Szczeliny. Kobiety w sztukach performatywnych - nowy projekt w Instytucie im. J. Grotowskiego

Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu ma przyjemność ogłosić projekt „Szczeliny. Kobiety w sztukach performatywnych”, w ramach którego swoje prace przedstawią kobiety-artystki reprezentujące różne dziedziny sztuk performatywnych. 

Kuratorką projektu jest Monika Wachowicz – aktorka i performerka, związana z Teatrem A Part w Katowicach, prezeska Fundacji SZTUKA DLA ŻYCIA, nieustannie zafascynowana otaczającym nas światem. Jak sama mówi – jej motorem jest życie. Do współpracy zaprosiła wyjątkowe Kobiety – performerki, muzyczki, aktorki, m.in. Joannę Grabowiecką, Aurorę Lubos, Joannę Pawlik, Katarzynę Pastuszak, Magdę Tukę, Anitę Wach, Annę Steller, Magdę Dubrowską, oraz zespoły Studio Kokyu i Teatr A Part. 

Monika Wachowicz, fot. Jakub Kabus

«Szczeliny» to projekt, w którym pragnę połączyć różne formy sztuki, począwszy od teatru, performansu rozumianego również jako body art, instalacji, fotografii, filmu czy muzyki. Z ogromną przyjemnością przyglądam się, jak te struktury przenikają się, mam poczucie, że ta przestrzeń nie ma końca i to jest fascynujące – mówi Monika Wachowicz. – Szczelina powoduje tworzenie się kolejnych pęknięć – tak rodzą się kolejne przestrzenie performatywne”. 

Wśród tych przestrzeni znajdziemy m.in.: performans, seans teatralny, ruch, taniec, film, fotografię, instalację i koncert. Artystki podejmują w swoich pracach tematy śmierci i żałoby, wolności i praw kobiet, przemocy czy wykluczenia społecznego związanego z niepełnosprawnością. „Szczeliny” realizowane w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego są dedykowane Jolancie Brach-Czainie i jej książce „Szczeliny istnienia”.

Projekt „Szczeliny. Kobiety w sztukach performatywnych” realizowany jest w ramach objęcia przez Wrocław tytułu Światowej Stolicy Sztuk Performatywnych 2022/2023 przyznawanej przez ITI/UNESCO oraz w ramach programu Koalicja Miast. 

Program „Szczelin” na listopad:

12–14 LISTOPADA 2021

I Come to You River: Ophelia Fractured

spektakl Studia Kokyu

pt.–sob. 12–13/11, 17:00, Studio Na Grobli

Strefa szeptów

premiera performansu/instalacji wideo 

i ceremonii przejścia w przestrzeni sztuki Joanny Grabowieckiej

pt. 12/11, 19:00, Piekarnia

Okruchy

performans/instalacja Moniki Wachowicz

sob. 13/11, 19:00; niedz. 14/11, 17:00, Sala Teatru Laboratorium

Okruchy życia cd.

Akty

performans Aurory Lubos 

niedz. 14/11, 19:00, Studio Na Grobli

Zastanawiam się…

koncert/performans w reż. Joanny Pawlik 

niedz. 14/11, 20:30, Piekarnia 

O wydarzeniach w listopadzie:

„Strefa szeptów”

Doświadczenia osobiste twórczyń dotyczące straty bliskiej osoby stają się pretekstem do rozważań na temat tabuizacji śmierci we współczesnym świecie i symboliki odrodzenia.

Na scenie zobaczymy zarówno reżyserkę performansu/instalacji, Joannę Grabowiecką, jak również trzy Kobiety Mocy, wspierające procesy narodzin, umierania i uzdrawiania. Ich obecność będzie kluczowa dla opowieści bohaterki, która podczas swoistego seansu-ceremonii zaprosi widzów do przestrzeni, gdzie to, co nie może lub nie chce być już wykrzyczane, zostanie wypowiedziane szeptem, aby mogły zatryumfować piękno, witalność i sensualność.

Joanna Grabowiecka, fot. Maciej Cioch

„I Come to You River: Ophelia Fractured”

Artystki ze Studia Kokyu rzucają światło na Ofelię, by uległo ono załamaniu i odsłoniło, co ukryte w losie bohaterki Szekspira. Twórczynie oddają głos Ofelii, by mogła wreszcie powiedzieć, co myśli, byśmy mogli usłyszeć coś, co być może nie zawsze do nas dociera, gdy patrzymy na piękną, ponętną, młodą dziewczynę, unoszącą się pośród kwiatów na powierzchni wody. Spektakl otrzymał nagrodę w Konkursie SzekspirOFF w ramach 25. Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku (2021) – „za dojrzałość formy teatralnej oraz siłę aktorskiej obecności”. Przedstawienie grane jest w języku angielskim.

„Okruchy” połączone z wystawą fotografii „Okruchy życia cd.”

Performans/instalacja „Okruchy” narodziły się po spotkaniu Moniki Wachowicz z kobietami osadzonymi w areszcie w Katowicach, gdzie artystka prezentowała swój pierwszy autorski projekt solowy „V”. To doświadczenie pozostawało żywe na tyle, iż artystka postanowiła „przeprowadzić je” przez siebie ponownie: tym razem w ciszy i z emocjami, jakich doświadczyła podczas protestów – październikowych demonstracji.

Wystawa fotografii Artura Turka „Okruchy życia cd.” inspirowana jest „V” i „Okruchami” Moniki Wachowicz. Zdjęcia nie stanowią jednak bezpośredniego odwzorowania prac artystki, ale są autorską interpretacją fotografa, odnoszą się do samotności i próby zdefiniowania życia. 

