Poruszyć świat - R. Schumann, F. Liszt i A. Dvořák w Narodowym Forum Muzyki /zapowiedź koncertu/

 7 listopada o 19.00 Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu zaprasza na koncert NFM Filharmonii Wrocławskiej prowadzonej przez Thomasa Sanderlinga otworzą dwie kompozycje romantycznych mistrzów, które w zamierzeniu miały być jedynie wstępami do większych całości. Cieszą się one jednak uznaniem jako samodzielne pozycje repertuarowe. Po przerwie usłyszymy niedoceniane czasem arcydzieło Antonína Dvořáka. Przed koncertem, o 18.00, spotkanie z dyrektorką NFM – Olgą Humeńczuk, które poprowadzi Agnieszka Ostapowicz.

NFM Filharmonia Wrocławska / fot. Łukasz Rajchert

Na początku zabrzmi uwertura do jedynego utworu operowego, jaki wyszedł spod pióra Roberta Schumanna. Urodzony w 1810 roku artysta zdecydował się wykorzystać w nim historię Genowefy Brabanckiej – według legendy niesłusznie oskarżonej o cudzołóstwo żony rycerza biorącego udział w krucjacie. Orkiestrowe otwarcie do kompozycji wbrew przyjętej praktyce powstało zanim Niemiec napisał pozostałą część muzyki do widowiska. Choć w czasie premiery opera została przyjęta z niechęcią, wstęp do niej zachwyca pełnym mroku nastrojem średniowiecznej opowieści, fenomenalnie wyrażonym przez wykonawców. Historia poematu symfonicznego Preludia autorstwa Ferenca Liszta związana jest natomiast z cyklem utworów chóralnych Les quatre éléments autorstwa Węgra. Ostatecznie zdecydował on, że powstałe dzieło wykonywane będzie oddzielne pod tytułem zaczerpniętym z piętnastego wiersza zbioru Méditations poétiques Alphonse’a de Lamartine’a. We wstępie do wydania partytury kompozytor pytał: „Czyż życie nie jest szeregiem preludiów do owej nieznanej pieśni, której pierwszą wzniosłą nutę intonuje śmierć?”. Artysta stworzył orkiestrowy majstersztyk. Operuje w nim ogromnymi masami brzmieniowymi, pod względem formy opiera się jednak na przekształceniach kilku zaledwie muzycznych myśli.

W drugiej części koncertu orkiestra wykona VII Symfonię d-moll Antonína Dvořáka. Jej dramatyzm co najmniej dorównuje utworom z pierwszej części wieczoru, a inspiracją do jej powstania było narodowe przesilenie w Czechach. Największe wrażenie na muzyku zrobił wówczas – a dokładnie w lipcu 1884 roku – przyjazd do Pragi pociągu wiozącego widzów Teatru Narodowego. Wspólna podróż stała się okazją do antyhabsburskich wystąpień (kraj był wówczas częścią Austro-Węgier) i śpiewania patriotycznych pieśni. Co zaskakujące, akurat w tej kompozycji Dvořák unika nawiązań do kultury ludowej. „Nie myślę o niczym innym, jak tylko o tym nowym dziele, które musi być w stanie poruszyć świat – oby Bóg pozwolił, żeby tak się stało!” – pisał w liście ogarnięty zapałem twórczym.

Program:

R. Schumann Genoveva – uwertura op. 81

F. Liszt Preludia – poemat symfoniczny S. 97

***

A. Dvořák VII Symfonia d-moll op. 70

Wykonawcy:

Thomas Sanderling – dyrygent

NFM Filharmonia Wrocławska

Czas trwania:

120 minut

Olga Humeńczuk, fot. Łukasz Rajchert

Spotkajmy się w NFM – Dyrektorka NFM Olga Humeńczuk

07.11 pt. 18:00

NFM, foyer -1, czerwone kanapy

Olga Humeńczuk to menedżerka z wieloletnim doświadczeniem w zakresie zarządzania instytucją kultury i produkcji wydarzeń artystycznych, a także dyplomowana wiolonczelistka. Jako koordynatorka prac związanych z projektem i budową Narodowego Forum Muzyki – ze strony zarówno inwestora, jak i instytucji – współpracowała z projektantami akustyki, architektami, inżynierami oraz innymi partnerami inwestycji. Równolegle brała udział w procesie łączenia Filharmonii im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu i Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans oraz tworzenia struktury organizacyjnej i procesów wewnętrznych nowo powstałej instytucji: Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego.

Od urodzenia związana jest z Wrocławiem, gdzie kształciła się w klasie wiolonczeli Feliksa Tatarczyka. Ukończyła studia na Politechnice Wrocławskiej na Wydziale Informatyki i Zarządzania z tytułem magistra inżyniera w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem, a także studia podyplomowe w Wyższej Szkole Bankowej we Wrocławiu w zakresie Zarządzania Projektem. W latach 2012–2024 była zastępczynią Andrzeja Kosendiaka, dotychczasowego dyrektora NFM. Kierowała projektami dofinansowanymi z funduszy Unii Europejskiej, w ramach których został wybudowany obiekt NFM, a instytucja wzbogaciła swoje wyposażenie między innymi o organy symfoniczne, fortepiany, instrumenty dla muzyków zespołów artystycznych NFM oraz specjalistyczny sprzęt niezbędny do realizacji wydarzeń. Wprowadziła optymalizacje procesów wewnętrznych instytucji w zakresie między innymi produkcji wydarzeń artystycznych, planowania i zarządzania projektami, brała udział w zmianie systemu rozliczania pracy artystycznej, a także zarządzania procesem tworzenia nowego systemu planowania i monitorowania finansów we współpracy z Uniwersytetem Ekonomicznym we Wrocławiu. Reprezentowała NFM w kraju i za granicą, między innymi na kongresach International Society for Performing Arts w Nowym Jorku czy Seulu, Classical Next w Rotterdamie, Europejskim Forum Muzyki w Rydze, The European Jazz Conference w Budapeszcie i WOMEX w Santiago de Compostela. Ponadto prowadziła zajęcia w ramach warsztatów organizowanych przez Akademię Muzyczną im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu jako ekspertka w dziedzinie organizacji i produkcji wydarzeń artystycznych. Rozpoczęła współpracę z Uniwersytetem Wrocławskim w zakresie przygotowania projektu digitalizacji zasobów NFM, który będzie rozwijany w nadchodzących latach. 

