Tytuł bloga powstał z inspiracji prozą Brunona Schulza, w której wielokrotnie, w różnych kontekstach, pada to tajemniczo brzmiące słowo, znaczące o wiele więcej niż „składniki”, bo mające rangę metafory, symbolu…
Kulturalne Ingrediencje nie jest blogiem monotematycznym, np. książkowym czy filmowym. Łączę w nim wszystkie moje pasje w jedną całość. Znajdują się tu teksty dotyczące literatury, filmu, muzyki i sztuk plastycznych. Ponadto rozmowy z artystami i własne zapiski.To także moje archiwum.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Narodowe Forum Muzyki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Narodowe Forum Muzyki. Pokaż wszystkie posty
6 listopada o 19.00 w Narodowym Forum Muzyki angielski dyrygent Jonathan Nott, uznawany za wybitnego interpretatora muzyki współczesnej, podczas koncertu z NFM Filharmonią Wrocławską i Chórem NFM zaproponuje fascynujące i niestandardowe zestawienie kompozycji Mozarta, Schönberga i Kurtága. Program obejmuje utwory powstałe w ciągu blisko dwóch stuleci: od klasycyzmu po współczesność.
Jonathan Nott / fot. Guillame Megevand
Pierwszym dziełem, które poprowadzi Nott, będzie przeznaczone na chór a cappella Friede auf Erden op. 13 Arnolda Schönberga, twórcy drugiej szkoły wiedeńskiej. W tej wczesnej, ukończonej w 1907 roku kompozycji autor sięgnął po tekst wiersza szwajcarskiego poety Conrada Ferdinanda Meyera. Obrazowo przeciwstawił tonacje molowe durowym, odcinki polifoniczne homofonicznym, a dysonanse konsonansom. W liście do dyrygenta Hermanna Scherchena, napisanym w 1923 roku, Schönberg tak charakteryzował tę pracę: „jest to iluzja na chór mieszany, iluzja, bowiem pisząc ten utwór, jeszcze wierzyłem, że harmonia pomiędzy ludźmi jest możliwa”. Grabstein für Stephan op. 15c z kolei György Kurtág poświęcił pamięci śpiewaka Stephana Steina. Ostateczną formę dzieło przybrało w 1989 roku. Przeznaczone jest na gitarę i zespół przestrzennie rozmieszczonych instrumentów. Niespodziewane zmiany dynamiki oraz fantastyczna, pełna niepokoju aura brzmieniowa skutecznie przykuwają uwagę słuchacza. Węgierski kompozytor jest jednym z nestorów muzyki współczesnej. W lutym tego roku obchodził setne urodziny.
Drugą część koncertu wypełni Requiem – ostatnia, nieukończona już praca Wolfganga Amadeusa Mozarta. To utwór paradoksalny. Z jednej strony autor sięga w nim do mniej lub bardziej odległej przeszłości. Pojawiają się tu cytaty z dorobku Georga Friedricha Händla, a forma nawiązuje do mszy żałobnej Michaela Haydna. Z drugiej zaś strony jest to kompozycja zaskakująco mroczna, pełna gwałtownych emocji, antycypująca już świat muzyczny romantyzmu. Wokół Requiem narosło z czasem wiele mitów. Wierzono, że do śmierci Mozarta przyczynił się jego rzekomo zazdrosny rywal, Antonio Salieri – miał go otruć. Mówiono też, że austriacki artysta pisał tę mszę żałobną dla siebie, przeczuwając rychły zgon. Tymczasem utwór powstawał na zamówienie arystokraty mającego w zwyczaju organizować koncerty, podczas których prezentował zamówione i wykonywane tam kompozycje jako własne. Niezwykła aura otaczająca Requiem doprowadziła nawet do zuchwałej kradzieży. Gdy podczas Targów Światowych w Brukseli w 1958 roku pokazywano autograf dzieła, pewien niezidentyfikowany do dziś człowiek uzyskał dostęp do rękopisu i wyrwał fragment zawierający ostatni zapis skreślony ręką Mozarta.
Program:
Koncert poświęcony jest pamięci wieloletniego trębacza NFM Filharmonii Wrocławskiej, Pawła Spychały.
23 października o 19.00 odbędzie się jubileuszowy koncert Radosława Pujanka – pierwszego skrzypka NFM Filharmonii Wrocławskiej. Orkiestrę poprowadzi sam Paul McCreesh, a zabrzmi muzyka Fredericka Deliusa i Piotra Czajkowskiego oraz nowa kompozycja z okazji dwudziestolecia pracy koncertmistrzowskiej w tej orkiestrze Radosława Pujanka, napisana przez jego brata Przemysława. Przed koncertem, o 18.00, w cyklu „Spotkajmy się w NFM!" gośćmi Agnieszki Ostapowicz będą bracia Radosław i Przemysław Pujanek.
Radosław Pujanek / fot. Łukasz Rajchert
The Walk to the Paradise Garden, który otworzy wieczór, to najbardziej znany i najczęściej wykonywany fragment opery A Village "Romeo and Juliet" Fredericka Deliusa. Jest to muzyka liryczna, subtelna i utrzymana w łagodnej dynamice. Narrację prowadzą przede wszystkim smyczki i instrumenty dęte drewniane. Utwór pojawia się pomiędzy piątą a szóstą sceną opery, gdy zakochani Sali i Vreli udają się do gospody zwanej Rajskim Ogrodem.
Szczególnym momentem koncertu zaś będzie premiera nowego dzieła Przemysława Pujanka – altowiolisty, kameralisty i kompozytora. Artysta jest absolwentem Universität der Künste w Berlinie, laureatem międzynarodowych konkursów oraz współpracownikiem takich zespołów, jak Berliner Philharmoniker i Konzerthausorchester Berlin. Jego najnowsze dzieło powstało z myślą o uczczeniu jubileuszu dwudziestolecia pracy Radosława Pujanka w NFM Filharmonii Wrocławskiej. Utwór Dialogues zawiera partie solowe przeznaczone na skrzypce i altówkę, a wykonają je obaj bracia Pujanek. Tytuł odnosi się nie tylko do swoistej „rozmowy” pomiędzy nimi a orkiestrą, lecz także przypomina o znaczeniu dialogu jako podstawy wymiany myśli, doświadczeń i kultur. Autor czerpał inspiracje z brzmień, melodii i tradycji muzycznych różnych zakątków świata.
„Mogę powiedzieć Ci ze szczerością, że uważam tę symfonię za najlepszą rzecz, jaką do tej pory napisałem, w każdym razie przeżytą najgłębiej. Kocham ją, jak nigdy dotąd nie kochałem żadnej mojej kompozycji” – pisał Piotr Czajkowski o VI Symfonii h-moll „Patetycznej” w liście do siostrzeńca, Władimira Dawydowa. Prawykonanie dzieła odbyło się 16 października 1893 roku w Petersburgu. Zaledwie dziewięć dni później jego autor zmarł. Nagła śmierć w połączeniu z emocjonalnym i często mrocznym charakterem muzyki stały się źródłem licznych spekulacji dotyczących okoliczności zgonu twórcy. W pierwszej części symfonii pojawia się cytat z żałobnej pieśni cerkiewnej, a finał stanowi przejmujące Adagio lamentoso. Utwór jest jednak znacznie bardziej wielowymiarowy. Drugie ogniwo ma charakter pełnego uroku walca w nietypowym metrum 5/4, trzecie natomiast to energiczny, pełen blasku triumfalny marsz. Jego efektowny finał sprawia, że publiczność nierzadko rozpoczyna oklaski przed końcem kompozycji. Czy tak też się stanie w NFM?
Program:
F. Delius The Walk to the Paradise Garden z opery A Village "Romeo and Juliet"
P. Pujanek Dialogues na skrzypce, altówkę i orkiestrę (prawykonanie)
***
P. Czajkowski VI Symfonia h-moll op. 74 „Patetyczna”
Wykonawcy:
Paul McCreesh – dyrygent
Radosław Pujanek – skrzypce
Przemysław Pujanek – altówka
Bracia Radosław i Przemysław Pujankowie
Radosław i Przemysław Pujanek będą gośćmi cyklu „Spotkajmy się w NFM” (godz. 18.00, czerwone kanapy, prowadzenie: Agnieszka Ostapowicz).
18 października o 18.00 w Narodowym Forum Muzyki czeka na melomanów prawdziwa uczta – oratorium "Eliasz" Felixa Mendelssohna Bartholdy’ego. Obok znakomitych solistów w jego wykonaniu wezmą udział Chór NFM i Wrocławska Orkiestra Barokowa – obchodzące właśnie jubileusz dwudziestolecia swojego istnienia zespoły założone przez maestra Andrzeja Kosendiaka. Od ich zasłużonych dyrektorów artystycznych: Lionela Sowa i Jarosława Thiela batutę przejmie tego dnia światowej sławy dyrygent David Reiland.
David Reiland, fot. Jean-BaptisteMillot
W rok po objęciu urzędu dyrektora Filharmonii Wrocławskiej Andrzej Kosendiak zainicjował działanie dwóch zespołów, których brak dojmująco odczuwało środowisko muzyczne stolicy Dolnego Śląska. Od 2015 roku do dziś Chór NFM i Wrocławska Orkiestra Barokowa rezydują w „przestrzeni dla piękna” – NFM. By uczcić dwudziestą rocznicę swojej działalności, artyści zaprezentują utwór majestatyczny i odświętny – arcydzieło protestanckiej twórczości oratoryjnej, prawykonanej w sierpniu 1846 roku w angielskim Birmingham.
