Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wideofreski. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wideofreski. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 6 listopada 2025

Hans Memling. ULTIMUM IUDICIUM. Lech Majewski w Muzeum Narodowym w Gdańsku

Muzeum Narodowe w Gdańsku zaprasza na wernisaż „Hans Memling. Ultimum Iudicium. Lech Majewski”, który odbędzie się w piątek, 14 listopada o godz. 18.00 w Oddziale Sztuki Dawnej (ul. Toruńska 1, Gdańsk). Natomiast 15 listopada o godz. 12.00 odbędzie się spotkanie z Lechem Majewskim. Wstęp wolny.

Jak ceniony artysta może przetworzyć słynne dzieło innego artysty? A jeśli ten artysta to Lech Majewski, a dzieło to „Sąd Ostateczny” Hansa Memlinga? 14 listopada o 18.00 Muzeum Narodowe w Gdańsku w dawnym kapitularzu klasztoru franciszkanów rozpoczyna prezentację tryptyku wideofresków, który pozwala spojrzeć na nowo na dobrze znany obraz.

To, że „Sąd Ostateczny” Hansa Memlinga inspiruje, nikogo nie dziwi. Nawet jeśli chwilowo nie można go oglądać ze względu na szereg badań, którym jest poddawany w przygotowaniu do ponownej ekspozycji w grudniu 2026 roku, na różny sposób można z nim obcować poprzez twórczość innych artystów. Niedawno w Teatrze Wybrzeże mieliśmy premierę „Memling, czyli historia końca świata” w reżyserii znanej z wizualnej wyobraźni Agaty Dudy-Gracz, a w wyjątkowej scenerii Oddziału Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego mogliśmy oglądać kolekcję mody „Psychostatis” Magdaleny Arłukiewicz i Jadwigi Możdżer w oprawie muzycznej Leszka Możdżera, Igora Korejwo i Łukasza Staniszewskiego.

Wielokrotnie usiłowałem przyjrzeć się tryptykowi, ale zawsze był w pancernej skrzyni. Pamiętam moją frustrację kilkanaście lat temu, gdy przyjechałem z kamerą nakręcić na swój użytek zbliżenia potępionych i ułaskawionych postaci, które Memling tak fenomenalnie namalował. Odbiłem się wtedy od ściany, owej szklanej ściany ochronnej gabloty, rodzaju lustra, w którym przeglądały się twarze zwiedzających oraz lampy pomieszczenia. Usiadłem na ławce i zastanawiałem się, jak mogę przebić się przez szklaną barierę – być może jest taki moment, w którym ogromna gablota zostaje zdjęta dla renowacji obrazu – opowiada Lech Majewski, ceniony międzynarodowy artysta o ogromnym dorobku twórczym, poeta, malarz, pisarz i reżyser filmowy, teatralny i operowy.

Taki moment przyszedł podczas pandemii Covid19, kiedy tryptyk został wyjęty z gabloty, aby sprawdzić jego stan. Artysta mógł wreszcie przyjrzeć się za pośrednictwem obiektywu kamery szczegółom obrazu. Korzystając przez kolejne lata z zarejestrowanych materiałów, Lech Majewski stworzył narrację o przejmującej wizji Sądu Ostatecznego, uzupełnioną o efekty animacji i dźwięku.

Powstała w ten sposób współczesna Biblia Pauperum, której ożywiona forma jeszcze dobitniej przybliża historie zawarte w obrazie ponad 550 lat temu. Wodząc oczami po detalach tryptyku w ślad za ruchem kamery, widz odkrywa na nowo tajniki skomplikowanej i wielowątkowej historii w nim zawartej – komentuje dyrektor Muzeum Narodowego w Gdańsku Piotr Stasiowski.

