Spotkajmy się w mieście! Spacer i wykład w Muzeum Architektury

Podczas październikowej odsłony cyklu “Spotkajmy się w mieście!” Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza do wspólnego odkrywania nieznanych faktów z bogatej historii ulicy Marszałka Józefa Piłsudskiego! Dlaczego przed wojną nazywała się ulicą Ogrodową? Jakich obiektów zlokalizowano wzdłuż niej najwięcej i dlaczego? Przed czym strzegły nas jej neony, a do czego zachęcały?

16 października o godz. 12.00  Mateusz Parużyński opowie nam historię ulicy Piłsudskiego – jej charakterystycznych budynków i niezrealizowanych koncepcji. Sięgnie nie tylko po archiwalne fotografie, ale także lokalną kinematografię. Podczas wykładu w Muzeum Architektury razem powspominamy dawną Piłsudskiego, a w piątek 18 października, wybierzemy się na wspólny spacer.

• 18.10.2024, godzina 12.00 – spacer po ulicy Piłsudskiego
• Czas trwania: max 1,5 godziny
• Zbiórka: przed wejściem głównym na dworzec PKP
• Zakończenie: przy Barze Wiking, ul. Piłsudskiego 14

Prowadzący: Mateusz Parużyński 

Na oba wydarzenia wstęp wolny, nie trzeba się zapisywać!

informacja prasowa

Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza: wydarzenia 15 - 21 lipca

 Wystawy, warsztaty plastyczne, spacery rodzinne, czyli jak spędzić lato z Muzeum Architektury.

czwartek 18 lipca 2024, godzina 11.00
Szlakiem legend, czyli tajemnice zabytków Ostrowa Tumskiego | spacer rodzinny 

Czy przechodziliście kiedyś przez Bramę Kluskową? Czy widzieliście łyse aniołki w dekoracji pomnika św. Jana Nepomucena? Chcecie poznać wszystkie sekrety katedry św. Jana Chrzciciela?

Zapraszamy na spacer rodzinny Szlakiem legend, czyli tajemnice zabytków Ostrowa Tumskiego, który zorganizujemy dla Was w czwartek 18 lipca.

To spacery przygotowane z myślą o dzieciach, ale mamy nadzieję, ze równie dobrze będą bawić się na nich ich opiekunowie. Zapisujcie się i dołączcie do nas!

KIEDY: 18 lipca 2024, godzina 11.00

GDZIE: zbiórka przed wejściem głównym do Katedry św. Jana Chrzciciela na Ostrowie Tumskim, pl. Katedralny 18

DLA KOGO: dzieci 7-14 lat wraz z opiekunami

WSTĘP: wolny, ale obowiązują zapisy: katarzyna.samotyj@ma.wroc.pl

sobota 20 lipca 2024, godzina 12.00
Druk gradientowy w technice linorytu | warsztaty 

Soczewka, lustro i zagadkowe vue d’optique – tylko tyle i aż tyle potrzeba, aby przenieść się w świat barwnych i tętniących życiem ulic XVIII-wiecznych miast. Miejsca uwiecznione na dawnych rycinach ze zbiorów MA zobaczyć możecie oczywiście na naszej wystawie czasowej Vue d’optique i maszyny optyczne. Ale jak takie ryciny powstawały?

Jeśli jesteście ciekawi technik rytowniczych, zapraszamy na warsztaty “Druk gradientowy w technice linorytu”. Prowadząca Marta Lech – graficzka i dydaktyczka – przedstawi nam krótką historię tych technik, a następnie wprowadzi uczestników w technikę linorytu.

Na warsztatach uczestnicy przygotują wzór oraz matrycę, z której na końcu powstaną odbitki. Gotowe grafiki można będzie oczywiście zabrać ze sobą do domu.

KIEDY: sobota 20 lipca 2024, godzina 12.00

GDZIE: Muzeum Architektury we Wrocławiu, ul. Bernardyńska 7

WSTĘP: wolny, ale obowiązują zapisy: https://forms.gle/CLZbpnWJpWjhCvpg9

DLA KOGO: osoby w wieku 13+

Czas trwania: 3 godziny

do 4 sierpnia 2024!
Vue d'optique i maszyny optyczne

Przeznaczone do oglądania w zograskopie grafiki, zwane z francuskiego vue d’optique, prezentowały specyficzny typ widoków perspektywicznych.

