Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania Marilyn Monroe, posortowane według daty. Sortuj według trafności Pokaż wszystkie posty
Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania Marilyn Monroe, posortowane według daty. Sortuj według trafności Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 27 lipca 2026

Przegląd "Z twarzą Marilyn Monroe" w Kinie Nowe Horyzonty

Od 21 lipca trwa w Kinie Nowe Horyzonty przegląd filmów z Marylin Monroe. Towarzyszy mu wystawa zdjęć aktorki w Krupa Art Foundation. Co jeszcze przed nami?

Kadr z filmu "Mężczyźni wolą blondynki"

Pół żartem, pół serio

reż. Billy Wilder / USA 1959 / 121’
12 sie / śr
19:30

Dwóch spłukanych muzyków ucieka przed mafią w przebraniu... uroczych instrumentalistek. Dołączają do damskiej orkiestry, gdzie serca kradnie zjawiskowa Sugar Kane (Marilyn Monroe). Aktorka wnosi do tej szalonej farsy nie tylko magnetyczny seksapil, ale też rozczulające ciepło i nutę melancholii. Film uznawany przez wielu za komedię wszech czasów, która zrewolucjonizowała hollywoodzkie podejście do humoru i ról płciowych.

Przed seansem zapraszamy na oprowadzanie po wystawie „Marilyn Monroe. Czuję, że ją znam, ale czasem moje ręce wyginają się do tyłu” z Natalią Barczyńską w Krupa Art Foundation o godzinie 18.15. 



Mężczyźni wolą blondynki
reż. Howard Hawks / USA 1953 / 91’
20 sie / cz
18:30

Piękna Roslyn szuka ukojenia na pustyni w Nevadzie. Gdy wokół niej zaczynają krążyć spragnieni miłości outsiderzy, skrywane emocje i zazdrość wybuchają podczas niebezpiecznego polowania na dzikie konie. To ostatni ukończony film Marilyn Monroe. Scenariusz napisał Arthur Miller, jej ówczesny mąż, chcąc pokazać Marilyn jako niezwykle utalentowaną, pełnoprawną aktorkę dramatyczną, a nie tylko seks-ikonę Hollywood.

Przed seansem zapraszamy na oprowadzanie po wystawie „Marilyn Monroe. Czuję, że ją znam, ale czasem moje ręce wyginają się do tyłu” z Moniką Łuszpak-Skibą w Krupa Art Foundation o godzinie 18.15.

Kadr z filmu "Skłóceni z życiem"


Skłóceni z życiem
reż. John Huston / USA 1961 / 124’
26 sie / śr
19:30

Piękna Roslyn szuka ukojenia na pustyni w Nevadzie. Gdy wokół niej zaczynają krążyć spragnieni miłości outsiderzy, skrywane emocje i zazdrość wybuchają podczas niebezpiecznego polowania na dzikie konie. To ostatni ukończony film Marilyn Monroe. Scenariusz napisał Arthur Miller, jej ówczesny mąż, chcąc pokazać Marilyn jako niezwykle utalentowaną, pełnoprawną aktorkę dramatyczną, a nie tylko seks-ikonę Hollywood.

Przed seansem zapraszamy na oprowadzanie po wystawie „Marilyn Monroe. Czuję, że ją znam, ale czasem moje ręce wyginają się do tyłu” z Moniką Łuszpak-Skibą w Krupa Art Foundation o godzinie 18.15.

informacja prasowa


czwartek, 16 lipca 2026

Z twarzą Marilyn Monroe: przegląd filmów, wystawa i premiera książki

Od 15 lipca do 25 października 2026 roku Krupa Art Foundation prezentuje wystawę „Marilyn Monroe. Czuję, że ją znam, ale czasem moje ręce wyginają się do tyłu”.  Ponadto premiera książki Katarzyny Czajki-Kominiarczuk „Marilyn Monroe. Wszystkie twarze bogini” oraz przegląd filmów z aktorką w Kinie Nowe Horyzonty.

Monroe pozująca dla fotoreporterów na planie "Słomianego wdowca",
fot. Sam Shaw

Od 15 lipca do 25 października 2026 roku Krupa Art Foundation we Wrocławiu zaprezentuje wystawę „Marilyn Monroe. Czuję, że ją znam, ale czasem moje ręce wyginają się do tyłu”, na której zobaczymy około 200 fotografii z liczącej ponad 3000 zdjęć wrocławskiej kolekcji Marilyn Monroe. Kim jednak była Marilyn? Kobietą, legendą, gwiazdą, symbolem seksu, wybitną aktorką, a może jedynie obrazem, który kultura masowa od dekad nieustannie reprodukuje? 

Jak zauważa Jacek Cygan przy  okazji  premiery  książki Katarzyny Czajki-Kominiarczuk „Marilyn Monroe. Wszystkie twarze bogini”, jest to opowieść „o tym, co zrobiliśmy z Marilyn Monroe. O tym, co stało się z nią, kiedy przestała być kobietą z krwi i kości, a stała się mitem, towarem, fantazją i jednym z najpotężniejszych obrazów popkultury”.

Od 5. do 26. sierpnia w Kinie Nowe Horyzonty we Wrocławiu odbędzie się przegląd filmów, w których wystąpiła artystka. „Z twarzą Marilyn Monroe” nie jest próbą opowiedzenia całej historii jej kariery ani chronologicznym przeglądem filmografii. To zaproszenie do spotkania z różnymi wcieleniami Marilyn – komediowymi, dramatycznymi, zmysłowymi i tragicznymi. Bo choć dziś najczęściej pamiętamy ją z fotografii, to właśnie “kino” pozostaje miejscem, w którym Marilyn Monroe naprawdę żyje. To na ekranie stworzyła postacie, które ukształtowały jej legendę, ale też pozwalają zobaczyć kobietę znacznie bardziej złożoną niż utrwalony przez popkulturę wizerunek „blond seksbomby”.

Prezentowane filmy pokazują nie tylko narodziny ikony, lecz także aktorkę o niezwykłym talencie komediowym i dramatycznym, która do dziś inspiruje kolejne pokolenia twórców i widzów. Być może dopiero oglądając te role obok siebie, można dostrzec, jak wiele twarzy miała Marilyn Monroe – i jak wiele z nich wciąż pozostaje do odkrycia. 

informacja prasowa




wtorek, 22 października 2024

Znamy program 15. American Film Festival. „The Brutalist” Brady’ego Corbeta otworzy, a „W pokoju obok” Pedro Almodóvara zamknie tegoroczną edycję

Podczas festiwalu zaprezentujemy łącznie 116 produkcji (105 długich i 11 krótkich metraży), z czego 51 zostanie pokazane w Polsce po raz pierwszy. Na widzów czeka aż 24021 minut seansów. Sprzedaż biletów na seanse i dostępów do pokazów online rozpocznie się 23 października, o godz. 12:00 (wyłącznie poprzez stronę americanfilmfestival.pl).


American Film Festival po raz piąty organizowany jest w hybrydowej formie. Na kinową odsłonę wydarzenia zapraszamy od 5 do 11 listopada do wrocławskiego Kina Nowe Horyzonty, z kolei do 17 listopada część festiwalowych filmów będzie można oglądać również online na platformie Nowe Horyzonty VOD (tytuły dostępne online są odpowiednio oznaczone w programie).

Początek i koniec na medal (lub na Złote Lwy): The Brutalist oraz W pokoju obok

Artystycznym patronem otwarcia i zamknięcia 15. AFF-u jest festiwal w Wenecji: tegoroczny American Film Festival otworzy wyróżnione trzema weneckimi nagrodami dzieło Brady’ego Corbeta – The Brutalist, zaś na zakończenie zaprezentujemy – po raz pierwszy w Polsce – laureata Złotego Lwa – W pokoju obok Pedro Almodóvara.

Na pierwszym planie The Brutalist obserwujemy opowieść o losach fikcyjnego architekta László Totha (Adrien Brody w znakomitej formie!), jednak w szerszym ujęciu to historia na temat budowy i upadku amerykańskiego snu oraz sztuki większej niż życie. Monumentalny The Brutalist (215 minut z obowiązkową przerwą w środku) był sensacją tegorocznego festiwalu w Wenecji, gdzie zdobył aż trzy nagrody, w tym za najlepszą reżyserię.

Główna nagroda, czyli Złote Lwy, trafiła w ręce Pedro Almodóvara, który porzucił ojczysty język i zrealizował pierwszy pełnometrażowy film po angielsku. Hiszpański mistrz nie porzucił jednak swojego charakterystycznego, autorskiego stylu: W pokoju obok (The Room Next Door) skrzy się intensywnymi kolorami i równie kolorowymi bohaterkami, w które wcielają się wybitne aktorki – Julianne Moore oraz Tilda Swinton. Zdjęcia do filmu realizowane były między innymi w Nowym Jorku oraz na wschodnim wybrzeżu USA. Najnowsze dzieło Almodóvara to jednocześnie najdojrzalszy film w jego karierze: reżyser opowiada o przemijaniu i odchodzeniu na własnych zasadach. To także poruszająca historia o przyjaźni, macierzyństwie, życiowych wyborach i niepohamowanej miłości do życia. W pokoju obok uświetni niedzielną galę wręczenia nagród (10 listopada). Film do polskich kin wprowadzi Gutek Film.

Hity światowych festiwali

Rozwijamy czerwony dywan i wspólnie z mBankiem, partnerem sekcji, zapraszamy na pokazy przebojów, które przywieźliśmy do Wrocławia z najważniejszych światowych festiwali. W tym roku sekcję Highlights tworzą m.in.: Anora Seana Bakera – laureat Złotej Palmy na MFF w Cannes; Maria Callas Pablo Larraína, ze zjawiskową Angeliną Jolie w roli legendarnej śpiewaczki; The Last Showgirl Gii Coppoli, która odkrywa na nowo talent Pameli Anderson; Heretic Scotta Becka i Bryana Woodsa, z diabolicznym Hugh Grantem na pierwszym planie; czy Saturday Night Jasona Reitmana – opowieść o szalonych początkach kultowego programu telewizyjnego.

fot. Anora, reż. Sean Baker


Gość specjalny i laureat Indie Star Award: Jesse Eisenberg

Jedna z najciekawszych postaci współczesnego kina, Jesse Eisenberg, zaprasza Polskę do swojego filmu, więc to oczywiste, że my zapraszamy go do nas. W programie 15. American Film Festival znajdzie się Prawdziwy ból (A Real Pain) – najnowsze dzieło Eisenberga, który pojawia się za i przed kamerą, a co równie ważne – pojawi się także na żywo we Wrocławiu, gdzie 6 listopada weźmie udział w spotkaniu z publicznością w Kinie Nowe Horyzonty i odbierze nagrodę Indie Star Award, którą przyznajemy twórcom i twórczyniom podążającym poprzez kino z własnym, autorskim stylem.