Wideofresk będzie prezentowany w kapitularzu w Oddziale Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego. Ta szczególna przestrzeń dawnego klasztoru franciszkańskiego pełni ważną rolę w odbiorze dzieła, które ma formę tryptyku, zgodnie z układem oryginalnego obrazu. W centralnym planie przedstawiony jest Chrystus ukazany na złotym tle, zasiadający na tęczy, ze stopami spoczywającymi na złotej sferze. Poniżej Archanioł Michał stoi pośród rozległej równiny, oddzielając dusze błogosławione od potępionych. Po lewej stronie błogosławieni wstępują do Królestwa Niebieskiego, a po prawej demony porywają potępionych do piekła. „Sąd Ostateczny”, który przez wieki doczekał się wielu opracowań i analiz naukowych, tym razem przedstawiony w formie wideofresku staje się przystępny dla każdego odbiorcy, odkrywając swoje piękno i grozę.

–  W 2001 roku we współpracy z Biennale w Palagraziussi w Wenecji otwarta została wystawa moich prac wideo La Camera dei Caprioli. Krytyka włoska, pisząc o „ulotnych ruchomych obrazach płynących na ścianach Oratorio Palagraziussi” nazwała je „videofresco” i tak już zostało, tworząc łuk pomiędzy starą techniką malarską, a technologią współczesną – wyjaśnia pochodzenie pojęcia wideofresk Lech Majewski.

Otwarciu prezentacji będzie towarzyszyło spotkanie z Lechem Majewskim, które odbędzie się w sobotę 15 listopada o godz. 12.00. Artysta opowie m.in. o swoich motywacjach i inspiracjach do stworzenia filmowej adaptacji najważniejszego obrazu z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku. Na pewno podzieli się też swoją wiedzą, korzystając z wieloletniego doświadczenia prowadzenia wykładów na temat ukrytego języka symboli.


muzyka: Lech Majewski, Józef Skrzek

montaż: Norbert Rudzik, Eliot Ems

reżyseria dźwięku: Zbigniew Malecki, Lech Majewski

animacje: Szymon Padoł, NEURON STUDIO

współpraca operatorska: Jakub Laskowski

korekcja barwna: Norbert Rudzik

postprodukcja dźwięku: Zbigniew Malecki, SUPRA FILM

efekty synchroniczne: Eliot Ems

współpraca: Muzeum Narodowe w Gdańsku, Gdyńska Szkoła Filmowa, Stowarzyszenie Angelus Silesius

koordynacja: Gabriela Brdej

opracowanie graficzne: Janusz Kolton


Lech Majewski jest cenionym międzynarodowym artystą o ogromnym dorobku twórczym. Zajmuje się poezją, malarstwem, pisaniem oraz reżyserią filmową, teatralną i operową. Jego prace są pokazywane w galeriach i muzeach całego świata. Prowadzi też wykłady na temat ukrytego języka symboli na różnych uniwersytetach i uczelniach. Jest członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej, Gildii Reżyserów Amerykańskich i Europejskiej Akademii Filmowej. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz na Wydziale Reżyserii PWSFTviT w Łodzi.

informacja prasowa

czwartek, 8 października 2020

"Air Wants to Go" - Dominik Lejman na wystawie w OP ENHEIM

Od 17 października 2020 r. Galeria OP ENHEIM zaprasza na wystawę prac Dominika Lejmana - artysty zajmującego się malarstwem, które łączy z projekcjami wideo, realizuje wideofreski i prace w formie wielkoformatowych projekcji. Wyeksponowanych będzie pięć złożonych i wielokrotnie nagradzanych prac polskiego artysty, które wzbogacone zostaną odbywającą się przez pierwsze trzy wieczory trwania wystawy, projekcją na fasadę.

Dominik Lejman, Płot, projekcja wideo


"Określenie Air Wants to Go zostało zapożyczone z wiersza The Chess Player amerykańskiego poety Howarda Altmanna - poematu o opuszczeniu  i przemianie człowieka w relacji do świata.  
To także tytuł jednego z najnowszych dzieł Dominika Lejmana, dyptyku, który sprawia, że wersy Howarda Altmana wydają się zanikać. Podczas wystawy w OP ENHEIM, będzie można oglądać pięć złożonych prac autorstwa wielokrotnie nagradzanego polskiego artysty, którym podczas pierwszych trzech wieczorów trwania wystawy, towarzyszyć będzie projekcja na fasadę. 

