21. MDAG - ostatnie trzy dni festiwalu

Przed nami ostatnie trzy dni 21.edycji Millennium Docs Against Gravity w Dolnośląskim Centrum Filmowym. Czego nie można przegapić w nadchodzący festiwalowy weekend?

PIĄTEK (17 MAJA)

Film i spotkanie: „Wojna porcelanowa”, reż. Slava Leontyev, Brendan Bellomo, sala Lwów, 18:00

„Ukraina jest jak porcelana” – mówi jeden z bohaterów filmu – „łatwo ją rozbić, ale nie można jej zniszczyć”. W tym roku w ramach cyklu KinoUkraїna zaprezentujemy „Wojnę porcelanową”, która otrzymała Nagrodę Główną w amerykańskim konkursie dokumentalnym na festiwalu w Sundance. Film opowiada o ukraińskich artystach poszukujących inspiracji i piękna w działaniach na rzecz obrony swojego kraju oraz kultury. Pomimo śmiertelnego zagrożenia, bohaterowie oraz bohaterka dokumentu nie poddają się i na różne sposoby stawiają opór wojnie – między innymi poprzez wytwarzanie porcelanowych figurek, w których utrwalają idylliczną przeszłość, niepewną teraźniejszość, a także nadzieję na lepszą przyszłość. O przemianie artysty w żołnierza i o odwadze koniecznej do wytrwania w wojennej codzienności porozmawiamy po projekcji filmu z jego bohaterami.

Dolnośląska premiera filmu „Przynoszę ci dzikość” i spotkanie z twórcami, reż. Dyba Lach, sala Warszawa, 19:00

W 2022 roku doszło do katastrofy ekologicznej na kilkusetkilometrowym odcinku Odry, na skutek której zginęły miliony ryb, małży i innych zwierząt. Najnowszy film autorstwa Dyby Lach, którego koproducentem jest Dolnośląskie Centrum Filmowe, opowiada o wyprawie polskiego muzyka, Michała Zygmunta, przepływającego tradycyjną, drewnianą łodzią 1300 kilometrów, by symbolicznie odzyskać dzikość dla swojej ukochanej rzeki. 40-dniowa podróż pozwala doświadczyć pozaludzkiego świata przyrody z perspektywy człowieka, który uważnie słucha. Dolnośląskiej premierze filmu, do którego zdjęcia realizowane były m.in. we Wrocławiu, Oławie czy Ścinawie, towarzyszyć będzie rozmowa z reżyserką, autorem zdjęć oraz bohaterem dokumentu. Po spotkaniu zapraszamy do Piano Baru, gdzie zaprezentujemy dodatkowe, pozafilmowe materiały wideo zawierające wypowiedzi osób, które katastrofy ekologicznej na Odrze doświadczyły bezpośrednio.

OBOTA (18 MAJA)

Film, spotkanie i warsztaty: „Copa 71”, reż. James Erskine, Rachel Ramsay, sala Warszawa, 13:30

„To mecz kobiet? Który to rok? To niewiarygodne, dlaczego wcześniej o tym nie słyszałam?” – tak w scenie otwierającej film „Copa 71” reaguje Brandi Chastain na informację, że właśnie ogląda finał piłkarskich mistrzostw świata kobiet w 1971 roku. Amerykańska piłkarka, jedna z najbardziej utytułowanych zawodniczek w historii piłki nożnej, dwukrotna mistrzyni olimpijska oraz dwukrotna mistrzyni świata nie może uwierzyć, że ponad pół wieku temu na słynnym Estadio Azteca w Meksyku ponad sto tysięcy kibiców obejrzało finał kobiecego mundialu. Wówczas w większości krajów na świecie kobiety miały zakaz gry w piłkę nożną, dlatego zrobiono wiele, by o tej imprezie nie usłyszał nikt. Pierwszy oficjalny mundial kobiet pod egidą FIFA rozegrano dopiero w 1991 roku. Teraz kobieca piłka nożna rośnie w siłę, ale wciąż pozostaje w cieniu męskiego futbolu i cały czas musi walczyć o ekspozycję, równe traktowanie i pieniądze, które są nieporównywalnie mniejsze. Pokaz filmu „Copa 71” będzie punktem wyjścia do dyskusji o roli kobiecego sportu i o walce – o uwagę widza, o pieniądze, o równe traktowanie. 

Po pokazie i spotkaniu zapraszamy do udziału w praktycznych zajęciach wprowadzających w świat trików, podkręceń i innych budzących podziw sztuczek. Wojciech Basiuk, trener i selekcjoner oraz Ewa Żyła, zawodowa piłkarka przygotują piłkarski tor przeszkód w plenerze. Żadne umiejętności i doświadczenie nie są wymagane – wystarczą dobre chęci i wygodne buty. Zapisy: zapisy@dcf.wroclaw.pl.

Film i spotkanie: „Rave”, reż. Łukasz Ronduda, Dawid Nickel, sala Warszawa, 19:45

Film opowiada o muzyce techno i kulturze rave w Polsce. Przewodnikiem po tym świecie jest dwójka młodych rejwerów z pokolenia Z: Marysia (znana z plakatów tegorocznego MDAG) i Janusz; oraz Marcello Zamenhoff, performer i jeden z pionierów techno w naszym kraju. Bohaterowie szukają odpowiedzi na podstawowe pytanie: czy młodemu pokoleniu uda się pojednać podzieloną klasowo od lat 90. XX wieku scenę klubową w Polsce? Po seansie odbędzie się nie tylko spotkanie z reżyserami i bohaterką, ale też inspirowana filmem impreza w klubie festiwalowym.

Noc Muzeów: „Malarka i złodziej”, reż. Benjamin Ree, sala Warszawa, 22:00

W dniu, w którym muzea, galerie i instytucje kultury otwierają swoje drzwi dla zwiedzających, Dolnośląskie Centrum Filmowe zaprasza na pokaz filmu dokumentalnego „Malarka i złodziej”. Obraz w reżyserii Benjamina Ree opowiada o żyjącej w Oslo twórczyni Barborze Kysilkovej, która dowiaduje się, że jej dwa obrazy wystawione w galerii zostały skradzione. Podczas wieczornego seansu prześledzimy historię niezwykłej relacji, jaka nawiązała się pomiędzy artystką a złodziejem jej dzieł. Odbiór bezpłatnych wejściówek w dniu pokazu w kasie kina DCF.