Mendelssohn, od młodych lat zafascynowany PasjamiJohanna Sebastiana Bacha, zamierzał przywrócić muzyce swojego wyznania wspaniałość, którą ta cieszyła się za sprawą jego wielkiego poprzednika. Anglia, rozkochana w stuletnich już niemal oratoriach Georga Friedricha Händla, takich jak Mesjasz, chętnie gościła niemieckich artystów. Biorąc za wzór dzieła obu tych mistrzów, które znał dobrze jako dyrygent, autor Symfonii „Włoskiej” pracował nad Eliaszem dziesięć lat. Na kształt jego oratorium złożyły się recytatywy, arie i chóry oraz kilka udramatyzowanych scen. Fabuła, czytelnie przedstawiona w dwóch częściach i przystępnie opracowana muzycznie, obejmuje biblijne dzieje proroka znanego nam z Ksiąg Królewskich: klęskę suszy, dokarmianie przez kruki, wskrzeszenie syna wdowy, pojedynek na sprowadzenie ognia z prorokami Baala, ucieczkę na świętą górę Horeb przed królową Izebel i wniebowzięcie na ognistym rydwanie. Oprócz tekstów o zdarzeniach z życia proroka librecista wykorzystał inne fragmenty Pisma Świętego – przede wszystkim Psalmy. Recenzent „The Times” skwitował premierę słowami: „nigdy nie miał miejsca pełniejszy triumf”. Takich wrażeń można się spodziewać i po tym koncercie.
Program:
F. Mendelssohn Bartholdy Eliasz – oratorium op. 70
9 października 2026 roku będzie miał premierę album "Komm! Bach Cantatas with Recorder". Jest to pierwsza płyta z planowanej serii obejmującej kantaty Johanna Sebastiana Bacha z partią fletu podłużnego, zarejestrowana pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka wraz z Giovannim Antoninim, NFM Chórem Chłopięcym i Wrocław Baroque Ensemble. Wydawnictwo to ukazuje się pod szyldem renomowanej wytwórni Alpha Classics i zawiera następujące kompozycje: Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit BWV 106 „Actus Tragicus”, "Komm, du süße Todesstunde" BWV 161, "Himmelskönig, sei willkommen" BWV 182, a także hymn "Komm, süßer Tod, komm, selge Ruh!" BWV 478.
Płyta jest wynikiem wieloletniej współpracy Giovanniego Antoniniego z zespołami Narodowego Forum Muzyki oraz Andrzejem Kosendiakiem. Antonini zdecydował się przystąpić do nagrań jako wirtuoz fletu podłużnego. Partie fletowe w kantatach Johanna Sebastiana Bacha stanowią według niego kluczowy element literatury na ten instrument. „W kantatach Bacha flet podłużny nigdy nie jest jedynie ozdobą: w zależności od chwili staje się ‘głosem ducha’, oddechem modlitwy…” – pisze w booklecie Piotr Maculewicz. Na niniejszym albumie znalazły się trzy kantaty barokowego mistrza: Komm, du süße Todesstunde BWV 161, Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit BWV 106 oraz Himmelskönig, sei willkommen BWV 182, a także hymn Komm, süßer Tod, komm, selge Ruh! BWV 478.
Postępując wedle praktyki wykonawczej z czasów Bacha, utwory zarejestrowano w wersjach kameralnych, w podwójnym, chłopięco-męskim składzie wokalnym. Partie sopranowe zatem – zarówno w częściach tutti, jak i w odcinkach solowych – powierzone zostały artystom Chóru Chłopięcego NFM. Intencją autorów nagrań była interpretacja kompozycji skupiona na przekazie tekstu dzieł oraz doborze takich śpiewaków, którzy mogli stworzyć z głosami dziecięcymi spójną całość brzmieniową. Jest to efekt założenia, że bachowskie kantaty, jako dzieła liturgiczne, nie były przygotowywane z myślą o olśniewającej wokalnej wirtuozerii, którą spotykamy na przykład w operach z tego czasu.
TYTUŁ: Komm! Bach Cantatas with Recorder
Wykonawcy:
Andrzej Kosendiak – dyrygent
Giovanni Antonini, Sheng-Fang Chiu – flety podłużne
Stanisław Adamus – sopran
Daniel Elgersma, Piotr Olech – kontratenory
Krystian Adam Krzeszowiak, Maciej Gocman, Florian Cramer – tenory
Tomáš Král, Jaromír Nosek – basy
Chór Chłopięcy NFM
Wrocław Baroque Ensemble
Program:
Johann Sebastian Bach (1685–1750)
Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit BWV 106 „Actus Tragicus”
Komm, du süße Todesstunde BWV 161
Himmelskönig, sei willkommen BWV 182
Komm, süßer Tod, komm, selge Ruh! BWV 478
Nagrano w Sali Głównej ORLEN Narodowego Forum Muzyki w styczniu 2025 roku.
Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko, Antoni Grzymała
Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu zaprasza na wystawę jubileuszową z okazji 80-lecia Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Jej kuratorami są Marta Borgosz, Beata Mak-Sobota, Marek Grzyb, Piotr Kuczkowski i Grzegorz Niemyjski. Wernisaż ekspozycji zatytułowanej Współbrzmienia, którą można oglądać do grudnia 2026 r., odbędzie się 9 października br. o godz. 17.00 w foyer NFM przy Placu Wolności 1 we Wrocławiu.
Współbrzmienia – wystawa jubileuszowa z okazji osiemdziesięciolecia Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu
Sztuka jest niezbędnym elementem istnienia człowieka, metodą oddawania wrażeń i przemyśleń. Oddziałuje na emocje na wiele sposobów. Słuchamy, patrzymy, opowiadamy, czytamy, tańczymy, aby przeżywać radość, wzruszenie, czerpać spokój lub energię, a także po to, by lepiej wyrażać siebie, swoje emocje i doświadczenia. Stanowi ona także przestrzeń refleksji i inspiracji, często łącząc ludzi niezależnie od języka czy kultury. Pomaga odnaleźć drogę osobistej relacji z rzeczywistością i doświadczeniem egzystencji, pozwala budować wspomnienia i daje poczucie wspólnoty. Szczególnym miejscem powstawania owych więzi jest Akademia Sztuk Pięknych.
Tu razem pracują artyści i projektanci, którzy jednocześnie tworzą i dzielą się z młodszymi pokoleniami swoją wiedzą, doświadczeniem oraz umiejętnościami. We wrocławskiej ASP trwa to już osiemdziesiąt lat, stale i niezmiennie, mimo wymian generacji wykładowców i studentów, metod i technologii pracy oraz metamorfoz przestrzeni. Ponadto tym, co niezmiennie spaja instytucję, jest misja kreowania zjawisk sztuki oraz pełnienia roli ważnego, aktywnego ośrodka kultury i nauki.
Okoliczność jubileuszu osiemdziesięciolecia istnienia Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu sprawia, że chcemy opowiedzieć, pokazać, jak kształtuje się nasze poczucie wspomnianej misji i jak przebiega realizacja aspiracji twórczych artystów i projektantów związanych z uczelnią. Dlatego, dzięki gościnności NFM, proponujemy wystawę, która nosi tytuł Współbrzmienia. Praca środowiska akademickiego opiera się bowiem na wymianie doświadczeń, wzajemnym wpływie oraz poszukiwaniu wspólnego języka wypowiedzi twórczej. To właśnie w takich relacjach rodzą się idee przekraczające granice pojedynczych dyscyplin. Współbrzmienia można więc rozumieć jako proces budowania porozumienia poprzez sztukę, otwartość na różnorodność, dialog i współobecność odmiennych form ekspresji.
Ze względu na miejsce wystawy powstaje ważny kontekst, a sama przestrzeń tak prestiżowej instytucji muzycznej dodatkowo wzmacnia znaczenie tytułu poprzez skojarzenia z harmonią, rezonansem i wzajemnym przenikaniem się głosów. Za sprawą wystawy symbolicznie wybrzmiewa wspólna praca, ukazując wrocławską Akademię Sztuk Pięknych jako środowisko różnorodnych dyscyplin, mediów i perspektyw, które nie konkurują ze sobą, lecz wzajemnie się inspirują. Poprzez ekspozycję powstaje ideowa harmonia będąca metaforą tego dialogu. Wystawa jest egzemplifikacją istoty akademickiej aktywności w zakresie twórczości artystycznej i projektowej oraz beneficjum wynikającym z kontynuacji tradycji, otwartości na novum i eksperyment, poszukiwania oryginalności i unikatowości.
Akademia od osiemdziesięciu lat pozostaje miejscem spotkania wielu dyscyplin sztuk wizualnych. Jej jubileusz zatem staje się okazją do podkreślenia relacji budowanych pomiędzy różnymi pracowniami, doświadczeniem i sposobami myślenia o działalności artystycznej. Obrazy, rzeźby, projekty i przedmioty będą skłaniać do wielowątkowej refleksji oraz kierować uważność odbiorców ku sprawom ducha, emocji i licentia poetica.
Beata Mak-Sobota
Współbrzmienia
Consonances
Wystawa jubileuszowa 80-lecia Akademii Sztuk Pięknych
im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu
80th Anniversary Exhibition of the Eugeniusz Geppert Academy
W dniach 13–22 listopada 2026 roku odbędzie się w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu 23. Jazztopad Festival.
Jazztopad od ponad dwudziestu lat powstaje z przekonania, że najważniejsze rzeczy w muzyce dzieją się wtedy, gdy artyści mają przestrzeń do komponowania i podejmowania ryzyka. Dzięki zaufaniu, jakim darzą się wzajemnie twórcy, organizatorzy i publiczność, nasz festiwal jest często miejscem prezentowania nowych projektów.
