Tytuł bloga powstał z inspiracji prozą Brunona Schulza, w której wielokrotnie, w różnych kontekstach, pada to tajemniczo brzmiące słowo, znaczące o wiele więcej niż „składniki”, bo mające rangę metafory, symbolu…
Kulturalne Ingrediencje nie jest blogiem monotematycznym, np. książkowym czy filmowym. Łączę w nim wszystkie moje pasje w jedną całość. Znajdują się tu teksty dotyczące literatury, filmu, muzyki i sztuk plastycznych. Ponadto rozmowy z artystami i własne zapiski.To także moje archiwum.
Komuna Warszawa we współpracy z Against Gravity zaprasza na cykl pokazów plenerowych, podczas których zostaną zaprezentowane najlepsze filmy dokumentalne oraz kino art-housowe ostatnich lat. Pokazy będą organizowane w każdy czwartek o godzinie 21, a wstęp na nie będzie darmowy.
Wyobraź sobie świat bez muzyki w reż. Stefana Schwieterta
Letnie Kino Plenerowe będzie też jednym z pierwszych projektów, które otworzą działalność Szkoły - nowego, energetycznego miejsca kultury na mapie Warszawy, które zlokalizowane jest w samym centrum, przy ulicy Emilii Plater 31. Wspólny projekt Komuny Warszawa i Against Gravity ma na celu wzbogacenie dostępnej oferty filmowej dla mieszkańców miasta oraz zacieśnienie współpracy między organizacjami kultury.
Pierwszym tytułem zaprezentowanym w ramach nowego cyklu będzie film dokumentalny „Wyobraź sobie świat bez muzyki” w reżyserii Stefana Schwieterta. Głównym bohaterem tego dokumentalnego filmu jest Bill Drummond – w latach 80. i 90. XX wieku współtwórca punkowego Big In Japan i acid-popowego KLF, pisarz, były celebryta, filozof, aktywista, producent, manipulator, człowiek, który spalił milion funtów w gotówce oraz straszył karabinem maszynowym swoją publiczność, propagator idei No Music Day, w ostatnich latach poświęca się enigmatycznemu projektowi K17. To utopijny, rozciągnięty na wiele lat projekt chóru, który tworzy muzykę odrzucając muzyczną tradycję, słowa melodię oraz rytm. Podczas festiwalu Millennium Docs Against Gravity w 2015 roku ten tytuł otrzymał nagrodę Nos Chopina dla Najlepszego filmu o tematyce muzycznej.
Plan pozostałych spotkań w lipcu:
Wyobraź sobie świat bez muzyki, reż. Stefan Schwietert
02 lipca, 21:00
Monos, reż. Alejandro Landes
09 lipca, 21:00
Beuys. Sztuka to rewolucja, reż. Andres Veiel
16 lipca, 21:00
Co zrobisz gdy świat stanie w ogniu?, reż. Roberto Minervini
23 lipca, 21:00
W środę, 12 grudnia 2018 roku, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie i Against Gravity zapraszają na przegląd filmu dokumentalnego z Syrii - KinoMuzeum: Syria, na który składają się pokazy filmów dokumentalnych, dyskusje i rozmowy z twórcami z Syrii. W programie m.in. „Obcy w raju” Guido Hendrikxa i “The War Show” Andreasa Dalsgaarda i Obaidah Zytoon.
Film syryjski to jedna z najprężniej rozwijających się obecnie dziedzin artystycznych na uchodźstwie od czasów wybuchu rewolucji w Syrii w 2011 roku. Najbardziej popularnym gatunkiem filmowym od czasów rewolucji jest kino realistyczne, szczególnie zaś – szeroko pojmowany niezależny, autorski i politycznie zaangażowany dokument, promujący wiedzę o okupowanych obszarach i kładący szczególny nacisk na walkę o prawa człowieka, godność i sprawiedliwość.
Zainteresowanie kinem syryjskim sprowokowane jest rezydencją reżyserki, Reem Al-Ghazzi, w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Od czerwca tego roku pracuje ona w Warszawie nad swoim najnowszym filmem „Ifigenia”.