NIEDZIELA (19 MAJA)

Film i wykład: „Hollywoodgate”, reż. Ibrahim Nash’at, sala Warszawa, 15:00

Afganistan jest krajem położonym na styku trzech regionów: Bliskiego Wschodu, Azji Środkowej i Azji Południowej, z których każdy od wielu dekad pogrążony jest w wojnach i konfliktach. Sam Afganistan jest zarówno ofiarą tego niespokojnego otoczenia międzynarodowego, jak i źródłem wielu niepokojów, które rozlewają się na sąsiednie kraje. W pierwszej połowie lat 90. XX wieku w Afganistanie pojawiają się Talibowie – radykalny, fundamentalistyczny ruch islamski, który zmienia nie tylko polityczny, ale też społeczny, kulturowy oraz ekonomiczny krajobraz państwa. Ukazujący codzienne życie Afganistanu pod rządami Talibów film „Hollywoodgate” będzie punktem wyjścia do wykładu Jarosława Jarząbka przybliżającego idee tego ruchu, jego genezę, działalność oraz perspektywy dalszego funkcjonowania.

Film i spotkanie: „Agent szczęścia”, reż. Arun Bhattarai, Dorottyja Zurbó, sala Warszawa, 18:00

W ostatni dzień wrocławskiej odsłony MDAG 2024 spotkamy się z reżyserką filmu „Agent szczęścia”, który został poświęcony niecodziennemu tematowi – mierzeniu poziomu szczęśliwości pośród mieszkańców i mieszkanek Bhutanu. Na zlecenie władcy ankieter o imieniu Amber jeździ po kraju, w którym mieszkają głównie buddyści i odpytuje obywateli. Każda przepytana osoba ma wypełnić specjalny formularz, dzięki czemu uda się ocenić poziom jej szczęścia w skali od 0 do 10. O tym, czy jakakolwiek miara pasuje do szczęścia, porozmawiamy po projekcji filmu.

informacja prasowa

21. MDAG – nowy tydzień z festiwalem

Zaczynamy nowy tydzień z 21. edycją Millennium Docs Against Gravity w Dolnośląskim Centrum Filmowym! Przed nami pokazy, dyskusje i wydarzenia specjalne. „Nie chcemy innej ziemi”, „Matka Vera”, „Las”, „Ibelin” i „8. dzień chamsinu”. Czego nie można przegapić w najbliższych dniach?

"Stracony weekend: historia miłosna"

PONIEDZIAŁEK | 13 MAJA

Film i wykład: “Nie chcemy innej ziemi”, reż. Basel Adra, Hamdan Ballal, Yuval Abraham, Rachel Szor, sala Warszawa, 17:30

7 października 2023 roku rozpoczęła się kolejna tragiczna odsłona trwającego już kilka dekad konfliktu pomiędzy Izraelem a Palestyną. Przygotowany przez Marcina Szydzisza wykład dotyczyć będzie przyczyn i historii tej wojny. Prowadzący postara się też opisać najpoważniejsze sporne kwestie związane z żydowskimi osadnikami, palestyńskimi uchodźcami, a także statusem Jerozolimy. To właśnie one powodują, że spór między Izraelczykami i Palestyńczykami wydaje się nie do rozwiązania i przybiera tak dramatyczne formy. Czy możemy spodziewać się jednak, że konflikt izraelsko-palestyński przejdzie do historii? Na to pytanie postaramy się odpowiedzieć podczas wykładu poprzedzonego pokazem filmu „Nie chcemy innej ziemi”, który podczas tegorocznego Berlinale zdobył tytuł najlepszego filmu dokumentalnego.

Film i spotkanie: “Matka Vera”, reż. Cécile Embleton, Alys Tomlinson, sala Warszawa, 20:30

Filmowa Vera prowadziła burzliwe życie w Mińsku – stolicy Białorusi. Przed popadnięciem w uzależnienie uratowała ją decyzja o wstąpieniu do klasztoru. Cisza, las, dyscyplina klasztorna oraz opieka nad setką pacjentów ośrodka dla osób uzależnionych od alkoholu i narkotyków – tak spędziła 20 lat. W twarzach pacjentów widzi to, od czego uciekła. Piękne zdjęcia nadają filmowi dodatkowej symboliki, tworzą metafizyczną atmosferę, w której światło i cienie stają się bohaterami narracji. Po projekcji filmu porozmawiamy z jego reżyserkami oraz bohaterką.

WTOREK | 14 MAJA

Prelekcja i film: “Stracony weekend: historia miłosna”, reż. Eve Brandenstein, Richard Kaufman, Stuart Samuels, sala Warszawa, 12:00

Widzowie Filmowego Klubu Seniorów poznają pozostającą dotąd w cieniu historię zaaranżowanego przez Yoko Ono romansu Johna Lennona z jej osobistą asystentką. May Pang w filmie po raz pierwszy publicznie opowiada o trwającym 18 miesięcy związku z Lennonem, który niespodziewanie stał się najbardziej kreatywnym okresem w życiu muzyka w erze po odejściu z zespołu. Archiwalne zdjęcia i ujęcia filmowe towarzyszące opowieści o szalonej miłości młodej dziewczyny do ikony muzyki gwarantują, że czas spędzony w kinie na pewno nie będzie stracony.

Film i spotkanie: “Las”, reż. Lidia Duda, sala Warszawa, 18:00

Najnowszy film Lidii Dudy opowiada o Asi i Marku, którzy po ukończeniu studiów kupili stary dom tuż przy wschodniej granicy Polski – w Puszczy Białowieskiej, najstarszym lesie Europy. To miejsce, w którym ich dzieci miały bezpiecznie dorastać z dala od problemów współczesnego świata. Dla Marysi, Ignacego i Franka las jest drugim domem, oswojonym i niebudzącym lęku. Ale pewnego dnia las się zmienia. Pojawiają się w nim Obcy, Inni, Uchodźcy – niechciani i w Polsce, i w Białorusi. Cała rodzina im pomaga, mimo że polskie prawo tego zabrania. Po seansie spotkamy się z reżyserką filmu i porozmawiamy o tym, co się dzieje, gdy wielka polityka puka do domowych drzwi.

