Dali, Warhol - geniusz wszechstronny /wystawa w Muzeum Teatru/

Wystawa prac Salvadora Dali i Andy Warhola zostanie zaprezentowana w Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego od 30 marca do 30 września 2018 roku. Zostaną na niej pokazane starannie wyselekcjonowane, oryginalne prace obydwu artystów, pochodzące z prywatnych kolekcji oraz z fundacji gromadzących ich dorobek. Część́ eksponatów będzie pokazana szerokiej publiczności po raz pierwszy.

Wystawa ukazuje artystów, którzy stylem, rodzajem wizjonerstwa i kunsztem przekroczyli epokę, w której przyszło im żyć. Dwie wybitne indywidualności XX wieku poznajemy jako twórców intensywnie działających w wielu dziedzinach sztuki, poczynając od malarstwa, rzeźby i filmu, a kończąc na projektowaniu przedmiotów oraz logotypów. 

Salvador Dali oraz Andy Warhol starannie kreowali własny wizerunek i rzeczywistość wokół siebie, do perfekcji opanowali umiejętność autopromocji, osiągając to, czego obydwaj pożądali najbardziej – artystyczną sławę i bogactwo. Prowokowali, inspirowali, wywoływali skandale i nieustannie zacierali granice między życiem a sztuką. Ekscentryczni i kontrowersyjni, wzbudzali skrajne emocje - od ciekawości, przez niechęć, po zachwyt. Pozornie twórców dzieliło wiele: pochodzenie język, mentalność, warsztat, a nawet podejście do sztuki. Dwie tak odmiennie i silnie oddziałujące osobowości spotkały się w Nowym Jorku.

Wystawa zadaje pytanie o podobieństwa i różnice dotyczące ich twórczości, konfrontując odwiedzającego z własnymi wyobrażeniami o pieniądzach i sławie.

Ekspozycja, w oderwaniu od chronologii, zaprezentuje ich najważniejsze dokonania zarówno w dziedzinie sztuk plastycznych, filmowych, jak i stylu życia, który również był swoistą kreacją. 

Salvador Dali, Gala Gradiva

Wśród  prezentowanych prac znajdą się prawdziwe rarytasy.  Dorobek Dalego reprezentują m.in.: cztery oryginalne rzeźby w tym słynna „Gala Gradiva”, obraz „Kuszenie św. Antoniego”, serie grafik  z pięknym projektem „Tarot”, fragmenty filmów według jego scenariusza w tym „Bubble by Dali”. 

Salvador Dali, Kuszenie św. Antoniego

Odtworzony zostanie również pokój Dalego ze słynną kanapą w kształcie ust oraz  świątynią zapachów, gdzie zwiedzający będą mogli dosłownie skropić się zapachem perfum z serii Salvador Dali. 

Wśród prac Andy`ego Warhola wyjątkowym obiektem wystawy będzie, pozyskana od prywatnego kolekcjonera unikatowa kolekcja, przedstawiająca efekty współpracy z wytwórniami muzycznymi - oryginalne okładki płyt takich zespołów, jak m.in. Rolling Stones, Velvet Underground, czy Blondie.  Po raz pierwszy w Polsce zaprezentowana zostanie jedyna praca tego artysty, na której odbił on odcisk własnego palca: „Speed Skater“ z 1983 roku. Warhol stworzył ją na wniosek Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego z okazji zimowych Igrzysk Olimpijskich w Sarajewie. Na wystawie znajdzie się̨ również̇ replika wnętrz owianego sławą Silver Factory – legendarnego nowojorskiego atelier Warhola. Pokazowi prac obu artystów towarzyszyć będą również słynne instalacje i projekty komercyjne wraz ze zdjęciami dokumentującymi ich życie oraz proces twórczy.

Wystawa będzie projektem szczególnym również i dla tej przyczyny, że zajmie niemal całą powierzchnię nowopowstałego Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego, ulokowanego w centrum Wrocławia. Wybór miejsca nie jest przypadkowy, to aluzja do tego, że życie Dalego i Warhola było niczym teatr.  Projektowali swoje otoczenie, a nawet stroje, często korzystając przy tym z form scenograficznych czy technik teatralnych. Nieustanne odgrywanie zaplanowanej roli oraz liczne skandale, które wywoływali, sprawiły, że na ich widowni nigdy nie zabrakło publiczności. 

Kuratorka: Aneta Fudali

Współorganizator:  Muzeum Miejskie Wrocławia

Producent:  Digital Open Group

Ambasador wystawy: Piotr Metz

Koncepcja wizualna:  Paczka Kreatywna

Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego

Pałac Królewski – skrzydło południowe

pl. Wolności 7a

50 – 071 Wrocław

muzeum@mmw.pl

tel. 71 347 16 90

Wystawa czynna od wtorku do piątku w godz. 10.00 – 17.00, od soboty do niedzieli w godz. 10.00 do 18.00

Bilety:

Normalny – 40 złotych

Ulgowy – 30 złotych

Grupowy – 18 złotych

Bilety do nabycia na  www.ekobilet.pl  www.groupon.pl  oraz w kasie Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego

kontakt tel./biuro wystawy    biuro@daliwarhol.pl

                                                     rezerwacje@daliwarhol.pl

                                                      + 48 730 840 300

 informacja prasowa

Grafiki Salvadora Dalego w Galerii Patio

Przez ponad miesiąc w Galerii Patio Suwalskiego Ośrodka Kultury będzie okazja podziwiać prace Salvadora Dalego. Około 60 znakomitych grafik ukazuje, w których kierunkach wędrowała twórczość katalońskiego artysty i jak wybitnym ilustratorem był Dali.

Salvador Dali wykreował swój odmienny wizualny świat. Świat nadrealnych postaci, zdarzeń, rekwizytów, przebiegu wyrafinowanych plastycznych opowieści o nim. Dali stworzył inny, własny, znaczący, pełen symbolicznych treści artystyczny kosmos. Sam też jest bohaterem tych wizualnych narracji w odmiennych wcieleniach, przy stosowaniu różnych realizacyjnych metod, twórczych nawykach i sposobie pracy. Jego sztuka jest podziwiana. Fascynuje zarówno pospolitego widza, jak i znawców surrealistycznego widzenia.

Dali w swych performatywnych doświadczeniach, eksperymentach z własnym mózgiem i psychiką mawiał, że to, co uprawia w sztuce, jest ,,spontaniczną metodą irracjonalnego poznania, opartą na krytycznej i systematycznej obiektywizacji asocjacji i interpretacji delirycznych ‘’. Z premedytacją wchodzi w psychiczne stany halucynogenne, wywołując je zwykle na pograniczu jawy i snu, rozpoczynając w ten sposób proces introspekcji, umożliwiający mu wielokrotne wchodzenie, przenikanie, wędrowanie, penetrowanie odmiennych struktur wizualnych oraz przebywanie w nich, jakby w ,, innym wymiarze”.

