Przegląd "Z twarzą Marilyn Monroe" w Kinie Nowe Horyzonty

Od 21 lipca trwa w Kinie Nowe Horyzonty przegląd filmów z Marylin Monroe. Towarzyszy mu wystawa zdjęć aktorki w Krupa Art Foundation. Co jeszcze przed nami?

Kadr z filmu "Mężczyźni wolą blondynki"

Pół żartem, pół serio

reż. Billy Wilder / USA 1959 / 121’
12 sie / śr
19:30

Dwóch spłukanych muzyków ucieka przed mafią w przebraniu... uroczych instrumentalistek. Dołączają do damskiej orkiestry, gdzie serca kradnie zjawiskowa Sugar Kane (Marilyn Monroe). Aktorka wnosi do tej szalonej farsy nie tylko magnetyczny seksapil, ale też rozczulające ciepło i nutę melancholii. Film uznawany przez wielu za komedię wszech czasów, która zrewolucjonizowała hollywoodzkie podejście do humoru i ról płciowych.

Przed seansem zapraszamy na oprowadzanie po wystawie „Marilyn Monroe. Czuję, że ją znam, ale czasem moje ręce wyginają się do tyłu” z Natalią Barczyńską w Krupa Art Foundation o godzinie 18.15. 

Mężczyźni wolą blondynki
reż. Howard Hawks / USA 1953 / 91’
20 sie / cz
18:30

Piękna Roslyn szuka ukojenia na pustyni w Nevadzie. Gdy wokół niej zaczynają krążyć spragnieni miłości outsiderzy, skrywane emocje i zazdrość wybuchają podczas niebezpiecznego polowania na dzikie konie. To ostatni ukończony film Marilyn Monroe. Scenariusz napisał Arthur Miller, jej ówczesny mąż, chcąc pokazać Marilyn jako niezwykle utalentowaną, pełnoprawną aktorkę dramatyczną, a nie tylko seks-ikonę Hollywood.

Przed seansem zapraszamy na oprowadzanie po wystawie „Marilyn Monroe. Czuję, że ją znam, ale czasem moje ręce wyginają się do tyłu” z Moniką Łuszpak-Skibą w Krupa Art Foundation o godzinie 18.15.

Kadr z filmu "Skłóceni z życiem"

Skłóceni z życiem
reż. John Huston / USA 1961 / 124’
26 sie / śr
19:30

Piękna Roslyn szuka ukojenia na pustyni w Nevadzie. Gdy wokół niej zaczynają krążyć spragnieni miłości outsiderzy, skrywane emocje i zazdrość wybuchają podczas niebezpiecznego polowania na dzikie konie. To ostatni ukończony film Marilyn Monroe. Scenariusz napisał Arthur Miller, jej ówczesny mąż, chcąc pokazać Marilyn jako niezwykle utalentowaną, pełnoprawną aktorkę dramatyczną, a nie tylko seks-ikonę Hollywood.

Przed seansem zapraszamy na oprowadzanie po wystawie „Marilyn Monroe. Czuję, że ją znam, ale czasem moje ręce wyginają się do tyłu” z Moniką Łuszpak-Skibą w Krupa Art Foundation o godzinie 18.15.

informacja prasowa

Mistrzowie Kina: Luc Besson w Kinie Nowe Horyzonty

W programie przeglądu filmów Luca Bessona, który startuje 4 sierpnia w Kinoie Nowe Horyzonty, znalazły się zarówno najpopularniejsze filmy mistrza, jak i te mniej znane, nieodkryte pozycje. Przed nami unikatowa okazja, by zobaczyć je na wielkim ekranie.

Galeria scen i portretów barwnej filmografii Luca Bessona spokojnie mogłaby zająć całe jedno skrzydło Luwru. Z obrazów bacznie przyglądaliby się nam Jean Reno, Milla Jovovich czy Christopher Lambert, a z głośników sączyłaby się nastrojowa muzyka Érica Serry. 

U Bessona jak kochać, to na zabój, jak walczyć, to do ostatniej kropli krwi. I choć los bohatera nigdy nie jest Francuzowi obojętny, nie sposób oprzeć się wrażeniu, że kostium pochłania go jeszcze bardziej. Wizualny powab kina autora Piątego elementu budują m.in. kreacje Jean-Paula Gaultiera, wieczorowe suknie i garnitury przemierzające korytarze paryskiego metra oraz stylowe zdjęcia. Nad tą feerią form, barw i kostiumów czuwa jednak sam Besson – mistrz neobaroku i jeden z najważniejszych projektantów filmowej wyobraźni.

Pełnometrażowy debiut fabularny Luca Bessona, utrzymany w estetyce postapokaliptycznego science fiction. Akcja rozgrywa się po bliżej nieokreślonej katastrofie, która zamieniła świat w pustkowie pełne ruin, przemocy, walki o przetrwanie. Bohaterowie utracili zdolność mówienia, dlatego narracja opiera się niemal wyłącznie na obrazie, geście i ruchu. Film zapowiada wiele cech charakterystycznych dla późniejszej twórczości reżysera: oszczędność dialogów, dbałość o stronę wizualną oraz budowanie znaczeń za pomocą rytmu montażu i kompozycji kadru. Muzykę skomponował Éric Serra, wieloletni współpracownik Bessona, a jedną z pierwszych znaczących ról w karierze zagrał tutaj Jean Reno.

Ostatnia walka
reż. Luc Besson / Francja 1983 / 96’
4 sie / wt
20:00

Jeden z najważniejszych filmów wczesnego okresu twórczości Bessona, a przy tym charakterystyczny przykład nurtu cinéma du look, który zdominował część francuskiego kina lat 80. Tu Fred, drobny przestępca, ukrywaja się w paryskim metrze po kradzieży kompromitujących dokumentów. Podziemny świat tuneli i stacji staje się miejscem spotkań ekscentrycznych postaci funkcjonujących na marginesie miejskiego życia. 

Metro
reż. Luc Besson / Francja 1985 / 104’
6 sie / cz
20:00

Osobisty film reżysera, inspirowany losami dwóch legendarnych freediverów: Jacques’a Mayola i Enza Maiorki. Opowieść o rywalizacji sportowej stopniowo przekształca się w refleksję nad relacją człowieka z naturą oraz pragnieniem przekraczania własnych ograniczeń. Głównym bohaterem jest Jacques Mayol, człowiek od dzieciństwa związany z morzem, który coraz bardziej oddala się od świata ludzi. Jego relacja z oceanem staje się osią całej opowieści, a podwodne głębiny zyskują niemal metafizyczny wymiar.

Wielki błękit (wersja reżyserska)
reż. Luc Besson / Francja, USA, Włochy 1988 / 168’
11 sie / wt
20:00

Film, który przyniósł Bessonowi międzynarodową rozpoznawalność, na trwałe wpisując się w historię europejskiego kina gatunkowego. Tytułowa bohaterka, młoda przestępczyni skazana za zabójstwo policjanta, otrzymuje od państwa nieoczekiwaną propozycję: zamiast więzienia ma przejść szkolenie i rozpocząć pracę jako tajna agentka. Reżyser łączy kino akcji z dramatem psychologicznym, koncentrując się nie tylko na kolejnych misjach bohaterki, lecz także na cenie, jaką płaci ona za utratę własnej tożsamości i wolności. W roli Nikity wystąpiła Anne Parillaud, tworząc jedną z najbardziej charakterystycznych kobiecych postaci europejskiego kina lat 90.

Film-medytacja. Nietypowy projekt w dorobku reżysera. Pozbawiony klasycznej fabuły oraz dialogów film stanowi audiowizualną medytację poświęconą oceanowi i życiu podwodnemu. Zdjęcia realizowano przez kilka lat w różnych częściach świata, m.in. na Bahamach, Tahiti, Morzu Czerwonym i w Arktyce. Kamera obserwuje zwierzęta morskie, rejestrując ich ruch, zachowania i środowisko naturalne bez komentarza czy narratora.

Atlantis
reż. Luc Besson / Francja, Włochy 1991 / 80’
18 sie / wt
20:00

Leon jest zawodowym zabójcą prowadzącym uporządkowane, samotne życie. Wszystko zmienia się, gdy poznaje dwunastoletnią Matyldę, której rodzina zostaje zamordowana przez skorumpowanych funkcjonariuszy służb. Między bohaterami rodzi się niejednoznaczna relacja oparta na wzajemnej potrzebie bliskości, opieki i zrozumienia. Historia zemsty staje się jednocześnie opowieścią o samotności, dojrzewaniu i poszukiwaniu własnego miejsca w świecie.

Leon zawodowiec (wersja reżyserska)
reż. Luc Besson / Francja, USA 1994 / 133’
20 sie / cz
20:00

Widowisko science fiction osadzone w XXIII wieku, łączące kino przygodowe, komedię, fantastykę naukową i estetykę komiksu. Fabuła koncentruje się na próbie powstrzymania tajemniczej siły zagrażającej istnieniu ludzkości. Za kostiumy do filmu odpowiadał Jean-Paul Gaultier, a projekt świata przedstawionego czerpał inspiracje zarówno z europejskiego komiksu, jak i klasycznego kina science fiction. Futurystyczne miasto, niezwykłe pojazdy i wyraziste postacie stworzyły jedną z najbardziej charakterystycznych wizji przyszłości w kinie lat 90.

Piąty element
reż. Luc Besson / Francja, USA, Wielka Brytania 1997 / 126’
25 sie / wt
20:00

Luc Besson podejmuje tu historię jednej z najbardziej znanych postaci francuskiej historii, łącząc widowisko historyczne z próbą psychologicznego portretu bohaterki. Film śledzi losy Joanny od momentu objawień aż po proces i egzekucję. Reżysera interesuje nie tylko polityczny i militarny wymiar jej działalności, lecz także pytania o naturę wiary, odpowiedzialności i poświęcenia. W centrum opowieści znajduje się młoda kobieta próbująca odnaleźć własne miejsce pomiędzy religijną misją, oczekiwaniami otoczenia i brutalną rzeczywistością wojny.