„Akty”

„Akty” powstały w oparciu o prawdziwe historie osób dotkniętych przemocą w rodzinie. Performans Aurory Lubos jest jej odpowiedzią na przeczytane listy, rozmowy z ludźmi, którzy zaznali przemocy. Odpowiedzią inspirowaną warsztatami artystycznymi przeprowadzonymi w ośrodkach pomagających osobom doświadczającym przemocy, czyli najczęściej kobietom i dzieciom.

Aurora Lubos, fot. archiwum prywatne

„Zastanawiam się...”

Tytuł odnosi się do sytuacji osobistej człowieka będącego w stanie zagrożenia: niepełnosprawnością, chorobą i wykluczeniem społecznym. Reżyserka Joanna Pawlik i twórcy projektu podejmują także wątki nawiązujące do sytuacji polityczno-ekonomiczno-społecznej osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności w Polsce (sięgając m.in. do doświadczeń protestu rodziców dzieci niepełnosprawnych w Sejmie w 2018 roku).

Joanna Pawlik, fot. archiwum prywatne

Organizator: Instytut im. Jerzego Grotowskiego

Patroni medialni: Onet.pl, radio Chillizet, telewizja Echo24, miesięcznik „Teatr”, e-teatr.pl, magazyn „Taniec”, magazyn „Szum”, TuWroclaw.com. 

Matronat społeczny: Centrum Praw Kobiet

Więcej informacji i program „Szczelin”: grotowski-institute.pl/projekty/szczeliny/

Link do wydarzenia na FB: https://bit.ly/3oXlwZv

Karnet: 70/110 PLN

Bilet na pojedyncze wydarzenie: 20/30 PLN

Bilety do kupienia: www.bilety.grotowski-institute.pl/

informacja prasowa

Preteksty Teatru Czterech z okazji 5-lecia Pawilonu Czterech Kopuł

27 czerwca, w godzinach 16:04–20:00, w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej, Oddziale Muzeum Narodowego we Wrocławiu odbędą się czytania performatywne w wykonaniu aktorów Teatru Czterech. Autorami tekstów są artyści prac prezentowanych w Pawilonie Czterech Kopuł.

Pawilon Czterech Kopuł, 

Zazwyczaj muzeum sztuki współczesnej zwiedza się trasą barwnych plam, linii, form i faktur. Trasą wyznaczaną pędzlem i dłutem. Aktorzy Teatru Czterech odwracają ten porządek i poprowadzą widzów trasą słów. Zachęcają, by – nie przymykając oka – nadstawić ucha. 

 – W niedzielne popołudnie Pawilon Czterech Kopuł przemówi słowami malarzy i rzeźbiarzy – mówi Justyna Oleksy, twórczyni Teatru Czterech. – Poprowadzimy trasą lirycznych bajek Erny Rosenstein, dziecięcych zanurzeń w naturę we wspomnieniach Magdaleny Abakanowicz, wywrotowych manifestów Luxusu, piurblagistycznych neologizmów Witkacego. Nasze motto – za Firmą Portretową Witkacego brzmi: „Klient musi być zadowolony. Nieporozumienia wykluczone”. 

Widzimy się cztery minuty po czwartej. Dosłownie.

Praca Magdaleny Abakanowicz

Całość rozpocznie się wspólnym performansem słowno-ruchowym w przestrzeni rzeźb Aliny Szapocznikow. Następnie widzowie wyposażeni w mapki będą mogli poruszać się dowolnie, samodzielnie ustalając kolejność słuchanych części.

Poszczególne czytania będą powtarzane co najmniej 2 razy, by każdy widz mógł uczestniczyć we wszystkich. Czytania będą się odbywały w odstępie około 15 minut. 

Oprócz czytań Teatr przygotował także interpretacje ruchowe – w zakątku Jaremianki odbędzie się ruchowy dialog tempery z monotypią: dwóch technik, malarskiej i rzeźbiarskiej, których używała artystka. „Szczelina” Aleksandra Kobzdeja także „odbędzie się” w ruchu: na obrazie wyświetlona zostanie projekcja z taneczną interpretacją obrazu.

Interpretacje słowne i ruchowe przygotował Teatr Czterech, w składzie:

Monika Ćma, Elżbieta Dudź, Agata Iżykowska-Uszczyk, Anna Lorenc, Maciej Makosch, 

Katarzyna Mazurkiewicz, Justyna Oleksy, Barbara Przerwa, Lesław Zamaro.

Wstęp z biletem na wystawę stałą w Pawilonie Czterech Kopuł.

informacja prasowa

Musica Electronica Nova 2021 - aktualny program festiwalu

W imieniu dyrektora Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu Andrzeja Kosendiaka, a także dyrektora artystycznego festiwalu Musica Electronica Nova Pierre’a Jodlowskiego serdecznie zapraszamy na jubileuszową, 10. edycję Musica Electronica Nova zatytułowaną Rytuały. Festiwal odbędzie się we Wrocławiu w dniach 26–30 maja 2021 r.

"Czy granice geograficzne nadal istnieją w sztuce i nowych technologiach? Czy nadal możliwe jest przenikanie się kultur, które nie doprowadzi do uniformizacji? Czy nadal jesteśmy w stanie inspirować się tradycyjnymi kulturami? Jakie miejsce zajmuje archaizm w świecie naznaczonym przez nieustanną kontrolę? To pytania, na które spróbuje odpowiedzieć tegoroczna edycja festiwalu Musica Electronica Nova.

