Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Muzeum Narodowe w Gdańsku. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Muzeum Narodowe w Gdańsku. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 6 listopada 2025

Hans Memling. ULTIMUM IUDICIUM. Lech Majewski w Muzeum Narodowym w Gdańsku

Muzeum Narodowe w Gdańsku zaprasza na wernisaż „Hans Memling. Ultimum Iudicium. Lech Majewski”, który odbędzie się w piątek, 14 listopada o godz. 18.00 w Oddziale Sztuki Dawnej (ul. Toruńska 1, Gdańsk). Natomiast 15 listopada o godz. 12.00 odbędzie się spotkanie z Lechem Majewskim. Wstęp wolny.

Jak ceniony artysta może przetworzyć słynne dzieło innego artysty? A jeśli ten artysta to Lech Majewski, a dzieło to „Sąd Ostateczny” Hansa Memlinga? 14 listopada o 18.00 Muzeum Narodowe w Gdańsku w dawnym kapitularzu klasztoru franciszkanów rozpoczyna prezentację tryptyku wideofresków, który pozwala spojrzeć na nowo na dobrze znany obraz.

To, że „Sąd Ostateczny” Hansa Memlinga inspiruje, nikogo nie dziwi. Nawet jeśli chwilowo nie można go oglądać ze względu na szereg badań, którym jest poddawany w przygotowaniu do ponownej ekspozycji w grudniu 2026 roku, na różny sposób można z nim obcować poprzez twórczość innych artystów. Niedawno w Teatrze Wybrzeże mieliśmy premierę „Memling, czyli historia końca świata” w reżyserii znanej z wizualnej wyobraźni Agaty Dudy-Gracz, a w wyjątkowej scenerii Oddziału Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego mogliśmy oglądać kolekcję mody „Psychostatis” Magdaleny Arłukiewicz i Jadwigi Możdżer w oprawie muzycznej Leszka Możdżera, Igora Korejwo i Łukasza Staniszewskiego.

Wielokrotnie usiłowałem przyjrzeć się tryptykowi, ale zawsze był w pancernej skrzyni. Pamiętam moją frustrację kilkanaście lat temu, gdy przyjechałem z kamerą nakręcić na swój użytek zbliżenia potępionych i ułaskawionych postaci, które Memling tak fenomenalnie namalował. Odbiłem się wtedy od ściany, owej szklanej ściany ochronnej gabloty, rodzaju lustra, w którym przeglądały się twarze zwiedzających oraz lampy pomieszczenia. Usiadłem na ławce i zastanawiałem się, jak mogę przebić się przez szklaną barierę – być może jest taki moment, w którym ogromna gablota zostaje zdjęta dla renowacji obrazu – opowiada Lech Majewski, ceniony międzynarodowy artysta o ogromnym dorobku twórczym, poeta, malarz, pisarz i reżyser filmowy, teatralny i operowy.

Taki moment przyszedł podczas pandemii Covid19, kiedy tryptyk został wyjęty z gabloty, aby sprawdzić jego stan. Artysta mógł wreszcie przyjrzeć się za pośrednictwem obiektywu kamery szczegółom obrazu. Korzystając przez kolejne lata z zarejestrowanych materiałów, Lech Majewski stworzył narrację o przejmującej wizji Sądu Ostatecznego, uzupełnioną o efekty animacji i dźwięku.

Powstała w ten sposób współczesna Biblia Pauperum, której ożywiona forma jeszcze dobitniej przybliża historie zawarte w obrazie ponad 550 lat temu. Wodząc oczami po detalach tryptyku w ślad za ruchem kamery, widz odkrywa na nowo tajniki skomplikowanej i wielowątkowej historii w nim zawartej – komentuje dyrektor Muzeum Narodowego w Gdańsku Piotr Stasiowski.