W połączeniu z optyką maszyny wywoływały one u widza wrażenie oglądania realnej przestrzeni. Aby uzyskanie tego efektu było możliwe, grafiki musiały wykazywać pewne cechy formalne dostosowane do działania zograskopu. Takie precyzyjnie zaprojektowane ryciny powstawały w ramach wyspecjalizowanych warsztatów drukarskich.

Takie właśnie grafiki prezentujemy na wystawie Vue d’optique i maszyny optyczne! Zobaczycie na niej XVIII-wieczne ryciny ze zbiorów Muzeum Architektury we Wrocławiu – widoki perspektywiczne, przedstawiające architekturę i założenia urbanistyczne miast, m.in. Wrocławia, Londynu, Utrechtu czy Lizbony.

Kuratorka: Agata Kaczmarek

do 15 września 2024!

Michał Jędrzejewski. Zgubne skutki nadmiernych zainteresowań

Z okazji 90. urodzin Michała Jędrzejewskiego (ur. 1934) Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta i Muzeum Architektury przygotowały retrospektywną wystawę wielowątkowej twórczości Profesora, Rektora ASP w latach 1984–1990. Wrocławski artysta od bez mała 70 lat czynny jest na polu najszerzej pojmowanych sztuk wizualnych, projektowych i performatywnych, chętnie poruszając się na ich styku i polach wspólnych.

Wystawa prezentuje oryginalne prace Michała Jędrzejewskiego – malarstwo, rysunek, monotypię, ceramikę, projekty scenografii i wystaw, a także plakaty, fotografie, makiety i wydruki dokumentujące jego imponujący dorobek z bez mała siedmiu dekad. To obszerna i różnorodna prezentacja, nad którą unoszą się gigantyczne srebrzyste kule – ulubione bryły Profesora, oraz duch sensbilizmu – jednego z bardziej oryginalnych kierunków w polskiej sztuce powojennej, którego próbę uchwycenia można podjąć samodzielnie lub z Przechodnikiem wystawowym, publikacją towarzyszącą ekspozycji, stanowiącą zapis wywiadu-rzeki przeprowadzonego w kwietniu tego roku.

Kuratorki: Marta Płonka, Anita Wincencjusz-Patyna

do 30 września 2024!

Ruch tektoniczny

Wystawa prezentuje najważniejsze obiekty i bogactwa Kielecczyzny. Od szpitali i szkół, które powstały jeszcze przed II wojną światową, poprzez socrealistyczne gmachy wznoszone w latach pięćdziesiątych, aż po ogromne osiedla i ekspresyjne konstrukcje okresu późnego modernizmu. Ekspozycja przedstawia ikoniczne obiekty, dzieła niepublikowane oraz współczesne realizacje inspirowane lokalną przyrodą i krajobrazem.

Na wystawie pokazujemy wyjątkowe filmy, zdjęcia i oryginalne rysunki, a także inspirowane ćmielowską tradycją porcelanowe makiety, fragmenty lokalnych surowych skał wykorzystywanych w budownictwie czy ceramiczne tetrapody. 

Kurator: Kacper Kępiński

Organizator: Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki

informacja prasowa

Nadchodzące wydarzenia w Muzeum Architektury we Wrocławiu

29. edycja Wystawy Wrocławskiej Grafiki Użytkowej pod hasłem MIASTO, a także ekspozycja „Ruch tektoniczny”, poświęcona jednemu z najstarszych geologicznie obszarów w Europie; ponadto wykład i spacer śladami zapomnianych cmentarzy i pozostałości po nich na dzisiejszym Borku - oto propozycje Muzeum Architektury we Wrocławiu w czerwcu. 

czwartek 6 czerwca o godzinie 18.00

"Pierwszą edycję Wystawy Wrocławskiej Grafiki Użytkowej — nie ku chwale twórców, lecz dla nauki własnej i innych, która odbyła się w roku 1966, zawdzięczamy Tadeuszowi Ciałowiczowi i Romanowi Rosykowi. W zamierzeniu pomysłodawców miała znaleźć stałe miejsce w życiu Wrocławia i odbywać się co dwa lata. Okazała się jednak jednorazowym zrywem. Kolejna edycja miała miejsce dopiero pięćdziesiąt lat później, co z kolei zawdzięczamy Fundacji 102, która kontynuując pierwotną ideę gromadzenia rezultatów wrocławskiego projektowania, reaktywowała to wartościowe dla stymulacji lokalnej sceny graficznej wydarzenie".