Jej tytuł Rytuały będzie rozważany z kilku perspektyw: Rytuał: Ciało, Rytuał: Maszyny, Rytuał: Głos. W programie znajdą się zarówno utwory kameralne, jak i dzieła na duży zespół. Jako wizytówkę festiwalu chcemy nadal prezentować projekty spoza dziedziny czystej muzyki: taniec, instalacje, performanceʼy, wideo; kierunek ten odzwierciedla wielką ewolucję w muzyce współczesnej, w której kompozytorzy potrzebują poszerzyć wachlarz używanych przez siebie środków artystycznych i tworzyć nowe wizje. Przedstawimy też prawykonania kilku nowych utworów, które zamówiliśmy u kompozytorów z Francji, Austrii i Niemiec, aby podkreślić europejski wymiar festiwalu. Nowe zamówienia są dla nas niezwykle ważne, ponieważ chcemy utrzymywać stałe i mocne relacje z artystami z zagranicy.

Zaprezentujemy wyjątkową wersję Święta wiosny w wykonaniu zespołu baletowego Davida Wampacha. W przedstawieniu tym muzyka Strawińskiego jawi się tylko jako duch: została zastąpiona czterdziestopięciominutowym, obsesyjnym rytuałem oddychania w kręgu! W programie nie zabraknie też kilku kompozytorów z ubiegłego wieku, takich jak Luigi Nono, Ivo Malec czy George Crumb, których utwory pełne są skomplikowanych kontrapunktów – można je traktować również jako rytuały".

Pierre Jodlowski

dyrektor artystyczny festiwalu Musica Electronica Nova

10. Międzynarodowy Festiwal / 10th International Festival

Musica Electronica Nova

--------------------------------------------------------------------------------

26–30.05.2021, Wrocław

RYTUAŁY / RITUALS

Andrzej Kosendiak — dyrektor generalny / general director

Pierre Jodlowski — dyrektor artystyczny / artistic director

 PROGRAM

ŚRODA / WEDNESDAY

26.05.2021, środa, 20.00 / Wednesday, 8 pm

Wrocław, NFM, Sala Czarna / Black Hall

Rytuał: Log in / log out – koncert online / Ritual: Log In / Log Out – online concert

Koncert Oddziału Wrocławskiego Związku Kompozytorów Polskich / Concert of the Wrocław Division of Polish Composers Union

Wydarzenie towarzyszące / Accompanying event

Joanna Freszel – sopran / soprano

Tomasz Skweres – wiolonczela / cello

Adam Porębski, Sławomir Kupczak, Grzegorz Wierzba, Mateusz Ryczek – elektronika / electronics

Małgorzata Kazińska – reżyseria / direction (LOG IN – In statu nascendi)

Program / Programme:

Adam Porębski inVisible na sopran, wiolonczelę i elektronikę (2021) / for soprano, cello and electronics**

Sławomir Kupczak Rococo na głos, wiolonczelę i elektronikę (2021) / for voice, cello and electronics**

Grzegorz Wierzba Sirius II na improwizującą wiolonczelę, komputer i taśmę w przestrzeni 4-kanałowej (2021) / for improvised cello, computer and tape in 4-channel space**

Katarzyna Dziewiątkowska 03/04 na sopran, wiolonczelę i elektronikę (2021) / for soprano, cello and electronics**

Małgorzata Kazińska, Mateusz Ryczek LOG IN – In statu nascendi na sopran, wiolonczelę, elektronikę i wideo (2021) / for soprano, cello, electronics and video**

Czas / Time: 70′

Wydawcą utworów Sławomira Kupczaka jest Polskie Wydawnictwo Muzyczne. / Publisher of Sławomir Kupczakʼs works is PWM Edition.

Współorganizator: Związek Kompozytorów Polskich / In partnership with: Polish Composers Union

Partner: Polskie Wydawnictwo Muzyczne

Nagrania do kompozycji Davida Hudry w KGHM,
fot. M.Stańczyk - Rytuał Maszyny

CZWARTEK–NIEDZIELA / THURSDAY–SUNDAY

27–30.05.2021, czwartek–niedziela / Thursday–Sunday

Wrocław, NFM, foyer -3

Martwa Natura / Still Life

Instalacja prezentowana w ramach 19. Biennale Sztuki Mediów WRO 2021 REVERSO / Installation presented as a part of 19. Media Art Biennale WRO 2021 REVERSO

Wydarzenie towarzyszące / Accompanying event

Krystian Grzywacz Martwa Natura (2019) / Still Life

Instalację można oglądać w dniach:

27 maja w godz. 13.00–20.00,

28 maja w godz. 13.00–18.00,

29 maja w godz. 13.00–19.00,

30 maja w godz. 13.00–18.00. 

W dniach 27, 29 i 30 maja oglądanie instalacji w ostatniej godzinie jej udostępniania jest możliwe tylko na podstawie biletu na wydarzenie festiwalowe odbywające się w danym dniu (odpowiednio: Rytuał: Głos, Rytuał: Ciało i Rytuał: En face). / On 27, 29 and 30 May, visiting the installation in the last hour of its availability will be possible only for holders of tickets to a festival event taking place on that day (respectively Ritual: Voice, Ritual: Body and Ritual: En Face).