DKF w DCF: “Skradzione ciało”, reż. Sophie Compton, Reuben Hamlyn, sala Lwów, 19:00

Tematem majowego Dyskusyjnego Klubu Filmowego „Centrum” w kinie DCF jest kradzież tożsamości, a w trakcie Millennium Docs Against Gravity wyświetlony zostanie film „Skradzione ciało” o ciemnej stronie internetu oraz wielkiej sile manipulacji, jaka drzemie w nowoczesnej technologii. To historia amerykańskiej studentki Taylor, która szuka sprawiedliwości po odkryciu krążącego w internecie deepfake'owego materiału pornograficznego z jej udziałem. Rzuca się w wir podziemnego wirtualnego świata i odkrywa rosnącą kulturę mężczyzn terroryzujących kobiety – influencerki, koleżanki ze studiów, przyjaciółki. To nie tylko ostrzeżenie przed nadużyciami dokonanymi za sprawą technologii i toksycznością kultury internetu. To także film, który przekształca technologię deepfake, używaną przeciwko Taylor, w narzędzie pozwalające jej opowiedzieć swoją historię i odzyskać tożsamość. Prelekcję przed seansem wygłoszą i dyskusję po seansie poprowadzą: Maciej Stasierski i Michał Hernes z bloga Watching Closely.

Film i spotkanie: “Ibelin”, reż. Benjamin Ree, sala Warszawa, 20:15

Wokół gier komputerowych narosło mnóstwo stereotypów – grając w nie mamy tracić czas, uzależniać się i odcinać od społeczeństwa. Ale może wcale tak nie jest? Może świat gier jest pełen zaskakujących relacji międzyludzkich? Film „Ibelin”, za który Benjamin Ree otrzymał nagrodę za najlepszą reżyserię na festiwalu w Sundance, stanie się punktem wyjścia do rozmowy na temat społecznych, kulturowych i emocjonalnych potencjałów gier cyfrowych. Historia Matsa Steena, młodego gracza, który zmarł w wieku 25 lat na dystrofię mięśniową Duchenne’a, opowiada o budowaniu nowych cyfrowych światów, które przekształcają stosunki między ludźmi, czyniąc je bardziej równościowymi. Okazuje się, że główny bohater filmu, poruszający się na wózku i potrzebujący stałej opieki lekarskiej, prowadził bogate i pełne wydarzeń życie w sieci. Czy zatem nowe technologie jedynie nas ograniczają, czy też mogą wyzwalać, dawać alternatywną przestrzeń do życia? Rozłączają czy budują cyfrowe pomosty? Dzielą czy może wytwarzają bliskie, przyjacielskie, a niekiedy nawet intymne relacje? O tym wszystkim porozmawiamy po projekcji filmu.

ŚRODA | 15 MAJA

Film i spotkanie: “Druga szansa”, reż. Hans Block, Moritz Riesewieck, sala Lalka, 18:00

W 2024 roku Unia Europejska przyjęła akt w sprawie sztucznej inteligencji, z kolei organizacje pozarządowe coraz częściej alarmują o łamaniu praw obywatelskich i praw człowieka przez nowe technologie. W tym samym czasie powstają rozwiązania technologiczne pozwalające ludziom pogrążonym w żałobie utrzymywać kontakt ze zmarłymi. Jak dalece pozwolimy ingerować sztucznej inteligencji w najdelikatniejsze aspekty ludzkiej psychiki i zasady moralne kreowane przez tysiąclecia? I czy prawo normatywne może być sprzymierzeńcem człowieka w obliczu rozpędzonej cyfryzacji? Pretekstem do zadania tych pytań będzie pokaz filmu „Druga szansa” opowiadający o programie „December”, który umożliwia tworzenie awatarów osób zmarłych i nawiązywanie z nimi relacji. Na razie nie wiadomo, jaki efekt na naszym umyśle i emocjach zostawia kontakt z tak skonstruowanymi cyfrowymi postaciami.

Film i spotkanie: “8. dzień chamsinu”, reż. Zvika Gregory Portnoy, sala Warszawa, 18:00

Dzień po rozpoczęciu 9. Międzynarodowego Festiwal Poezji Silesius razem z Wrocławskim Domem Literatury zapraszamy na spotkanie z reżyserem i producentką „8. dnia chamsinu”. Film poświęcony jest niezwykle ważnej dla Wrocławia postaci – Markowi Hłasce. Za sprawą dokumentu, razem z wybitnym pisarzem, przenosimy się do Izraela z czasów końcówki lat 50. XX wieku. Nowy kraj i jego mieszkańcy stają się inspiracją dla artysty, a jednocześnie pułapką. Wykończony fizyczną pracą w palącym słońcu, śledzony przez bezpiekę i z zakazem powrotu do kraju, uczy się kochać nowe miejsce i nowe społeczeństwo. O izraelskim etapie życia Marka Hłaski porozmawiamy po projekcji filmu.

informacja prasowa

21. MDAG już od jutra we Wrocławiu

21. edycja festiwalu Millennium Docs Against Gravity we Wrocławiu wystartuje już jutro, czyli 10 maja. Na wrocławską publiczność czeka ponad 70 tytułów filmowych wyświetlanych w Dolnośląskim Centrum Filmowym, kilkanaście wydarzeń towarzyszących, a także pokazy dostosowane do potrzeb osób ze szczególnymi potrzebami.

Wojciech Diduszko, dyrektor Konkursu Polskiego MDAG, przygotował krótki przewodnik po swoich ulubionych tytułach festiwalu. Jako że sam był odpowiedzialny za selekcję polskich filmów i wszystkie ceni równo mocno, jego wybory dotyczą produkcji zagranicznych. Jak mówi: „W tym roku wybór 10 najlepszych filmów zagranicznych był skrajnie trudny – mamy prawdziwą klęskę urodzaju. Może dlatego jest ich jedenaście, choć od razu chciałbym dodać kilkadziesiąt kolejnych. No ale festiwal już za chwilę, więc zamykam oczy i wysyłam na boisko moją jedenastkę marzeń”.

AGENT SZCZĘŚCIA, reż. Arun Bhattarai, Dorottya Zurb

Specjalni wysłannicy króla przemierzają Bhutan, by zbadać poziom szczęścia jego poddanych. Czyste, najprostsze i najlepsze kino – bohaterowie, których lubimy, śmiech, wzruszenie, niespieszny rytm i moment na zadumę nad światem. Oglądając go, myślałem dużo o moim ulubionym krytyku filmowym, Tadeuszu Sobolewskim. Wydaje mi się, że to film wywiedziony z jego pisania, pokazujący świat, w którym jest i dobrze, i źle naraz a nienachalna metafizyka kryje się w czułych ludzkich gestach oraz oszczędnych słowach.