Polityka na ekranie i nocne studio wyborcze

Kampania prezydencka w Stanach Zjednoczonych wkroczyła w decydującą fazę, a jej finał (czyli same wybory) przypadnie dokładnie na dzień rozpoczęcia 15. American Film Festival. Trzymamy więc rękę na pulsie i we współpracy z Podkastem amerykańskim przygotowaliśmy wyjątkową sekcję Polityka na ekranie, w ramach której sprawdzimy, jak na przestrzeni lat kino Stanów Zjednoczonych opisywało i komentowało rodzimą scenę polityczną. W programie m.in.: Twarz w tłumie (A Face in the Crowd, 1957) Elii Kazana, Sieć (Network, 1976) Sidneya Lumeta oraz Fakty i akty (Wag the Dog) Barry’ego Levinsona. Piotr Tarczyński i Łukasz Pawłowski – twórcy Podkastu amerykańskiego – odwiedzą Wrocław i wprowadzą w konteksty wybranych filmów i szerzej: ekranowych wersji wydarzeń politycznych.

Pierwszego dnia festiwalu zapraszamy także na nocne studio wyborcze, które poprowadzi Jan Pelczar z Radia RAM. Od 22:30 do 24:30, w jednej z sal Kina Nowe Horyzonty (wstęp wolny), będziemy rozmawiać z zaproszonymi gośćmi (wśród nich m.in. Jakub Żulczyk – pisarz i amerykanista oraz dr Helena Chmielewska-Szlajfer – socjolożka, badaczka polityki w internetowych tabloidach) o przebiegu kampanii, wyborów oraz możliwych scenariuszach, które czekają Amerykę i świat.

Altman wszechstronny

Oto marzenie każdego kinomana – twórczość tak bogata i różnorodna, że można poznawać ją przez kilka lat. Robert Altman pozostaje jednym z najważniejszych reżyserów II połowy XX wieku, a my mamy wielką przyjemność prezentować jego filmy już trzeci rok z rzędu. Tym razem reżyser objawi nam się nie tylko jako krytyk amerykańskiej mitologii i przenikliwy portrecista kobiet, ale jako eksperymentujący z gatunkami i estetykami poszukiwacz, który każdemu projektowi oddawał całe serce. W programie ostatniej części retrospektywy Altmana znajdą się m.in. Długie pożegnanie (The Long Goodbye, 1973), Popeye (1980) i Gosford Park (2001).

fot. Popeye, reż. Robert Altman

Władczyni spojrzenia: Dorothy Arzner oraz władczynie dźwięków: Zuzanna Wrońska i Maja Laura

Pracowała w Hollywood przez blisko ćwierć wieku, z czego 15 lat w charakterze reżyserki, z 16 filmami w dorobku. Zwana Kolumbem (ze względu na swoje odkrycia), Napoleonem (ze względu na niski wzrost i zwycięstwa), Kopciuszkiem (zaczynała od najprostszych prac) – aż samo nazwisko Arzner stało się marką. Była jedną z reżyserów ery wielkich studiów, obok Franka Capry czy Johna Forda. I przede wszystkim: już w latach 20. i 30. XX wieku wypracowała swój własny styl i własne miejsce w branży zdominowanej przez mężczyzn. Dorothy Arzner – twórczyni na wskroś hollywoodzka i jednocześnie Autorka przez wielkie „A” – to kolejna bohaterka tegorocznej retrospektywy. Na kinowych ekranach zaprezentujemy najważniejsze filmy z jej dorobku, w tym Dzikie przyjęcie (Wild Party, USA 1929) oraz Tańcz, dziewczyno, tańcz (Dance, Girl, Dance, USA 1940).

Szczególnej uwadze polecamy jedyny seans Polowania na kawalera (Get Your Man, 1927): to właśnie to dzieło z epoki kina niemego zainspirowało Zuzannę Wrońską i Maję Laurę do przygotowania koncertu muzyki i piosenek stworzonych specjalnie do filmu Dorothy Arzner. Zatem: oglądajcie i słuchajcie w festiwalowy czwartek, 7 listopada, w Kinie Nowe Horyzonty.

Na (Dzikim) Zachodzie wiele zmian: Kowbojki

Dziki Zachód. Skojarzenia? John Wayne, Monument Valley, kawaleria, John Ford… Stop! W tym roku podczas American Film Festival odwracamy wzrok od dobrze znanego anturażu i kierujemy go w stronę odważnych, otwartych na nieznane, sprawczych, przełamujących stereotypy kobiet. Bo Dziki Zachód był pełen Kowbojek, których portrety pokażemy w trakcie festiwalu. W programie m.in.: Furie (The Furies, 1950) z Barbarą Stanwyck oraz Skłóceni z życiem (The Misfits, 1961), z ostatnią rolą w karierze Marilyn Monroe. Powstanie tego programu zainspirowała stworzona we współpracy z BWA Wrocław wystawa fotograficzna Lory Webb Nichols (więcej informacji niżej).


Breakthrough i American Docs: sekcje konkursowe

Jednym ze znaków rozpoznawczych American Film Festival są sekcje konkursowe. Breakthrough (9 tytułów) zastępuje dawne Spectrum: to niezmiennie miejsce dla kina fabularnego, ale od tego roku oddajemy głos przede wszystkim młodym, zdolnym reżyserkom i reżyserom, którzy już zaznaczyli swój autorski styl, a których kariery warto uważnie śledzić. W programie m.in. prezentowana w Cannes Wigilia w Miller’s Point (Christmas Eve in Miller’s Point) Tylera Taorminy, przebój nowojorskiego Festiwalu Tribeca – Francuska Włoszka (The French Italian) Rachel Wolther oraz rozwijany w ramach projektu US in Progress, nagrodzony w Wenecji Znajomy dotyk (Familiar Touch) Sarah Friedland. W sekcji American Docs (6 tytułów) zobaczymy dokumenty prezentujące różne oblicza Ameryki, których nie znajdziemy w mainstreamowych filmach czy mediach. Wśród nich m.in. pokazywani na MFF w Wenecji Swojacy (Homegrown) Michaela Premo i przywiezione z SXSW Rymy z celi (Songs from the Hole) Contessy Gayles.


Young Americans: dorastanie po amerykańsku

Tworzenie filmów wpisujących się w nurt coming-of-age to sport narodowy Ameryki, a ten rok wyjątkowo obrodził w świetne tytuły wpisujące się w to zjawisko. W programie 15. American Film Festival znalazło się wiele historii o życiu młodych ludzi, ale szczególny zestaw zebraliśmy w sekcji Young Americans, zaś w niej czworo wspaniałych: Didi Seana Wanga, Jazzy Morrisy Maltz, Wakacje Griffina (Griffin in the Summer) Nicholasa Colii i Poprzez lata (In the Summers) Alessandry Lacorazzy. Pozostałe sekcje festiwalu (w tym retrospektyw i konkursy) również zawierają filmy dla i o młodych ludziach – zachęcamy do poszukiwania kolejnych tropów!

fot. Didi, reż. Sean Wang

15 wspaniałych na 15-lecie festiwalu

American Film Festival obchodzi w tym roku piękny jubileusz: to już piętnasty raz, kiedy wspólnie przemierzamy drogi i bezdroża amerykańskiego kina. Z tej okazji przypomnimy dotychczasowych laureatów festiwalowego konkursu fabuł – od przełomowego Do szpiku kości (Winter’s Bone, 2010) Debry Granik (który zapoczątkował wielką karierę Jennifer Lawrence), po ubiegłorocznego laureata – Lepiej później niż wcale (Late Bloomers) Lisy Steen.


Supermen (and a Woman): zwykłe-niezwykłe supermoce

Christopher Reeve nosił pelerynę na ekranie – jako kultowy Superman, ale przede wszystkim poza nią – jako filantrop, który mimo tragicznego wypadku dał ludziom ogrom nadziei i sił do walki z paraliżem. Tę historię zobaczymy w dokumencie Super/Man: The Christopher Reeve Story, zaś sam film jest częścią sekcji Supermen (and a Woman), gdzie zgromadziliśmy historie o postaciach ze świata amerykańskiej sztuki, kultury i popkultury, których sława i znaczenie wykraczają poza ramy zwykłych celebrytów.

Jeszcze więcej stanów kina

Skoro o kinie dokumentalnym mowa, to stałe miejsce na AFF-ie ma sekcja Special Docs, w ramach której będzie można zobaczyć amerykański dokument odmieniony przez wszystkie formy i przypadki. W programie m.in. Gra wojenna (War Game) Tony’ego Gerbera i Jesse’go Mossa – wstrząsająca opowieść o możliwych scenariuszach wybuchu nowego konfliktu wewnętrznego w USA.

Filmowych ulubieńców festiwalowej publiczności z całego świata zgromadziliśmy jak zwykle w sekcji Festival Favorites. Założymy się, że Sing Sing, Światełko w tunelu (Ghostlight), Between the Temples czy Thelma podbiją również serca widzów zgromadzonych w Kinie Nowe Horyzonty.

Kontynuujemy także współpracę z CINEMAFORUM – Międzynarodowym Forum Filmów Krótkometrażowych i wspólnie prezentujemy dowody na to, że krótka forma może przekazać ogrom różnorodnych treści. Wszystko to można odnaleźć w sekcji American Shorts.


Immersyjne doświadczenie kina i historii: VR na festiwalu

W przestrzeni Kina Nowe Horyzonty pojawi się także strefa VR, w ramach której zaprezentujemy JFK Memento Chloé Rochereuil. Nominowana do nagrody Emmy praca ukazuje z różnych punktów widzenia ostatnie minuty przed zamachem na Johna F. Kennedy’ego 22 listopada 1963 roku. W pięciu kolejnych stanowiskach poprzez przetworzone materiały archiwalne możemy posłuchać wypowiedzi świadków i uczestników tego wydarzenia i teorii na jego temat. Wyprodukowane z Muzeum Sixth Floor i Meta doświadczenie rozszerza (dosłownie) nasz program filmowy Polityka na ekranie, daje możliwość znalezienia się w tamtym burzliwym czasie w Dallas. Wstęp do strefy VR jest biletowany.

Chciałabym być żółtym psem (I Wish I Was a Yellow Dog): wystawa w BWA Wrocław

W archiwum Lory Webb Nichols zachowały się prawie dwadzieścia cztery tysiące fotografii przedstawiających życie pionierskich rodzin z miasta Encampment w południowym Wyoming. To unikatowe świadectwo czasu i miejsca – początków XX wieku na Dzikim Zachodzie – zostało ocalone od zapomnienia przez Nancy Anderson. Osadzona w trzech różnych epokach i śledząca losy trzech kobiet wystawa jest zarazem albumem fotograficznym, reportażem, zbiorem listów i pamiętników oraz powieścią opartą na faktach. Na tę wyjątkową wystawę, będącą punktem wyjścia dla filmowej sekcji Kowbojki, zapraszamy wspólnie z BWA Wrocław (wernisaż w piątek, 8 listopada, w Studio BWA Wrocław; kuratorka i kurator wystawy: Dominika Prejdová, Łukasz Rusznica).


