Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania radziszewski, posortowane według trafności. Sortuj według daty Pokaż wszystkie posty
Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania radziszewski, posortowane według trafności. Sortuj według daty Pokaż wszystkie posty

czwartek, 2 listopada 2017

Portret aktora: ”Książę” Karola Radziszewskiego /recenzja filmu/

Film młodego współczesnego twórcy, Karola Radziszewskiego”Książę” został zaprezentowany w ramach Międzynarodowego Konkursu Filmów o Sztuce. Choć tytułowym Księciem jest aktor Teatru Laboratorium – Ryszard Cieślak, to jednak film nie jest jego filmową biografią. Sam autor nazwał go ”spektaklem dokamerowym”, trudno go bowiem zaklasyfikować do jakiegoś gatunku:

To teatr zarejestrowany przed kamerą, oparty na archiwalnych materiałach źródłowych, a jednocześnie improwizowany i odgrywany – powiedział reżyser podczas spotkania z publicznością. Dla mnie była to próba stworzenia nowej formy, którą nazwałem „spektaklem dokamerowym”.

Książę Karola Radziszewskiego

Tytuł filmu pochodzi od słynnego spektaklu Jerzego Grotowskiego ”Książę Niezłomny”, którego głównym aktorem był Ryszard Cieślak. Zarazem jednak  jest to opowieść o samym Grotowskim.
Ten film mówi o legendzie – o tym, w jaki sposób ona funkcjonuje w naszej wyobraźnitłumaczył  swój zamysł reżyser podczas spotkania z widzami.

Radziszewski, podobnie jak jego angielski poprzednik, tworzy własną, niekonwencjonalną narrację, na którą składają się improwizowane i odpowiednio zmontowane warsztaty,  naśladujące metodę Grotowskiego, fragmenty wywiadów z Cieślakiem, a także próba rekonstrukcji przedstawienia ”Tanatos polski” w jego reżyserii. Kanwą narracji jest jednak wywiad z  wieloletnią kochanką aktora – Teresą Nawrot (częściowo zagrany przez Agnieszkę Podsiadlik),

Teresa Nawrot

Wszystkie teksty są oparte na materiałach źródłowych. Większa część scenariusza, który stworzyłem z Dorotą Sajewską, czerpie z materiałów drukowanych. Materiał wizualny natomiast jest w większości improwizowany – wyjaśniał Radziszewski.

Zderzenie materiałów archiwalnych ze scenami wykreowanymi przez reżysera dało bardzo interesujący efekt. Zamiast hagiografii otrzymaliśmy artystyczną  wypowiedź, dotyczącą  zarówno postaci Ryszarda Cieślaka, jak też Jerzego Grotowskiego.

Na początku i na końcu filmu zostały pokazane warsztaty, podczas których młodzi mężczyźni naśladują sposób „gry” Ryszarda Cieślaka, powtarzając pewne jego gesty i niełatwe ćwiczenia aktorskie, jednak bez całej tej „nadbudowy ideologicznej”, która charakteryzowała pracę Grotowskiego z aktorem. Najczęściej młodzi ludzie nic o Grotowskim, a tym bardziej o Cieślaku, nie wiedzą. Ich gra toczy się pomiędzy nimi a twórcą filmu, który wykorzystuje ich do swoich celów.
Książę, scena z filmu

Podobny – instrumentalny - stosunek do aktorów miał także Grotowski. Wywiad z Teresą Nawrot – wieloletnią aktorką Teatru Laboratorium, a także przez kilka lat asystentką Grota, potwierdza taki jego portret. Kiedy aktor go interesował, skupiał się przede wszystkim na nim. Ćwiczenia trwały czasami po kilkanaście godzin. Pory dnia i nocy nie były ważne. Paradoksalnie, choć Cieślak był po ”Księciu Niezłomnym” najbardziej znanym aktorem Grotowskiego, nie był nim jednak sensu stricte. W gruncie rzeczy nie potrafił grać, o czym możemy się przekonać oglądając ”Makhabaratę” Petera Brooka, gdzie wystąpił jako Dhritarashtra. Po wyemigrowaniu Grotowskiego w stanie wojennym do USA, Cieślak próbował stworzyć z aktorami Teatru Laboratorium własny spektakl: ”Tanatos polski”.  Pozostała po nim jedynie legenda i trochę zarejestrowanych na magnetofonie fragmentów prób. Być może najciekawsza w filmie Karola Radziszewskiego jest próba rekonstrukcji tego spektaklu.