Spotkajmy się w NFM – Dawid Jarząb

30 maja o 18.00 gościem cyklu "Spotkajmy się w NFM", prowadzonym przez Agnieszkę Ostapowicz, będzie Dawid Jarząb – menedżer NFM Filharmonii Wrocławskiej.

Dawid Jarząb,  fot. Michał Wicher

Opowie o jubileuszu osiemdziesięciolecia orkiestry i planach na nadchodzący sezon artystyczny 2025/2026. Przybliży także sylwetki najważniejszych spośród zaproszonych gości oraz opowie, dlaczego warto zostać abonamentowiczem.

NFM, foyer -1, czerwone kanapy

plac Wolności 1, 50-071 Wrocław

informacja prasowa

Kobayashi Plays Chopin /zapowiedź/

17 stycznia o 19.00 do NFM zawita po raz pierwszy znamienita pianistka Aimi Kobayashi – finalistka XVII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie i laureatka IV nagrody na jego kolejnej odsłonie. Z towarzyszeniem muzyków Wrocławskiej Orkiestry Barokowej pod batutą Jarosława Thiela artystka wykona m. in. partię solową na instrumencie historycznym w wirtuozowskim II Koncercie fortepianowym f-moll op. 21 Fryderyka Chopina. Przed koncertem - „Spotkajmy się w NFM” z Henrykiem Duninem.

Aimi Kobayashi, fot. Makoto Nakagawa

Wieczór rozpocznie "Bajka" Stanisława Moniuszki – uwertura koncertowa, która po raz pierwszy zabrzmiała w maju 1848 roku w Wilnie. Dla twórcy był to czas wzmożonej pracy kompozytorskiej, w tym samym roku bowiem miała premierę jego pierwsza, dwuaktowa wersja słynnej "Halki". Choć w katalogu dzieł artysty dominują utwory wokalno-instrumentalne, "Bajka" jest równocześnie tym jednym z najbardziej znanych, a zarazem docenianych, przeznaczonym na obsadę czysto instrumentalną. Pierwotny tytuł utrzymanej w formie sonatowej uwertury miał brzmieć "Opowieść zimowa", lecz próżno szukać tu pozamuzycznego programu. Swobodnie rozwijające się, melodyjne frazy mogą jednak przywodzić melomanom na myśl piękno zimowej aury.  

Choć fortepian, jaki znamy współcześnie, daje ogrom możliwości, zarówno w kontekście artykulacyjnym, jak i w zakresie wydobycia pożądanej barwy dźwięku, to w fortepianach historycznych drzemie wyjątkowy potencjał brzmieniowy bliski dawnym epokom. Na takim właśnie instrumencie podczas koncertu zagra Aimi Kobayashi, niezwykle ceniona za interpretacje muzycznej spuścizny Fryderyka Chopina pianistka, która wykona II Koncert fortepianowy f-moll op. 21 jego autorstwa. Jeden z dwóch tego rodzaju koncertów w katalogu dzieł twórcy utrzymany jest w wirtuozowskim stylu brillant z pełnią romantycznej ekspresji i nawiązaniami do polskiego folkloru. Jego finał stanowi kunsztowną stylizację polskiego tańca ludowego – kujawiaka. W podobnym okresie powstała także IV Symfonia A-dur op. 90 „Włoska” Felixa Mendelssohna Bartholdy’ego, w której z kolei – jak wskazuje jej przydomek – usłyszymy echa muzycznej kultury Włoch. Zrodziła się ona bowiem z inspiracji wrażeniami, które twórca chłonął podczas podróży po Italii w 1830 i 1831 roku. Komponowany pod wpływem wyjątkowej atmosfery utwór jest więc swoistym muzycznym wspomnieniem i nietrudno usłyszeć w nim zachwyt artysty. Symfonię tę cechuje lekki, radosny charakter, co słychać już od pierwszych dźwięków, a w jej motorycznych przebiegach figurują umiejętnie wplecione elementy włoskich tańców – saltarella oraz tarantelli. 

Program:

S. Moniuszko Bajka (Baśń zimowa) – uwertura fantastyczna na wielką orkiestrę 

F. Chopin II Koncert fortepianowy f-moll op. 21 

***        

F. Mendelssohn Bartholdy IV Symfonia A-dur op. 90 „Włoska” 

Wykonawcy:

Jarosław Thiel – dyrygent 

Aimi Kobayashi – fortepian historyczny

Wrocławska Orkiestra Barokowa

czas trwania:

120 minut

Antropolog i menedżer kultury Henryk Dumin będzie gościem cyklu „Spotkajmy się w NFM” (godz. 18.00, czerwone kanapy, prowadzenie: Agnieszka Ostapowicz).

informacja prasowa

Jubileusz Maestra Antoniego Wita w Narodowym Forum Muzyki /zapowiedź/

 22 marca o 19.00 Narodowe Forum Muzyki zaprasza na koncert jubileuszowy osiemdziesiątych urodzin maestro Antoniego Wita - jednego z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych polskich dyrygentów. Jubilat poprowadzi NFM  Filharmonię Wrocławską, a wcześniej, o 18.00, spotka się z melomanami jako gość cyklu "Spotkajmy się w NFM" Agnieszki Ostapowicz.