W tym roku zapraszamy między innymi na europejską premierę opery Wayne’a Shortera i esperanzy spalding, kompozycji Nduduzo Makhathiniego z Lutosławski Quartet oraz tria Williama Parkera, Hamida Drake’a i Shabaki, a także koncert nowego kwartetu Amira ElSaffara. Wystąpi również koreańska improwizatorka DoYeon Kim, a nieznany w Polsce wcześniej materiał zaprezentują SUTARInova, Raphael Rogiński czy Sissel Vera Pettersen z Meredith Bates. To artyści w odmienny sposób poszerzający język współczesnej muzyki improwizowanej i pokazujący, że tradycja pozostaje żywym źródłem tych inspiracji.
Jazztopad to jednak nie tylko koncerty. To także rozmowy, spotkania i wspólnota ludzi, których łączy ciekawość i uważne słuchanie. Dziękuję, że od lat są Państwo częścią tej historii. Mam nadzieję, że tegoroczna edycja przyniesie wiele odkryć, fascynacji i muzycznych doświadczeń pozostających z nami na długo.
Piotr Turkiewicz
Dyrektor artystyczny Jazztopad Festival
Szczegółowe informacje dotyczące festiwalu znajdują się na stronie NFM, a bilety można zakupić w Kasie NFM oraz online.
Dwunasty sezon artystyczny Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego zaskakuje różnorodnością propozycji i skalą możliwości oddziaływania na publiczność. W czasach, gdy dysponujemy niemal nieograniczonym, darmowym dostępem do wszelkich nagrań, a muzykę produkują coraz częściej automaty, to właśnie bezpośrednie uczestnictwo w wydarzeniach artystycznych gwarantuje prawdziwy kontakt z tym, co ludzkie. W NFM zapraszamy do przysłuchiwania się na żywo brzmieniom pociągającym i wyswabadzającym – niezależnie, czy jest to dźwiękowa mądrość dawnych pokoleń, czy głos współczesnych twórców.
Narodowe Forum Muzyki, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek
NFM jest przestrzenią kontaktu z artystami – ludźmi, którzy swoją pracą oswajają świat i nadają sens nieuchwytnej rzeczywistości. Sztukę zaś warto przeżywać z bliskimi osobami. Podczas inauguracji sezonu NFM Filharmonii Wrocławskiej (9.10) pod batutą maestra Jacka Kaspszyka zabrzmi VII Symfonia Gustava Mahlera. Dyrygent porwie do dźwiękowego tańca około setki wykonawców, czyniąc z nich i słuchaczy tego koncertu jedną wspólnotę. Będzie o czym porozmawiać i czym się zadziwić!
Jeśli mowa o spotkaniach wokół sztuki, nie sposób nie nadmienić, że w gronie światowej sławy wirtuozów, którzy gościć będą w NFM, są skrzypkowie Joshua Bell (1.06), Kolja Blacher (19.12) i Renaud Capuçon (26.02), mandolinista Avi Avital (30–31.12), tenor Freddie De Tommaso (8.12) czy altowiolista Paul Neubauer (25.04). W nadchodzącym sezonie NFM Filharmonia Wrocławska pracować będzie też z wieloma znakomitymi dyrygentkami i dyrygentami, jak Anna Sułkowska-Migoń (30.04), Łukasz Borowicz (29.01) czy Pascal Rophé (18.12, 26.02 i 4.06).
NFM Orkiestra Kameralna Leopoldinum pod pieczą Alexandra Sitkovetsky’ego rozpocznie nowy sezon w towarzystwie łotewskiej wirtuozki akordeonu Kseniji Sidorovej (27.09). Do najciekawszych wydarzeń, jakie przygotowują w tym sezonie kameraliści, należy koncert Tabula Rasa (28.11), podczas którego oprócz muzyki Arvo Pärta zabrzmi głos Mateusza Ryczka – przedstawiciela wrocławskiej społeczności kompozytorskiej. Warto wspomnieć też o wizycie w NFM niezrównanego Richarda Tognettiego (30.01) – lidera zaprzyjaźnionej Australian Chamber Orchestra. Nie sposób pominąć wykonania wokalno-instrumentalnego arcydzieła Gustava Mahlera, Pieśni o Ziemiw wersji kameralnej – poprowadzi je Joseph Swensen (8.05). Utwór ten stanowi refleksję nad jeszcze jednym wszechludzkim doświadczeniem – stawianiem pytań o sens życia i przemijania.
W ubiegłym roku obchodziliśmy jubileusz osiemdziesięciolecia istnienia NFM Filharmonii Wrocławskiej, a w nadchodzącym sezonie dwudziestą rocznicę powstania świętować będą skoncentrowana na brzmieniu instrumentów historycznych Wrocławska Orkiestra Barokowa pod kierownictwem Jarosława Thiela oraz wielokrotnie nagradzany Chór NFM, który pracuje pod czujnym okiem Lionela Sowa. Od dwóch dekad istnieje także lubujący się tak w repertuarze kanonicznym, jak w eksperymentach Lutosławski Quartet. By wraz z publicznością uczcić swoje urodziny, zespół pracuje nad specjalnym projektem o nazwie Crossing (27.02). Dwa wcześniej wspomniane składy swoje jubileusze celebrować będą wspólnie, pod batutą Davida Reilanda interpretując monumentalne oratorium Felixa Mendelssohna Bartholdy’egoEliasz (18.10). Niedługo po tej uroczystości przyjdzie czas na Koncertmistrza (23.10) – wydarzenie przygotowane z okazji dwudziestolecia pracy Radosława Pujanka w NFM Filharmonii Wrocławskiej. Paul McCreesh poprowadzi wówczas jedno z najsłynniejszych dzieł Piotra Czajkowskiego, VI Symfonię „Patetyczną”.
W nadchodzącym sezonie artystycznym uwagę melomanów skupimy na postaci Johannesa Brahmsa, emblematycznego kompozytora XIX wieku. I tak podczas jednego z koncertów NFM Filharmonii Wrocławskiej dosłownie interesować nas będzie Tylko Brahms (16.10). W kolejnych miesiącach oprócz Drugiej i Czwartej Symfonii artysty, który mówił o sobie „wolny, lecz samotny”, usłyszymy kilka dzieł kameralnych oraz dwa koncerty solowe. Niedającego się zlekceważyć piękna jednego z nich – Koncertu skrzypcowego D-dur – będzie można doświadczyć dwukrotnie: Benjamin Beilman wykona go z symfonikami (16.10), a wspomniany już Richard Tognetti z NFM Orkiestrą Kameralną Leopoldinum (30.01).
Do najciekawszych wydarzeń sezonu 2026/2027 należy też wykonanie RequiemMozartapod batutą Jonathana Notta (6.11) czy mistycyzującego projektu wokalno-fortepianowego Natalyi Pasichnyk i Calmus Ensemble pod tytułem Rethinking the Well-Tempered Clavier (15.10). Podróż po Bursztynowym Szlaku (5.11) wraz z Wrocław Baroque Ensemble udowodni, że wymiana kulturowa między ziemiami włoskimi i Europą Środkową sięga o wiele dalej w przeszłość niż moda na pizzę.
Co jeszcze warto wziąć pod uwagę, planując wizytę w NFM? Po pierwsze, koncerty postaci znanych z Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina: Lukasa Geniušasa (30.10), Rafała Blechacza wraz z Bomsori Kim(12.11), Piotra Pawlaka (29.11) czy Hyuka Lee, który w NFM wystąpi wraz z bratem Hyo (21.01). Po drugie, czeka nas recital laureatki lub laureata październikowego Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego (26.11), a także koncert NFM Orkiestry Kameralnej Leopoldinum z udziałem finalistki lub finalisty tych zmagań (6.03).
Po trzecie, dla ceniących w muzyce rzeczy nowe NFM Filharmonia Wrocławska przygotowała utwory artystów czasów nam bliższych, jak Kaija Saariaho (27.11), Henri Dutilleux (18.12), Tristan Murail (5.02) i Anna Thorvaldsdottir (30.04). Z kolei dla osób niewyobrażających sobie świąt bez wizyty w salach koncertowych przygotowaliśmy kolędowanie z organistą Karolem Mossakowskim (20.12), koncerty sylwestrowe nad laguną wenecką (30–31.12), sensualne walentynki w aurze bogatego instrumentarium perkusyjnego (14.02) oraz – tradycyjnie już – wykonanie Pasji wg. św. Mateusza Johanna Sebastiana Bacha podczas Wielkiego Tygodnia (21.03). Kolejną propozycją jest seria koncertów kameralnych – w jej ramach w NFM pojawi się na przykład Agata Zubel z Ignacym Lisieckim (6.05), a wcześniej Marcin Masecki wraz z Lutosławski Quartet zaprezentuje impresje na temat 24 Preludiów op. 28Fryderyka Chopina (11.11).
Miłośnicy muzyki filmowej znajdą coś dla siebie podczas takich wydarzeń, jak Minimal Cinematic (6.01) czy Ameryka i film (5.12). Z kolei słuchaczy zafascynowanych dźwiękami muzyki ludowej zainteresuje wieczór Między oberkiem a czardaszem (25.04) lub W drodze do Galicji (14.01). Wyruszymy też w dalsze podróże. Opowieści z wysp (10.10) będą spotkaniem NFM Orkiestry Kameralnej Leopoldinum z muzyką angielską, a zespół LutosAir Quintet zabierze nas za ocean podczas wydarzenia zatytułowanego American Dream (10.12). Wyprawą w tym samym kierunku stanie się też koncertowe wykonanie musicalu My Fair Lady pod batutą Wayne’a Marshalla (5.03). Krótkim wypadem za Nysę Łużycką będzie Pieśń pochwalna (12.02) – NFM Filharmonia Wrocławska i ChórNFM wspólnie zinterpretują wówczas II Symfonię Felixa Mendelssohna Bartholdy’ego, prawykonaną w 1840 roku w saksońskim Lipsku Przyjeżdżając do Polski, tę samą rzekę będą musieli przekroczyć artyści liońskiego zespołu specjalizującego się w muzyce dawnej – Le Concert de l’Hostel Dieu (4.03).