Książę, scena z filmu
Z różnych elementów – archiwalnych i stworzonych na potrzeby tej opowieści powstał  film bardzo interesujący, oryginalny, a także prawdziwy, bo niezależny i prowokujący do myślenia. Wykreowany, ale przecież wnoszący jakiś powiew świeżości do „portretów jedynie słusznych”. Film wzbogaca także narracja Teresy Nawrot, do tej pory nieobecna w dyskursie o Grotowskim, a więc dająca nową perspektywę. Jej dojrzałe, wyważone przemyślenia i opowiedziana przez nią historia pozwala ujrzeć w osobach Ryszarda Cieślaka i Jerzego Grotowskiego żywe istoty, a nie mity i powidoki.


wtorek, 3 marca 2020

Fundacja OP ENHEIM zaprasza na zwiedzanie wystaw w Warszawie

Fundacja OP ENHEIM zaprasza na jednodniową wycieczkę do Warszawy, na wystawy w Zachęcie i w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski oraz w Fundacji Stefana Gierowskiego. Koszt wyjazdu - jedynie 160 złotych, ilość miejsce ograniczona. Zgłoszenia - do 18 marca.

Kamienica na pl. Solnym, mieszcząca galerię, fot. ze strony OP PENHEIM

PROGRAM WYJAZDU OP_TOURS


PLAN WYJAZDU
7:00 - wyjazd busem z Wrocławia. Miejsce zbiórki podane zostanie do 18.03
11.30-14.30 - Zachęta. Narodowa Galeria Sztuki
14.30-15.30 - przerwa na lunch
15.45-16.45 - Fundacja Stefana Gierowskiego
17.00-19.00 - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski
19.15 - wyjazd do Wrocławia
ok. 00:00 - powrót do Wrocławia

Program wycieczki jest ramowy i może ulec zmianie również na prośbę
uczestników.
Podczas OP_Tours #1 | Warszawa odwiedzimy:

Zachęta Narodowa Galeria Sztuki


1. Wideotaśmy. Wczesna sztuka wideo (1965-1976)
Wystawa Wideotaśmy. Wczesna sztuka wideo (1965-1976) sytuuje wideo
w czasie, gdy nie było jeszcze wpisane w główny nurt artystycznego obiegu
i funkcjonowało przede wszystkim jako eksperyment pozostający poza obszarem
zainteresowania instytucji sztuki, rynku oraz dystrybucji. Ekspozycja prezentuje
jednokanałowe prace zrealizowane na taśmach magnetycznych. Można je
scharakteryzować jako intymne, spontaniczne zapisy, w większości wykonywane
przez samych artystów.

2. Andrzej Krauze. Lekcja fruwania
Lekcja fruwania to wystawa Andrzeja Krauzego, wybitnego polskiego rysownika
od prawie czterdziestu lat mieszkającego i tworzącego w Londynie. W Polsce
Krauze znany jest przede wszystkim jako twórca satyryczny. Starsi czytelnicy
pamiętają jego prace z lat siedemdziesiątych, zamieszczane na łamach “Kultury”.

3. Ahmed Cherkaoui w Warszawie. Polsko-marokańskie relacje artystyczne
(1955–1980)
Ahmed Cherkaoui uznawany jest powszechnie za pioniera i jednego
z najwybitniejszych przedstawicieli marokańskiej sztuki współczesnej. Na
początku lat 60. studiował rok w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, a czas
spędzony w Polsce okazał się przełomowy w jego malarskiej karierze.
Warszawski okres, oparty na poszukiwaniach materii, zapowiadał jego
późniejsze eksperymenty w obszarze sztuki abstrakcyjnej, pełnej odwołań do
tradycyjnej kultury berberskiej i motywów religijnych islamu, jak również polskiej
i francuskiej awangardy.

Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski

1. Karol Radziszewski. Potęga sekretów
/ oraz spotkanie z artystą /
Czym jest queerowa pamięć i czy można budować ją wspólnie? Potęga sekretów
w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski to eksperymentalna, solowa
wystawa, która po raz pierwszy tak przekrojowo prezentuje sztukę Karola
Radziszewskiego.