Antoni Wit / fot. Julian Multarzyński

Przez lata zbudował ogromny dorobek fonograficzny, pełnił też funkcję dyrektora artystycznego czołowych polskich instytucji artystycznych – Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia i Filharmonii Narodowej. Podczas koncertu z NFM Filharmonią Wrocławską Maestro Antoni Wit poprowadzi dwa arcydzieła należące do symfonicznego kanonu: Symfonię C-dur KV 338 Wolfganga Amadeusa Mozarta oraz Symfonię alpejską Richarda Straussa.

Koncert rozpocznie wykonanie ukończonej w 1780 roku Symfonii C-dur Mozarta. Było to trzydzieste czwarte dzieło tego gatunku napisane przez austriackiego kompozytora. Składa się ono z trzech części. Pierwszą otwiera przebojowa fanfara, a obecność rytmu punktowanego (następstwo nuty długiej i krótkiej) podkreśla uroczysty charakter muzyki. Ogniwo drugie utrzymane jest w wolnym tempie i w pastoralnej, pogodnej tonacji F-dur. Mozart zapisał w partyturze, aby wszystkie instrumenty grały tu sotto voce (dosłownie „półgłosem”), co nadaje tej części charakteru intymnego wyznania. Finał z kolei to pełna temperamentu i dynamizmu stylizacji włoskiego tańca. Autograf tej symfonii jest podzielony na dwie części. Jedna z nich znajduje się w paryskiej Bibliothèque nationale de France, natomiast druga w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie.

Następnie zabrzmi Symfonia alpejska Richarda Straussa. Niemiecki kompozytor ukończył to monumentalne dzieło w 1915 roku. Jego celem było przedstawienie w muzyce dnia spędzonego w górach. Utwór składa się z dwudziestu dwóch ogniw, wykonywanych bez przerw. Znajdziemy wśród nich potężny, pełen blasku wschód słońca, wędrówkę w pobliżu strumienia, wodospadu i wśród łąk, moment zdobycia szczytu, a także gwałtowną burzę i w końcu zachód słońca. Chociaż Symfonia zawsze robi na słuchaczach wielkie wrażenie, to wykonywana jest względnie rzadko ze względu na ogromny skład, jakiego wymaga. Kompozytor zażyczył sobie w obsadzie m.in. dodatkowej orkiestry dętej umieszczonej za sceną, rzadko wykorzystywanego hekelfonu (barytonowej odmiany oboju), maszyny naśladującej wycie wiatru, metalowej płyty imitującej grzmoty, krowich dzwonków, tam-tamu, dzwonków, czelesty czy organów. Symfonia alpejska jest dziełem tyleż efektownym co osobistym. Strauss uwielbiał górskie wędrówki, a wszystkich opisanych dźwiękami sytuacji doświadczył osobiście.

Program:

W. A. Mozart Symfonia nr 34 C-dur KV 338

***

R. Strauss Symfonia alpejska op. 64, TrV 233

Wykonawcy:

Antoni Wit – dyrygent

NFM Filharmonia Wrocławska

Czas trwania:

120 minut

informacja prasowa

Spotkajmy się w NFM – dr Maria Zawartko

Kochasz muzykę i bywasz na koncertach? A może po prostu fascynuje Cię świat sztuki i lubisz słuchać ciekawych historii? Jeśli tak, to zapraszamy na specjalny cykl „Spotkajmy się w NFM”! Gościem Agnieszki Ostapowicz będzie tym razem dr Maria Zawartko - śpiewaczka współpracująca w przeszłości z wieloma znaczącymi orkiestrami, a obecnie nauczycielka akademicka na Wydziale Edukacji Muzycznej wrocławskiej Akademii Muzycznej. Ponadto organizatorka wielu akcji charytatywnych i prezeska Dolnośląskiego Towarzystwa Muzycznego we Wrocławiu. Do zobaczenia 15 grudnia o 18.00 w NFM, foyer -1!

Maria Zawartko / fot. archiwum prowadzącej

Codziennie mijamy się na ulicach, jeździmy razem tramwajem, stoimy w kolejce czy siedzimy w poczekalni. Niczego o sobie nie wiemy, a tak wiele nas łączy. Postanowiliśmy wyjść naprzeciw wszystkim, którzy pragną spotkań i dyskusji poświęconych muzyce oraz wydarzeniom organizowanym w Narodowym Forum Muzyki. Gościć będziemy osobistości życia publicznego i przedstawicieli różnych zawodów, m. in.: lekarzy, naukowców, biznesmenów, polityków, duchownych, artystów i wielu innych. Podzielą się z nami swoją pasją oraz opowiedzą o miłości do muzyki!

Maria Zawartko 

Absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego na Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu oraz Podyplomowych Studiów Zarządzania Jednostkami Oświaty i Kultury we Wrocławiu. Obecnie jest nauczycielką akademicką na Wydziale Edukacji Muzycznej wrocławskiej Akademii Muzycznej. Współpracowała jako solistka z: Filharmonią Częstochowską, Filharmonią Łódzką i NFM Filharmonią Wrocławską, Det Norske Kammerorkester w Oslo, Capellą Cracoviensis, Collegio di Musica Sacra, Cantores Minores Wratislavienses, Altri Stromenti, Chórem Polskiego Radia we Wrocławiu, Teatrem Eksperymentalnym „Kompania Teatru Muzykalnego" oraz z Agencją Artystyczną „Pro Musica”.