Przedstawione tak pokrótce wydarzenia nie wyczerpują oczywiście repertuaru NFM. Wyjątkowymi muzycznymi świętami są tu festiwale. Jesienią czeka nas 23. edycja Jazztopadu (13–22.11), wiosną zaś 13. Musica Electronica Nova (13–22.05). Nasza przestrzeń jest otwarta dla wszystkich przejawów piękna: foyer gmachu regularnie pojawiają się wystawy sztuki, poza tym w NFM odbywają się spotkania ze znamienitymi osobistościami i pracownikami instytucji. Kwitnąć tu może zatem wrażliwość każdego człowieka. Nie można też zapomnieć o tym, że bogata gama zajęć Działu Edukacji i Popularyzacji Muzyki skierowana jest do wszystkich grup wiekowych. Wszystko po to, by nie przestawać rozmawiać i poznawać, a przez to dbać o wzajemne relacje.
Szczegółowe informacje na temat programu w sezonie 2026/2027 dostępne są na stronie NFM. Bilety można zakupić w Kasie NFM oraz online.
27 września o 18.00 w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu Orkiestra Kameralna Leopoldinum rozpocznie swój nowy sezon artystyczny. W programie koncertu znalazły się utwory Heinricha Ignaza Franza von Bibera, Johanna Sebastiana Bacha, Mieczysława Wajnberga, Pēterisa Vasksa, Pietra Roffiego i Osvalda Golijova. Orkiestrę poprowadzi skrzypek Alexander Sitkovetsky, a partię solową na akordeonie wykona łotewska wirtuozka Ksenija Sidorova.
Ksenija Sidorova / fot. Dario Acosta
Choć Heinrich Ignaz Franz von Biber nie należy dziś do najbardziej znanych postaci epoki baroku, był autorem niezwykle pomysłowym, obdarzonym także dużym poczuciem humoru. Jednym z najpopularniejszych jego utworów jest Battalia à 10 D-dur – kameralna kompozycja przedstawiająca bitwę. Jej pierwsze ogniwo, dynamiczne Presto, zaskakuje słuchaczy nieoczekiwanymi zmianami dynamiki, a także perkusyjnym wykorzystaniem smyczków. W pewnym momencie Biber nakazuje muzykom grę col legno – uderzanie drzewcem smyczka o struny, co daje ostry, szeleszczący dźwięk. Także dramatyczny, pełen wyrazu i żywiołowej energii Koncert klawesynowy d-moll BWV 1052 powstał w czasie baroku. Ten jeden ze szczególnie cenionych utworów Johanna Sebastiana Bacha zabrzmi tym razem w opracowaniu na akordeon i smyczki. Trzyczęściowa II Symfonia kameralna na orkiestrę smyczkową i kotły op. 147 to późne dzieło Mieczysława Wajnberga, napisane w 1987 roku. Kompozytor nie był awangardzistą – jego muzyka jest przystępna, komunikatywna i pełna emocji, nie zrywa też więzi z tradycją.
Drugą część koncertu wypełni dorobek twórców współczesnych. Łotewski artysta Pēteris Vasks The Fruit of Silence ukończył w 2013 roku. Ta praca chóralna oparta została na modlitwie o pokój autorstwa Matki Teresy z Kalkuty. Muzyka ta ma charakter wyciszony, kontemplacyjny i pełen zadumy. Urodzony w 1992 roku Pietro Roffi to włoski akordeonista i kompozytor, słynny wirtuoz swojego instrumentu, doceniany zarówno za umiejętności techniczne, jak i rozległość repertuaru. Jego Hysteria, która zabrzmi tutaj w wersji na akordeon i smyczki, to pełen dynamizmu i rozmachu utwór o wyrazistej rytmice. Osvaldo Golijov zaś urodził się w 1960 roku w Argentynie, ojczyźnie tanga stanowiącego ważne źródło odwołań dla wielu ludzi sztuki. Last Round to jego dramatyczne dzieło na smyczki, sporządzone w 1996 roku. Tytuł nawiązuje do opowiadania Julia Cortázara, a pod względem muzycznym utwór jest hołdem zarówno dla tanga, jak i dla Astora Piazzolli. Program koncertu uzupełnią także polskie i argentyńskie kompozycje taneczne inspirowane tradycją Buenos Aires.
Program:
H.I.F. von Biber Battalia à 10 D-dur: I. Presto
J.S. Bach Koncert klawesynowy d-moll BWV 1052* (wersja na akordeon i smyczki)
M. Wajnberg II Symfonia kameralna na orkiestrę smyczkową i kotły op. 147
***
P. Vasks The Fruit of Silence nr 6* (oprac. na akordeon, wibrafon i smyczki G. Morton)
W szeregach istniejącej od niemal pięćdziesięciu lat NFM Orkiestry Leopoldinum zasiadały już dwa pokolenia muzyków, dzięki czemu mówić można o dojrzałości i ustalonym charakterze zespołu. Funkcję jego dyrektora artystycznego primus inter pares sprawuje obecnie Alexander Sitkovetsky. Podczas festiwalu u jego boku stanie równy mu wirtuoz, Bartłomiej Nizioł. Skrzypkowie i orkiestra wspólnie spoglądać będą w nieuchwytny horyzont. Koncert usłyszymy dziś o 19.00.
Co znajduje się na widnokręgu naszej egzystencji? Pustka, szaleństwo, a może transgresja? U Andrzeja Panufnika granica nieboskłonu rozpływa się w szarości, a czas niemal się zatrzymuje. Kompozycja z początku lat sześćdziesiątych miała być między innymi wspomnieniem polskiego krajobrazu – autor utracił go na wiele lat, gdy uciekł ze stalinowskiej Polski do Wielkiej Brytanii w 1954 roku. Im dłużej wpatrujemy się wraz z twórcą w dal, tym intensywniejsze są rezonanse panufnikowskiej harmoniki. Kiedy jednak odwrócimy wzrok, linia horyzontu nadal będzie prowadzić w nieskończoność. Może właśnie tam modernizm rozpływa się w postmodernizm i zaczyna brakować nam punktu odniesienia – brzmi Concerto grosso Alfreda Schnittkego: audytywna podróż przez zapomniany sen. Kompozytor w 1977 roku marzył o utopii stylistycznej, w której pomieszane ze sobą sugestie muzyki barokowej, języka współczesnego i tanga nie wywoływałoby efektu komicznego. Pierwsze z szeregu concerti grossi artysty to jazda bez trzymanki. Nizioła i Sitkovetsky’ego czeka nawigacja po tym wielowymiarowym morzu.
Po przerwie zabrzmi słynna Rozświetlona noc – sekstet z ostatnich lat XIX wieku, w którym Arnold Schönberg operuje jeszcze językiem romantyzmu. Tematem dzieła jest przebaczenie i afirmacja życia – dwoje kochanków dociera do pewnej granicy, a po przekroczeniu doświadcza tytułowej przemiany. W utworze przyszły wódz ekspresjonistów świadomie popełnił błąd względem zasad harmonii. W ten sposób, jak bohaterowie, przekroczył smugę cienia, idąc w stronę zupełnie nowego muzycznego świata. Przed nami horyzont ekspresji taki, jakim widziano go w 1899 roku.
Program:
Andrzej Panufnik Landscape
Alfred Schnittke Concerto grosso nr 1 na dwoje skrzypiec, klawesyn, preparowany fortepian i smyczki
***
Arnold Schönberg Verklärte Nacht op. 4 – wersja na orkiestrę smyczkową (1943)*
Wykonawcy:
Alexander Sitkovetsky – skrzypce, kierownictwo artystyczne NFM Orkiestry Leopoldinum
Bartłomiej Nizioł – skrzypce
NFM Orkiestra Leopoldinum
Magdalena Cielecka* – narratorka
Czas trwania: 120 minut
Lokalizacja: NFM, Sala Główna ORLEN, estrada w odwróceniu
5 września o 20.00 w Kościele pw. św. Marii Magdaleny będzie wyjątkowa okazja do posłuchania koncertu będącego rekonstrukcją mszy z okazji koronacji doży Marina Grimaniego w Bazylice św. Marka, która odbyła się w Wenecji w 1595 roku. Zaprezentowano m.in. kompozycje Giovanniego i Andrei Gabrielich, Cesarego Bendinellego, Cesaria Gussago i Claudia Merulo. Gabrieli Consort & Players poprowadzi Paul McCreesh.
A Venetian Coronation, 1595 – projekt Paula McCreesha i zespołu Gabrieli Consort & Players – jest rekonstrukcją dźwiękową mszy koronacyjnej weneckiego doży Marina Grimaniego. Były dyrektor Wratislavii Cantans powraca do programu stanowiącego część festiwalu niespełna trzydzieści lat temu. Na jeden wieczór Katedra św. Marii Magdaleny przy ul. Szewskiej zmieni się w lśniącą złotem mozaik i wyłożoną marmurem Bazylikę św. Marka. Usłyszymy śpiewaków rozproszonych po wnętrzu gmachu na tamtejszą modłę, dawne instrumenty i wspaniałe organy. Wykonane zostaną kompozycje mistrzów szkoły weneckiej wraz z częściami liturgii śpiewanymi jednogłosowym chorałem, które towarzyszyły lub mogły towarzyszyć pełnej przepychu uroczystości sprzed ponad czterech wieków.