Pisał o tym w eseju "Podbój irracjonalnego" z 1935 roku w ten sposób: „moja działalność paranoiczno-krytyczna jest w rzeczywistości spontaniczną metodą poznawania irracjonalizmu, na podstawia asocjacji interpretacyjno-krytycznych fenomenów majaku”, wyjaśniając własne, z pozoru alogiczne zachowania twórcze. Kontynuując wypowiedź, stwierdza: „Działanie krytyczne zachodzi tylko przy swobodnym wyszukiwaniu obrazów oraz spójnych systematycznych skojarzeń. Działanie paranoiczno-krytyczne jest siłą napędową obiektywnego przypadku ‘’.

Dalego interesuje wszystko, co go przeraża, a zarazem zmusza w konsekwencji do artykułowania wizualizacji swoich stanów delirycznych, panicznych i paranoicznych. Ciągle też poszukuje „ kamienia filozoficznego ‘’ dla przemian, transformacji i zawierania się obrazu w obrazie. Stosuje różnorodne „afrodyzjaki ‘’ w swoim menu artystycznym. Najważniejszym z nich jest erotyka-zwykle połączona ze śmiercią, a przechodząca w różnego rodzaju majaki i wizje związane właśnie z nimi. To one zasadniczo prowadzą go do zdumiewającej umiejętności artykułowania ich, przywoływania i komponowania w obrazie. Stwarzanie zaskakujących przedstawień malarskich , zderzających w sobie różne ekspresje i stylistyki. Łączenie odmiennych obrazów kulturowych czy osobnych jakościowo światów.

Dali dokonuje tego w wyrazisty sposób w swych grafikach. Prace na papierze drukowane na zamówienie przez znane wydawnictwa czy drukarzy – właścicieli słynnych pracowni graficznych – poszerzyły znacząco krąg jego odbiorców. Są ewidentnie wynikiem świadomej autopromocji własnej twórczości.

Na ekspozycję w Suwalskim Ośrodku Kultury składa się 60 grafik, które powstały w przestrzeni 1944-1983 i w interesujący sposób przywołują zainteresowanie katalońskiego artysty różnorodnymi kierunkami w sztukach plastycznych ubiegłego wieku. Jest to również próba ukazania jego twórczych poszukiwań i wybitnych zdolności ilustratorskich. Grafiki te są w części sygnowane własnoręcznie przez Dalego, pozostałe były tłoczone w limitowanych edycjach z autorskich matryc. Prezentowane są litografie, akwaforty, staloryty i drzeworyty. Powstały one na potrzeby zilustrowania ekskluzywnych wydań wybitnych dzieł literatury światowej: Williama Shakespeare’a, Goethego, Cervantesa, Sandoza, Dantego Alighieri, Hemingwaya. Cykle graficzne: Biblia, Paternoster, Boska Komedia, Surrealistyczne Witraże, Surrealistyczne Kwiaty, Konie Dalego, Karty Tarota, Karty Pokera oraz Hiszpańska Surrealistyczna ceramika. Są także inne pojedyncze prace o dużej artystycznej wartości.

Dali eksperymentował w grafice, najlepiej czuł się w akwaforcie, sięgał też po akwatintę, rytował na deskach, stosował zabiegi fotochemiczne przydatne przy naświetlaniu emulsji na matrycach. Wzbogacał swój repertuar techniczny o klasyczne ksylografie czy fotoryty w tworzywach sztucznych. Na płytach litograficznych zostawia formy, ślady miotanych nabojów z kolorowymi farbami, strzela również takimi pociskami do blach miedzianych.

Oglądając jego grafiki, stajemy przed fenomenem surrealizmu, który w wydaniu Dalego- innowatora rozciąga się na całe minione stulecie, choć u podstaw warsztatu tego artysty leży solidne doświadczenie szkoły klasycznej, zarówno pod względem znajomości historii sztuki, jak i rozmaitości technik plastycznych.

Wszystkie prace pokazane na wystawie zostały wypożyczone z Mazurskiej Fundacji Sztuki Art Progress z siedzibą w Giżycku.

Dr Marian Panek

Prace pochodzą ze zbiorów Dariusza Matyjasa 
Wernisaż wystawy: "Salvador Dali Grafiki" 
piątek, 18.01.2019, godz. 18:00
Galeria Patio, SOK, ul. Papieża Jana Pawła II 5

informacja prasowa, fotografie prac pochodzą od organizatorów

Nowe wystawy w MOCAK-u

 W czwartek 29 października 2020 roku Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK otwiera pięć ekspozycji. Tego dnia zaprasza do Muzeum w godzinach 11–21. Dla zwiedzających dostępne będą wszystkie wystawy, dodatkowo zapraszamy na wydarzenia online i konkursy towarzyszące otwarciu.

Nowe wystawy w Muzeum

Artyści z Krakowa. Generacja 1950–1969 – prezentuje twórców związanych z Krakowem urodzonych w latach 50. i 60. To trzecia ekspozycja z cyklu zainaugurowanego przez MOCAK w październiku 2015 roku. Celem tej serii jest przegląd sztuki w mieście, które przez wieki było jej stolicą. 

Halina Cader, Joasia, z cyklu Portrety, 1984, akryl, kredka / papier,
70 × 100 cm, courtesy H. Cader

W Krakowie otwarto pierwszą akademię sztuk pięknych (1818), pierwsze muzeum narodowe (1879) oraz pierwszy instytut historii sztuki (1882) w Polsce. To pod Wawelem narodziły się Młoda Polska czy kluczowe dla historii polskiej sztuki współczesnej I i II Grupa Krakowska. Niezgoda twórców na zastaną rzeczywistość pozostawała w kontrze do lokalnego konserwatyzmu, bo jak zauważył Boy-Żeleński, „sztuka w Krakowie to była jedyna siła, która się mogła przeciwstawić pałacom” . 

Prezentowanych twórców łączy specyfika czasu, w którym dorastali. Realia PRL-u wymusiły na nich wyznaczenie osobistej wolności. Dochodzono do niej przez kontestatorskie działania, skandale, czy też postawy outsiderskie, dystans do świata, poszukiwania w obrębie mistycyzmu i transcendencji. Dla wielu z tych artystów ma znaczenie czas studiów w krakowskiej Akademii, kiedy musieli się zderzyć z tradycją uczelni – przyjąć jej zasady lub się im przeciwstawić. Kolejnym wyzwaniem była konieczność ustosunkowania się do filozofii sztuki przekazywanej przez wykładowców, między innymi Janinę Kraupe-Świderską, Jerzego Nowosielskiego, Zbigniewa Grzybowskiego, Mieczysława Wejmana. Jednak wspólnota doświadczeń, współdzielenie pracowni, praca dydaktyczna na ASP i Uniwersytecie Pedagogicznym, przynależność do związków nie ukształtowały jednorodnego środowiska artystycznego.