Współorganizator: Centrum Sztuki WRO / In partnership with: WRO Art Center

__________________

27–29.05.2021, czwartek–sobota, godz. 13.00–16.00 oraz 17.30–19.30 (performance jest powtarzany co 30 minut) / Thursday–Saturday, 1–4 pm and 5.30–7.30 pm (the performance is repeated every 30 minutes)

Wrocław, plac Wolności

Rytuał: Intymność / Ritual: Intimacy

Gwen Rouger – performerka / performer

Program / Programme:

Gwen Rouger Caravan – performance dla jednego odbiorcy na pianino solo z wykorzystaniem muzyki Charliego Sdrauliga / a solo piano performance with music by Charlie Sdraulig for one single spectator

Czas / Time: 20′

Performance dla osób powyżej 14. roku życia / Performance for people aged over 14

Partnerzy / Partners:

Institut Français

Institut Français de Pologne

Elettrovoce - zdjęcie z archiwum zespołu, Rytuał Głos

CZWARTEK / THURSDAY

27.05.2021, czwartek, godz. 20.00 / Thursday, 8 pm

Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall

Rytuał: Głos / Ritual: Voice 

Koncert z okazji 20. rocznicy powstania zespołu ElettroVoce / On the 20th anniversary of ElettroVoce

ElettroVoce:

Agata Zubel – głos / voice

Cezary Duchnowski – elektronika, fortepian / electronics, piano

Program / Programme:

ElettroVoce Widzimisię na fonotyzator semantochłonowy (2020) / for semantic absorbing phonietizer, Widzimisię na werbafon desemantryczny (2020) / for desemantric verbaphone

Alejandro Viñao Borges y el espejo na sopran i komputer (1992) / for soprano and computer

Krzysztof Wołek Cookbook for the Modern Boygirl na głos i elektronikę na żywo (2021) / for voice and live electonics**

Wojciech Błażejczyk Co-Relations na głos i gestofon (2021) / for voice and gesturephone**

Wolfgang Mitterer cells of perspective na sopran i elektronikę (2021) / for soprano and electronics**

ElettroVoce Stories Nowhere from (2014) – fragmenty / excerpts

Czas / Time: 75′

Zamówienie utworu cells of perspective na sopran i elektronikę Wolfganga Mitterera dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie” realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca. / The commissioning of cells of perspective for soprano and electronics by Wolfgang Mitterer was subsidized from the Culture Promotion Fund of the Ministry of Culture, National Heritage and Sport as part of the programme ‘Composing Commissions’ realized by the Institute of Music and Dance.

Wydawcą utworów Krzysztofa Wołka jest Polskie Wydawnictwo Muzyczne. / Publisher of Krzysztof Wołekʼs works is PWM Edition.

Partnerzy / Partners:

Austriackie Forum Kultury / Österreichisches Kulturforum Warschau

Polskie Wydawnictwo Muzyczne

PIĄTEK / FRIDAY

28.05.2021, piątek, 20.00 / Friday, 8 pm

Wrocław, Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego / The Karol Lipiński Academy of Music

Carte blanche – koncert online / Carte Blanche – online concert

Koncert Studia Kompozycji Komputerowej Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu / Concert of the Computer Composition Studio of Karol Lipiński Academy of Music in Wrocław

Wydarzenie towarzyszące / Accompanying event

Robert Kurdybacha – dyrygent, kierownictwo artystyczne, reżyseria, scenografia / conductor, direction, scenography

Sound Factory Orchestra:

Joanna Talarek – altówka / viola

Olgierd Żemojtel – wiolonczela / cello

Aniela Pawłowska – kontrabas / double bass

Renata Raczyło – klarnet basowy / bass clarinet

Mariusz Kuśnierz – saksofon tenorowy / tenor saxophone

Michał Honisz – gitara elektryczna / electric guitar

Dominik Maciążek – akordeon / accordion

Jakub Lechki – perkusja / percussion

Michał Kram – instrumenty perkusyjne / percussive instruments

Piotr Bednarczyk – komputer, realizacja wideo / computer, video

Paweł Lisek – realizacja wideo, reżyseria, scenografia / video, direction, scenography

Studio Kompozycji Komputerowej Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu / Computer Composition Studio of Karol Lipiński Academy of Music in Wrocław

Program / Programme:

Magdalena Gorwa on the verge of… na altówkę, akordeon, perkusję i elektronikę (2020) / for viola, accordion, percussion and electronics

Krzysztof Rau Anchor na elektronikę (2019) / for electronics

Paul Preusser (Re)Constructing a Misfit na saksofon tenorowy, gitarę elektryczną, kontrabas, perkusję i elektronikę (2009) / for tenor saxophone, electric guitar, double bass, percussion and electronics

Sławomir Kupczak Anafora V na wiolonczelę i elektronikę (2004) / for cello and electronics

Katarzyna Bem Drone Strike na elektronikę (2019) / for electronics

Piotr Bednarczyk Sentimental Rave na klarnet basowy, altówkę, wiolonczelę, kontrabas, instrumenty perkusyjne, elektronikę, wideo, stroboskop (2019) / for bass clarinet, viola, cello, double bass, percussive instruments, electronics, video, stroboscope 

Koncert prezentujący prace studentów i absolwentów Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, które powstały w Studiu Kompozycji Komputerowej. / A concert dedicated to works of students and recent graduates of The Karol Lipiński Academy of Music in Wrocław created in the Computer Composition Studio.

Czas / Time: 90′

Sound Factory Orchestra zrealizowała niniejszy koncert w formule pro bono, w celu wspierania wrocławskich wykonawców i kompozytorów. / The concert of Sound Factory Orchestra is a pro bono event, as the artists wish to suport performers and composers based in Wrocław.