W drugiej połowie XVI wieku stolica republiki zwanej La Serenissima (‘Najjaśniejsza’) pomimo powolnego zmierzchu swojej potęgi, stała się jednym z najważniejszych ośrodków muzycznych Europy. Artyści zatrudnieni przy świątyni św. Marka wypracowali technikę polichóralną cori spezzati, a instrumenty wykorzystywali wymiennie z głosami wokalnymi. Najważniejszymi twórcami tego czasu byli Andrea Gabrieli oraz jego bratanek i uczeń Giovanni – ich dzieła stanowią lwią (!) część niniejszego koncertu. Nietrudno się domyślić, że właśnie od ich miana zaczerpnął swoją nazwę słynny zespół prowadzony przez McCreesha. Na przesycony splendorem program złoży się też muzyka Claudia Meruli i Cesaria Gussagi, a chwały Wenecji dopełnią majestatyczne utwory na trąbkę, której mistrzem był wówczas Cesare Bendinelli.
Program:
Rekonstrukcja mszy z okazji koronacji doży Marina Grimaniego w Bazylice św. Marka w Wenecji w 1595 roku – utwory m.in. Giovanniego i Andrei Gabrielich, Cesarego Bendinellego, Cesaria Gussago i Claudia Merulo (wersja koncertowa)
Wykonawcy:
Paul McCreesh – dyrygent
Gabrieli Consort & Players
Czas trwania: 85 minut
Lokalizacja: Wrocław, Kościół pw. św. Marii Magdaleny, Katedra Kościoła polskokatolickiego
30 sierpnia w Narodowym Forum Muzyki wysłuchaliśmy pięknego koncertu pod hasłem "Muzyczny dialog". Dialogowali muzycy z Orkiestry Leopoldinum pod przewodnictwem Alexandra Sitkovetsky`ego z artystami Festiwalu Krzyżowa-Music, którym przewodniczyła znakomita skrzypaczka Viviane Hagner. Wystąpił także znany interpretator Bacha i Brittena - angielski tenor Mark Padmore. Prawdziwą "perłą w koronie" okazało się znakomite wykonanie Koncert potrójny C-dur na skrzypce, wiolonczelę, fortepian i orkiestrę op. 56 Ludwiga van Beethovena.
Koncert "Muzyczny dialog": Viviane Hagner (skrzypce), Adam Golka (piano), Aleksiej Stadler (wiolonczela), fot. Karol Adam Sokołowski
Pod szyldem Festiwalu Krzyżowa Music, który odbywał się w tym roku po raz 12, wystąpili w Narodowym Forum Muzyki artyści z całego świata: Amerykanie, Anglicy, Izraelczycy, Niemcy, Hiszpanie... Toczyli "muzyczny dialog" z polskim artystami (i nie tylko) z Orkiestry Leopoldinum. i był to dialog piękny i bardzo różnorodny. Niedzielny koncert rozpoczęło Adagio na smyczki op. 11 - najbardziej popularny utwór Samuela Barbera. Melancholijny w nastroju, a przy tym bardzo piękny. Tempo utworu jest wolne, a elegijne tematy przeplatają się ze sobą ze zmienną dynamiką. Adagio ma za sobą interesującą historię wykonań. Grano je m.in. podczas ceremonii pogrzebowych Franklina D. Roosevelta, Johna F. Kennedy’ego, Alberta Einsteina i po wydarzeniach 11 września 2001. We Wrocławiu zabrzmiało w wykonaniu Orkiestry Leopoldinum z pięknymi partiami skrzypiec Alexandra Sitkovetsky`ego,
Nastrój Adagia kontynuowała niejako kantata Johanna Sebastiana Bacha, a właściwie jej fragment: "Ich habe genug" w wykonaniu artystów Festiwalu Krzyżowa-Music. Kantata została skomponowana na święto Ofiarowania Pańskiego i wykonana po raz pierwszy 2 lutego 1727 roku, a potem wielokrotnie przez Bacha grana i przerabiana. Libretto oparte zostało na kantyku Symeona "Nunc Dimittis". Ich habe genug jest szczególnie piękną, mistyczną kantatą. Człowiek jest w niej stęskniony Boga, dosyć ma ziemskich trosk (Ich habe genug) i chętnie podążyłby do nieba za Symeonem, gdyby Bóg "z łańcuchów ciała zechciał go wybawić". Podczas koncertu w NFM partię solową wykonał Mark Padmore, którego pamiętamy z wielu wspaniałych interpretacji Bacha, m. in. obu Pasji, tu jednak wypadł blado i śpiewał zaledwie poprawnie. Znacznie lepiej wypadli towarzyszący mu muzycy, co nie dziwi, jeśli przyjrzymy się ich muzycznym biografiom. Szczególnie wyróżniał się towarzyszący śpiewakowi flecista Natan Ca` Zorzi - izraelski muzyk, który mimo młodego wieku występował jako solista i flecista z wieloma orkiestrami w Europie i w Izraelu, takimi jak Israel Philharmonic Orchestra, Bayerische Philharmonie i Jerusalem Symphony Orchestra. Dzielnie wspierała go Mathilde Milwidsky – brytyjska skrzypaczka wyróżniona niedawno tytułem Wschodzącej Gwiazdy Classic FM, doceniona przez Charlotte Gardner z The Strad za „perfekcyjną intonację oraz piękne kształtowanie i kolorystykę, dzięki której doskonale oddawała każdy nowy stylistyczny i emocjonalny wymiar”. Tak było i tym razem. Obok niej wystąpiła inna brytyjska skrzypaczka, Jennifer Pike, która ukończyła z wyróżnieniem studia muzyczne w Lady Margaret Hall w Oksfordzie w 2012 roku, gdzie obecnie jest artystką rezydentką, a wcześniej otrzymywała znaczące nagrody w konkursach, m. in. nagrodę BBC Young Musician of the Year Award za wykonanie Koncertu skrzypcowego Mendelssohna z Orkiestrą Symfoniczną BBC pod dyrekcją Sir Andrew Davisa. Ponadto zagrał Macintyre Taback, amerykański wiolonczelista – absolwent prestiżowych uczelni, m. in. Juilliard School, Yale University, Eastman, a także twórca festiwalu Bennetts Point Cello Seminar w Karolinie Południowej. Na altówce zagrał Amerykanin Brian Isaacs, absolwent Uniwersytetu Yale, członek Karajan-Akademie der Berliner Philharmoniker, gdzie jego mentorem jest Sebastian Krunnies. Studiuje jednocześnie u Tabei Zimmermann w ramach programu Konzertexamen w HfMDK Frankfurt. W kantacie wystąpiła też niemiecka kontrabasistka Antonia Hadulla, która studiuje w Szkole Muzycznej im. Hannsa Eislera w Berlinie pod kierunkiem profesora Esko Laine, a od kwietnia 2022 roku jest również członkinią Akademii Staatskapelle Berlin. Wystąpił też grając na klawesynie wybitny polski organista, klawesynista, improwizator – Tomasz Głuchowski.
"Muzyczny dialog": Natan Ca` Zorzi (flet) i Mark Padmore (teno)
Pierwszą część koncertu dopełniła muzyka Roberta Schumanna: Kwintet fortepianowy Es-dur op. 44, w którym obok wymienionych powyżej skrzypaczek, altowiolinisty i wiolonczelisty, wystąpił grający na fortepianie hiszpański muzyk urodzony w Niemczech - Claudio Martínez Mehner. Dedykowany żonie, pianistce Klarze Schumann, Kwintet jest jednym z najważniejszych arcydzieł muzyki kameralnej XIX wieku. Rozpoczyna go sonatowa w formie, dynamiczna część pierwsza: Allegro brillante, po czym następuje zmiana nastroju: marsz o dramatycznym i elegijnym charakterze (In modo d'una marcia. Un poco largamente), który przechodzi w części trzeciej w szybkie i błyskotliwe Scherzo: Molto vivace, po którym następuje monumentalny finał łączący główne motywy pierwszego i ostatniego tematu. Wykonanie tak bardzo przypadło do gustu publiczności, że biła brawo po każdej części. Mnie najbardziej porwało Scherzo: Molto vivace. Ale najlepsze było jeszcze przed nami!
A po przerwie nastąpiła zupełna zmiana nastroju: Orkiestra Leopoldinum pod AlexandremSitkovetsky`m brawurowo zagrała poemat symfoniczny Wojciecha Kilara: Orawa, który tytułem nawiązuje do nazwy regionu na pograniczu Polski i Słowacji, a także do nazwy rzeki, co w jakimś sensie korespondowało z ideą "muzycznego dialogu" koncertu. Wykonanie wspaniałe, porywające! Ten kameralny, efektownie napisany utwór opiera się na tyle prostym, co trudnym do wykonania założeniu. Chodzi mianowicie o pokazanie w ramach ścisłego zapisu współczesnej partytury, istoty góralskiego muzykowania: chęci uchwycenia czegoś, co samo w sobie jest spontaniczne, zaimprowizowane, żywiołowe i nieprzewidywalne. Te atrybuty ludowego muzykowania, doświadczane tylko w bezpośredniej z nim styczności, dają się w Orawie silnie odczuć i rozpoznać w stopniowo różnicowanej dynamice i fakturze, zaskakującym w rozmieszczeniu akcentów planie rytmicznym, logicznej i intensywnej narracji. Kompozycja jest niejako nakreślonym środkami muzycznej ekspresji obrazem górskiego kolorytu, nasyconego witalną energią i jakimś urzekającym światłem.