Festiwal, czyli spotkania i rozmowy

Jeśli kino jest rozmową, to AFF idealnie spełnia wymogi tej definicji. Od 5 do 11 listopada zapraszamy na szereg spotkań z twórczyniami i twórcami festiwalowych filmów. Wrocław odwiedzi wiele osób ze Stanów (m.in. wspomniany Jesse Eisenberg), ale też goście z Polski, w tym Paweł Mykietyn, który opowie o procesie tworzenia muzyki do Gry wojennej. W prognozie mamy także gradobicie pytań podczas dwóch DKF-ów: po jednym z seansów filmu Johnny Guitar (sekcja Kowbojki) dyskusję poprowadzi zespół Pełnej Sali, zaś po jednym z pokazów O, Kanado! (Oh, Canada; sekcja Festival Favorites) mikrofony przejmie ekipa Portalu Immersja.

Dobre kino lubi towarzystwo dobrej literatury, dlatego w tym roku kontynuujemy cykl Czytanie Ameryki. Wspólnie z Wrocławskim Domem Literatury zapraszamy na spotkania z autorkami i autorami znakomitych książek poświęconych USA. Naszymi gośćmi będą: Ewa Winnicka (autorka Miasteczka Panna Maria. Ślązaków na Dzikim Zachodzie, wyd. Czarne), Piotr Tarczyński (punktem wyjścia do rozmowy będzie książka Uwierz w plan. Skąd wziął się QAnon i jak namieszał w Ameryce Willa Sommera, wyd. Czarne), Maciej Jarkowiec (autor Na bulwarach czyhają potwory. Filmowa historia Ameryki, wyd. Agora), Łukasz Pawłowski (autor Stanów podzielonych Ameryki, wyd. Znak). 

Oprócz tego zapraszamy na spotkania literackie w Kinie Nowe Horyzonty: z Janem Dzierzgowskim, tłumaczem książki Francis Ford Coppola. Rewolucjonista (wyd. Marginesy; po seansie filmu Megalopolis), wokół książki Missoula. Gwałty w amerykańskim miasteczku uniwersyteckim (wyd. Czarne; z udziałem ekspertek z organizacji Sexed) oraz Kasią Czajką-Kominiarczuk, autorką Filmów na życie. 6 listopada polecamy wernisaż wystawy polaroidów Marcina Giżyckiego pt. Ameryka Marcina w przestrzeni Kina Nowe Horyzonty oraz spotkanie wokół książek autora: Kino artystów i artystek. Od Mélièsa do Maciunasa i Limeryków.

Nie tylko kino: wydarzenia dodatkowe

Po całym dniu spędzonym na festiwalowych wrażeniach zapraszamy do klubu festiwalowego, który w tym roku znalazł przystań w dwóch miejscach: Texico i Rumbarze, w pięknej przestrzeni Pasażu Pokoyhof. Tam na wszystkie festiwalowiczki i festiwalowiczów czekać będą m.in. muzyczne przyjemności i specjalna oferta na barze. 8 listopada zapraszamy na urodzinowe Silent Disco – będziemy tańczyć w samym sercu Wrocławia, czyli w Kinie Nowe Horyzonty. Zachęcamy także do sprawdzenia bogatej listy miejsc rekomendowanych – różnych lokali gastronomicznych, w których będzie można skorzystać z inspirowanej AFF-em oferty i zniżek. A skoro już o jedzeniu mowa: 10 listopada zapraszamy na pokaz specjalny filmu Bezdroża (Sideways) Alexandra Payne’a oraz wydarzenie pod hasłem DelicioUS!, czyli prezentację dań i poczęstunek z amerykańskimi smakowitościami. W festiwalową środę i ostatni dzień American Film Festival poczęstujemy widzki i widzów uśmiechem: po seansach Terapii Grupowej (Group Therapy) Neila Berkeley’a przeprowadzimy Grupową sesję żartów, czyli stand-up Dolly i Martyny Podwysockiej.


US in Progress

Po raz kolejny odbędzie się także wydarzenie branżowe US in Progress, podczas którego polskie firmy postprodukcyjne pomagają ukończyć niezależne filmy amerykańskie, a producenci mają okazję poznać polskie uwarunkowania koprodukcyjne oraz spotkać potencjalnych partnerów wśród polskiej branży filmowej. Dyrektor Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej ufundował nagrodę w wysokości 50 tysięcy dolarów dla wybranego projektu z przeznaczeniem na postprodukcję w Polsce.


* * *


Na stacjonarną część 15. American Film Festival zapraszamy od 5 do 11 listopada, filmy online będą dostępne do 17 listopada. Pełny program festiwalu, wraz z kalendarium seansów i opisami filmów, można znaleźć na stronie americanfilmfestival.pl. Bilety na kinowe pokazy oraz pojedyncze dostępy i pakiety dostępów do filmów online trafią do sprzedaży (poprzez stronę internetową festiwalu) jutro o godz. 12:00. Od 5 listopada, od godz. 9:00, bilety będzie można kupić również w kasach Kina Nowe Horyzonty.

informacja prasowa

piątek, 1 lipca 2022

Oto ludzka twarz bogini XX wieku. Przełomowa biografia Marilyn Monroe

 27 lipca w Wydawnictwie Znak Literanova ukaże się przełomowa biografię autorstwa dziennikarza śledczego Anthony'ego Summersa –„Bogini. Tajemnice życia i śmierci Marilyn Monroe". 

Wydawałoby się, że o Marilyn wiemy już wszystko. Wiele informacji było jednak blokowanych ze względów politycznych i część z nich mogła być ujawniona dopiero teraz. Anthony Summers dotarł do osób, które nie tylko odsłaniają nieznane fakty dotyczące życia i śmierci Marilyn, ale też - a może wręcz przede wszystkim - stawiają w nowym świetle jedne z najważniejszych aspektów amerykańskiej polityki XX wieku. Summers, który na potrzeby książki przeprowadził ponad 600 rozmów (pierwsze niedługo po śmierci Marilyn, ostatnie w ubiegłym roku) przedstawia w niej nowe źródła, które jeszcze wyraźniej pokazują rolę, jaką w przedwczesnym odejściu tej wielkiej gwiazdy kina mieli bracia Kennedy: ówczesny prezydent i jego brat, prokurator generalny.

Ale to nie tylko biografia śledcza. Czyta się ją jednym tchem, bo to przede wszystkim wspaniała historia magnetyzującej i wielowymiarowej postaci, która w wyjątkowy sposób opowiada o Ameryce i Hollywood połowy XX wieku.

Książka ukaże się w Znaku Literanova w tłumaczeniu Grażyny Jagielskiej i Henryka Ziętka, krótko przed 60. rocznicą tragicznej śmierci Marilyn Monroe.

informacja prasowa

piątek, 20 maja 2022

Weekend z 19 Millennium Docs Againts Gravity Wrocław

Drugi festiwalowy weekend 19 Millennium Docs Againts Gravity Wrocław rozpoczęty! Zapraszamy na spotkania z reżyserami i reżyserkami, pokazy specjalne i wydarzenia w Klubie Festiwalowym. Na jakie punkty programu szczególnie zwrócić uwagę?

Kadr z filmu Pisklaki w reż. Lidii Dudy

PIĄTEK 20.05

Film i spotkanie: „Pisklaki”, reż. Lidia Duda, 18:00, sala Lalka

Pełna fantazji i charakterna Zosia, niepewny siebie, wrażliwy Oskar, niezależna, ale nieśmiała Kinga -  rozpoczynają naukę w szkole z internatem dla dzieci niewidomych i niedowidzących.  Są jak pisklaki. Mają 7 lat i są  zbyt mali, by opuścić rodzinny dom. W tak trudnych chwilach, jak rozłąka z rodzicami starają się sobie pomagać…
Po pokazie zapraszamy na spotkanie z reżyserką.

Kadr z filmu Italo disco
Film, spotkanie i impreza: „Italo disco”, reż. Alessandro Melazzini, 20:00, sala Lwów

Film pozwala się nam zanurzyć w muzycznym klimacie lat 80. XX wieku – czasach rozkwitu dyskotek, w których miliony Europejczyków bawiło się przy wciągającej, syntetycznej muzyce, z mniej lub bardziej dziwnymi angielskimi słowami piosenek. Elektroniczne rytmy i wizjonerskie wideoklipy to cechy italo disco, balansującego między nowatorstwem, jakością i kiczem. Nurt narodził się we Włoszech, otrzymał nowe artystyczne impulsy w Niemczech i w efekcie cała planeta tańczyła do tych rytmów.

Po pokazie zapraszamy na spotkanie z reżyserem. O 22:00 zaczynamy imprezę w stylu Italo Disco w Klubie Festiwalowym - gra DJ Ryan R.

Film: „Podwodne życie Jacques’a Cousteau”, reż. Liz Garbus, 18:30, sala Warszawa

Nominowana do Oscara® reżyserka Liz Garbus, znana z filmowych portretów Bobby'ego Fischera, Niny Simone i Marilyn Monroe, pokazuje inspirujące życie Jacquesa Cousteau – francuskiego podwodnego naukowca, innowatora, odkrywcy i pisarza słynnego z eksplorowania morza oraz filmowania swojej pasji. Człowiek-legenda, który odkrył cuda zachodzące pod powierzchnią oceanu. Pracował w tym samym czasie, kiedy odbyło się pierwsze lądowanie na Księżycu i sam postrzegał siebie jako „astronautę morskiego”.

SOBOTA 21.05

Kadr z filmu "Nie)zwykły Manhattan"


Film i spotkanie z twórcami: „(Nie)zwykły Manhattan”, reż. Filip Janerka, 18:00, sala Warszawa

Opowieść o słynnym wrocławskim osiedlu bloków zwanym potocznie „Manhattanem” to 16 historii, które nawiązują do 16 kondygnacji wieżowca. W filmie poznajemy nie tylko piękno architektury wyjątkowego osiedla, ale również interesujące opowieści ludzi, którzy tam żyją. 16 historii opowiada m.in. o mieszkańcach, architekturze, fotografie Chrisie Niedenthalu i bohaterce jego słynnego zdjęcia. W tej historii nie mogło oczywiście zabraknąć architektki osiedla – Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak, bez której odwagi i wyobraźni Wrocław nie byłby tym samym miastem.

Po pokazie zapraszamy na spotkanie z reżyserem, Chrisem Niedenthalem i Michałem Dudą.

"Simona"
Film i spotkanie z reżyserką: „Simona”, reż. Natalia Koryncka-Gruz, 18:30, sala Lalka

Ida Matysek, cioteczna wnuczka Simony Kossak, jedzie do Puszczy Białowieskiej. Jako spadkobierczyni testamentu Lecha Wilczka, partnera Simony, który był autorem niezwykłych zdjęć z ich wspólnego życia w leśniczówce „Dziedzinka”, Ida ma dostęp do jego archiwum. Porządkując pozostawione przez Lecha zdjęcia, odkrywa tajemnice rodzinne, których nie była świadoma. Wraz z nią poznajemy świat magicznej, pradawnej, ale także tej współczesnej Puszczy. To opowieść o niezwykłym życiu Simony, córki, wnuczki i prawnuczki słynnego rodu Kossaków, która porzuciła Kraków i odnalazła dom z dala od cywilizacji, pracując jako psycholożka i badaczka dzikich zwierząt.