Wideofresk będzie prezentowany w kapitularzu w Oddziale Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego. Ta szczególna przestrzeń dawnego klasztoru franciszkańskiego pełni ważną rolę w odbiorze dzieła, które ma formę tryptyku, zgodnie z układem oryginalnego obrazu. W centralnym planie przedstawiony jest Chrystus ukazany na złotym tle, zasiadający na tęczy, ze stopami spoczywającymi na złotej sferze. Poniżej Archanioł Michał stoi pośród rozległej równiny, oddzielając dusze błogosławione od potępionych. Po lewej stronie błogosławieni wstępują do Królestwa Niebieskiego, a po prawej demony porywają potępionych do piekła. „Sąd Ostateczny”, który przez wieki doczekał się wielu opracowań i analiz naukowych, tym razem przedstawiony w formie wideofresku staje się przystępny dla każdego odbiorcy, odkrywając swoje piękno i grozę.

–  W 2001 roku we współpracy z Biennale w Palagraziussi w Wenecji otwarta została wystawa moich prac wideo La Camera dei Caprioli. Krytyka włoska, pisząc o „ulotnych ruchomych obrazach płynących na ścianach Oratorio Palagraziussi” nazwała je „videofresco” i tak już zostało, tworząc łuk pomiędzy starą techniką malarską, a technologią współczesną – wyjaśnia pochodzenie pojęcia wideofresk Lech Majewski.

Otwarciu prezentacji będzie towarzyszyło spotkanie z Lechem Majewskim, które odbędzie się w sobotę 15 listopada o godz. 12.00. Artysta opowie m.in. o swoich motywacjach i inspiracjach do stworzenia filmowej adaptacji najważniejszego obrazu z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku. Na pewno podzieli się też swoją wiedzą, korzystając z wieloletniego doświadczenia prowadzenia wykładów na temat ukrytego języka symboli.


muzyka: Lech Majewski, Józef Skrzek

montaż: Norbert Rudzik, Eliot Ems

reżyseria dźwięku: Zbigniew Malecki, Lech Majewski

animacje: Szymon Padoł, NEURON STUDIO

współpraca operatorska: Jakub Laskowski

korekcja barwna: Norbert Rudzik

postprodukcja dźwięku: Zbigniew Malecki, SUPRA FILM

efekty synchroniczne: Eliot Ems

współpraca: Muzeum Narodowe w Gdańsku, Gdyńska Szkoła Filmowa, Stowarzyszenie Angelus Silesius

koordynacja: Gabriela Brdej

opracowanie graficzne: Janusz Kolton


Lech Majewski jest cenionym międzynarodowym artystą o ogromnym dorobku twórczym. Zajmuje się poezją, malarstwem, pisaniem oraz reżyserią filmową, teatralną i operową. Jego prace są pokazywane w galeriach i muzeach całego świata. Prowadzi też wykłady na temat ukrytego języka symboli na różnych uniwersytetach i uczelniach. Jest członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej, Gildii Reżyserów Amerykańskich i Europejskiej Akademii Filmowej. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz na Wydziale Reżyserii PWSFTviT w Łodzi.

informacja prasowa

środa, 11 grudnia 2024

Chełmowskiego wszechświat wyobrażony - nowa wystawa w Muzeum Narodowym w Gdańsku

Od 13. grudnia 2024 do 30 września 2025 Muzeum Narodowe w Gdańsku zaprasza na wystawę w Oddziale Etnograficznym: "Chełmowskiego wszechświat wyobrażony". Józef Chełmowski to artysta - rzeźbiarz, malarz, komentator wydarzeń społecznych i politycznych, autor kilkunastu osobliwych, filozoficznych ksiąg, w których zgłębiał tajemnice świata i człowieka, przyrody i Boga. Wystawę otwiera artystyczna wizja kosmosu, którą przenikają wyobrażenia sakralne o Bogu oraz postaciach świętych. Prowadzą nas tematy związane z kondycją człowieka: jego zakorzenienia, uwikłania w historię i przeżywanych dramatów. Wernisaż wystawy: 13. grudnia 2024 o godz. 18:00. Podczas wernisażu odbędzie się koncert Mateusza Rychłego i Macieja Rychłego.


