Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania Paweł Mykietyn, posortowane według trafności. Sortuj według daty Pokaż wszystkie posty
Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania Paweł Mykietyn, posortowane według trafności. Sortuj według daty Pokaż wszystkie posty

sobota, 7 listopada 2026

7. Międzynarodowy Festiwal Nowa Europa. Uzdrowisko Opera

7. edycja Międzynarodowego Festiwalu Nowa Europa w Nowym Teatrze odbędzie się w dniach od 20 listopada do 12 grudnia 2026 roku pod hasłem UZDROWISKO OPERA. Nie chodzi jednak o operę kojarzoną z czerwonym pluszem i złoceniami, lecz o operę hybrydową, która łączy muzykę na żywo z wideo, archiwami, elektroniką i teatrem.

Hasło edycji odsyła do Czarodziejskiej góry Tomasza Manna, w której Hans Castorp z sanatorium w Davos patrzy na Europę tuż przed wybuchem i w trakcie wojny. Dziś Europa znów żyje w napięciu i właśnie o tym opowiadają spektakle z Polski, Ukrainy, Litwy i Belgii – w tym opera stworzona w Kijowie pod spadającymi bombami. W programie znalazły się premiera nowej odsłony Czarodziejskiej góry oraz cztery spektakle zagraniczne, a wokół nich rozmowy, debaty i spotkania z twórczyniami i twórcami. Kuratorem tej edycji festiwalu jest Michał Merczyński, dyrektor Nowego Teatru.

Od 2020 roku zapraszamy do Nowego Teatru artystki i artystów, którzy zmieniają myślenie o teatrze. Podczas sześciu edycji festiwalu gościliśmy m.in., Gisèle Vienne, Florentinę Holzinger, Tiago Rodriguesa i Miet Warlop. Pokazy rozkładały się na kilka miesięcy, od września do grudnia. Teraz stawiamy na skupienie i intensywność. Festiwal będzie miał dwie naprzemienne odsłony: jedna łączy teatr, operę i muzykę, druga – teatr, taniec i performance. Zamiast czterech miesięcy proponujemy trzy tygodnie, które można przeżyć w całości, jak prawdziwe święto.

Każda Nowa Europa jest inna. Ta – bardziej niż wszystkie poprzednie.

Uzdrowisko Opera

Nową formułę otwiera odsłona operowa. Opera, kojarzona przede wszystkim z tradycyjną formą, okazuje się dziś jedną z najbardziej otwartych form sztuki współczesnej, z każdym rokiem zyskującą na popularności. 

Uzdrowisko jest miejscem wytchnienia i kuracji, ale także zawieszenia – jak sanatorium, z którego bohater Manna obserwuje świat na krawędzi katastrofy. Dziś wojna w Ukrainie przypomina, jak kruchy jest świat, który uważaliśmy za oczywisty.

„Opera może być takim uzdrowiskiem – miejscem, w którym wspólnie przepracowujemy wojnę, pamięć i zmianę tożsamości. Ale to także opera przechodzi tu kurację: zrzuca konwencje i wraca odmieniona” – pisze Michał Merczyński we wstępie do programu festiwalu.

Odsłona operowa wyrasta z historii naszego teatru. Paweł Mykietyn jest od 2008 roku dyrektorem muzycznym Nowego Teatru, a Czarodziejska góra w reżyserii Andrzeja Chyry to nasza produkcja. Festiwal otworzy premiera jej nowej inscenizacji z udziałem m.in. solistek i solistów Akademii Operowej Teatru Wielkiego - Opery Narodowej. Opera Aperta z Kijowa zaprezentuje GAIA-24. Opera del Mondo – pełnowymiarowy spektakl, który powstawał w cieniu wojny. Po pokazie zapytamy, czym jest teatr i kultura w czasie wojny. Wileńska Operomanija pokaże dyptyk Karolisa Kaupinisa o przełomie lat 80. i 90., zmontowany z archiwów telewizji i domowych kaset VHS. Festiwal zamknie belgijska Needcompany Jana Lauwersa spektaklem Lee Miller w wannie Hitlera – opowieścią o gwieździe „Vogue’a”, która z aparatem w ręku poszła na wojnę.

Festiwal nie zmieni świata, ale może pomóc nam lepiej go zrozumieć.


Program


Czarodziejska Góra / 20-22.11 19:00 
Paweł Mykietyn, Andrzej Chyra, Małgorzata Sikorska-Miszczuk, Mirosław Bałka

Opera jest wykonywana po niemiecku z napisami polskimi i angielskimi; czas trwania: 2 godziny i 20 minut.

Premiera Czarodziejskiej góry Pawła Mykietyna i Andrzeja Chyry była w 2015 roku wydarzeniem sezonu. Autorką libretta na motywach powieści Tomasza Manna jest dramatopisarka Małgorzata Sikorska-Miszczuk, Opera nie jest streszczeniem słynnej książki, lecz historią inspirowaną dziełem Manna oddającą jej esencję – skupiającą się na atmosferze Europy w przededniu wielkiej katastrofy, jaką była I wojna światowa.

Czarodziejska góra to historia o miłości, zdradzie, zemście i śmierci. Jej głównym bohaterem jest Hans Castorp przybywający na kurację do sanatorium Berghof w szwajcarskim Davos. Cel pobytu okazuje się ostatecznie inny od zamierzonego – zamiast oczekiwanego ozdrowienia Hans przygotowuje się na swoje odejście. Twórcy zachowują plejadę postaci z powieści Manna, tworzącą obyczajowy i filozoficzny kontekst dla jego dojrzewania, a przy okazji próbują zdiagnozować stan świata, który w pewnych aspektach może przypominać chaotyczną współczesną rzeczywistość, istniejącą w ciągłym napięciu i oczekiwaniu na wydarzenie mogące zmienić bieg historii.

Punktem wyjścia dla libretta jest bohaterka jedynie wspomniana przez Manna – zmarła Amerykanka, która zajmowała pokój w sanatorium przed Hansem. W operze staje się ważną symbolicznie postacią, rodzajem pomostu dla głównego bohatera między życiem a śmiercią. Atmosfera opery jest przesiąknięta oniryzmem, dzięki czemu możemy przenieść się w pełną symboli rzeczywistość, w której nie do końca wiadomo, gdzie kończy się świat żywych, a zaczyna świat umarłych.

Muzyka Mykietyna doskonale koresponduje zarówno z wielojęzycznością libretta, jak i z eklektyzmem współczesności. Znalazło się w niej miejsce dla różnych stylów i idiomów: poważnych arii, swingującego chórku, rockowej improwizacji, popowej piosenki, a także odgłosów miasta i natury. Całość wpisano w ramy elektronicznej warstwy dźwiękowej, która z nieubłaganą precyzją odmierza czas i współtworzy niezwykłe doświadczenie świata na granicy jawy i snu. O wyjątkowości projektu świadczy radykalna decyzja kompozytora o rezygnacji z orkiestry grającej na żywo i wykorzystaniu wyłącznie przestrzennego dźwięku płynącego z głośników. Dzięki temu udało się stworzyć bogatą paletę dźwiękową, w której brzmienia instrumentalne splatają się z elektronicznymi.

Po prapremierze na Malta Festival w 2015 roku opera Mykietyna w reżyserii Andrzeja Chyry, ze scenografią Mirosława Bałki, została okrzyknięta jednym z najważniejszych polskich przedstawień muzycznych XXI wieku. Andrzej Chyra otrzymał za nią Nagrodę im. Konrada Swinarskiego, a Paweł Mykietyn – Nagrodę Specjalną miesięcznika „Teatr”, jako pierwszy kompozytor w jej historii, oraz Koryfeusza Muzyki Polskiej 2015 w kategorii „Osobowość Roku”. Teraz opera wraca w nowej obsadzie, z udziałem solistek i solistów Akademii Operowej Teatru Wielkiego – Opery Narodowej.

Spektakl jest produkcją Nowego Teatru, Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, Narodowego Centrum Kultury i Malta Festival.

Z recenzji: „Kompozytor Paweł Mykietyn wytyczył nią nowe szlaki dla opery. Pokazał, że można się obejść bez tradycyjnej orkiestry, korzystać wyłącznie z dźwięków elektronicznych, a mimo to pozostać w rygorach ścisłej formy (…). Od »Czarodziejskiej góry« rozpoczęły się dzieje opery polskiej w XXI wieku” – pisał Jacek Marczyński w „Rzeczpospolitej”. Stefan Drajewski w „Głosie Wielkopolskim” zestawiał operę z powieścią Manna: „Są nieporównywalne. Oba natomiast – genialne”. Dorota Szwarcman w „Polityce” nazwała całość „jedynym w swoim rodzaju stopem rozbrzmiewającej z głośników wybitnej muzyki Pawła Mykietyna, złożonej z dźwięków elektronicznych, instrumentalnych i naturalnych”.

Wydarzenia towarzyszące: 21 listopada o godz. 21:30 zapraszamy na spotkanie z cyklu „Osoby dramatu” z zespołem twórczym spektaklu, które poprowadzi Katarzyna Naliwajek. 22 listopada o godz. 17:00 odbędzie się Dyskusyjny Klub Teatralny poświęcony Czarodziejskiej górze, prowadzony przez Annę Lewandowską i Piotra Gruszczyńskiego.

Fot. Valeriya Landar

GAIA-24. Opera del Mondo / 28-29.11 19:00
Roman Grygoriv, Illia Razumeiko / Opera Aperta

Opera jest wykonywana w wielu językach i dialektach, głównie po ukraińsku; czas trwania: 1 godzina i 50 minut.

Projekt analizuje skutki destrukcyjnego wpływu człowieka na sytuację ekologiczną na świecie, w szczególności skutki rosyjskiej inwazji na Ukrainę. Twórcy poszukują nowych sposobów mówienia o ekologii na scenie teatru muzycznego, nowych metodologii performatywnych, ruchowych, wokalnych i muzycznych. Pracują też nad „rozszerzoną” scenografią, która łączy ciało ludzkie, przestrzeń teatralną i otaczający „kosmos” w kontekście środowiska naturalnego, kulturowego i politycznego.