Po pokazie zapraszamy na spotkanie z reżyserką.

Film i spotkanie z twórcą: „Anioły z Sindżaru”, reż. Hanna Polak, 20:15, sala Warszawa

Hanifa i Saeed przeżyli piekło, które ISIS zgotował Jezydom, mniejszości religijnej i etnicznej zamieszkującej rejon Sindżar w północnym Iraku. Ciężko ranny Saeed wyczołguje się z masowego grobu, zanim bojownicy ISIS zdążą pogrzebać ofiary masakry - wśród nich większość jego bliskich. Hanifie udaje się uniknąć porwania, ale jej pięć młodszych sióstr zostaje zniewolonych przez Państwo Islamskie. Aby dotrzymać obietnicy danej umierającemu ojcu, Hanifa podejmuje się heroicznej, śmiertelnie niebezpiecznej misji, której celem jest odnalezienie sióstr i sprowadzenie ich do domu.

Po pokazie zapraszamy na spotkanie z montażystą filmu: Marinem Kotem Bastkowskim

Film i spotkanie: „Dom z drzazg”, reż. Simon Lereng Wilmont, 16:00, sala Lalka

Historia tymczasowego domu dziecka, położonego w samym środku ukraińskiej strefy wojennej, zaledwie 20 kilometrów od linii frontu. Poznajemy to miejsce oczami przebywających w nim podopiecznych.

Po pokazie zapraszamy na spotkanie z cyklu KinoUkraїna: Osłonić przed wojną. Gośćmi pokazu będą Oksana Kutsko, Daria Mymko i Olena Vorovchenko – założycielki wrocławskiej fundacji PTACH, która od 2019 roku niesie pomoc dzieciom dotkniętym wojną na wschodniej Ukrainie.

NIEDZIELA 22.05

"Terytorium"
Film i czytanie na żywo: „Terytorium”, reż. Alex Pritz, 16:00, sala Warszawa

Pasjonujący dokumentalny thriller przenosi nas do serca brazylijskiej Amazonii, gdzie reżyser przez trzy lata towarzyszy plemieniu Uru-eu-wau-wau w walce o ziemię i przetrwanie. W latach 80. XX wieku żyło ich tysiące, dziś pozostało niespełna 200 osób. Po śmierci jednego z przedstawicieli starszyzny, na barkach 18-letniego Bitate leży walka o przeżycie grupy, której terytorium otoczone jest przez osadników, farmerów i poszukiwaczy cennych minerałów. Wszyscy chcą jednego – wykarczować puszczę. Ich sojuszniczką w tej nierównej walce jest Neidinha, aktywistka, która od 20 lat walczy o ich przetrwanie, pomimo gróźb kierowanych pod jej adresem.

Przed pokazem zapraszamy na wydarzenie Europejska Noc Literatury. Prolog. Czytanie na żywo

Po raz piąty w ramach wrocławskiej odsłony Millennium Docs Against Gravity odbędzie się prolog Europejskiej Nocy Literatury – wydarzenia, podczas którego przez jeden wieczór w 10 nietypowych przestrzeniach miasta usłyszeć można fragmenty znakomitej europejskiej prozy czytanej na żywo przez najciekawszych polskich aktorów i aktorki. 

Fragment opowiadania Joanny Rudniańskiej „Trawy” (z tomu „RuRu”, Wydawnictwo Nisza) przeczyta Mikołaj Woubishet.

Film: „Skarby Krymu”, reż. reż. Oeke Hoogendijk, 14:15, sala Lwów

W 2014 roku Allard Pierson Museum w Amsterdamie urządzało wystawę pereł krymskiej archeologii pod hasłem „Krym – złoto i skarby Morza Czarnego”. Rosja dokonała wtedy aneksji tego regionu. Po zakończeniu wystawy pojawiło się pytanie, komu należy zwrócić dzieła sztuki. Muzeom na Krymie, które były tak uprzejme, że je wypożyczyły? Czy może Ukrainie, do której Krym należał przed aneksją? Co powinien zrobić dyrektor amsterdamskiego muzeum – Wim Hupperetz?

"Położne"
Film: „Położne”, reż. Snow Hnin Ei Hliang, 16:15, sala Lwów

Film nagrodzony w Sundance, historia prowizorycznej kliniki medycznej prowadzonej w Mjanmie przez dwie odważne kobiety: Hla i Nyo Nyo. Hla jest buddystką i żyje w zachodnim regionie kraju, gdzie muzułmańska mniejszość Rohingjów jest stale prześladowana i odmawia się jej podstawowych praw, w tym opieki medycznej. Hla codziennie ryzykuje bezpieczeństwo i życie, pomagając muzułmańskim pacjentkom, a Nyo Nyo, która jest muzułmanką, stara się za wszelka cenę zapewnić lekarskie wsparcie swojej społeczności. W klinice pracuje jako asystentka i tłumaczka, ale jej rodzina mieszkająca w okolicy od pokoleń, wciąż uważana jest za intruzów.

informacja prasowa

sobota, 26 marca 2022

Archetypy kina | Femme fatale w Kinie Iluzjon

Zapraszamy Państwa do udziału w nowym, stałym cyklu Iluzjonu, w którym przyglądać będziemy się archetypom w kinie oraz archetypom kina. Przeglądy poświęcone będą najważniejszym typom postaci, figurom i motywom przewijającym się w sztuce filmowej od samego zarania po czasy współczesne. Bohaterką pierwszej odsłony cyklu "Archetypy kina" będzie femme fatale. 

Mroczny przedmiot pożądania, reż. Luis Buñuel

Pojęcie archetypu odsyła przede wszystkim do psychologii Carla Gustava Junga, uważającego, że istnieje zbiór podstawowych wzorców, symboli i obrazów, które obecne są w nieświadomości ludzi ze wszystkich kultur. Popularność niektórych postaci w kinie – np. postaci błazna, kobiety-kusicielki, czy Cienia – tłumaczono właśnie tym, że są one materializacją wewnętrznych archetypów, które wszyscy nosimy w sobie. Choć koncepcja Junga była wielokrotnie krytykowana za zbytni uniwersalizm, to jednak sama kategoria archetypu wydaje się świetnym punktem wyjścia do pogłębionej refleksji nad kinem. W ramach kolejnych odsłon cyklu, który pojawiał będzie się w repertuarze Iluzjonu co dwa miesiące, przyjrzymy się między innymi postaci femme fatale, sobowtórowi czy czarownicy. Interesować nas będą nie tylko najbardziej typowe przykłady tych figur, ale też ich rozmaite przekształcenia – polemiki, parodie, współczesne retellingi. Zapraszamy do podróży w głąb kina.

ARCHETYPY KINA – FEMME FATALE

Bohaterką pierwszej odsłony cyklu "Archetypy kina" będzie femme fatale. Motyw przewrotnej kusicielki przynoszącej mężczyznom zgubę pojawiał się w kulturze od zawsze – można znaleźć go w mitologii greckiej, folklorze czy w Biblii. To jednak właśnie kino stało się medium, w którym archetyp ten mógł zaistnieć w sposób szczególnie sugestywny. Gwiazdy filmu niemego, takie jak Theda Bara (od której początek wzięło określenie „wamp”), Louise Brooks, czy Pola Negri zasłynęły z ról kobiet fatalnych, okręcających sobie mężczyzn wokół palca w celu osiągnięcia korzyści. Postaci filmowych heroin nie zawsze były jednak jednowymiarowe, czego przykładem jest „Bestia” (1917) Aleksandra Hertza z Polą Negri, otwierająca nasz przegląd. Choć polski reżyser nie jest feministą opiewającym niezależność kobiet, to jednak przedstawia główną bohaterkę – zdeterminowaną dziewczynę robiącą karierę w show-businessie – z dużą dozą wyrozumiałości.

Przełom dźwiękowy w kinie zaowocował pojawieniem się kolejnych heroin ekranu. Na przeglądzie nie mogło zabraknąć kultowego już „Niebieskiego motyla” (1930) Josefa von Sternberga, w którym Marlene Dietrich wcieliła się w postać piosenki kabaretowej Loli Loli, doprowadzającej do ruiny statecznego profesora. Femme fatale w wydaniu Dietrich to kobieta chłodna, dominująca i bezwzględna.

Ikonę kobiety fatalnej ugruntowało w latach 40. kino noir – dość wspomnieć o rolach Barbary Stanwyck w „Podwójnym ubezpieczeniu” (1944), Lany Turner w „Listonosz zawsze dzwoni dwa razy” (1946), czy Rity Hayworth w „Damie z Szanghaju” (1947). Z perspektywy czasu feministyczni krytycy wskazywali na mizoginizm w czarnych kryminałach, w których kobieta aktywna przedstawiana była jako zła i okrutnie karana. W ramach przeglądu pokażemy mniej znany czarny kryminał „Kobieta w oknie” (1944) Fritza Langa, który w bardzo przewrotny i interesujący sposób gra z fantazmatem femme fatale (tym razem granej przez Joan Bennett).

Jeżeli chodzi o amerykańskie kino klasyczne, pokażemy także „Niagarę” (1953) z Marilyn Monroe w roli zmysłowej kobiety fatalnej. W programie znajdzie się również „Zawrót głowy” (1958), arcydzieło Alfreda Hitchcocka, uznawane niekiedy za najwybitniejszy film wszech-czasów, z niezapomnianą rolą Kim Novak. Wielokrotnie analizowany przez psychoanalityków i feministów obraz Hitchcocka traktowany może być jako dzieło wręcz autotematyczne, opowiadające o konstruowaniu kobiety przez mężczyznę. Legendarny reżyser chętnie posługiwał się figurami kina popularnego, ale jednocześnie problematyzował je i nasycał ambiwalencją. Motyw kobiety jako męskiego fantazmatu oraz postać mężczyzny pogrążającego się w miłosno-erotycznej obsesji pojawia się również w ironicznym „Mrocznym przedmiocie pożądania” (1977) Luisa Bunuela, gdzie w główną bohaterkę wcieliły się dwie – zupełnie różne od siebie pod względem fizycznym – aktorki: Carole Bouquet i Angelina Molina.

Trzeba pamiętać, że figura femme fatale – kobiety-modliszki cynicznie wykorzystującej swe wdzięki – stała się przedmiotem krytyki nie tylko feministycznych badaczek i badaczy, ale też samych filmowców. Twórcy kryminałów neo-noir bardzo często grali z wizerunkiem kobiety fatalnej ugruntowanym w okresie kina klasycznego, przewartościowywali schematy bądź ironicznie mrugali okiem do widza. Z tego rodzaju grą mamy do czynienia w przynajmniej dwóch dziełach pokazywanych w ramach przeglądu: w „Chinatown” (1974) Romana Polańskiego z Faye Dunaway w roli tajemniczej Evelyn Mulwrat, a także w „Zagubionej autostradzie” (1997) Davida Lyncha z Patricią Arquette w podwójnej roli Renee Madison i Alice Wakefield.

