Warszawa w rytmie Mozarta – 34. Festiwal Mozartowski już od maja

Już 8 maja Warszawska Opera Kameralna po raz 34. otworzy bramy do świata Wolfganga Amadeusza Mozarta, zapraszając nas na wyjątkowy Festiwal Mozartowski w Warszawie – najdłuższy tego typu festiwal na świecie, poświęcony wyłącznie twórczości genialnego kompozytora z Salzburga.

Przez dwa miesiące – aż do 6 lipca – Warszawa rozbrzmiewać będzie najpiękniejszą muzyką klasyczną. W programie znajdziemy zarówno najbardziej znane opery Mozarta, jak "Don Giovanni", "Wesele Figara", "Czarodziejski flet" czy "Idomeneo", jak i wyjątkowe koncerty kameralne, oratoryjne (Requiem d-moll, Msza c-moll) oraz wydarzenia dedykowane najmłodszym melomanom.

Tegoroczna edycja zainauguruje premierę "Łaskawości Tytusa" w reżyserii Anny Sroki-Hryń – znakomitej artystki, której teatralna wrażliwość i świeże spojrzenie wnoszą nową jakość na scenę operową. W czerwcu na scenie WOK pojawi się również nowa wersja rzadziej grywanej opery "La finta semplice" – w reżyserii Jitki Stokalskiej, z udziałem Bastarda Trio – zaskakującego połączenia klasyki i alternatywy.

Nie zabraknie także prawdziwych muzycznych pereł. 12 maja w Filharmonii Narodowej odbędzie się premiera najnowszej płyty WOK – Requiem d-moll Mozarta – wydanej przez renomowane wydawnictwo DUX. Tego wieczoru usłyszymy również majestatyczną Mszę c-moll.

Na wyjątkowy wieczór zapowiada się także spotkanie z literaturą i muzyką – "Moje życie z Mozartem", z udziałem Érica-Emmanuela Schmitta, autora kultowej książki pod tym samym tytułem (25 maja, Zamek Królewski). A finał? Oczywiście Gala Mozart Night – już po raz piąty – która tradycyjnie zamyka Festiwal, tym razem w pięknych wnętrzach Teatru Polskiego.

Na scenach Festiwalu pojawią się wybitni artyści: wiolonczelista Tomasz Strahl, skrzypaczka Agata Szymczewska czy dyrygent Howard Arman, który zaprezentuje własną interpretację mozartowskiego Requiem.

Nie zapomniano także o młodszych odbiorcach. Mozart Junior to szósta już edycja wydarzeń edukacyjnych – z autorskimi warsztatami teatralno-operowymi Mozart ON oraz wznowieniem działalności Młodzieżowej Orkiestry Mozartowskiej.

Festiwal Mozartowski w Warszawie to nie tylko muzyka. To celebracja piękna, harmonii i sztuki, które – jak twórczość Mozarta – nigdy się nie starzeją. To także okazja, by doświadczyć wyjątkowej atmosfery Warszawskiej Opery Kameralnej, miejsca, gdzie klasyka nabiera nowego blasku.

Szczegółowe informacje - pod tym linkiem

informacja prasowa

XII Festiwal Oper Barokowych w Warszawskiej Operze Kameralnej /zapowiedź/

 XII Festiwal Oper Barokowych potrwa od 2 września do 24 listopada 2024 roku, a wypełnią go spektakle operowe, koncerty oraz recitale. Istotnym elementem będzie ukazanie oddziaływania muzyki baroku na kompozycje tworzone w czasach nam bliższych, w szczególności na muzykę XX wieku. Tym samym obok twórczości Georga Friedricha Haendla, Antonia Vivaldiego, Jeana-Philippe’a Rameau, Jana Sebastiana Bacha, Henry’ego Purcella i Claudia Monteverdiego zabrzmią dzieła Charlesa Ivesa, Gustava Mahlera i Aarona Coplanda.