„Staram się co dzień myśleć o czymś innym nowym, aby się nie stać nudnym dla siebie i innych” – deklaracja Józefa Chełmowskiego poświadczona liczną i różnorodną spuścizną stwarza szeroką możliwość prezentacji i interpretacji jego twórczości.

Józef Chełmowski (1934–2013) – rzeźbiarz, malarz, komentator wydarzeń społecznych i politycznych, autor kilkunastu osobliwych, filozoficznych ksiąg, w których zgłębiał tajemnice świata i człowieka, przyrody i Boga. Poprzez prace plastyczne, częstokroć opatrzone sentencjami i komentarzami, interpretował zdarzenia i kreował własny obraz świata. Był kolekcjonerem, eksperymentatorem i wynalazcą, twórcą oryginalnych konstrukcji technicznych i instrumentów muzycznych.

Pochodził z Brus na Kaszubach. Rodzima tradycja silnie wpływała na jego twórczość, inspirowała go, stanowiła punkt odniesień dla refleksji i artystycznych przedstawień. W rodzinnej zagrodzie założył swoiste muzeum – skansen, w którym wykreował niezwykły świat wypełniony własną sztuką oraz zbiorem kolekcjonowanych przedmiotów.

Tworzył przez ponad 40 lat, miał wiele indywidualnych i zbiorowych wystaw w Polsce i za granicą. Na temat jego twórczości powstały liczne filmy dokumentalne, artykuły prasowe i wydawnictwa.

Prezentowana w Oddziale Etnografii Muzeum Narodowego w Gdańsku wystawa jest zaproszeniem do ponownego odkrywania wielowymiarowej twórczości Józefa Chełmowskiego. Spośród labiryntu podejmowanych tematów wyłaniają się wątki egzystencjalne, które scala religijna wizja świata. W niej naczelne miejsce zajmuje Istota Najwyższa pozostająca w relacji z człowiekiem.

Wystawę otwiera artystyczna wizja kosmosu, którą przenikają wyobrażenia sakralne o Bogu oraz postaciach świętych. Prowadzą nas tematy związane z kondycją człowieka: jego zakorzenienia, uwikłania w historię i przeżywanych dramatów. Napotykamy obrazy ukazujące tragiczne zdarzenia i moralne dylematy. Prezentowana twórczość wyraża również fascynacje artysty nie-zwykłymi ludźmi i drzemiącej w nich sprawczej sile.

Tę artystyczną wizję świata Józefa Chełmowskiego wzbogaca komentarz odbiorców jego sztuki – mieszkańców Brus, którzy nie tylko podzielili się opowieścią o szczególnych okolicznościach otrzymania rzeźb i obrazów artysty, ale także zgodzili się je pokazać na wystawie.

Wystawa ze zbiorów: Muzeum Zachodniokaszubskiego w Bytowie, Muzeum Historyczno-Etnograficznego im. Juliana Rydzkowskiego w Chojnicach, Muzeum Etnograficznego im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu, Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Fundacji im. Józefa i Jadwigi Chełmowskich w Brusach, Centrum Kultury i Biblioteki w Brusach im. Jana Karnowskiego – Chata Kaszubska im. Józefa Chełmowskiego w Brusach-Jagliach, Kurkowego Bractwa Strzeleckiego w Brusach, Teatru Obrzędu Ludowego „Zaboracy” oraz zbiorów prywatnych/współpraca: Beaty Abraham, Urszuli i Jerzego Borzyszkowskich, Krzysztofa Gradowskiego, Julity Królikowskiej, Anety Matyszewskiej, Zbigniewa Miklera, Danuty Miszczyk, Krzysztofa Niedałtowskiego, Danieli Pałubickiej, Michała Pałubickiego, Adama Rudnika, Ewy i Tadeusza Rudników, Weroniki Rudnik-Ornowskiej, Magdaleny Wirkus, Mariana Wróblewskiego, Zdzisława Wirwickiego, Jolanty Zangany