W czwartek 13 grudnia o godz. 20.00 w Muzeum Nad Wisłą odbędzie się pokaz filmu „Obcy w raju” Guido Hendrikxa. W projekcję wprowadzi Aleksandra Chrzanowska (Stowarzyszenie Interwencji Prawnej).Na Sycylii za murami fortecy o nazwie Europa dopiero co przybyli z krajów Afryki i Azji imigranci uczęszczają na lekcje dawane przez nauczyciela, który opowiada im o tym, jak wygląda życie na Starym Kontynencie i jak powinien przebiegać ich proces asymilacji. Edukator umiejętnie dobiera fakty, aby wzbudzić w uczniach skrajne emocje. Raz próbuje zawstydzić swoich słuchaczy, aby za chwilę podkreślić zasadność ich obecności w Europie. Ani przez chwilę nie ma wątpliwości, że relacja nauczyciela i imigrantów jest oparta na władzy.
Na piątek 14 grudnia na godz. 20.00 zaplanowany jest pokaz “The War Show” Andreasa Dalsgaarda i Obaidah Zytoon. Projekcja odbędzie się w Muzeum Nad Wisłą. Gdy Arabska Wiosna dotarła do Syrii, lokalna didżejka radiowa Obaidah Zytoon wraz z grupą przyjaciół dołączyła w marcu 2011 roku do protestów przeciwko Basharowi al-Asadowi. Pełna euforycznej wiary, że Syria zmienia się na lepsze, wraz z zaprzyjaźnionymi artystami i aktywistami zaczęła filmować wspólne rewolucyjne doświadczenia i dziejące się wokół nich wydarzenia. Gdy minęło kilka lat, okazało się jednak, że optymistyczne marzenia o wolności i nadzieje na lepszą przyszłość szybko zastąpiła rzeczywistość pełna represji, przemocy, wymuszonej emigracji i ekstremizmu. „The War Show” otrzymał nagrodę Nagroda Amnesty International na 14. Festiwalu Filmowym Millennium Docs Against Gravity.
Na KinoMuzeum: Syria składają się pokazy filmów dokumentalnych, dyskusje i rozmowy z twórcami z Syrii. Celem tej inicjatywy jest głębsze zrozumienie syryjskiego konfliktu i problemów, z jakimi borykają się uciekający z Syrii ludzie.
Kuratorzy projektu: Magda Lipska, Łukasz Ronduda
Partnerzy: Miasto Stołeczne Warszawa, Against Gravity, الموبايل السوري, AFAC - The Arab Fund for Arts and Culture.
Cały program KinoMuzeum: Syria - https://artmuseum.pl/pl/cykle/kinomuzeum-syria
Parę dni temu pojawiła się w mediach informacja, że niejaka Selena Scola, eks-moderatorka treści na Facebooku, wytoczyła proces kalifornijskiemu gigantowi. Scola była od czerwca 2017 r. do marca 2018 r. oficjalnie zatrudniona przez firmę Pro Unlimited - podwykonawcę usług dla Facebooka. Była moderatorka oskarża Facebook o niedostateczną opiekę, jak np. brak odpowiedniego przeszkolenia. Kobieta boi się ujawniać szczegóły swojej pracy, gdyż obawia się oskarżenia ze strony Facebooka związanego z publikacją prywatnych danych użytkowników. Sprawę sklasyfikowano jako pozew zbiorowy, choć jedyną ujawnioną powódką jest Selena Scola.
Przedstawiciel Facebooka oświadczył, że pozew jest rozpatrywany, ale nie skomentował oskarżeń. Przyznał, że praca moderatora faktycznie wiąże się ze stresem, ale jednocześnie zapewnił, że pracownicy otrzymują pomoc psychologiczną i są dobrze przygotowani do filtrowania treści. Jego zdaniem to oczywiste, że nie każdy nadaje się na moderatora. Scola domaga się, aby Facebook opracował program, który będzie monitorował terapię kobiety.