🟡 W tym roku WWGU gości w Muzeum Architektury! 🟡

A tematem tegorocznej wystawy jest: MIASTO

Na wystawie zostanie zaprezentowanych 26 prac, dla których miasto (nie tylko Wrocław) jest punktem odniesienia. Takich, których autorki i autorzy z uwagą obserwują miejskie wydarzenia, dostrzegają problemy komunikacyjne i wydobywają ich istotę, kierują uwagę na nurtujące kwestie. Są to graficzne odpowiedzi na miejskie wyzwania. Jakie? O tym będzie można przekonać się odwiedzając wystawę.

środa 12 czerwca o godzinie 12.00

piątek 14 czerwca o godzinie 12.00

Wstęp wolny!

"Spod ziemi patrzy Breslau" w Muzeum Architektury to spotkanie z opowieściami o cmentarzach dawnego Wrocławia. Przyjrzymy się historii nekropolii Breslau zarówno w perspektywie ogólnej, jak i z perspektywy mikrohistorii osób na nich pochowanych. Zarówno znanych mieszkańców, jak i tzw. zwykłych obywateli stolicy Śląska.

Podczas wykładu w MA prześledzimy miejsca we Wrocławiu (ale nie tylko), w których do dzisiaj można natknąć się na pozostałości po grobach Breslauerów i Breslauerek. Zaprezentowane zostaną również działania, jakie podejmuje społeczna inicjatywa "Spod ziemi patrzy Breslau", by zachować pamięć o naszych sąsiadach z przeszłości i wzbogacać tożsamość miasta.

„Miejsca (nie)pamięci” to z kolei propozycja spaceru śladami zapomnianych cmentarzy i pozostałości po nich na dzisiejszym Borku. Odwiedzimy zarówno zniszczone nekropolie, a także poszukamy śladów po nich w miejscach bardzo nietypowych. Spacer potrwa około 1,5 godziny, a wystartujemy spod pomnika Chopina w Parku Południowym, w piątek 14 czerwca o godzinie 12:00.

piątek 14 czerwca o godzinie 18.00

wystawa "Ruch Tektoniczny"

Powojenna architektura

województwa świętokrzyskiego

Amfiteatr na terenie historycznego kamieniołomu, betonowa mozaika z układem warstw geologicznych w Centrum Nauki Leonardo da Vinci, „piaskowe baby” jako symbol Europejskiego Centrum Bajki. Co łączy te na pozór odległe obiekty? Świętokrzyski regionalizm architektoniczny, którego nieodłącznym elementem są szacunek dla bogactw naturalnych i regionalnych technik budowlanych.

Już od 14 czerwca Muzeum Architektury we Wrocławiu oraz Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki zapraszają na wystawę „Ruch tektoniczny”, poświęconą jednemu z najstarszych geologicznie obszarów w Europie.

Kościół Rozalii i Marcina w Zagnańsku, fot. T. Kubaczyk / NIAiU

Wystawa „Ruch tektoniczny” może być dobrym punktem wyjścia, by zastanowić się nad bogactwem i różnorodnością materiałów budowlanych, jakie występują w poszczególnych regionach naszego kraju – mówi Michał Duda, dyrektor wrocławskiego Muzeum Architektury. – Wiemy, że Śląsk jest prawdziwą skarbnicą wielu kruszców – w żadnym innym miejscu w Polsce nie spotkamy tak ogromnych zasobów skał i minerałów, na przykład niezwykle popularnego tu granitu. A co jest głównym budulcem architektury Kielecczyzny? Sprawdźmy!