Joanna d'Arc
reż. Luc Besson / Francja 1999 / 152’
27 sie / cz
20:00

 

Aby w pełni docenić widowiskowość i wizualny powab filmów Bessona, te niezwykłe kadry trzeba oglądać w najlepszych możliwych warunkach: na wielkim ekranie. Gwarantujemy, że plastyczność wizji reżysera robi w ten sposób piorunujące wrażenie. Dajcie się porwać unikalnemu stylowi i estetycznej ekstrawagancji mistrza francuskiego neobaroku. Zapraszamy w każdy wtorek i czwartek sierpnia. 

informacja prasowa

Z twarzą Marilyn Monroe: przegląd filmów, wystawa i premiera książki

Od 15 lipca do 25 października 2026 roku Krupa Art Foundation prezentuje wystawę „Marilyn Monroe. Czuję, że ją znam, ale czasem moje ręce wyginają się do tyłu”.  Ponadto premiera książki Katarzyny Czajki-Kominiarczuk „Marilyn Monroe. Wszystkie twarze bogini” oraz przegląd filmów z aktorką w Kinie Nowe Horyzonty.

Monroe pozująca dla fotoreporterów na planie "Słomianego wdowca",
fot. Sam Shaw

Od 15 lipca do 25 października 2026 roku Krupa Art Foundation we Wrocławiu zaprezentuje wystawę „Marilyn Monroe. Czuję, że ją znam, ale czasem moje ręce wyginają się do tyłu”, na której zobaczymy około 200 fotografii z liczącej ponad 3000 zdjęć wrocławskiej kolekcji Marilyn Monroe. Kim jednak była Marilyn? Kobietą, legendą, gwiazdą, symbolem seksu, wybitną aktorką, a może jedynie obrazem, który kultura masowa od dekad nieustannie reprodukuje? 

Jak zauważa Jacek Cygan przy  okazji  premiery  książki Katarzyny Czajki-Kominiarczuk „Marilyn Monroe. Wszystkie twarze bogini”, jest to opowieść „o tym, co zrobiliśmy z Marilyn Monroe. O tym, co stało się z nią, kiedy przestała być kobietą z krwi i kości, a stała się mitem, towarem, fantazją i jednym z najpotężniejszych obrazów popkultury”.

Od 5. do 26. sierpnia w Kinie Nowe Horyzonty we Wrocławiu odbędzie się przegląd filmów, w których wystąpiła artystka. „Z twarzą Marilyn Monroe” nie jest próbą opowiedzenia całej historii jej kariery ani chronologicznym przeglądem filmografii. To zaproszenie do spotkania z różnymi wcieleniami Marilyn – komediowymi, dramatycznymi, zmysłowymi i tragicznymi. Bo choć dziś najczęściej pamiętamy ją z fotografii, to właśnie “kino” pozostaje miejscem, w którym Marilyn Monroe naprawdę żyje. To na ekranie stworzyła postacie, które ukształtowały jej legendę, ale też pozwalają zobaczyć kobietę znacznie bardziej złożoną niż utrwalony przez popkulturę wizerunek „blond seksbomby”.

Prezentowane filmy pokazują nie tylko narodziny ikony, lecz także aktorkę o niezwykłym talencie komediowym i dramatycznym, która do dziś inspiruje kolejne pokolenia twórców i widzów. Być może dopiero oglądając te role obok siebie, można dostrzec, jak wiele twarzy miała Marilyn Monroe – i jak wiele z nich wciąż pozostaje do odkrycia. 

informacja prasowa

"FEDERICO FELLINI: ciao a tutti!" - przegląd filmów w kinach studyjnych

Tego lata Stowarzyszenie Kin Studyjnych zaprosi widzów na kolejną filmową podróż do Włoch. W ramach wakacyjnego przeglądu „FEDERICO FELLINI: ciao a tutti!” na ekranach kilkudziesięciu kin studyjnych w całej Polsce zagości aż sześć odrestaurowanych filmów Federico Felliniego, jednego z najważniejszych twórców europejskiego kina.

Jak trafnie zauważyła Alicja Helman, Federico Fellini traktował każdy swój film jak autonomiczne „królestwo obrazów” – przestrzeń, która ma być zarazem drapieżna, uwodzicielska i wykraczać poza granice potocznego doświadczenia. Właśnie w tym napięciu między realnością a wizją, jawą a snem, prawdą a inscenizacją rozgrywa się całe kino mistrza z Rimini.

Błądzi ten, kto widzi w Fellinim jedynie „reżysera nadmiaru.” Cyrkowe szaleństwo i przepych nie służą tutaj dekoracji, lecz odsłaniają, jak bardzo nowoczesny człowiek żyje pośród masek i sztuczności. Bohaterowie włoskiego reżysera są w procesie nieustającego kreowania samych siebie – pozują na artystów, kochanków, ludzi sukcesu, a zarazem ulegają własnym fantazjom o miłości czy spełnieniu. Wystarczy pomyśleć o ikonicznych rolach jakie Marcello Mastroianni zbudował we współpracy z Fellinim. Dziennikarz ze „Słodkiego życia” (1960) staje się pierwszym „budowniczym” zadufanej własnym splendorem socjety boomu ekonomicznego, której sam nie czuje się na koniec dnia częścią. Guido z „Osiem i pół” (1963), alter ego samego twórcy, gubi się między tym, kim jest, a tym, kim powinien być w oczach innych i własnych. Nie każdy ma tyle sił, ile dobroduszna Cabiria („Noce Cabirii”, 1957), aby wciąż trwać mimo licznych zranień i wszechobecnego zepsucia.

Fellini nie wraca dziś na polskie ekrany wyłącznie jako wielki mag kina, lecz jako artysta, który pod zgiełkiem pełnego namiętności i perwersji spektaklu umiał rozpoznać i pokazać egzystencjalną pustkę. Nawet wtedy, gdy włoski twórca olśniewa barokowością obrazu, nie porzuca czułości wobec ludzkiej słabości. To właśnie dlatego jego kino pozostaje tak żywe – pod fantazją wciąż drży niezwykle aktualna i przejmująca prawda o człowieku.

Na przegląd zapraszamy wyłącznie do kin studyjnych od 9 czerwca 2026 roku! Retrospektywa potrwa do końca września a pełną listę kin znajdą Państwo na naszej stronie internetowej www.stowarzyszeniekinstudyjnych.pl. 

Podczas przeglądu „FEDERICO FELLINI: ciao a tutti!” zaprezentujemy takie arcydzieła Mistrza, jak:

- WAŁKONIE (1953)

- NOCE CABIRII (1957)

- SŁODKIE ŻYCIE (1960)

- OSIEM I PÓŁ (1963)

- GIULIETTA I DUCHY (1965)

- GŁOS Z KSIĘŻYCA (1990)

Wydarzenie realizujemy we współpracy z Włoskim Instytutem Kultury w Warszawie oraz Włoskim Instytutem Kultury w Krakowie.

informacja prasowa

WAJDA: re- wizje. Przegląd filmów Andrzeja Wajdy w 100. rocznicę urodzin

W setną rocznicę urodzin Andrzeja Wajdy Stowarzyszenie Kin Studyjnych we współpracy z Wytwórnią Filmów Dokumentalnych i Fabularnych zaprasza do kilkudziesięciu kin studyjnych na wyjątkowy przegląd „WAJDA: re-wizje” – cykl dziesięciu filmów jednego z najwybitniejszych twórców światowego kina. To nie tylko hołd dla dorobku reżysera, lecz także ponowne spojrzenie na jego dzieła: odczytywane dziś na nowo, w innym kontekście historycznym i społecznym, wciąż poruszają, prowokują i inspirują.

Andrzej Wajda podczas realizacji filmu "Popioły"

Andrzej Wajda to jedyny polski twórca uhonorowany Oscarem za całokształt twórczości i zarazem jedna z najważniejszych postaci światowej kinematografii. Reżyser, scenarzysta, inscenizator teatralny, kierownik artystyczny legendarnego Zespołu Filmowego „X”, pedagog, działacz opozycji demokratycznej, dla którego kino stanowiło zobowiązanie artystyczne, obywatelskie i moralne.

Choć dziś bywa postrzegany jako twórca pomnikowy, należący do przeszłości, Wajda pozostaje reżyserem zaskakująco nowoczesnym. Jego filmy do dziś zachwycają narracyjnym mistrzostwem, dynamiką rytmu, malarską wrażliwością i intensywną metaforyką. Był demiurgiem planu filmowego – zawsze perfekcyjnie przygotowanym, pełnym energii i pasji, z ogromną czułością podchodzącym do aktorów i współpracowników. Odkrywał talenty, inspirował młodszych twórców i potrafił wydobywać maksimum możliwości z całych zespołów artystycznych.

Przegląd rozpocznie się w marcu, w miesiącu urodzin Reżysera a potrwa do grudnia. Mini-retrospektywa „WAJDA: re-wizje” ma na celu przywrócenie Wajdy jako twórcy aktualnego – nowoczesnego, młodzieńczego w ekspresji i niezwykle dynamicznego – reżysera, który zawsze trzymał rękę na pulsie współczesnej kultury i z niezwykłą przenikliwością opowiadał o młodych ludziach uwikłanych w historię, politykę i narodowe mity. Dobór filmów podkreśla różnorodność jego dorobku: obok arcydzieł powszechnie uznanych pojawiają się tytuły, które dziś szczególnie domagają się reinterpretacji a program przeglądu został ułożony w rytmie kalendarza – każdy miesiąc przynosi inny tytuł, 

Harmonogram przeglądu „WAJDA: re-wizje”:

•             MARZEC – Popiół i diament (1958)

Ikona polskiej szkoły filmowej, film-symbol i punkt odniesienia dla całej twórczości Wajdy.

•             KWIECIEŃ – Wesele (1972)

Narodowy dramat i rozrachunek z polskością – idealny moment przed maturami.

•             MAJ – Niewinni czarodzieje (1960)

Film o młodości, miłości i rytmie miasta – z wyraźnie majowym klimatem.

•             CZERWIEC – Człowiek z marmuru (1977)

Jedno z najważniejszych dzieł kina zaangażowanego, aktualne i dziś.

•             LIPIEC – Brzezina (1970)

Kameralna opowieść o życiu, śmierci i naturze.

•             SIERPIEŃ – Kronika wypadków miłosnych (1985)

Historia miłości rozgrywająca się w przededniu wojny – pożegnanie pewnej epoki.

•             WRZESIEŃ – Krajobraz po bitwie (1970)

Miłość w cieniu wojny, który nie znika wraz z końcem walk.

•             PAŹDZIERNIK – Bez znieczulenia (1978)

Stale aktualny film o opresji, polityce i osobistym rozpadzie.