Kuratorki: dr Małgorzata Dubasiewicz, Ewa Gilewska

Projekt aranżacji: Biuro Kreacja Dorota Terlecka, Anna Sabała-Bykowska

Opracowanie graficzne: Anna Gawron studio/pracownia

Wykonanie aranżacji: MADOX ­– Tomasz Wiśniewski

Redakcja i korekta: Agnieszka Bednarek-Bohdziewicz

Tłumaczenie: Marcin Turski

Konserwacja i koordynacja prac konserwatorskich: Kamila Ślefarska

Wypożyczenia: Kalina Krasowska

Koordynatorka transportów muzealnych: Anna Wojdat-Zielińska

Promocja i komunikacja: Paulina Szwaj

Współpraca: Arkadiusz Bach, Waldemar Elwart, Joanna Librowska, Mariusz Grym, Jan Klosskowski, Marzena Kłossowska, Urszula Kokoszka, Małgorzata Maciakowska, Małgorzata Pajkert, Paweł Powirski, Anna Ratajczak-Krajka, Daniel Starzyński, Mirosław Szwabowicz, Natalia Ślizewska, Cátia Viegas-Wesołowska, Krystyna Weiher-Sitkiewicz, Marta Wołyńska, Małgorzata Wojewódzka.

Wystawie towarzyszy zbiórka funduszy na rzecz Fundacji im. Józefa i Jadwigi Chełmowskich.

Organizator Muzeum: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 

informacja prasowa

piątek, 9 lipca 2021

Marianowi Kołodziejowi w setną rocznicę urodzin - wystawa w Muzeum Narodowym w Gdańsku

16 lipca 2021 roku Muzeum Narodowe w Gdańsku/Oddział Sztuki Nowoczesnej, Galeria Teatralna zaprasza na wystawę poświęconą twórczości Mariana Kołodzieja - artysty plastyka, scenografa teatralnego i filmowego. Będzie można zobaczyć jego projekty scenograficzne, wykonane z wielką artystyczną starannością, projekty kostiumów, rysowane zmysłową kreską, bogate i niezwykle pomysłowe, wykonane przez mistrzów pracowni krawieckich kostiumy teatralne, fragmenty dekoracji − wszystko to nadal zachwyca swoją barwnością i różnorodnością.

Marian Kołodziej, Tomasz Sowiński, wiceprezydent Gdańska oraz Paweł Adamowicz, 
Przewodniczący Rady Miasta podczas uroczystości wręczania tytułu Honorowego 
Obywatela Miasta Gdańska, 12.12.1997, Gdańsk, Dwór Artusa (ze  zbiorów rodzinnych)

Marian Kołodziej przez wiele lat współpracował z Muzeum Narodowym w Gdańsku, przekazywał Działowi Teatralnemu swoje prace, uczył aranżacji, opanowania przestrzeni, pomagał przy tworzeniu wystaw, które wciągały i zaskakiwały zwiedzających. Stał się naszym Mistrzem i przyjacielem. W roku Jego setnych urodzin zapraszamy Państwa do Pałacu Opatów − miejsca, z którym był przez wiele lat związany, w którym prezentował w 1990 roku swoją autobiograficzną wystawę „Kołodziej w skali 1:20”. Chcemy przypomnieć sylwetkę tego znakomitego scenografa, rysownika, niezwykłego człowieka, pokazać część prac, które nam zostawił.

Projekt dekoracji do spektaklu „Trzy po trzy”, A. Fredro, reż. A. Hanuszkiewicz, Teatr 
Narodowy, Warszawa 1973 (ze zbiorów MNG)

Marian Kołodziej urodził się 6 grudnia 1921 roku w Raszkowie. Ukończył Gimnazjum im. Józefa Piłsudskiego w Ostrowie Wielkopolskim, szkołę o wieloletniej tradycji, najlepszą w tamtej okolicy. Działał w teatrze amatorskim, w którym przygotowywał oprawę plastyczną szkolnych spektakli teatralnych, współpracował też przy wydawanej w gimnazjum od 1925 roku gazetce „Promień” – czuwał nad jej szatą graficzną, a i rysował do niej karykatury nauczycieli i kolegów.