W repertuarze znalazło się także „Fatalne zauroczenie” (1987), thriller erotyczny z Glenn Close w roli skrzywdzonej, żądnej zemsty kobiety, który odczytywany był niekiedy jako symboliczny wyraz lęków wywołanych epidemią wirusa HIV. W programie nie mogło zabraknąć również „Krótkiego filmu o miłości” (1988) Krzysztofa Kieślowskiego z niezapomnianą rolą Grażyny Szapołowskiej w roli doświadczonej, wyzbytej złudzeń kobiety, w której zakochuje się naiwny nastolatek.

Która z filmowych femme fatale jest najbardziej sugestywna? Czym różniły się postaci grane przez takie aktorki jak Pola Negri, Marilyn Monroe czy Kim Novak? Czy filmowe femme fatale były wcieleniem archetypów, czy jedynie stereotypów? W jaki sposób filmowcy grali z tym motywem, kwestionując go niekiedy i dekonstruując? Prezentując przegląd, zachęcamy widzów do zmierzenia się z tymi pytaniami.

Przegląd potrwa do 30 marca 2022 r.

informacja prsowa

 

piątek, 28 stycznia 2022

Dziś są twoje urodziny | KALINA JĘDRUSIK - przegląd filmów online na NINATEKA

Premiera nowego cyklu filmowego, który na stałe zagości na Ninatece już 5 lutego! Co miesiąc będziemy prezentować twórczość najciekawszych osobowości polskiej kinematografii. Udostępnimy specjalnie wyselekcjonowane filmy, które łączy bohater miesiąca. A pierwszą bohaterką miesiąca będzie... najsłynniejsza uwodzicielka wielkiego ekranu KALINA JĘDRUSIK!

Cykl pozwoli przypomnieć i uhonorować artystów, pełniących różne role przy produkcji filmu. W programie znajdą się filmy związane z postaciami różnorodnych twórców filmowych, m.in reżyserów, aktorów, scenografów czy kompozytorów.

Kalina Jędrusik (1930-1991) – aktorka filmowa i teatralna a także piosenkarka i artystka kabaretowa, nazywana polską Marilyn Monroe. Zanim zadebiutowała na wielkim ekranie, wielokrotnie grywała na scenach warszawskich teatrów. Zasłynęła występami telewizyjnymi – w spektaklach Teatru Telewizji i Kabarecie Starszych Panów. Pierwsze kroki w filmie zaczęła stawiać w drugiej połowie lat 50. Od tego czasu wystąpiła w ponad trzydziestu filmach. Gównie pojawiała się w rolach drugoplanowych lub epizodycznych. 

W ramach cyklu "Dziś są twoje urodziny" | KALINA JĘDRUSIK pokażemy:

Lekarstwo na miłość, reż. Jan Batory, 95 min., 1966, Polska

Jutro premiera, reż. Janusz Morgenstern, 81 min., 1962, Polska

Upał, reż. Kazimierz Kutz, 81 min., 1964, Polska

Lekarstwo na miłość, reż. Jan Batory, 95 min., 1966, Polska

WFDIF /po Studiu Filmowym "Kadr"

Adaptacja powieści Klin Joanny Chmielewskiej z Kaliną Jędrusik w roli głównej. Film nie został poddany rekonstrukcji cyfrowej.

Nieprawdopodobna seria pomyłek telefonicznych sprawia, że smutna pani architekt, czekająca na telefon od narzeczonego, zostaje wciągnięta w gangsterską aferę z napadami na banki, produkcją fałszywych pieniędzy i ich wymianą na prawdziwe banknoty. Pomyłki telefoniczne sprawiają też, że rozpoczyna romans z uroczym nieznajomym, którego jednak podejrzewa o przewodzenie szajce gangsterów.

To komedia z intrygą, w której Jędrusik daje popis swoich możliwości aktorskich. Wystawia przy tym na próbę ówczesnych cenzorów, kiedy w jednej ze scen wychodzi nago z kąpieli i pośpiesznie chwytając ręcznik biegnie odebrać telefon. Odważna scena nie umknęła uwadze cenzury, jednak ostatecznie nie została usunięta z filmu.

Jutro premiera, reż. Janusz Morgenstern, 81 min., 1962, Polska

Mazepa, reż. Gustaw Holoubek, 110 min., 1975, Polska

Gdzie jest trzeci król?, reż. Ryszard Ber, 79 min., 1966, Polska

FILMY DOSTĘPNE OD 5 DO 28 LUTEGO NA DARMOWEJ PLATFORMIE VOD http://www.ninateka.pl

WFDIF /po Studiu Filmowym "Kadr"

Początkujący pisarz Zenon Wiewiórski, autor sztuki Trzeci dzwonek, dowiaduje się, że gwiazda Teatru Studio Janina Radwańska chce zagrać główną rolę w jego spektaklu. Rozpoczynają się próby, a wraz z nimi – problemy… i romanse. Tekst sztuki zaczyna coraz bardziej przypominać rzeczywistość.

W filmie Kalina Jędrusik daje się poznać nie tylko jako znakomita aktorka, ale i piosenkarka, śpiewając w jednej ze scen piosenkę I wciąż się na coś czeka. Od lat łączyła karierę filmową z muzyczną. Jak pisał o niej jeden z redaktorów słynnego miesięcznika Jazz – „Dla wszystkich, którzy mieli cokolwiek wspólnego z piosenką, nie ulegało wątpliwości, że zyskaliśmy wokalistkę wielkiego formatu, choć niewielkiego wzrostu, za to o urzekającej urodzie”.

Upał, reż. Kazimierz Kutz, 81 min., 1964, Polska

WFDIF /po Studiu Filmowym "Kadr"

Podczas fali nieznośnych upałów premier powierza Starszym Panom misję utrzymania porządku w stolicy. Bohaterowie starają się jak najlepiej wypełnić to zadanie, jednak nie mają pojęcia, na czym polegają ich obowiązki. Na szczęście mogą liczyć na pomoc ze strony ochotniczej Brygady Przeciwudarowej im. Kupały oraz Grzanki, pięknej Miss Upału. Ponadto do miasta przybywa zamorski ambasador. Zaczyna on interesować się śliczną Barbarką, o której względy starają się także robotnik drogowy Albin oraz pracujący w Domu Mody Kornel.

Upał jest debiutem komediowym Kutza i zarazem filmową kontynuacją Kabaretu Starszych Panów. Występy Kaliny Jędrusik w kabarecie dały początek jej wizerunkowi – z aktorki przemieniła się w gwiazdę małego i wielkiego ekranu. Sam Kutz, nazywał ją Pierwszą Madonną PRL.

Mazepa, reż. Gustaw Holoubek, 110 min., 1975, Polska

WFDIF /po Studiu Filmowym "Kadr"

W Amelii, młodej i pięknej żonie wojewody, zakochuje się trzech mężczyzn: jego syn z pierwszego małżeństwa Zbigniew, goszczący u niego król Jan Kazimierz i jego dworzanin, Jan Mazepa, odważny i przebiegły Kozak. Walka o kobietę prowadzi do tragicznych wydarzeń.

W tym dramacie kostiumowym na podstawie sztuki Juliusza Słowackiego, Kalina Jędrusik wcieliła się w rolę kasztelanowej Robronckiej ze Spiży. To nie pierwszy raz, kiedy Gustaw Holoubek powierzył jej rolę w swoim filmie lub spektaklu. Wcześniej zaprosił ją do współpracy między innymi przy filmowej noweli Czas przybliża, czas oddala i przedstawieniu Cezar i Kleopatra Teatru Telewizji. Jędrusik zrobiła na Holoubku duże wrażenie. Jak mówił – „od pierwszej chwili pobytu w szkole wiadomo było, że zetknęliśmy się ze zjawiskiem. Szczególnym”.

Gdzie jest trzeci król?, reż. Ryszard Ber, 79 min., 1966, Polska

WFDIF /po Studiu Filmowym "Kadr"

Milicja otrzymuje sygnał, że z mieszczącego się w starym pałacu muzeum może zostać skradziony cenny obraz. Na miejsce zostają wysłani kapitan Stefan Berent i porucznik Katarzyna Rogalska. Uchodząca za małżeństwo para ma podmienić arcydzieło na zawierającą nadajnik kopię. To z pozoru proste zadanie komplikuje się, gdy ginie kustosz muzeum, a po budynku zaczyna krążyć kilka kopii obrazu. Śledztwo dowodzi, że wszyscy mieszkańcy pałacu mają coś do ukrycia.

Gdzie jest trzeci król? to kryminał z elementami komedii na podstawie powieści Macieja Słomczyńskiego, tłumacza i mistrza kryminału, znanego pod pseudonimem Joe Alex. Kalina Jędrusik wcieliła się w nim rolę konserwatorki obrazów, której bardzo niepozorna postać z czasem nabiera na znaczeniu…

informacja prasowa



czwartek, 11 listopada 2021

Co nowego w DCF | 11-18 listopada 2021

Dolnośląskie Centrum Filmowe zaprasza na Filmową Noc Niepodległości, przedpremierowo - na film o Kalinie Jędrusik: "Bo we mnie jest seks" oraz "Ucieczkę na Srebrny Glob". Poza tym - na stałe cykle: DKF Centrum i Filmowy Klub Seniorów.


WYDARZENIA

FILMOWA NOC NIEPODLEGŁOŚCI


Najlepsze polskie komedie

Jak co roku 11 listopada zapraszamy do kina DCF. W ramach Filmowej Nocy Niepodległości obejrzymy najlepsze polskie komedie z lat dwudziestych i trzydziestych poprzedniego wieku. Na pierwszym seansie spotykamy się już o 14:30!

11.11 | Wstęp na wszystkie pokazy jest bezpłatny. Darmowe wejściówki do odbioru trzy dni przed pokazami – od 8 listopada.

POKAZY PRZEDPREMIEROWE

„Bo we mnie jest seks” | reż. Katarzyna Klimkiewicz | Polska 2021

Warszawa, lata 60. Przed ekranami czarno-białych odbiorników zasiadają miliony Polaków. I nagle ktoś przykuwa ich wzrok. To Kalina Jędrusik (Maria Dębska) – zjawiskowa aktorka i piosenkarka, która wnosi koloryt do bezbarwnej rzeczywistości. Kusi wdziękiem i seksapilem. Elektryzuje panów i oburza panie. Oto pierwsza seksbomba PRL-u, zwana polską Marilyn Monroe.