•             LISTOPAD – Ziemia obiecana (1974)

Monumentalne dzieło o narodzinach kapitalizmu i cenie sukcesu.

•             GRUDZIEŃ – Wszystko na sprzedaż (1968)

Autotematyczny, zimowy film o stracie i pamięci w przededniu 60. rocznicy śmierci Zbyszka Cybulskiego.

„WAJDA: re-wizje” to zaproszenie do dialogu z klasyką – do ponownego spotkania z filmami, które współtworzyły naszą wrażliwość i język kina. Przegląd kierujemy zarówno do widzów, którzy dorastali z filmami Wajdy, jak i do młodszej publiczności, dla której będzie to pierwsze spotkanie z jego twórczością na dużym ekranie.

Wszystkie filmy zostaną wyświetlone z kopii odnowionych cyfrowo z angielskimi napisami oraz dostępną audiodeskrypcją.

Wyboru filmów dokonał profesor Rafał Syska

Szczegóły w załączniku oraz na www.stowarzyszeniekinstudyjnych.pl 

informacja prasowa

Cinema, mon amour / przegląd w kinach studyjnych na 130. lecie kina / 28 grudnia 2025

28 grudnia 2025 Stowarzyszenie Kin Studyjnych wraz z Instytutem Francuskim zapraszają do kin studyjnych w całej Polsce na wyjątkowy przegląd „Cinema, mon amour”, w którym zaprezentujemy trzy filmy stanowiące kamienie milowe w rozwoju kinematografii w wymiarze światowym a także pokazujące siłę wyobraźni i kreacji.

28 grudnia 1895 roku w Salonie Indyjskim (Salon Indien du Grand Café) przy bulwarze Kapucynów w Paryżu bracia Lumière po raz pierwszy zaprezentowali światu ruchome obrazy. Wynalazek, który początkowo był ciekawostką i jarmarczną rozrywką, finalnie zrewolucjonizował podejście do sztuki. Od tego momentu kino stało się jednym z najważniejszych elementów kultury – miejscem spotkania emocji, refleksji i wspólnego przeżywania historii. 

Tegoroczny jubileusz ma dla nas wymiar szczególny: w roku 2025 świętujemy również 100.lecie działalności Instytutu Francuskiego w Polsce. To doskonała okazja, by podkreślić jego rolę w tworzeniu relacji polsko-francuskich przez całe stulecie – w sztuce, literaturze, a przede wszystkim w kinie. Francuzi nie tylko kino wymyślili, ubiegając wynalazek Kazimierza Prószyńskiego, ale dzięki eksperymentom formalnym, a jednocześnie ciągłemu podważaniu znaczenia tego medium, przyczynili się do jego rozwoju oraz ugruntowania roli społecznej i pozycji wśród sztuk.

Z tej podwójnej okazji 28 grudnia 2025 Stowarzyszenie Kin Studyjnych wraz z Instytutem Francuskim zapraszają do kin studyjnych w całej Polsce na wyjątkowy przegląd „Cinema, mon amour”, w którym zaprezentujemy trzy filmy stanowiące kamienie milowe w rozwoju kinematografii w wymiarze światowym a także pokazujące siłę wyobraźni i kreacji.

W programie:

🎬 Stworzenia (reż. Agnès Varda, 1966)

Surrealistyczna opowieść o relacji między artystą a jego dziełem, kobietą a mężczyzną, rzeczywistością a wyobraźnią. Jeden z najbardziej intrygujących filmów Vardy – medytacja o tworzeniu i destrukcji.

🎬 Królowa Margot (reż. Patrice Chéreau, 1994)

Barwny, intensywny fresk historyczny o miłości i przetrwaniu w czasach religijnych wojen. Isabelle Adjani w roli królowej rozdartej między uczuciem a obowiązkiem – kino o pasji, krwi i wolności.

🎬 Pan od muzyki (reż. Christophe Barratier, 2004)

Ciepła, pełna emocji historia nauczyciela, który przez muzykę przywraca sens i wiarę swoim uczniom. Wzruszający hołd dla sztuki jako źródła nadziei i wspólnoty.

Trzy niezwykłe obrazy, jeden temat: twórcza energia, która napędza człowieka i kulturę.

W rocznicę narodzin kina i w roku przyjaźni polsko-francuskiej zapraszamy do wspólnego świętowania sztuki, która od 130 lat zmienia sposób, w jaki patrzymy na świat.

Pokazów szukajcie w najlepszych kinach studyjnych!

ORGANIZATOR: Stowarzyszenie Kin Studyjnych

WSPÓŁORGANIZATOR: Instytut Francuski w Polsce

WSPÓŁFINANSOWANIE: Polski Instytut Sztuki Filmowej

PARTNERZY: Alliance Française, Mk2

PATRONI MEDIALNI: Filmweb, Pełna Sala, Kultura Wokół Nas

LISTA KIN:

Forum, Bolesławiec - Pan od muzyki

Łydynia, Ciechanów -Królowa Margot

OKF Iluzja, Częstochowa - Pan od muzyki

Światowid, Elbląg - Stworzenia, Pan od muzyki

ECK, Ełk - Pan od muzyki

Kameralne, Gdańsk - Stworzenia, Królowa Margot, Pan od muzyki

60 krzeseł, Gorzów Wielkopolski - Królowa Margot

Pod kopułą, Gostyń - Pan od muzyki

Centrum, Kalisz - Pan od muzyki

Światowid, Katowice - Stworzenia

Kinoteatr Rialto, Katowice - Pan od muzyki

Kosmos, Katowice - Królowa Margot

Dom Kultury, Kęty - Pan od muzyki

Bajka, Kluczbork - Królowa Margot, Pan od muzyki

Kino Pod Baranami, Kraków - Stworzenia, Królowa Margot, Pan od muzyki

Kika, Kraków - Stworzenia, Pan od muzyki

Agrafka, Kraków - Królowa Margot

Paradox, Kraków - Stworzenia, Królowa Margot

Mikro, Kraków - Królowa Margot, Pan od muzyki

Astra, Oborniki Śląskie - Królowa Margot

Pałacowe, Poznań - Stworzenia

Rialto, Poznań - Stworzenia, Królowa Margot, Pan od muzyki

Zorza, Rzeszów - Królowa Margot, Pan od muzyki

SCK, Stargard - Królowa Margot

Pionier 1907, Szczecin - Królowa Margot

ŚDK, Świebodzin - Stworzenia, Królowa Margot, Pan od muzyki

Muranów, Warszawa - Stworzenia, Królowa Margot, Pan od muzyki

Kinoteka, Warszawa - Stworzenia, Królowa Margot, Pan od muzyki

Kultura , Warszawa - Stworzenia, Królowa Margot, Pan od muzyki

U-jazdowski, Warszawa - Stworzenia

Stacja Falenica, Warszawa - Pan od muzyki

Wejherowskie Centrum Kultury, Wejherowo - Królowa Margot

Muza, Włoszczowa - Pan od muzyki

Nowe Horyzonty, Wrocław - Stworzenia, Królowa Margot, Pan od muzyki

DCF, Wrocław - Stworzenia, Królowa Margot, Pan od muzyki

Roma, Zabrze - Królowa Margot, Pan od muzyki

Miejsce, Zakopane - Pan od muzyki

Świt, Zwoleń - Królowa Margot

OPISY FILMÓW:

Stworzenia (Les créatures) reż. Agnès Varda, Francja/Szwecja 1966, 80 min.

Obsada : Catherine Deneuve, Michel Piccoli, Eva Dahlbeck

Po wypadku samochodowym Milène, żona Edgara, traci głos. Para przenosi się na wyspę Noirmoutiers, do domu, z którego rzadko wychodzi. Edgar zamierza wykorzystać ten pobyt, aby popracować nad swoją powieścią. Podczas spacerów spotyka różne niezwykłe postacie, które inspirują go do napisania fantastycznej opowieści. Podczas gdy mieszkańcy wsi zachowują się dziwnie, czasami wybuchając gwałtownie, Edgar odkrywa mężczyznę zamkniętego w wysokiej wieży. Ten senny i bardzo dopracowany wizualnie film Agnès Vardy, utrzymany w gotyckiej czerni i bieli, łączy na ekranie Catherine Deneuve i Michela Piccoli, rok przed filmem „Panienki z Rocherfort”.

Królowa Margot (La Reine Margot) reż. Patrice Chéreau, Francja/Niemcy/Włochy 1994, 159 min.

Obsada : Isabelle Adjani, Daniel Auteuil, Jean-Hugues Anglade, Virna Lisi

Sierpień 1572 roku: Małgorzata de Valois, siostra króla Karola IX, jest piękną młodą katoliczką. Aby wzmocnić pozycję Francji, jej matka Katarzyna Medycejska zmusza ją do poślubienia protestanta Henryka z Nawarry. W przededniu masakry św. Bartłomieja poświęcona dla dobra państwa Margot, dzięki innemu protestantowi poznaje smak miłości..

Film uhonorowany pięcioma Cezarami, Nagrodą Jury za Najlepszy film Patrice Chéreau w Cannes oraz Złota Palma dla najlepszej aktorki drugoplanowej.

Pan od muzyki (Les choristes) reż. Christophe Barratier, Francja/Szwajcaria 2004, 95 min.

Obsada : Gérard Jugnot, François Berléand, Jacques Perrin

W 1948 roku Clément Mathieu, bezrobotny nauczyciel muzyki, przyjmuje stanowisko wychowawcy w internacie dla trudnej młodzieży. Na miejscu okazuje się, że szkoła jest zarządzana żelazną ręką dyrektora Rachina. Jego brutalne metody wychowawcze wzbudzają sprzeciw pana Mathieu, który próbuje pomóc dzieciom wprowadzając je w świat muzyki. Szkolny chór zmieni życie ich wszystkich.

Europejska Nagroda Filmowa - Najlepszy europejski kompozytor roku Bruno Coulais.

informacja prasowa

Has. Kroniki wyobraźni w Kinie Nowe Horyzonty

Z okazji przypadającej w 2025 roku 100. rocznicy urodzin Wojciecha Jerzego Hasa Stowarzyszenie Kin Studyjnych zaprasza na wyjątkowy przegląd filmów reżysera zatytułowany HAS. KRONIKI WYOBRAŹNI. Przegląd odbędzie się w ponad 60 kinach studyjnych w całej Polsce. Na ekrany powrócą wszystkie filmy – 14 fabularnych i 11 krótkometrażowych – w wersjach odrestaurowanych cyfrowo oraz z angielskimi napisami.