Marian Kajdasz i Marian Kołodziej (z prawej) w roku 1938 lub 1939 (ze zbiorów rodziny).


Wiosną 1940 roku w Krakowie wraz z kolegami został aresztowany przez Niemców podczas próby przedostania się do wojska polskiego na Zachodzie. 14 czerwca 1940 roku przewieziono ich pierwszym transportem z Tarnowa, w grupie 728 mężczyzn, do powstającego KL Auschwitz. Kołodziej miał numer 432, a jego serdeczny przyjaciel Marian Kajdasz − 179 (zmarł w obozie w listopadzie 1942 r., Kołodziej upamiętnił jego śmierć rysunkami z cyklu „Klisze pamięci” do wstrząsającej wystawy poświęconej wspomnieniom z Auschwitz). W obozie dla ruchu oporu przerysowywał plany fabryk, w których pracował, za co został aresztowany i osadzony w więzieniu w Opolu. Skazany na śmierć w czerwcu 1944 roku, został przewieziony do Auschwitz, gdzie miano wykonać wyrok. Dzięki pomocy jednego ze współwięźniów, Tomasza Szymańskiego, dostał się do pierwszego transportu podczas ewakuacji obozu. Przez Buchenwald, Sachsenhausen, Gross-Rosen dotarł do obozu Mauthausen-Ebensee, który 5 maja 1945 wyzwolili Amerykanie pod dowództwem generała Georga Pattona.

Makieta dekoracji do „Snu” F. Kruszewskiej, reż. St. Hebanowski, Teatr Wybrzeże, 

Gdańsk 1974 (ze zbiorów MNG).


Po wojnie Kołodziej dostał się do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, początkowo jako wolny słuchacz. Należał do grupy studentów znakomitego scenografa Karola Frycza. Latem 1950 roku zaczął współpracę z Teatrem Wybrzeże, zamieszkał najpierw w Gdyni (Teatr Wybrzeże miał tam pierwszą siedzibę), później przeniósł się do Gdańska i nad morzem został na zawsze. W Trójmieście, w teatrach w Polsce i za granicą zrealizował ponad 200 scenografii teatralnych, pracował przy 30 filmach (projektował kostiumy), przygotował ponad 30 wystaw, projektował i nadzorował wykonanie ołtarzy w związku z pielgrzymkami Jana Pawła II do Polski (Gdańsk-Zaspa 1987 i Sopot 1999).

Kostium Carycy Katarzyny (w tej roli Aleksandra Śląska), „Polonez” J. Sito,

reż. J. Warmiński, Teatr Ateneum, Warszawa 1981 (ze zbiorów MNG).  



W 1993 doznał udaru mózgu, miał sparaliżowaną prawą część ciała. Podczas żmudnej rehabilitacji zaczął rysować cykl prac „Klisze pamięci”, który pokazał publicznie (przy współpracy Działu Teatralnego MNG) w marcu 1995 roku w prezbiterium kościoła Świętej Trójcy w Gdańsku. W 1997 roku wystawę zaprezentowano w Niemczech, w Essen, następnie trafiła do Centrum św. Maksymiliana Kolbego w Harmężach, obok byłego obozu KL Birkenau II, gdzie znajduje się do dziś. W 2005 miasta włoskie Bolzano i Nuova Milanese wykonały kopie na płótnach rysunków Kołodzieja i prezentują je na własnych wystawach. W sierpniu 2009 roku w Kartuzach została otwarta wystawa prac scenografa, której aranżację wykonano według jego projektu, we wrześniu tego samego roku w Gdańsku (Zielona Brama) odbyła się wystawa włoskiej wersji „Klisz pamięci”, którą również aranżował Marian Kołodziej.

Projekt ołtarza dla Jana Pawła II, Gdańsk Zaspa, 1987 (oryginała podarowany

Janowi  Pawłowi II).


