska, Tadeusz Byrski, Polska 1945, 25 minut

„Kopalnia”, reż. Natalia Brzozowska, Polska 1948, 10 minut

„Pamiątka z Kalwarii”, reż. Jerzy Hoffman, Edward Skórzewski, Polska 1958, 14 minut

„Nie wiem”, reż. Krzysztof Kieślowski, Polska 1977, 46 minut

Fabuły:

„Ręce do góry”, reż. Jerzy Skolimowski, Polska1967, 76 minut

„Długa noc”, reż. Janusz Nasfeter, Polska 1967, 78 minut

„Matka królów”, reż. Janusz Zaorski, Polska 1982, 127 minut

Wstęp na wszystkie wydarzenia w ramach cyklu jest bezpłatny. Zaproszenia do odbioru w dniu pokazów w kasie kina. 

Szczegółowy program wydarzeń tutaj:

http://www.iluzjon.fn.org.pl/cykle/info/1092/kadry-wyzwolone-kino-i-cenzura-w-okresie-prl.html

Kino Iluzjon ǀ ul. Narbutta 50a ǀ Warszawa

Więcej na: http://www.iluzjon.fn.org.pl/


informacja prasowa

„Nie lubię Pana, Panie Fellini” – monodram w reż. Marka Koterskiego na 100. urodziny Felliniego

Monodram o Giulietcie Masinie, w tej roli Małgorzata Bogdańska, wspaniałej włoskiej aktorce i partnerce życiowej Federica Felliniego, po pokazach w Turynie i Rzymie, 22 stycznia trafi do warszawskiego kina Iluzjon. Spektakl będzie wstępem do retrospektywy filmów Felliniego z okazji 100. rocznicy jego urodzin.

Małgorzata Bogdańska w monodramie Nie lubię Pana, Panie Fellini, fot. Katarzyna Radoszewska

„Nie lubię Pana, Panie Fellini” to monodram o Giulietcie Masinie, wspaniałej włoskiej aktorce, zdobywczyni dwóch Oskarów, partnerce życiowej Federica Felliniego. Aktorce, bez której, jak twierdzi wielu znawców kina, nie byłoby wielu dzieł jej męża. Biograficzna opowieść o włoskiej aktorce staje się pretekstem do spojrzenia na kobietę uniwersalną, ponadczasową, wierną, która zatraca siebie z miłości do genialnego, lecz niewiernego męża.

Spektakl Koterskiego, choć zbudowany ze skrawków biografii Giulietty i FeFe, anegdot i krótkich opowiastek, układa się w przejrzystą, linearną opowieść o długoletnim związku słynnej pary. Masina Bogdańskiej cały czas się zmienia – z młodej dziewczyny staje się kobietą, z każdą minutą spektaklu coraz starszą. Bogdańska zmienia kostiumy, wymienia rekwizyty, a my jesteśmy świadkami dojrzewania Giulietty jako aktorki, ale przede wszystkim jako człowieka.

                                                                                                          Anna Jazgarska, teatralny.pl

Niełatwo jest stworzyć spektakl, w którym na bazie drobnych zdarzeń, rozmów czy fakcików opowie się ponad pół wieku czyjegoś życia. A nawet dwóch istnień. Ona i on. Bez niej nie byłoby kina Felliniego, największych filmów, najsłynniejszych postaci. Egotyczny reżyser nie miałby też domowego oparcia w kobiecie, która wiele poświęciła dla jego spokoju. Kim był dla niej mąż? O tym właśnie jest ten monodram.

Chochlikkulturalny.blogspot.com

28 września 2018 r. monodram miał w Turynie swoją włoską premierę (w tłumaczeniu Małgorzaty Kościańskiej). W listopadzie 2019 r. spektakl został zaprezentowany w Rzymie, a już 22 stycznia o godz. 19.00 zobaczy go polska publiczność w warszawskim kinie Iluzjon.

reżyseria: Marek Koterski, obsada: Małgorzata Bogdańska, tłumaczenie na język włoski: Małgorzata Kościańska

Bilety w cenie 17 zł - ulgowy, 20 zł – normalny do nabycia online lub w kasie kina Iluzjon

Spektakl stanowi wstęp do lutowej retrospektywy Federica Felliniego z okazji 100. urodzin reżysera.

Stulecie Felliniego w kinie Iluzjon

W lutym, z okazji przypadającego w tym roku 100-lecia urodzin Federica Felliniego, jednego z największych wizjonerów kina, widzowie kina Iluzjon będą mogli znów wyruszyć na „La Stradę”, wkraść się do kina Fulgor w Rimini (zmitologizowanego w „Amarcord”), zwiedzić „Miasto kobiet” i zakosztować „Słodkiego życia”. Wrócić do neorealistycznych baśni z „Włoskiego szejka” i „Nocy Cabirii”; poznać świat włóczęgów, „Wałkoni”, prostytutek, „Klownów”, muzyków („Próba orkiestry”) i tancerzy („Ginger i Fred”).