2. Bik Van der Pol. O wiele historii za dużo, by zmieścić w tak małym
pudełku
Najciekawsze są opowieści szeptane. Fakty przeplatają się w nich z plotkami,
a wspomnienia z wyobrażeniami. Projekt O wiele historii za dużo, by zmieścić
w tak małym pudełku powstał w oparciu o kolekcję i archiwa Centrum Sztuki
Współczesnej Zamek Ujazdowski. Jesienią holenderski duet Bik Van der Pol
opowie szeptaną historię instytucji z okazji obchodów jej 30. urodzin. Więcej:

3. Kornelia Dzikowska. Próba sił
Próba sił Kornelii Dzikowskiej to pierwsza realizacja w Project Roomie Centrum
Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w tym roku. Artystka zdecydowała się
zamiast wystawy stworzyć instalację site-specific.


Fundacja Stefana Gierowskiego

1. Kuda Gierman. Jarosław Modzelewski, Marek Sobczyk
Kuda Gierman to tytuł zbiorowego projektu malarzy Gruppy realizowanego
w trakcie międzynarodowej wystawy Künstlergruppen zeigen
Gruppenkunstwerke (Grupy artystyczne przedstawiają grupowe dzieła sztuki)

...........................................................................................................................

OP_Tours #1 | Warszawa
wyjazdy - wystawy - spotkania
28.03.2020 | sobota
Cena: 160 zł/os. / 26 osób w grupie

ŚWIADCZENIA WLICZONE W CENĘ
1/ Opieka pilota wycieczki oraz opiekuna grupy.
2/ Przejazd komfortowym busem na trasie WRO-WAW-WRO.
3/ Wprowadzenie do tematyki wystaw i podjętych w nich zagadnień podczas podróży.
4/ Oprowadzenie po wystawach przez przewodników sztuki.
5/ Ubezpieczenie turystyczne NNW
6/ Bilety wstępu do galerii oraz instytucji, parkingi.

OPŁATY DODATKOWE
1/ Posiłek - za dodatkową opłatą istnieje możliwość skorzystania z obiadokolacji zamawianej przez
pilota.
Koszt ok. 35-40 zł.

INFORMACJE PRAKTYCZNE
1/ Organizatorem OP_Tours jest Fundacja OP ENHEIM z siedzibą we Wrocławiu przy Placu Solnym 4,
50-060 Wrocław.
2/ Opłaty prosimy kierować przelewem na konto nr 42 1090 2398 0000 0001 3751 4271 (Santander), z dopiskiem OP_Tours do 18.03.2020.
2/ Decyduje kolejność zgłoszeń. Istnieje możliwość utworzenia listy rezerwowej.
3/ Informacja potwierdzająca wyjazd zostanie przesłana drogą internetową na adres e-mail podany
w zgłoszeniu do dnia 18 marca 2020.
4/ Zwrot całości wpłaconej kwoty następuje w podanych przypadkach: rezygnacji z wyjazdu, jeśli
zostanie zgłoszona do 18 marca, gdy wyjazd zostanie odwołany z powodu zbyt małej liczby
uczestników lub innych przyczyn niezależnych od organizatora.
5/ Miejsce zbiórki podane zostanie do 18 marca.


Zapisy: visit@openheim.org z dopiskiem OP_Tours

informacja prasowa

wtorek, 28 sierpnia 2018

"Praktyka okupacji dzieła" - wystawa Programu Głównego w ramach TIFF Festival 2018 // Współpraca

Muzeum Współczesne we Wrocławiu zaprasza na wystawę "Praktyka okupacji dzieła", która odbędzie się w ramach TIFF Festival 2018 w dniach od 6 września do 8 października.