Wystawa Ruch tektoniczny prezentuje najważniejsze obiekty i bogactwa Kielecczyzny. Od szpitali i szkół, które powstały jeszcze przed II wojną światową, poprzez socrealistyczne gmachy wznoszone w latach pięćdziesiątych, aż po ogromne osiedla i ekspresyjne konstrukcje okresu późnego modernizmu. Ekspozycja przedstawia ikoniczne obiekty, dzieła niepublikowane oraz współczesne realizacje inspirowane lokalną przyrodą i krajobrazem. Zobaczymy na niej wyjątkowe filmy, zdjęcia i oryginalne rysunki, a także inspirowane ćmielowską tradycją porcelanowe makiety, fragmenty lokalnych surowych skał wykorzystywanych w budownictwie czy ceramiczne tetrapody.

Pierwsze opracowanie na temat świętokrzyskiej architektury

Książka “Ruch tektoniczny”, która towarzyszy wystawie, prezentuje architektoniczną różnorodność regionu. Znacznie silniej zurbanizowana Północ została zaprezentowana na stronach przewodnika bardziej obszernie. Znajdziemy w nim dzieła kultowe, takie jak Dworzec Autobusowy w Kielcach czy Huta Szkła Okiennego w Sandomierzu, jak również te stanowiące ważny zapis momentu dziejowego.

Autor publikacji: Kacper Kępiński

Redaktorka prowadząca: Karolina Andrzejewska-Batko

Program towarzyszący wystawie

Wydarzenia realizowane w ramach programu towarzyszącego wystawie, pozwolą przyjrzeć się charakterowi regionu świętokrzyskiego, a także dostrzec formy i motywy łączące go z architekturą dolnośląską. Podczas wycieczki w okolice Wrocławia uczestnicy będą mogli eksplorować krajobrazy przekształcone przez człowieka, takie jak dawne kamieniołomy. Warsztaty ceramiczne zapoznają gości z techniką, którą wykonane zostały makiety najbardziej wyrazistych przykładów architektury świętokrzyskiej oraz figurki tetrapodów. W ramach spotkania wokół książki, poznamy perspektywę znanych i docenianych projektantów, którzy mierzyli się w swoich realizacjach z dziedzictwem regionu i szukali własnego, współczesnego języka dla obiektów publicznych oraz edukacyjnych. W programie przewidujemy także oprowadzania kuratorskie po wystawie, które poprowadzi Kacper Kępiński.

informacja prasowa

Spotkajmy się w mieście! | Plac Grunwaldzki i Ołbin

W ramach cyklu "Spotkajmy się w mieście! Spacery i wykłady o architekturze Wrocławia dla dorosłych", zapraszamy na wykład i wycieczkę po placu Grunwaldzkim oraz Ołbinie. Naszą przewodniczką będzie Anna Bieliz.

18.10, godzina 12.00 – wykład w Muzeum Architektury we Wrocławiu

20.10, godzina 14.00 – spacer po placu Grunwaldzkim i Ołbinie

Zbiórka: skrzyżowanie ulic Benedyktyńskiej z Ładną i Miłą

Na oba wydarzenia wstęp wolny, nie trzeba się zapisywać!

W trakcie dwóch spotkań z dwoma graniczącymi dziś ze sobą osiedlami – Placem Grunwaldzkim i Ołbinem, będziemy odkrywać genezę ich dzisiejszego, bardzo odmiennego od siebie, kształtu – zarówno przestrzennego, jak i architektonicznego. Należące do dawnej dzielnicy Śródmieście, oba osiedla w swojej historii odgrywały pionierską rolę. Czy to w przypadku Ołbina, terenu, na którym zamieszkiwała migrancka mniejszość polska, czy to dawnej wsi Nowe Szczytniki, będącej dziś częścią Placu Grunwaldzkiego, w której pojawiły się pierwsze wrocławskie kamienice. Nie będziemy się cofać jednak zbyt daleko w przeszłość. 