Występowała na Międzynarodowym Festiwalu Wratislavia Cantans im. A. Markowskiego, Festiwalu Barbórkowym Chórów Studenckich, festiwalu Musica Sacra, Sacrosong, Tonsberg Summer Festival, Festiwalu Chóralnym Legnica Cantat. Nagrywała dla Polskiego Radia i TVP. Brała udział w spektaklach telewizyjnych Przypadek Klary w reż. Magdaleny Łazarkiewicz oraz Lekcja angielskiego do scenariusza Krzysztofa Pieczyńskiego.

Uczestniczyła, także jako organizatorka, w wielu akcjach charytatywnych na rzecz osób samotnych, niepełnosprawnych i pensjonariuszy Domów Opieki Społecznej oraz dzieci z porażeniem mózgowym m.in. w Centrum Św. Celestyna w Mikoszowie koło Strzelina. Tam też w 2003 roku założyła działające w ramach Dolnośląskiego Towarzystwa Muzycznego integracyjne Ognisko Muzyczne dla dzieci zdrowych i niepełnosprawnych. Działalność charytatywna priorytetowym elementem w życiu Marii Zawartko. 

Została odznaczona Brązowym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, odznaką honorową „Zasłużony dla kultury polskiej”, otrzymała nagrodę specjalną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz nagrodę rektora Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu.   

Od 2000 roku była dyrektorką Dolnośląskiego Towarzystwa Muzycznego we Wrocławiu, od 2007 roku jego wiceprezeską, a od marca 2013 roku do chwili obecnej – prezeską. W latach 2006–2014 była wiceprzewodniczącą Rady Miejskiej Wrocławia. 

informacja prasowa

"Spotkajmy się w NFM!" z Mirą Żelechower-Aleksiun /relacja?/

2 czerwca tego roku gościem Agnieszki Ostapowicz w jej autorskim cyklu "Spotkajmy się" była Mira Żelechower-Aleksiun - znana w środowisku wrocławskim (i nie tylko!) artystka. Mirę znam od lat i bardzo lubię jej niebanalne wernisaże, więc chętnie skorzystałam z okazji, aby znowu zobaczyć ją i posłuchać. Mira jest i pozostanie dla mnie swego rodzaju punktem odniesienia - pełna twórczej energii artystka, ciepły, serdeczny Człowiek... Znać ją jest przywilejem i zaszczytem.

Mira Żelechower-Aleksiun i Agnieszka Ostapowicz, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Minęło już trochę czasu od spotkania w Narodowym Forum Muzyki, więc moja relacja (?) z tego spotkania będzie raczej impresją :-) Myślę jednak, że ta forma bardziej pasuje do Miry i do naszych osobistych relacji aniżeli suchy sprawozdawczy ton.

Z Mirą poznałyśmy się przed laty w salonie prof. Józefa Dudka, a gościem specjalnym wieczoru był wówczas reżyser i scenarzysta Jan Jakub Kolski. Prowadziłam wówczas autorską klasę z edukacją filmową w liceum i w salonie znalazłam się dzięki śp. pani Ewie Deglerowej, z którą dzieliłyśmy pasję do kina. Chciałam zorganizować przegląd filmów twórcy "Jańcia Wodnika" i skwapliwie skorzystałam z zaproszenia. Miry wówczas nie znałam, ale siedziała blisko mnie i to ona nawiązała ze mną kontakt w  tak naturalny sposób, jakbyśmy się znały od dawna. Po upływie dłuższego czasu, próbując opisać ikonografię kaplicy św. Wawrzyńca na Bujwida, dowiedziałam się od ks. Stanisława Orzechowskiego vel Orzecha, że autorką Drogi Krzyżowej jest właśnie Mira Żelechower-Aleksiun. Spotkałyśmy się wówczas u niej w domu i usłyszałam pasjonującą historię jej nawrócenia (Droga Krzyżowa była rodzajem votum) na wiarę chrześcijańską, a następnie powrotu do żydowskich korzeni. Nigdy tego wywiadu nie opublikowałam, bo był zbyt osobisty, ale miałyśmy za to rozmowę o cyklu obrazów inspirowanych prozą Brunona Schulza. Zanim jednak do niej doszło, telefonowałam do Miry, która była akurat w ferworze malowania tych dużych formatowo płócien, które zostały potem po raz pierwszy zaprezentowane z Synagodze pod Białym Bocianem. Robiły wrażenie w tym - jeszcze wówczas surowym - wnętrzu. Otóż podczas owej rozmowy Mira, z właściwym sobie humorem, poinformowała mnie, że właśnie ze względu na format oraz na problemy z kręgosłupem, maluje leżąc na ... obrazie. Przytaczam tę anegdotę, bo dobrze obrazuje jej stosunek do własnej pracy: maluje dużo i z ciągle młodzieńczym entuzjazmem, pomimo nieuniknionych przeszkód. 

Wspomniałam też o wernisażach, w których uczestniczyłam. Otóż nigdy to nie były sztywne spotkania z lampką wina w ręce, podczas których przemawiają organizatorzy. Zawsze Mira była prawdziwą gospodynią spotkania i nawiązywała dialog z widzami, wśród których przeważali znajomi, więc atmosfera była nieomal familijna. Na przykład podczas wernisażu wystawy "Wszystko się łączy" (2013) Mira mówiła o swojej rodzinie: o matce, ojcu, który zmarł w obozie, gdy była dzieckiem, o wnuku...  Powiedziała wtedy m. in. „Chciałabym, aby mój wnuk był otwarty na swoją tradycję, na tradycję moich przodków - żeby  to była jego droga. To jest bardzo ważne wypełnienie przesłania „z pokolenia na pokolenie”.  Chciałabym, żeby Leon nie niósł traumy, ale żeby niósł pamięć. Żebyśmy wszyscy ją nieśli. Myślę, że  Tora jest również zapisem takich zdarzeń – straszliwych, ale zostały one przemienione, a życie trwa dalej. To światło – tak widoczne na wielu obrazach – ciągle niesione jest dalej.” A na koniec spotkania został odczytany Psalm 91 „Pod Bożymi skrzydłami” – w oryginale i w polskim tłumaczeniu. Przyznacie sami, że to nie był "zwykły" wernisaż...