Współorganizator: Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu / In partnership with: The Karol Lipiński Academy of Music in Wrocław

SOBOTA / SATURDAY

29.05.2021, sobota, godz. 19.00 / Saturday, 7 pm

Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall

Rytuał: Ciało / Ritual: Body

Taniec / Dance

David Wampach Association Achles:

Kaya Kołodziejczyk, David Wampach – taniec / dance

David Wampach – choreografia / choreography

Rachel Garcia, Laurence Alquier – kostiumy / costumes

Mikko Hynninen – dźwięk / sound

Guillaume Pons – kierownictwo sceny / stage management

Spektakl z udziałem Chiary Gallerani, Johanny Korthals Altes, Enory Rivière, Marka Tompkinsa i Christiana Ubla / with the participation of Chiara Gallerani, Johanna Korthals Altes, Enora Rivière, Mark Tompkins and Christian Ubl

Karen Jouve – kierownictwo produkcji / production 

Produkcja / Production: Association Achles

Podziękowania dla / Special thanks to: Dominique Brun, Tamar Shelef

Program / Programme:

Sacre na dwóch tancerzy, inspirowane Świętem wiosny Igora Strawińskiego (2011) / Sacre for two dancers, inspired by Igor Stravinsky’s Rite of Spring

Czas / Time: 50′

Partnerzy / Partners:

Institut Français

Institut Français de Pologne

__________________

29.05.2021, sobota, godz. 20.00 / Saturday, 8 pm

Wrocław, NFM, Sala Główna / Main Hall

Rytuał: Maszyny / Ritual: Machines

Szymon Bywalec – dyrygent / conductor

Joanna Freszel – sopran / soprano

Pierre Jodlowski – taśma / tape

David Hudry – elektronika / electronics

Michael Beil – elektronika, wideo / electronics, video

Marek Stańczyk, Michał Tatarek – wideo / video

Orkiestra Muzyki Nowej

Program / Programme:

David Hudry Rituals – Men & Machines na 11 instrumentów, elektronikę i wideo (2021) / for 11 instruments, electronics and video**

Luigi Nono La fabbrica illuminata na sopran i taśmę (1964) / for solo soprano and tape

Michael Beil exit to enter na sześć instrumentów, elektronikę i wideo realizowane w czasie rzeczywistym (2013) / for six instruments, electronics and real-time video

Czas / Time: 65′

Zamówienie utworu Rituals – Men & Machines na 11 instrumentów, elektronikę i wideo Davida Hudry’ego dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie” realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca. / The commissioning of Rituals – Men & Machines for 11 instruments, electronics and video by David Hudry was subsidized from the Culture Promotion Fund of the Ministry of Culture, National Heritage and Sport as part of the programme ‘Composing Commissions’ realized by the Institute of Music and Dance.

Partnerzy / Partners:

Institut Français

Institut Français de Pologne

Goethe-Institut w Krakowie

NIEDZIELA / SUNDAY

30.05.2021, niedziela, 18.00 / Sunday, 6 pm

Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall

Rytuał: En face / Ritual: En Face

Aleksander Wnuk – instrumenty perkusyjne / percussion

Pierre Jodlowski – elektronika / electronics

Piotr Peszat – multimedia

Program / Programme:

Sarah Nemtsov En Face: Solitude na perkusistę solo (2020) / for solo percussionist**

Ivo Malec Triola ou Symphonie pour moi-même: III. Nuda na elektronikę (1978) / for electronics

Nicole Lizée Katana of Choice na poszerzony zestaw perkusyjny solo, elektronikę i wideo (2014, 2016) / for solo extended drum-kit, electronics and video*

Ivo Malec Triola ou Symphonie pour moi-même: I. Turpituda na elektronikę (1978) / for electronics

Piotr Peszat Jennyʼs Soul. Or Dirkʼs? na perkusistę solo, audio playback i wideo (2016, 2020) / for solo percussionist, audio playback and video**

Czas / Time: 70′

__________________

30.05.2021, niedziela, godz. 20.00 / Sunday, 8 pm

Wrocław, NFM, Sala Czarna / Black Hall

Rytuał: Wojna i wolność / Ritual: War and Freedom

NeoQuartet:

Karolina Piątkowska-Nowicka – I skrzypce / 1st violin

Paweł Kapica – II skrzypce / 2nd violin

Michał Markiewicz – altówka / viola

Krzysztof Pawłowski – wiolonczela / cello

Laure M. Hiendl – elektronika, wideo / electronics, video

Program / Programme:

Laure M. Hiendl String Quartet No. 2 na kwartet smyczkowy, elektronikę i wideo (2021) / for string quartet, electronics and video**

George Crumb Black Angels: Thirteen Images from the Dark Land na elektryczny kwartet smyczkowy (1970) / for electric string quartet

Czas / Time: 60′

Zamówienie utworu String Quartet No. 2 na kwartet smyczkowy, elektronikę i wideo Laureʼa M. Hiendla dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie” realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca. / The commissioning of String Quartet No. 2 for electric string quartet, electronics and video by Laure M. Hiendl was subsidized from the Culture Promotion Fund of the Ministry of Culture, National Heritage and Sport as part of the programme ‘Composing Commissions’ realized by the Institute of Music and Dance.

Partnerzy / Partners:

Goethe-Institut w Krakowie

Huta Julia / Julia Crystal Factory

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

* pierwsze polskie wykonanie / Polish premiere

** prawykonanie / world premiere

Organizator zastrzega sobie możliwość dokonania zmian w programie. / The Presenter reserves the right to change the programme.

informacja prasowa

Środa na Nowych Horyzontach

Spotkania z blisko 30 twórcami, performance, koncert i wiele więcej.