Kiedy ziemia daje obfite plony, przygotujcie się na wielką wojnę. Kiedy morza wysychają, rzeki zmieniają koryta, a lasy stają się niezdatne do zamieszkania z powodu promieniowania – imperium wkrótce upadnie. Kiedy nadejdzie koniec świata, ziemia i niebo połączą się w jedną niekończącą się linię. Tak przemawiają do nas Gaja, Gaja, Terra, Maga, Matka Gaja.

Gaja, bogini Ziemi i partenogenetyczna matka wszechświata, urodziła Mnemosyne, boginię pamięci. Mnemosyne urodziła dziewięć muz. Muza o „pięknym głosie”, Kalliope, urodziła Orfeusza. I tak znaleźliśmy się w muzeum i na scenie opery. Wśród promieni światła i projekcji wideo zastanawiamy się: czy wciąż słyszymy, co mówi Gaja?

Ukraińska Opera Aperta stworzyła ten pełnowymiarowy spektakl operowy pod spadającymi bombami. Impulsem do jego powstania było zniszczenie zapory w Nowej Kachowce w 2023 roku. GAIA-24 jest laureatką konkursu Music Theatre NOW 2026: międzynarodowe jury wybrało ją do siódemki najważniejszych produkcji teatru muzycznego na świecie z sezonu 2023–2025.

Spektakl pokazywano m.in. na 60. Biennale Sztuki w Wenecji, w Rotterdamie, Wiedniu i Berlinie. Prapremiera odbyła się 10 maja 2024 roku w Kijowie. Spektakl jest koprodukcją Opera Aperta i agencji proto produkciia.

Z recenzji: Charlotte Higgins pisała w „The Guardian”, że dzieło jest muzycznym kolażem „pieśni ludowych i melodii kabaretowych, utworów klasycznych, takich jak Pierrot Lunaire Schönberga i Podróż zimowa Schuberta, fragmentów techno i death metalu, a nawet urywek piosenki Duy Lipy”. Jury konkursu Music Theatre NOW napisało: „To dzieło, które traktuje scenę jak przestrzeń planetarną, a nie teatralny pojemnik. Nie jest o ekologii – zachowuje się ekologicznie. (…) GAIA-24 to teatr muzyczny jako sejsmograf, rejestrujący wstrząsy rozpadającego się świata i kruche, uporczywe siły, które próbują go odbudować”.

Wydarzenia towarzyszące: Po pokazie 28 listopada, o godz. 21:15, zapraszamy na spotkanie z zespołem twórczym, które poprowadzi Jacek Hawryluk. 29 listopada o godz. 16:00 odbędzie się debata „Teatr wojny. Teatr po wojnie. Teatr przed wojną” o teatrze i kulturze w czasie wojny. Wezmą w niej udział dr hab. Ewa Bal, Roman Grygoriv, Maria Yasinska, Illia Razumeiko i Marichka Shtyrbulova, a poprowadzi ją Roman Pawłowski-Felberg.

Fot. Martynas Aleksa

Dariusz Radziwiłł, syn Witolda / 4.12 19:00
Karolis Kaupinis / Operomanija

Spektakl jest wykonywany po litewsku z polskimi napisami; czas trwania: 1 godzina.

To podróż przez archiwalne nagrania litewskiej telewizji z lat 1989–1991, gdy Litwa odzyskiwała niepodległość po latach w Związku Radzieckim. Obrazom towarzyszy muzyka na żywo w wykonaniu czterech muzyków jazzowych.

Cenzura w litewskiej telewizji skończyła się pod koniec lat osiemdziesiątych. Eter zalała fala tematów, sugestii i komentarzy nagromadzonych przez lata – każdy chciał zabrać głos. Choć formalnej wolności jeszcze nie było, widzowie szybko zaangażowali się w poszukiwanie nowej tożsamości, bohaterów i wizji lepszej przyszłości. Muzyka komentująca ówczesne wydarzenia zanurza widzów w tragikomicznej opowieści o problemach, które zaczęły się trzydzieści lat temu i trwają do dziś.

Tęsknota za przeszłością ustępuje tu miejsca ironicznym interpretacjom brzmień lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych.

W atmosferze kolażu, wśród absurdalnych powtórzeń i sentymentalnych wtrąceń, wciąż powraca pytanie: czy to wszystko jest poszukiwaniem „litewskiego” charakteru, czy po prostu zwykłą rutyną ludzkiego życia i codzienności?

W spektaklu wykorzystano materiały wideo z archiwów Telewizji Litewskiej – fragmenty programów Veidrodis (Lustro), Akistata (Twarzą w twarz), Vilnius ir vilniečiai (Wilno i wilnianie) oraz Sekmadienio rytą (W niedzielny poranek) z lat 1989–1991. Prapremiera odbyła się 9 września 2020 roku w Centrum Kultury „Sodas 2123” w Wilnie. Partnerami spektaklu są Litewskie Radio i Telewizja (LRT) oraz Litewskie Stowarzyszenie Artystów Interdyscyplinarnych.

Z recenzji: Dovilė Zavedskaitė pisała w serwisie menufaktura.lt o „równowadze między muzyką, która karmi się współczesnością, a dramaturgią wizualną, która przetrawia historię”. Goda Dapšytė w magazynie „370” podkreślała, że twórcy, „wykorzystując archiwalne rozmowy, by opowiedzieć o ich / naszym narodzie i o tym, dokąd (nie) doszliśmy przez ostatnie trzy dekady, umiejętnie łączą współczucie i (auto)ironię”.

Fot. Ilmė Vyšniauskaitė

Święto pieśni / 6.12 19:00
Karolis Kaupinis / Operomanija

Spektakl jest wykonywany po litewsku z polskimi napisami; czas trwania: 1 godzina i 15 minut.
Ten muzyczny kolaż opiera się na domowych nagraniach wideo z ostatniej dekady XX wieku, na których ludzie grają na instrumentach i śpiewają. Początki niepodległości Litwy zbiegły się w czasie z upowszechnieniem kamer wideo. Ludzie filmowali głównie swoje najbliższe otoczenie i członków rodziny. Dziś te domowe nagrania są dokumentalnym zapisem początków niepodległego społeczeństwa litewskiego. Pomagają zrozumieć, co zostało, a co zniknęło, co stało się trwałym elementem społeczeństwa, a co jedynie znakiem czasów. Ta pełna nostalgii, ironii i ciepła praca jest odą do nieuchronności upływającego czasu.

Prapremiera odbyła się 18 października 2025 roku w Arts Printing House (Black Hall) w Wilnie. Partnerem spektaklu jest Meno Avilys.

Z recenzji: Ugnė Kačkauskaitė (menufaktura.lt) nazwała Święto pieśni „niezmąconym ekstraktem ostatniej dekady XX wieku”. Laura Šimkutė w „7 meno dienos” pisała, że Kaupinisowi „udaje się przywołać nie tylko wspólne doświadczenia i przebłyski epoki, ale też poczucie obecności »tu i teraz«”. Rasa Murauskaitė-Juškienė w tym samym tytule zwracała uwagę, że momenty wywołujące śmiech wiążą się z „rytuałami” codzienności, które „stały się zbiorową pamięcią całego pokolenia”.

Wydarzenia towarzyszące obu spektaklom Operomaniji: 5 grudnia o godz. 16:00 zapraszamy na rozmowę „Operomanija: operowa obsesja czy praca organiczna?”. Ana Ablamonova, która prowadzi wileńską Operomaniję opowie Michałowi Merczyńskiemu o tworzeniu wydarzeń operowych w innym modelu. 6 grudnia o godz. 20:30 odbędzie się spotkanie z zespołem twórczym obu spektakli, które poprowadzi Antoni Michnik.




Lee Miller w wannie Hitlera / 11-12.12 19:00
Maarten Seghers, Jan Lauwers / Needcompany

Spektakl jest wykonywany po angielsku z polskimi napisami; czas trwania: 1 godzina i 20 minut.
Lee Miller była fotografką – także wojenną – i dziennikarką, topmodelką, dziewczyną z okładki i alkoholiczką. Była wykorzystywana, pogardzana, uwielbiana i odrzucona. A potem pojawiło się to jedno zdjęcie: „Lee w wannie Hitlera”. O czym myślała Lee, gdy weszła do mieszkania Hitlera i postanowiła umyć się w wannie diabła? Spektakl rozpoczyna się sceną, w której Lee stoi przed wanną Hitlera w ubraniach wciąż przesiąkniętych smrodem śmierci z Dachau.

Lee Miller prowadzi widza przez strumień myśli o fotografii oraz o własnym ciele i pięknie, tak często traktowanych jak zwykłe przedmioty. Opisuje wojenne obrazy, swoje zmagania z okropnościami i z warsztatem w poszukiwaniu piękna i autentyczności, absurdalne myśli o Hitlerze i jego żonie Ewie Braun, paryskie spotkania z artystami awangardy, związek z Manem Rayem, przemoc, której doświadczyła, ojca, który fotografował ją od najmłodszych lat, i nawiedzające ją koszmary.

Spektakl nie jest biograficznym portretem Lee Miller. Opowiada o kluczowych momentach jej życia i tworzy obraz kobiety pozostającej w cieniu wielu sławnych i niesławnych mężczyzn. Jan Lauwers chciał stworzyć portret nie samej Lee, lecz wielu kobiet w historii sztuki, którym zakneblowano usta.

W roli Lee Miller występują mezzosopranistka Ellen Kelly i aktorka Romy Louise Lauwers, a na scenie towarzyszą im George van Dam i pięcioosobowy zespół muzyczny. Prapremiera tragicznej kantaty Maartena Seghersa i Jana Lauwersa odbyła się 1 czerwca 2025 roku na scenie NEST Wiener Staatsoper, która jest koproducentem spektaklu razem z Per Podium. Spektakl porusza temat wykorzystywania dzieci oraz obozów koncentracyjnych, co u części widzów może wywołać niepokój lub silne emocje.