Artysta zmarł w Gdańsku 13 października 2009. Jego prochy są pochowane w Harmężach, w krypcie na wystawie. W 2010 roku powstał o nim film amerykańskich dokumentalistów Jasona A. Schmidta i Rona Schmidta, pokazywany na festiwalach na całym świecie.

Fragment ekspozycji „Klisze pamięci” Centrum św. Maksymiliana Kolbe, Harmęże.



6 grudnia 2021 roku będziemy obchodzić 100. rocznicę urodzin tego niezwykłego artysty, który na stałe wpisał się w historię powojennego teatru i Gdańska. 18 września 1997 roku na mocy Uchwały Nr LIII/677/97 Rada Miasta Gdańska podjęła decyzję o nadaniu Marianowi Kołodziejowi Honorowego Obywatelstwa Miasta Gdańska. Jak napisał w uzasadnieniu tej decyzji Paweł Adamowicz, ówczesny Przewodniczący Rady Miasta Gdańska: „Marian Kołodziej wpływał na kształtowanie kilku pokoleń gdańszczan. Był i jest autorytetem moralnym budzącym szacunek i zaufanie. Jego dokonania to część najnowszej historii sztuki gdańskiej obecnej od wieków w kulturze Europy”.

Przy pracy nad ołtarzem papieskim, hipodrom w Sopocie, 1999 (fot. J. Cieślawska)

Dziś twórczość Kołodzieja jest już ostatecznie zamknięta, ale nadal można ją podziwiać. Jego projekty scenograficzne, wykonane z wielką artystyczną starannością, projekty kostiumów, rysowane zmysłową kreską, bogate i niezwykle pomysłowe, wykonane przez mistrzów pracowni krawieckich kostiumy teatralne, fragmenty dekoracji − wszystko to nadal zachwyca swoją barwnością i różnorodnością.

Miejsce: Muzeum Narodowe w Gdańsku / Oddział Sztuki Nowoczesnej, Galeria Teatralna

Termin: 16 lipca – 31 grudnia 2021 roku

Kuratorka: Małgorzata Abramowicz


informacja prasowa

sobota, 3 lipca 2021

"Losy Mazurka Dąbrowskiego" - wystawa w Muzeum Narodowym w Gdańsku

Do 31 grudnia 2022 r. Muzeum Narodowe w Gdańsku zaprasza na wystawę Losy Mazurka Dąbrowskiego”. Na ekspozycji  znajdują się różne wersje tej pieśni, XIX-wieczna biżuteria żałobna, a także przedmioty z pozytywkami odgrywającymi zakazaną przez cenzurę melodię Mazurka.

Dwór Wybickiego, wystawa Losy Mazurka Dąbrowskiego, sala 7, odzyskanie niepodległości

Pieśń Legionów Polskich we Włoszech, później znana pod nazwą Mazurek Dąbrowskiego, została hymnem dopiero 130 lat po jej napisaniu. W tym czasie treść pieśni była niejednokrotnie cenzurowana, zmieniana, a nawet została zakazana. 

Dwór Wybickiego, wystawa Losy Mazurka Dąbrowskiego, sala 5, Powstanie Listopadowe 


Burzliwe losy hymnu przedstawia część wystawy stałej zatytułowana „Losy Mazurka Dąbrowskiego”. Wśród prezentowanych eksponatów na szczególną uwagę zasługuje kolekcja biżuterii patriotycznej z 2. poł. XIX w. Wśród prezentowanych zbiorów znajdują się różne wersje tej pieśni, XIX-wieczna biżuteria żałobna, a także przedmioty z pozytywkami odgrywającymi zakazaną przez cenzurę melodię Mazurka. Wystawa uświadamia, jak popularna była to pieśń w okresie powstania listopadowego, Wiosny Ludów, w czasie żałoby narodowej i powstania styczniowego oraz następujących po nim represji. 