Dziś na pewno nie będziemy narzekać na brak spotkań. Już w pierwszym bloku filmowym zapraszamy na trzy rozmowy – z Olivierem Laxe (Siła ognia, 10:00), Isabellą Eklöf (Holiday, 10:00) i Johannem Lurfem (★, 10:15). Wczesnym popołudniem zachęcamy do udziału w Q&A z Sarą Dosą (Jasnowidzka i to, co niewidzialne, 12:45), Hilalem Baydarovem (Urodziny, 13:00) i Aistė Žegulytė (13:00), autorką Animus Animalis (historii ludzi, zwierząt i rzeczy).

Dzisiaj szczególnie polecamy pokaz kultowego filmu Dereka Jarmana – o 13:15 zapraszamy na Blue i spotkanie z artystami, którzy przygotowali teatralną interpretację książki brytyjskiego mistrza: Rafałem Matuszem, reżyserem spektaklu Chroma. Księga kolorów, aktorami – Błażejem Wójcikiem i Przemysławem Kozłowskim oraz współautorem scenariusza i tłumaczem książki Jarmana – Pawłem Świerczkiem.

Wieczorem spotkamy się z Markusem Schleinzerem (Angelo, 15:45), Markiem Jenkinem (Przynęta, 16:00) oraz z twórcami filmów krótkometrażowych prezentowanych w drugim zestawie festiwalowej shortlisty (16:00): Marcinem Filipowiczem (Chłopcy z motylkami), Igorem Kaweckim (Oko boga), Marią Wider (We mnie), Adamem Żądło (Cyborgy), Darią Kasperek i Michałem Modlingerem (Oddech). W tym samym bloku polecamy także Q&A z twórcami Sacavèm – Júlio Alvesem (reżyser) i Empar Casanovą Planą (produkcja).

Wieczorem dowiemy się więcej o pracy filmowca na Islandii – o 18:45 zapraszamy na spotkanie z Hlynurem Pálmasonem (po seansie Białego, białego dnia). O 18:45 polecamy także rozmowę z Albertiną Carri, bohaterką tegorocznej retrospektywy (Córki ognia, 18:45). O 19:00 Max Linz opowie o Muzyce na czas apokalipsy, a Ena Sendijarević odpowie na pytania widzów po seansie filmu Zabierz mnie w jakieś miłe miejsce. Również wieczorem (19:15) zapraszamy na Q&A z Hiroatsu Suzuki i Rossaną Torres po seansie Zielonego pasa oraz Smaku crème brûlée. O 19:15 w Dolnośląskim Centrum Filmowym przypomnimy kultową Sól ziemi czarnej Kazimierza Kutza (po seansie zapraszamy na dyskusję z udziałem krytyków filmowych – Piotra Czerkawskiego, Diany Dąbrowskiej i Adama Krukia).

Sztuka na festiwalu trzyma się mocno. Dziś od 15:00 do 18:00 będzie można zobaczyć performance In Silence w wykonaniu Izy Chlewińskiej, współautorki tegorocznej identyfikacji wizualnej. Wydarzenie towarzyszy wystawie "Życie wewnętrzne: Brzuch" w galerii Studio BWA Wrocław (o 18:00 zapraszamy na oprowadzanie kuratorskie). Polecamy także Panoramę horyzontalną. Kodry w TIFF Gallery i instalację multimedialną Alberta Serry Król Słońce w OP ENHEIMIE. Pod Halą Stulecia można oglądać (i doświadczać) interaktywną wystawę "Gabinet | Das Kabinett".

O 19:00 rozbrzmią na rynku Fortepiany wolności, z kolei w Barbarze (ul. Świdnicka 8b) rozpocznie się spotkanie literackie przygotowane przez Empik. Tym razem Michał Nogaś będzie gościć reporterkę Aleksandrę Pezdę, autorkę "Zdrowaś mario". Reportaże o medycznej marihuanie. Wspólnie porozmawiamy o (nie)radzeniu sobie z cierpieniem, walką z bólem, wieloletnich staraniach chorych osób o to, by w Polsce zalegalizowano medyczną marihuanę.

Totalna retrospektywa twórców zbyt ogólnych, a także spotkanie DKF-u pod hasłem „Semantyka erotyki”. Klub Komediowy poinstruuje was, jak mówić o filmach, których się nie widziało. A później? Dobry, plażowy haj. Kuba HVZX zaprezentuje tłuste bangery z pogranicza rapu i trapu – inspirowane twórczością Haromny’ego Korine’a. Oczywiście w Klubie Festiwalowym w Arsenale.

informacja prasowa

Ostatnia Wieczerza – performans w Teatrze im.W. Horzycy

Teatr im. Wilama Horzycy zaprasza na performans zatytułowany "Ostatnia Wieczerza". 
Performans jest przedsięwzięciem w ramach projektu malarza i scenografa Jerzego Murawskiego pod tytułem „Dziennik Podróży z Ostatnią Wieczerzą”. Kostiumy wykorzystane na scenie będą pochodziły z rozwijanej przez artystę w ostatnich latach instalacji poświęconej żywemu obrazowi Ostatniej Wieczerzy. Performans przygotował Paweł Paszta.

W tym roku mija dokładnie 500 lat od śmierci wielkiego humanisty Leonarda da Vinci. W zadumie Wielkiego Tygodnia poddajmy się kontemplacji obrazu Ostatniej Wieczerzy. Podążając za historią biblijną, a także za motywem pożegnania w kulturze i sztuce, przygotowaliśmy wyjątkowy performans. W Wielki Czwartek aktorzy Teatru Horzycy od 16:00 do 19:00 na proscenium dużej sceny będą prowadzić działania zapętlone przez 3 godziny. Performans przygotował Paweł Paszta.