JESZCZE NIE JESTEM TYM, KIM BYM CHCIAŁA, reż. Klára Tasovská

Historia życia Libuše Jarcovjákovej, czeskiej Nan Goldin. Szalony świat czechosłowackiej kontrkultury, jazda po bandzie w totalitarnym państwie. To nie był bunt w kapitalistycznym społeczeństwie, gdzie karą mógł być brak pieniędzy na czynsz. Tu za odmienność groziło więzienie lub wieczne, systemowe upokorzenie. A Libuše się nie bała – żyła na marginesie, była niezależna, nigdy nie sprzedała się systemowi. Gdy już można było, zaczęła podróżować do Japonii i Berlina Zachodniego, których życie namiętnie portretowała. Niezwykły, również formalnie, film, których ogląda się z zaciśniętym gardłem.

ŚCIEŻKA DŹWIĘKOWA ZAMACHU STANU, reż. Johan Grimonprez

Cool war zamiast Cold war! A przynajmniej taka była część diabolicznego planu… Lata 60-te w pełnym rozkwicie – Afryka uzyskuje niepodległość, wielkie mocarstwa inicjują zamachy stanu i morderstwa (Lumumba!), Fidel Castro nocuje na Harlemie, Chruszczow wali butem w stół, Max Roach wdziera się na obrady ONZ. A w ścieżce dźwiękowej i na ekranie: John Coltrane, Louis Armstrong, Dizzy Gillespie, Eric Dolphy, Nina Simone jako budowanie amerykańskiej soft power. Oglądałem ten film jak w gorączce, totalnie polecam!

MATKA VERA, reż. Cécile Embleton, Alys Tomlinson

Olga, dziewczyna po przejściach, znajduje schronienie przed przemocą i narkotykami w prawosławnym klasztorze. Odkrywa swój dar – potrafi nawiązać niezwykłą, przekraczającą gatunkowe bariery, więź z końmi, co poprowadzi ją dalej (ale nie spojlujmy). Przepiękne, nasycone niesamowitą atmosferą, przejmujące kino – w duchu Pawlikowskiego, Tarkowskiego, Aleksijewicz. Koniecznie. Bohaterka i reżyserki spotkają się z publicznością po seansie.

IBELIN, reż. Benjamin Ree

Po śmierci niepełnosprawnego, przykutego do wózka syna, zrozpaczeni rodzice zyskują pocieszenie z dość niespodziewanej strony. Włączają jego komputer i krok po kroku odkrywają świat, w którym był oparciem dla innych, przeżywał przygody, romanse i żył pełnią życia. Podział na real i wirtual traci sens – i tu, i tu ludzie szukają ciepła i bliskości. Jeden z najbardziej wzruszających filmów festiwalu.

NATURALNA DZIKOŚĆ SERCA, reż. Silje Evensmo Jacobsen

Wielka Nagroda Jury na festiwalu Sundance. Norwegia, rodzina z dziećmi zamieszkuje na eko farmie, homeschooling, bliskość ze sobą i z naturą, życie jest tańcem po płatkach róż. A potem dzieje się coś spoza rajskiego porządku – no i trzeba żyć dalej. Film o sile, jaką daje prawdziwa, mądra bliskość i rozmowa w rodzinie – nawet ta najtrudniejsza. Do tego wspaniała natura.

ZNIKNIĘCIE SHERE HITE, reż. Nicole Newnham

Shere Hite, amerykańska seksuolożka, napisała w 1967 roku książkę o kobiecym orgaźmie, która popularnością dorównywała Biblii. Była pionierką dyskusji o gender, seksualności i ciele. Jak to się stało, że wielu z nas o niej nie słyszało? Ze swoją barwną i całkowicie nonkonformistyczną osobowością nie mieściła się w pruderyjnych i mieszczańskich Stanach Zjednoczonych, które w końcu ją wyklęły. Wypełniony buntowniczą energią film o jednej z ikon feminizmu.

SPÓJRZ MI W OCZY, reż. Lana Wilson

Produkcja kultowego studia A24 o jasnowidzach w Nowym Jorku. Czy muszę dodawać więcej ? Może tylko tyle, że reżyserką jest Lana Wilson, ta sama, która zrobiła film o Taylor Swift.

COPA 71, reż. James Erskine, Rachel Ramsey

„Niektórzy ludzie uważają, że piłka nożna jest sprawą życia i śmierci. Jestem rozczarowany takim podejściem. Mogę zapewnić, że to coś o wiele ważniejszego" – powiedział Bill Shankly, legendarny trener Liverpoolu. Taki właśnie jest ten film – piłka nożna jest tu tylko lustrem, w którym przeglądają się społeczne zjawiska, wprawiające świat w ruch. Nie zawsze w kierunku, którego byśmy sobie życzyli! Historia jest niesamowita – w 1971 w Meksyku odbył się gigantyczny turniej piłkarski, gromadzący na każdym z meczy po kilkadziesiąt tysięcy widzów, o którym wszelki słuch zaginął. Zobaczcie na własne oczy, dlaczego tak się stało!

MNICH, reż. Mira Jargil, Christian Sønderby Jepsen

Odnoszący sukcesy naukowiec ojciec, mąż, otoczony miłością i szacunkiem, nagle porzuca Danię na rzecz Tajlandii, gdzie zamieszkuje na szczycie góry, zostaje buddyjskim mnichem i prowadzi samowystarczalne gospodarstwo. Co może pójść nie tak? Otóż wszystko. Przewrotny film, o tym, że nie ma zbawienia poza ludzką wspólnotą, a cena za egoizm jest równie nieuchronna, co sprawiedliwa.

COŚ Z TEGO BĘDZIE, reż. Chris Wilcha

Nie mogłem się powstrzymać! Uroczy, pełen ciepła film o pewnym artyście, który zaczyna i nie kończy miliona projektów, wśród których jest dokument o White Stripes, otwarcie sklepu z winylami, pomoc upadającemu sklepowi z winylami, zostanie demonem social mediów – nic z tego nie wychodzi, ale nie o to chodzi! Życie idzie dalej, jego zaraźliwa energia pomaga mu stworzyć wspaniałą rodzinę, a całość spektakularnych porażek składa się na całkiem sympatyczny obraz człowieka, którego gna przez życie pozytywna emocja.