Czyściciele Internetu, czyli o cenzurze
Czyściciele Internetu, reż. Hans Block i Moritz Riesewieck/Against Gravity
Wchodzący dziś do kin film dokumentalny „Czyściciele Internetu” Hansa Blocka i Moritza Riesewiecka ukazuje kulisy działań światowych mediów społecznościowych. Każdego dnia co minutę 500 godzin materiału filmowego jest przesyłanych na YouTube, 450 000 tweetów jest publikowanych na Twitterze, a 2,5 miliona postów na Facebooku. Jego współzałożyciel Mark Zuckerberg obiecał kiedyś, że Facebook będzie bez ograniczeń dzielić się wszystkim z każdym, ale okazało się, że jest zupełnie inaczej. Zadaniem moderatora jest przeglądanie treści zamieszczanych przez ok. 2 miliardy użytkowników. Wpisy (posty, zdjęcia, filmiki, grupy i strony) są wyłapywane przez algorytm albo przez użytkowników serwisu, ale ostatecznie to moderator decyduje, czy kwalifikują się do usunięcia. Rekordziści potrafi przejrzeć nawet 25 000 wpisów dziennie.
Czyściciele Internetu, reż. Hans Block i Moritz Riesewieck/Against Gravity
Łącznie na całym świecie Facebook posiada ok. 7500 takich pracowników. Mówią 24 językami. Jedna trzecia z nich pracuje w Dolinie Krzemowej, zaś pozostali pracują zdalnie w odległych regionach takich, jak Indie czy Filipiny. Moderatorzy pracujący poza siedzibą Facebooka zarabiają zazwyczaj jednego dolara za godzinę. Na swoim stanowisku wytrzymują średnio pół roku.
Jak się okazuje, Internet nie jest wcale tak neutralny, demokratyczny i wolny, jak się nam z pozoru wydaje. Cenzura w mediach społecznościowych de facto okazuje się idealnym narzędziem do sterowania rzeczywistością. Jak to możliwe, że Facebook czy Instagram mają dziś taką władzę, o jakiej do tej pory większość państw mogłaby tylko pomarzyć?
Czyściciele Internetu,reż. Hans Block i Moritz Riesewieck/Against Gravity
W filmie „Czyściciele Internetu” warto zwrócić na filozoficzne pytanie Nicole Wong, byłej wiceprezeski Google’a i współtwórczyni tamtejszego regulaminu pracy moderatorów treści. Wong dostrzega dylemat między zgodą na wolność słowa w sieci a ograniczaniem jej szkodliwych konsekwencji. Czy lepiej jest pozwalać na publikację wszystkiego i dopiero potem usuwać niebezpieczne treści? Czy może filtrować wpisy od samego początku? Oto jest pytanie. Oraz oczywiście należałoby się głębiej zastanowić czym jest „niebezpieczna” treść… I czy taka klasyfikacja jest możliwa, oraz jednolita dla wszystkich krajów na świecie.
„Czyściciele Internetu” w kinach od 28 września. Dystrybutorem filmu jest Against Gravity.
Nagrodzony na festiwalu Millennium Docs Against Gravity „Człowiek delfin”, film Laurenta Canteta „Letnia szkoła życia”, bulwersujący „Czyściciele Internetu” oraz film fabularny Siergieja Łoźnicy "Donbas" już niedługo w polskich kinach.
Człowiek delfin, reż. Lefteris Charitos
„Człowiek delfin” to niezwykła historia pasji nurkowania, szacunku dla oceanu, przyrody i delfinów, która uczyniła Jacques’a Mayola jednym z największych nurków w historii, wielokrotnym rekordzistą świata w nurkowaniu głębinowym. Jego skomplikowane życie osobiste życie stało się inspiracją kultowego filmu Luca Bessona „Wielki błękit”. Narratorem filmu "Człowiek delfin" jest Jean-Marc Barr – odtwórca roli Mayola w „Wielkim błękicie”.
„Człowiek delfin” otrzymał Nagrodę Czytelników „Co Jest Grane 24” na 15. Festiwalu Filmowym Millennium Docs Against Gravity.