Jacek Sroka, Suprematismo o muerte!, 2013, olej / płótno, 200 × 180 cm, courtesy J. Sroka

Celem wystawy jest ukazanie różnorodnych tendencji i źródeł inspiracji tego pokolenia. Analiza dorobku poszczególnych twórców pozwoliła na wyłonienie prac mających największy potencjał zobrazowania ich filozofii sztuki. Wystawa nie stawia sobie ograniczeń tematycznych ani medialnych. Prezentujemy malarstwo, rysunek, fotografie, obiekty i instalacje. Część autorów odniosła międzynarodowe sukcesy, część tworzy w lokalnej prywatności. Dzięki temu zestawieniu ekspozycja rozszerza obraz krakowskiej sceny artystycznej.

Wojciech Wilczyk, Łagiewniki, ul. Wrocławska – 15.04.2017, z cyklu Słownik polsko-polski, 2017, fotografia, 70 × 100 cm, courtesy W. Wilczyk

 

W towarzyszącej wystawie polsko-angielskiej publikacji, planowanej na początek listopada 2020 roku, znajdą się teksty kuratorów, Marii Hussakowskiej, Agnieszki Jankowskiej-Marzec i Sebastiana Stankiewicza kreślące lokalny kontekst prezentowanej sztuki. Druga część obejmować będzie biogramy artystów, zdjęcia pracowni oraz reprodukcje dzieł prezentowanych na wystawie. Uzupełnieniem będą odpowiedzi twórców na pytania: „Czy inspiruje Cię tradycja Krakowa? Jeśli tak, to w jaki sposób odzwierciedla się to w twoich pracach?” oraz „Jakie powinny być zadania sztuki?”. Ostatnie z nich zostało zadane przez Mieczysława Porębskiego w związku z I Wystawą Sztuki Nowoczesnej w Pałacu Sztuki w 1948 roku.

Marian Eile - Artysta i redaktor

Ekspozycja wpisuje się w cykl prezentujący krakowskich twórców, którzy równocześnie realizowali się w mediach opartych na słowie i obrazie.

Dotychczas odbyły się pokazy prac Krzysztofa Niemczyka i Wiesława Dymnego. Celem serii jest przypomnienie twórców – częściowo zapomnianych, których osobowość miała wpływ na życie kulturalne Krakowa. Marian Eile jest w tej grupie postacią najwybitniejszą. Jego działalność była najbardziej różnorodna i nowatorska. A talent redaktorski ujawniony w „Przekroju” zapewnił temu pismu ogromną popularność w całym bloku wschodnim; Josif Brodski nauczył się polskiego, żeby czytać ten krakowski tygodnik. MOCAK zakupił wszystkie numery „Przekroju” z lat redagowania go przez Eilego. Posiadamy również w archiwum obszerny zbiór jego projektów do „Szpilek”.

Franciszek i inni [projekt rubryki do „Szpilek” nr 11], 1976, kolaż, 32,5 × 22,9 cm 

Wystawa będzie się dzielić na kilka tematów. MOCAK ma w Ko-lekcji kilkadziesiąt obrazów Eilego i zamierza zaaranżować największą indywidualną wystawę Mariana. Malowanie było jego wielką pasją prywatną, której nigdy nie promował na łamach swojego pisma. Dla wielu miłośników „Przekroju” ta ekspozycja niewątpliwie będzie zaskoczeniem. Główny nurt malarstwa Eilego ma charakter ekspresyjno-abstrakcyjny. W okresie wczesnym budowały go wyważone gmatwaniny kreseczek, w okresie późniejszym – optymistyczne zderzenia barwnych plam. Marian był wielbicielem i polskim ambasadorem Picassa. Nie tylko lansował go w „Przekroju”, ale również z zapałem podrabiał i podpisywał te obrazy jego nazwiskiem.

Marian Eile, 1983, fot Wojciech Plewiński, courtesy W. Plewiński

Kolejna część wystawy odnosić się będzie do redaktorskich pro-jektów Eilego publikowanych w „Przekroju” i „Szpilkach”. W części na-stępnej zaprezentowane zostaną seriale fotograficzne. W zbiorach MO-CAK-u znajdują się negatywy czterech z nich: Rewizyta – Salvador Dali u państwa Pendereckich, Dali w Krakowie, Napad na bal i Sceny histo-ryczne. Wybrane ujęcia ułożone w luźną narrację eksponowane będą w postaci wielkoformatowych wydruków.

Marian Eile, Sceny historyczne (Ludwik XV i Madame Pompadour), 1977, fotografia, 6 × 6 cm (negatyw), Archiwum MOCAK-u, fot. A. Arvay, B. Opioła

Już i tak bogatą ekspozycję rozszerzą jeszcze wystawy twórców związanych z „Przekrojem”. Zaprezentowane zostaną fotografie Wojciecha Plewińskiego – między innymi sławne przekrojowe „kociaki” – oraz przegląd rysunków Adama Macedońskiego, ukazujący ciekawą strategię kompozycyjną tego rysownika.

Wystawę uwieczni obszerna publikacja, przedstawiająca niezwykłą, zabawną, inteligentną i nieograniczoną w swojej kreatywności postać Mariana Eilego.

Marian Eile, bez tytułu, b.d., tempera / deska, 66 × 56 cm(w oprawie)

Marcin Berdyszak Koła obłędu

Ekspozycja wpisuje się w cykl indywidualnych prezentacji artystów z Kolekcji MOCAK-u.

Na wystawie prezentujemy trzy instalacje: Wielorównaniowy model sprawy Iana Rossa Baughmana, Rewitalizacja „Błędnego koła” Jacka Malczewskiego (Kolekcja MOCAK-u) oraz Le danse macabre de terrorisme. Najważniejszym aspektem prac Marcina Berdyszaka jest postać ludzka, kontekstualizowana poprzez strój, pozycję, rekwizyty i otoczenie. Powiązania między dwoma pierwszymi dziełami są budowane za pomocą wykorzystanych w nich manekinów. Tematem trzeciej pracy jest dia-log, jaki człowiek – terrorysta – nawiązuje z przedmiotem.

Wielorównaniowy model sprawy… to grupa prawie identycznych postaci, ale zaopatrzonych w różne rekwizyty. Punktem wyjścia do stworzenia tej instalacji były: zdjęcie zrobione podczas wojny domowej w Rodezji przez amerykańskiego fotoreportera oraz tekst Jana Kosidowskiego o etyce w tym zawodzie. Odpowiedzialność za zbrodnię wojenną ponosi nie tylko ten, kto używa broni, ale także ten, który ukrywa fakty, lub manipuluje dokumentacją fotograficzną.