Historia festiwalu sięga roku 1993, a źródłem jego powstania były następujące okoliczności: rosnąca popularność muzyki barokowej, liczne odkrycia i rekonstrukcje dawnego repertuaru wspomagane dogłębną wiedzą historyczną (wirtuozeria wykonawcza utrzymana w duchu epoki) zespołu Warszawskiej Opery Kameralnej. Warto w tym miejscu przypomnieć, że to właśnie w Warszawie w XVII wieku działała jedna z pierwszych stałych scen operowych w Europie, co pokazuje, jak głęboko sięgają korzenie obecności opery w Polsce.

XII edycja Festiwalu zapowiada się imponująco. Zainauguruje go koncert amerykańskiej gwiazdy operowej sceny – Joyce DiDonato, z towarzyszeniem legendarnej orkiestry Il Pomo d’oro. Punktem kulminacyjnym zaś będzie premiera opery „Juliusz Cezar” George’a Friedricha Haendla (dyr. Adam Banaszak, reż. Włodzimierz Nurkowski). Łącznie w Festiwalu weźmie udział blisko dwustu artystów z kraju i zagranicy, a Warszawa jesienią stanie się niekwestionowaną światową stolicą muzyki barokowej.

Program Festiwalu

Koncert Joyce DiDonato 

To jedna z niekwestionowanych gwiazd świata opery. Występuje na największych scenach operowych świata.

W Warszawie Joyce DiDonato zaprezentuje program „Eden” – wraz z orkiestrą Il Pomo d’Oro i dyrygentem Edsonem Scheidem. Od dawna Artystka poświęca się tworzeniu i inicjowaniu projektów, które stanowią wyzwanie i pobudzają publiczność, wykraczając poza fizyczne ograniczenia sali koncertowej. „EDEN” to polifoniczna struktura łącząca muzykę, dramat i edukację, która stawia pytania o nasz indywidualny związek z Naturą.

„Z każdym mijającym dniem – pisze Joyce DiDonato – coraz bardziej ufam doskonałej równowadze, zadziwiającej tajemnicy i sile przewodniej otaczającego nas świata przyrody, jak wiele Matka Natura ma nam do przekazania. EDEN to zaproszenie do powrotu do naszych korzeni i zbadania, czy łączymy się tak głęboko, jak to tylko możliwe, z czystą esencją naszej istoty, aby stworzyć nowy EDEN od wewnątrz i zasiać nasiona nadziei na przyszłość”.

Album „Eden” otrzymał nominację do nagrody Grammy w kategorii „Best Classical Solo Vocal Album”

22 września (niedziela), godz. 18:00.

Gloria Vivaldi / Antonio Vivaldi

Koncert

W programie koncertu znajda się trzy utwory Antonia Vivaldiego: motet „Domine ad adiuvandum me festina” RV 593 oraz „Magnificat g-moll” RV 610 i „Gloria D-dur” RV 589.

Psalm 69 „Domine ad adiuvandum me festina” przeznaczony jest na sopran, podwójny chór, dwa oboje smyczki i basso continuo. Kantyk „Magnificat” był podstawą kilku utworów powstałych między 1716 i 1719 rokiem. Według muzykologa Michaela Talbota, Vivaldi napisał najwcześniejszą wersję g-moll dla sierocińca ok. 1715 roku, a wkrótce potem przepisał go dla klasztoru cystersów w Oseku.

Istnieje domniemanie, że napisał trzy kompozycje do słów hymnu „Gloria in excelsis Deo” – dwa przetrwały w całości, a „Gloria D-dur” RV 589 jest jednym z najbardziej znanych utworów sakralnych kompozytora. Powstała najprawdopodobniej w okolicach 1715-1716 roku (podobnie jak RV 588), a ogromną popularność zawdzięcza choćby obecności w ścieżkach dźwiękowych filmów – m.in. w „Runaway Train” (1985) w reż. Andrieja Konczałowskiego, w „Shine” (1996) w reż. Scotta Hicksa o pianiście Davidzie Helfgotcie (pierwsza część) oraz w „The Hunter” (2011) w reż. Daniela Nettheima z Willemem Dafoe.