11.11 | godz. 18:15 | Bilety: 22 zł

13.11 | godz. 18:15 | Bilety: 22 zł

Od 12 listopada: „Ucieczka na Srebrny Glob” | reż. Kuba Mikurda | Polska 2021


CYKLE

DKF „Centrum”

15.11 | High-Rise | reż. Ben Wheatley | Wielka Brytania, Belgia 2015 | 119’

Seanse w każdy poniedziałek o godz. 19:00 | Bilety: 13 zł


Filmowy Klub Seniorów 

16.11 | Mr. Gaga | reż. Tomer Heymann | Niemcy, Szwecja, Holandia, Izrael 2015 | 99’

Seanse w każdy wtorek o godz. 12:00  | bilety: 13 

informacja prasowa

czwartek, 4 listopada 2021

Co nowego w DCF | 5-11 listopada 2021

W najbliższym czasie Dolnośląskie Centrum Filmowe zaprasza na projekcję "Testu pilota Pirxa" w reż. Marka Piestraka, połączoną ze spotkaniem z twórcami. Przede wszystkim zaś - na Filmową Noc Niepodległości z koncertem piosenek z lat 20. i 30. Ponadto odbędą się pokazy przedpremierowe i premiery.

WYDARZENIA

TEST PILOTA PIRXA | POKAZ FILMU I SPOTKANIE Z TWÓRCAMI

W związku z  setną rocznicą urodzin najwybitniejszego przedstawiciela polskiej fantastyki i jednego z najpoczytniejszych pisarzy science-fiction na świecie Stanisława Lema, rok 2021 został ogłoszony Rokiem Stanisława Lema. Z tej okazji Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu wraz z Dolnośląskim Centrum Filmowym organizuje pokaz filmu „Test Pilota Pirxa” z 1978 r. w reżyserii Marka Piestraka. Po pokazie filmowym odbędzie się spotkanie z odtwórcą jednej z głównych ról Zbigniewem Lesieniem, grającym I pilota Johna Caldera (członka załogi „Goliatha”) oraz z reżyserem Markiem Piestrakiem.

6.11 | godz. 16:00 | Wstęp bezpłatny, wejściówki do odebrania w kasach kina


FILMOWA NOC NIEPODLEGŁOŚCI

Lata 20., lata 30. Piosenki w starym kinie

Zapraszamy na premierowy koncert Lata 20., lata 30. Piosenki w starym kinie w ramach Filmowej Nocy Niepodległości, który odbędzie się 10 listopada o godz. 20:00 w Dolnośląskim Centrum Filmowym we Wrocławiu. Wystąpią: Justyna Szafran, Katarzyna Emose Uhunmwangho, Artur Caturian, Tomasz Leszczyński. Zagrają: Rafał Karasiewicz (fortepian), Maciej Mazurek (gitara), Jakub Olejnik (kontrabas). Prowadzenie: Jarosław Perduta i Marek Kocot.

10.11 | godz. 20:00 | Bilety: 50 zł

Najlepsze polskie komedie

Jak co roku 11 listopada zapraszamy do kina DCF. W ramach Filmowej Nocy Niepodległości obejrzymy najlepsze polskie komedie z lat dwudziestych i trzydziestych poprzedniego wieku. Na pierwszym seansie spotykamy się już o 14:30!

11.11 | Wstęp na wszystkie pokazy jest bezpłatny. Darmowe wejściówki do odbioru trzy dni przed pokazami – od 8 listopada.

POKAZY PRZEDPREMIEROWE

„Truflarze” | reż. Michael Dweck, Gregory Kershaw | Grecja, USA, Włochy | 2020

Magiczny, czarujący, pełen ciepła i humoru film o ludziach, którzy znaleźli swój przepis na szczęście – od lat, w lasach włoskiego Piemontu, zbierają razem ze swoimi psami trufle i nie wyobrażają sobie, że mogliby robić cokolwiek innego. Wyprodukowany przez Lucę Guadagnino, reżysera „Tamtych dni, tamtych nocy” wyjątkowy dokument, który zachwycił widzów i krytyków na całym świecie.

6.11 | godz. 18:00 | Bilety: 22 zł


„Bo we mnie jest seks” | reż. Katarzyna Klimkiewicz | Polska 2021

Warszawa, lata 60. Przed ekranami czarno-białych odbiorników zasiadają miliony Polaków. I nagle ktoś przykuwa ich wzrok. To Kalina Jędrusik (Maria Dębska) – zjawiskowa aktorka i piosenkarka, która wnosi koloryt do bezbarwnej rzeczywistości. Kusi wdziękiem i seksapilem. Elektryzuje panów i oburza panie. Oto pierwsza seksbomba PRL-u, zwana polską Marilyn Monroe.

11.11 | godz. 18:15 | Bilety: 22 zł

13.11 | godz. 18:15 | Bilety: 22 zł


PREMIERY OD 5 LISTOPADA

„Spencer” | reż. Pablo Larraín | Niemcy, Wielka Brytania, Chile, 2021

„Wszystkie nasze strachy” | reż. Łukasz Ronduda, Łukasz Gutt | Polska 2021

PREMIERA OD 11 LISTOPADA


„Pitbull” | reż. Patryk Vega | Polska 2021

CYKLE

DKF „Centrum”
8.11 | Tajemnice Silver Lake | reż. David Robert Mitchell | USA 2018 | 139’
Seanse w każdy poniedziałek o godz. 19:00 | Bilety: 13 zł

Filmowy Klub Seniorów 
09.11 | Nomadland | reż. Chloé Zhao | USA 2020 | 108’
Seanse w każdy wtorek o godz. 12:00  | bilety: 13 

informacja prasowa

środa, 25 marca 2020

Wyjątkowe zdjęcie Audrey Hepburn autorstwa Douglasa Kirklanda oraz portrety największych ikon popkultury

Największa ikona stylu lat 60., zaliczana do grona najbardziej cenionych aktorek późniejszego okresu „Złotej Ery Hollywood”. Mowa o Audrey Hepburn. Jej wyjątkowy portret autorstwa jednego z najsłynniejszych na świecie fotografów gwiazd, Douglasa Kirklanda, pojawi się już 2 kwietnia na aukcji „Fotografia Kolekcjonerska: Sławy, Gwiazdy, Osobowości ” w DESA Unicum. 


Audrey Hepburn, fot. Douglas Kirlkand

Wylicytować na niej można będzie również najciekawsze zdjęcia przedstawiające takie postaci popkultury jak Kate Moss, Marilyn Monroe czy Andy Warhol. Na drugiej odsłonie aukcji poświęconej klasyce i awangardzie pojawią się z kolei fotografie autorstwa Nan Goldin, Teresy Tyszkiewicz, Tadeusza Rolke czy Ewy Partum.

Audrey Hepburn miała prawie 40 lat w momencie gdy poznała Douglasa Kirklanda. Kanadyjski fotograf, znany był głównie za sprawą słynnej sesji zdjęciowej Marilyn Monroe w łóżku, opublikowanej w magazynie „Life”. Na zdjęciu widzimy Audrey ubraną w stylu lat 60. i tajemniczo spoglądającą na fotografa. Przed obiektywem Kirklanda pozowały największe gwiazdy Hollywood, między innymi Elizabeth Taylor, Marlene Dietrich czy Coco Chanel. Pracował on na planach ponad stu filmów i przeszedł do historii jako jeden z najsłynniejszych fotografów gwiazd.

Podczas aukcji „Fotografia Kolekcjonerska: Sławy, Gwiazdy, Osobowości” wylicytować można będzie również jego unikatowy portret Brigitte Bardot i czarno-białą fotografię Naomi Campbell. Na aukcji pojawi się łącznie ponad 60 zdjęć przedstawiających ikony popkultury. Wśród nich znalazł się m.in. słynny czarno-biały portret młodej Kate Moss autorstwa Petera Lindbergha czy Karla Lagerfelda podczas jednego z pokazów uchwyconego przez Guya Marineau. Zaprezentowane zostaną również fotografie Claudii Schiffer czy Catherine Deneuve.

Brigitte Bardot, fot. Douglas Kirlkand

Z kolei druga część aukcji poświęcona będzie klasyce i awangardzie artystycznej. Jedna z prezentowanych na niej prac to flagowe dzieło Nan Goldin. Pochodzi ona z najsłynniejszego cyklu stworzonego przez artystkę w latach 1979-86. Zdjęcie „Brian & Nan” przedstawia Goldin leżącą na łóżku i patrzącą na swojego palącego papierosa partnera. Fotografia ta znajduje się na okładce albumu zawierającego jej prace z serii  „The Ballad of Sexual Dependency”.  Złożyło się na nią około 700 prac, przedstawiających przyjaciół i rodzinę artystki, pokazywanych w codziennych, często intymnych sytuacjach. Twórczość Nan Goldin to dużej mierze opowieść o relacjach międzyludzkich, miłości, ale też o nadużyciach. Na odwrocie prezentowanej fotografii znajduje się własnoręczna dedykacja artystyki.

Fot. Nan Goldin

Wyjątkową pracą jest również autoportret zmarłej niedawno artystki Teresy Tyszkiewicz, który powstał przy użyciu papieru i szpilek. To właśnie szpilki były znakiem rozpoznawczym artystki. Tyszkiewicz zaczęła używać ich pod koniec lat 70. Komponowała z nich obrazy, reliefy i rzeźby.
Metalowa szpilka była jednocześnie doświadczeniem i metaforą bólu. Na prezentowanym zdjęciu artystka zasłania twarz maską. Jej biały kolor i faktura przypominają opatrunek pooperacyjny. Z „oszpilkowanej twarzy” przemawiają prawdziwe, silne emocje.

Fot. Teresa Tyszkiewicz

Z kolei po raz pierwszy na aukcji pojawi się praca Thomasa Ruffa, uznawanego za jednego z najważniejszych współczesnych fotografów. Znany jest między innymi dzięki powiększonym do gigantycznych rozmiarów widokom nieba w nocy, opracowywanym na podstawie zdjęć NASA oraz czarno-białym przedstawieniom architektury. Inne spektrum zainteresowań artysty objawiło się w serii aktów, które Ruff tworzy od 2003 roku. Właśnie do niej należy prezentowana fotografia „Nude NK 12”, przedstawiająca kobiecą rozmytą sylwetkę uchwyconą w ruchu.

Nude NK 12, fot. Thomas Ruff

Na aukcji licytować można będzie za pośrednictwem strony internetowej, przez aplikację, telefonicznie oraz przez zlecenie stałe. Wszystkie obiekty można również obejrzeć na stronie internetowej, a aukcję 2 kwietnia  za pośrednictwem aplikacji i w mediach społecznościowych.

Aukcja Fotografia Kolekcjonerska: Klasyka i Awangarda Artystyczna: 2 kwietnia 2020, godz. 19.00, Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa

informacja prasowa

poniedziałek, 14 października 2019

Niepowtarzalne zdjęcia Marilyn Monroe i innych sław na wystawie fotografii

Zazwyczaj to my oglądając fotografie patrzymy na ludzi  – takimi jak widzą ich artyści. Tym razem perspektywa się odwraca. Wyjątkowe autoportrety i portrety takich klasyków jak Roman Opałka czy Witkacy zobaczyć można na wystawie  „Fotografia Kolekcjonerska” w DESA Unicum. Drugą część ekspozycji stanowią niepowtarzalne zdjęcia przedstawiające takie sławy jak Marilyn Monroe czy Audrey Hepburn. 