To na koniec XIX wieku przypadł czas największego ruchu w kształtowaniu przestrzeni obu tych osiedli, które działania wojenne dotknęły w zupełnie odmiennej skali. Podczas spotkania wykładowego prześledzimy rozwój przestrzenny od tego okresu, aż po początek lat. 80. Plac Grunwaldzki, dziś połączony dawny obszar Rybaków, Nowych Szczytników z promienistą, zabudowaną eleganckimi kamienicami „Gwiazdą Szczytnicką”, po II wojnie światowej czekał wieloletni proces intensywnego odradzania się z gruzów. Lokowane od lat 50. w tej części miasta inwestycje akademickie, projekty zmieniane wraz z kolejnymi planami wieloletnimi, nadały wschodniej części obszaru zupełnie inny niż przedwojenny, charakter. Zachodnia jego część, granicząca z Ołbinem, zdecydowanie mocniej swoją zabudową go przypominająca, wciąż naznaczona jest czasem wieloletnich zaniedbań względem śródmiejskiej, historycznej tkanki, która aż do lat 80. traktowana była jako przeznaczona do wyburzenia. Wschodni Ołbin, osiedle zdecydowanie mniej wyszczerbione, w swojej gęstej zabudowie zarówno przełomu XIX i XX wieku, jak i modernistycznej odsłonie z elementami socrealistycznych i modernistycznych plomb, mimo ciężkiej kondycji wodno-kanalizacyjno-grzewczej, odradzał się, by dziś stać się jednym z najbardziej pożądanym we Wrocławiu miejscem do mieszkania. 

Spotkanie spacerowe poświęcimy na odkrywanie obu osiedli w odsłonie zdecydowanie bardziej nam bliskiej czasowo. Rozpoczniemy od eksploracji terenu granicznego, który uzupełniały zarówno modernistyczne wysokościowce, jak i będące znakiem wiejącego z zachodu wiatru zmian, postmodernistyczne plomby nawiązujące nie tylko formą, ale również urbanistyką do zastanej zabudowy kamienicznej. Spacerując Ładną, Miłą, Piwną i Szczytnicką postaramy się odczuć atmosferę „powrotu do śródmieścia”, czasu który pozwolił na rewaloryzację historycznej części Placu Grunwaldzkiego. Śledząc postmodernistyczne obiekty, udamy się na teren kampusu uniwersyteckiego, który dziś nosi architektoniczne ślady ambicji nie tylko czasu przełomów, ale również okresu unijnych inwestycji i neomodernistycznej estetyki. Zatrzymamy się na dawnej Gwieździe, która dziś jest Rondem, by ulicą Grunwaldzką dotrzeć na miejsce styku z Ołbinem, do skweru Anny Walentynowicz, przy którym w ostatnich latach pojawiły się nowe dogęszczające ten obszar inwestycje.

Anna Bieliz

Animatorka, edukatorka i menadżerka kultury, absolwentka socjologii, historii sztuki, kulturoznawstwa oraz communication design na Uniwersytecie Wrocławskim. Główna koordynatorka programu Mikrogranty Wrocławskiego Instytutu Kultury oraz dyrektorka programowa Festiwalu Filmów o Mieście i Architekturze MIASTOmovie. Od 2014 roku współtworzy Wrocławską Fundację Filmową. W latach 2015–2016 koordynowała projekty wymiany rezydencyjnej prowadzone we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku w ramach Programu Rezydencji Artystycznych A-i-R Wro (Europejska Stolica Kultury 2016). Zaangażowana w liczne lokalne projekty społeczne o charakterze animacyjnym, edukacyjnym i kulturotwórczym (m. in. „Sympozjum Wrocław 70/20”, „Diagnoza Wrocławskiej Kultury”, „Pracownia obywatelska – Zielony Plac Grunwaldzki OD NOWA”), Zwolenniczka „Wrocławia osiedlowego”, otwarta na wszelką współpracę międzysektorową. „Rekreacyjnie” poszukuje kostek polskich do obfotografowania (profil na portalu Instagram @kostka_polska) oraz co ciekawszych przykładów wrocławskich śródmiejskich plomb (które dokumentuje na IG @plombowanie).

informacja prasowa

Spotkajmy się w mieście! | Muzeum Architektury rozpoczyna nowy cykl wykładów i spacerów po Wrocławiu dla Seniorek i Seniorów

Od września 2023 ruszamy z nowym cyklem spotkań dla Seniorek i Seniorów. Przez kolejnych pięć miesięcy zapraszamy na wykłady i spacery, podczas których zabierzemy Was na Karłowice, plac Grunwaldzki, Ołbin i Polanowice, gdzie wspólnie z naszymi przewodniczkami i przewodnikami opowiemy o historii i architekturze tych miejsc. Spotkamy się również w Muzeum Architektury na wspólnym zwiedzaniu nowych wystaw czasowych.