Marcin Berdyszak, Rewitalizacja „Błędnego koła” Jacka Malczewskiego, 2011, instalacja, 200 cm × ø 200 cm, Kolekcja MOCAK-u

Rewitalizacja „Błędnego koła”… to układ postaci o odmiennych pozycjach życiowych, wykonywanych zawodach i pełnionych funkcjach. Jesteśmy różni nie z racji bycia ludźmi, ale z racji kontekstu życiowego. Bliskość ma w tym przypadku wymiar negatywny: przedstawione osoby są sobie obce, ale rzeczywistość zmusza je do zajęcia miejsca we wspólnej przestrzeni. Celowe i ostentacyjne odniesienie do obrazu Malczewskiego jest pewnego rodzaju sugestią, czy też dopowiedzeniem przekazu, że żyjemy w układzie sztucznie wygenerowanych odmienności. Różnicujemy się tak, że powoduje to rodzaj społecznego obłędu.

Le danse macabre… ukazuje tajemniczą symboliczną relację między człowiekiem i bronią. Okrąg wyraża uwikłanie człowieka w tę relację oraz czas do namysłu poprzedzający podjęcie działania. Poza znana z reklam broni sugeruje, że ukazana postać najprawdopodobniej po nią sięgnie.

Prace Marcina Berdyszaka mają w sobie egzystencjalną gorycz wynikającą z tego, że człowiek nie jest samodzielny, tylko pozostaje uza-leżniony od zajmowanej pozycji, historii i innych kontekstów determinujących jego życie. Jest więźniem tego, na co nie do końca ma wpływ, z czego nie do końca zdaje sobie sprawę.

Marcin Berdyszak, Rewitalizacja „Błędnego koła” Jacka Malczewskiego, 2011, instalacja,
200 cm × ø 200 cm, Kolekcja MOCAK-u

Wystawa wpisuje się w cykl indywidualnych prezentacji artystów z Kolekcji MOCAK-u.

Marcin Berdyszak (ur. 1964) – rzeźba, instalacja, obiekt, multimedia. Twórca instalacji przestrzennych i działań performatywnych. Interesują go kategorie miejsca i przestrzeni, dlatego organizował działania sitespecific na wielką skalę. W swoich pracach prowadzi otwarty dialog z wybranymi artystami: Jackiem Malczewskim, Tadeuszem Kantorem, Josephem Beuysem, Marcelem Duchampem, René Magritte’em, Jasperem Johnsem i ojcem Janem Berdyszakiem. Skrupulatnie przetwarza motywy znane z historii sztuki, wprowadzając nowe możliwości ich interpretacji. Instalacje buduje z gotowych obiektów, manekinów, owoców. Tworzy dla nich konteksty, projektuje stroje i charakteryzacje. Ujednolica je i czyni niewidzialnymi, przez co tracą one znaczenie, pierwotny sens.

Marcin Berdyszak ukończył malarstwo i rzeźbę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny) w 1988 roku. Od 1989 roku jest zatrudniony na macierzystej uczelni. Pracuje na stanowisku profesora zwyczajnego i prowadzi Pra-cownię Działań Przestrzennych na Wydziale Rzeźby. Współzałożyciel, wraz z Tadeuszem Wieczorkiem, Piotrem Pawlakiem i Wojciechem No-wakiem Stowarzyszenia Artystyczno-Edukacyjnego „Magazyn”. Zreali-zował kilkadziesiąt warsztatów autorskich w kraju i za granicą. Wybrane wystawy indywidualne: Galeria K, Staufen (Niemcy); Biuro Wystaw Arty-stycznych w Jeleniej Górze; Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu; Galeria Muzalewska w Poznaniu; Instytut Pol-ski w Bratysławie, Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej w Słupsku, Banski dvor – Kulturni centar , Banja Luka (Bośnia i Hercegowina), Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA w Gdańsku.

 

Paweł Althamer, Artur Żmijewski Pieśń ostateczna 

Ekspozycja prezentuje wybór 20 kolaży powstałych w latach 2017–2019. Artyści inspirowali się między innymi Czesławem i Oskarem Miłoszami, Paulem Celanem, Stanisławem Grochowiakiem, Rafałem Wojaczkiem.

Paweł Althamer, Artur Żmijewski, bez tytułu, 2019, technika mieszana, 51 × 65 cm, courtesy P. Althamer / A.

Kolaże zbudowane są z fragmentów wyciętych z książek – począwszy od erotycznych i pornograficznych publikacji Taschena przez albumy przyrodoznawcze i anatomiczne po atlasy historyczne i naukowe. Wielowarstwowe, malarskie prace mają wyraźną fakturę, barwę i gęstą kompozycję. Wojna, Shoah, cierpienie, erotyka to niektóre z wątków pojawiających się na wystawie. Żaden z nich nie dominuje. Zupełnie nie ma polityki, do której artyści przyzwyczaili publiczność przez lata walki na polu sztuki krytycznej. Nie ma też wezwań do zrywu czy opiewania rewolucji. Zamiast tego pojawia się refleksja poświęcona poezji i sztuce.

Paweł Althamer, Artur Żmijewski, bez tytułu, 2017, technika mieszana, 53,4 × 39 cm, courtesy P. Althamer / A. Żmijewski, Fundacja Galerii Foksal

Artyści dokonali wyboru wierszy, które znalazły się w towarzyszącej wystawie publikacji, przygotowanej w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej.

Paweł Althamer (ur. 1967)

Rzeźba, performans, instalacja, wideo.

Jego twórczość jest różnorodna medialnie i formalnie. Tworzy rzeźbiarskie autoportrety, występuje w performansach i wideo, pragnie doświadczyć materialności ciała oraz nakreślić własne granice psychiczne. Przez akcje, do których angażuje całe społeczności, chce tworzyć wspólnoty, skonfrontować ludzi ze sobą poprzez sztukę. Kwestionuje znaczenie monumentalnych pomników skalą swoich realizacji i przypadkowością materiałów.

Paweł Althamer, Artur Żmijewski, bez tytułu, 2018, technika mieszana, 53,1 × 39,4 cm, Kolekcja MOCAK-u

Artur Żmijewski (ur. 1966)

Fotografia, film, wideo.

Postuluje świadome uczestnictwo sztuki w życiu społecznym. W swoich pracach eksponuje świat ludzi „innych”, często niezauważanych. Rejestruje ich codzienność, ukazując, jak ograniczenia fizyczne i psychiczne skazują ich na marginalizację społeczną. Inicjując eksperymenty z udziałem wybranych grup, dąży do zrozumienia trudnych przeżyć i tematów tabu.

Antropocen

Na wystawie w Galerii Re prezentowane są prace studentów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie z pracowni rzeźby i pracowni interdyscyplinarnej. Te obiekty, fotografie, wideo oraz instalacje są inspirowane terminem „antropocen” – głównym tematem tegorocznego Open Eyes Economy Summit. W 2000 roku Paul Crutzen, holenderski chemik i meteorolog, laureat Nagrody Nobla, ukuł taką nazwę dla obecnej epoki geologicznej. „Antropocen” określa świat, którego ekosystem został – najprawdopodobniej nieodwracalnie – zmieniony przez człowieka. Równocześnie jednak właśnie w tej epoce człowiek zaczyna uświadamiać sobie niepokojące skutki swojej działalności. Przestajemy traktować przyrodę jako samonaprawiający się mechanizm. Już wiemy, że wymaga ona naszego wsparcia i troski.