Z recenzji: „Mezzosopranistka Kate Lindsey i aktorka Romy Louise Lauwers robią wrażenie i poruszają w podwójnej roli Lee Miller” – pisał austriacki dziennik „Kronen Zeitung”. Susanne Zobl w „Kurierze” podkreślała, że Kate Lindsey śpiewa z niezwykłą siłą głosu, a Romy Louise Lauwers „przepływa przez wydarzenia z gracją, niczym psotna wróżka”. W „junge bühne” ta sama autorka oceniła, że kompozycja Maartena Seghersa „jest hipnotyczna – sprawia, że nieznośny ból bohaterki staje się słyszalny”.

Wydarzenia towarzyszące: 9 grudnia o godz. 19:00 pokażemy rejestrację Pokoju Izabeli w reżyserii Jana Lauwersa (2 godziny), z komentarzem Piotra Gruszczyńskiego. To legendarny spektakl Needcompany z 2004 roku, pierwsza część trylogii Sad Face | Happy Face i europejskie objawienie grupy performerów działającej od 1986 roku

11 grudnia o godz. 20:45 zapraszamy na Dyskusyjny Klub Teatralny poświęcony Lee Miller w wannie Hitlera, prowadzony przez Piotra Gruszczyńskiego i Annę Lewandowską. 12 grudnia o godz. 20:45 odbędzie się spotkanie z zespołem twórczym spektaklu, które poprowadzi Piotr Gruszczyński.

informacja prasowa

wtorek, 26 kwietnia 2022

Pawła Mykietyna refleksja nad czasem /recenzja płyty „Concerto No. 2 for Violoncello and Symphony Orchestra, Hommage a Oskar Dawicki”/

Z końcem ubiegłego roku ukazała się pod auspicjami Narodowego Forum Muzyki nowa płyta Pawła Mykietyna, która otrzymała w tym roku Nagrodę Fryderyka w kategorii Album Roku Muzyka Współczesna. Składają się na nią dwie kompozycje: "Koncert na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną" oraz "Hommage a Oskar Dawicki", których wykonawcami są: Marcin Zdunik, NFM Filharmonia Wrocławska oraz dyrygenci: Bassema Samir Akiki i Benjamin Shwartz. 


Inspirujące związki filmu i muzyki

Nagroda dla pięćdziesięcioletniego obecnie kompozytora specjalnie nie dziwi. Swoją błyskotliwą karierę rozpoczął już w młodym wieku, kiedy to - mając zaledwie 22 lata - zadebiutował w 1993 roku na festiwalu "Warszawska Jesień" utworem "La Strada", nawiązującym tytułem do słynnego filmu Federico Felliniego. Mykietyn stał się później również twórcą muzyki filmowej, począwszy od "Egoistów" Mariusza Trelińskiego (2000), a na "Spacerze z aniołami" (2021) Tomasza Wysokińskiego kończąc. 

To twórcze przenikanie się filmu i muzyki widoczne jest także w przypadku drugiej kompozycji znajdującej się na tej płycie: "Hommage a Oskar Dawicki". Bohater utworu jest - wbrew pozorom - żyjącym i tworzącym artystą performerem, a także twórcą obiektów i filmów wideo. Skąd więc ta formuła pośmiertnego uczczenia? Otóż Dawicki kilkukrotnie realizował lub przedstawiał w formie projektu "Hommage á Bruce Lee", a w jego pracach często pojawia się jako temat obsesja niemocy sprostania wymaganiom stawianym przed artystą, niegdyś lub obecnie. Przykładem może być instalacja "W hołdzie Albrechtowi Dürerowi" (2002)  czy "Koniec świata przez pomyłkę" (2004) - zbiór nekrologów osób o nazwiskach łudząco podobnych do słynnych osobistości ze świata kultury i polityki. Tak więc kompozycja Mykietyna jest z jednej strony hołdem złożonym charyzmatycznemu twórcy performance`u, jak też nawiązaniem do jego twórczości oraz do filmu "Performer", w którym artysta zagrał samego siebie, a na końcu "uśmiercił".

Refleksja nad czasem

Nagrany  w Sali Głównej Narodowego Forum Muzyki w kwietniu 2016 roku "Hommage a Oskar Dawicki" jest przykładem kompozycji, w której Paweł Mykietyn eksperymentuje z czasem. Jakże trafnie określił artystę Marcin Gmyz, autor eseju załączonego do płyty, nazywając go zaklinaczem czasu! Chociaż bowiem kompozytor posługuje się precyzyjnymi obliczeniami matematycznymi dla osiągnięcia iluzji "rozciągania" lub "skracania" czasu, to jednak słuchając tej kompozycji dajemy się uwieść tej jakiejś pierwotnej magii, która na nas oddziałuje za pomocą dźwięków. Sądzę, że to, co robi z czasem Mykietyn w swojej kompozycji, koresponduje w jakimś sensie z wypowiedzią Wiesława Myśliwskiego:

"Mamy czas kalendarzowy, który jest bezwzględny. Ale mamy też w sobie czas subiektywny, niejako zaprzeczający kalendarzowi. Mamy czas, który jest rytmem naszego życia i płynie szybciej niż czas kalendarzowy. I mamy czas powolniejszy. My właściwie nie zauważamy, że nasze życie upływa, i nagle budzimy się, czując, że TO już jest tak blisko...."

Otóż Mykietyn pragnie nam przekazać podobną myśl, posługując się językiem muzyki. To spowalnia czas, to go przyśpiesza, bo w gruncie rzeczy czas jest doświadczeniem subiektywnym i nielinearnym.

Oszczędność środków, dźwięk oboju o charakterystycznym pięknym brzmieniu, który mnie się kojarzy w kantatami J. S. Bacha czy operami Georga Philippa Telemanna - to czas refleksji i kontemplacji, po czym  następuje altówka solo, niezupełnie serio celebrująca żałobę, następnie zaś głośny dźwięk tom-tomu i tempo staje się coraz żywsze. Marcin Gmyz szczegółowo ten proces eksperymentowania z czasem opisuje, warto jednak poeksperymentować także z własnymi odczuciami podczas słuchania tej kompozycji 😄.

Najbardziej inspirujący jest człowiek

W sposób szczególny ujął mnie II Koncert na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną. Podobnie jak poprzednio, tak i tu źródłem inspiracji jest inny artysta. Pierwszym był w przypadku I Koncertu znakomity polski wiolonczelista - Andrzej Bauer, dla którego Mykietyn stworzył także kompozycje solowe. Natomiast II Koncert łączy się z osobą ucznia Bauera - Marcina Zdunika, który namówił Pawła Mykietyna do napisania tego utworu. Koncert został utrwalony w sierpniu 2020 roku w Sali Głównej Narodowego Forum Muzyki. 

"Oszałamiająca technika, wirtuozowski wdzięk i podziwu godna różnorodność zainteresowań wyróżniają tego młodego artystę - pisał  o Zduniku Adam Suprynowicz - pokora wobec codziennej ciężkiej pracy oraz szacunek i ciekawość cudzych osiągnięć, otwartość na twórcze współdziałanie – wróżą mu dobrą karierę w epoce, w której postacie wyniosłych wirtuozów są już nieco passé". 

II Koncert zdaje się jego opinię potwierdzać. Kompozycja brzmi przepięknie, szczególnie w momentach, gdy wibrujące frazy wiolonczeli nakładają się na dźwięki instrumentów dętych albo gdy słyszymy kantylenę puzonu, podczas gdy wiolonczela uwodzi nas flażoletami... Gra Marcina Zdunika oczarowała także Macieja Stuhra, który - będąc pod wrażeniem usłyszanego na żywo koncertu - postanowił utrwalić go w dokumencie. I tak historia wzajemnych związków muzyki i filmu w twórczości Pawła Mykietyna zatoczyła koło. 

Płytę z kompozycjami Pawła Mykietyna gorąco polecam - jest piękna i pełna emocji. Trzeba też podkreślić, że muzyka ta znalazła znakomitych interpretatorów w postaci Marcina Zdunika, a także NFM Filharmonii Wrocławskiej pod batutą Bassema Akiki (II Koncert) i Benjamina Shwartza ( "Hommage a Oskar Dawicki").



poniedziałek, 11 maja 2026

Nowy sezon artystyczny 2026/2027 w Operze Narodowej

Teatr Wielki - Opera Narodowa otwiera sezon 2026/2027 pod hasłem Nowe przestrzenie sztuki - programem, który łączy odważne premiery z szacunkiem dla wielkiej tradycji. Program wzbogacą artyści światowej klasy jak m.in.: Pierre Dumoussaud, Lydia Steier, Christof Loy, Malin Byström, Benjamin Grosvenor oraz Jakub Józef Orliński. Na scenie zaprezentowane zostanie jedenaście premier, m.in. Matki Chersonia, Coppèlia, Czarodziejska Góra i Salome oraz siedemnaście cenionych tytułów repertuarowych; rozbudowany cykl Koncerty Symfoniczne a koprodukcje z czołowymi scenami podkreślają międzynarodowy charakter sezonu. Więcej spektakli oznacza lepszą dostępność biletów i nowe możliwości spotkania ze sztuką – od poruszających dramatów współczesnych po liryczne arcydzieła baletu i opery.

Jedenaście nowych premier stanowi oś programu przyszłego sezonu i jego najbardziej wyczekiwaną część. Uzupełni je siedemnaście tytułów repertuarowych, które widownia instytucji doceniła w poprzednich sezonach.

Jesteśmy marką, która istnieje od ponad dwustu lat i jest zobowiązaniem, by kontynuować najlepsze tradycje związane z tym miejscem oraz by je rozwijać w duchu zarówno postępu, jak i poszanowania historii – podsumowuje misję instytucji Boris Kudlička, dyrektor Teatru Wielkiego - Opery Narodowej.

Nowe przestrzenie sztuki – rzeczywiste i symboliczne

W nadchodzącym sezonie TWON stawia na uznanych twórców z Polski i zagranicy – ich artystyczne poszukiwania i interpretacje podejmują aktualne bolączki współczesnego świata.

Głęboko przemyślany wybór tytułów obejmuje zarówno klasykę, jak i dzieła współczesne. Pokazuje różnorodność optyk i dramaturgicznej wrażliwości. Prezentuje szeroką rozpiętość stylistyczną i tematyczną. Będziemy mówić o presji władzy, izolacji społecznej i pożądaniu. Czasem z happy endem, wiele razy bez – dodaje.