Performans jest przedsięwzięciem w ramach projektu malarza i scenografa Jerzego Murawskiego pod tytułem „Dziennik Podróży z Ostatnią Wieczerzą”. Kostiumy wykorzystane na scenie będą pochodziły z rozwijanej przez artystę w ostatnich latach instalacji poświęconej żywemu obrazowi Ostatniej Wieczerzy.

- Ideą projektu jest teatralny namysł nad obrazem Leonarda da Vinci, a także nad szeroko pojętym tematem Ostatniej Wieczerzy – mówi Paweł Paszta, reżyser performansu i dyrektor ds. artystycznych Teatru Horzycy. Nasze myśli krążą wokół pożegnania, zdrady, chleba i ciała... Myślimy również o zespole artystów, pytając apostolski wymiar sztuki w dzisiejszym świecie. Pytamy ponadto o autorytet, o rolę mistrza. Aktorzy będą przez trzy godziny wykonywać zapętlone działania według wcześniej przygotowanego schematu, improwizując na zadane tematy. Ważną częścią plastyczną tego działania są kostiumy przygotowane przez Jerzego Michała Murawskiego, ciężkie nasycone farbą płótna, w których aktorzy niemalże stają się częścią malowidła.

„Było to przed Świętem Paschy. Jezus wiedząc, że nadeszła Jego godzina (…), umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował. W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, (…) aby go wydać, wiedząc, że Ojciec dał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło nim się przepasał. Potem nalał wody do miednicy. I zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany…” J13, 1-5 (Biblia Tysiąclecia)

reżyseria: Paweł Paszta
scenografia i kostiumy: Jerzy Michał Murawski
Wystąpią aktorzy i aktorki z Teatru Horzycy.

Wstęp: 1zł

Justyna Oleksy o Teatrze Czterech /wywiad/

„Teatr Czterech nie należy do tych, w których dostaje się gotowy scenariusz. To teatr współ-tworzony” – opowiada Justyna Oleksy, twórczyni  grupy teatralnej w Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Posłuchajcie (poczytajcie), jak widzi swój „teatr … performatywny”.

Justyna Oleksy w otoczeniu publiczności na finisażu wystawy Henry Moore`a, fot. Lucek

Barbara Lekarczyk-Cisek: Od niedawna w Pawilonie Czterech Kopuł działa Teatr Czterech, którego jest Pani pomysłodawczynią i twórczynią. To bardzo interesująca inicjatywa służąca interaktywnemu obcowaniu ze sztuką, której pierwszą odsłonę mieliśmy przy okazji finisażu wystawy Henry'ego Moore'a. Jakie były okoliczności powstania zespołu teatralnego?

Justyna Oleksy:  Moja pasja do sztuki wywodzi się z pasji do teatru, ta zaś ma swoje źródło w zamiłowaniu do słowa. Jestem absolwentką filologii polskiej (na specjalizacji Sztuki widowiskowe) i to od słowa zaczęło się drążenie światów, które mnie interesują. Studiowałam też przez pewien czas teatrologię i to, co szczególnie zapamiętałam, co mnie najbardziej zafascynowało, to wykłady o performatywności przestrzeni – miejskich, muzealnych… Połączenie teatru z przestrzenią muzeum jest dla mnie czymś naturalnym.

Przypuszczam jednak, że kiedy zaczynała Pani swoją pracę, oczekiwano, że będzie ona polegała na oprowadzaniu wycieczek. Czy Pani propozycja stworzenia teatru spotkała się od początku z entuzjazmem, czy też trzeba było do niej przekonywać?

Największą orędowniczką mojego pomysłu okazała się pani Iwona Bigos – kierowniczka Pawilonu, która od samego początku okazywała entuzjazm dla tego przedsięwzięcia. Towarzyszy nam od przesłuchań i wspiera wszelkie nasze związane z Teatrem starania. Poza tym obecnie Muzeum odchodzi od tradycyjnej formy edukacji, jest otwarte na różne nowości. Pani Barbara Przerwa – edukatorka Działu Oświatowego Muzeum Narodowego – od lat tańczy do obrazów i rzeźb. To także dało mi odwagę do kolejnego kroku. Basia jest również w składzie mojego zespołu, co bardzo sobie cenię.

Teatr Czterech, fot. Małgorzata Kęsik

Czy miała Pani za sobą jakieś doświadczenia związane z praktyką teatralną?

Praktykę teatralną rozpoczynałam w teatrze wędrownym, a ponadto mam na swoim twórczym koncie także kilka autorskich realizacji teatralnych. We współpracy z Fundacją In Situ w Sokołowsku powstał spektakl „Mówi się!” na podstawie dramatów Krystyny Miłobędzkiej, w którym zagrały dzieci. Również w Sokołowsku stworzyliśmy i zagraliśmy bardzo związany z tym miejscem spektakl „Nysko-polo”. Powstał na podstawie mojej literacko-reportażowej „wariacji” na temat „baby” i był refleksją na temat kondycji kobiety w realiach prowincji, ukrytą pod pretekstem dzielenia się przepisem na babę... wielkanocną. Wystąpiły w nim mieszkanki Sokołowska i okolic.