Człowiek delfin
Dolphin Man
reż. Lefteris Charitos
Grecja, Kanada, Francja, Japonia, 2017 , 80 min.
polska premiera: 17 sierpnia
Letnia szkoła życia reż. Laurent Cantet
Mało jest reżyserów, którzy potrafią nakręcić zwykłą rozmowę tak, aby budziła tyle emocji, ile rasowy film akcji. Laureat Złotej Palmy za „Klasę” Laurent Cantet jest takim twórcą. W swoim nowym filmie pokazuje, jak słowa z minuty na minuty stają się zapalnikiem fascynacji, kłótni, a nawet morderstwa.
Pomysł na „Letnią szkołę życia” narodził się w głowie Canteta dwadzieścia lat temu, scenariusz pomógł mu rozwinąć Robin Campillo, twórca nagrodzonych w Cannes „120 uderzeń serca”. Ich współpraca zaowocowała powstaniem egzystencjalnego thrillera z mocnym wątkiem społecznym, w którym napięcie znajduje ujście w przemocy. „Letnia szkoła życia” to zarazem alegoryczna opowieść o końcu Europy, jaką znamy.
Letnia szkoła życia
The Workshop
reż. Laurent Cantet
Francja, 2017, 113 min.
polska premiera: 7 września
Czyściciele Internetu, reż. Hans Block, Moritz Riesewieck
Każdego dnia co minutę 500 godzin materiału filmowego jest przesyłanych na YouTube, 450 000 tweetów jest publikowanych na Twitterze, a 2,5 miliona postów na Facebooku. Jego współzałożyciel Mark Zuckerberg obiecał kiedyś, że Facebook będzie bez ograniczeń dzielić się wszystkim z każdym, ale okazało się, że jest zupełnie inaczej. Internet nie jest wcale tak neutralny, demokratyczny i wolny, jak się nam z pozoru wydaje. Tysiące moderatorów treści na Filipinach dzień w dzień decyduje o tym, co pojawia się, a co nie w mediach społecznościowych.
Film przedstawia kulisy, skutki i ofiary internetowej cenzury, która de facto okazuje się idealnym narzędziem do sterowania rzeczywistością. Wysoko postawieni eksperci techniczni i byli czyściciele sieci opowiadają o potrzebie i praktyce takich działań. Okazuje się, że media społecznościowe negocjują z niektórymi krajami dostęp do materiałów krytycznych wobec ich rządów. Jak to możliwe, że wielkie internetowe korporacje, takie jak Facebook, czy Instagram o niewielkiej lub zerowej odpowiedzialności wobec swoich klientów mają dziś taką władzę, o jakiej do tej pory większość państw mogłaby tylko pomarzyć?
The Cleaners
reż. Hans Block, Moritz Riesewieck
Niemcy, Brazylia, 2018, 88 min.
polska premiera: 28 września
Donbas, reż. Siergiej Łoźnica
Swoistą opowieścią o wojnie hybrydowej na ziemi niczyjej i cywilizacji w dobie post-prawdy i fake-newsów jest najnowszy film fabularny Siergieja Łoźnicy („Łagodna”, „We mgle”, „Szczęście ty moje”). „Donbas” w hipnotycznym, pełnym groteski stylu, zabiera nas w podróż przez kolejne kręgi piekła. Film został nagrodzony za najlepszą reżyserię w sekcji Un Certain Regard 71. Festiwalu Filmowego w Cannes, a Łoźnicę uhonorowano Nagrodą Smok Smoków podczas tegorocznej edycji Krakowskiego Festiwalu Filmowego.
Noworosja – państwo-widmo, rządzone przez watażków, istniejące tylko dzięki wsparciu mitycznej matki – Rosji. Tu propaganda uchodzi za prawdę, wojna za pokój, a nienawiść deklarowana jest jako miłość. Łoźnica zrobił film na wskroś nowoczesny. Odwołuje się do tego, jak dziś postrzegamy świat - często pokawałkowany na dziesiątki filmików, które scrollujemy z rosnącą obojętnością. Film, podzielony na 13 segmentów, będący galerią osobliwych postaci, zmierza ku szokującemu finałowi.