Wystawa rozgrywa się w bliżej nieokreślonej, wydaje się, że dalekiej przyszłości. Udostępniona zwiedzającym po latach zamknięcia sala muzealna ujawnia nagle przerwane dochodzenie prowadzone przez zespół badawczy. W trzeciej dekadzie XXI wieku prowadzili oni śledztwo, które miało na celu ustalenie prawdziwego autorstwa prac znajdujących się w kolekcji Muzeum Współczesnego Wrocław. Wyciągnięte z magazynów obiekty stały się przedmiotem badania osób, które starają się ustalić ich autorstwo oraz wkład dotychczas nierozpoznanych twórców i twórczyń. Kto był pomysłodawcą? Kto brał udział w powstawaniu i współtworzył wybrane dzieła sztuki? Jakie elementy indywidualnego i zbiorowego dorobku ludzkości zostały zawłaszczone przez artystki i artystów?

kuratorka: Joanna Rzepka-Dziedzic

Artyści: Kader Attia, Ewa Ciepielewska, Hubert Czerepok, Rineke Dijkstra, Rafał Dominik, Wanda Gołkowska, Nicolas Grospierre, Paweł Jarodzki, Zdzisław Jurkiewicz, Jarosław Fliciński, Július Koller, Little Warsaw, Vlado Martek, Yoshinori Niwa, Agnieszka Polska, Karol Radziszewski, Szymon Rogiński, Robert Rumas, Allan Sekula, Jerzy Truszkowski, Agata Wrońska
zespół operacyjny: Maciej Chodziński, Tomasz Kontny, Małgorzata Miśniakiewicz, Adrian Lach, Joanna Rzepka-Dziedzic

Program wydarzeń towarzyszących:

7.09 (piątek), godz. 18.00
Oprowadzanie kuratorskie

15.09 (sobota), godz. 13.30
Akcja–Zastępstwo. Alternatywne oprowadzanie

////

Practice of occupation of the work
exhibition of the Main Program as a part of TIFF Festival 2018 // Cooperation

6.09–8.10.2018

Wroclaw Contemporary Museum

Strzegomski 2a Square, Wrocław

informacja prasowa

czwartek, 10 września 2020

Znamy pierwszych zwycięzców 17. Millennium Docs Against Gravity!

10 września w warszawskim Teatrze Studio odbyła się uroczysta gala wręczenia nagród 17. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity. Grand Prix - Nagroda Banku Millennium - została przyznana filmowi „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza” w reż. Iryny Tsilyk. 

Grand Prix – Nagroda Banku Millennium dla filmu „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza w reż. Iryna Tsilyk

Festiwal potrwa do 13 września. W Warszawie, Wrocławiu, Katowicach, Poznaniu, Bydgoszczy i Lublinie przed widzami weekend emocjonujących filmów i wydarzeń. W Gdyni impreza potrwa do 18 września. W tym roku festiwal ma charakter hybrydowa. Od 19 września do 4 października odbędzie się prezentacja filmów festiwalowych online. Widzowie będą mogli obejrzeć ponad 100 tytułów z tegorocznej edycji na stronie festiwalu - mdag.pl.

W Konkursie Głównym 17. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity o Grand Prix – Nagrodę Banku Millennium i 8 000 euro walczyło 13 filmów. Najlepszy film wyłoniło jury w składzie: Paweł Pawlikowski – reżyser, Maria Zmarz-Koczanowicz – reżyserka, Sigrid Dyekjaer – producentka filmowa.

Jury przyznało najważniejszą nagrodę festiwalu filmowi „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza”. Uzasadnienie: „Jury chciało podziękować Arturowi Liebhartowi i jego zespołowi za stworzenie wybitnego programu konkursowego. Była to podróż – czasem inspirująca, ale przeważnie niepokojąca - przez chaos i zgiełk współczesnego świata. Świata, który wypadł z torów i pędzi w nieznane. Wiele filmów zasługiwało na nagrodę lub specjalne wyróżnienie. Niestety nagroda jest tylko jedna, zaś wyróżnianie aż tylu tytułów wydawało się mijać z celem. Jeden film spodobał się nam wszystkim bez wyjątku. Jury postanowiło jednogłośnie nagrodzić film, który opowiada oryginalną i przejmującą historię z ogromną empatią i poczuciem formy. Mówi o rodzinie, która wykorzystuje medium kina, aby przetrwać i nie oszaleć w obliczu wojny. Unikając emocjonalnej retoryki i przesady, reżyserka stworzyła poruszający i zarazem uniwersalny obraz o niezłomności ludzkiego ducha w mrocznych czasach”.