Przegląd stwarza widzom niepowtarzalną okazję do przypomnienia sobie, a niekiedy do odkrycia na wielkim ekranie twórczości tego jednego z najwybitniejszych polskich reżyserów. Wypełnione alegoriami, surrealistycznymi obrazami i psychologicznymi portretami dzieła, zmuszają do refleksji nad kondycją człowieka i jego miejscem w świecie. Nieustająco zachwycają, inspirują i fascynują. A idealnym miejscem dla tych „kronik wyobraźni” jest kino studyjne.

Program przeglądu

Lalka

Wojciech Jerzy Has

22 wrz / pn

19:00

Sanatorium pod Klepsydrą według braci Quay

Stephen Quay, Timothy Quay

6 paź / pn

18:00

Sanatorium pod Klepsydrą

Wojciech Jerzy Has

6 paź / pn

20:00

Nieciekawa historia

Wojciech Jerzy Has

20 paź / pn

19:00

Pismak

Wojciech Jerzy Has

3 lis / pn

19:00

Osobisty pamiętnik grzesznika przez niego samego spisany

Wojciech Jerzy Has

17 lis / pn

19:00

Niezwykła podróż Baltazara Kobera

Wojciech Jerzy Has

24 lis / pn

19:00

Rękopis znaleziony w Saragossie

Wojciech Jerzy Has

1 gru / pn

19:00

informacja prasowa

Has. Kroniki wyobraźni | "Lalka", "Rysopis znaleziony po latach" oraz otwarcie wystawy w kinie Iluzjon

Trwa świętowanie Roku Wojciecha Jerzego Hasa w Kinie Iluzjon, a wraz z nim środowe pokazy w ramach jubileuszowej retrospektywy „Has. Kroniki wyobraźni”. W środę, 16 kwietnia o 20.00, zapraszamy na Lalkę, autorską, daleką od szkolnych interpretacji adaptację arcydzieła Bolesława Prusa. Projekcję przed filmem wygłosi dr Piotr Śmiałowski.

Has w swojej ekranizacji podkreśla pesymizm powieści i koncentruje uwagę widza wokół wątku miłości Wokulskiego do Izabeli, jego melancholii, samotności, obcości wobec otaczającego świata i niemożności realizacji swoich marzeń. To pierwszy kolorowy film Hasa i drugi po "Rękopisie znalezionym w Saragossie" (1964) zrealizowany z takim inscenizacyjnym rozmachem: imponująca, inspirowana m.in. malarstwem Tadeusza Pankiewicza i Aleksandra Gierymskiego scenografia jest jednym z głównych bohaterów. Czas premiery (jesień 1968 roku) sprawił, że choć reżyser zawsze unikał wpisywania swej twórczości w aktualne konteksty polityczne, to jego adaptacja z Wokulskim jako obcym, wybitną jednostką tłamszoną przez układ społeczny, bywała odbierana jako komentarz do wydarzeń Marca ’68.

Projekcje w ramach cyklu

Lalka
16.04.2025, godz 20:00

Sala Stolica

Informacje dodatkowe Prelekcja - Piotr Śmiałowski

Kronika Projekcja z nośnika DCP | English friendly | Film jest dostępny dla osób ze specjalnymi potrzebami w obszarze wzroku. Audiodeskrypcja jest udostępniana przy użyciu darmowej aplikacji Kino Dostępne. https://kinodostepne.pl/

      

Sanatorium pod Klepsydrą
23.04.2025, godz 20:30

Sala Stolica

Kronika Projekcja z nośnika DCP | English friendly

      

Nieciekawa historia | Scentralizowana kontrola przebiegu produkcji (Cukier)
30.04.2025, godz 20:00

Sala Stolica

Nieciekawa historia

Scentralizowana kontrola przebiegu produkcji (Cukier)

Kronika Projekcja z nośnika DCP | English friendly | Film jest dostępny dla osób ze specjalnymi potrzebami w obszarze wzroku. Audiodeskrypcja jest udostępniana przy użyciu darmowej aplikacji Kino Dostępne. https://kinodostepne.pl/

We wtorek 22 kwietnia o godz. 20.00 FINA zaprasza do Kina Iluzjon na kolejne wydarzenie Roku Wojciecha Jerzego Hasa: pokaz filmu dokumentalnego Sławomira Rogowskiego i Stanisława Zawiślińskiego Rysopis znaleziony po latach (2023) oraz otwarcie wystawy poświęconej twórczości reżysera.

"Rysopis znaleziony po latach" to wielowymiarowy filmowy portret Wojciecha Jerzego Hasa kreślony przez członków jego rodziny, współpracowników, studentów, artystów zafascynowanych i inspirowanych jego twórczością. Wspomnienia i archiwalne wypowiedzi Gustawa Holoubka, Jadwigi Has, Beaty Tyszkiewicz, Marka Hasa, Sławomira Kryńskiego, Macieja Putowskiego, Andrzeja Halińskiego, Małgorzaty Szumowskiej czy Filipa Zylbera uzupełnione są unikatowymi archiwaliami: zdjęciami prywatnymi, relacjami z planów filmowych.

Otwarta tego samego wieczora wystawa poświęcona twórczości reżysera  – podobnie jak trwająca w Kinie Iluzjon jubileuszowa retrospektywa „Has. Kroniki wyobraźni” – prezentuje chronologicznie cały jego dorobek fabularny. Składają się na nią fotosy, plakaty i werki z planów filmowych pochodzące ze zbiorów FINA. Składają się na nią fotosy, plakaty i werki z planów filmowych pochodzące ze zbiorów FINA. Przez najbliższe tygodnie będzie ją można oglądać w rotundzie kina. Do 21 maja w ramach przeglądu „Has. Kroniki wyobraźni” zostanie jeszcze pokazanych sześć filmów: Lalka (16 kwietnia),  Sanatorium pod Klepsydrą (23 kwietnia), Nieciekawa historia (30 kwietnia), Pismak (7 maja), Osobisty pamiętnik grzesznika przez niego samego spisany (14 maja) i  Niezwykła podróż Baltazara Kobera (21 maja).

Wstęp na wydarzenie wolny – wejściówki do odbioru w Kinie Iluzjon w dzień wydarzenia.

 informacja prasowa     

Wim Wenders – mistrz kina drogi | retrospektywa reżysera w Kinie Nowe Horyzonty

 Od 8 do 13 grudnia w Kinie Nowe Horyzonty odbędzie się retrospektywa filmów Wima Wendersa - niemieckiego reżysera i scenarzysty, twórcy m. in. takich filmów, jak: "Paryż, Teksas", "Niebo nad Berlinem" czy "Lisbon Story". Retrospektywę Wima Wendersa otworzy seans „Alicji w miastach”, w którym reżyser odkrywa film drogi jako gatunek, a także nominowany do Oscara „Buena Vista Social Club”. Dokument o zespole wykonującym tradycyjną kubańską muzykę uchwycił moment na ich drodze: od całkowitego zapomnienia do wielkiej sławy..

Europejskie i amerykańskie miasta (Amsterdam, Berlin, Hamburg, Nowy Jork) mają swój znaczący wpływ na treść w filmach Wendersa. Wędrówka po metropoliach (oraz między nimi) staje się tu zarówno podróżą w przestrzeni, jak i tą bardziej intymną: nastawioną na poznawanie wewnętrznych światów jednostek. 

Retrospektywę Wima Wendersa otworzy seans „Alicji w miastach”, w którym reżyser odkrywa film drogi jako gatunek. W towarzystwie niespełnionego dziennikarza i dziewięcioletniej Alice, prowadzi widzów przez Amerykę do w Zagłębia Ruhry, opowiadając przy tym o samotności i nieoczekiwanej przyjaźni. 

W programie znalazł się także zainspirowany powieścią „Gra Ripleya” Patricii Highsmith „Amerykański przyjaciel” oraz jeden z najbardziej znanych filmów Wendersa, nagrodzony Złotą Palmą „Paryż, Teksas” z kultową ścieżkę dźwiękową autorstwa Ry Coodera. 

Swoje opowieści drogi Wenders kontynuuje w „Niebie nad Berlinem”, uznawanym za swoisty reżyserski „powrót do domu” (pierwszy niemiecki film po ośmiu latach spędzonych w Ameryce). Bohaterami czarno-białego arcydzieła są aniołowie stróże, przyjazne istoty w prochowcach, które słuchają myśli śmiertelników i próbują ich pocieszyć.

W programie nie mogło zabraknąć nominowanego do Oscara „Buena Vista Social Club”, który stał się stał się kinową sensacją i odniósł światowy sukces. Dokument o zespole wykonującym tradycyjną kubańską muzykę, uchwycił moment na ich drodze: od całkowitego zapomnienia do wielkiej sławy. 

Przegląd Wim Wenders – mistrz kina drogi odbędzie się w Kinie Nowe Horyzonty w dniach 8-13 grudnia.

Projekt jest organizowany przez Stowarzyszenie Kina Studyjnych oraz Goethe Instytut w Warszawie i Krakowie, a współfinansowany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. 

informacja prasowa

Wim Wenders – mistrz kina drogi Przegląd filmów tylko w kinach studyjnych

W dniach 15 listopada – 15 grudnia Stowarzyszenie Kin Studyjnych i Goethe Instytut zaprasza do 43. kin studyjnych w całej Polsce na przegląd filmów WIMA WENDERSA.

W ostatnim półwieczu wiele dzieł z bogatego dorobku Wima Wendersa znalazło się w programie najważniejszych imprez międzynarodowych. Do tej grupy należą obrazy, które będzie można zobaczyć w ramach tegorocznej retrospektywy niemieckiego twórcy i ulubieńca festiwalowych selekcjonerów. „Alicja w miastach” (1974), „Amerykański przyjaciel” (1977), „Paryż, Teksas” (1984), „Niebo nad Berlinem” (1987) oraz „Buena Vista Social Club” (1999) to perełki kina.

Tym, co łączy te filmy i charakteryzuje twórczość Wendersa, jest szczególna rola miejsca, w którym rozgrywa się akcja. Europejskie i amerykańskie miasta (Amsterdam, Berlin, Hamburg, Hawana, Houston, Los Angeles, Nowy Jork) mają swój znaczący wpływ na treść i rozwiązania reżyserskie. Wędrówka po tych metropoliach (oraz między nimi) staje się zarówno podróżą w czasie i przestrzeni, krajobrazie i historii, jak i tą bardziej intymną, nastawioną na poznawanie wewnętrznych światów jednostek i społeczeństw.