„Donbas” uhonorowanego Nagrodą Smok Smoków Krakowskiego Festiwalu Filmowego Siergieja Łoźnicy to opowieść o współczesnym człowieczeństwie i cywilizacji w dobie post-prawdy i fake-newsów, o każdym z nas.
Donbas
Donbass
reż. Siergiej Łoźnica
Niemcy, Ukraina, Francja, Holandia, Rumunia, 2018, 121 min.
polska premiera: 19 października
Kolejny film Łoźnicy: „Proces” (tym razem jest to film dokumentalny) zostanie zaprezentowany podczas nadchodzącej, 75. już edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, która odbędzie się w dniach 29.08 - 08.09 2018. Ukraiński reżyser śledzi w nim represje Stalina na podstawie kronik filmowych z lat 30. ubiegłego wieku. Jest to kolejny film Łoźnicy, który powstał dzięki współfinansowaniu Against Gravity.
2 lutego na ekrany polskich kin wszedł nominowany do Oscara film Andrieja Zwiagincewa: „Niemiłość” . W dzisiejszych czasach każdy dba tylko o własny interes – mówi reżyser.
Andriej Zwiagincew, fot. Anna Matveeva /Against Gravity
„Niemiłość” Andrieja Zwiagincewa („Lewiatan”,
„Elena”, „Powrót”), nominowany do
Oscara w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny, to obraz bezwzględnej
walki między dążącymi do rozstania
małżonkami i rodziny, w której brakuje miłości.
kadr z filmu Niemiłość, Against Gravity
Kobieta i mężczyzna, którzy po wielu latach
małżeństwa mają już siebie serdecznie dosyć, biorą rozwód. Nic
nadzwyczajnego. Z tym że oboje mają już nowe plany. Chcą zapomnieć o
przeszłości i rozpocząć nowy rozdział życia wraz z nowymi partnerami. Mają nadzieję, że nowe uniesienia przyniosą
im spełnienie. Choć ciążą im doświadczenia z przeszłości, pozostają pełni
wiary w przyszłość. Wystarczy tylko
pozbyć się jednej przeszkody, która stoi im na drodze do szczęścia: ich
syna, Aloszy, praktycznie obcej im
osoby, którego z mściwością podrzucają sobie nawzajem jak kukiełkę – mówi o
fabule filmu Andriej Zwiagincew.
kadr z filmu Niemiłość, Against Gravity
Sposób
na walkę z chaosem świata i jego odczłowieczeniem
Andriej
Zwiagincew proponuje także w swoim filmie postawy, które mogą pomóc w odbudowie relacji.
W dzisiejszych czasach każdy dba tylko o własny interes. Jedynym ratunkiem od
tej obojętności jest poświęcenie się innym, nawet zupełnie obcym ludziom –
zupełnie jak koordynator ochotniczej
akcji, który bezinteresownie przeczesuje całe miasto w poszukiwaniu zaginionego
dziecka, jak gdyby od tego zależało jego życie. To podstawowe zadanie
nadaje sens wszystkim jego działaniom. To jedyny sposób na walkę z chaosem
świata i jego odczłowieczeniem – mówi reżyser „Niemiłości”. Koniec końców
zmiana może odbyć się wyłącznie w nas samych. Tylko wtedy świat wokół znów
zaczyna nam sprzyjać. Być może taką zmianę jest w stanie uruchomić jedynie
gigantyczna strata – podkreśla.
kadr z filmu Niemiłość, Against Gravity
„Niemiłość”
Andrieja Zwiagincewa była pokazywana w Konkursie Głównym w Cannes i otrzymała Nagrodę Jury. Europejska Akademia Filmowa przyznała filmowi nagrody
w kategorii Najlepsze Europejskie Zdjęcia 2017 i w kategorii Najlepsza
Europejska Muzyka 2017. „Niemiłość” jest nominowana do Złotego
Globu dla Najlepszego Filmu Nieanglojęzycznego.Film jest nominowany do
Oscara® w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny.
Polska
premiera odbyła się 2 lutego 2018 r. Dystrybutorem filmu jest Against Gravity.
.png)