Karłowice | 13 i 15 września 2023, godzina 12.00

Prowadzenie: Agata Gabiś

13 września, godzina 12.00 – wykład w Muzeum Architektury

15 września, godzina 12.00 – spotkanie na wrocławskich Karłowicach

Miejsce zbiórki: przed kościołem św. Antoniego przy al. J. Kasprowicza 26 

Karłowice

Początków Karłowic jest kilka i wszystkie zaczynają się w pobliżu alei Jana Kasprowicza (czyli dawnej Corso Allee, wytyczonej po śladach drogi prowadzącej do folwarku). Wieś, założona pod koniec XVII wieku przez opata Carla Kellera, nazwę wzięła od jego imienia i była przez kolejne dwa stulecia niewielką, klasztorną osadą. Ale pod koniec XIX wieku coś się zaczęło dziać, bo od gęstego miasta wieś dzieliła już tylko Odra. Nie powiodła się przymiarka do stworzenia luksusowego przedmieścia willowego, za to franciszkański desant pod postacią ceglanego neogotyku okazał się całkiem skuteczny i nadal definiuje aleję (i dzielnicę). 

Nowy rozdział historii zaczyna się w 1911 roku, kiedy do Wrocławia przybywa, prosto z miasta-ogrodu Hellerau, młody Paul Schmitthenner. Dla ogólnoniemieckiego dewelopera ma na tanich gruntach zbudować nowe osiedle: dostaje kilkanaście działek, wolną rękę i obietnicę, że samodzielnie zrobi centrum miasta-ogrodu. Gartenstadt Carlowitz nie jest jednak sztandarowym przykładem osiedla zaprojektowanego od A do Z, które łączy wszystkie zalety miasta i wsi (oczywiście bez żadnych wad). To kilka odcinków ulic, przy których architekt próbował aranżować minikompozycje urbanistyczne. 

Schmitthenner zaczyna obok klasztoru: początek uliczki W. Pola to przegląd różnych typów budynków, zgodnych z reformą architektoniczną i preferencjami autora. Przy ul. T. Boya-Żeleńskiego bawi się linią zabudowy, to odsuwając ją, to zbliżając, tworzy też enklawę z trzech domów jednorodzinnych oraz projektuje dom własny. Nie pomieszka w nim długo, bo w 1913 roku, rozczarowany współpracą z inwestorem, wyjeżdża do Berlina i tam wymyśla miasto-ogród z prawdziwego zdarzenia. Natomiast koncepcja Karłowic pod kierownictwem Ericha Graua skręca w stronę bardziej swojską i tradycyjną, a jej przestrzennym i estetycznym zwornikiem stanie się ryneczek Am Markt, czyli pl. Piłsudskiego, do dziś jedno z najbardziej malowniczych (i nieco zapomnianych) miejsc we Wrocławiu. 

Agata Gabiś

Absolwentka historii sztuki, pracuje w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego i zajmuje się architekturą XX wieku oraz rozwojem przestrzennym Wrocławia i Dolnego Śląska.  Pisze, popularyzuje, opowiada i oprowadza, współpracuje z instytucjami kultury i z Wojewódzką Radą Ochrony Zabytków. Autorka książki "Całe morze budowania. Wrocławska architektura 1956-1970", współautorka zina "Kontrowersy".

Plac Grunwaldzki i Ołbin | 18 i 20 października 2023, godzina 12.00

Wrocławskie śródmieście od kilku lat jest areną zmian. Idealnym tego przykładem jest Ołbin, gdzie kamienice odzyskują swój dawny blask, na podwórza wkracza zieleń, a przestrzeń zaczyna być bardziej przyjazna mieszkańcom. Drugą młodość zaczynają przeżywać też wielkopłytowe relikty architektury PRL-u, co obserwujemy przechadzając się między punktowcami wrocławskiego Manhattanu. W niezwykły krajobraz śródmieścia, poprzez wykład i spacer po Ołbinie i Placu Grunwaldzkim, wprowadzi nas Anka Bieliz. 