Bilety dostępne są online na mdag.pl oraz w kasach i na stronie internetowej Dolnośląskiego Centrum Filmowego.

informacja prasowa

21. MDAG – kto odwiedzi nas we Wrocławiu?

Wrocławska edycja 21. Millennium Docs Against Gravity to nie tylko seanse filmowe, ale też spotkania z osobami tworzącymi kino dokumentalne. Między 10 a 19 maja Dolnośląskie Centrum Filmowe odwiedzą reżyserzy i reżyserki, producenci, montażystki, a także bohaterowie i bohaterki prezentowanych filmów. Z kim spotka się wrocławska publiczność?

"Ostatnia wyprawa"

Eliza Kubarska, Janina Fies, Marion Feik – reżyserka i bohaterki filmu „Ostatnia wyprawa”

Najnowszy film w reżyserii Elizy Kubarskiej, którego koproducentem jest Dolnośląskie Centrum Filmowe, otworzy wrocławską odsłonę festiwalu. „Ostatnia wyprawa” opowiada historię Wandy Rutkiewicz, jednej z pierwszych kobiet świata i pierwszej osoby z Polski na najwyższych szczytach ziemi. Wanda bez zaproszenia wkroczyła w męski świat wypraw wysokogórskich i zapłaciła za to najwyższą cenę. Tegoroczne otwarcie festiwalu będzie bardzo wrocławskie i dolnośląskie – zdjęcia do filmu realizowane były m.in. przy ul. Dicksteina, gdzie Wanda mieszkała, w II LO, do którego uczęszczała, a także w Sokolikach – skałkach, w których zdobywała pierwsze doświadczenia wspinaczkowe. Po seansie spotkamy się z reżyserką i bohaterkami filmu.

"Matka Vera"

Cécile Embleton, Alys Tomlinson, Olga Gordiengo – reżyserki i bohaterka filmu „Matka Vera”

Filmowa Vera prowadziła burzliwe życie w Mińsku – stolicy Białorusi. Przed popadnięciem w uzależnienie uratowała ją decyzja o wstąpieniu do klasztoru. Cisza, las, dyscyplina klasztorna oraz opieka nad setką pacjentów ośrodka dla osób uzależnionych od alkoholu i narkotyków – tak spędziła 20 lat. W twarzach pacjentów widzi to, od czego uciekła. Piękne zdjęcia nadają filmowi dodatkowej symboliki, tworzą metafizyczną atmosferę, w której światło i cienie stają się bohaterami narracji. Wrocławska publiczność spotka się reżyserkami oraz bohaterką 13 maja.

"Las"

Lidia Duda – reżyserka filmu „Las”

Najnowszy film Lidii Dudy opowiada o Asi i Marku, którzy po ukończeniu studiów kupili stary dom tuż przy wschodniej granicy Polski – w Puszczy Białowieskiej, najstarszym lesie Europy. To miejsce, w którym ich dzieci miały bezpiecznie dorastać z dala od problemów współczesnego świata. Dla Marysi, Ignacego i Franka las jest drugim domem, oswojonym i niebudzącym lęku. Ale pewnego dnia las się zmienia. Pojawiają się w nim Obcy, Inni, Uchodźcy – niechciani i w Polsce, i w Białorusi. Cała rodzina im pomaga, mimo że polskie prawo tego zabrania. Po seansie, 14 maja, odbędzie się rozmowa z reżyserką filmu na temat tego, co dzieje się, gdy wielka polityka puka do domowych drzwi.

"8. dzień chamsinu"

Zvika Gregory Portnoy, Zuza Solakiewicz – reżyser i montażystka filmu 

„8. dzień chamsinu”

Film poświęcony jest niezwykle ważnej dla Wrocławia postaci – Markowi Hłasce. Za sprawą dokumentu, razem z wybitnym pisarzem, widzowie przeniosą się do Izraela z czasów końcówki lat 50. XX wieku. Nowy kraj i jego mieszkańcy stają się inspiracją dla artysty, a jednocześnie pułapką. Wykończony fizyczną pracą w palącym słońcu, śledzony przez bezpiekę i z zakazem powrotu do kraju, uczy się kochać nowe miejsce i nowe społeczeństwo. Izraelskiego etapu życia Marka Hłaski dotyczyć będzie rozmowa z reżyserem i montażystką „8. dnia chamsinu”, którą zaplanowano na 15 maja.

"Wojna porcelanowa"

Brendan Bellomo, Aniela Sidorska – reżyser i producentka filmu 

„Wojna porcelanowa”

„Ukraina jest jak porcelana” – mówi jeden z bohaterów filmu – „łatwo ją rozbić, ale nie można jej zniszczyć”. „Wojna porcelanowa” otrzymała Nagrodę Główną w amerykańskim konkursie dokumentalnym na festiwalu Sundance. Film opowiada o ukraińskich artystach poszukujących inspiracji i piękna w działaniach na rzecz obrony swojego kraju oraz kultury. Pomimo śmiertelnego zagrożenia, bohaterowie oraz bohaterka dokumentu nie poddają się i na różne sposoby stawiają opór wojnie – między innymi poprzez wytwarzanie porcelanowych figurek, w których utrwalają idylliczną przeszłość, niepewną teraźniejszość, a także nadzieję na lepszą przyszłość. 17 maja o przemianie artysty w żołnierza i o odwadze koniecznej do wytrwania w wojennej codzienności z wrocławską publicznością porozmawiają reżyser i producentka filmu.

Dyba Lach, Adam Lach, Michał Zygmunt – reżyserka, autor zdjęć i bohater filmu „Przynoszę ci dzikość”

W 2022 roku doszło do katastrofy ekologicznej na kilkusetkilometrowym odcinku Odry, na skutek której zginęły miliony ryb, małży i innych zwierząt. Najnowszy film autorstwa Dyby Lach, którego koproducentem jest Dolnośląskie Centrum Filmowe, opowiada o wyprawie polskiego muzyka, Michała Zygmunta, przepływającego tradycyjną, drewnianą łodzią 1300 kilometrów, by symbolicznie odzyskać dzikość dla swojej ukochanej rzeki. 40-dniowa podróż pozwala doświadczyć pozaludzkiego świata przyrody z perspektywy człowieka, który uważnie słucha. Zaplanowanej na 17 maja dolnośląskiej premierze filmu, do którego zdjęcia realizowane były m.in. we Wrocławiu, Oławie czy Ścinawie, towarzyszyć będzie rozmowa z reżyserką, autorem zdjęć oraz bohaterem dokumentu.