Przegląd tych pięciu filmów wraz z krótkimi wstępami w formie wykładu wideo przybliży sylwetkę reżysera i wprowadzi w tematykę dzieła, a także pozwoli osadzić je w szerszym, często podróżniczym kontekście.

We Wrocławiu przegląd zagości w Kinie Nowe Horyzonty.

Projekt współfinansowany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Nieznany w Polsce - znany w Hollywood - weekend z Lechem Majewskim

Najbardziej znany nieznany polski reżyser. Znany w Hollywood, nieznany w Polsce. Grali u Niego: Rutger Hauer, Michael York i Willem Dafoe, Gary Oldman i Dennis Hopper, Tatum O’Neal i Courtney Love, David Bowie i John Malkovich. Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny w dniach 26 maja – 25 czerwca 2023 r. organizuje przegląd twórczości reżysera Lecha Majewskiego.

Sobota 27 V – 16:00

Zapraszamy na dwa filmy reżysera:

Zwiastowanie i Cuba Libre, po projekcji odbędzie się spotkanie z Lechem Majewskim.

Zwiastowanie to próba uchwycenia przemian społeczno-obyczajowych spowodowanych przeobrażeniami industrialnymi kraju – poprzez losy przedstawicieli dwóch generacji: ojców i synów.

Cuba Libre - kobietę i mężczyznę zbliża rozmowa telefoniczna, mimo iż dzielą ich setki tysięcy kilometrów. W rolach głównych Rutger Hauer i Ulrike Grote.

Niedziela 28 V – 14:30

Pokaz filmu Rycerz

„Zapadająca w pamięć, surowa opowieść Lecha Majewskiego, obdarowanego talentem do tworzenia przesyconych poezją niezwykłych kompozycji.” Janet Maslin, The NewYork Times.

W małym średniowiecznym królestwie toczą się wojny, panuje nędza, chaos i marazm moralny. Stary Król oszukiwany jest przez swoich poddanych, którym odpowiada taki stan rzeczy. Buntuje się tylko młody Rycerz. Słysząc legendę mówiącą, że upadek królestwa nastąpił po porwaniu i zatopieniu w morzu złotostrunnej harfy, Rycerz postanawia ją odzyskać.

Pokazy tych filmów Lecha Majewskiego odbywać się będą w Sali Ziemia Obiecana

ul. Wałbrzyska 3/5.

Obowiązuje bezpłatna rejestracja.

informacja prasowa

Wiesław Gołas | In Memoriam - przegląd filmowy w kinie Iluzjon

Od dziś Kino Iluzjon zaprasza na przegląd filmów Wiesława Gołasa. Aktor teatralny i filmowy, wybitny wykonawca piosenki aktorskiej i kabaretowej. Wystąpił w ponad stu filmach i serialach, zaskarbiając sobie sympatię widzów znakomitymi kreacjami komediowymi. Filmy pokazane podczas przeglądu tworzą barwną – choć czasem na czarno-białej taśmie – galerię jego aktorskich wcieleń. Dziś o 17.30 - "Ogniomistrz Kaleń".

materiały promocyjne FINA

W ramach przeglądu zostaną pokazane nast. filmy:

Ogniomistrz Kaleń, reż. Ewa Petelska, Czesław Petelski, 103 min., 1961, Polska, 3 lutego, 17.30

Żona dla Australijczyka, reż. Stanisław Bareja, 92 min., 1964, Polska, 9 lutego, 17.30

Chudy i inni, Henryk Kluba, 91 min., 1966, Polska, 17 lutego, 17.30

Dzięcioł, reż. Jerzy Gruza, 85 min., 1970, Polska, 23 lutego, 17.30

Wiesław Gołas (4.10.1930 – 9.09.2021)

Podczas wojny był żołnierzem Armii Krajowej. Marzył jednak o karierze aktorskiej, by móc wcielać się w różne role oraz bawić ludzi. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, którą ukończył w 1954 roku. Debiutował w Pokoleniu Andrzeja Wajdy. Najbardziej znany jest jednak ze swoich ról komediowych. Był współtwórcą Kabaretu Koń, należał do Kabaretu Starszych Panów i Kabaretu Dudek. Występował w Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze, Teatrze Dramatycznym w Warszawie i Teatrze Polskim w Warszawie.

Wystąpił między innymi w takich produkcjach jak Żona dla Australijczyka, Dzięcioł i Brunet wieczorową porą oraz w kultowych serialach Czterej pancerni i pies, Czterdziestolatek i Alternatywy 4. Jest wykonawcą znanej piosenki W Polskę idziemy autorstwa Jerzego Wasowskiego i Wojciecha Młynarskiego. Wiesław Gołas nawet w licznych rolach epizodycznych potrafił wyraziście sportretować ludzkie charaktery, nadając postaciom ostre rysy różnorodności.

W 1961 roku zagrał główną i jedną z najlepszych swoich ról filmowych – Hipolita Kalenia w Ogniomistrzu Kaleniu u Ewy i Czesława Petelskich. W tej roli Gołas oddał w pełni swoje możliwości aktorskie – stworzył bardzo dynamiczną postać żołnierza, który z frontowego wesołka zmienia się w bohatera tragedii. Druga z najbardziej cenionych ról filmowych aktora to Józef Gadulok, „Chudy" w Chudym i innych (1966) w reżyserii Henryka Kluby.

Wiesław Gołas został odznaczony między innymi Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” oraz Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

WFDIF /po Studiu Filmowym "Kadr"

Ogniomistrz Kaleń, reż. Ewa Petelska, Czesław Petelski, 103 min., 1961, Polska

Rok 1946. Żołnierz Ludowego Wojska Polskiego, ogniomistrz Kaleń stacjonuje wraz ze swoją jednostką w Bieszczadach. Niesubordynowany mężczyzna, mający dużą słabość do kobiet, ma już dość służenia w armii i pragnie wrócić do cywila. W regionie działają jednak oddziały UPA i WiN, które nie pozwalają Kaleniowi długo cieszyć się rozkoszami życia. Żołnierz dostaje się w samo epicentrum walki. Pomimo pewnych propagandowych naleciałości, „Ogniomistrz Kaleń" wyróżnia się sprawnością warsztatową i rzetelnością przedstawienia. Co ciekawe, historycy wiązali niekiedy dzieło Petelskich z nurtem polskiej szkoły filmowej, wbrew zamierzeniom samych twórców.

WFDIF /po Studiu Filmowym "Kadr"

Żona dla Australijczyka, reż. Stanisław Bareja, 92 min., 1964, Polska

Bohaterem filmu jest Robert, bogaty farmer z Australii, z pochodzenia Polak, który przyjeżdża do Polski w poszukiwaniu pięknej i gospodarnej żony. Z godnym podziwu zaangażowaniem pomoc oferuje mu dziennikarz Żelazkiewicz, który obiecuje, że w ciągu trzech dni znajdzie odpowiednią kandydatkę. W ramach swojej misji zaprasza go na koncert ludowego zespołu „Mazowsze”, podczas którego Hanka, jedna z chórzystek, wpada w oko Robertowi. Wywołuje to lawinę skomplikowanych wydarzeń, które omal nie niweczą nadziei farmera. Znakomita komedia muzyczna, która spełnia wszystkie cechy gatunku: lekkość, dynamiczne tempo, dowcipne dialogi i komiczne zwroty akcji. Atrakcyjności dodają mistrzowskie kreacje aktorskie.

WFDIF /po Studiu Filmowym "Kadr"

Chudy i inni, Henryk Kluba, 91 min., 1966, Polska

Film opowiada o grupie robotników pod wodzą tytułowego "Chudego". Pracują oni na budowie zapory wodnej. Przyjechali do pracy z różnych stron kraju, mają pogmatwane życiorysy, niektórzy przeżywają rozłąkę z rodziną. Pewnego dnia na budowie pojawia się dziennikarz, który chce opisać ich życie. Jego wizyta doprowadza do wielu konfliktów i tragicznych sytuacji. Debiut fabularny Henryka Kluby na podstawie scenariusza Wiesława Dymnego.

Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny

Dzięcioł, reż. Jerzy Gruza, 85 min., 1970, Polska

Komedia Jerzego Gruzy z plejadą wybitnych polskich aktorów. Film opowiada historię 40-letniego Stefana, męża, ojca dziesięcioletniego syna i pracownika supersamu. W domu jest zdominowany przez żonę, która odnosi ogromne sukcesy w strzelectwie i często jest nieobecna z powodu wyjazdów na zawody. Jedną z takich absencji żony słomiany wdowiec postanawia wykorzystać na romans. Pomimo starań nie jest jednak w stanie znaleźć skorej do przygodnego i niezobowiązującego związku kobiety. Kolejne próby uwiedzenia pań kończą się fiaskiem. Jego wysiłki przynoszą mu samemu wiele problemów, a widzowi zabawnych i kuriozalnych sytuacji.

informacja prasowa

Jerzy Kawalerowicz | Przegląd w 100. rocznicę urodzin

Z okazji setnej rocznicy urodzin Jerzego Kawalerowicza Filmoteka Narodowa - Instytut Audiowizualny zaprasza do Kina Iluzjon na przegląd filmów tego znakomitego reżysera. Rozpocznie się 14 stycznia 2022 roku.

Jerzy Kawalerowicz, materiały prasowe

19 stycznia 2022 roku mija setna rocznica urodzin Jerzego Kawalerowicza – jednego z mistrzów polskiego kina i najważniejszych postaci środowiska filmowego, reżysera, scenarzysty, szefa Zespołu Filmowego „Kadr”, prezesa Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Słusznie nazywany największym stylistą polskiego kina i wirtuozem kamery należał do twórców dbających o wizualną formę swoich filmów, nie bał się artystycznych eksperymentów, bo, jak sam podkreślał, najważniejsze, by nie powtarzać siebie.

Wyrafinowany adaptator, rekonstruktor światów zaginionych, artysta pokazujący, jak działają mechanizmy wielkiej Historii, jak i opowiadający kameralne, ludzkie historie o miłości i samotności – wszystkie te twarze Jerzego Kawalerowicza przybliży jubileuszowa retrospektywa.