Polanowice | 8 i 10 listopada 2023, godzina 12.00 

Schrony i fortyfikacje będą tematem listopadowych spotkań w Muzeum Architektury. Niektóre eksponowane z dumą jako świadkowie burzliwej historii miasta, inne zaaranżowane na nowe funkcje, jeszcze inne zupełnie zaniedbane – wszystkie są świadectwem ewolucji architektury i ciekawym elementem na turystycznej mapie miasta. O pozostałościach architektury obronnej Wrocławia opowie dr Stanisław Kolouszek, z którym spotkamy się na wykładzie i w ramach zwiedzania Fortu Piechoty nr 6 na Polanowicach.    

Wojszyce | 13 i 15 grudnia 2023, godzina 12.00

prowadzenie: Magda Ławicka

 – wykład w Muzeum Architektury

 – zwiedzanie wystawy „Kształt marzeń. Witold Lipiński” w Muzeum Architektury

Gajowice | 10 i 12 stycznia 2024, godzina 12.00

prowadzenie: Michał Duda

 – wykład w Muzeum Architektury

 – zwiedzanie wystawy o architekturze Wrocławia w Muzeum Architektury

informacja prasowa

Jerzy Rosołowicz. Spacer miejski

21 stycznia 2023, godz. 13.00 Muzeum Współczesne Wrocław, Muzeum Architektury oraz Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu zapraszają na spacer miejski śladami Jerzego Rosołowicza. Rozpoczynając od dawnej Galerii Permafo, czyli obecnie siedziby Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu, udamy się m.in. do Mieszkania E. Gepperta czy Muzeum Architektury, aby przybliżyć państwu życie i twórczość tej ważnej postaci wrocławskiego środowiska awangardowego.

Nakreślimy Państwu najważniejsze wydarzenia artystyczne lat 70., zaprezentujemy realizacje Jerzego Rosołowicza od „Neutronikonów” po niezrealizowane projekty takie jak konceptualny „Neutrdrom” z 1967 roku. Następnie w Muzeum Architektury dowiemy się więcej o początkach kolekcji dzieł sztuki tej instytucji oraz dwóch wystawach: „Terra 1” (1975) i „Terra 2” (1981), które z twórczością Rosołowicza (poza jego udziałem) łączy idea troski o człowieka i środowisko.

Prowadzenie: Małgorzata Devosges-Cuber, Michał Duda, dr Marika Kuźmicz, Joanna Sokołowska. Udział w wydarzeniu jest bezpłatny. Zapisy nie są wymagane.

Po spacerze zapraszamy do Muzeum Współczesnego (Pl. Strzegomski 2) na oprowadzanie Mariki Kuźmicz po wystawie „Jerzy Rosołowicz. Alchemik”.

Oprowadzanie rozpocznie się o godzinie 16.30.

Ilość miejsc jest ograniczona do 20 osób.

Prowadzący:

Małgorzata Devosges-Cuber – historyczka sztuki, absolwentka muzealniczych studiów kuratorskich na Uniwersytecie Jagiellońskim. Kuratorka i współkuratorka wystaw i autorka tekstów poświęconych sztukom wizualnym i architekturze, między innymi: „Odczarowywanie. Proces ciągły”, „Patchwork. Architektura Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak”, „Patchwork. The Architecture of Jadwiga Grabowska-Hawrylak” (Center for Architecture w Nowym Jorku i Trienal de Lisboa w Lisbonie), „Trzy początki. 1918-1945-1989” (książka towarzysząca wystawie wyróżniona została nagrodą DAM Architectural Book Award 2019/ Targi Książki we Frankfurcie nad Menem), „Terra X [- ∞]. Archiwum Przyszłości”. Kuratorka wystawy Leona Tarasewicza w Muzeum Architektury we Wrocławiu nagrodzonej Grand Prix Sybilla 2018 na najważniejsze wydarzenie muzealne roku i wystawy „Czasoprzestrzeń zbioru” (2021). Współautorka wystawy „Landscapes of Leisure” o polskiej architekturze wypoczynkowej w Pawilonie Polski na Expo 2020 w Dubaju. Współkuratorka wystawy „Greenhouse Silent Disco” w polskim pawilonie na 23 Triennale Sztuk Dekoracyjnych i Architektury Współczesnej w Mediolanie (2022). Pracuje w Muzeum Architektury we Wrocławiu, gdzie od 2016 roku prowadziła program działań związanych z europejskim projektem Future Architecture Platform. Obecnie kieruje Działem Sztuki Muzeum Architektury.