Jak nikt wcześniej włoski mistrz rzucił na ekran – niczym na prześcieradle w „Wywiadzie” – świat swojej podświadomości, utkany ze snów, marzeń, pragnień i wspomnień. Jak nikt wcześniej w samych tytułach podpisywał swoje filmy („Rzym”, „Casanova”), nadając im piętno autorstwa i szczerej do bólu spowiedzi („Osiem i pół”) , a przy tym opiewał żywioł kobiecości, dokumentował włoską elitę, pokazywał starość i rozpad. Filmy Felliniego inspirowały kolejne pokolenia twórców, z których najbardziej znani to Woody Allen, Emir Kusturica i Giuseppe Tornatore.

W ramach niemal kompletnego przeglądu dzieł samego FeFe, która już w lutym w kinie Iluzjon, zaprezentowana zostanie także wystawa fantazyjnych polskich plakatów do filmów Felliniego oraz wybrane przykłady kina innych artystów, zainspirowanych twórczością mistrza.

Wydarzenia odbędą się we współpracy z Włoskim Instytutem Kultury w Warszawie.

informacja prasowa

Wyklęci - Niezapomniani. Dzień pamięci w kinie Iluzjon

6 marca w kinie Iluzjon seanse filmowe z prelekcjami historycznymi oraz pokaz sprzętu militarnego i materiałów okołofilmowych przygotowanych przez grupę rekonstrukcyjną „Zgrupowanie Radosław” oraz Filmotekę Narodową - Instytut Audiowizualny. Wydarzenie uczci Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych obchodzony 1 marca. W ramach wydarzenia będzie można dowiedzieć się o historii podziemia antykomunistycznego.

GODZ. 16.00

Działania rekonstrukcyjne na dziedzińcu kina Iluzjon

Członkowie Stowarzyszenia Grupa Historyczna „Zgrupowanie Radosław" poprowadzą prelekcje do filmów, połączoną z prezentacją mundurów, wyposażenia i uzbrojenia nawiązującego do historii Żołnierzy Niezłomnych i Podziemia Antykomunistycznego po II wojnie światowej. Dostosowana do wieku uczestników prelekcja wyjaśni tło historyczne oraz przedstawi najważniejsze postaci biorące udział w walce o Niepodległość.

Prezentacja będzie miała charakter interaktywny – zachęci do bezpośredniego kontaktu z prezentowanymi eksponatami poprzez pokaz uzbrojenia i wyposażenia historycznego, używanego po II wojnie światowej oraz przedstawienie dokumentów i materiałów graficznych nawiązujących do tego okresu.

GODZ. 16.30

Milczące pokolenie, reż. Paweł Domański, Polska, 2019, 47 min.

Film opowiada o powojennych losach żołnierzy Armii Krajowej i podziemia niepodległościowego, przywracając pamięć o Żołnierzach Wyklętych. Udajemy się w podróż wraz z wnukiem Danuty Szyksznian-Ossowskiej, łączniczki Okręgu Wileńskiego AK do miejsc, w których była więziona i torturowana. O swoich przeżyciach nie mogła opowiadać aż do upadku komunizmu.

GODZ. 18:00

Wyklęty, reż. Konrad Łęcki, Polska, 2017, 107 min.

Oparty na faktach film, którego akcja toczy się w Polsce w drugiej połowie lat 40-tych. Jego bohaterami są członkowie zbrojnego podziemia niepodległościowego walczący z władzą ludową o powojenny kształt Polski. Ludzie, którzy mimo olbrzymiej przewagi resortu bezpieczeństwa wspieranego przez radzieckie NKWD, walczyli do końca o swoją sprawę.

Wystawa „Oddziały Łupaszki”

W przestrzeni kina Iluzjon odbędzie się towarzysząca wydarzeniu wystawa przygotowana przez Instytut Pamięci Narodowej, poświęcona jednemu z najbardziej znanych dowódców polskiego podziemia antykomunistycznego. Wystawa zaprezentuje postać płk. Zygmunta Szendzielarza „Łupaszkę”, jego podkomendnych oraz szlak bojowy 5. i 6.

Major Zygmunt Szendzielarz „Łupaszka” uczestniczył w wojnie obronnej 1939 roku. Dostał się do niewoli sowieckiej, z której uciekł. W okresie okupacji niemieckiej prowadził działalność niepodległościową na Wileńszczyźnie i Grodzieńszczyźnie. W 1944 roku zaangażował się w walkę przeciwko okupantowi sowieckiemu i jego komunistycznym strukturom na ziemiach polskich. Stał na czele 5. Wileńskiej Brygady Armii Krajowej. Operował m.in. na Białostocczyźnie i Pomorzu. Trafił do więzienia na dwa i pół roku, był torturowany. 23 października 1950 roku rozpoczął się jego proces. Wyrok – karę śmierci – komuniści wykonali 8 lutego 1951 roku w więzieniu na Mokotowie.

Wydarzenie jest bezpłatne. Darmowe wejściówki na seanse będą do odebrania w kasie kina w dniu wydarzenia.

Filmy przeznaczone dla widzów od 16 roku życia

Szczegółowe informacje: www.fina.gov.pl, www.iluzjon.fn.org.pl

informacja prasowa