Wydawnictwo OKiS-u

Takich spotkań z Mirą i jej obrazami miałam więcej, choć wcale nie było to takie częste, toteż z radością przyjęłam wiadomość, że będzie gościem Agnieszki Ostapowicz w Narodowym Forum Muzyki. Z uwagi na miejsce spotkania, była mowa o muzyce, a Mira - jak zwykle - była "u siebie". Dowiedziałam się m. in., że w dzieciństwie miała uczyć się gry na pianinie, ale choć ostatecznie nie muzyka zajęła pierwszoplanowe miejsce w jej artystycznym życiu, to jednak towarzyszyła jej ciągle. A to w postaci śpiewanej (przez siebie i koleżankę) "oprawy muzycznej" pierwszego wernisażu, a to w związku z przedstawieniami Teatru Gardzienice, z którym współpracowała przez lata, a to wreszcie przez udział w koncertach. 

Spotkanie w Narodowym Forum Muzyki pełne było wspomnień, anegdot i refleksji. Z okazji 80. rocznicy urodzin (ale to tylko cyfra, bo Mira jest tak pełna życia, młoda i urodziwa, że cyfry i jubileusze wywołują tylko rodzaj niedowierzania) została wydana przez OKiS książka poświęcona jej malarstwu, zatytułowana "Mira między A i Ż", w której zawarto reprodukcje jej obrazów, począwszy od roku 1966, na 2021 kończąc. Znajdziemy w niej także autobiograficzny szkic "Autoportret w ruchu", informacje o wystawach, a także artykuły o twórczości artystki pióra m. in. Zofii Gebhard i Waldemara Okonia. Wydawnictwo stało się rarytasem i niełatwo je zdobyć, ale jestem jego szczęśliwą posiadaczką, w dodatku z czułą dedykacją...

Mira jest i pozostanie dla mnie swego rodzaju punktem odniesienia - pełna twórczej energii artystka, ciepły, serdeczny Człowiek... Znać ją jest przywilejem i zaszczytem.

Spotkajmy się w NFM. Mira Żelechower-Aleksiun

2 czerwca o 18.00 gościem Agnieszki Ostapowicz w jej autorskim cyklu "Spotkajmy się" będzie Mira Żelechower-Aleksiun - malarka żydowskiego pochodzenia, przedstawicielka wrocławskiego środowiska artystycznego. Poza malarstwem zajmowała się również scenografią.  W swoim dorobku ma udział w ponad osiemdziesięciu wystawach zbiorowych i indywidualnych.

Mira Żelechower-Aleksiun, fot. materiały prasowe NFM

Kochasz muzykę i bywasz na koncertach? A może po prostu fascynuje Cię świat sztuki i lubisz słuchać ciekawych historii? Jeśli tak, to zapraszamy na specjalny cykl „Spotkajmy się w NFM”!

Codziennie mijamy się na ulicach, jeździmy razem tramwajem, stoimy w kolejce czy siedzimy w poczekalni. Niczego o sobie nie wiemy, a tak wiele nas łączy. Postanowiliśmy wyjść naprzeciw wszystkim, którzy pragną spotkań i dyskusji poświęconych muzyce oraz wydarzeniom organizowanym w Narodowym Forum Muzyki. Gościć będziemy osobistości życia publicznego i przedstawicieli różnych zawodów, m. in.: lekarzy, naukowców, biznesmenów, polityków, duchownych, artystów i wielu innych. Podzielą się z nami swoją pasją oraz opowiedzą o miłości do muzyki!

Mira Żelechower-Aleksiun podczas otwarcia wystawy,  5 czerwca 2013 r.
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Mira Żelechower-Aleksiun – urodzona 26 marca 1941 roku w Milerowie. W 1966 roku ukończyła dyplom w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta) w katedrze malarstwa architektonicznego u prof. Stanisława Dawskiego. Jej pierwsza wystawa miała miejsce w galerii Teatru Kalambur równocześnie z premierą sztuki Piotra Załuskiego "Mole" i "Odwiedziny" w reżyserii Bogusława Litwińca i z jej scenografią. Przez lata studiów była związana z tym teatrem (tworzyła scenografie we współpracy z reżyserem Włodzimierzem Hermanem). W latach siedemdziesiątych rozpoczęła współpracę z powstającym wtedy Ośrodkiem Praktyk Teatralnych Gardzienice stworzonym przez Włodzimierza Staniewskiego, a początkowo rozwijanym również przez Tomasza Rodowicza. W latach osiemdziesiątych współorganizowała wiele wydarzeń w Duszpasterstwie Środowisk Twórczych. Najważniejszym z nich była Wystawa Malarstwa Młodych  oraz towarzyszące jej sympozjum "Droga i prawda".

Pierwsza podróż do Izraela w 1987 zmieniła jej widzenie świata i podejście do obrazu . Owocem tej przemiany był cykl obrazów "Przez Ziemię Świętą do Ziemi Obiecanej" pokazany w Jerozolimie w prestiżowej galerii Bejt Omanim (dom artystów) w roku 1989, a potem w galerii ZPAP Na Solnym.