Dominik Lejman, Wszyscy, projekcja wideo


Sztuka Dominika Lejmana polega na fenomenologii czasu, totalnie zagmatwanej fenomenologii trwania 
i powtarzalności. Świat obrazu ujawnia inny świat trwania. W połączeniu abstrakcyjnego malarstwa o geometrycznej strukturze i tymczasowej projekcji wideo, Dominik Lejman wplata do malarstwa narrację – tkaninę i teksty, płoty zwątpienia między ujawnieniem a odrzuceniem, uniesieniem a upadkiem, Elizjum a więzieniem. Indywidualna estetyka malarstwa oraz  mechanizacja projekcji przywodząca na myśl Marcela Duchampa, umożliwiają przeplatanie tego, co widoczne i tego, co niewidzialne. Duplikacje i podobne do palimpsestu nałożenia, pojawianie się i ukrywanie ciał, upiorne odsłonięcia i przesłony, przenikają tę równie niesamowitą, co fenomenalną sztukę. Z pomocą Samuela Becketta, którego Dominik Lejman jest bratnią duszą, sztukę tę można opisać jako sztukę uwięzienia: „Odsłanianie bez końca, zasłona po zasłonie, warstwa po warstwie niepełnej transparentności, odkrywanie rzeczy na nowo aż po samo to, co nieodkrywalne, po nicość.“
 
O ARTYŚCIE

Dominik Lejman, fot. Krzysztof Visconti


Dominik Lejman - ur. w 1969 r., absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku oraz Royal College of Art w Londynie. Zajmuje się malarstwem, które łączy z projekcjami wideo, realizuje wideofreski i prace w formie wielkoformatowych projekcji. Jest autorem licznych wystaw indywidualnych oraz projektów publicznych (m.in. stałe instalacje w szpitalach w Nowym Jorku i w Cleveland). Brał udział w wielu ekspozycjach zbiorowych, m.in. Biennale Architektury 
w Wenecji 2004, 'Sanguine' w Fondazione Prada (2019). Jego prace można znaleźć w kolekcjach Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Muzeum Sztuki w Łodzi, przestrzeniach publicznych jak Cleveland Clinic collection i wielu kolekcjach prywatnych. Laureat polskich i zagranicznych nagród, m.in. Paszportu „Polityki” (2001) i Berlin Art Prize (2018). Pracuje i mieszka w Poznaniu oraz w Berlinie.

tekst kuratora wystawy, Hubertusa v. Amelunxena

O KURATORZE:

Kuratorem wystawy jest filozof i krytyk Hubertus von Amelunxen. Obecnie kieruje katedrą Waltera Benjamina w European Graduate School, gdzie w latach 2013-2018 pracował jako rektor. Określenie Air Wants to Go zostało zapożyczone z wiersza The Chess Player amerykańskiego poety Howarda Altmanna - poematu o opuszczeniu  i przemianie człowieka w relacji do świata. To także tytuł jednego z najnowszych dzieł Dominika Lejmana, dyptyku, który sprawia, że wersy Howarda Altmana wydają się zanikać.


Dominik Lejman 
Air Wants To Go 
Kurator: 
Hubertus v. Amelunxen
 
17.10.2020 – 16.12.2020 
Godziny otwarcia: 
poniedziałek - piątek |11:00-16:00 
OP ENHEIM,  
Plac Solny 4, Wrocław 
www.openheim.org 

informacja prasowa

„Feliks Janiewicz – Complete Violin Concertos” – nowy album wydany przez Narodowe Forum Muzyki

7 sierpnia 2026 roku premierę będzie miał nowy album Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu, nagrany przez Bartłomi...

Popularne posty