Łukasz Ronduda, Dawid Nickel, Maria Smolarz – reżyserzy i bohaterka filmu „Rave”

Film opowiada o muzyce techno i kulturze rave w Polsce. Przewodnikiem po tym świecie jest dwójka młodych rejwerów z pokolenia Z: Marysia (znana z plakatów tegorocznego MDAG) i Janusz; oraz Marcello Zamenhoff, performer i jeden z pionierów techno w naszym kraju. Bohaterowie szukają odpowiedzi na podstawowe pytanie: czy młodemu pokoleniu uda się pojednać podzieloną klasowo od lat 90. XX wieku scenę klubową w Polsce? Po seansie, 18 maja, odbędzie się spotkanie z reżyserami i bohaterką filmu.

Dorottyja Zurbó – reżyserka filmu „Agent szczęścia”

W ostatni dzień (19 maja) wrocławskiej odsłony MDAG 2024 publiczność spotka się z reżyserką filmu „Agent szczęścia”, który został poświęcony niecodziennemu tematowi – mierzeniu poziomu szczęśliwości pośród mieszkańców i mieszkanek Bhutanu. Na zlecenie władcy ankieter o imieniu Amber jeździ po kraju, w którym mieszkają głównie buddyści i odpytuje obywateli. Każda przepytana osoba ma wypełnić specjalny formularz, dzięki czemu uda się ocenić poziom jej szczęścia w skali od 0 do 10. Pytanie o to, czy jakakolwiek miara pasuje do szczęścia, stanie się jednym z głównych wątków do rozmowy po niedzielnym seansie.

Bilety dostępne są online na mdag.pl oraz w kasach i na stronie internetowej Dolnośląskiego Centrum Filmowego. 

informacja prasowa

Kto otrzyma Nos Chopina podczas Millennium Docs Against Gravity Film Festival?

 12 wspaniałych filmów dokumentalnych o ludziach całkowicie oddanych sztuce, która zmienia nie tylko ich życie, ale fascynuje i porusza także innych. To historie z różnych zakątków świata i dziedzin - od malarstwa przez muzykę, taniec, film i teatr aż po sztukę tworzenia… olbrzymich balonów. Ta wspaniała kinowa dwunastka powalczy o Nos Chopina - nagrodę dla najlepszego filmu o muzyce i sztuce. Do grona partnerów festiwalu dołączył w tym roku Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, który został fundatorem nagrody wynoszącej 3000 euro.

kadr z filmu „Viva, Varda!”

Świat kina reprezentują w konkursie dwa filmy opowiadające o twórczych buntownikach - Agnès Vardzie i Michelu Gondrym. „Viva Varda!” (reż. Pierre-Henri Gibert) to portret wybitnej reżyserki, ukazujący zupełnie nowe spojrzenie na jej życie i twórczość. Varda łączona jest często z francuską Nową Falą i uznawana jest za jej czołową przedstawicielkę. Przez długi okres swojej kariery brakowało jej rozgłosu, na jaki zasługiwała, a to przecież ona na nowo odkryła, jak może wyglądać film i jakie historie może opowiadać. 

„Michel Gondry: zrób to sam” (Michel Gondry: Do It Yourself, reż. François Nemeta) pokazuje z kolei Gondry’ego, czyli specjalistę od wszystkiego. Jego ekscentryczny talent zachęcił takich znanych wykonawców muzyki pop, jak Bjõrk, Rolling Stones, The White Stripes czy Daft Punk do współpracy z nim przy teledyskach. Wywalczył sobie własną ścieżkę w Hollywood i Oscara® bez – jakże częstych w takich przypadkach – artystycznych kompromisów.

kadr z filmu „Avant-Drag!”

Bliski kinu świat tańca, teatru i performance’u reprezentują bohaterowie oraz bohaterki kolejnych trzech konkursowych filmów. „Obsesja światła” (Obsessed With Light, reż. Zeva Oelbaum, Sabine Krayenbühl) to spojrzenie na życie Loïe Fuller, która w życiu odniosła sukces w wielu rolach. Przede wszystkim była pionierką tańca współczesnego oraz oświetlenia scenicznego, choreografką, aktorką, producentką, pisarką, modelką i wynalazczynią. Jednym słowem — rewolucjonistką swoich czasów. W filmie widzimy kobietę-artystkę, która zyskała sławę na własnych warunkach, nie wstydząc się swojego ciała i otwarcie mówiąc o seksualności. 

„Żyć Zolą” (The Zola Experience, reż. Gianluca Matarresse) przenosi nas do chwili obecnej i pokazuje Annę, która jest aktorką i reżyserką. Cierpi, bo właśnie rozstała się z mężem. Pracuje nad teatralną adaptacją „W matni” Emila Zoli, w której gra rolę Gervaise. Z kolei Ben to jej przyjaciel bezrobotny aktor. Darzy ją uczuciem, ale ona nie chce spotykać się z mężczyznami. Prosi Bena, by zagrał w jej przedstawieniu. Kiedy oboje czytają scenariusz, pracują nad postaciami i rozpoczynają próby, rzeczywistość miesza się z fikcją i wydaje się, że para odtwarza w życiu każdy etap historii granych przez siebie postaci. 

kadr z filmu „Jeszcze nie jestem tym, kim bym chciała”

Do świata fotografii zaprosi nas Libuše Jarcovjákova, bohaterka filmu „Jeszcze nie jestem tym, kim bym chciała” (I’m Not Everything I Want To Be, reż. Klára Tasovská), który miał swoją światową premierę na Berlinale. Ruszymy w podróż od nielegalnych klubów nocnych w komunistycznej Pradze, poprzez dramatyczną decyzję o emigracji do Berlina, a następnie ucieczkę stamtąd do Tokio i powrót do Europy. Siła intymności i naturalność zdjęć Jarcovjákovej wywodzi się stąd, że fotografuje nie tylko swoje pełne dramatycznych zwrotów życie, ale i transformację ciała oraz duszy. Bardzo późno doczekała się uznania. Po wystawie jej prac we Francji w 2019 roku zaczęto określać ją „Nan Goldin z Czechosłowacji”. 

kadr z filmu „Lekcja sztuki według Ricarda”

Mistrz kina dokumentalnego Barbet Schroeder zaprasza nas z kolei do odwiedzenia domu swojego bliskiego przyjaciela, który jest malarzem. W „Lekcji sztuki według Ricarda” (Ricardo and Painting) przyglądamy się życiu Ricardo Cavallo – argentyńskiego malarza, który od 1976 roku mieszka we Francji. Cavallo jest pustelnikiem o ascetycznym temperamencie, zafascynowanym historią rzeźby i malarstwa, przede wszystkim Velásquezem. To osobowość pełna pasji a zarazem skromny rzemieślnik, eksplorujący krajobraz bretańskiego regionu Finistère.

kadr z filmu „Efterklang: The Makedonium Band’

O różnych obliczach muzyki, od rock’n’rolla do polskich rejwów, opowiadają filmy „W ogniu. Historia Anity Pallenberg” (Catching Fire: The Story Of Anita Pallenberg, reż. Alexis Bloom, Svetlana Zill), „Efterklang: The Makedonium Band” (reż. Andreas Johnsen) oraz „Rave” (reż. Łukasz Ronduda, Dawid Nickel). 

