Najnowsze filmy legendarnych reżyserów kina na 20. MDAG

Werner Herzog, Mark Cousins, Laura Poitras, Erik Gandini - najnowsze filmy legendarnych reżyserów,  którzy zmienili oblicze kina dokumentalnego, znajdą się w programie jubileuszowego 20. Millennium Docs Against Gravity, który startuje 12 maja.

Twórczość Wernera Herzoga nie tylko zostanie zaprezentowana na 20. MDAG, ale doczeka się także filmowej analizy. Oprócz najnowszego filmu niemieckiego mistrza kina - „Sceny myśli” (Theatre of Thought) - w programie znalazł się film o Herzogu („Werner Herzog. Radykalny marzyciel” Thomasa von Steinaeckera) oraz kultowe „Spotkania na krańcach świata”, prezentowane w ramach jubileuszowego przeglądu najważniejszych tytułów w historii MDAG. 

W „Scenie myśli” Werner Herzog, który pokazał już w swoich filmach cztery strony świata, przygląda się najmniej znanemu miejscu na Ziemi – ludzkiemu mózgowi. W tym inteligentnym i prowokacyjnym filmie przygląda się filozoficznym oraz etycznym wyzwaniom nowoczesnej neurotechnologii. Nie brakuje jak zwykle u Herzoga, dziwacznych i ekscentrycznych detali. Film jest rzadką okazją, żeby dowiedzieć się, czym jest neurologia, fizyka kwantowa i sztuczna inteligencja w błyskotliwy, wciągający i prowokujący do myślenia sposób. Znaleźć tu można Herzogowskie połączenie nadziei, horroru, humoru i serca. Podobnie jak w „Spotkaniach na krańcach świata” z 2007 roku, które będę miały swój specjalny pokaz w ramach przeglądu najważniejszych filmów w historii MDAG. Tam Herzog wyruszył na Antarktydę, gdzie znalazł nowy wymiar i znaczenie. Południowe krańce naszego świata są magnesem dla plejady gwiazd nauki, którym znudziła się postindustrialna cywilizacja codzienności. Co nimi kieruje w wyborze tego miejsca do życia i rozwoju?  

Za to o twórczych (i nie tylko) motywacjach samego Herzoga opowiada Thomas von Steinaecker. „Werner Herzog. Radykalny marzyciel” to obraz mistrza kina, artysty, poety, poszukiwacza prawdy, ale też mima, aktora, oryginału nie do podrobienia, czy przepowiadacza katastrofy. Nikt nie potrafi opowiadać historii tak, jak on, ale opowieść o nim jest równie fascynująca. W filmie, oprócz pokazywanych po raz pierwszych archiwaliów i wywiadów, pojawiają się wypowiedzi Nicole Kidman, Chloe Zao, Patti Smith, Christiana Bale’a, Roberta Pattinsona oraz żony artysty – Leny Herzog i jego brata.

Z kolei Erik Gandini, znany festiwalowej publiczności z hitów MDAG, jak „Szwedzka teoria miłości” czy „Wideokracja”, przygląda się tym razem naszej pracy. „Świat po pracy” (After Work) pokazuje kilka krajów. W Kuwejcie każdy ma prawo do pracy, więc w niektórych miejscach na jednym stanowisku zatrudnionych jest 20 osób, które przychodzą do pracy tylko po to, żeby w niej być. Z wykonywaniem konkretnych zadań nie ma to nic wspólnego. W Korei Południowej pracuje się tak dużo, że wprowadzono tam nawet politykę wyłączania komputerów pod koniec dnia, żeby pracownicy nie mogli już dłużej pracować. 14-godzinny dzień pracy to w tym kraju norma i oznaka szacunku. Z kolei w Stanach Zjednoczonych co roku pracownicy rezygnują z ponad 500 milionów godzin urlopu z obawy o utratę pracy. Tymczasem roboty są już gotowe do przejęcia większości wykonywanych przez człowieka zadań, co w efekcie uczyni nas bezrobotnymi. Wiele zmieniło się od czasu, gdy grupa purytańskich księży wynalazła w XVII wieku pojęcie etyki pracy. W XXI wieku samo pojęcie „pracy” pod wieloma względami się rozpada.

Trzykrotnie nominowana do Oscara® (nagrodę zdobyła w 2015 roku za film „Citizenfour”) Laura Poitras powraca na MDAG z „Całym tym pięknem i krwią” (All the Beauty and the Bloodshed), które zdobyło główną nagrodę w zeszłym roku podczas festiwalu w Wenecji. Pokazuje w nim ze swojej perspektywy życie i twórczość legendarnej fotografki Nan Goldin. Podąża także na organizowane przez swoją wyjątkową bohaterkę kreatywne protesty. Artystka opuściła dom w młodym wieku i dokonała przełomu jako fotografka dzięki „Balladzie o seksualnej zależności” – serii porywających, kolorowych, intymnych zdjęć przedstawiających gejowską subkulturę, ją samą, jej rodzinę i przyjaciół. Obecnie całą energię poświęca założonej przez siebie grupie aktywistycznej PAIN (Prescription Addiction Intervention Now), która staje w obronie osób uzależnionych od środków przeciwbólowych i walczy z producentami tych leków – rodziną Sacklerów.