W roku 2001 pokazała wystawę pod nazwą "Dziedzictwo" we wrocławskim Ratuszu. Wystawa była połączona z sympozjum w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich pt. "Wkład Żydów w dziedzictwo kultury Rzeczpospolitej". Wystawa prezentowana była również w Konsulacie Generalnym RP w Nowym Jorku.

W latach 2004–2007 powstał cykl "Światło Midraszy", składający się z malowanych komentarzy do Tory, pokazany po raz pierwszy w Muzeum Miejskim w Pałacu Królewskim we Wrocławiu.

W 2016 roku ukazała się książka Moniki Braun "Mona. Opowieść o życiu malarki" i towarzyszyła wystawie w Galerii Miejskiej we Wrocławiu z okazji pięćdziesięciolecia pracy twórczej artystki.

W 2022 roku nakładem Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu ukazał się album Mira między A i Ż  z tekstami Waldemara Okonia, Zofii Gebhart, Jana Jakuba Fereńskiego oraz Małgorzaty Kitowskiej i Małgorzaty Baranowskiej. Książka prezentowana była w tzw. Prawdziwym Domu Kultury w Warszawie przez Mariusza Szczygła. Cały nakład został wyprzedany. W książce poza tekstami i reprodukcjami dokumentującymi dzieło osiemdziesięciu lat życia malarki znajduje się pełne kalendarium jej twórczości. Obecnie Mira Żelechower-Aleksiun pracuje nad cyklem "Tu też jest Kotel – ściana płaczu".

Wywiad z Mirą Żelechower-Aleksiun znajduje się pod tym linkiem.

Spotkajmy się w NFM. Barbara Lekarczyk-Cisek

Kochasz muzykę i bywasz na koncertach? A może po prostu fascynuje Cię świat sztuki i lubisz słuchać ciekawych historii? Jeśli tak, to zapraszamy na specjalny cykl „Spotkajmy się w NFM”. 28 kwietnia gościem Agnieszki Ostapowicz będzie Barbara Lekarczyk-Cisek – miłośniczka muzyki dawnej, wieloletnia nauczycielka języka polskiego, autorka programu edukacji filmowej, a także dziennikarka i blogerka.

Barbara Lekarczyk-Cisek, fot. Karol  Sokołowski, NFM

Codziennie mijamy się na ulicach, jeździmy razem tramwajem, stoimy w kolejce czy siedzimy w poczekalni. Niczego o sobie nie wiemy, a tak wiele nas łączy. Postanowiliśmy wyjść naprzeciw wszystkim, którzy pragną spotkań i dyskusji poświęconych muzyce oraz wydarzeniom organizowanym w Narodowym Forum Muzyki. Gościć będziemy osobistości życia publicznego i przedstawicieli różnych zawodów, m. in.: lekarzy, naukowców, biznesmenów, polityków, duchownych, artystów i wielu innych. Podzielą się z nami swoją pasją oraz opowiedzą o miłości do muzyki!

Barbara Lekarczyk-Cisek

Polonistka, miłośniczka malarstwa, muzyki dawnej i dobrej literatury. Wieloletnia nauczycielka języka polskiego, autorka programu edukacji filmowej w I Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu i wychowawczyni kilku roczników filmowców. Wśród jej wychowanków są m.in. Agnieszka Smoczyńska-Konopka – reżyserka i scenarzystka filmowa i teatralna, która zdobyła Złote Lwy na 47. Festiwalu Filmowym 2022 w Gdyni za "The Silent Twins", dziennikarka Justyna Dobrosz-Oracz, reżyser, operator, scenarzysta Jacek Chamot, Dominik Matwiejczyk – scenarzysta i reżyser, Sławomir Dykier – artysta wizualny i operator filmowy.

Po zakończeniu pracy w szkole była organizatorką Działu Edukacji W Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich, gdzie przygotowała dwie wystawy: poświęconą Zbigniewowi Herbertowi: „Twarze Pana Cogito” oraz „Katyń pamiętamy – synowie wolni”. Opracowała ponadto kilkadziesiąt wykładów promujących zbiory Ossolineum.

Autorka kilkuset publikacji, m.in. w czasopismach „Kino”, „Warsztatach Polonistycznych”, „Nowej Polszczyźnie”, „Nowym Życiu”, „Cameral Music”, „Muzyka w Mieście”, a także na portalach: Kulturaonline.pl, Culture Avenue, Niezła Sztuka. Aktualnie prowadzi blog Kulturalne Ingrediencje, gdzie publikuje informacje kulturalne oraz autorskie artykuły o wystawach, koncertach, malarstwie, literaturze, teatrze i filmie.

28.04 piątet, godz. 18:00

NFM, foyer -1

Plac Wolności 1, Wrocław

informacja prasowa

Spotkajmy się w NFM. Zofia Owińska / 3 marca 2023

Kochasz muzykę i bywasz na koncertach? A może po prostu fascynuje Cię świat sztuki i lubisz słuchać ciekawych historii? Jeśli tak, to zapraszamy na specjalny cykl „Spotkajmy się w NFM”! Spotkanie poprowadzi Agnieszka Ostapowicz

Zofia Owińska, fot.  materiały prasowe

Codziennie mijamy się na ulicach, jeździmy razem tramwajem, stoimy w kolejce czy siedzimy w poczekalni. Niczego o sobie nie wiemy, a tak wiele nas łączy. Postanowiliśmy wyjść naprzeciw wszystkim, którzy pragną spotkań i dyskusji poświęconych muzyce oraz wydarzeniom organizowanym w Narodowym Forum Muzyki. Gościć będziemy osobistości życia publicznego i przedstawicieli różnych zawodów, m. in.: lekarzy, naukowców, biznesmenów, polityków, duchownych, artystów i wielu innych. Podzielą się z nami swoją pasją oraz opowiedzą o miłości do muzyki!