W ramach przeglądu pokażemy zarówno najgłośniejsze, najważniejsze, nagradzane w kraju i zagranicą filmy reżysera, jak Pociąg, Matka Joanna od Aniołów, Faraon, Śmierć prezydenta czy Austeria, jak i mniej znane, m.in. Gromadę, Celulozę, Grę czy Prawdziwy koniec wielkiej wojny.

W ramach cyklu Jerzy Kawalerowicz. Przegląd w 100. rocznicę urodzin pokażemy:

Austeria,  reż. Jerzy Kawalerowicz, 105 min., 1982, Polska

Galicja, lato 1914 roku. W prowadzonej przez starego Taga tytułowej karczmie pierwszej wojennej nocy krzyżują się drogi wielu ludzi, głównie żydowskich uciekinierów z miasta, od zasymilowanej burżuazji po chasydów. Ci ostatni, pogrążeni w religijnych rytuałach i tańcu, nie zdają sobie sprawy z powagi sytuacji. Świadomy nadciągającej katastrofy jest za to Tag, filozof, religijny, ale i sceptyczny nieco Żyd, który często wadzi się z Bogiem – teraz przeczuwa, że cena za bycie narodem wybranym będzie wysoka.

Arcydzieło polskiego kina, zdobywca Złotych Lwów 9. FPFF. Znakomita adaptacja powieści Juliana Stryjkowskiego zrealizowana przy udziale autora. Opowieść o żydowskiej Atlantydzie snuta z pozycji świadka Holokaustu, z wizyjnymi zdjęcia Zygmunta Samosiuka, znakomitą kreacją Franciszka Pieczki i symboliczną, finałową scena krwawej kąpieli jako zapowiedzią nadciągającej Zagłady.

Celuloza, reż. Jerzy Kawalerowicz, 124 min., 1953, Polska

Fabułę filmu stanowią wspomnienia Szczęsnego, który w rozmowie ze spotkaną przypadkowo działaczką komunistyczną, opowiada historię swojego życia. Urodził się w małej wiosce, gdzie wraz z rodziną żył w straszliwej nędzy. W poszukiwaniu pracy wywędrował z ojcem do Włocławka, gdzie obaj zatrudnili się w fabryce papieru. Tu zetknął się po raz pierwszy z działalnością związkową i polityczną, ze zorganizowanym ruchem robotniczym. Na życzenie ojca wyruszył w poszukiwaniu pracy do Warszawy, gdzie przez jakiś czas terminował u stolarza. Odbył też służbę wojskową. Wszędzie gdzie się znajdował dostrzegał straszliwe różnice klasowe i niesprawiedliwość społeczną. Bogactwo warstw posiadających i nędzę oraz bezrobocie klasy pracującej. Postanowił podjąć walkę przeciwko niesprawiedliwości i został komunistą.

Cień, reż. Jerzy Kawalerowicz, 94 min., 1956, Polska

Dwoje młodych ludzi zauważa, że z pędzącego pociągu skacze człowiek. Mężczyzna odnosi poważne obrażenia i umiera po przewiezieniu do szpitala. Ustalenie tożsamości ofiary jest trudne, ponieważ zmarły nie miał przy sobie żadnych dokumentów, a jego twarz została całkowicie zmasakrowana. Prowadzący śledztwo milicjanci, lekarz oraz sekretarz partii starają się odtworzyć życiorys mężczyzny. Tajemnicza sytuacja skłania bohaterów filmu do opowiedzenia o trzech zagadkowych zdarzeniach z przeszłości.

Oparty na opowiadaniu Aleksandra Ścibora-Rylskiego, Cień jest obrazem sensacyjnym, rozgrywającym się między innymi w czasie okupacji i zaraz po wojnie. Krytycy uznali, że dla Jerzego Kawalerowicza film był przede wszystkim ćwiczeniem realizacyjnym, pozwalał bowiem rozwinąć reżyserowi narrację z subiektywnego punktu widzenia bohaterów. Cień charakteryzuje się drobiazgowo przemyślaną formą – na szczególną uwagę zasługują w nim zdjęcia Jerzego Lipmana.

Gra, reż. Jerzy Kwalerowicz, 91 min., 1968, Polska

Warszawa lat 60. XX wieku. Ona to architektka, on – urzędnik wysokiego szczebla. Po 12 latach wspólnego życia ich małżeństwo przeżywa głęboki kryzys, nie potrafią już porozumiewać się inaczej, jak tylko prowadząc ową tytułową grę pozorów i pustych rytuałów, podszytą prowokacją i dwuznacznymi sugestiami. Powinni się rozstać, ale wciąż pozostają razem…

Kameralna, współczesna opowieść podejmująca jeden z kluczowych dla kina Jerzego Kawalerowicza temat relacji między mężczyzną a kobietą. Formalnie wyrafinowany – z zaskakującymi ruchami kamery, niechronologiczną narracją – film potwierdzający status reżysera jako jednego z największych stylistów polskiego kina i twórcy wciąż poszukującego nowych artystycznych rozwiązań. Ostatnie wspólne dzieło Kawalerowicza i Lucyny Winnickiej, jego ówczesnej żony i muzy.

Gromada, reż. Jerzy Kawalerowicz, Kazimierz Sumerski, 105 min., Polska

Mało znany, socrealistyczny debiut Jerzego Kawalerowicza. We wsi Mostowice trwa budowa nowego młyna, która szkodzi interesom kułaka Jana Zielińskiego. Egoistyczny młynarz razem ze szwagrem i kilkoma innymi kułakami próbuje sabotować inwestycję. Chłopi zmuszeni są do mobilizacji…

Zrealizowany w okresie stalinizmu „produkcyjniak” nosi wszelkie cechy kina socrealistycznego - w czarno-biały sposób przedstawia walkę postępowych chłopów z karykaturalnie ukazanymi kułakami. Film był jednak miło wspominany przez samego Kawalerowicza, który mówił później, że realizując Gromadę mógł przećwiczyć swoją „wyobraźnię emocjonalno-plastyczną”. Czy w socrealistycznym filmie można znaleźć cechy późniejszych filmów Kawalerowicza? Warto przekonać się samemu.

Faraon, reż. Jerzy Kawalerowicz, 151 min., 1965, Polska

Egipt epoki Ramesydów. Nowy faraon Ramzes XIII chce reformować państwo i budować jego potęgę kosztem kapłanów, którzy – na czele z potężnym Herhorem – za rządów poprzedniego władcy zyskali ogromne wpływy. Młodość – idealistyczna i niecierpliwa – w konfrontacji ze sceptyczną i mądrą dojrzałością przeciwnika, posiadającego bogactwa i stanowiącą silną broń wiedzę, skazana jest jednak na nieuchronną klęskę.

Znakomita adaptacja powieści Bolesława Prusa, w której uniwersalna opowieść o mechanizmach i dylematach władzy łączy się z wyjątkową wizualną formą. Oryginalne, autorskie kino Jerzego Kawalerowicza (w twórczym duecie z operatorem Jerzym Wójcikiem), docenione zostało zarówno przez rodzimą widownię ( Złota Kaczka 1967 dla najlepszego filmu) jak i amerykańskich akademików (nominacja do Oscara w kategorii filmu nieanglojęzycznego), sukces komercyjny i artystyczny.

Matka Joanna od Aniołów, reż. Jerzy Kawalerowicz, 119 min., 1960, Polska

XVIII-wieczna Smoleńszczyzna. Do tutejszego klasztoru urszulanek przybywa ojciec Suryn, jezuita i egzorcysta, który ma pomóc siostrom, a zwłaszcza ich przeoryszy, matce Joannie, uwolnić się spod władzy demonów. Wspólne rozmowy zbliżają oboje i wkrótce zakonnik staje w obliczu nieznanego sobie dotąd uczucia…

Autorska adaptacja opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza wykorzystującego słynny motyw „diabłów z Loudun”. Wyrafinowana formalnie, oparta na symbolice czerni i bieli uniwersalna opowieść o konflikcie wiary i uczucia, buncie jednostki przeciw narzuconym ograniczeniom, a przede wszystkim miłości niemożliwej, stanowiącej jeden z lejtmotywów twórczości reżysera. Nagrodzone m.in. Srebrną Palmą w Cannes, wpisywane w aktualny kontekst polityczny dzieło twórczego duetu Kawalerowicza i autora zdjęć Jerzego Wójcika, ze wspaniałą kreacją Lucyny Winnickiej w roli tytułowej.

Pociąg, reż. Jerzy Kawalerowicz, 97 min., 1959, Polska

Polska końca lat 50. XX w. W przedziale sypialnym nocnego pociągu na Hel los styka ze sobą meteorolożkę Martę i lekarza Andrzeja. Pomiędzy parą nieznajomych zaczyna się gra emocji – od wzajemnej niechęci do pozbawionej perspektyw bliskości. A w tle pozostali pasażerowie: znudzona małżonkiem kokietka, walczący z bezsennością były więzień kacetu, jadące na pielgrzymkę stare kobiety… Monotonię podróży zakłóca informacja, że w pociągu znajduje się morderca…

Inspirowane osobistą przygodą reżysera, wykorzystujące elementy thrillera i melodramatu kameralne studium psychologiczne, ale też zbiorowy portret Polaków końca lat 50. Znakomita aktorsko opowieść o samotności i miłości niemożliwej, której melancholijny nastrój współtworzy muzyka, zwłaszcza balladowa wokaliza Wandy Warskiej stanowiąca motyw przewodni filmu.

Pod gwiazdą frygijską, reż. Jerzy Kawalerowicz, 112 min., 1954, Polska

Druga część Celulozy opowiada dalsze losy Szczęsnego.

Na akcję składa się kilka epizodów walk komunistów z reżimem sanacyjnym, m. in. uruchomienie tajnej drukarni, zdemaskowanie prowokatora (którego samowolnie zabija Szczęsny) i wreszcie wielkie manifestacje uliczne zakończone starciem strajkujących robotników z atakującą brygady policją. Drugi równoległy wątek stanowią dzieje miłości Szczęsnego i działaczki partyjnej Madzi. Szczęsny, któremu grozi aresztowanie, wyjeżdża do Hiszpanii, by wziąć udział w wojnie domowej. 

Obie części tej wielkiej proletariackiej epopei zrealizowane zostały w duchu włoskiego neorealizmu i odnaleźć tu można wiele ciekawych i przekonujących sekwencji. Propagandowa wymowa filmu zdecydowanie przesłania jednak jego walory artystyczne.