Katarzyna Partyka-Smalcerz, Tęsknota, 2020, fotografia, 40 × 60 cm, courtesy
K. Par-tyka-Smalcerz

Prezentowane na wystawie prace wyrażają niepokój oraz utratę poczucia bezpieczeństwa w związku z prognozowaną katastrofą klima-tyczną. Natura nie wytrzymuje już ludzkich ambicji i ingerencji. Dlatego artyści próbują wygenerować jej symulację – postprzyrodę, twór odporny na ekspansywność człowieka

Artyści: Gabriela Iwan, Erwin Jeneralczyk, Fryderyk Kądziela, Marianna Krzysztofik, Wojciech Kuszaj, Sylwia Marszałek-Jeneralczyk, Aleksandra Nenko, Anna Oramus, Katarzyna Partyka-Smalcerz, Anna Plugatariov, Marta Stefaniak, Weronika Świętek

Kurator: Mirosława Bałazy

Współpraca: prof. Jan Tutaj, Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie

Otwarcie: 29.10.2020

Czas trwania wystawy: 29.10.2020 - 14.03.2021

Miejsce: Galeria Re

Wojciech Kuszaj, Kosmonauta, 2020, obiekt, 200 × 40 × 40 cm (fragment), courtesy W. Kuszaj,
 fot. W. Kuszaj

Czynne są również wystawy Kolekcji:

Dialog z przestrzenią, 

Współczesne modele realizmu, 

Stanisław Dróżdż Pojęciokształty, 

Krystian Lupa Live Factory 2: Warhol by Lupa. 

Dostępne będą także nowe publikacje: Marian Eile. Artysta i redaktor, Paweł Althamer, Artur Żmijewski. Pieśń ostateczna, a także kolejny numer „MOCAK Forum” poświęcony edukacji muzealnej.

Wydarzenia online

godz. 17.30

Paweł Althamer i Artur Żmijewski oprowadzają online po wystawie Pieśń ostateczna

Wydarzenie wyłącznie w formie transmisji online na Facebooku MOCAK-u (@mocakkrakow).

godz. 18.30

Krakowscy artyści w rozmowie z Łukaszem Orbitowskim

Wydarzenie wyłącznie w formie transmisji online na platformie Play Kraków. Rozmowa będzie tłumaczona symultanicznie na polski język migowy (PJM).

W spotkaniu towarzyszącym wystawie Artyści z Krakowa. Generacja 1950–1969 wezmą udział: Bogusław Bachorczyk, Andrzej Bednarczyk, Tamara Berdowska, Halina Cader, Adam Rzepecki, Zbigniew Sałaj i Wojciech Wilczyk.

Rozmowę poprowadzi Łukasz Orbitowski.

 

Konkursy

Prace na wystawie Artyści z Krakowa. Generacja 1950–1969 przedstawiają wiele miejsc związanych z tym miastem. Wszyscy, którzy rozpoznają i zapamiętają przynajmniej jedno z nich i przekażą tę informację księgarzom w MOCAK Bookstore, otrzymają zniżkę 40% na publikacje Muzeum (oferta dotyczy cen okładkowych książek wydanych przed 2020 rokiem). Konkurs trwa do 31 grudnia 2020 roku. 

Zachęcamy do udziału w instagramowym konkursie inspirowanym fotografiami z wystawy Mariana Eilego. Zapoznajcie się z pracami na ekspozycji, a następnie odtwórzcie postaci i sceny ukazane przez artystę. Swoje prace oznaczcie #EilexMOCAK. Autorzy trzech najlepszych prac dostaną pakiet niespodzianek. Konkurs trwa od 29 października do 30 listopada 2020 roku. 

Od 29 do 31 października każdy zwiedzający może otrzymać od nas książkę! Jak ją zdobyć? Wystarczy podejść do recepcji, podać hasło „NOWY SEZON W MOCAK-u” i odpowiedzieć na zadane pytanie. Poprawne odpowiedzi nagrodzimy publikacjami Muzeum. 

 

Monidło z pracą Mariana Eilego w podcieniach Muzeum

W podcieniach MOCAK-u udostępnimy monidło towarzyszące wystawie Mariana Eilego Artysta i redaktor. Zachęcamy do robienia zdjęć i oznaczania ich w mediach społecznościowych #MOCAK.

informacja prasowa

REFLEKSJE ELEMENTARNE | spotkanie z Janem Szpakowiczem i promocja książki

 W sobotę, 26 czerwca o 17.00 Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza na spotkanie z Janem Szpakowiczem - polskim architektem od kilkudziesięciu lat mieszkającym na południu Francji, autorem najwybitniejszych budynków jednorodzinnych minionego stulecia oraz wielu innych zaskakujących projektów. 

Nie dbam o reklamę, ale wydaje mi się, że to, nad czym pracowałem (…) jest jednak wartościowe!

Niełatwo poznać jego twórczość. Jeszcze trudniej spotkać jego samego…

Jan Szpakowicz, polski architekt od kilkudziesięciu lat mieszkający na południu Francji, autor najwybitniejszych budynków jednorodzinnych minionego stulecia oraz wielu innych zaskakujących projektów, pozostaje w Polsce postacią niemal zupełnie nieznaną.

Pierwszy krok w kierunku zmiany tej sytuacji zrobiliśmy na początku roku, gdy wspólnie z kuratorami – Aleksandrą Czupkiewicz i Łukaszem Wojciechowskim – otworzyliśmy w Muzeum Architektury wystawę "Jan Szpakowicz. Przestrzeń elementarna". Jednocześnie rozpoczęliśmy prace nad książką: wywiadem-rzeką z architektem oraz kompletną prezentacją wszystkich jego projektów – tych zrealizowanych i tych, które pozostały tylko na papierze. Dziś mamy dla Was kolejną wyjątkową niespodziankę – zaproszenie na spotkanie z samym Janem Szpakowiczem, połączone z promocją poświęconej mu publikacji.

O czym porozmawiamy? Najprościej: o projektowaniu, przyrodzie, drodze zawodowej, blaskach i cieniach bycia architektem.

A może – jak opowiada nasz Gość - Salvador Dali mówił różne rzeczy bardzo logiczne, tyle że tworzyło to czysty surrealizm. Zestawiał rzeczy zupełnie ze sobą niezestawialne, w totalnym zaprzeczeniu jakichkolwiek związków. Było w tym dla mnie i jest nadal coś nieprzyjemnie bliskiego… ?