Połączenie teatru i muzeum wypróbowałam także tworząc międzypokoleniowy spektakl „Są dzieci skórzane, są dzieci wełniane” w gliwickim Domu Pamięci Żydów Górnośląskich. Poza realizacjami na tradycyjnej scenie, chętnie podejmuję wyzwania tworzenia teatru w nietypowych przestrzeniach. Tak powstał w ramach projektu „Foniatryk”performance „PSYCHOlas”, grany na leśnej polanie, czy też międzypokoleniowy spektakl „Strzępy”, zrealizowany w Dawnej Papierni - poprzemysłowej hali fabryki papieru w Jeleniej Górze. Takie przestrzenie mnie „kręcą”. Mimo że nie są teatrem, także i one mają swoje kulisy. Kiedy więc zaczęłam się przechadzać po zakątkach Pawilonu Czterech Kopuł i pić kawę z Witkacym (śmiech), dostrzegłam i tutaj te zakulisowe okoliczności. Fantastyczne jest dla mnie to, że mogę się tym dzielić z ludźmi, których tu spotykam.

Teatr Czterech, fot. Małgorzata Kęsik

Co takiego dostrzegła Pani w przestrzeni  Pawilonu Czterech Kopuł?

Mam świadomość, że może to być przestrzeń onieśmielająca, zimna. Na mnie samą początkowo tak zadziałała ta ogromna ściana bieli. Stąd też moja radość, kiedy podczas przesłuchań, późnym styczniowym popołudniem, w czasie gdy zazwyczaj muzeum jest puste i przemawiają w nim tylko postacie z obrazów, hol nagle się zaludnił, ożył, wypełnił; odezwały się dźwięki saksofonu, ludzkie głosy… To było wspaniałe! Później zaprosiłam uczestników przesłuchań na wystawę Henry'ego Moore'a, opowiedziałam o niej, jak ja ją widziałam – w kontekście performatywnym, po czym uczestnicy wybrali sobie jeden z monologów, które im zaproponowałam. Był to np. „monolog (nie)dotknięcia”, „monolog dionizyjski”, „monolog kubistycznego profilu”, „dialog wewnętrznego z zewnętrznym”, „sen oddzielonego fragmentu”, „monolog zwierzęcej siły”, czyli teksty łączące motywy występujące w rzeźbach Moore'a. To była intensywna, magiczna noc w muzeum, podczas której wyłonił się mocny 17-osobowy skład.

Teatr Czterech, fot. Małgorzata Kęsik

Jacy ludzie pojawili się na przesłuchaniach?

Wymykający się wszelkim określeniom (śmiech). Ale w najprostszym ujęciu: przedstawiciele kilku pokoleń, zarówno studenci, głównie kierunków artystycznych, bardzo mocna reprezentacja SKIBY;  czterdziestolatkowie oraz – jak sami się określili – „seniorzy” naszej ekipy. Jakoś się te różne światy dobrze ze sobą połączyły.

Aktualnie przygotowuje Pani performance do wystawy „Grupa Krakowska”. W jaki sposób pracujecie nad nim?

Mamy za sobą pierwsze spotkania na tej wystawie. Nazwaliśmy je „obwąchiwaniem”. W przypadku pierwszego, „Moore'owego” finisażu narzuciłam własną formę ze względu na mocno ograniczony czas – od przesłuchań mieliśmy zaledwie siedemnaście dni. Ale tę wymyśloną przeze mnie formułę wypełnili treścią  sami aktorzy. Teatr Czterech nie należy do tych, w których dostaje się gotowy scenariusz. To teatr współ-tworzony.

Teatr Czterech, fot. Małgorzata Kęsik

Pracę na wystawie zaczynamy od rytuałów iście muzealnych: od oprowadzania. Dzielę się z Zespołem swoimi sugestiami i intuicjami. Często okazują się one zbieżne, bo wszyscy mamy jakiś rodzaj estetycznego połączenia. Na wystawie „Grupa Krakowska” zatrzymaliśmy się na dłużej przy synestezyjnej rzeźbie Leopolda Lewickiego „Kompozycja muzyczna”. Mamy też tak ważny punkt zaczepienia jak Teatr Artystów Cricot, który działał w Krakowie od roku 1933, a który może wyznaczyć nam linię działania. Tym, co nas szczególnie urzekło, jest muzyczna droga Cricotu. Wprawdzie nie zachowały się nagrania spektakli, ale przetrwały notatki. Wiemy na przykład, że używano muzyki dadaistów, jak „Ursonate” Kurta Schwittersa. Być może tym tropem pójdziemy.

Justyna Oleksy, fot. Małgorzata Kęsik

Jak będzie wyglądał ten finisaż od strony organizacyjnej?

Nieco inaczej niż w przypadku „odMOOREowywania”. Nie chcemy się powtarzać, a poza tym charakter wystawy wymusza zupełnie inny rodzaj działań. Będą one na pewno, w przeciwieństwie do Moore'owych monologów, dużo bardziej grupowe, zbiorowe. Chcemy jednak stworzyć pewną tradycję naszych wystąpień, rozpoznawalną formułę. Na finisażu wystawy Henry'ego Moore'a, kiedy skończyło się moje oprowadzanie, zgasło światło, odezwał się saksofon i widzowie byli prowadzeni trasą kolejnych monologów słowem, dźwiękiem i ruchem. Raz po raz gasiliśmy światła i razem z widzami zamykaliśmy kolejne przestrzenie gry i samej wystawy. Chciałabym, aby w przypadku „Grupy Krakowskiej” było podobnie. Teatr Czterech ma ze swej istoty teatralnie finalizować wystawy czasowe.


A zatem powodzenia!