Prawdziwy koniec wielkiej wojny, reż. Jerzy Kawalerowicz, 88 min., 1957, Francja

Bohaterem filmu jest Juliusz, przed wojną uznany architekt, po wojnie – człowiek okaleczony psychicznie i zamknięty w sobie. Żona mężczyzny, Róża jest zmęczona życiem z wyobcowanym mężem i zaczyna spotykać się ze znajomym z pracy. Czy małżeństwu uda się przetrwać kryzys?

Prawdziwy koniec wielkiej wojny jest ekspresyjnym dramatem psychologicznym znacznie różniącym się od późniejszych, bardziej ascetycznych dzieł Kawalerowicza. W tytule filmu pobrzmiewa gorzka ironia, bowiem zakończenie wojny nie oznacza wcale końca koszmaru dla straumatyzowanego bohatera, który nie jest w stanie funkcjonować w normalnej rzeczywistości. Jego stan emocjonalny oddawany jest za pomocą rozmaitych technik wizualnych – na przykład dynamicznej, subiektywnej kamery. Przyjęty bez entuzjazmu przez krytyków wydaje się dziś jednym z najbardziej niedocenionych dzieł Kawalerowicza.

Śmierć prezydenta, reż. Jerzy Kawalerowicz, 137 min., 1977, Polska

Początki II RP. Gabriel Narutowicz wraca po latach emigracji do kraju i decyduje się startować w wyborach na prezydenta. 9 grudnia 1922 roku Zgromadzenie Narodowe po raz pierwszy w historii II RP ma dokonać wyboru głowy państwa: w sejmowych kuluarach toczą się rozmowy, zawiązują koalicje, liczone są głosy. Ostatecznie, w piątej turze, prezydentem zostaje Narutowicz. Jego elekcja wywołuje gwałtowny sprzeciw środowisk prawicowo-nacjonalistycznych…

Śmierć prezydenta jest niemal paradokumentalną rekonstrukcją wyborów prezydenckich oraz krótkiej prezydentury Narutowicza. Aby przedstawiać polityczne wydarzenia w porywający sposób, Kawalerowicz stosuje rozmaite chwyty audiowizualne – posługuje się dynamiczną kamerą, wygrywa napięcia między bohaterami i przeplata akcję scenami z przesłuchania Niewiadomskiego, mordercy Narutowicza. Jak pisała po premierze Ewa Nurczyńska: Film zachwyca bogactwem rekonstrukcji i inscenizacji scen kameralnych i zbiorowych, których przebieg posiada swe autentyczne, historyczne pierwowzory.

PROGRAM | BILETY 

informacja prasowa

"Kino prawie dorosłe". Przegląd filmów o dorastaniu w Kinie Nowe Horyzonty

Życie, życie jest nowelą, raz przyjazną, a raz wrogą – śpiewał jeden z bardów polskiej piosenki. Kino Nowe Horyzonty przez cały wrzesień będzie prezentować kultowe filmy portretujące ten wyimek życia, w którym nie jesteśmy już dziećmi, ale jeszcze nie możemy nazwać się dorosłymi. Na pokazy w ramach cyklu Kino prawie dorosłe zapraszamy we wszystkie wrześniowe wtorki i czwartki o godz. 19:00.

Fanny i Alexander, reż. I. Bergman

Wrzesień jest czasem końca wakacji, zerwania z letnią beztroską i powrotu do niełatwej codzienności. Z drugiej strony to także okres, w którym do głosu dochodzi nadzieja na nowy początek, lepszy start i odcięcie się od przeszłości. Podobną ambiwalencję odczuwają na co dzień bohaterowie filmów, które zaprezentujemy w ramach cyklu "Kino prawie dorosłe". Wśród tytułów podejmujących temat lęków, rozterek i pragnień związanych z dorastaniem znalazło się miejsce zarówno dla żelaznych klasyków (Fanny i Aleksander Bergmana), pereł amerykańskiego kina niezależnego (Lady Bird, Frances Ha i  Boyhood), jak i polskiego jedynaka – przełamującego tabu, łobuzerskiego i boleśnie szczerego Baby Bump.

Frances Ha, reż. Noah Baumbach

PROGRAM

1 września (wtorek), godz. 19:00 à Lady Bird, reż. Greta Gerwig

3 września (czwartek), godz. 19:00 à Frances Ha, reż. Noah Baumbach

8 września (wtorek), godz. 19:00 à Ukryte pragnienia, reż. Bernardo Bertolucci

10 września (czwartek), godz. 19:00 à Baby Bump, reż. Kuba Czekaj

15 września (wtorek), godz. 19:00 à Fanny i Alexander, reż. Ingmar Bergman

17 września (czwartek), godz. 19:00 à Obietnica poranka, reż. Eric Barbier

22 września (wtorek), godz. 19:00 à Eden, reż. Mia Hansen-Løve

24 września (czwartek), godz. 19:00 à Boyhood, reż. Richard Linklater

à Boyhood, reż. Richard Linklater

Bilety w cenie 15 zł (klubowy) i 17 zł (normalny) dostępne są w kasach kina oraz na kinowej stronie internetowej.

Wiosna Filmów 2020 | Festiwalowe hity w Kinie Nowe Horyzonty

Lato to idealny czas na filmową wiosnę i przedpremierowe pokazy festiwalowych hitów. W dniach 17-23 lipca, nieco później niż zwykle, w Kinie Nowe Horyzonty odbędzie się kolejna replika festiwalu Wiosna Filmów. 

Jak co roku, w programie znalazły się przedpremiery najważniejszych filmów sezonu, które okazywały się przebojami światowych festiwali. Podczas tegorocznej odsłony wydarzenia obejrzymy między innymi najnowsze dzieło szwedzkiego mistrza Roya Anderssona „O nieskończoności” (Nagroda za Najlepszą Reżyserię na festiwalu w Wenecji), nagrodzone Złotym Niedźwiedziem na Berlinale „Zło nie istnieje” Mohammada Rasoulofa, czy świetnie przyjęty przez krytykę „Sekret bogini Fortuny” autorstwa lubianego w Polsce włoskiego reżysera Ferzana Özpetka.

Bilety w cenie 18 zł (normalny) i 15 zł (w pakiecie 3+) dostępne są na stronie internetowej i w kasach Kina Nowe Horyzonty.

„Sekret bogini Fortuny”, reż. Ferzan Özpetek

PROGRAM

17 lipca, piątek, godz. 19:00
„O nieskończoności”, reż. Roy Andersson

18 lipca, sobota, godz. 19:00
„Zło nie istnieje”, reż. Mohammad Rasoulof

19 lipca, niedziela, godz. 19:00
„Martin Eden”, reż. Pietro Marcello

20 lipca, poniedziałek, godz. 19:00
„Nadzieja”, reż. Maria Sødahl

21 lipca, wtorek, godz. 19:00
„Tylko zwierzęta nie błądzą”, reż. Dominik Moll

22 lipca, środa, godz. 19:00
„Najgorsze wiersze świata”, reż. Gábor Reisz

23 lipca, czwartek, godz. 19:00
„Sekret bogini Fortuny”, reż. Ferzan Özpetek

„O nieskończoności”, reż. Roy Andersson

Tydzień Kina Hiszpańskiego w kinach całej Polsce!

Tydzień Kina Hiszpańskiego rozpocznie się w Warszawie w najbliższą środę. A już od przyszłego tygodnia święto kina z gorącego, słonecznego Półwyspu Iberyjskiego zawita także do innych miast w całym kraju!

Warszawa | Kino Muranów | 17-24 VI | Kino Luna | 24 VI - 1 VII
Poznań | Kino Muza w Poznaniu | 24 VI - 4 VII
Kraków | Kino Pod Baranami | 25 VI - 2 VII
Łódź | Kino - Galeria Charlie | 25 VI - 2 VII
Wrocław | Kino Nowe Horyzonty | 26 VI - 2 VII

Dwudziesta edycja przeglądu to 16 filmów, reprezentujących bogactwo hiszpańskiej kinematografii, od szalonych komedii, przez emocjonujące dramaty, po ambitne przeboje festiwali. Tegoroczny Tydzień Kina Hiszpańskiego to jedyna okazja, by na wielkim ekranie zobaczyć najnowsze filmy Oscarowych reżyserów z Hiszpanii, zakochać się w poruszających historiach tworzonych przez wschodzące gwiazdy kina i wraz z bohaterami zakręconych komedii wybrać się w szaloną podróż, nie tylko po Hiszpanii!

Światową premierę podczas przeglądu będzie miał Po europejsku - wysmakowana wizualnie podróż na Ibizę lat 50., do mitycznej krainy przyjaźni, wolności i wolnej miłości. Polscy widzowie pierwsi poza Hiszpanią zobaczą też Gryplan, adaptację niezwykle popularnej sztuki teatralnej z gwiazdorską obsadą.

Grypian

Młode hiszpańskie kino, wyznaczające przyszłe kierunki rozwoju hiszpańskiej kinematografii reprezentuje zwycięzca festiwalu w Maladze – najważniejszego i największego święta hiszpańskiego kina – Dni, które nadejdą. To opowieść o wątpliwościach i emocjach pary trzydziestolatków spodziewających się pierwszego dziecka i prawdziwa kronika dziewięciu miesięcy z życia odtwórców głównych ról, którzy naprawdę oczekiwali narodzin potomka. Towarzyszy mu pokazywana na festiwalu w San Sebastian Niewinność, debiut Lucíi Alemany – częściowo autobiograficzna opowieść o dziewczynie, która by spełnić marzenia o szkole cyrkowej chce wyrwać się z niewielkiej walenckiej miejscowości.

Podczas festiwalu nie może zabraknąć hiszpańskiej specjalności, czyli przebojowych komedii. W tym roku zapraszamy na podwójną dawkę gwiazdy Jak zostać Baskiem, Daniego Roviry - w Taksówką na Gibraltar będzie poszukiwał ukrytego w gibraltarskich tunelach złota, a w Jak zostać cesarzem okaże się ostatnim krewnym zmarłego japońskiego władcy.