Premiery i koprodukcje


Matki Chersonia, Maxim Kolomiiets (październik 2026)


Jednym z najbardziej wyczekiwanych projektów jest spektakl Matki Chersonia.

„Nie przyzwyczajajcie się do naszego cierpienia” – apelowała w 2024 roku Ołena Zełenska, przypominając światu o toczącej się wojnie w Ukrainie. Ta wyczekiwana przez publiczność opera jest odpowiedzią na to wezwanie. Libretto George Branta dokumentuje historię ukraińskich kobiet, które przebyły tysiące kilometrów, by uwolnić swoje dzieci uwięzione przez władze rosyjskie. Utwór powstał na zamówienie Teatru Wielkiego - Opery Narodowej oraz Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Reżyserii podjęła się Barbara Wysocka, która zmierzyła się z przejmującym i aktualnym tematem, w którym nie zabraknie nadziei na lepsze jutro.

Czarodziejska  góra, Paweł Mykietyn (listopad 2026)


W pracy nad operą inspirowaną dziełem Tomasza Manna uczestniczyła grupa wybitnych twórców: librecistka Małgorzata Sikorska‑Miszczuk, kompozytor Paweł Mykietyn, rzeźbiarz Mirosław Bałka oraz reżyser Andrzej Chyra. Czarodziejska Góra to opowieść o dojrzewaniu do śmierci i próba postawienia diagnozy współczesnemu światu. Spektakl powstał w koprodukcji z Festiwalem Malta i Nowym Teatrem.


Salome, Richard Strauss (listopad 2026)


Zaproszenie do współpracy w tym sezonie przyjął także Claus Guth – niemiecki reżyser obecny od lat na najważniejszych scenach operowych świata, laureat International Opera Awards w kategorii Reżyser Roku 2025. Jego Salome (koprodukcja z Metropolitan Opera

w Nowym Jorku i Teatro Real w Madrycie) to próba pokazania Straussa w nowatorskim ujęciu.


Coppélia, Léo Delibes (grudzień 2026)


Coppélia będzie popisem talentu tancerzy Polskiego Baletu Narodowego. Utwór skomponowany przez Léo Delibesa, w choreografii Manuela Legrisa, to klasyka gatunku i idealny spektakl familijny.


Katia Kabanowa, Leoš Janáček (styczeń 2027)


Tytułowa Katia to postać rozdarta między moralnością a pożądaniem. Bohaterka tragiczna ustawiona w centrum operowej dramaturgii. Gdzie przebiega granica między koniecznością dostosowania się a rygorystycznymi normami społecznymi? Te pytania przed widzami postawi reżyser Kornél Mundruczó, tworzący w operze, teatrze dramatycznym i filmie.


Ślonskie gołymbie, Łukasz Godyla (marzec 2027)

Reżyserka Anna Hop podjęła się kontynuacji cyklu o różnorodności etnicznej w Polsce. Po artystycznych interpretacjach wokół Kaszub (Wòlô Bòskô), czas na Śląsk i Ślonskie gołymbie. Kameralny spektakl powstaje we współpracy z Muzeum Historii Polski.


Kreacje 19 - warsztat choreograficzny (styczeń 2027)

Każdego roku nasi artyści biorą w swoje ręce przygotowanie nowych miniatur choreograficznych, zarówno od strony twórczej oraz produkcyjnej i realizatorskiej.

Warsztaty choreograficzne są nieodłącznym elementem życia zespołów baletowych.


Głos ludzki, Francis Poulenc i Oczekiwanie, Arnold Schönberg (marzec 2027)

Bohaterkami monodramów Głos ludzki (tragedia liryczna w jednym akcie) i Oczekiwanie (monodram w jednym akcie i czterech scenach) są kobiety próbujące odnaleźć stabilizację i posklejać rozsypujący się świat uczuć. Obie jednoaktówki przygotowuje Christof Loy, rozchwytywanych i nagradzany reżyser, dwukrotny laureat International Opera Award (w kategorii Najlepszy Reżyser 2017 i 2024). Spektakl powstał w koprodukcji z Teatro Real z Madrytu. Dopełnieniem wieczoru będzie badanie teatralno-poetyckie pt. Another Silence w wykonaniu Mai Ostaszewskiej i Christofa Loy.


Poławiacze pereł, Georges Bizet (kwiecień 2027)

Ersan Mondtag miał już okazję pracować w Polsce, w Teatrze Starym w Krakowie. Artysta interdyscyplinarny, łączy w swojej praktyce reżyserię, scenografię, kostiumografię i choreografię. Bliska mu jest tradycja niemieckiego ekspresjonizmu, ale także zwrot w stronę popkultury. W Warszawie, w koprodukcji z Wiener Staatsoper, zaprezentowana zostanie jego wizja inscenizacji utworu Bizeta pt. Poławiacze pereł. Rozgrywająca się na Cejlonie opera opowiada o wystawionej na próbę przyjaźni króla poławiaczy pereł Zurgi i myśliwego Nadira.


Piękno i ironia (maj 2027)

Piękno i ironia to tryptyk baletowy, w którym wybitni tancerze Polskiego Baletu Narodowego zaprezentują dwie nowe choreografie Katarzyny Kozielskiej i Eyala Dadona oraz uwielbiany na całym świecie balet Kaktusy Alexandra Ekmana.


Opowieści Hoffmanna, Jacques Offenbach (czerwiec 2027)

Amerykańska reżyserka Lydia Steier nad Wisłą zaprezentuje swoją artystyczną interpretację Opowieści Hoffmanna. Opera z muzyką Jacques’a Offenbacha, do libretta Jules’a Barbiera
i Michela Carrégo opartego na opowiadaniach E.T.A. Hoffmanna. Pisarz był jednym z najbardziej oryginalnych, choć pozostającym na marginesie głównego nurtu, przedstawicielem niemieckiego romantyzmu początku XIX wieku. Opera została skomponowana w 1880 roku i do dziś wzbudza emocje, rozśmiesza i skłania do refleksji. Spektakl to koprodukcja z Staatsoper Unter den Linden w Berlinie.


Repertuar

W sezonie 2026/2027 na scenie Teatru Wielkiego - Opery Narodowej nie zabraknie cenionych i lubianych tytułów z poprzednich lat. Wróci Tosca, czyli klasyczna historia miłosna w nowej odsłonie Barbary Wysockiej. W repertuarze znajdą się również uznane produkcje, takie jak wielokrotnie nagradzana Madame Butterfly czy Król Roger, w reżyserii Mariusza Trelińskiego.
Wrócą także premiery z 2025 roku – Barbara Wiśniewska zaprezentuje ponownie historię powojennej odbudowy Warszawy (Najlepsze miasto świata. Opera O Warszawie), Marek Weiss verdiowskiego Falstaffa a Barbara Wysocka swoją inscenizację Romea i Julii Gounoda. Po raz kolejny będzie można zobaczyć futurystyczną wizję reżyserki Agnieszki Smoczyńskiej, czyli spektakl Simon Boccanegra.

Z zapowiadanych w poprzednim sezonie projektów czekają nas jeszcze Urojenia z muzyką Karola Szymanowskiego (premiera w czerwcu 2026). Spektakl Izadory Weiss łączy dwie kobiece postacie – Roksanę z Króla Rogera i Virginię Woolf – w poetyckiej medytacji nad kobiecością, samotnością i pamięcią. Z klasycznych propozycji baletowych w repertuarze znajdziemy także Giselle, Don Kichota, Draculę oraz wychwalanego przez recenzentów Prometeusza.


Koncerty Symfoniczne


Z inicjatywy dyrektora Borisa Kudlički zainaugurowany został cykl dający kolejną możliwość obcowania z najznakomitszymi dziełami muzyki klasycznej – Koncerty Symfoniczne. Nowy sezon otworzy Gustav Mahler i jedno z najbardziej znanych dzieł austriackiego kompozytora. II Symfonia c‑moll, znana jako Zmartwychwstanie lub Wskrzeszenie, zachwyci połączeniem kontemplacyjnej atmosfery, dramatycznych tonów marsza żałobnego i sakralnych nut optymistycznego wyznania wiary.

Johannes Brahms i jego II Koncert fortepianowy przeniosą publiczność w brzmienia światowego romantyzmu. Zmiana epok i przeskok czasowy odbędą się dzięki Pawłowi Kleckiemu i jego III Symfonii. Zakończeniem będą Wariacje Enigma Edwarda Elgara. Giuseppe Verdi i jego arcydzieło muzyki oratoryjnej – Requiem – od ponad wieku zachwyca publiczność. Msza żałobna wyraża żal Verdiego po stracie przyjaciela Alessandro Manzoniego. Słynna Uczta Baltazara Williama Waltona stworzy doskonałą okazję do popisowego występu chóru i orkiestry oraz solistów. W partii solowej usłyszymy Tomasza Koniecznego – gwiazdę polskiej i międzynarodowej sceny operowej oraz dyrektora artystycznego Baltic Opera Festival.
Tradycyjnie, aby w wyjątkowej scenerii TWON pożegnać stary rok i przywitać nowy, odbędzie się Gala Sylwestrowa; trzy dni później zabrzmi Koncert Noworoczny.



Wielkie nazwiska  


Jednym z głównych twórców artystycznej zmiany w TWON jest Yoel Gamzou mianowany na dyrektora muzycznego instytucji. Dyrygent odpowiedzialny jest za kształtowanie profilu muzycznego przez najbliższe lata. Gamzou w sezonie 2026/2027 poprowadzi premiery
i koncerty symfoniczne.

Na czele Polskiego Baletu Narodowego pozostaje Krzysztof Pastor, kontynuujący prowadzenie jednego z najważniejszych zespołów baletowych w Europie.

W programie zaplanowanym na sezon 2026/2027 wystąpią także liczni wybitni soliści
i dyrygenci z międzynarodowym dorobkiem m.in. Malin Byström, Artur Ruciński, Aušrinė Stundytė, Tomasz Konieczny, Marianne Croux, Jakub Józef Orliński, Aigul Akhmetshina, Rafał Siwek, Evelyn Herlitzius, Piotr Buszewski, Kang Wang, Jamez McCorkle, Adam Palka oraz Mark Wigglesworth, Sébastien Rouland, Keri-Lynn Wilson, Evan Rogister, Robert Jindra, Francesco Angelico, Pierre Dumoussaud, Manuel Coves i Alexei Baklan.