I kiedyśmy się tak rozgrzali Orawą, nastąpiła kolejna zmiana nastroju, będąca "perłą w koronie" całego tego niezwykłego wieczoru: zagrano Koncert potrójny C-dur na skrzypce, wiolonczelę, fortepian i orkiestrę op. 56 Ludwiga van Beethovenaw wersji Detleva Glanerta na trio fortepianowe, kwintet dęty i smyczki. W tej części wieczoru prym wiodła wybitna niemiecko-koreańska skrzypaczka Viviane Hagner, regularnie występująca jako solistka z czołowymi orkiestrami, takimi jak Berlińska Filharmonia , Staatskapelle Berlin , Chicago Symphony , New York Philharmonic, Montreal Symphony i BBC Symphony, współpracując z czołowymi dyrygentami, takimi jak Daniel Barenboim , Kent Nagano , Claudio Abbado , Zubin Mehta... Trio dopełniał znakomity rosyjski wiolonczelista Aleksiej Stadler, który mieszka obecnie w Niemczech, oraz polsko-amerykański pianista Adam Golka, laureat wielu nagród, występujący z wieloma koncertami z orkiestrami, m.in.: szkocką BBC, zespołami w Atlancie, Houston, Dallas, Indianapolis, New Jersey, Phoenix, San Diego, Fort Worth, Vancouver, Seattle, Ottawie.
Koncert C-dur na fortepian, skrzypce i wiolonczelę op. 56 Ludwig van Beethoven skomponował w 1803 roku, opublikował zaś rok później. Został napisany dla księcia Franza Josepha Lobkowitza, uzdolnionego pianisty – melomana, protektora i ucznia Beethovena. Wydaje się, że nadrzędnym celem tej zgrabnie skrojonej kompozycji jest przyjemność muzykowania: pełnego energii wzajemnego oddziaływania orkiestry oraz trzech solowych instrumentów: fortepianu, skrzypiec i wiolonczeli, tworzącego pełną niuansów muzyczną grę. To utwór, którego wysłuchanie sprawia wielką przyjemność, a w interpretacji tak znakomitych muzyków, którym towarzyszyła fantastyczna i nieustannie rozkwitająca pod Sitkovetsky`m Orkiestra Leopoldinum okazał się wręcz zachwycający. Owacje na stojąco były tym razem absolutnie uzasadnione.
W dniach 3–13 września 2026 r. we Wrocławiu oraz innych miastach Dolnego Śląska,na Opolszczyźnie i w Wielkopolsce odbędzie się 61. Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego. Hasłem tegorocznej edycji jest "Smuga cienia".
Wystąpią: Thomas Guggeis, Chór NFM i NFM Filharmonia Wrocławska; Giovanni Antonini z Il Giardino Armonico; Alexander Sitkovetsky, Bartłomiej Nizioł i NFM Orkiestra Leopoldinum; Paul McCreesh z Gabrieli Consort & Players; Ars Cantus; Chór Accademia Bizantina i Chór Capella Cracoviensis pod dyrekcją Ottavia Dantone; Emilio Pomarico z Ensemble Musikfabrik; Jerzy Maksymiuk, Małgorzata Podzielny, Chór Dziewczęcy NFM, Chór Chłopięcy NFM; BREZZA; Andrzej Kosendiak z Wrocław Baroque Ensemble; Les 4 Sens; Daniele Gatti i Staatskapelle Dresden oraz inni.
Program festiwalu
02.09 śr. 17:00
Projekcja filmu „Smuga cienia” (1976, reż. Andrzej Wajda)
Wrocław, Muzeum Pana Tadeusza, Oddział Zakładu Narodowego im. Ossolińskich
Wstęp możliwy z biletem na dowolny koncert 61. Wratislavii Cantans. Wejściówki dostępne są w kasie Muzeum Pana Tadeusza.
3.09.2026, czwartek, 19.00
NFM, Sala Główna ORLEN
Samson i Dalila
Wykonawcy:
Thomas Guggeis – dyrygent
Brian Jagde – tenor
Anita Rachvelishvili – mezzosopran
Kostas Smoriginas – baryton
Chór NFM
Lionel Sow – kierownictwo artystyczne Chóru NFM
NFM Filharmonia Wrocławska
Program:
Camille Saint-Saëns Samson i Dalila op. 47
4.09.2026, piątek, 19.00
NFM, Sala Czerwona
Sì dolce è’l tormento
Wykonawcy:
Giovanni Antonini – flety podłużne, dulcjan, kierownictwo artystyczne
Angelica Antonini – sopran
Il Giardino Armonico:
Stefano Barneschi, Angelo Calvo – skrzypce
Giulio Padoin – wiolonczela
Giulia Genini – flety podłużne, dulcjan
Andrea Inghisciano, David Brutti – kornety
Margret Köll – harfa
Riccardo Doni – klawesyn, pozytyw organowy
Program:
Claudio Monteverdi Sinfonia z opery Il ritorno d’Ulisse in patria SV 325
Tarquinio Merula Ciaccona
Dario Castello Sonata X à 3
Salomone Rossi Sinfonia in eco à 3
Giovanni Battista Riccio Sonata à 4
Benedetto Ferrari Amanti, io vi so dire
Marco Uccellini Aria sopra „La Bergamasca”
Claudio Monteverdi Sì dolce è 'l tormento SV 332
Dario Castello Sonata XVII à 4 in eco
***
Tarquinio Merula Or ch’è tempo di dormire (Canzonetta spirituale sopra alla nanna)
Dario Castello Sonata 12 à 3
Salomone Rossi Gagliarda „Zambalina” oraz Sinfonia grave à 5
Dominika Stoga, Katarzyna Szymko-Kawalec – animacje dźwiękiem
Martyna Bulińska, Agnieszka Grudzień-Gaczyńska – prowadzenie
5.09.2026, sobota, 15.00 i 18.00
Wrocław, Muzeum Pana Tadeusza, Oddział Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, Salon romantyczny
Podróże Guliwera
Wykonawcy:
Alexander Sitkovetsky – skrzypce
Bartłomiej Nizioł – skrzypce
Program:
Georg Philipp Telemann Intrada, nebst burlesquer Suite D-dur na dwoje skrzypiec „Podróże Guliwera” TWV 40:108
Henryk Mikołaj Górecki Sonata na dwoje skrzypiec op. 10
Siergiej Prokofiew Sonata C-dur na dwoje skrzypiec op. 56
Bartłomiej Nizioł – improwizacje
5.09.2026, sobota, 20.00
Wrocław, Kościół pw. św. Marii Magdaleny, Katedra Kościoła polskokatolickiego
Koronacja wenecka 1595
Wykonawcy:
Paul McCreesh – dyrygent
Gabrieli Consort & Players
Program:
Rekonstrukcja mszy z okazji koronacji doży Marina Grimaniego w Bazylice św. Marka w Wenecji w 1595 roku – m.in. utwory m.in. Giovanniego i Andrei Gabrielich, Girolama Bendinellego, Giovanniego Paoli Cimy i Claudia Merulo (wersja koncertowa)
6.09.2026, niedziela, 10.00, 11.00, 12.00, 13.00
NFM, Sala Czarna
Rejs w nieznane
Koncerty Gordonowskie
Wykonawcy:
Magdalena Zawartko z zespołem
Dominika Stoga, Katarzyna Szymko-Kawalec – animacje dźwiękiem
Martyna Bulińska, Agnieszka Grudzień-Gaczyńska – prowadzenie
6.09.2026, niedziela, 12.00
NFM, Sala Kameralna
Noumen 5
Projekt „10/100” – zamówienia kompozytorskie na 100-lecie Polskiego Radia
Wykonawcy:
proMODERN:
Marta Czarkowska – sopran
Katarzyna Szymkowiak – mezzosopran
Martyna Jankowska – mezzosopran
Aleksander Rewiński – tenor
Krzysztof Chalimoniuk – baryton
Piotr Pieron – bas, kierownictwo artystyczne
Program:
Aleksander Kościów Noumen 5 (prawykonanie)
Utwór Noumen 5 Aleksandra Kościówa powstał na zamówienie Polskiego Radia w ramach obchodów 100-lecia Polskiego Radia
6.09.2026, niedziela, 16.00
NFM, Sala Czerwona
Burze namiętności
Wykonawcy:
Marta Niedźwiecka – prowadzenie, kierownictwo artystyczne, klawesyn
Uczestnicy 50. Kursu Interpretacji Muzyki Oratoryjnej i Kantatowej
Zespół instrumentalny
Program:
Louis-Nicolas Clérambault
Le Jaloux; Médée; Poliphêmeme; Le Triomphe de la paix – kantaty
Współorganizator: Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu
6.09.2026, niedziela, 19.00
NFM, Sala Główna ORLEN, estrada w odwróceniu
Na spokojnym, ciemnym morzu
Recital Andrzeja Filończyka
Wykonawcy:
Andrzej Filończyk – baryton
Sasha Yankevych – fortepian
Program:
M. Karłowicz Zawód; Śpi w blaskach nocy; Na spokojnym, ciemnym morzu; Nie płacz nade mną; Idzie na pola; Skąd pierwsze gwiazdy; Mów do mnie jeszcze; Pamiętam ciche, jasne, złote dnie; Po szerokim morzu
S. Moniuszko Dwie zorze; Kozak; Złota rybka; Morel; Znasz-li ten kraj; Pielgrzym; Wędrowna ptaszyna
K. Szymanowski Słońce, słońce – aria z opery Król Roger op. 46
S. Moniuszko Kto z mych dziewek serce której – aria z opery Straszny dwór; Skąd tu przybyła – aria z opery Halka
7.09.2026, poniedziałek, 19.00
Wrocław, Ratusz, Sala Wielka
De Machaut – miłość, polityka i fortuna
Wykonawcy:
Ars Cantus:
Aleksandra Hanus – śpiew
Monika Wieczorkowska – śpiew
Radosław Pachołek – śpiew
Maciej Gocman – śpiew
Piotr Karpeta – śpiew
Agnieszka Obst-Chwała – fidel
Ewa Prawucka – pozytyw
Tomasz Dobrzański – citola, flet podłużny, douçaine, kierownictwo artystyczne Ars Cantus
Program:
Guillaume de Machaut – motety i ballady
8.09.2026, wtorek, 19.00
NFM, Sala Główna ORLEN, estrada w odwróceniu
Horyzont
Wykonawcy:
Alexander Sitkovetsky – skrzypce, kierownictwo artystyczne NFM Orkiestry Leopoldinum
Bartłomiej Nizioł – skrzypce
NFM Orkiestra Leopoldinum
Program:
Andrzej Panufnik Landscape
Alfred Schnittke Concerto grosso nr 1
***
Arnold Schönberg Verklärte Nacht op. 4
9.09.2026, środa, 19.00
Wrocław, Kościół pw. św. Marii Magdaleny, Katedra Kościoła polskokatolickiego
9 października o 19.00 NFM Filharmonia Wrocławska otworzy nowy sezon artystyczny. Orkiestrę poprowadzi maestro Jacek Kaspszyk – dyrygent od lat związany z najważniejszymi polskimi orkiestrami i uznawany za wybitnego interpretatora muzyki późnego romantyzmu, a jako solista wystąpi brytyjski wirtuoz wiolonczeli – Steven Isserlis. Program wieczoru połączy dwa dzieła utrzymane w tonacji e-moll: melancholijny Koncert wiolonczelowy Edwarda Elgara oraz pełną zaskakujących kontrastów VII Symfonię Gustava Mahlera.