Marilyn Monroe, materiały organizatorów


Pierwszą część wystawy stanowią fotografie sław, gwiazd i osobowości. To zdjęcia m.in. Marilyn Monroe w obiektywie jednego z najważniejszych fotografów świata mody i filmu, Miltona H. Greene’a pochodzące z kolekcji Grace Radziwiłł. Sesje fotografa ukazywały się w najbardziej prestiżowych magazynach modowych jak Vogue czy Harper’s Bazaar. Jak mało kto potrafił wydobyć kobiece piękno, wdzięk i elegancję. Green prywatnie był przyjacielem Marilyn Monroe. Udało mu się pokazać gwiazdę z zupełnie innej strony. Na zdjęciach artysty wizerunek Monroe daleki jest od portretu słodkiej, głupiutkiej blondynki. Za to przedstawiona jest na nich jako inteligentna, pełna poczucia humoru i wdzięku kobieta. Wyjątkowy jest również akt Monroe wykonany przez fotografa Toma Kelley’ego. Zdjęcie zrobiono w 1949 roku. Przedstawia młodą aktorkę ponętnie pozującą, zupełnie nagą, na tle czerwonego aksamitu. Obraz, w tamtym czasie szokujący – obraz czystego seksapilu – był jednak również wyrazem gustu i wyrafinowania.

Marilyn Monroe, materiały organizatorów

Na ekspozycji zobaczymy również zdjęcia pokazujące największe sławy ekranu i muzyki jak Audrey Hepburn, Brigitte Bardot, Sophia Loren, Catherine Deneuve, Lisa Minelli, Jane Birkin czy Madonna. Wystawa potrwa do 17 października. W ten sam dzień wszystkie obiekty zostaną zlicytowane.

Roman Opałka, "Detail - 3898233", z cyklu "OPALKA 1965/1 - ∞"

Roman Opałka był artystą, któremu udało się sfotografować czas. To sztuka, którą mogą poszczycić się nieliczni. Jego najbardziej znany projekt artystyczny – program 1965/1 -∞ (1965-2011) – nie byłby tym samym bez istnienia w nim fotografii. Tworzeniu obrazów,  zapisywanych rzędami kolejnych cyfr, towarzyszyło wykonywanie zdjęć twarzy artysty ukazujące oznaki starzenia się. Prezentowana na wystawie praca „DETAIL – 3898233” reprezentuje jeden z autoportretów artysty z tego cyklu. Twarz Opałki staje się ikoną, a każdy szczegół w niej dowodem na upływ czasu. Prace Romana Opałki biją rekordy cenowe na aukcjach. Jeden z serii obrazów liczonych sprzedał się za ponad 2,3 mln zł. Artysta jest również jednym z najbardziej popularnych polskich twórców współczesnych za granicą.

Stanisław Ignacy Witkiewicz / Witkacy, "Sąd nad partaczami", z seansu: "Sceny imaginowane: Wielki odtwórca Wielkiego Mongoła Stanley Ignatio Witkacy", fot. Władysław Jan Grabski, 1931

Wyjątkowy jest również autoportret Witkacego. Artysta uwielbiał wcielać się w różne postacie, grać i urządzać rozmaite maskarady. Było to częścią towarzyskich spotkań, nazywanych również „orgiami”, które odbywały się w Zakopanem w towarzystwie przyjaciół i znajomych artysty. Już w młodości Witkacy wystąpił na jednej z fotografii jako „Książę Devonshire”. Z kolei pod koniec swojego przedwcześnie zakończonego życia ukazał siebie na dwóch pastelowych autoportretach kolejno jako „Dr Jekyll” oraz „Mr Hyde”. Prezentowana na wystawie  fotografia ukazuje Witkacego w roli mongolskiego władcy, który sprawować ma „sąd nad partaczami”. Sportretowany artysta patrzy prosto obiektyw, a jego zmrużone oczy tworzą sugestię skupienia i namysłu w celu wydania tytułowego „osądu”. Drugie prezentowane na wystawie zdjęcie przedstawia Witkacego z jego żoną Janiną.

Natalia Lach-Lachowicz, Sztuka Postkonsumpcyjna, 1975

Wyjątkową fotografią jest również praca z cyklu „Sztuka postkonsumpcyjna” Natalii LL. To najbardziej rozpoznawalne dzieło artystki, uznawane za symbol feminizmu XX wieku. Natalia LL fotografowała modelki – młode blondynki o lalkowatej urodzie, które w niejednoznaczny sposób konsumowały jedzenie takie jak banany, lody czy parówki. Powstały odważne, przesycone erotyzmem prace, uwiecznione na czarno-białych i barwnych odbitkach fotograficznych. W latach 60. i 70. artystka jako jedna z pierwszych w Polsce podjęła krytykę konceptualizmu, oskarżając go o zbytnie zracjonalizowanie i pomijanie cielesnej zmysłowości. W swoich pracach odnosi się także do ikonosfery kultury popularnej, często wiążącej konsumpcję z motywami erotycznymi.


Wystawa Fotografia Kolekcjonerska: Klasyka i Awangarda Artystyczna: 7-17 
października 2019, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Aukcja Fotografia Kolekcjonerska: Klasyka i Awangarda Artystyczna: 17 października 2019, godz. 19.00, Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa

informacja prasowa

wtorek, 9 października 2018

Ucieleśnione. Dzieła z kolekcji DTZSP w Muzeum Współczesnym Wrocław

Muzeum Współczesne Wrocław i Dolnośląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych zapraszają na wystawę „Ucieleśnione”. Prace wybrane na wystawę odnoszą się do wielu zagadnień: miejsca ciała we współczesnym świecie, sposobów funkcjonowania ciała w kulturze konsumpcyjnej, manipulowania ciałem, ujarzmiania cielesności, a nawet włączania ciała w dyskurs toczący się w kontekście zagadnień z zakresu estetyki.



Nie jest ono bowiem obiektem „wiecznym” wpisanym na zawsze w naturę; w istocie ciało było opanowane i formowane przez historię, przez społeczeństwa, ustroje i ideologie, a w konsekwencji jesteśmy skazani na pytania, czym jest nasze własne ciało, nasze ‒ ludzi współczesnych, tkwiących w społeczeństwie.
                           Roland Barthes

Czym jest nasze ciało: bytem biologicznym czy produktem kultury? Podlega definiowaniu czy samo jest nośnikiem znaczeń? Stanowi przedmiot manipulacji czy przeciwnie ‒ determinuje nas? Jak ważne dla współczesnych twórców są te pytania, świadczyć może chociażby ilość dzieł, jakie znajdują się w zbiorach Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, będących próbą odpowiedzi na nie. Prace wybrane na wystawę odnoszą się do wielu zagadnień: miejsca ciała we współczesnym świecie, sposobów funkcjonowania ciała w kulturze konsumpcyjnej, manipulowania ciałem, ujarzmiania cielesności, a nawet włączania ciała w dyskurs toczący się w kontekście zagadnień z zakresu estetyki.

Pawła Kaczmarczyka  Ja i obrazy mojej jaźni

Ciało należy niewątpliwie do podstawowych płaszczyzn definiowania tożsamości jednostki. W oparciu o jego cechy dokonuje się zaszeregowań według płci, rasy, podziałów seksualnych. Oceny te mają dalsze konsekwencje społeczne i kulturowe, m.in. w postaci przypisywania „ciału” określonych ról. Problemem tym zajmuje się Ewa Partum w pracy Samoidentyfikacja, powstałej w 1980 roku. W serii fotomontaży artystka zestawiła własny akt, zdefiniowany jako „kobieta”, m.in. z grupą przechodniów na ulicy, tłumem zebranym na chodniku, kolejką ludzi oczekujących na otwarcie sklepu oraz policjantką kierującą ruchem drogowym. Tym sposobem artystka chciała pokazać, że „model wytwarzany przez tradycję (…) ‒ wzór osobowy kobiety ‒ wytwór kultury patriarchalnej, funkcjonujący w postaci norm życia społecznego w skuteczny sposób upośledza kobietę przy pozorach respektu dla niej”. Viola Kuś, poruszająca się w obrębie tej samej problematyki ‒ funkcjonowania wzorów zachowań i ról przypisanych kobiecie w konkretnym momencie historycznym ‒ zdecydowała się na inną strategię. Stojąc przed obiektywem aparatu, wcielała się w postaci wiejskich kobiet żyjących w Polsce na przełomie XIX i XX wieku. W zainscenizowanym w skansenach i muzeach świecie wykonywała codzienne lub odświętne czynności im przypisane. Starała się przy tym, poprzez założenie ubrań, jakie nosiły jej bohaterki oraz przejęcie ich gestów i póz, sprawdzić, czy możliwe jest wniknięcie w ich mentalność, zrozumienie sposobu myślenia. A jeśli się to uda ‒ doświadczyć, w jakim stopniu, w momencie „wcielania się”, zachowa swą własną tożsamość (Top-model made in Poland, 2007).

Ewa Partum, Samoidentyfikacja

Interesujące obie artystki rozważania nad ciałem jako konstrukcją kulturową podejmuje także Małgorzata ET BER Warlikowska. W prezentowanej na wystawie pracy Trofeum z 2013 roku artystka zawęża pole artystycznej eksploracji do zagadnienia ciała jako produktu kultury popularnej. Sięga po jej symbol ‒ Marilyn Monroe ‒ i, by ujawnić typowy dla tej kultury mechanizm zawłaszczania ciała (w celu jego umasowienia i utowarowienia), zamienia popiersie aktorki w tytułowe trofeum ‒ będące zarazem symbolem ofiary, jaka się dokonała, jak i dumy jego posiadacza.

Zawłaszczanie ciała, a także sprawowanie władzy nad ciałem i ujarzmianie cielesności ‒ znalazły się w obszarze zainteresowań kolejnych obecnych na wystawie artystów. Marta Deskur analizuje je w kontekście religii. Realizując film wideo zatytułowany Fanshon Radio (2003) skierowała obiektyw kamery na muzułmańskie kobiety, wyróżniające się w tłumie berlińczyków charakterystycznym ubiorem związanym z kulturą islamu. Zbigniew Libera w „zabawkowym” zestawie Eroica z 1997 roku, na który składają się figurki nagich kobiet biegnących z podniesionymi rękoma, odwołuje się, jak zauważa Izabela Kowalczyk, „do najbardziej okrutnych kodów »męsko-wojennej« kultury (…) gwałtów masowo dokonywanych na kobietach”, wskazując dalej, że „przemoc wobec kobiet i płynąca z niej przyjemność wpisana jest w wojenny mit”.