Działania pozasceniczne i edukacja


Nowy sezon to także rozbudowany program pozasceniczny: wystawy, warsztaty, działania edukacyjne, propozycje dla seniorów, oprowadzania za kulisami oraz zaproszenia na próby. Akademia Operowa obchodzi 16. rok działalności, a Chór Dziecięcy rozpoczyna 10. sezon. Te działania mają pogłębiać zaangażowanie publiczności i budować nowe wspólnotowe doświadczenia.



Sztuka w Operze


Znane miejsce ulegnie przemianie – Galeria Opera zostanie przekształcona w salę baletową, a w przestrzeniach teatru pojawią się wystawy i wydarzenia ściśle powiązane ze spektaklami. Yarema Malashchuk i Roman Khimei pokażą instalację You Shouldn’t Have To See This, prezentowaną wcześniej w wystawie Dare to Dream na 60. Biennale w Wenecji. Ekspozycja w TWON wejdzie w dialog z premierą Matek Chersonia, tworząc wielowymiarowe spotkanie sztuk. Z kolei Mirosław Bałka, artysta i autor scenografii do Czarodziejskiej góry, zagłębi się w historię Salome. Widzowie wystawy skonfrontują tę opowieść z listopadową premierą opery. Piotr Uklański (artysta, reżyser i fotograf) odmieni wnętrze gmachu. W jaki sposób? Dowiemy się w maju 2027 roku.



Inwestycje


Nowe przestrzenie mają wymiar nie tylko artystyczny. W sezonie 2026/2027 rozpoczynamy pierwszy etap inwestycji, która otworzy teatr na nowe możliwości pracy, spotkania
i tworzenia. Teatr będzie się zmieniać stopniowo, a prace będą prowadzone tak, aby teatr mógł działać nieprzerwanie.

Sprzedaż biletów na wydarzenia w sezonie 2026/2027 ruszy 21 maja o godzinie 11.00

informacja prasowa

środa, 16 listopada 2022

NFM l Nominacje do International Classical Music Awards 2023 dla płyt zespołów NFM

Aż trzy albumy zespołów Narodowego Forum Muzyki im. W. Lutosławskiego we Wrocławiu zostały nominowane do nagrody International Classical Music Awards 2023.

W kategorii Muzyka współczesna (Contemporary Music) nominację otrzymała płyta Paweł Mykietyn II.

Dyrygenci: Bassem Akiki, Benjamin Shwartz

Wykonawcy: Marcin Zdunik – wiolonczela, NFM Filharmonia Wrocławska


Program:

Paweł Mykietyn

II Koncert na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną

Hommage a Oskar Danicki na orkiestrę symfoniczną


W kategorii Program różnorodny (Assorted Program) nominowany został album Live in Wrocław.

Dyrygent: Jerzy Maksymiuk

Wykonawcy: Szymon Krzeszowiec – skrzypce, Adam Krzeszowiec – wiolonczela, Jan Krzeszowiec – flet, NFM Filharmonia Wrocławska

Program:

Camille Saint-Saëns 

La muse et le poète, Op. 132 na skrzypce, wiolonczelę i orkiestrę

Bohuslav Martinů 

Koncert na flet, skrzypce i orkiestrę H. 252

Henryk Krzeszowiec 

Trio con brio na flet, skrzypce i wiolonczelę




W kategorii Barokowa Muzyka Wokalna (Baroque Vocal) nominację otrzymała płyta Johann David Heinichen – Dresden Vespers.

Dyrygent: Jarosław Thiel

Wykonawcy: Ensemble Polyharmonique, Wrocławska Orkiestra Barokowa

Program:

Johann David Heinichen

Dixit Dominus SeiH44

Confitebor SeiH32

Beatus vir SeiH28

Laudate pueri SeiH84

Laudate Dominum SeiH83

Iste confessor SeiH58a

Magnificat SeiH93

Alma Redemptoris Mater SeiH23

Litaniæ de Sancto Xaverio SeiH87

Zwycięzcy zostaną ogłoszeni 18 stycznia 2023 r., a uroczystość wręczenia nagród International Music Awards 2023 oraz koncert galowy odbędą się 21 kwietnia 2023 r. w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu.

informacja prasowa

 

poniedziałek, 17 grudnia 2018

Werdykt jury 11. Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia

16 grudnia br. został ogłoszony werdykt 11. Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia. Jury konkursu Inferno obradowało w składzie: Anamarta de Pizarro, Ivan Medenica, Igor Lozada  oraz António Araújo i przyznało nagrody w dziewięciu kategoriach. 


W tym roku zestaw nagród był nietypowy, bo członkowie jury podjęli decyzję przyznania aż dwóch nagród ex-aequo, za najlepszą produkcję i za najlepszą rolę kobiecą. Grand Prix zostało podzielone pomiędzy „Pod presją” w reżyserii Mai Kleczewskiej z Teatru Śląskiego oraz „Zapiski z wygnania” w reżyserii Magdy Umer z Teatru Polonia, dzieląc nagrodę w wysokości 50.000 zł.
Jednocześnie za najlepsze role kobiece zostały wyróżnione aktorki grające w w/w przedstawieniach: Sandra Korzeniak i Krystyna Janda. 

Magdalena Cielecka odbiera nagrodę za muzykę do Wyjeżdżamy

W rolach drugoplanowych zostali docenieni Jadwiga Jankowska-Cieślak za rolę w „Wyjeżdżamy” oraz Jan Sobolewski za rolę w „Żabach”. Za najlepszego reżysera jury uznało Michała Borczucha, nagrodę za scenografię do spektaklu „Wyjeżdżamy” otrzymała Małgorzata Szczęśniak, a Paweł Mykietyn nagrodę za muzykę do tego przedstawienia.

Maja Ostaszewska odbiera nagrodę za scenografię do Wyjeżdżamy

Uzasadniając Grand Prix dla „Zapisków z wygnania” w reżyserii Magdy Umer jury napisało: „Wykorzystując wysoki stopień realizmu w przedstawieniu tak aktorskim, jak
i scenograficznym, nagrodzona produkcja wychodzi daleko poza emocje. Zamierzony cel osiąga poprzez multimedia, szczególny styl gry głównej aktorki oraz atmosferę dramatu. Ich połączenie daje potężny ładunek emocjonalny o politycznym wydźwięku”.

Uzasadnienie nagrody ex-aequo za najlepszą produkcję festiwalu dla „Pod presją” w reżyserii Mai Kleczewskiej:
„Nie uciekając się do żadnych nowych, wymyślnych form teatralnych, trzymając się jedynie potężnego i doniosłego politycznie tekstu oraz fantastycznej gry aktorskiej, przedstawienie łączy doświadczenia subiektywne z pamięcią, by otwarcie mówić o ekstremizmach odradzających się nie tylko w Polsce, ale w całym świecie”.
Nagroda w wysokości 50 000 zł ufundowana przez Prezydenta Miasta Krakowa zostanie podzielona pomiędzy obydwie produkcje.

Michał Borczuch otrzymał nagrodę w wysokości 10 000 zł za najlepszą reżyserię spektaklu „Żaby”, za „opartą na zaufaniu i zrozumieniu współpracę ze swoim zespołem, w czasie której opuszcza własną strefę komfortu i podejmuje ryzyko tworzenia autentycznego, dziwnego, potężnego i szczerego świata scenicznego”.

Jury festiwalu ogłaszające werdykt

W uzasadnieniu werdyktu za pierwszoplanowe role żeńskie jury napisało:
"Sandra Korzeniak w swojej roli w spektaklu „Pod presją” „wykorzystując realistyczną, psychologiczną grę aktorską, wychodzi daleko poza ograniczające ją ramy. Tworzy wspaniałą dramatyczną rolę obłąkanej reprezentując polityczną tożsamość kobiety we współczesnym, pełnym ucisku, świecie. I paradoksalnie, to właśnie z niej emanuje wyjątkowe poczucie wolności”. Natomiast o roli Krystyny Jandy jury powiedziało: „opierając się na literackich wzorach, aktorka ucieleśnia polityczne i humanistyczne treści, nie wykorzystując ani realistycznych, bądź melodramatycznych mechanizmów, ani osądów. Jej głos – dosłownie i metaforycznie – wyraża głośny sprzeciw wobec faszyzmu, nie ferując żadnych wyroków”.

Obie aktorki otrzymały nagrody w wysokości 10 000 zł.
Nagroda za pierwszoplanową rolę męską powędrowała do Szymona Czackiego, grającego
w przedstawieniu „Konformista 2029”, który „choć był obecny na scenie przez niemal cały spektakl, nie koncentrował się na sobie. Jego obecność polegała na subtelnych relacjach
z partnerami scenicznymi”. Nagroda aktorska w wysokości 10 000 zł.

„Scenografia stanowi nie tylko miejsce, w którym rozgrywa się spektakl i pojawiają się bohaterowie, lecz również tło wszystkich tematów: przychodzenia i wychodzenia, przechodzenia i odchodzenia - tu rozwijają się w niezależną geografię” – tak jury uzasadniło nagrodę (10 000 zł) za najlepszą scenografię i kostiumy dla Małgorzaty Szczęśniak do „Wyjeżdżamy”.
Nagrodę (10 000 zł) za muzykę i reżyserię dźwięku do tego spektaklu otrzymał Paweł Mykietyn za stworzenie „potężnego krajobrazu dźwięków”.

Nagrody festiwalowe

Za role drugoplanowe zostali nagrodzeni Jadwiga Jankowska-Cieślak („Wyjeżdżamy”) i Jan Sobolewski („Żaby”). Nagrody za drugoplanowe role aktorskie wynosiły 5000 zł.