Nagroda dla Najlepszego Filmu Polskiego dla filmu „Między nami” („Between Us”), reż. Dorota Proba 


W organizowanym po raz pierwszy Konkursie Polskim na 17. Millennium Docs Against Gravity o Nagrodę dla Najlepszego Filmu Polskiego oraz 3 00 euro walczyło 12 filmów. Najlepszy film wyłoniło jury w składzie: Marek Hovorka - dyrektor festiwalu Jihlava International Documentary Film Festiwal, reżyserka Joanna Kos-Krauze, reżyser Paweł Łoziński oraz Brigid O’Shea, współpracująca z festiwalem DOK Leipzig.

Kadr z filmu Między nami

Jury przyznało nagrodę filmowi „Między nami”. Uzasadnienie: „W momencie, w którym fizyczna intymność została ograniczona wskutek pandemii, niekonwencjonalne koncepcje związków i miłości są marginalizowanie, a płynne tożsamości seksualne i płciowe podważane lub wręcz brutalnie prześladowane, prawdziwą przyjemnością było spędzić trochę czasu z trzema parami doświadczającymi trudów i radości wiążących się z pozostawaniem w związku. Reżyserka Dorota Proba wprawnie i empatycznie nakreśliła zasady, na których publiczność może wkroczyć do ich życia i zaobserwować mechanikę ich partnerstwa. Film łączy sceny codziennego życia rodzinnego z bardziej ustrukturyzowanymi wywiadami ukazującymi czego trzeba, by zbudować, podtrzymać, lub pożegnać miłość i zaangażowanie”.

Jury Konkursu Polskiego przyznało także wyróżnienie filmowi „Spróbujmy skoczyć do studni”, reż. Piotr Stasik i Dorota Wardęszkiewicz.


Uzasadnienie: „Jury postanowiło przyznać wyróżnienie filmowi, który jest portretem artysty zupełnie odmiennym od tych, do których przywykliśmy. Pokazuje wybitnego reżysera w całej bezradności wobec wampirycznie pochłaniającego go dzieła i procesu. Z tej rozpaczy i niemocy rodzi się sztuka.  Obraz, który udowadnia, że sens sztuki, życia, pracy naprawdę zależy od tego, po której stronie łóżka siadamy…”.

Nagroda Smakjam za Najlepszą Produkcję w Konkursie Polskim dla Pokromski Studio za film „Wieloryb z Lorino” („The Whale From Lorino”), reż. Maciej Cuske

O przyznawaną po raz pierwszy Nagrodę Smakjam za Najlepszą Produkcję w Konkursie Polskim na 17. Millennium Docs Against Gravity  i 3 000 euro lub świadczenia od studia Smakjam walczyło 12 filmów. Najlepszy film wyłoniło jury w składzie: Marek Hovorka - dyrektor festiwalu Jihlava International Documentary Film Festiwal, reżyserka Joanna Kos-Krauze, reżyser Paweł Łoziński oraz Brigid O’Shea współpracująca z festiwalem DOK Leipzig.

Jury przyznało nagrodę filmowi „Wieloryb z Lorino”. Uzasadnienie: „Wrażliwy autor stworzył piękny i czuły filmowy portret zbiorowy mieszkańców zapomnianego miasteczka na końcu świata. Ze zrozumieniem i bez oceniania pokazał ich codzienne zmagania z ciężarem życia w zrujnowanym kraju dając nam uniwersalną opowieść o człowieczeństwie i nadziei w beznadziejności”.

Kadr z filmu Wieloryb z Lorino

Nagroda Amnesty International Polska dla reżysera filmu „Witamy w Czeczenii” („Welcome to Chechnya”), reż. David France


David France zwyciężył w tegorocznym konkursie filmów o prawach człowieka. Jury w składzie Maciej Drygas – reżyser filmów dokumentalnych, Jakub Majmurek – publicysta, krytyk filmowy, Draginja Nadaždin – dyrektorka Amnesty International Polska przyznało reżyserowi nagrodę w wysokości 3 000 euro za film „Witamy w Czeczenii” („Welcome to Chechnya”).