W spotkaniu z Janem Szpakowiczem udział wezmą kuratorzy wystawy w Muzeum Architektury, Aleksandra Czupkiewicz i Łukasz Wojciechowski, oraz Michał Duda, zastępca dyrektora Muzeum Architektury.

Wydarzenie jest otwarte dla publiczności, będziemy je również transmitować na naszym profilu na Facebooku. 

Jan Szpakowicz. Przestrzeń elementarna

wystawa

05.02 - 19.09.2021

Muzeum Architektury we Wrocławiu

informacja prasowa

Dzieło artysty porównywanego do Salvadora Dalego na czerwcowej wystawie

Jego twórczością zachwycili się m.in. twórca „Gwiezdnych wojen” George Lucas i wielokrotny zdobywca Oscara Federico Fellini. Swoje prace prezentował na fasadzie najsłynniejszej świątyni egipskiego faraona oraz na szczycie wieży Eiffla. Jest autorem symbolu graficznego Festiwalu w Cannes. Teraz pracę Wojciecha Siudmaka będzie można oglądać w Warszawie. Na wystawie  „Surrealizm i Realizm Magiczny” w DESA Unicum (od 11 czerwca) pojawi się aż siedemdziesiąt dzieł najwybitniejszych polskich przedstawicieli tych kontrowersyjnych nurtów, m.in. Zdzisława Beksińskiego, Franciszka Starowieyskiego i Rafała Olbińskiego – zwycięzcy konkursu na plakat promujący Nowy Jork.

Wojciech Siudmak, Poza czasem

Jednym z najbardziej znanych surrealistów, a zarazem artystów XX wieku, był Salvador Dali. Skrajny ekscentryk i megaloman, mawiał, że jeden jego obraz jest cenniejszy niż cała twórczość Picassa. Surrealizm opierał się na teorii psychoanalizy Sigmunda Freuda. Ten czerpiący z niepohamowanej wyobraźni, kontrowersyjny styl stał się niezwykle modny wśród amerykańskich wyższych sfer, a z czasem zyskał uznanie miłośników sztuki na całym świecie.

Właśnie do Dalego porównywany jest często Wojciech Siudmak. Jego dzieła znajdują się w kolekcjach na całym świecie i są symbolami graficznymi takich prestiżowych imprez jak m.in. Festiwal w Cannes. Swoją retrospektywną wystawę prezentował w Palais de Tokyo – Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Paryżu. Jednak to wystawa na wieży Eiffla oraz na fasadzie świątyni Ramzesa III w Egipcie ugruntowały jego pozycję ekscentryka. „Jaka bezgraniczna fantazja i  jaka cudowna zdolność realizowania jej” – tak o artyście mówił Federico Fellini, wybitny włoski reżyser. Z kolei George Lucas pisał: „Jego cudowna sztuka rysunku i jego wyczucie światła i cienia, nadają jego wizjom wielką głębię i  rozszerzają bogaty wachlarz kolorów i materii”. Świat przedstawiany na obrazach Siudmaka przepełniony jest symboliką. Chętnie obrazuje fantastyczne postaci i zagadkowe sploty myślowe. Inspiracje czerpie z dorobku fizyków i astrofizyków, interesuje go stworzenie nowego spojrzenia na rzeczywistość. Na wystawie „Surrealizm i Realizm magiczny” w DESA Unicum zobaczyć można będzie jego pracę „Poza czasem”.

Zdzisław Beksiński, BŻ

Z kolei malarstwo Zdzisława Beksińskiego, kolejnego wybitnego przedstawiciela surrealizmu, jest pełne mroku. Budzi przerażenie, potęguje napięcie i wrażenie wszechogarniającego smutku. Bije z niego atmosfera pełna erotyki, sadyzmu i masochizmu. Artysta często ukazywał postaci ludzkie o zdeformowanym ciele, związane i zniewolone. Dramat nie rozgrywał się tylko na obrazach, ale i w życiu samego artysty. W 2005 roku Beksiński został brutalnie zamordowany we własnym domu. Sprawcą okazał się 19-letni syn kobiety, która pracowała jako pomoc domowa artysty. Wcześniej w wyniku choroby, Beksiński stracił żonę. Rok po jej śmierci ich syn Tomasz, dziennikarz radiowy i prezenter, popełnił samobójstwo w Wigilię Bożego Narodzenia. W związku z tymi wydarzeniami rodzina Beksińskich jest określana przez niektórych jako „przeklęta”. O Beksińskich nakręcony został głośny film „Ostatnia Rodzina”, nagrodzony m.in. Orłem i Paszportem Polityki. Na wystawie w DESA Unicum pojawi się praca Beksińskiego zatytułowana „BŻ”.

Rafał Olbiński, Powierzchowna analogia

Niezwykle magiczne prace tworzy również Rafał Olbiński, którego charakterystyczna twórczość przyniosła mu międzynarodową sławę. W 1995 otrzymał pierwszą nagrodę w konkursie „New York City Capital of the World” – na plakat promujący Nowy Jork jako stolicę świata. Rok wcześniej został z kolei nagrodzony za najbardziej niezapomniany plakat na świecie w konkursie „Prix Savignac” w Paryżu. Coraz powszechniej metaforyczne malarstwo Olbińskiego porównywane jest do surrealistycznej twórczości René Magritte’a, a on sam nazywany jest księciem surrealizmu. Swoją twórczością artysta otwiera przed widzem fantastyczny świat, w którym każdy ma szansę poczuć się jak postać z baśni. W DESA Unicum pokazany zostanie jego obraz „Powierzchowna analogia”.


Na wystawie zaprezentowane zostaną również prace m.in. Tomasza Sętowskiego, Jerzego Dudy-Gracza, Ewy Kuryluk czy Kazimierza Mikulskiego, Franciszka Starowieyskiego. 18 czerwca wszystkie obiekty zostaną zlicytowane w największym polskim domu aukcyjnym DESA Unicum przy ul. Pięknej 1A. Licytować można będzie online, przez aplikację oraz telefonicznie i przez zlecenie stałe. Aukcja transmitowana będzie na żywo w kanałach społecznościowych DESA Unicum.

Franciszek Starowieyski

Wystawa „Surrealizm i Realizm Magiczny”: 11-18 czerwca 2020, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Aukcja „Surrealizm i Realizm Magiczny”: 18 czerwca 2020, godz. 19.00, Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa

informacja prasowa

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i oddziałach 12–18.12.2022

Muzeum Narodowe we Wrocławiu i jego oddziały zapraszają dzieci i rodziców (w tym rodziny z dziećmi z Ukrainy) na warsztaty plastyczne, Bożonarodzeniowe warsztaty hafciarskie dla dorosłych, warsztaty tańca intuicyjnego dla dorosłych, wykłady (m. in. o sztuce gotyckiej), oprowadzanie kuratorskie po aktualnych wystawach, 

Penaptyk Pięciu Boleści Maryi. 1507, Katedra św. Jana Chrzciciela,
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

17.12, g. 10:30

W świecie kruchej porcelany – warsztaty plastyczne Karoliny Rzepki dla dzieci w wieku 3–5 lat, w ramach cyklu „Zostań Cudo-Twórcą”

Porcelana zachwyca nas już od wielu wieków. Jaki jest jej sekret? Przyglądając się lśniącym zastawom czy fantazyjnym figurkom, poznamy historię tej szlachetnej ceramiki. Czeka nas podróż po świecie wielu kształtów i barw. Zajęcia zakończą się pracą plastyczną.

