Vendado es Amor - finałowy koncert Akademii Iberyjskiej w Narodowym Forum Muzyki /zapowiedź/

1. marca o 18.00, koncertem "Vendado es Amor", zakończy się Akademia Iberyjska. Będzie to niepowtarzalna okazja, by uczestniczyć w koncertowym wykonaniu najprawdziwszej zarzueli! Zabrzmi bowiem powstała w połowie XVIII wieku muzyka do przedstawienia Vendado es amor, no es ciego autorstwa José de Nebry. Wśród artystów znajdą się Chór NFM, Wrocławska Orkiestra Barokowa, a także sześcioro znakomitych śpiewaków. Całość poprowadzi Alberto Miguélez Rouco.

Alberto Miguélez Rouco

Zarzuela – czyli rodzaj teatru muzycznego z mówionymi dialogami, ściśle związany z Królestwem Hiszpanii – wywodzi się z epoki baroku. Początkowo była to rozrywka dworska raczej skromnych rozmiarów. Pod wpływem muzyki neapolitańskiej (po przejęciu tronu przez Burbonów na początku XVIII wieku) zaczęła się rozrastać i upodabniać do opery. Tak jak w przypadku sztuki Miłość ma zawiązane oczy, ale nie jest ślepa, tematem były wydarzenia mitologiczne, komentowane przez postaci komediowe.

Muzyce de Nebry towarzyszą słowa José de Cañizaresa. Pierwsze wystawienie zarzueli miało miejsce w 1744 roku w jednym z publicznych teatrów w Madrycie i okazało się sukcesem. Kompozytor często współpracował z podobnymi instytucjami, czym tłumaczy się jego spory dorobek teatralny. Oprócz tego był znakomitym organistą zatrudnionym na dworze królewskim. W jego spuściźnie znajdziemy więc także muzykę kościelną oraz klawesynową.

Fabuła zarzueli opiera się na historii miłosnej Venus i króla Anquisesa. Wpleciono w nią również motyw słynnego dylematu, przed którym stanął Parys – bohater przedstawienia wybiera tu między wspomnianą boginią miłości a wstrzemięźliwą Dianą oraz jej nimfą Eumene. Obok poważnych postaci spotkamy się z Brújulą i Títiro – tak zwanymi graciosos, do których należy komentarz kładący akcenty na to, co lubieżne, a często wręcz sprośne. Przez intrygę poprowadzi nas narrator. Zarzuela została po raz pierwszy nagrana w 2020 roku – właśnie pod kierownictwem Rouco i we współpracy z częścią solistów, których usłyszymy tego wieczoru.

Program:

J. de Nebra Vendado es amor, no es ciego – zarzuela

W koncercie jest przewidziana 30-minutowa przerwa.

Wykonawcy:

Alberto Miguélez Rouco – dyrygent, klawesyn

Leonor Bonilla – Anquises (sopran)

Natalie Pérez – Venus (mezzosopran)

Alicia Amo – Eumene (sopran)

Elionor Martínez – Diana (sopran)

Judit Subirana – Brújula (mezzosopran)

Yannick Debus – Títiro (baryton)

Rafał Kronenberger – narrator 

Chór NFM

Lionel Sow – kierownictwo artystyczne Chóru NFM

Wrocławska Orkiestra Barokowa 

Jarosław Thiel – kierownictwo artystyczne Wrocławskiej Orkiestry Barokowej 

Czas trwania:

120 minut

informacja prasowa

Pasja wg św. Mateusza J. S. Bacha w Narodowym Forum Muzyki z gwiazdami /zapowiedź koncertu/

 27 marca 2024 roku o 19.00 zostanie zaprezentowana w Narodowym Forum Muzyki Pasja wg św. Mateusza Johanna Sebastiana Bacha. Wśród wykonawców znaleźli się dwaj znakomici angielscy tenorzy: Ian Bostridge  oraz James Gilchrist jako Ewangelista. W rolę Jezusa wcieli się Yannick Debus – baryton znany z wielu ról operowych, wielokrotnie współpracujący z René Jacobsem i Freiburg Baroque Orchestra. Partie sopranu zaśpiewa Joanne Lunn - angielska śpiewaczka, która współpracowała z Monteverdi Choir pod dyr. sir Johna Eliota Gardinera w projekcie tzw. kantat pielgrzymkowych J. S. Bacha. Artystom towarzyszyć będzie Chór NFM i Wrocławska Orkiestra Barokowa pod batutą Jarosława Thiela.

Ian Bistridge, fot. materiały prasowe NFM

Środa w Wielkim Tygodniu przyniesie wykonanie dzieła należącego do tych w historii muzyki najsłynniejszych – Pasji według św. Mateusza Johanna Sebastiana Bacha. Jest ona jedną z dwóch zachowanych w całości pasji napisanych przez tego kompozytora. Wśród znakomitych muzyków wykonujących oratorium z towarzyszeniem Wrocławskiej Orkiestry Barokowej znajdzie się m.in. Ian Bostridge – fantastyczny brytyjski tenor znany od lat dziewięćdziesiątych przede wszystkim z interpretacji niemieckiego repertuaru pieśniowego.  

Swoje wielkie dzieło Bach skomponował z myślą o prezentacji podczas wielkopiątkowego nabożeństwa w kościele św. Tomasza w Lipsku, gdzie był zatrudniony jako kantor. Miano je tam wykonać, dzieląc utwór kazaniem na dwie części. Ostatecznie po raz pierwszy Pasji wierni wysłuchali tam w Wielki Piątek w 1727 lub 1729 roku. Wkrótce potem została ona jednak na niemal sto lat zapomniana. Zyskała popularność dopiero w 1829 roku, gdy w Berlinie zaprezentował ją razem z Berliner Singakademie Felix Mendelssohn Bartholdy. Było to wówczas pierwsze wykonanie Pasji poza Lipskiem.

Kompozycję tworzą dwadzieścia cztery sceny. Bach przedstawia w niej obrazy Ostatniej Wieczerzy, modlitwy w Ogrójcu, pojmania, procesu, ukrzyżowania i pochówku Jezusa. Całość rozpoczyna się na dwa dni przed śmiercią Jezusa (a więc właśnie w środę), który zapowiada uczniom swoją mękę. Teksty Ewangelii uzupełnione są tu o fragmenty protestanckiego chorału i poetycki komentarz autorstwa Picandra. Pod względem muzycznym niemiecki kompozytor zawarł tu cały repertuar uprawianych w epoce baroku form – zarówno religijnych, jak i świeckich. Będąc mistrzem muzycznej retoryki, doskonale dobiera kompozytorskie środki do treści opracowywanego tekstu. Znajdziemy tu zatem zarówno pobożną kontemplację, jak i rozdzierającą emocjonalność, a geniusz dawnego kantora kościoła św. Tomasza w Lipsku wciąż fascynuje. Słuchając Pasji według św. Mateusza, bez żadnych wątpliwości będziemy mieć do czynienia z arcydziełem.

informacja prasowa