Michał Duda – historyk sztuki, badacz i krytyk architektury, kurator, inicjator i organizator wielu projektów i wydarzeń związanych z promocją polskiej architektury. Absolwent historii sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Studiów Kuratorskich na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracuje w Muzeum Architektury we Wrocławiu. Kurator i współkurator wielu wystaw poświęconych przedwojennej i współczesnej architekturze, m.in.: „Greenhouse Silent Disco” (prezentowanej podczas Triennale w Mediolanie), „Patchwork. Architektura Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak” (pokazywanej również w Nowym Jorku i w Portugalii), „Landscapes of leisure” (pokazywanej podczas EXPO 2020 w Dubaju), „Trzy początki. 1918/1945/1989” , czy „Terra X [- ∞]. Archiwum Przyszłości”. Jego książka „Patchwork. Architektura Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak”, pierwsza monografia poświęcona wrocławskiej architektce, otrzymała nagrodę DAM Architectural Book Award 2017. Pracuje w Muzeum Architektury we Wrocławiu, obecnie w roli dyrektora.

dr Marika Kuźmicz – historyczka sztuki, kuratorka, wykładowczyni, dziekan Wydziału Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich ASP w Warszawie, wykładowczyni Collegium Civitas. Prezes Fundacji Arton (od 2011 r.), organizacji zajmującej się opracowywaniem archiwów artystek i artystów lat 70. oraz Fundacji im. Edwarda Hartwiga (od 2017). Dwukrotna stypendystka MKiDN, stypendystka Miasta St. Warszawy. Autorka i redaktorka licznych książek o sztuce, w ostatnim czasie m.in. „Ludmiła Popiel i Jerzy Fedorowicz” (2019), „Edward Hartwig. Fotografiki” (2019), „Jan Dobkowski” (2020), „Barbara Kozłowska” (2020), „Paweł Kwiek. Zrobić niemożliwe światło” (2021), „Tapta” (2021). Pomysłodawczyni i koordynatorka bazy www.forgottenheritage.eu. Organizatorka międzynarodowych konferencji poświęconych archiwom artystek i artystów „Revisiting Heritage” (2018) oraz sztuce artystek z Europy Środkowo-Wschodniej „The international conference „Not Yet Written Stories. Women Artists in CEE” (2021). Obecnie pracuje m.in. monografią Jerzego Rosołowicza.

Joanna Sokołowska – kuratorka, autorka i redaktora publikacji poświęconych sztuce współczesnej. W latach 2010-2021 współtworzyła jako kuratorka program Muzeum Sztuki w Łodzi. Obecnie współpracuje z Katedrą Mediacji Sztuki wrocławskiej ASP. Przy pomocy medium wystawy porusza kwestie społeczne takie jak wyobraźnia ekologiczna, przyszłość pracy, praca a płeć czy funkcje artystycznych utopii. Wybrane wystawy to: „Odnowa. Biennale Zielona Góra 2022” (wspólnie z Bartkiem Lisem i Martą Genderą), „Happy the End. Konrad Jarodzki” (Galeria Geppart, Wrocław, 2021), „For beyond that horizon lies another horizon” (Edith-Ruß-Haus für Medienkunst, Oldenburg, 2017), „Inne miasto – inne życie” (Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2008), a także (realizowane w Muzeum Sztuki w Łodzi) „Praca, praca, praca (praca). Céline Condorelli i Wendelien van Oldenborgh” (wspólnie z Danielem Muzyczukiem), 2021, „Zjednoczona Pangea, 2019, Ćwiczenia w autonomii. Tamás Kaszás” (we współpracy z Anikó Loránt (ex-artists’ collective), 2016, „Wszyscy ludzie będą siostrami”, 2016, „Niewczesne historie” (wspólnie z Jarosławem Lubiakiem), 2015, „Huseyin Bahri Alptekin. Zajścia, zdarzenia, okoliczności, przypadki, sytuacje” (wspólnie z Magdaleną Ziółkowską), 2014, „Oczy szukają głowy do zamieszkania” (wspólnie z Aleksandrą Jach, Katarzyną Słobodą, Magdaleną Ziółkowską), 2011, „Robotnicy opuszczają miejsca pracy”, 2010.

informacja prasowa