Uzasadnienie jury: „Film Davida France’a to wstrząsające świadectwo dyskryminacji i prześladowań, jakich doznają osoby LGBTI w Czeczenii. Reżyser z wyjątkową wrażliwością buduje więź z bohaterami, towarzysząc im w ucieczce z rodzinnego kraju. To obraz nie tylko o niesprawiedliwości wobec grup mniejszościowych, ale również o współczesnej Czeczenii i współczesnej Rosji, której polityka często przekłada się na jednostkowe dramaty. To film o systemie opresji, w którym zarówno homofobiczne deklaracje dyktatorów, jak i przemoc wobec osób LGBTI ze strony członków ich własnych rodzin, pozostają bezkarne. Film pokazuje też, że nawet w pozornie beznadziejnej sytuacji aktywność niewielkich grup świadomych, mających odwagę działać bohaterów, może wiele zmienić”.

Witamy w Czeczenii

David France zwyciężył w tegorocznym konkursie filmów o prawach człowieka. Jury w składzie Maciej Drygas – reżyser filmów dokumentalnych, Jakub Majmurek – publicysta, krytyk filmowy, Draginja Nadaždin – dyrektorka Amnesty International Polska przyznało reżyserowi nagrodę w wysokości 3 000 euro za film „Witamy w Czeczenii” („Welcome to Chechnya”).

Uzasadnienie jury: „Film Davida France’a to wstrząsające świadectwo dyskryminacji i prześladowań, jakich doznają osoby LGBTI w Czeczenii. Reżyser z wyjątkową wrażliwością buduje więź z bohaterami, towarzysząc im w ucieczce z rodzinnego kraju. To obraz nie tylko o niesprawiedliwości wobec grup mniejszościowych, ale również o współczesnej Czeczenii i współczesnej Rosji, której polityka często przekłada się na jednostkowe dramaty. To film o systemie opresji, w którym zarówno homofobiczne deklaracje dyktatorów, jak i przemoc wobec osób LGBTI ze strony członków ich własnych rodzin, pozostają bezkarne. Film pokazuje też, że nawet w pozornie beznadziejnej sytuacji aktywność niewielkich grup świadomych, mających odwagę działać bohaterów, może wiele zmienić”.

Jury Konkursu o Nagrodę Amnesty International Polska przyznało także dwa wyróżnienia dla filmów „Dla Samy” („For Sama”), reż. Waad Al-Kateab, Edward Watts oraz „Jaskinia” („The Cave”), reż. Feras Fayyad.

Uzasadnienie: „Filmy „Dla Samy” i „Jaskinia” dopełniają obraz tego, co działo się w objętej wojną Syrii. Wszystkie wyróżnione dokumenty to także filmy, których szukaliśmy w ramach tegorocznego konkursu - o tematach trudnych, sytuacjach krytycznych, w których jednak człowiek potrafi szukać sposobów przetrwania i nie tracić nadziei”.

Nagroda za Najlepsze Zdjęcia dla operatora filmu „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza” („The Earth is Blue as an Orange”), operator: Wiaczeslaw Tswietkow

W konkursie znalazło się 10 tytułów, które zachwycają stroną wizualną. Jury w składzie Tala Hadid – reżyserka, producentka i fotografka („Dom rodzinny”), Krzysztof Skonieczny – reżyser („Hardkor Disko”, „Ślepnąc od świateł”), Samir Ljuma – operator („Kraina miodu”) przyznało Nagrodę za Najlepsze Zdjęcia i 2000 euro Wiaczeslawowi Tswietkowi, operatorowi filmu „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza” („The Earth is Blue as an Orange”).

Ziemia jest niebieska jak pomarańcza

Jury nagrodziło operatora filmu „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza” („The Earth is Blue as an Orange”) Wiaczeslawa Tswietkowa. Uzasadnienie: „Za naturalny styl opowiadania obrazem, który w sposób organiczny splata warstwę wizualną z intymną historią bezbronnej, ale i silnej wspólnotą rodziny, walczącej o przetrwanie za pomocą sztuki filmowej w rozpadającej się przez wojnę rzeczywistości. Nagrodą w Konkursie na Najlepsze Zdjęcia 17. Festiwalu Filmowego Millenium Docs Against Gravity chcielibyśmy nagrodzić autorów filmu Ziemia jest niebieska jak pomarańcza w reżyserii Iryny Tsylik, którego operatorem jest Wiaczeslaw Tswietkow”.