Pierwszy jest poświęcony postaci opisywanej jako bogini rock’n’rolla, kapłanka voodoo czy zła uwodzicielka. Pallenberg oskarżano o próbę rozbicia Rolling Stonesów z uwagi na romanse z trzema członkami zespołu. Kilka piosenek Stonesów było inspirowanych jej osobą, nazywano ją nawet szóstym Stonesem. Pojawiła się także na okładce magazynu „Vogue”. Niemiecka modelka i aktorka zyskała sławę w latach 60. i 70. dzięki swojej burzliwej biografii.  

Z kolei Efterklang, który odwiedzi ponownie MDAG, gdzie nie tylko opowie o powstaniu filmu, ale zagra także koncert, przybywa z filmem o swojej wyprawie do Macedonii Północnej. Na 20-lecie zespołu członkowie zespołu wylądowali w Skopje, mając ze sobą tylko gitary i marzenie, aby zagrać z macedońskimi muzykami u stóp pomnika Makedonium – wielkiej budowli wzniesionej w stylu brutalistycznym. Film przedstawia ich przygody i alternatywny, wyjątkowo kreatywny proces, który doprowadził do koncertu w Krusewie. Razem z duńskimi muzykami zagrało na nim sześciu lokalnych muzyków i 18-osobowy chór kobiecy – w ten sposób powstał tytułowy Makedonium Band. 

Za to bardzo bliską nam historię o polskiej muzyce techno i kulturze rave w Polsce prezentują Dawid Nickel i Łukasz Ronduda. Przewodnikiem po tym świecie jest dwójka młodych rejwerów: Marysia i Janusz oraz Marcello Zamenhoff, performer i jeden z pionierów techno w Polsce. Bohaterowie szukają odpowiedzi na podstawowe pytanie, czy młodemu pokoleniu uda się pojednać podzieloną klasowo od lat 90. XX wieku scenę klubową w Polsce?

kadr z filmu „Ziemia jałowa”

Literaturze poświęcony jest konkursowy film „Ziemia jałowa” (The Waste Land, reż. Chris Teerink). Reżyser 100 lat po publikacji poematu „Ziemia jałowa” T.S. Eliota sprawdza jego wymowę i znaczenie dla współczesnego świata. Czy wizje Eliota są nadal aktualne? Czy działają na naszą wyobraźnię w czasach kryzysu i niepewności?  Poemat Eliota nawiązuje do Dantego, buddyzmu i hinduizmu. W filmie widzimy, jak te inspiracje poety przeplatają się w naszej rzeczywistości. Słuchamy pisarzy, naukowców i artystów rozmyślających o Eliocie.

Stawkę konkursu o Nos Chopina zamyka opowieść o nieskrępowanej potrzebie tworzenia, nawet na przekór prawu. „Balomania” (reż. Sissel Morell Dargis) to szalona podróż z brazylijską grupą nielegalnych konstruktorów balonów, którym po piętach depcze policja i łowcy nagród. W fawelach tworzą podniebne giganty wielkości bloków, które przedstawiają 2Paca czy Pelé. Ten dokumentalny film akcji z niesamowitą historią, opowiada o odnalezieniu wolności wbrew wszelkim przeciwnościom. Zamiatacz ulic może na jeden dzień zostać królem i zrealizować marzenie o wolności, a jego monumentalna konstrukcja z papieru staje się aktem społecznego odkupienia. To jest prawdziwa magia sztuki. 

Już niedługo poznamy kolejne informacje o 21. MDAG, wśród nich kolejne hity najważniejszych zagranicznych festiwalu, goście_inie, składy jurorskie, koncerty oraz wydarzenia dodatkowe. Millennium Docs Against Gravity odbędzie się od 10 do 19 maja w ośmiu miastach (Warszawa, Wrocław, Gdynia, Poznań, Katowice, Łódź, Bydgoszcz i Lublin) a następnie online - od 21 maja do 3 czerwca na mdag.pl.

informacja prasowa

W punkt. Konkurs Krótkometrażowy 21. MDAG

 Świeże, ciekawe, bawiące się formą i narracją. Często mówiące o rzeczywistości równie dużo, co filmy pełnometrażowe. Po raz kolejny Konkurs Krótkometrażowy na festiwalu Millennium Docs Against Gravity będzie świętem filmów krótszych niż 45 minut, które prezentują w skondensowany sposób najważniejsze tematy obecne w programie MDAG. Znamy już pierwsze tytuły z całego świata, które powalczą o nagrodę. 

„Notatki o życiu i śmierci” Andreasa Bøggilda Moniesa 

W programie konkursu nie zabraknie zwycięzców najważniejszych światowych festiwali. Wśród nich znajdzie się „Teraz” (At That Very Moment) Rity Pauls i Federico Luisa Tachelli, który zdobył główną nagrodę w konkursie krótkometrażowym podczas największego festiwalu filmów dokumentalnych IDFA w Amsterdamie. Duet reżyserski przenosi nas do świata małego chłopca. Rozbiegana kamera chwyta skrawki jego świata w momencie, kiedy w chaotyczny sposób rejestruje życie swojej rodziny. Widzimy jego siostrę, tatę, domek na drzewie i starego psa. Wydaje się, że nie czeka na nich żadne niebezpieczeństwo a cała historia nie będzie niczym więcej, jak tylko ładną pocztówką z malowniczego miejsca. Przychodzi jednak moment, kiedy słowa chłopca, rzucone jak gdyby niby nic, niszczą sielankową atmosferę. Przyznaje zza kamery, że często jest smutny, boi się wielu rzeczy i wątpi w cel życia. 