10 października (czwartek), godz. 19:00
Juliusz Cezar – Giulio Cesare in Egitto, HWV 17 / Georg Friedrich Händel

Opera

W XVIII wieku opera przeżywała wielki rozkwit. Ciągle powstawały nowe dzieła, ale ich żywotność była krótka. Nikt nie pamiętał o tym, co powstało kiedyś. Ważne było tylko teraz, dziś. Dramma per musica Giulio Cesare in Egitto Georga Friedricha Haendla, mimo premierowego sukcesu, przestała istnieć niemal na dwa stulecia. Dzieło zostało przypomniane dopiero w 1922 roku podczas festiwalu w Getyndze w interpretacji Oskara Hagena.

"Giulio Cesare" miał premierę 20 lutego 1724 roku w królewskim Haymarket Theatre w Londynie (w 1724 roku odbyło się trzynaście przedstawień, rok później – dziesięć, w 1730 roku – jedenaście). Autorem libretta był Nicola Francesco Haym.

"Giulio Cesare" to opera pełna efektownych scen i dramatycznych zwrotów akcji, wspaniałych arii, duetów i partii z udziałem chóru, należy do najczęściej wykonywanych i najbardziej cenionych dzieł Händla. We współczesnych aranżacjach rolę Cezara napisaną dla kastrata altowego Senesino śpiewają kontralty, mezzosoprany lub kontratenorzy.

To opowieść o walce Juliusza Cezara o władzę oraz względy królowej Egiptu, Kleopatry.

22 października (wtorek), godz. 19:00
"Dydona i Eneasz" – Dido and Aeneas, Z.626 /Henry Purcell

Opera

„Dydona i Eneasz” Henry Purcella to opera o władzy, porywie namiętności i samotności. Oto kobieta-władczyni spotyka na swojej drodze wojownika i bohatera. Wcześniejsze życie skłaniało ją do trwania w samotności, jednak siła uczucia zaczyna brać górę. Dydona nie jest w stanie opanować rosnącej namiętności do Eneasza, ulega jej pomimo lęku i niepewności. Nie jest jednak bezpieczna: na dworze ma bowiem przeciwniczki, które knują przeciwko niej, chcą zaszkodzić jej pozycji, chcą ją zniszczyć. Dydona postanawia działać: odsyła Eneasza, skazuje się na samotność…            

Inscenizacja „Dydony i Eneasza” w centrum stawia emocje Dydony – jej siłę, wierność sobie, czystość intencji. Oraz uczucia i działania Eneasza – mężczyzny przeświadczonego o własnej dziejowej roli, przekraczającej czyjś osobisty los. Uniwersalność historii podkreśla umiejscowienie tego XVII-wiecznego muzycznego arcydzieła w drugiej połowie XX wieku.

Tomasz Cyz

29 października (wtorek), godz. 19:00
"Judyta triumfująca" – "Juditha triumphans", RV 644  / Antonio Vivaldi

Opera

“W warszawskiej inscenizacji Judyta jak w soczewce skupia cechy bohaterki tragicznej. Mimo że ma niezwykle silną osobowość, przeżywa konflikt moralno-etyczny. W działaniu cechują ją: determinacja, dwulicowość, konieczność walki z ukrycia i podstęp. Poświęca się, by zniszczyć wroga. Działa z pobudek patriotycznych. Wartości, pomiędzy którymi musi wybrać, to ojczyzna, cnota i własne sumienie. Motywacje jej działania można określić jako patriotyczno-prometejskie, bowiem jest gotowa do najwyższego poświecenia w imię dobra własnego narodu. Dodatkowym cierpieniem jest dla niej sama relacja z Holofernesem. Bohaterka jest nim zauroczona, tworzy się między nimi erotyczne napięcie, jednak ich dialog jest pełen ambiwalencji. Judyta jest wyraźnie oczarowana mężczyzną, jednak wie, że wybierając ojczyznę, musi stłumić rodzące się uczucie do Holofernesa, który dąży do zguby jej ukochanej ojczyzny. Planowane morderstwo jest zatem dla kobiety szalenie trudne, nie do końca zgodne z jej wolą.”