Green Warsaw Award dla reżysera filmu „Ośmiornica, nauczycielka życia”

 („My Octopus Teacher”), reż. Pippa Ehrlich, James Reed


Podczas tegorocznego edycji festiwalu po raz kolejny została przyznana nagroda Green Warsaw Award w wysokości 15 000 zł dla najlepszego filmu o tematyce ekologicznej. Fundatorem nagrody jest Urząd Miasta Stołecznego Warszawy. 

Jury w składzie Leszek Drogosz – dyrektor Biura Infrastruktury Urzędu m.st. Warszawy, Marcin Dorociński – aktor, producent filmowy, działacz społeczny, aktywista ekologiczny oraz Katarzyna Jagiełło – aktywistka klimatyczna, ekspertka ds. różnorodności klimatycznej przyznało Green Warsaw Award duetowi reżyserskiemu Pippa Ehrlich, James Reed za film „Ośmiornica, nauczycielka życia” („My Octopus Teacher”).

Uzasadnienie jury: „W konkursie Green Warsaw Award jury miało do wyboru 8 filmów poruszających problemy i zagrożenia, jakie człowiek stwarza nadmiernie i często bezsensownie eksploatując zasoby naturalne naszej planety, naruszając przy tym ekstremalnie jej równowagę biologiczną i klimat.

W konkursie zobaczyliśmy obrazy globalnych zniszczeń i problemów oraz próby wskazywania ścieżek, którymi my mieszkańcy Ziemi powinniśmy podążać, aby uniknąć ostatecznej katastrofy.

Promyk nadziei na to, że człowiek jest jednak zdolny do stworzenia właściwych relacji z naturą odnaleźliśmy w kameralnej historii opowiedzianej przez duet reżyserski Pippę Ehrlich i Jamesa Reeda zatytułowanej “Ośmiornica, nauczycielka życia”.

„Czułość jest tą najskromniejszą odmianą miłości”, nauczyła nas ostatnio Olga Tokarczuk. Craig Foster, bohater filmu jest najczulszym z obserwatorów, do tego mądrym i uważnym na każdy element tkanki tego świata. Dzięki jego intymnej relacji z niezwykłą istotą, którą jest ośmiornica, możemy wejrzeć w ekosystem oceanu i stać się świadkami pięknej, ponadgatunkowej relacji dwóch krańcowo odmiennych istot. Mamy przywilej towarzyszyć historii uczucia budowanego na najdrobniejszych gestach, między jednym oddechem, a drugim. Niebywałe spotkanie ponad podziałami, rozwija się na naszych oczach w prawdziwe uczucie, w czułą miłość. Jeśli nauczymy się patrzeć na wszystkie istoty na Planecie tak, jak ludzki narrator tego dokumentu widzi swoją Nauczycielkę, to jest dla nas nadzieja”.

Nagroda Nos Chopina dla reżysera filmu „System K” („System K”), reż. Renaud Barret

   Podczas tegorocznego Festiwalu Millennium Docs Against Gravity po raz kolejny została przyznana nagroda Nos Chopina i 2 000 euro dla najlepszego filmu o muzyce i sztuce. Jury w składzie Karol Radziszewski – artysta wizualny, Barbara Wrońska - wokalistka i kompozytorka oraz  reżyserka Jaśmina Wójcik przyznało nagrodę reżyserowi filmu „System K”.

Jury uzasadniło swój werdykt następująco: „Po obejrzeniu dwunastu filmów w sekcji konkursowej Jury jednogłośnie wybrało „System K” w reżyserii Renaud Bareta. Film brawurowo i bez egzotyzacji, pokazuje z bliska grupę artystów, dla których sztuka z odpadów cywilizacji zachodniej jest autentyczną formą dialogu społecznego, głosem oporu prowokującym do politycznej refleksji. Dokument przybiera formę radykalnego performance'u, bo jak mówią bohaterowie: Życie w Kinszasie jest performancem samo w sobie (...) Kinszasa to ogromna wystawa, sztuka jest tu wszędzie i dla każdego”.

System K.

Fundatorem Nagrody Nos Chopina jest Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny.

informacja prasowa

Urodziny Zofii Kossak w Górkach Wielkich

9 i 10 sierpnia w ruinach Dworu Kossaków znów będzie gwarno, jak dawniej, kiedy do Górek Wielkich zjeżdżali się m.in.: Maria Dąbrowska, Wańk...

Popularne posty