Pologne 1840–1918. Peindre l’âme d’une nation (Polska 1840-1918. Zobrazować ducha narodu) - polska wystawa w Luwrze

Od 25 września 2019 roku do 20 stycznia 2020 roku Muzeum Luwr gościł będzie wystawę sztuki polskiej, zatytułowaną "Polska 1840-1918. Zobrazować ducha narodu". Wystawa będzie największym przedsięwzięciem muzealniczym opowiadającym o sztuce polskiej, zrealizowanym kiedykolwiek we Francji (ok. 130 dzieł).

Wystawa ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie i kilku innych kolekcji polskich – Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Okręgowego w Toruniu, Zamku Królewskiego w Warszawie, Zamku Królewskiego na Wawelu, Fundacji im. Raczyńskich przy Muzeum Narodowym w Poznaniu i zbiorów prywatnych – będzie koncentrować się wokół zagadnienia polskości i tożsamości narodowej w okresie zaborów. Kuratorzy skupili się przede wszystkim na roli i znaczeniu sztuki polskiej dla narodu pozbawionego swej państwowości, rozdartego i podzielonego.

Wystawa będzie największym przedsięwzięciem muzealniczym opowiadającym o sztuce polskiej, zrealizowanym kiedykolwiek we Francji (ok. 130 dzieł). Wydarzenie zostało objęte honorowym patronatem Prezydentów Polski i Francji, a organizowane jest we współpracy z Instytutem Adama Mickiewicza.

Wystawie towarzyszyć będzie katalog w języku francuskim z esejami i hasłami katalogowymi.

Kuratorzy wystawy: Iwona Danielewicz (MNW), Agnieszka Rosales-Rodríguez (MNW), Luc Piralla-Hengvong (Musée du Louvre-Lens), Marie Lavandier (Musée du Louvre-Lens).
Współpraca: Wojciech Głowacki (MNW), Urszula Król (MNW).

25 września 2019 – 20 stycznia 2020
Wystawa w Musée du Louvre-Lens.

informacja prasowa

"Delacroix i Eugène: Człowiek ukryty za artystą" - wystawa w Muzeum Luwr

Muzeum Luwr zaprasza na interesującą wystawę poświęconą słynnemu malarzowi francuskiemu  okresu romantyzmu, która przybliża nieznane dotąd aspekty jego osobowości, skrywające się dotąd za mitem artysty. Pozwala to lepiej zrozumieć nie tylko autora "Wolności wiodącej lud na barykady", ale również nieco inaczej spojrzeć na jego dzieła.

Eugène Delacroix, Autoportret

Po raz pierwszy Muzeum Luwr zaprosiło dziesięciu studentów z École du Louvre do stworzenia wystawy "Eugène-Delacroix". Projekt ten stał się okazją do zbadania mało znanych aspektów życia artysty i zaowocowało świeżym spojrzeniem na jego kolekcję.

Kim więc jest Eugène ukrywający się za Delacroix? Poza mitem ucieleśnionym przez Delacroix, poprzez jego najbardziej znane dzieła malarza, odwiedzający zostaną zaproszeni do zagłębienia się w prywatną, osobistą sferę Eugène, odkrywając go również poprzez pasje i miejsca pobytu. Centralnym punktem wystawy jest jego Dziennik, pozwalający uchwycić wszystkie ambiwalencje i złożoność jego osobowości, a także bogactwo i różnorodność jego sztuki.
         
Muzeum Luwr zaprasza na rekreacyjną podróż przez jego ostatnie mieszkanie i studio, w których cytaty z "Dziennika" i anegdoty posłużą za przewodników prowadzących do sfery prywatnej artysty. Odkryjecie także inne aspekty osobowości tego „towarzyskiego mizantropa”, który „chciał się zamknąć w samotności”.

Zorganizowane przez:

Uczniowie École du Louvre: Jade Barbet, Marion Benard, Eugenia Dell'Aiuto, Anne Decolonges, Louise Madinier, Isaline Mscica, Marie-Liesse Postic, Rachele Riani, Alithéia Soulié, Clémence Vergez, pod nadzorem Dominique de Font- Réaulx, dyrektor Departamentu Interpretacji i Programowania Kulturowego, Musée du Louvre, przy koordynacji Jessy Coisnon i Milena Planche, Musée National Eugène-Delacroix.


Od 7 lutego do 6 maja 2019 roku.

Vermeer i mistrzowie malarstwa rodzajowego /wystawa w Luwrze/

Od 22 lutego 2017 roku prezentowana jest w Luwrze wystawa poświęcona malarstwu rodzajowemu Johannesa Vermeera i innych znanych artystów jego epoki.

J. Vermeer, Kobieta czytająca list

MuzeumLuwr we współpracy z Narodową Galerią w Dublinie oraz Narodową Galerią Sztuki w Waszyngtonie prezentuje znakomitą wystawę malarstwa, której głównym bohaterem jest Johannes Vermeer. Po raz pierwszy od 1966 roku zgromadzono w jednym miejscu aż dwanaście obrazów Mistrza z Delft, konfrontując je z dziełami innych artystów Złotego Wieku.

Sprowadzono obrazy nie tylko z wspomnianych już muzeów, ale także z Niemiec i, oczywiście, z Holandii. Pozwala to zobaczyć Vermeera w nowym świetle. Dotychczas zwykło się myśleć o nim jako o zjawisku osobnym i niepowtarzalnym. "Sfinks Delft" wymyślony został przez francuskiego dziennikarza i krytyka sztuki Étienne Josepha Théophila Thoré, który odkrył Vermeera pod koniec XIX wieku i chciał go w ten sposób wypromować jako tajemniczego artystę. Mit samotnego geniusza zrobił swoje.

Vermeer, Mleczarka

Wystawa daje możliwość skonstatowania, że Johannes Vermeer (1632-1675) nie osiągnął artyzmu w oderwaniu od sztuki swoich czasów. Poprzez porównanie z pracami innych artystów Złotego Wieku: Gerardem Dou, Gerardem ter Borch, Janem Steenem, Pieterem de Hooch, Gabrielem Metsu, Casparem Netscherem i Fransem van Mierisem ekspozycja uświadamia, że Vermeer był – jak wielu malarzy tej epoki – piewcą życia codziennego. Artyści tworzyli w różnych miejscach, używali różnych technik, stylów i indywidualnie komponowali swoje dzieła, ale nie osiągnęłyby one takich wyżyn artyzmu, gdyby nie rywalizacja.

Gerard ter Borch, Kobieta pisząca list

Kiedy oglądamy obraz Ter Borcha z 1655-6 roku, przedstawiający kobietę piszącą list, to nie mamy wątpliwości, że Vermeer musiał go widzieć, zanim namalował swoją "Kobietę czytającą list". Był to zresztą temat w tym czasie popularny, nie wymyślony bynajmniej przez Ter Borcha. W konfrontacji z innymi malarzami Vermeer wychodzi jednak zwycięsko. Nie potrzebuje właściwie mitu samotnego geniusza, bo w istocie był genialny. A dzięki filmowi Petera Webbera ”Dziewczyna z perłą” stał się na dodatek mieszkańcem masowej wyobraźni.

Vermeer, Koronczarka

Wystawa ” Vermeer i mistrzowie malarstwa rodzajowego” w Muzeum Luwr (Vermeer and the Masters of Genre Painting) jest otwarta do 22 maja 2017 roku.

Artykuł ukazał się na portalu Kulturaonline 22 lutego 2017 roku.