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowego we Wrocławiu

17.12, g. 11:00

W oczekiwaniu na zimę – warsztaty plastyczne dla rodzin z dziećmi z Ukrainy, prowadzenie: Grzegorz Wojturski. Wydarzenie w ramach cyklu „Radość ze sztuki” z tłumaczeniem na j. ukraiński 

Dzieci obejrzą obrazy podejmujące tematykę zimową, poznają zarówno eksponowane uroki zimy, jak i niebezpieczeństwa towarzyszące tej porze roku, dowiedzą się o też o jej znaczeniu symbolicznym. W części warsztatowej uczestnicy wykonają własne zimowe krajobrazy poznaną oryginalną techniką.

Wstęp wolny

Zapisy:  edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowego we Wrocławiu

В очікуванні зими. Мистецький майстер-класи для сімей з дітьми з України з перекладом на українську мову, викладач – Гжегож Войтурскі. Зустріч проводиться в рамках циклу «Радість від мистецтва»

Вхід вільний

Реєстрація на заняття: edukacja@mnwr.pl або 71 372 51 48 

Національний Музей у Вроцлаві 

17.12, g. 12:30

W świecie kruchej porcelany – warsztaty plastyczne Karoliny Rzepki dla dzieci w wieku 6–12 lat, w ramach cyklu „Zostań Cudo-Twórcą”

Porcelana zachwyca nas już od wielu wieków. Jaki jest jej sekret? Przyglądając się lśniącym zastawom czy fantazyjnym figurkom, poznamy historię tej szlachetnej ceramiki. Czeka nas podróż po świecie wielu kształtów i barw. Zajęcia zakończą się pracą plastyczną.

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowego we Wrocławiu

17.12, g. 15:00

Jak się kiedyś ubierano? – warsztaty rodzinne dla dzieci ze spektrum autyzmu. Prowadzenie: Karolina Rzepka

Wspólnie spróbujemy odpowiedzieć na tytułowe pytanie, wcześniej przyglądając się zerkającym na nas z portretów wystrojonym postaciom. Zajęcia zakończą się pracą plastyczną.

Bilet wstępu do muzeum w specjalnej cenie 1 zł, udział w zajęciach jest bezpłatny

Zapisy: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowego we Wrocławiu

18.12, g. 11:00

Sztuka gotyku. Architektura i rzeźba. Wykład Agaty Stasińskiej w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”

Grube i przysadziste mury, a może strzeliste wieże i wielkie witrażowe okna… ale czy tylko? Słuchacze będą mogli przyjrzeć się różnym obliczom średniowiecznej architektury, poznać jej najważniejsze cechy oraz pokrótce prześledzić towarzyszące rozwojowi zmiany. Omawiane budowle staną się również tłem dla historii rzeźby – podczas wykładu zaprezentowane zostaną bowiem wybitne przykłady średniowiecznej rzeźby kamiennej integralnie związane z architekturą, jak też dzieła snycerskie stanowiące jej nierzadko niezwykle bogate wyposażenie.

Bilety w cenie 10 zł

Miejsce: Muzeum Narodowego we Wrocławiu, sala 116

18.12, g. 13:00

„Wiwat Muzeum!” – oprowadzanie kuratorskie. Prowadzenie: zespół edukatorów muzealnych MNWr

Idąc tropem haseł poszczególnych części wystawy: „Czas zatrzymany”, „Przemiany”, „Poruszenie”, „Detal”, „Uratuj mnie”, „Do dzieła!”, „Śmiech”, kuratorzy opowiadać będą m.in. o tym, jaka jest rola muzeum we współczesnym świecie. W niecodziennych kontekstach zostaną zaprezentowane: rzeźba średniowieczna i współczesna, malarstwo nowożytne i współczesne, sztuka ludowa oraz rzemiosło artystyczne.

Wstęp z biletem na wystawy czasowe

Zapisy: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Dzieciątko Jezus z Pragi, praca klasztorna, XIX w./ fot. Muzeum Etnograficzne

Muzeum Etnograficzne

18.12, g. 12:00 

„Zrób to sam”: łańcuchy, choinki, ptaszki – warsztaty rodzinne Pauliny Sucheckiej dla dzieci w wieku 5–12 lat, wydarzenie w ramach cyklu „ETNO w południe”

Uczestnicy zajęć obejrzą dawne zabytkowe dekoracje choinkowe i samodzielnie przygotują własne papierowe ozdoby na choinkę.

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13 

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

18.12, g. 15:00 

Bożonarodzeniowy hafciarski last minute – warsztaty hafciarskie dla dorosłych, prowadzenie: Olga Budzan

Spotkanie będzie okazją do stworzenia miniaturowych haftów, którymi obdarować będzie można najbliższych. Za wzór posłużą miniaturowe hafty zdobiące koszule i ręczniki obrzędowe. Będzie to także wspaniała okazja do napicia się razem barszczyku i powspominania całego hafciarskiego roku w Muzeum Etnograficznym. Zajęcia skierowane zarówno do amatorów jak i profesjonalistów

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13 

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

"Klatka" (1981), "Życie Warszawy" (1973), fot. Barbara Lekarczyk-Cisek, wystawa Abakanowicz. Totalna

13.12, g. 14:00

Na granicy – oprowadzanie z audiodeskrypcją. Spotkanie dla osób z niepełnosprawnością wzroku, prowadzenie: Agata Iżykowska-Uszczyk. Wydarzenie towarzyszące wystawie „Patrząc w strop, czy ostrze gwiazdy już się wwierca”

Będzie to opowieść o sztuce stanu wojennego. Artystyczną odpowiedzią na polską sytuację polityczną w tym czasie było malarstwo Edwarda Dwurnika, twórczość Jerzego Kaliny, działalność wrocławskiej Grupy Luxus oraz happeningi Pomarańczowej Alternatywy, które w ironiczny sposób wypunktowywały absurdy totalitarnej władzy.

Bilet wstępu do muzeum w specjalnej cenie 3 zł (asystenci za darmo), udział w zajęciach jest bezpłatny. 