Zofia Owińska urodziła się we Wrocławiu w rodzinie lekarskiej. Studia muzyczne ukończyła w klasie fortepianu u prof. Bolesława Woytowicza w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Akademia Muzyczna) w Katowicach. W 1973 roku podjęła pracę w Rozgłośni Polskiego Radia we Wrocławiu w redakcji muzycznej, którą później kierowała. W latach 1990–1991 pełniła funkcję zastępczyni Redaktora Naczelnego Rozgłośni. W 1992 roku związała się z powstającym Programem Miejskim Radia Wrocław (potem przemianowanym na Radio RAM), który współtworzyła jako prezenterka i dyrektorka aż do zakończenia pracy w radiu w 2002 roku. Przez niemal trzydzieści lat pracy jako dziennikarka radiowa i dokumentalistka była autorką licznych wywiadów, programów radiowych i audycji,  także cyklicznych. Przez cały okres pracy propagowała w swoich programach festiwale chopinowskie w Dusznikach-Zdroju, stworzyła cykl audycji dokumentalnych „Z Julianem Gembalskim szlakiem zabytkowych organów Dolnego Śląska”, „Filharmonia radiowa”, a także cykl poświęcony poezji miłosnej „Czas na miłość”. Inicjowała i organizowała w Studiu Koncertowym wrocławskiej rozgłośni Polskiego Radia liczne koncerty, z udziałem między innymi Orkiestry Kameralnej „Leopoldinum” pod dyrekcją Karola Teutscha, jak również recitale wybitnych solistów. Przez długie lata współpracowała ze wszystkimi programami Polskiego Radia w Warszawie, między innymi prowadząc transmisje ze znanych festiwali dolnośląskich, jak choćby Wratislavia Cantans. Była wielokrotnie nagradzana za osiągnięcia w pracy radiowej jako dziennikarka i organizatorka życia kulturalnego. Współpracowała także z wieloma czasopismami o zasięgu ogólnopolskim („Polish Music”, „Ruch Muzyczny”) i dolnośląskim, pisząc omówienia z koncertów lub przeprowadzając wywiady. 

informacja prasowa

Spotkajmy się w NFM. Rafał Augustyn

Kochasz muzykę i bywasz na koncertach? A może po prostu fascynuje Cię świat sztuki i lubisz słuchać ciekawych historii? Jeśli tak, to zapraszamy na specjalny cykl „Spotkajmy się w NFM”, które prowadzi Agnieszka Ostapowicz.

Rafał Augustyn, fot. Karol Sokołowski

Codziennie mijamy się na ulicach, jeździmy razem tramwajem, stoimy w kolejce czy siedzimy w poczekalni. Niczego o sobie nie wiemy, a tak wiele nas łączy. Postanowiliśmy wyjść naprzeciw wszystkim, którzy pragną spotkań i dyskusji poświęconych muzyce oraz wydarzeniom organizowanym w Narodowym Forum Muzyki. Gościć będziemy osobistości życia publicznego i przedstawicieli różnych zawodów, m. in.: lekarzy, naukowców, biznesmenów, polityków, duchownych, artystów i wielu innych. Podzielą się z nami swoją pasją oraz opowiedzą o miłości do muzyki!

Tych, którzy chcieliby posłuchać fascynujących historii, zachęcamy do wzięcia udziału w naszym cyklu. Spotkajmy się w NFM w piątek, 10 lutego 2023 o godz. 18.00 na czerwonych kanapach w foyer na poziomie –1. Gościem będzie Rafał Augustyn. Serdecznie zapraszamy!

Rafał Augustyn – rodowity wrocławianin, urodzony w roku 1951. Kompozytor, krytyk muzyczny, organizator, długoletni pracownik Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Kompozycję studiował pod kierunkiem Ryszarda Bukowskiego we Wrocławiu i Henryka Mikołaja Góreckiego w Katowicach, a także na kursach m.in. u Györgya Ligetiego. Jest laureatem konkursu organizowanego w ramach festiwalu Jazz nad Odrą, Konkursu Młodych Związku Kompozytorów Polskich (dziś: Konkurs Młodych Kompozytorów im. T. Bairda) oraz Wrocławskiej Nagrody Muzycznej i Nagrody ZKP. W 2015 roku otrzymał srebrny medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz Nagrodę Fundacji MEAKULTURA za wybitne osiągnięcia w dziedzinie krytyki muzycznej. Jest współpracownikiem miesięcznika „Odra” i – do roku 2013 – „Ruchu Muzycznego”. W latach 1984–1994 wraz z Markiem Pijarowskim kierował festiwalem Musica Polonica Nova we Wrocławiu. W latach 1981–1998 był członkiem Komisji Programowej festiwalu Warszawska Jesień. Do 2015 roku był prezesem Oddziału Wrocławskiego ZKP.

Uprawia rozmaite gatunki muzyki, od utworów solowych i kameralnych po rozbudowane formy koncertowe, oratoryjne i sceniczne, elektronikę, a także muzykę teatralną i – sporadycznie – rozrywkową.  W ostatnim czasie eksploruje obszar multimediów i kompozycji kolektywnej.

Jako krytyk współpracował z „Ruchem Muzycznym” oraz „Dwójką” i „Trójką” Polskiego Radia oraz TVP, prowadząc autorskie cykle audycji „Nowa muzyka, nowa wrażliwość”, oraz „Klasyk, nasz bliski”. Do dzisiaj jest stałym współpracownikiem miesięcznika „Odra”. W roku 2021 wydał dwutomowy bestsellerowy podręcznik „Wykłady o kulturze”. W roku ubiegłym podczas „Warszawskiej Jesieni” odbyło się prawykonanie multimedialnego pełnospektaklowego utworu Verbalia III. W najbliższym czasie nakładem PWM ma się ukazać popularna biografia Tadeusza Bairda autorstwa Rafała Augustyna.  W tym roku przygotowywana jest przez CD Accord trzecia płyta monograficzna z jego muzyką fortepianową w wykonaniu Krzysztofa Książka.