Dwór Wybickiego, wystawa Losy Mazurka Dąbrowskiego, sala 6, Powstanie Styczniowe

Z kolei motyw Polonii i symboliki Polski zniewolonej jest połączony z prezentacją kobiet – bohaterek powstań narodowych. Wystawa podejmuje także takie tematy, jak odzyskiwanie przez Polskę niepodległości, czas budowania państwowości II Rzeczypospolitej (w tym również ponownego ustanawiania symboli narodowych), rola hymnu podczas II wojny światowej, w czasach PRL oraz w okresie strajków organizowanych przez „Solidarność”. 

Eksponaty pochodzą ze zbiorów własnych Muzeum Hymnu Narodowego oraz z Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.

Dwór Wybickiego, wystawa Losy Mazurka Dąbrowskiego, sala 5, pamiątki patriotyczne

Kuratorzy: Przemysław Rey, Małgorzata Gańska

informacja prasowa

czwartek, 17 czerwca 2021

Malarstwo niderlandzkie i flamandzkie w Muzeum Narodowym w Gdańsku

Muzeum Narodowe w Gdańsku / Oddział Zielona Brama zaprasza na wystawę malarstwa niderlandzkiego i flamandzkiego, na której zostaną zaprezentowane dzieła ze zbiorów Zamku Królewskiego na Wawelu, uzupełnione wybranymi obrazami z Muzeum Narodowego w Gdańsku.

 Tryptyk ze sceną Sądu Ostatecznego, Jheronimus Bosch (Van Aken) / naśladowca 
ok. 1453, fot. © Zamek Królewski na Wawelu 

Połączenie kolekcji obydwu muzeów pozwoli ukazać bogactwo i różnorodność renesansowego i wczesnobarokowego malarstwa Niderlandów. Eksponowane na wystawie dzieła będą reprezentować przykłady inspiracji sztuką antyku i Italii, nawiązania do twórczości wielkich mistrzów XV wieku oraz dzieła podkreślające odmienność sztuki niderlandzkiej, miejscowej tradycji i kultury. Celem wystawy jest ukazanie Niderlandów jako przodującego europejskiego centrum artystycznego XVI i początku XVII stulecia. Dlatego też pokaz dzieł malarstwa będzie połączony z opowieścią o rozwoju rynku sztuki, organizacji pracowni malarskich i przemianach praktyki warsztatowej.

Portret królewicza Władysława Zygmunta Wazy, Pieter Paul Rubens / warsztat,
(Siegen, 1577 - Antwerpia, 1640), 1624, płótno, olej, fot. © Zamek Królewski na Wawelu 

Przestrzeń wystawy zostanie podzielona na trzy części. Pierwsza przedstawi historię kolekcji malarstwa niderlandzkiego na Wawelu. W drugiej, najobszerniejszej, widz przeniesie się do Antwerpii – najważniejszego centrum artystycznego szesnastowiecznych Niderlandów. Na koniec zostaną zaprezentowane trzy obrazy-alegorie, stanowiące refleksję nad uniwersalnymi problemami ludzkiego życia – przypadkiem, wyborem i losem.

Święta Rodzina, Jan Sanders van Hemessen (Hemiksem, ok. 1500 – Haarlem, 1575/1576),
po 1540, drewno, olej, fot. © Zamek Królewski na Wawelu


Muzeum Narodowe w Gdańsku / Oddział Zielona Brama

              ul. Długi Targ 24, Gdańsk

9 lipca – 19 września 2021

Kuratorzy: Joanna Winiewicz-Wolska (Zamek Królewski na Wawelu), Franciszek Skibiński i Beata Purc-Stępniak (Muzeum Narodowe w Gdańsku)

Wystawa przygotowana przez Oddział Sztuki Dawnej MNG i Zamek Królewski na Wawelu w Krakowie

informacja prasowa

Operowe Odkrycia - 6. Festiwal Opery Współczesnej

Po prawie dziewięcioletniej przerwie do Opery Wrocławskiej powraca Festiwal Opery Współczesnej. W planach na tegoroczną, szóstą edycję znala...

Popularne posty