Jury, podejmując decyzję o przyznaniu podwójnych nagród za najlepszą produkcję oraz za pierwszoplanowe role żeńskie, nie przyznało jednocześnie nagród w dwóch kategoriach – dla najlepszego zespołu oraz za multimedia. Wszystkie nagrody poza Grand Prix ufundowało Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
W czasie trwającego od 8 do 16 grudnia festiwalu pokazano 28 przedstawień, w tym 14 w konkursie Inferno.


 informacja prasowa, materiały organizatorów

czwartek, 20 lutego 2025

Bomsori Kim i NFM Filharmonia Wrocławska uczci koncertem jubileusz 80-lecia Polskiego Wydawnictwa Muzycznego /zapowiedź/

 7 marca 2025 Narodowe Forum Muzyki zaprasza na koncert, którego gwiazdą będzie wybitna koreańska skrzypaczka Bomsori Kim, a towarzyszyć jej będzie NFM Filharmonia Wrocławska. Koncert jest częścią wydarzeń związanych z jubileuszem 80-lecia Polskiego Wydawnictwa Muzycznego. Z tej okazji odbędą się także spotkania: z prof. Agatą Zubel (dla uczniów szkół średnich), z dyrektorem PWM dr. Danielem Cichym. Ponadto wykład o Witoldzie Lutosławskim wygłosi autorka jego monografii: Danuta Gwizdalanka. Zaśpiewa też Chór Melomana, a na placu Wolności odbędą się prezentacje gdańskiego carillonu w wykonaniu Moniki Kaźmierczak.


Jubileusz otworzy wykonanie Na zewnątrz czasu Agaty Zubel przeznaczone na solistkę hologramową i orkiestrę, prawykonane w Donaueschingen w 2022 roku. Jako motto utworu twórczyni wybrała następujący ustęp z "W poszukiwaniu straconego czasu" Marcela Prousta: „Człowiek wyobraża sobie przyszłość jako refleks teraźniejszości rzutowanej w pustą przestrzeń, gdy ona jest wynikiem – często bardzo bliskim – przyczyn, przeważnie dla nas nieuchwytnych”. Fragmenty prozy tego autora, będące refleksją na temat czasu i jego znaczenia dla ludzkiej egzystencji, stanowią komentarze do siedmiu części dzieła. Wysłuchamy także I Koncertu skrzypcowego Karola Szymanowskiego. W pracy nad odchodzącą od romantycznych konwencji kompozycją pomagał autorowi skrzypek Paweł Kochański. Oniryczne, a zarazem pełne emocji dzieło powstało jesienią 1916 roku, jednak na prawykonanie musiało czekać aż osiem lat. Za jedno ze źródeł inspiracji posłużył Szymanowskiemu wiersz Tadeusza Micińskiego "Noc majowa".

Druga część koncertu poświęcona będzie muzyce polskiej powstałej w pierwszej dekadzie po zakończeniu II wojny światowej. W folkloryzującej Rapsodii z 1949 roku autorstwa Grażyny Bacewicz – jak pisze biografka artystki Małgorzata Gąsiorowska – „elementy romantyczno-ekspresyjne przeplatają się ze skocznością”. Jako ostatni tego wieczoru zabrzmi Koncert na orkiestrę – pełen rozmachu, wirtuozowski utwór patrona NFM, Witolda Lutosławskiego. Dzieło napisane zostało na zamówienie Witolda Rowickiego, dyrektora Filharmonii Warszawskiej, który poprowadził jego prawykonanie w 1954 roku. Twórca wykorzystał w tym dziele melodie mazowieckich pieśni zebranych w XIX wieku przez Oskara Kolberga. Tak powstała trzyczęściowa, pełna blasku kompozycja interpretowana jako podsumowanie wczesnego okresu działalności, w którym artysta często opierał się na materiale ludowym.

Program:

A. Zubel Na zewnątrz czasu na solistkę hologramową i orkiestrę

K. Szymanowski I Koncert skrzypcowy op. 35

***

G. Bacewicz Rapsodia na skrzypce i orkiestrę 

W. Lutosławski Koncert na orkiestrę

Wykonawcy:

Duncan Ward – dyrygent

Bomsori Kim – skrzypce

NFM Filharmonia Wrocławska

Czas trwania:

120 minut


Muzyczne prezentacje gdańskiego carillonu


Program:

K. Knittel Gdańska nostalgia

Z. Krauze Hejnał

H. Kulenty Cristal en cristal

K. Meyer Memento

P. Mykietyn STOP

A. Nowak Trzy wezwania

D. Przybylski Wizje

M. Ptaszyńska Dzwony św. Katarzyny

E. Sikora Running North

J. Wnuk-Nazarowa Ciacona


Godziny prezentacji:

16.30–17.00 – Krzysztof Knittel (10'), Paweł Mykietyn (8')

18.30–19.00 – Hanna Kulenty (11'), Krzysztof Meyer (7')

ok. 21.00 (po koncercie) – Aleksander Nowak (11'), Zygmunt Krauze (5')

Wykonawcy:

Monika Kaźmierczak – carillon

Lokalizacja: Wrocław, plac Wolności


Zacznij od Bacha


07.03 pt. 17:00

NFM, Sala Czerwona

Chór Melomana to projekt skierowany do wszystkich, którzy chcieliby oderwać się od codziennych trosk i pośpiewać w sali o wspaniałej akustyce. Dzieci, młodzież i dorośli mogą rozwinąć swoje wokalne umiejętności pod okiem profesjonalnych chórmistrzów, doskonalić słuch muzyczny, a podczas tego spotkania odkryć piękno utworów Zbigniewa Wodeckiego. Będzie to możliwe dzięki sporządzonemu przez Krzysztofa Herdzina wspaniałemu opracowaniu piosenek tego artysty na fortepian, głos i gitarę. Zbiór ukazał się nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego, otwierając serię „Klasycy polskiej piosenki”.

Wykonawcy:

Aleksandra Szymańska / Dominik Jarocki – przygotowanie i prowadzenie

Uczestnicy Chóru Melomana



Portrety wielkich kompozytorów – Witold Lutosławski


Wykład z serii Portrety wielkich kompozytorów poświęcony będzie patronowi NFM, Witoldowi Lutosławskiemu. Historię życia i twórczości tego wybitnego kompozytora przybliży dr Danuta Gwizdalanka, autorka licznych artykułów i publikacji o muzyce. Jej książka "Lutosławski" ukazała się w ramach popularyzatorskiej serii Małe Monografie o znanych i lubianych kompozytorach polskich i zagranicznych różnych epok, wydawanej przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne. Nie tylko fakty o kompozytorze, ale również portret osobowości artysty i człowieka przybliży muzykolożka, która miała okazję osobiście poznać Witolda Lutosławskiego.

Na wykład zapraszamy nie tylko uczestników Akademii Melomana NFM, inicjatywy zrzeszającej wszystkich, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę muzyczną i stać się bardziej świadomymi uczestnikami życia kulturalnego, ale też wszystkie osoby zainteresowane wysłuchaniem prelekcji o Witoldzie Lutosławskim.

dr Daniel Cichy, fot. B. Barczyk

Spotkajmy się w NFM – dr Daniel Cichy


07.03 pt. 18:00

NFM, foyer -1, czerwone kanapy

informacja prasowa



piątek, 7 sierpnia 2020

Usłysz po raz pierwszy organy w NFM!

II Koncert na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną Pawła Mykietyna i "Obrazki z wystawy" Modesta Mugsorgskiego wykona podczas koncertu w dniu 14 sierpnia 2020 r. NFM Filharmonia Wrocławska pod batutą Bassema Akiki. Partię solową zagra Marcin Zdunik. Podczas tego wieczoru, w ostatniej części, po raz pierwszy usłyszymy brzmienie organów NFM!

Paweł Mykietyn, fot. Jacek Poremba/NFM

Podczas koncertu 14 sierpnia NFM Filharmonię Wrocławską poprowadzi Bassem Akiki, a partię solową wykona Marcin Zdunik. Wysłuchamy dwóch dzieł, które różni prawie wszystko: stylistyka, czas powstania oraz założenia kompozycyjne. II Koncert na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną Pawła Mykietyna jest nowym utworem polskiego twórcy, z kolei Obrazki z wystawy Modesta Musorgskiego to powszechnie znane i lubiane miniatury fortepianowe – tego wieczoru zabrzmią w rzadko prezentowanej wersji, a w ostatniej ich części po raz pierwszy usłyszymy brzmienie organów NFM!

Swoje prawykonanie II Koncert na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną Mykietyna miał w marcu ubiegłego roku w Warszawie. Partię solową zagrał rozpoznawalny, mający szeroki repertuar i chętnie sięgający po dzieła współczesne Marcin Zdunik, a całość poprowadził Bassem Akiki. Ci sami artyści wystąpią również podczas tego koncertu. Utwór został znakomicie przyjęty, był chwalony zwłaszcza za komunikatywność i emocjonalność języka muzycznego.

Suita Obrazki z wystawy to jedno z najbardziej znanych dzieł Musorgskiego. Powstała jako wyraz hołdu złożonego przez kompozytora przyjacielowi, malarzowi Wiktorowi Hartmannowi. Rosyjski twórca umuzycznił wybrane obrazy kolegi. Poszczególne ogniwa to m.in. melancholijny Stary zamek, Bydło, figlarny Taniec kurcząt w skorupkach, muzyczny portret bogatego i biednego Żyda, czyli Samuel Goldenberg i Szmul, upiorna Chatka na kurzej stopce i wieńcząca dzieło monumentalna Wielka Brama Kijowska. Suita Musorgskiego w oryginale była przeznaczona na fortepian, jednak prędko doczekała się licznych opracowań na orkiestrę. Najbardziej znana jest bez wątpienia aranżacja przygotowana przez Maurice’a Ravela. Podczas tego koncertu utwór zabrzmi w znacznie rzadziej wykonywanej orkiestracji Waltera Goehra z 1942 roku.

Podczas tego koncertu po raz pierwszy usłyszymy w NFM organy piszczałkowe, których budowę w Sali Głównej niedawno zakończono. Za ich sprawą muzyka minionych wieków zabrzmi pełniej, a możliwość zagrania współczesnych utworów przeznaczonych na organy otworzy drogę do poznania wielu nowych kompozycji. Instrument został zaprojektowany i wykonany przez organmistrzów z pracowni Orgelbau Klais z Bonn, która szczyci się ponad stuletnią tradycją i doświadczeniem.