Dni, które nadejdą

Organizatorami przeglądu są AP Mañana, Ambasada Królestwa Hiszpanii, Biuro Radcy ds. Turystyki Ambasady Hiszpanii w Polsce, Instytut Cervantesa w Warszawie oraz Instytut Cervantesa w Krakowie.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

informacja prasowa

Przegląd filmów Mai Komorowskiej w Ninatece

Podczas tegorocznej, uroczystej XXII gali Polskich Nagród Filmowych, Maja Komorowska, wybitna aktorka i pedagog, została nagrodzona Orłem 2020 za Osiągnięcia Życia. Filmy z jej udziałem osobiście wybrane przez aktorkę zaprezentuje online Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny. Przegląd w portalu Ninateka (Ninateka.pl) potrwa od 23 do 30 kwietnia.

materiały promocyjne

Maja Komorowska to jedna z najwybitniejszych polskich aktorek, doceniana przez reżyserów i uwielbiana przez widzów. Zaczynała w teatrze Jerzego Grotowskiego najpierw w Opolu, następnie we Wrocławiu. W kinie wykreowała niezapomniane role w filmach wybitnych polskich reżyserów, m.in.: Krzysztofa Zanussiego w Za ścianą, Życiu rodzinnym, Bilansie Kwartalnym, Stanie posiadania czy Cwale, za które była wielokrotnie nagradzana w Polsce i za granicą; Andrzeja Wajdy w Pannach z Wilka, Weselu, Katyniu; Tadeusza Konwickiego w Jak daleko stąd, jak blisko i Lawie oraz Krzysztofa Kieślowskiego i jego głośnym Dekalogu I. W stanie wojennym z oddaniem angażowała się w pomoc rodzinom internowanych, działając w Komitecie Prymasowskim.

Maja Komorowska osobiście wybrała filmy, które zostaną pokazane podczas przeglądu w Ninatece. Jest to jedynie drobny wyimek z jej bogatej filmografii, obejmującej ponad 50 lat pracy przed kamerą. Wśród tytułów, które będą prezentowane w ramach przeglądu znalazło się pięć filmów wyreżyserowanych przez Krzysztofa Zanussiego: Za ścianą, Życie rodzinne, Bilans kwartalny, Rok spokojnego słońca i Cwał oraz dwa obrazy w reżyserii Andrzeja Wajdy: Panny z Wilka i Wesele.

„Z każdym z tytułów, łączą się wciąż żywe wspomnienia moich wspaniałych filmowych partnerów i tych żyjących i tych którzy już odeszli – Zbyszka Zapasiewicza czy Scotta Wilsona. Zdaję sobie sprawę, że miałam wielkie szczęście pracować z wybitnymi reżyserami: Krzysztofem Zanussim, Krzysztofem Kieślowskim, Andrzejem Wajdą, Edwardem Żebrowskim, Tadeuszem Konwickim. Jestem wdzięczna wszystkim twórcom filmów, w których grałam… pracowałam” – powiedziała Laureatka.

Bilans kwartalny, fot. Roman Sumik | Fototeka FINA

Do przeglądu zostały dołączone dwa materiały specjalne: fragment tegorocznej ceremonii Polskich Nagród Filmowych, z momentem wręczenia Mai Komorowskiej Orła za Osiągnięcia Życia oraz specjalne wydanie Aktualności Filmowych CANAL+, których Laureatka gościem była.

Przegląd przygotowała Niezależna Fundacja Filmowa, organizator Orłów, przy współudziale Miasta Stołecznego Warszawy.

Przyznawany przez akademików Orzeł za Osiągnięcia Życia w poprzednich latach trafił m.in. do reżyserów Stanisława Różewicza, Tadeusza Konwickiego, Jerzego Kawalerowicza, Andrzeja Wajdy, Jerzego Hoffmana, Kazimierza Karabasza, Romana Polańskiego, Krzysztofa Zanussiego, jak i aktorów: Danuty Szaflarskiej, Janusza Gajosa, Franciszka Pieczki oraz autorów zdjęć: Witolda Sobocińskiego i Jerzego Wójcika. Laureatem pierwszego Orła za Osiągnięcia Życia, przyznanego w 1999 roku, był Wojciech Has. Ta niezwykle prestiżowa nagroda, przyznawana przez Polską Akademię Filmową, to wyróżnienie dla twórców za wybitne osiągnięcia w swoim zawodzie na przestrzeni życia.

Polskie Nagrody Filmowe Orły wyłaniane są głosami, liczącej ponad 700 członków, Polskiej Akademii Filmowej w dwuetapowym, tajnym i poufnym głosowaniu, przeprowadzanym i nadzorowanym przez PwC, wiodącą firmę audytorską. Wyniki nominacji, jak i nazwiska laureatów pozostają tajemnicą do chwili publicznego otwarcia kopert. Nagrody przyznawane są w 20 kategoriach i organizowane od 1999 roku przez Niezależną Fundację Filmową.

informacja prasowa

Źródła i echa. Korzyński 80. Jubileuszowy przegląd twórczości kompozytora

 2 marca Andrzej Korzyński, autor niezapomnianych przebojów i muzyki do takich filmów jak „Człowiek z marmuru”, „Opętanie”, „Na srebrnym globie”, „Akademia Pana Kleksa” czy „W pustyni i w puszczy” będzie świętował 80. urodziny. Z tej okazji Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny zaprasza na przegląd twórczości Mistrza (6-21 marca). W programie pokazy filmów, do których napisał muzykę, prezentacja biograficznego dokumentu i wyjątkowe spotkanie z Jubilatem oraz koncert Stefana Wesołowskiego inspirowany twórczością kompozytora.   

Andrzej Korzyński, fot. Przemek Pomarański/GAD

Andrzej Korzyński odpowiada za brzmienie ponad 150 polskich filmów, które trafiały na kinowe ekrany w ciągu ostatnich 50 lat. Jego energetyczne rytmy, funkujące aranżacje i popularne piosenki ufundowały doświadczenie pokoleń widzów. Niezależnie od tego czy mamy tego świadomość wszyscy znamy twórczość kompozytora, który napisał muzykę do klasycznych dzieł Wajdy i Żuławskiego, ale też do „Akademii Pana Kleksa” czy „W pustyni i w puszczy”. I choć pierwszy wydany po wojnie album z muzyką filmową zbierał dzieła Korzyńskiego, dopiero w mijającej dekadzie jego twórczość zaczęła budzić należne jej zainteresowanie. Przyczyniły się do tego płyty wydawane przez brytyjską wytwórnię Finders Keepers i polskie GAD Records, a także książkowe i filmowe opracowania oraz remiksy jego utworów. 

W ramach okrągłego jubileuszu tego wybitnego kompozytora Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny zaprezentuje staranną selekcję filmów z jego muzyką; od dziecięcych i młodzieżowych klasyków, przez gatunkowe stylizacje po artystyczne arcydzieła. Wszystko rozpocznie się wyjątkowym spotkaniem z Andrzejem Korzyńskim i projekcją dokumentu o jego twórczości w warszawskim kinie Iluzjon. To jednak nie wszystko. Przegląd będzie też okazją do rozmowy o renesansie zainteresowania twórczością kompozytora i posłuchania, jak estetyka jego utworów z lat 70. i 80. inspiruje twórców młodszego pokolenia. 

6 marca o godzinie 18.00 przegląd „Źródła i echa. Korzyński 80.” otworzy pokaz poświęconego kompozytorowi dokumentu pt. „Zagubiony diament” z 2016 roku w reż. Grzegorza Brzozowicza. O godz. 19.00 odbędzie się spotkanie z kompozytorem, a o 20.00 seans filmu „Opętanie” w reż. Andrzeja Żuławskiego (1981). Wydarzenia odbędą się w warszawskim kinie Iluzjon (ul. Narbutta 50a).

Kolejnego dnia, 7 marca o godzinie 19.00, spotkanie w drugiej siedzibie Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego, na ul. Wałbrzyskiej 3/5, będzie okazją do rozmowy o fenomenie Korzyńskiego i nowej fali jego popularności. Wezmą w niej udział: szef wytwórni GAD Records – Michał Wilczyński, kompozytor Stefan Wesołowski oraz publicysta Bartek Chaciński. Chwilę później, o godzinie 20.00 rozpocznie się koncert Stefana Wesołowskiego, który na żywo zaprezentuje muzykę napisaną do dokumentu „Ucieczka na Srebrny Glob” w reżyserii Jakuba Mikurdy. Wesołowski tak opowiada o tych utworach: „Są one rodzajem hołdu dla brzmienia i języka, które Korzyński odkrył dla polskiego kina. Są również impresją na temat świata i estetyki mojego dzieciństwa. Muzyka do filmu została stworzona całkowicie na syntezatorach analogowych z lat '70 i '80 i z użyciem analogowych efektów […]Na koniec zszyłem całość fakturami rozpisanymi na cztery wiolonczele.”

„Akademia Pana Kleksa”, reż. Krzysztof Gradowski, fot. Eugeniusz Gawrysiak, z zasobów FINA

W programie obchodów jubileuszu kompozytora nie mogło zabraknąć pokazów filmów, do których muzykę skomponował Andrzej Korzyński. Przegląd ten odbędzie się potrwa do 21 marca, a zobaczyć będzie można*: 

6.03. g. 20.00 „OPĘTANIE”, reż. Andrzej Żuławski, RFN, Francja 1981, 127 minut

7.03. g. 18.00 „WSZYSTKO NA SPRZEDAŻ”, reż. Andrzej Wajda, Polska 1968, 98 minut

8.03. g. 14.00 „AKADEMIA PANA KLEKSA. PRZYGODA KSIĘCIA MATEUSZA” cz. I, reż. Krzysztof Gradowski, Polska 1983, ZSRR, 85 minut

 11.03. g. 20.15 „PIĘĆ KOBIET NA TLE MORZA”, reż. Vladislav Ikonomov, Polska, Bułgaria 1986, 94 minuty

13.03. g. 20.00 „OCALENIE”, reż. Edward Żebrowski, Polska 1972, 91 minut

14.03. g. 14.00 „AKADEMIA PANA KLEKSA. TAJEMNICA GOLARZA FILIPA” cz.II, reż. Krzysztof Gradowski, Polska, ZSRR 1983, 82 minuty

16.03. g. 18.00 „WIELKI SZU”, reż. Sylwester Chęciński, Polska 1982, 100 minut

18.03. g. 20.00 „AGENT NR 1”, reż. Zbigniew Kuźmiński, Polska 1971, 97 minut

*program przeglądu może ulec zmianie

informacja prasowa