Marta Kociszewska-Hoffmann,

Magazyn PRESTO

23 listopada (sobota), godz. 19:00
Castor et Pollux / Jean-Philippe Rameau

Opera

„Pod względem wokalnym spektakl można uznać za zaśpiewany bardzo stylowo i szlachetnie. Niemal wszyscy artyści obdarowani zostali ciekawymi głosami, a tajniki dawnych technik nie są im bez wątpienia obce. Najbardziej przekonujący był Kieran White w roli Castora, jego głos miał odpowiedni dla muzyki francuskiej blask, ale i lekkość, która jest podstawą przy wykonawstwie tego typu repertuaru. Tylko niewiele ustępował mu Kamil Zdebel jako Pollux; obydwaj śpiewacy, dzięki rezygnacji z mogącej budzić niepotrzebne wrażenie egzaltacji, osiągają duży stopień scenicznej prawdy, niekie- dy nawet dystansu, co w tego typu librettach do osiągnięcia wcale nie jest łatwe. Na ich twarzach każde zdziwienie, obawa, szczęście czy wzruszenie, wywołane nieoczekiwanym obrotem spraw, malowało się w sposób dyskretny, ale nie pozbawiony wewnętrznego napięcia”.

Wiesław Kowalski,

e-teatr

informacja prasowa

57. MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL MONIUSZKOWSKI, KUDOWA – ZDRÓJ 2019

Tegoroczny, 57. Międzynarodowy Festiwal Moniuszkowski w Kudowie-Zdroju, odbędzie się w roku niezwykłym, w którym świętujemy jubileusz 200-lecia urodzin naszego wielkiego kompozytora, Ojca Polskiej Opery Narodowej – Stanisława Moniuszki.

Z tej okazji zaplanowałem szczególnie atrakcyjny i urozmaicony program artystyczny, wypełniony znakomitymi spektaklami operowymi, koncertami kameralnymi, recitalami wokalnymi, imprezami towarzyszącymi, które dzięki obecności największych gwiazd wokalistyki, świetnych instrumentalistów, orkiestr, chórów będą z pewnością wielkim wydarzeniem dla kultury polskiej.

Zapraszam wszystkich Melomanów, wszystkich Kudowian, Dolnoślązaków, Turystów, aby zechcieli zaszczycić nas swoją obecnością podczas tegorocznych wydarzeń festiwalowych.

Znakomitym wydarzeniem tegorocznego Festiwalu będzie pierwszy w jego historii występ, obrosłej  legendą, Warszawskiej Opery Kameralnej. Warszawscy artyści zaprezentują podczas inauguracyjnego spektaklu dwie opery Stanisława Moniuszki: jego pierwsze dzieło operowe „Die Schweizerhütte” („Szwajcarską chatkę”) oraz „Nocleg w Apeninach” do libretta Aleksandra hr. Fredry. „Szwajcarską chatkę” odkrył kilka lat temu w zbiorach Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego wybitny muzykolog dr Grzegorz Zieziula z Instytutu Sztuki PAN, a partyturę zredagował poznański muzykolog Maciej Prochaska. Oba spektakle premierę miały jesienią 2018 r. na scenie Warszawskiej Opery Kameralnej. W Kudowie po warszawskich sukcesach zostaną pokazane po raz pierwszy poza siedzibą WOK.