Już teraz pragniemy Państwa serdecznie zaprosić na wyjątkowe koncerty inaugurujące organy w NFM, które odbędą się w listopadzie 2020 r.! Szczegółowe informacje przekażemy wkrótce.

Więcej o naszych organach można przeczytać na www.nfm.wroclaw.pl/organy.

Wykonawcy:

Bassem Akiki – dyrygent

Marcin Zdunik – wiolonczela

NFM Filharmonia Wrocławska


Program:

P. Mykietyn II Koncert na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną

M. Musorgski Obrazki z wystawy

czas trwania: 60′

W koncercie nie przewidziano przerwy.

Zapewniamy, że jesteśmy w stałym kontakcie ze służbami sanitarnymi i organizujemy nasze wydarzenia zgodnie z ich zaleceniami i wytycznymi. Wszystkie koncerty odbywają się bez przerw.

Z pozdrowieniami

Zespół NFM

informacja prasowa

środa, 29 sierpnia 2018

Polonica na 43. FPFF, czyli polski wkład w światowe kino

Siedem filmowych koprodukcji międzynarodowych, które powstały ze znaczącym polskim udziałem, zaprezentuje tegoroczna sekcja Polonica na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. 


Polonica to najstarsza, obok Konkursu Głównego, festiwalowa sekcja Festiwalu. Podczas 43. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, zaprezentowane zostaną filmy:

„Droga Aszera”, reżyseria: Matan Yair 

„Kawki na drodze”, reżyseria: Olmo Omerzu 

„Rodzina na sprzedaż”, reżyseria: Diego Lerman 

„Szron”, reżyseria: Sharunas Bartas 

„W cieniu drzewa”, reżyseria: Hafsteinn Gunnar Sigurðsson 

„Żniwa”, reżyseria: Etienne Calos 

Ich produkcję dofinansował Polski Instytut Sztuki Filmowej. – Koprodukcje mniejszościowe w PISF są ważnym narzędziem współpracy z innymi krajami, a już wkrótce rynek międzynarodowy otworzy się dla nas jeszcze bardziej dzięki przygotowywanej ustawie o finansowym wspieraniu produkcji audiowizualnej. Tak zwane „zachęty" w znaczący sposób wpłyną na wzrost inwestycji w przemyśle filmowym, zwiększą potencjał i konkurencyjność polskiego rynku filmowego w stosunku do rynków innych krajów europejskich – mówi Radosław Śmigulski, Dyrektor Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

Droga  Aszera, fot. organizatorów

„Droga Aszera” (Polska, Izrael) to przejmująca opowieść o wchodzeniu w dorosłość oraz intensywnej relacji syna z ojcem. Autorem zdjęć jest Bartosz Bieniek, a polskim producentem –Stanisław Dziedzic.

Kawki na drodze, 
„Kawki na drodze” (Polska, Czechy, Słowenia, Słowacja) to przykład kina drogi, w którym dwóch nastolatków przemierza Czechy skradzionym samochodem. Polską producentką tego filmu jest Natalia Grzegorzek, a muzykę skomponował Paweł Szamburski.

Rodzina na sprzedaż
Wojciech Staroń zrealizował zdjęcia do filmu „Rodzina na sprzedaż” (Polska, Argentyna, Brazylia, Francja, Niemcy, Dania). To historia kobiety, która utraciwszy własne dziecko, zamierza adoptować noworodka z biednej argentyńskiej rodziny. Producentką ze strony polskiej jest Małgorzata Staroń. 

Szron

Andrzej Chyra i Weronika Rosati zagrali w filmie „Szron” (Litwa, Francja, Ukraina, Polska), w którym muzykę skomponował Paweł Mykietyn. Film opowiada o dwójce młodych Litwinów, którzy wraz konwojem humanitarnym trafiają w rejony ogarnięte wojną w Donbasie. Polską producentką filmu jest Maria Blicharska.

Film „W cieniu drzewa” (Islandia, Polska, Dania) ukazuje perypetie dwóch rodzin, pozornie spokojnych mieszkańców Reykjaviku, zaangażowanych w sąsiedzki spór o tytułowe drzewo rosnące na granicy ich posesji. Autorką zdjęć w filmie jest Monika Lenczewska. W gronie koproducentów znalazły się Klaudia Śmieja i Beata Rzeźniczek.

Żniwa
W Republice Południowej Afryki toczy się z kolei akcja filmu „Żniwa” (RPA, Grecja, Francja, Polska). To historia dwóch chłopców, którzy rywalizują o swoje miejsce w rodzinie i względy matki – dla jednego rodzonej, dla drugiego przybranej. Zdjęcia do filmu zrealizował Michał Englert, a za montaż odpowiada Agnieszka Glińska. Producentem filmu ze strony polskiej jest Mariusz Włodarski.

Dodatkowo w programie sekcji znalazł się film „Escape” (Wielka Brytania, Zimbabwe) w reżyserii Agnieszki Piotrowskiej i Joe Njagu. Współreżyserka, Agnieszka Piotrowska, jest też autorką scenariusza filmu. Za montaż odpowiada Anna Dobrowodzka. „Escape” opowiada historię dwudziestoparolatka o mieszanych korzeniach etnicznych, który poszukuje prawdy o własnej tożsamości.

Escape

Wybranym projekcjom będą towarzyszyć spotkania z twórcami filmów. 43. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych odbędzie się w dniach 17-22 września 2018 roku. Szczegółowy harmonogram festiwalowych pokazów filmowych i spotkań ogłosimy 5 września. Wtedy też ruszy sprzedaż biletów na pojedyncze seanse.

informacja prasowa



wtorek, 17 września 2024

Eufonie 2024 - o listopadowym festiwalu i koncertach

Zbliża się 6. edycja Eufonii, która otwiera nowy rozdział w historii festiwalu. Tegoroczna odsłona to wielkie dzieła, muzyka dawna i współczesna, eksperymenty, transformacje i nowoczesne interpretacje. W listopadzie podczas festiwalowych wydarzeń spotkamy się z artystami z 12 krajów. Za nami już dwa koncerty zapowiadające festiwal z udziałem Monodii Polskiej i A. Struga. Zobacz fotorelację z koncertu, który odbył się 11.09, i sprawdź kto zagra i zaśpiewa w tym roku!


Echa i pogłosy: muzyczna podróż po Europie Środkowo-Wschodniej. Szósta edycja festiwalu otwiera nowy rozdział w historii Eufonii. Tegoroczna odsłona to wielkie dzieła, muzyka dawna i współczesna, eksperymenty, transformacje i nowoczesne interpretacje. Po raz pierwszy zawitamy z koncertami poza Warszawę: do Krakowa, Lusławic, Lublina, Katowic i Dębicy. Również po raz pierwszy w programie festiwalu znalazły się sceniczne wersje oper, w tym premiera „Czarnej maski” Krzysztofa Pendereckiego w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej. Oficjalne otwarcie Eufonii odbędzie się na tej samej scenie z udziałem światowej sławy mezzosopranistki Elīny Garanči. Będzie to jej pierwszy występ w Warszawie. Zaproszenie do udziału w festiwalu przyjęły też inne gwiazdy światowego formatu oraz polskiej sceny muzycznej. W listopadzie zapraszamy na muzyczną wędrówkę po naszym europejskim regionie i po Polsce. Przewodnikami podczas tej wyprawy będą w tym roku artyści z Litwy, Łotwy, Słowacji, Czech, Chorwacji, Ukrainy, Armenii, Anglii, Francji, Niemiec, USA i Szwajcarii.

Cechą charakterystyczną Eufonii pozostaje różnorodność i bogactwo repertuaru. Festiwal, jak zawsze, oferuje bogatą paletę utworów łączących przeszłość z teraźniejszością i udowadnia, że dawne tradycje muzyczne mogą wciąż inspirować współczesnych twórców. Repertuar tegorocznej edycji to także dialog między tradycją a nowoczesnością, przenikanie się muzycznych idei na przestrzeni wieków. Narodowe Centrum Kultury, organizator festiwalu, stara się w ten sposób przyciągnąć do sal koncertowych zarówno miłośników muzyki klasycznej, jak też entuzjastów nowych brzmień, młodszą publiczność, poszukującą alternatywnych dźwięków w muzyce.

Tegoroczny repertuar festiwalu zespół programowy podzielił na trzy przenikające się sekcje:

  • Alterfonie (Skalpel, Dobrawa Czocher & Goście, Gurdjieff Ensemble, Kwartludium & Jacaszek, Operomanija, La Tempȇte);
  • Wielkie Dzieła (Elīna Garanča, Jubileusz Joanny Wnuk-Nazarowej, Pawła Szymańskiego, utwory Krzysztofa Pendereckiego, Pawła Mykietyna, Karola Szymanowskiego);
  • Muzyka Przeszłości (Venceslao re di Polonia Antonio Caldary w wykonaniu {Oh!} Orkiestry i solistów, występy The Sixteen, Marti & Gondko, Solamente Naturali, Bastarda).

Tegoroczne Eufonie zostały wzbogacone o wstęp i epilog. Czerwcowy koncert Eufonie – Preludium, z udziałem Adama Struga i zespołu Monodia Polska, będzie miał zaskakującą, prapremierową kontynuację w listopadzie. To występ duetu Skalpel, który na specjalne zamówienie festiwalowe zaprezentuje oryginalną, autorską interpretację zarejestrowanych w czerwcu utworów wykonywanych przez Struga i Monodię Polską. Preludium można traktować też jako zapowiedź różnorodności programu, w którym nie zabraknie muzyki średniowiecza, renesansu oraz baroku w interpretacji wybitnych artystów, takich jak: Bastarda, The Sixteen, Corina Marti i Michał Gondko oraz zespół Solamente Naturali. 11 września wieczorem zaplanowano drugie wydarzenie poprzedzające festiwal: Eufonie - Prolog: Kochanowski Wika / Strug / Monodia Polska. Festiwalowym epilogiem będzie natomiast wykonanie Siedmiu Bram Jerozolimy Krzysztofa Pendereckiego 13 grudnia br. w Dębicy.