Prestiżowy festiwal Sheffield DocFest wygrał z kolei „Przewrót” (The Takeover) Andersa Hammera. Nominowany do Oscara® wybitny norweski korespondent wojenny skupia się w swoim filmie na sytuacji kobiet zaraz po przejęciu władzy przez talibów w Afganistanie. Po jednej stronie konfliktu znajdują się niezwykle dzielne przeciwniczki odbierania praw kobietom, które wychodzą na ulice. Narażają swoje życie, żeby walczyć o wolność dla siebie i swoich córek. Z drugiej strony znajdują się sojuszniczki nowego reżimu. Talibowie przez jakiś czas pozwalają im zabierać głos, ale z czasem nawet wychwalające je zwolenniczki zmian znikają z oficjalnych konferencji. Twarze kobiet w przestrzeni publicznej są zamalowywane, jakiekolwiek protesty są od razu krwawo tłumione, a wraz z tymi zamianami odchodzi w zapomnienie poczucie wolności i równości.

O prawach człowieka oraz mniejszości opowiadają także dwa inne filmy w Konkursie Krótkometrażowym. W „Mast-del” Maryam Tafakory przenosimy się do Iranu, za to Håvard Bustnes w „Pod maską” (Behind the Mask) pokazuje sytuację Ujgurów w Chinach. 

Maryam Tafakory w filmie pokazywanym w Cannes w ramach Directors' Fortnight  powraca do wspomnienia pierwszej randki. Rodząca się bliskość i zrozumienie między chłopakiem i dziewczyną nie mogą w pełni wybrzmieć w sytuacji, w której się znajdują. Reżyserka, korzystając z materiałów found footage oraz napisów pojawiających się na ekranie, które zastępują tradycyjną narrację, opisuje zakazane pragnienia w irańskim kinie postrewolucyjnym. Za pomocą tak wyrafinowanych i delikatnych środków tworzy wstrząsającą opowieść o tym wszystkim, co nie może zostać wypowiedziane na głos. 

Håvard Bustnes przygląda się za to Abduweliemu - ciepłemu, mądremu człowiekiem, który ma ogromny zapał do nauczania. Dlatego po powrocie do Chin z wyjazdu do USA chciał otworzyć przedszkole. Niestety Abduweli jest także Ujgurem, dlatego zamiast nauczać, trafił do obozu. Zdarzyło się to w momencie, kiedy władze Chin po kilkumiesięcznych torturach wypuszczały jeszcze internowanych. Obecnie najprawdopodobniej bohater nie przeżyłby pobytu w tym miejscu. Zaraz po uwolnieniu uciekł z kraju i wraz z rodziną znalazł schronienie w norweskim Bergen. Film jest zapisem jego podroży do Niemiec, gdzie spotyka się z byłym obozowym strażnikiem, żeby zrozumieć, co myślą ludzie zatrudnieni przez totalitarny system do systematycznego niszczenia innych. 

W Konkursie Krótkometrażowym nie zabraknie także historii intymnych, pokazujących z bliska relacje rodzinne i przeżycia bohaterów oraz bohaterek. 

„Notatki o życiu i śmierci” (Papa - Notes on Life and Death) Andreasa Bøggilda Moniesa opowiadają o postaci, która jest doskonale znana widowni MDAG. Lea Glob, reżyserka filmu „Apolonia, Apolonia”, który zdobył w 2023 roku główną nagrodę na Millennium Docs Against Gravity, prawie przepłaciła poród życiem. Chociaż jej dziecko urodziło się zdrowe, jej stan w wyniku komplikacji tak się pogorszył, że musiała zostać na pewien czas wprowadzona w stan śpiączki. Lekarze walczyli o jej życie, a jej partner wraz z noworodkiem czekali na to, co przyniesie przyszłość. Andreas postanowił zarejestrować w postaci zdjęć i krótkich nagrań pełen napięcia moment zawieszenia między życiem a śmiercią, który przeżywała jego ukochana. 

O relacji na linii rodzic-dziecko, chociaż pokazując zupełnie inny etap życia, opowiada Brett Allen Smith w filmie „Żegnajcie mopsy” (Au Revoir, Pugs). Jako dzieci słowa rodziców traktujemy jako prawdę, nie wykazując się ograniczonym zaufaniem do tego, co chcą nam przekazać. Reżyser filmu postanawia przeprowadzić małe śledztwo w sprawie losów ukochanych mopsów, z którymi się wychował. Odkrywa, że historia jego matki na temat ich odejścia nie jest zgodna z prawdą. Zabawny film, który jest kolażem różnych materiałów wizualnych od kaset VHS po gry komputerowe, zadaje całkiem poważne pytanie o odpowiedzialność rodziców za słowa. I o mity, na których budujemy swoje życie, po czym okazują się nieprawdą.

"Blask lodu"

Z zakończonego niedawno festiwalu w Rotterdamie programerzy Konkursu Krótkometrażowego przywieźli dwa wspaniałe filmy, które swoje polskie premiery będą miały w czasie MDAG. 

„6000 kłamstw” (6000 lies) Simona Rietha to przeszywająca opowieść, która w ciągu zaledwie pięciu minut opowiada niezwykle głęboko o nadziei, strachu i stracie. Zaczyna się od dobrze znanych wszystkim z komedii romantycznych obrazów z USG, które przedstawiają rozwój płodu w łonie matki. Tylko czy to, na co patrzymy, jest prawdą? Film szybko zaczyna przekraczać granicę między rzeczywistością a fikcją, stając się niezwykle emocjonalnym świadectwem upiornego doświadczenia, które wielu z nas przeżywa w milczeniu i samotności.

Z kolei „Blask lodu” (Isblink) Olgi Krüssenberg zabiera nas na norweskie wyspy Svalbard - najbardziej wysunięte na północ naszej planety miejsce zamieszkiwane na stałe przez ludzi. Chociaż wydaje się, że czas stoi tam w miejscu, równocześnie szybko ucieka, przybliżając z każdą chwilą nadciągającą katastrofę. Kiedyś skute lodem wzgórza nie stanowiły zagrożenia dla miejscowej ludności. Teraz coraz częściej dochodzi do lawin, które zbierają krwawe żniwo wśród mieszkańców. Co czeka ich w przyszłości?

21. Millennium Docs Against Gravity odbędzie się od 10 do 19 maja w ośmiu miastach (Warszawa, Wrocław, Gdynia, Poznań, Katowice, Łódź, Bydgoszcz i Lublin) a następnie online - od 21 maja do 3 czerwca na mdag.pl.

informacja prasowa