10.02 pt. 18:00

NFM, foyer -1

informacja prasowa

Spotkajmy się w NFM | Lev Stern /10 grudnia/

Kochasz muzykę i bywasz na koncertach? A może po prostu fascynuje Cię świat sztuki i lubisz słuchać ciekawych historii? Jeśli tak, to zapraszamy na specjalny cykl „Spotkajmy się w NFM”! Tym razem gościem będzie malarz i architekt Lev Stern. Spotkanie poprowadzi Agnieszka Ostapowicz.

Lev Stern, fot. materiały prasowe NFM

Codziennie mijamy się na ulicach, jeździmy razem tramwajem, stoimy w kolejce czy siedzimy w poczekalni. Niczego o sobie nie wiemy, a tak wiele nas łączy. Postanowiliśmy wyjść naprzeciw wszystkim, którzy pragną spotkań i dyskusji poświęconych muzyce oraz wydarzeniom organizowanym w Narodowym Forum Muzyki. Gościć będziemy osobistości życia publicznego i przedstawicieli różnych zawodów, m. in.: lekarzy, naukowców, biznesmenów, polityków, duchownych, artystów i wielu innych. Podzielą się z nami swoją pasją oraz opowiedzą o miłości do muzyki!

Tych, którzy chcieliby posłuchać fascynujących historii, zachęcamy do wzięcia udziału w naszym cyklu. "Spotkajmy się w NFM" w piątek, 10 grudnia 2021 o godz. 18.00 na czerwonych kanapach w foyer na poziomie –1. Gościem będzie artysta Lev Stern. Serdecznie zapraszamy!

Lev Stern – architekt, rzeźbiarz, malarz. Urodzony w 1945 roku w Jenakijewem na terenie dzisiejszej Ukrainy. Jego rodzina po wojennej tułaczce przez tereny ówczesnego ZSRR osiedliła się w 1948 roku we Wrocławiu. W 1959 roku, przez gęstniejącą, niesprzyjającą sytuację polityczną, wraz z rodziną emigruje do Izraela. W 1971 roku uzyskuje dyplom Politechniki w Hajfie na wydziale Architektury. Wtedy też przenosi się do Jerozolimy, gdzie otwiera własne biuro architektoniczne. Wykłada również na Akademii Sztuk Pięknych Bezalei w Izraelu. W 1984 roku wyjeżdża  do Paryża, kończy działalność architektoniczną i skupia się na rzeźbie oraz malarstwie. W 2011 roku powraca na stałe do Wrocławia.Od 1982 roku wystawia prace na ekspozycjach indywidualnych i zbiorowych w Izraelu i Francji, a ostatnio również w Polsce.

informacja prasowa

..............................................................................................................................................................

Wywiad z malarzem znajdziecie pod tym linkiem.

Recenzję autobiograficznej książki Lva Sterna: "Wrocław Jerozolima Wrocław" znajdziecie TUTAJ.

 

 

Spotkajmy się w NFM | Anna Chełmońska-Soyta, Sławomir Soyta

Kochasz muzykę i bywasz na koncertach? A może po prostu fascynuje Cię świat sztuki i lubisz słuchać ciekawych historii? Jeśli tak, to zapraszamy na specjalny cykl „Spotkajmy się w NFM”! Spotkanie poprowadzi Agnieszka Ostapowicz.

Anna Chełmońska-Soyta i Sławomir Soyta, fot. materiały prasowe NFM

Codziennie mijamy się na ulicach, jeździmy razem tramwajem, stoimy w kolejce czy siedzimy w poczekalni. Niczego o sobie nie wiemy, a tak wiele nas łączy. Postanowiliśmy wyjść naprzeciw wszystkim, którzy pragną spotkań i dyskusji poświęconych muzyce oraz wydarzeniom organizowanym w Narodowym Forum Muzyki. Gościć będziemy osobistości życia publicznego i przedstawicieli różnych zawodów, m. in.: lekarzy, naukowców, biznesmenów, polityków, duchownych, artystów i wielu innych. Podzielą się z nami swoją pasją oraz opowiedzą o miłości do muzyki!

Tych, którzy chcieliby posłuchać fascynujących historii, zachęcamy do wzięcia udziału w naszym cyklu. "Spotkajmy się w NFM" w piątek, 26 listopada 2021 o godz. 18.00 na czerwonych kanapach w foyer na poziomie –1.

Prof. dr hab. Anna Chełmońska-Soyta – z wykształcenia jest lekarką weterynarii. Pracuje w Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu i Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN. Jej naukowe zainteresowania obejmują immunologię, zwłaszcza zagadnienia związane z tolerancją immunologiczną w ciąży. Jest autorką wielu artykułów naukowych o zasięgu międzynarodowym. Swoje pasje badawcze przekazuje studentom i doktorantom. Uwielbia wykładać i rozmawiać  o immunologii. Miłością do muzyki poważnej, szczególnie operowej, zaraził ją mąż, Sławomir Soyta.

Sławomir Soyta – to adwokat urodzony we Wrocławiu. Ukończył prawo na Wydziale Prawa i Administracji  Uniwersytetu Wrocławskiego. Prywatnie interesuje się historią, kinem i muzyką.

Spotkanie poprowadzi Agnieszka Ostapowicz.

informacja prasowa