Drugie specjalne zamówienie festiwalowe zrealizowała Dobrawa Czocher, która wykona prapremierowo utwory inspirowane suitami wiolonczelowymi Jana Sebastiana Bacha. Zespół Bastarda przedstawi pieśni ze „Śpiewnika Śląskiego” Valentina Trillera. Niezwykle interesującym punktem programu będzie również koncert zespołu Kwartludium z Michałem Jacaszkiem. Artyści zaprezentują dźwięki inspirowane bogatą tradycją Kolchidy.

Inspiracje, które przenikają tegoroczny program Eufonii, sięgają daleko poza Europę Środkowo-Wschodnią. Podróżujemy muzycznie do źródeł kultury łacińskiej i arabskiej, na Bliski Wschód. Taką wyprawą będzie np. występ Gurdjieff Ensemble, obfitujący w armeńską tradycję i ducha orientu. Z kolei podczas symfonicznego koncertu „Baśnie nocy”, z udziałem Iwony Sobotki, Chóru i Orkiestry Filharmonii Narodowej pod dyrekcją Michała Klauzy, usłyszymy pełne orientalizmu i liryzmu Pieśni księżniczki z baśni op. 31 oraz Pieśni o nocy op. 27 Karola Szymanowskiego i ekspresyjny Taniec siedmiu zasłon z opery Salome Richarda Straussa.

Festiwalowi od pierwszej edycji towarzyszą dzieła Krzysztofa Pendereckiego. Tym razem będzie to wykonanie „Siedmiu bram Jerozolimy” w interpretacji Orkiestry i Chóru Filharmonii im. K. Szymanowskiego w Krakowie, Chóru Polskiego Radia oraz znakomitych solistów: Iwony Hossy, Karoliny Sikory, Anny Lubańskiej, Rafała Bartmińskiego, Artura Jandy, Sławomira Hollanda. To dzieło przeniesie nas symbolicznie do Jerozolimy, kolebki trzech religii. Na koncert zapraszamy festiwalową publiczność do Warszawy (24.11), Krakowa (2.11) oraz Dębicy (13.12).

Na festiwalu nie zabraknie również współczesnych nawiązań do dawnych form muzycznych. Paweł Mykietyn zaprezentuje „Pasję wg św. Marka” - swoją interpretację gatunku kojarzonego przede wszystkim z okresem baroku, nadając mu nowoczesną, współczesną formę. W programie festiwalu znalazły się też trzy opery, z których każda ukazuje inne oblicze tego gatunku. Usłyszymy XVIII-wieczną operę „Venceslao, re di Polonia” Antonio Caldary, inspirowaną historią Władysława IV Wazy, „Czarną Maskę” Krzysztofa Pendereckiego, opartą na dziele Gerharta Hauptmana, oraz współczesną, niekonwencjonalną operę „Have a good day!”, opowiadającą o życiu kasjerów supermarketu.

Podczas Eufonii uczcimy też jubileusze wybitnych polskich kompozytorów: Joanny Wnuk-Nazarowej i Pawła Szymańskiego. Jubileusz Wnuk-Nazarowej stanie się pretekstem do głębszego zanurzenia się w twórczość kobiet-kompozytorek, od Grażyny Bacewicz po Hannę Kulenty, której „Mémoire de Mémoire” zostanie wykonane w Polsce po raz pierwszy.

Festiwal Eufonie w sposób komplementarny uzupełnia polski repertuar koncertowy o utwory nieznane lub rzadko wykonywane w Polsce. Europa Środkowo-Wschodnia, do której muzycznych tradycji odwołują się organizatorzy, to niezwykle interesujący i inspirujący muzycznie region. W kulturowym tyglu pełnym inspiracji, różnorodności płynącej z doświadczeń każdego z tych krajów i miejsc, powstaje niepowtarzalna opowieść o nas i naszym regionie. 

Patronat honorowy nad festiwalem jak co roku obejmują ambasadorzy krajów regionu, a sam festiwal wspiera politykę Partnerstwa Wschodniego i jest ważnym narzędziem dyplomacji kulturalnej Polski. Festiwal realizuje również Cele Zrównoważonego Rozwoju Agendy 2030 ONZ.

W tym roku partnerami Eufonii są: Filharmonia Narodowa, Teatr Wielki - Opera Narodowa, Ars Cameralis, Europejskie Centrum Muzyki im. Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach, Festiwal Kody, Nowy Teatr w Warszawie, Państwowe Wydawnictwo Muzyczne, Warszawska Jesień, Filharmonia Krakowska, Instytut Adama Mickiewicza. Wybrane koncerty będą re/transmitowane przez Polskie Radio, które jest członkiem Europejskiej Unii Nadawców (EBU).

informacja prasowa

piątek, 20 lutego 2026

46. Przegląd Piosenki Aktorskiej - znamy program

W dniach od 20 do 29 maja odbędzie się we Wrocławiu 46. Przegląd Piosenki Aktorskiej. Oto jego program.


20 marca, piątek

17:00

II etap Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki:

Radio Wrocław

Bilety: 75, 85 zł

12:00 i 15:00

OFF: Slavic Year Wiosna 2026, reż. Michalina Walusiak

Przyszła siedziba BWA Wrocław, ul. Kolejowa 63

Bilety: 10 zł

18:00 i 20:30

OFF: What is love, reż. Anna Wojtkowiak Williams, Jacek Timingeriu

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

22:30

Klub Festiwalowy: Tantfreaky

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł


21 marca, sobota

16:30 i 19:00

Koncert Galowy: Nie-Boska-Gala, reż. Mateusz Pakuła

Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena

Bilety: 120, 170, 200 zł

14:00

Panel: Jubileusz…istota współczesnej sceny offowej

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 10 zł

12:00, 15:00, 18:00 i 21:00

OFF: Kongres XR, reż. Łukasz Pospieszalski

Bulvary

Bilety: 10 zł

18:00 i 20:30

OFF: Msza, reż. Maciej Ćwieluch

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

23:00

Klub Festiwalowy: Daj Ognia

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł


22 marca, niedziela

16:30 i 19:00

Koncert Galowy: Nie-Boska-Gala, reż. Mateusz Pakuła

Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena

Bilety: 120, 170, 200 zł

17:00

Maja Kleszcz: Nieklikalność

Radio Wrocław

Bilety: 60, 70 zł

20:00

Filip Cembala: MyLove

Piekarnia Żywa Kultura

Bilety: 70 zł

12:00, 15:00, 18:00 I 21:00

OFF: Kongres XR

Bulvary

Bilety: 10 zł

18:00 i 21:00

OFF: Oksytocyna, reż. Maciej Walter

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

22:30

Klub Festiwalowy: Czerwie grają do filmu „Cyrk” Charliego Chaplina

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł


23 marca, poniedziałek

19:00

CocoRosie: Little Death Wishes Live

A2

Bilety: 120 zł

18:00 i 20:30

OFF: La Vida del Pedro, reż. Ewa Kaim

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

22:30

Klub Festiwalowy: Moon Hoax

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł


24 marca, wtorek

18:00

Paprykarz szczeciński, reż. Marcin Liber (Teatr Współczesny w Szczecinie)

Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena

Bilety: 60, 70, 80 zł

18:00 i 20:30

Kosmiczny Dom, reż. Lina Lapelytė (TR Warszawa)

Piekarnia Żywa Kultura

Bilety: 90 zł

20:30

Arek Jakubik: Romeo i Julia żyją

Impart Centrum

Bilety: 80 zł

18:00 i 20:30

OFF: Rozczarowujący epizod, reż. Ewa Platt

Bilety: 10 zł

22:30

Klub Festiwalowy: Molar

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł


25 marca, środa

17:30

Don Giovanni, reż. Cezary Tomaszewski (Akademia Teatralna w Warszawie)

Akademia Sztuk Teatralnych, Duża Scena

Bilety: 35 zł

18:00

Paweł Mykietyn, Maja Laura: Nightfall (Nowy Teatr w Warszawie)

Radio Wrocław

Bilety: 40, 50 zł

20:00

Kasia Lins: Obywatelka K.L.

Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena

Bilety: 80 zł

18:00 i 20:30

OFF: Pieśni ciszy, reż. Bartłomiej Kalinowski

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

22:30

Klub Festiwalowy: Royber Trio

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł


26 marca, czwartek

18:00 i 21:30

Straszny dwór, reż. Anna Obszańska (Narodowy Stary Teatr w Krakowie)

Muzeum Narodowe

Bilety: 90 zł

17:00 i 20:00

Nowy PAN TADEUSZ, tylko że rapowy, reż. Kamil Białaszek (Teatr Polski w Poznaniu)

Piekarnia Żywa Kultura

Bilety: 90 zł

19:00

Jay-Jay Johanson

Radio Wrocław

Bilety: 70, 80 zł

18:00 i 20:00

OFF: Szum, matka, szklanka, system

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

22:30

Klub Festiwalowy: Afro Kolektyw

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł


27 marca, piątek

18:00 i 20:30

Karbido: Stolik (spektakl zdobył Tukana Off na 27. PPA)

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 60 zł

20:00

Daniel Melingo

Piekarnia Żywa Kultura

Bilety: 70 zł

22:30

Klub Festiwalowy: Tercet Imperial

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł


28 marca, sobota

15:00 i 19:30

Koncert Finałowy

I część: Koncert finalistek i finalistów Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki

II część: GORĄCZKA ŻYCIA. Sanatorium, reż. Milena Czarnik, Marcin Czarnik

Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena

Bilety: 120, 160, 190 zł


29 marca, niedziela

16:00 i 19:00

Zofia Sofinka Imiela: Confluence (koncert laureatki Złotego Tukana na 45. PPA)

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 40 zł

informacja prasowa

Cyfrowa premiera "Partity" Witolda Lutosławskiego I NFM Orkiestra Kameralna Leopoldinum pod dyrekcją Richarda Tognettiego

13 listopada 2026 roku miała miejsce cyfrowa premiera "Partity" Witolda Lutosławskiego, nagranej przez NFM Orkiestrę Kameralną Leo...

Popularne posty