Małgorzata ET BER Warlikowska, Trofeum

Ujarzmianie ciała odbywać się może oczywiście także za aprobatą, a nawet z woli jego posiadacza. Jednym z przykładów na to jest dyscyplinowanie ciała, mające na celu dostosowanie go do wzorców lansowanych przez media i reklamę. Powszechny we współczesnym świecie kult piękna obliguje do indywidualnych prób „manipulowania” własnym wyglądem, za pomocą mniej lub bardziej inwazyjnych metod. Do tych pierwszych należy niewątpliwie osiąganie pożądanego wizerunku w efekcie zabiegów kosmetycznych: te posłużyły Maciejowi Osice za wstęp do osiągnięcia ideału ponadczasowego, kobiecego piękna. Artysta prezentuje go w serii Autoportretów z lat 2002‒2006,inspirowanych czarno-białymi fotografiami gwiazd przedwojennego kina.

Alicja Żebrowska, cykl Onone

Do bardziej drastycznych praktyk odwołuje się Alicja Żebrowska w pracy z cyklu Onone — świat po świecie (1998), osadzając wymyślone przez siebie androgynicznepostaci w szpitalnych scenografiach (wnętrza nie kojarzą się jednak ze sterylnym chłodem, ponieważ „ocieplone” zostały dzięki takim rekwizytom jak baldachim, zasłony czy falbana pościeli). Tu androgynicznaONONE „poddawana jest (poddaje się) procesowi transfuzji (…), który ma jednak bardziej charakter intymnej praktyki, niż zabiegu medycznego”, jak zauważa Krzysztof Dobrowolski. „Jest raczej przyjemnością niż koniecznością. To świat lub wizja rzeczywistości (…) stanowiąca odniesienie i pożywkę dla wyobraźni oglądającego”. To „realność istoty obupłciowej, funkcjonującej na innych zasadach, poza naszą etyką i moralnością. Stąd nie ma tu choroby, lęku, a raczej pewien, niedostępny dla zwyczajnych, jednopłciowych stworzeń, stan istnienia”.

Joanna Nowek, Sleeping Beauty

Rozważania nad zagadnieniem piękna i kreacji idealnego ciała prowadzić mogą także w obszar sztuki dawnej. To tutaj znalazła inspirację dla serii prac Sleeping Beauty Joanna Nowek. Artystka wykorzystała klasyczny motyw leżącego kobiecego aktu, znanego choćby z prac Giorgione, Nicolasa Poussina, Francisca Goi, Edouarda Maneta, czy współcześnie ‒ Luciana Freuda. Na jej fotografiach kobietom towarzyszą martwe natury: dorodne owoce i warzywa, kwiaty w pełnym rozkwicie, ptasie pióra czy futra upolowanych zwierząt. Nie można ich jednak traktować wyłącznie jako uzupełnienia kompozycji „obrazów”. Zdaniem Joanny Stembalskiej „mimo pozornej bliskości i współistnienia tych wątków [aktów i martwych natur] zakłócona zostaje estetyczna kontemplacja dzieła (…). Ciało trupio zastygłe, posiniaczone oraz zakrwawione staje się emblematem toczonej przez Joannę Nowek dyskusji z narzuconym i powielanym stereotypem modelowego kobiecego piękna”.

Oczywiście, zawłaszczenie przez sztukę ciała nie zawsze ma w podtekście jego uprzedmiotowienie. W prezentowanych na wystawie pracach Radka Ślanego i Grzegorza Sztwiertni ciało stało się punktem wyjścia dla szeregu permutacji, które ostatecznie doprowadziły do powstania form abstrakcyjnych. W przypadku pierwszego artysty rysunkowy „obrys” postaci ludzkiej, wyraźny jeszcze w realizacjach z końca lat 90., obecnie wyzwolony z jarzma „obrazowania” przeobraził się w czysto abstrakcyjną grę linii. Tarczyce Sztwiertni z 2016 roku są dalekim echem obrazu wewnętrznych narządów człowieka. Uwikłanie w kontekst cielesności i jej konsekwencji (do których zaliczyć można choroby) stanowi także pośrednie źródło dla pracy Zapis ‒ Liber Manu Scriptus ‒ Praeceptum Medici Marka Kuliga, powstałej w 2011 roku, na którą złożyły się zebrane, jak w podręcznym archiwum, pliki recept i innych lekarskich zapisów.

Marek Kulig, Zapis

Warto jeszcze powrócić na chwilę do podjętego wcześniej wątku ujarzmiania ciała. Powodem może być praca Violi Tycz zatytułowana Anorexis. To seria grafik inspirowanych przeznaczoną dla dziewczynek zabawką, na którą składają się wycięte z kartonu figurki kobiet i ubrania, które można zakładać na nie za pomocą zaginanych, papierowych zakładek. W pracy Tycz sens zabawy został zmieniony poprzez przeniesienie uwagi z ubierania, na ujawnianie tego, co pod odzieżą ‒ wychudzonego, anorektycznego ciała. Jego trupiość, wyrażająca się nie tylko w zewnętrznym wyglądzie, ale także inercji (z taką samą osoby zapada się na anoreksję, podążając za pop-kulturowym ideałem ciała w rozmiarze „0”), stoi w uderzającym kontraście do zmysłowego głosu Amandy Lear, odtwarzanego w tle pracy.

Viola Tycz, Anorexis


Odrzucenie ciała niedoskonałego jest niemal tak samo zatrważające w konsekwencjach, jak odrzucenie ciała w ogóle, z czym mamy do czynienia w przestrzeni wirtualnej. Sugestywnie pokazuje to w swojej pracy z 2004 roku Laura Pawela. Artystka reprodukowała na płótnie obraz monitora z widocznym w prawym górnym rogu oknem programu Windows, zminimalizowanym do małego prostokąta. Wyziera z niego, widoczna tylko częściowo, twarz zbudowana z pikseli. Potencjalnie możemy ujawnić jej resztę, a nawet większy fragment postaci, rozciągając obraz widocznym obok niego kursorem ze strzałką. Jednak równie łatwo możemy ją unicestwić.

Z przestrzenią wirtualną związana jest także praca Pawła Kaczmarczyka (którą można by uznać jednocześnie za eksperyment socjologiczny). Tworzy ją cykl rysunków powstałych w latach 2014‒2017, ujętych wspólnym tytułem Ja i obrazy mojej jaźni. Pracę nad nim artysta rozpoczął od autoportretu, w który wiernie oddał swój rzeczywisty wygląd. Kolejne rysunki były fantazjami wykonanymi na jego podstawie lub próbami odtworzenia stanów psychicznych autora. W takiej postaci artysta, a właściwie jego wizerunek ‒ zniekształcony przez formalne eksperymenty lub ewokację uczuć lub emocji ‒ zaistniał pod pseudonimem na jednym z portali społecznościowych. Kaczmarczyk założył na nim konto pod hasłem Akcja: Dodaj mnie do znajomych ‒ obserwując następnie nie tylko reakcje innych użytkowników portalu na jego kolejne wcielenia (a tym samym zmiany związanych z nimi znaczeń), ale także wirtualne życie stworzonej przez siebie, a zarazem częściowo tożsamej z nim postaci. Starał się również zrozumieć własną z nią relację.

Prace Violi Tycz i dwójki kolejnych artystów dotykają problemu wypierania ciała, jakie ma miejsce zarówno w realnym, jak i wirtualnym świecie. Owo wyparcie bywa często rezultatem defektu, jaki posiada ciało. Takim defektem może być oczywiście odbieganie od powszechnie akceptowanych kanonów urody. Dużo bardziej „niewygodne” problemy, związane z biologicznym bytem ciała, będące w kulturze masowej niekiedy wręcz obszarami tabu, znalazły się w polu zainteresowań Haliny Treli, Łukasza Gierlaka i Pawła Baśnika.

Halina Trela

Halina Trela zdecydowała się pokazać na swoich rysunkach twarze starych ludzi, „oszpeconych” przez upływający czas. Można je uznać za ucieleśnienia naszych własnych obaw związanych z procesami związanymi ze starzeniem się ciała. Są one jednak także próbą poszukiwania estetyki obrazu, a także wzbogacenia go o intelektualne treści związane z bytem dzieła sztuki. Jak bowiem zauważa Andrzej Saj „Można powiedzieć, że w rysunkach zachodzą takie same procesy, jak w życiu: są one nietrwałe, osypują się i można je łatwo zniszczyć. Trela wykorzystuje ten fakt w swoich pracach, celowo pokazując kruchość i wrażliwość na przemijanie samej materii rysunku”. Warto zauważyć, iż „twarzy” do swoich prac artystka szukała w internecie. „Zestetyzowane” poprzez akt twórczy powracają do Internetu, gdzie można je oglądać. I gdzie jako dzieła sztuki stają się ponadczasowe.

Łukasz Gierlak, Agnozja twarzy

Łukasz Gierlak za pomocą swojej pracy zatytułowanej Agnozja twarzy (2013) pozwala nam zmierzyć się osobiście z ułomnością, jaka dotyka ludzi chorujących na tytułową agnozję, zaburzającą zdolność rozpoznawania znanych elementów otoczenia. Paweł Baśnik nie pozostawia wątpliwości co do tego, co widzimy. Obraz, jaki odmalowuje przed naszymi oczami, jest bardzo sugestywny. Posiłkując się przykładami XIX-wiecznego malarstwa portretowego i ówczesnej fotografii, artysta wykonał serię wizerunków twarzy post mortem (tak zresztą zatytułował ten cykl, powstały w 2017 roku). Każda twarz naznaczona jest innymi zmianami: niektóre są rozmyte, inne zdekonstruowane w efekcie postępującego rozkładu. Podlega mu także materia malarska, która zdaje się ulegać powolnej destrukcji w efekcie działania światła, wilgoci, temperatury i reakcji chemicznych zachodzących w użytych do malowania pigmentach i werniksach. Wydaje się, iż wszystko to ma uzmysłowić nam nieuchronność procesów, którym podlegamy, uwikłani w biologiczną egzystencję. Udowadnia nam także, że niezależnie od naszych prób zapanowania nad ciałem, ostatecznie to my podlegamy jego władzy.

Paweł Baśnik, Post mortem

artystki i artyści: Paweł Baśnik / Marta Deskur / Łukasz Gierlak / Izabella Gustowska / Paweł Jarodzki / Paweł Kaczmarczyk / Marek Kulig / Viola Kuś / Zbigniew Libera / Joanna Nowek / Maciej Osika / Ewa Partum / Laura Pawela / Radek Ślany / Grzegorz Sztwiertnia / Halina Trela / Viola Tycz / Małgorzata ETBER Warlikowska / Alicja Żebrowska

czas: 12.10—12.11.2018
wernisaż: 12.10.2018 (piątek), godz. 18.00, poziom 5
miejsce: Muzeum Współczesne Wrocław, pl. Strzegomski 2, Wrocław

kuratorka: Dorota Miłkowska
oprowadzanie kuratorskie: 14.10.2018 (niedziela), godz. 15.00

informacja prasowa, zdjęcia organizatorów

Cyfrowa premiera "Partity" Witolda Lutosławskiego I NFM Orkiestra Kameralna Leopoldinum pod dyrekcją Richarda Tognettiego

13 listopada 2026 roku miała miejsce cyfrowa premiera "Partity" Witolda Lutosławskiego, nagranej przez NFM Orkiestrę Kameralną Leo...

Popularne posty