Steven Isserlis / fot. Jean Baptiste Millot
Edward Elgar był tradycjonalistą. Nie interesowało go poszukiwanie nowych dróg, a jego język muzyczny pozostawał silnie zakorzeniony w estetyce romantycznej. Koncert wiolonczelowy e-moll należy do późnych kompozycji artysty. Powstał w 1919 roku i często bywa postrzegany jako dzieło podsumowujące nie tylko twórczość Elgara, lecz wręcz całą epokę odchodzącą w przeszłość po dramatycznych wydarzeniach I wojny światowej. Choć gatunek ten kojarzy się zazwyczaj z muzyką efektowną i popisową, to ten utwór ma charakter introspekcyjny, liryczny i melancholijny. Dominuje w nim atmosfera zadumy i wyciszenia. Został napisany w czasie, gdy sztuka Elgara zaczynała tracić popularność, dlatego także samo dzieło przez wiele lat pozostawało niedocenione. Przełom nastąpił dopiero w 1965 roku, kiedy ukazało się nagranie z udziałem zaledwie dwudziestoletniej Jacqueline du Pré. Jej interpretacja przyczyniła się do ogromnego zainteresowania utworem, które trwa do dziś. W NFM partię solową wykona brytyjski wirtuoz Steven Isserlis, jeden z najwybitniejszych wiolonczelistów naszych czasów. Artysta gra na pochodzącym z pracowni Stradivariusa instrumencie „Marquis de Corberon” z 1726 roku. Muzyk regularnie występuje z najważniejszymi orkiestrami świata, a jego nagrania zdobyły liczne nagrody. Jest również autorem popularnych książek dla dzieci, przybliżających życie i twórczość wielkich kompozytorów.
Po przerwie zabrzmi VII Symfonia e-mollGustava Mahlera, reprezentująca świat skrajnie odmienny od koncertu Elgara. To dzieło radykalne pod względem języka muzycznego, pełne kunsztownych, a momentami wręcz celowo przerysowanych efektów kolorystycznych. Nieoficjalny podtytuł kompozycji brzmi „Pieśń nocy”. Choć Mahler nigdy oficjalnie go nie zaakceptował, pozostawił liczne wskazówki dotyczące interpretacji utworu. Uporczywy rytm pierwszego ogniwa ma przypominać rytm wioseł, drugie inspirowane było "Strażą nocną" Rembrandta, trzecie autor nakazał wykonywać „cieniście”, czwarte ma charakter czułej serenady z rozbudowanymi partiami gitary i mandoliny, a pompatyczny finał twórca podsumował słowami: „świat jest mój!”. Przez długi czas VII Symfonia pozostawała na marginesie repertuaru dyrygenckiego. Dopiero w drugiej połowie XX wieku zaczęto wykonywać ją częściej, a publiczność stopniowo doceniła oryginalność i niezwykłe bogactwo barw tego dzieła.. –
30 sierpnia o 18.00 w Narodowym Forum Muzyki zabrzmi "Muzyczny dialog", w którym udział wezmą: NFM Orkiestra Leopoldinum, prowadzona rzez jej dyrektora artystycznego i skrzypka Alexandra Sitkovetsky’ego, oraz Krzyżowa-Music – międzynarodowy festiwal muzyki kameralnej w Polsce, którego dyrektorką artystyczną jest skrzypaczka Viviane Hagner. Usłyszymy wybitne dzieła Ludwiga van Beethovena, Orawa Wojciecha Kilara, a Johanna Sebastiana Bacha w wykonaniu między innymi Marka Padmore’a. W samym sercu programu natomiast znajdzie się klejnot kameralistyki, zachwycający Kwintet fortepianowy Es-dur op. 44 Roberta Schumanna.
Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej Krzyżowa-Music odbywa się w tym roku po raz dwunasty na Dolnym Śląsku: w samej Krzyżowej oraz w Świdnicy, Jaworze, Szczawnie-Zdroju i we Wrocławiu. Wybitni muzycy naszych czasów, tacy jak Alfred Brendel, Krzysztof Jabłoński, Andrea Lucchesini, Midori, Olli Mustonen czy Tabea Zimmermann, spotykają się wówczas z najzdolniejszymi młodymi talentami z całego świata. Wspólnie wypracowują bogaty i fascynujący repertuar muzyki kameralnej – od Bacha aż po współczesność – prezentując te dzieła na najwyższym poziomie podczas licznych warsztatów i koncertów. Artyści o różnych poglądach i odmiennych korzeniach kulturowych szukają w Krzyżowej wspólnego języka i uczą się od siebie nawzajem, dążąc do doskonałego brzmienia.
To jednak znacznie więcej niż festiwal. Krzyżowa jest historycznie ważnym miejscem spotkań i refleksji: podczas II wojny światowej grupa odważnych ludzi tworzyła tam wizję pokojowej Europy – tej samej Europy, która pozwala nam dzisiaj budować międzynarodową przyjaźń i porozumienie poprzez jednoczenie muzyków ze wszystkich zakątków świata. Kluczowym elementem projektu jest inspirowanie artystów do tego, by uświadomili sobie swoją odpowiedzialność społeczną i funkcję, jaką pełnią, kiedy stają się wzorcami do naśladowania.
Program:
S. Barber Adagio na smyczki
J.S. Bach Schlummert ein – aria z kantaty Ich habe genug BWV 82
R. Schumann Kwintet fortepianowy Es-dur op. 44
***
W. Kilar Orawa
L. van Beethoven Koncert potrójny C-dur na skrzypce, wiolonczelę, fortepian i orkiestrę op. 56
Wykonawcy:
Dyrektorzy artystyczni:
Alexander Sitkovetsky
Viviane Hagner
Alexander Sitkovetsky – skrzypce i prowadzenie
Viviane Hagner – skrzypce
Alexey Stadler – wiolonczela
Adam Golka – fortepian
Mark Padmore – tenor
NFM Orkiestra Leopoldinum
Muzycy Festiwalu Krzyżowa-Music
Czas trwania: 120 minut
Lokalizacja: NFM, Sala Główna ORLEN, estrada w odwróceniu
Ceniony szczególnie za ogromną żywiołowość i wyrazistość interpretacji Jerzy Maksymiuk obchodzi w tym roku podwójne święto – siedemdziesięciolecie pracy artystycznej oraz dziewięćdziesiąte urodziny. Podczas koncertu "Gra fal" w dniu 11 września o 19.00, w ramach festiwalu Wratoslavia Cantans, pod batutą zasłużonego dyrygenta NFM Filharmonia Wrocławska wykona kompozycje Benjamina Brittena oraz szczególnie ukochanego przez Maestra Claude’a Debussy’ego. Kiedy do muzyków dołączy Chór NFM, zabrzmi Symfonia Psalmów Igora Strawińskiego. Wcześniej, o 18.00, na Placu Wolności przed NFM zostanie odsłonięta tablica upamiętniająca współpracę Jerzego Maksymiuka z Narodowym Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu.
Wydarzenie rozpocznie Chór Dziewczęcy NFM i Chór Chłopięcy NFM, a na organach zagra Mikołaj Szczęsny. Zabrzmi wtedy The Call of Wisdom, a dziełem Anglika Willa Todda zadyryguje Małgorzata Podzielny. Z obchodami obu rocznic Maestra Maksymiuka utwór ten łączą okoliczności powstania. Ułożony został bowiem również z okazji jubileuszu – zamówiono go na odbywające się w 2012 roku w Katedrze św. Pawła w Londynie nabożeństwo dziękczynne wpisujące się w celebrację sześćdziesięciolecia panowania brytyjskiej królowej Elżbiety II.
Zaraz potem usłyszymy poemat symfoniczny Morze, oddający groźne piękno nieposkromionego żywiołu poprzez przywoływane w muzyce nastroje. Prawykonana w 1905 roku kompozycja Debussy’ego olśniewa do dziś. W jej otwarciu, zatytułowanym Od świtu do południa na morzu, Francuz sugeruje poranne przebudzenie świata przyrody i zmysłów. Kończy je zaznaczone świetlistym chorałem nadejście pory południa, „chwili najkrótszego cienia” – jak Friedrich Nietzsche opisywał ten ważny w jego dorobku symbol. Kolejne ogniwo to Gra fal – pełne życia scherzo. A początek finału o tytule Rozmowy wiatru z morzem jest czytelną zapowiedzią burzy.