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

16.12, g. 16:00

O czwartej pod Kopułami. Oprowadzanie po wystawie czasowej „Collage – klejone światy”

A może by tak zacząć weekend od spotkania ze sztuką? Pawilon Czterech Kopuł zaprasza na oprowadzanie po wystawie, która jest próbą pokazania ewolucji oraz różnorodności kolażu (form, technik, materiałów), który przez lata był i nadal jest używany przez artystów do rozmaitych celów. Na prezentacji „Collage – klejone światy” obejrzeć można prace wybitnych polskich i zagranicznych artystów powstałe na przestrzeni ostatnich 150 lat, reprezentujące wszystkie dziedziny sztuki od malarstwa, rysunku przez rzeźbę, grafikę, fotografię, fotomontaż, ceramikę, szkło, tkaninę, po sztukę wideo.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

17.12, g. 10:00

„Collage – klejone światy” – oprowadzanie kuratorskie. Prowadzenie: Anna Chmielarz

Spotkanie na wystawie będącej próbą pokazania ewolucji oraz różnorodności kolażu (form, technik, materiałów), który przez lata był i nadal jest używany przez artystów do rozmaitych celów. Na prezentacji „Collage – klejone światy” obejrzeć można prace wybitnych polskich i zagranicznych artystów powstałe na przestrzeni ostatnich 150 lat, reprezentujące wszystkie dziedziny sztuki od malarstwa, rysunku przez rzeźbę, grafikę, fotografię, fotomontaż, ceramikę, szkło, tkaninę, po sztukę video.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

17.12, g. 11:00

Błyszczy, świeci, mruga – warsztaty plastyczno-ruchowe Barbary Przerwy dla dzieci w wieku 6–10 lat. Wydarzenie towarzyszące wystawie „Patrząc w strop, czy ostrze gwiazdy już się wwierca”

W sztuce można zobaczyć światło w różnych ujęciach. Czasami jest to słońce, czasami niebo rozświetlone wieloma gwiazdami. Bywa też tylko kolor, który błyszczy się, mieni i odbija światło lamp. Fascynujące są też obiekty, w których zamontowane są żarówki, wtedy coś do nas mruga, świeci z różnym natężeniem. Dla artystów światło to bardzo ciekawy temat. A dzieci w trakcie zabawy plastycznej spróbują kolorowymi brokatami namalować własne wizje światła.

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

17.12, g. 16:00

Grudniowe światło – warsztaty w PJM. Warsztaty dla dzieci i dorosłych w ramach cyklu „Zobacz i poczuj”, z tłumaczeniem na Polski Język Migowy. Prowadzenie: Barbara Przerwa, tłumaczenie: Elżbieta Resler

Grudniowe dni są bardzo krótkie, szybko zapada zmrok, ale na całe szczęście jest to też czas dekoracji świątecznych na ulicach, choinek przyozdobionych światełkami. Niestety w historii Polski mamy datę 13 grudnia 1981 r., gdy nawet najpiękniejszym światełkom było trudno rozproszyć mrok stanu wojennego. Do tego okresu nawiązuje instalacja świetlna Piotra Skiby o poetyckim tytule „Patrząc w strop, czy ostrze gwiazdy już się wwierca”. W trakcie zajęć poszukamy na ekspozycji gwiazd i oddamy się marzeniom – jak utrwalić światło i blask. Będziemy również szukać inspiracji w twórczości Wojciecha Fangora.

Bilet wstępu do muzeum w specjalnej cenie 3 zł, udział w zajęciach jest bezpłatny

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

17.12, g. 16:00

Sztuka w formacie 12 × 12 cali. Wykład Justyny Chojnackiej towarzyszący wystawie „Collage – klejone światy”

Pole okładki płyty może być dla artysty równie inspirującym wyzwaniem, co białe płótno czy pusta ściana. Szczególnie ciekawe efekty w tej dziedzinie przynosi współpraca wydawnictw fonograficznych z czołowymi artystami sztuki współczesnej. Podczas wykładu przyjrzymy się okładkom zaprojektowanym przez artystów takich jak Jean-Michel Basquiat, Joseph Beuys, Yves Klein, Gerhard Richter, Andy Warhol czy tworzący nieco wcześniej Salvador Dali. Szczególną uwagę poświęcimy konceptualnemu kolażowi Roberta Rauschenberga z 1983 roku.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

17.12, g. 18:00

Prozaiczne znaczenia światła – warsztaty tańca intuicyjnego dla dorosłych, prowadzenie: Barbara Przerwa. Wydarzenie towarzyszące wystawie „Patrząc w strop, czy ostrze gwiazdy już się wwierca”

Czy otoczeni ze wszystkich stron światłami miasta tak na co dzień doceniamy jego rolę? Światło dodaje energii, karmi, jest potrzebne do życia, promienie słońca poprawiają nam samopoczucie, blask gwiazd wprowadza w romantyczny nastrój. Światło nocą pozwala na aktywność.

W trakcie warsztatów uczestnicy będą eksplorować poprzez ruch autentyczny i taniec intuicyjny zagadnienia związane z szeroko pojętym światłem w dziełach sztuki takich artystów jak Wojciech Fangor, Stefan Gierowski, Piotr Skiba czy Jakub Julian Ziółkowski. Zatańczymy też światło metaforyczne, wewnętrzne, bijące z czyichś oczu.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

18.12, g. 11:00

Maluchy mówią: Dada! – rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku do lat 2, wydarzenie w ramach cyklu #muzealniaki_pod_kopułą

„Da-da” to nie tylko pierwsze sylaby wypowiadane przez dzieci, ale także nazwa ruchu artystycznego. Jednym z dadaistów był Kurt Schwitters, który tworzył abstrakcyjne kolaże, używając do tego przedmioty znalezione. Na wystawie przyglądniemy się jednemu z jego słynnych obiektów „Merz”. Następnie maluchy, z drobną pomocą rodziców, wykonają swój własny kolaż w formie witrażu.

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

18.12, g. 13:00

Sztuka do znalezienia – rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku 3–5 lat w ramach cyklu „Sztuczki w Pawilonie”

Czy sztukę można zrobić ze wszystkiego? Kurt Schwitters na przykład swoje kolaże tworzył z rzeczy, które po prostu… znalazł. Na wystawie czasowej „Collage – klejone światy” poszukamy także dzieł innych artystów, którzy użyli przypadkowych przedmiotów. Potem, zainspirowani kolorową pracą Schwittersa, sami zrobimy własne kolaże-witraże.

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

18.12, g. 16:00

Wojciech Fangor. Przestrzeń i światło – wykład dr Agaty Iżykowskiej-Uszczyk towarzyszący wystawie czasowej „Patrząc w strop, czy ostrze gwiazdy już się wwierca”

Wojciech Fangor – malarz, autor plakatów i rzeźbiarz. Jego praca „M22” w 2020 roku stała się najdrożej sprzedanym dziełem sztuki w Polsce. W trakcie spotkania zostanie omówiona przede wszystkim twórczość op-artowska tego znakomitego artysty.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

informacja prasowa