Wystąpią najwybitniejsi polscy śpiewacy: wielka gwiazda, Joanna Moskowicz, znakomita aktorka Aleksandra Nieśpielak, młodzi i już uznani śpiewacy: Hanna Sosnowska, Rafał Żurek, Rafał Songan, Szymon Kobyliński, Bartosz Nowak, Maciej Falkiewicz, Michał Justa. Zaśpiewa Chór Warszawskiej Opery Kameralnej. Wystąpi także świetna orkiestra: Musicae Antique Collegium Varsoviense, grająca na instrumentach historycznych. Spektakle wyreżyserował Roberto Skolmowski, scenografia – Katarzyna Gabrat-Szymańska, kostiumy – Maria Balcerek, choreografia – Elżbieta Lejman, multimedia – Wojciech Hejno. Dyrygował będzie Stanisław Rybarczyk.

Kolejnym wielkim wydarzeniem Festiwalu będzie prapremiera, uważanej za zaginioną, kolejnej opery Stanisława Moniuszki – „Ideału czyli nowej precjozy”. Rekonstrukcji i opracowania partytury podjął się Maciej Prochaska, kierownictwo muzyczne – Stanisław Rybarczyk, inscenizacja i reżyseria – Roberto Skolmowski, kostiumy – Anna Utko, choreografia – Elżbieta Lejman, multimedia – Wojciech Hejno. Wystąpią utalentowani śpiewacy, absolwenci i studenci Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu oraz Orkiestra Festiwalowa. Spektakl realizowany jest we współpracy z Towarzystwem Teatralnym we Wrocławiu, a pokazany zostanie w przestrzeniach Teatru Pod Blachą i parku zdrojowego.

Podczas Festiwalu, w Teatrze Zdrojowym, odbędą się recitale wokalne wielkich polskich śpiewaczek Marceliny Beucher i Reginy Żurakowskiej-Wunderlich. Marcelina Beucher to wschodząca gwiazda polskiej wokalistyki, laureatka wielu konkursów wokalnych, występująca na całym świecie. Podczas koncertu zaakompaniuje jej świetny pianista i kompozytor Mirosław Gąsieniec. Regina Żurakowska-Wunderlich to z kolei uznana śpiewaczka, solistka wielu teatrów operowych w Europie, od wielu lat mieszkająca w Niemczech. Akompaniować podczas jej recitalu będzie Olga Kowalczuk. Szczególnego smaczku koncertom doda fakt, iż obie śpiewaczki są w szczególny sposób związane z Kudową-Zdrojem.

Kolejne ważne wydarzenia festiwalowe, to trzecia edycja programu autorstwa znakomitego pianisty i dyrygenta Emiliana Madeya – Pieśni Stanisława Moniuszki w oryginalnych wersjach językowych (teksty w j. niemieckim, francuskim, rosyjskim). Prezentacja nowych odkryć autora koncepcji, z udziałem znakomitych polskich śpiewaków: Wandy Franek-Kalinowskiej – alt i Rafała Żurka – tenor oraz koncert kameralny prezentujący twórczość religijną Moniuszki z udziałem Anny Lasoty – sopran, Łukasza Wildy – tenor i Macieja Prochaski – organy. Koncert odbędzie się w kościele św. Katarzyny.

Kontynuacją inspirujących odsłon dzieł Stanisława Moniuszki będzie koncert wybitnych artystów: Piotra Łykowskiego – kontratenor i Piotra Zaleskiego – gitara, którzy zaprezentują nowe spojrzenie na kompozycje patrona Festiwalu, w kontekście pieśni Franza Schuberta. Drugim wydarzeniem tego nurtu będzie koncert zespołu POLYCHORD, który wykona Moniuszkę na jazzowo!