Druga odsłona wieczoru rozpocznie się prezentacją również nawiązującego do morskiego krajobrazu Four Sea Interludes. Pochodzą one z najsłynniejszej opery Benjamina Brittena – "Peter Grimes". Jej akcja rozgrywa się w rybackiej wiosce położonej na wybrzeżu wschodniej Anglii. Cztery wyjątki z kompozycji, które w pierwotnym układzie towarzyszyły zmianie scenografii, twórca zdecydował się przeznaczyć do samodzielnego wykonywania. W sugestywny sposób przedstawiają one świt, poranek, księżycową noc i burzę na morzu.
Program koncertu zwieńczy Symfonia psalmów – wyrastające ze sfery sakralnej arcydzieło Igora Strawińskiego z 1930 roku. Artysta opracował wersety trzech fragmentów biblijnej Liber Psalmorum. Odnosząc się do sugerowanego przez tytuł kształtu muzyki, wyjaśniał, że jest to po prostu „symfonia, do której włączył psalmy przeznaczone do śpiewania” – w rzeczywistości miał on, jak twierdził, „wykonywanie psalmów poddać symfonizacji”. Znaczenie tego zagadkowego komentarza wyjaśnia się podczas słuchania efektów jego pracy. Zastosowany przez Strawińskiego nowoczesny język dźwiękowy stapia się tu ze starożytnymi tekstami w organiczną całość.
Program:
Will Todd The Call of Wisdom*
Claude Debussy Morze – poemat symfoniczny
***
Benjamin Britten Four Sea Interludes z opery Peter Grimes op. 33a
Prezentujemy album Narodowego Forum Muzyki i CD Accord – "Witold Lutosławski. Opera omnia 09 – drobiazgi". Witold Lutosławski. Opera omnia to realizowana od kilku lat przez instytucję i wydawnictwo wyjątkowa seria, w ramach której nagrywane są dzieła wszystkie Witolda Lutosławskiego. Kolejna, dziewiąta część zawiera piosenki dla dzieci, a także fortepianowe "Bukoliki", "Melodie ludowe", "Trzy utwory dla młodzieży" i "Dwie etiudy" tego wybitnego polskiego kompozytora.
Na płycie wystąpiły Chór Dziewczęcy NFM i Chór Chłopięcy NFM z towarzyszeniem Agnieszki Lewandowskiej-Gryś pod dyrekcją Małgorzaty Podzielny oraz pianista Michał Michalski i – również grające na fortepianie – przedstawicielki najmłodszego pokolenia: Zofia Zaleska, Lena Paczek i Alicja Wojtkowska.
"Dziewiąta płyta w naszej serii jest w istocie kontynuacją płyty siódmej. Oto Lutosławski piszący dla dzieci (choć niekoniecznie „o dzieciach”), spadkobierca wielkiej tradycji Schumanna, Czajkowskiego, Debussy’ego i – zwłaszcza – Bartóka. Poza tym artysta wędrujący po szczególnym terytorium na styku folkloru „dorosłego” i dziecięcego (które to sfery wielokrotnie się zazębiają) i – okazjonalnie, ale wyraziście – wkraczający na teren muzycznej dydaktyki, tu już najzupełniej dorosłej i suwerennej artystycznie. Zarazem mamy tu nawiązanie do pierwszego krążka Dzieł wszystkich z muzyką kameralną, gdyż są tam dwie autorskie przeróbki: Bukolik i czterech spośród Melodii ludowych. Z punktu widzenia dramaturgii płyta jest hybrydą z przeplatającymi się utworami wokalnymi i instrumentalnymi. Z perspektywy historycznej – dokumentem twórczości z lat pięćdziesiątych (…)".
Rafał Augustyn, fragment eseju Les petits riens?... zamieszczonego w booklecie płyty
Witold Lutosławski. Opera omnia 09 – drobiazgi
Wykonawcy:
Małgorzata Podzielny – dyrygent, kierownictwo artystyczne zespołów wokalnych
12. Piosenka na Prima Aprilis (sł. by Roman Pisarski)
Melodie ludowe na fortepian(1945)
13. I. Ach, mój Jasieńko
14. II. Hej, od Krakowa jadę
15. III. Jest drożyna, jest
16. IV. Pastereczka
17. V. Na jabłoni jabłko wisi
18. VI. Od Sieradza płynie rzeka
19. VII. Panie Michale
20. VIII. W polu lipeńka
21. IX. Zalotny
22. X. Gaik
23. XI. Gąsior
24. XII. Rektor
Piosenki dziecinne na głos i fortepian (1958)
25. Siwy mróz
26. Malowane miski
27. Bajka iskierki
28. Butki za cztery dudki
29. Kap… kap… kap…
30. Plama na podłodze
Trzy utwory dla młodzieży na fortepian (1953)
31. I. Czteropalcówka
32. II. Melodia
33. III. Marsz
34. Wianki na głos i fortepian (1953)
(sł. Stefania Szuchowa)
Dwie etiudy na fortepian (1940–1941)
35. I. Allegro
36. II. Non troppo allegro
37. Pożegnanie wakacji na głos i fortepian (1953)
(sł. Lucyna Krzemieniecka)
* Piosenki zostały zebrane i wydane przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne w kilku zbiorach; uporządkowano je według czasu powstania i autorów słów – nie stanowią cyklów.
Nagrano w Sali Głównej ORLEN Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, w dniach 7–9 lipca 2025 roku.
Album zarejestrowano w doskonałej akustycznie Sali Głównej ORLEN i można go zakupić w Kasie NFM, w księgarni Niskie Łąki oraz online w Sklepie NFM. Za reżyserię nagrań, montaż oraz mastering odpowiadała Ewa Lasocka (CD Accord).
W serii Witold Lutosławski. Opera omnia dotychczas ukazały się:
Witold Lutosławski. Opera omnia 01 – Muzyka kameralna
Witold Lutosławski. Opera omnia 02 – II i IV Symfonia
Witold Lutosławski. Opera omnia 03 – Preludia i fuga na 13 instrumentów smyczkowych, Koncert podwójny na obój, harfę i orkiestrę kameralną
Witold Lutosławski. Opera omnia 04 – Koncert na orkiestrę, Symfonia nr 1
Witold Lutosławski. Opera omnia 05 – Zacieranie szlaków, przecieranie szlaków
Witold Lutosławski. Opera omnia 06 – Twórczość z instrumentem wiodącym
Witold Lutosławski. Opera omnia 07 – Piosenki dla dzieci
7 sierpnia 2026 roku premierę będzie miał nowy album Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu, nagrany przez Bartłomieja Nizioła oraz Wrocławską Orkiestrę Barokową pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. Znalazł się na nim komplet koncertów skrzypcowych Feliksa Janiewicza, w tym nagranie II Koncertu E-dur, które jest światową premierą fonograficzną.
"Koncerty Feliksa Janiewicza należą do wczesnej fazy stylu brillant, który właśnie wtedy rozwijał się na gruncie wiolinistyki, również dzięki naszemu rodakowi. Nowoczesność tej muzyki nie była łatwa w odbiorze dla ówczesnych słuchaczy; pewna młoda Angielka opisała ją jako „może zbyt piękną”, albowiem rozbudowane partie solowe ją przytłoczyły. Styl brillant przeszedł przez muzykę gitarową (koncerty z orkiestrą Maura Giulianiego i jego występy w Wiedniu) do fortepianowej. Nawet Beethoven usiłował zaadaptować zewnętrzne cechy stylu, który jednak najdojrzalszą formę uzyskał w twórczości Johanna Nepomuka Hummla i Fryderyka Chopina.
Styl brillant, epoka wirtuozerii przygotowującej grunt pod nadchodzący dopiero romantyzm, to nie tak znowu krótka faza w historii muzyki, bo trwająca około pół stulecia. Podwaliny pod jej rozwój położył m.in. Feliks Janiewicz, a genialnie podsumował ją Fryderyk Chopin. Obaj działali głównie za granicą, lecz żaden z nich nie zapomniał o swych korzeniach. Przynależność ich dorobku do kultury polskiej nie budzi żadnych wątpliwości i po dziś dzień są oni jej ponadczasowymi ambasadorami".
Krzysztof Komarnicki, fragment eseju zamieszczonego w booklecie dołączonym do płyty
Feliks Janiewicz – Complete Violin Concertos
Wykonawcy:
Bartłomiej Nizioł – skrzypce
Andrzej Kosendiak – dyrygent
Wrocławska Orkiestra Barokowa
Program: Feliks Janiewicz (1762–1848)
CD 1
I Koncert skrzypcowy F-dur (ok. 1788)
1. Moderato
2. Romance
3. Rondo
II Koncert skrzypcowy E-dur* (ok. 1788)
4. Allegro moderato
5. Adagio
6. Polonaise: Allegro moderato
III Koncert skrzypcowy A-dur (ok. 1791)
7. Allegro
8. Adagio
9. Rondo
CD 2
IV Koncert skrzypcowy A-dur (ok. 1797)
1. Moderato
2. Adagio
3. Rondo: Allegretto
V Koncert skrzypcowy e-moll (1803–1807)
4. Largo. Allegro moderato
5. Adagio
6. Rondo: Allegretto
* Światowa premiera fonograficzna
Autor wszystkich kadencji: Bartłomiej Nizioł
Nagrano w Sali Głównej ORLEN Narodowego Forum Muzyki:
29–30.04.2025 – I Koncert skrzypcowy F-dur i II Koncert skrzypcowy E-dur
17.02.2025 – III Koncert skrzypcowy A-dur
18–19.02.2024 – IV Koncert skrzypcowy A-dur i V Koncert skrzypcowy e-moll
Reżyseria nagrania, montaż i mastering: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko, Agnieszka Szczepańczyk, Antoni Grzymała
.png)