Wielką moją radością będzie odkrycie nowego miejsca festiwalowego, kościółka na Górze Parkowej, gdzie Wojciech Heliński wraz z przyjaciółmi zaprosi do wędrówki indyjskimi śladami Parii Moniuszki…

Pełni Festiwalu dopełnią rozmaite koncerty, wydarzenia, spotkania i imprezy towarzyszące. Każdy dzień 57. Międzynarodowego Festiwalu Moniuszkowskiego rozpocznie się tradycyjnym już od kilku lat hejnałem moniuszkowskim, odegranym przez trębacza na balkonie Teatru Zdrojowego. Festiwal rozpocznie, tradycyjny także, koncert na balkonie Sanatorium „Polonia”, w stylu „kiepurowskim”. Tegoroczny koncert balkonowy wykona, obdarzony pięknym tenorowym głosem, Rafał Żurek. Akompaniować na fortepianie będzie Natalia Gaponenko.

Splendoru Festiwalowi dodadzą także wystąpienia najwybitniejszych muzykologów specjalizujących się w badaniach nad spuścizną artystyczną Stanisława Moniuszki – dr Sviatleny Niemahaj z Białorusi i dr. Grzegorza Zieziuli.

Wielkim finałem tegorocznego Festiwalu będzie najdoskonalsze dzieło Stanisława Moniuszki – „Straszny dwór”, który wykonany zostanie w Teatrze Pod Blachą przez wspaniałych solistów m. in. Annę Lubańską, Adama Kruszewskiego, Ryszarda Morkę, Nazara Kachałę oraz świetne, warszawskie zespoły orkiestry, chóru i baletu.

Szanowni Państwo!

Niech wolno mi będzie złożyć w tym miejscu najserdeczniejsze, z serca płynące podziękowania tym wszystkim wspaniałym ludziom, bez działań których ten Festiwal nie mógłby przybrać tak niezwykłego kształtu. Przede wszystkim dziękuję prezesowi Moniuszkowskiego Towarzystwa Kulturalnego – Grzegorzowi Jungowi, który wniósł w organizację i przygotowania swoje niezwykłe zaangażowanie, talent i nieustępliwość. Dziękuję całemu zarządowi Towarzystwa i poszczególnym jego członkom, dziękuję rzecznikowi Festiwalu Maciejowi Kieresowi, Ośrodkowi Kultury i Sztuki we Wrocławiu i jego dyrektorowi Igorowi Wójcikowi, dziękuję redaktorkom: Wandzie Ziębickiej i Katarzynie Kaczorowskiej. Dziękuję w sposób szczególny śp. Jackowi Szkudelskiemu, który wspierał nas swoją wiedzą i talentem od lat, a który tak wcześnie i niespodziewanie odszedł…

Najserdeczniej dziękuję za wsparcie parlamentarzystom, wśród których wymienić należy przede wszystkim posła Michała Dworczyka i senatora Aleksandra Szweda, a także doradcę Prezydenta RP – Tadeusza Deszkiewicza.

Z całego serca kłaniam się dziękuję w tym miejscu najserdeczniej wszystkim darczyńcom, sponsorom i partnerom Festiwalu na czele z Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, PKO Bankowi Polskiemu, Fundacji PZU i Fundacji KGHM Polska Miedź! Bez Państwa uczestnictwa, pomocy i wsparcia nie moglibyśmy zakomponować tak niezwykłego programu!

Dziękuję najpiękniej wszystkim Patronom Honorowym! Dziękuję mediom za Patronaty i promocję Festiwalu i dzieła Stanisława Moniuszki!

Szanowni!

Życzę wszystkim zaproszonym Artystom mistycznego spełnienia, niekończącego się aplauzu Publiczności, a wszystkim Melomanom – najniezwyklejszych doznań i uniesień!

Niech najjaśniejszym blaskiem świeci dzieło i postać Stanisława Moniuszki podczas tegorocznego, 57. Międzynarodowego Festiwalu Moniuszkowskiego!

Z serdecznym pozdrowieniem

Stanisław Rybarczyk

Dyrektor Artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Moniuszkowskiego

informacja prasowa