Mark Cousins, autor słynnej „The Story of Film – Odysei filmowej”, zadaje w filmie „Nazywam się Alfred Hitchcock" (My name is Alfred Hitchcock) zaskakujące pytanie o mistrza kina fabularnego - kim byłby Hitchcock w XXI wieku? Swój pierwszy film fabularny nakręcił ponad 100 lat temu. Jest jedną z największych ikon XX-wiecznego kina, a termin „Hitchcockowski” jest często stosowanym przymiotnikiem przez każdego miłośnika filmu. I chociaż jego twórczość jest jedną z najbardziej krytycznie i wnikliwie przebadanych, Cousins szuka odpowiedzi, co myślałby Hitchcock o naszej audiowizualnej rzeczywistości? Jak odczuwałby czas, który tak szybko przyspieszył? W filmie mistrz kina pojawia się jako bohater, któremu głos użyczył brytyjski aktor Alistair McGowan. Cousins prowadzi nas przez liczne sceny wyrwane z jego filmów, wszystkie zgrupowane w sześć rozdziałów – wśród nich „Ucieczka”, „Pożądanie” i „Czas”. Oglądamy słynne filmy z jego kanonu, a także te mniej znane, w tym wiele niemych.

Karnety

Przypominamy, że trwa sprzedaż karnetów na warszawską odsłonę festiwalu. Sprzedaż karnetów w cenie 250 zł odbywa się przez stronę festiwalową mdag.pl oraz przez stronę eventim.pl/20mdag (gdzie należy wybrać zakładką "Karnety"). Sprzedaż karnetów potrwa do 24 kwietnia 2023 r. lub do  wyczerpania puli.

Karnet można kupić dla siebie lub dla innych osób (max 4 karnety) wpisując przy zamówieniu imiona i nazwiska tych osób. Wszystkie karnety zostaną wysłane na adres mailowy osoby dokonującej zakupu.

Jubileuszowa 20. edycja MDAG odbędzie się w dniach 12-21 maja 2023 roku w kinach w ośmiu polskich miastach - Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Poznaniu, Katowicach, Łodzi, Bydgoszczy i Lublinie oraz online - od 23 maja do 4 czerwca na platformie mdag.pl. Mecenasem tytularnym festiwalu jest Bank Millennium (www.bankmillennium.pl).

informacja prasowa

Festiwal Oko 2018: Twarz i maska - Werner Herzog

28 czerwca rozpoczyna się “Prolog” festiwalu Spotkania Nieprzypadkowe “Oko nigdy nie śpi”. Tego dnia w bydgoskiej Galerii bwa otwarta zostanie wystawa fotosów z filmów Wernera Herzoga. Podczas “Prologu” zobaczymy też video-rozmowę Lucki Stipetičem, bratem Wernera i dyrektorem Werner Herzog Filmproduction.

„Oko-Prolog. Twarz i maska: Werner Herzog” to trzydniowy ciąg wydarzeń będący “rozgrzewką” przed 5. edycją “Oka”. W tym roku ten nietypowy festiwal obraca się wokół hasła “Twarz i Maska”.

Głównym elementem “Prologu” będzie wystawa prezentująca 20 fotosów z kinematograficznego dorobku Wernera Herzoga. Ekspozycję w bydgoskiej galerii bwa z dużym pietyzmem przygotowali kurator Wojciech Luchowski we współpracy z Tomaszem Zielińskim.

Organizatorem festiwalu, Fundacji Czarny Karzeł, udało się to, co wiele światowych galerii określa jako “niemożliwe”. Odnaleźli w peruwiańskiej dżungli Lucki Stipetiča i przekonali go do nagrania filmowej odpowiedzi na pytania dotyczące twórczości jego brata Wernera oraz tajemnic produkcji jego dzieł. Ten unikalny film zostanie pokazany 28 czerwca podczas wernisażu wystawy fotogramów niemieckiego mistrza kamery.

kadr z filmu Szklane serce w reż. W. Herzoga

Wystawa koncentruje się na ukazaniu relacji i inspiracji pomiędzy malarstwem a filmowym językiem reżysera. Ekspozycja, przybierając formę multimedialnej instalacji, przywołuje osobliwą galerię obrazów, w której niczym sen pojawiają się filmowe kadry, portrety bohaterów – podświadoma projekcja niezdefiniowanych obszarów rzeczywistości. Tym samym otwiera pole do poszukiwania odpowiedzi na jedno z najważniejszych pytań stawianych przez Herzoga: kim właściwie jesteśmy jako ludzie? Wystawie towarzyszy pokaz filmu Herzoga „Szklane serce“. 

Podczas “Prologu” sztuka pojawi się w odkrytych przez twórców “Oka” miejscach. W prywatnej wieży przy ulicy św. Trójcy Otwarcie wystawy fotografii Piotra Różyckiego „Czarny Piotruś“. Będzie można też wysłuchać wykładów prof. Krzysztofa Kozłowskiego, prof. Marcina Giżyckiego i prof. Zbigniew Mikołejko. 

kadr z filmu Szklane serce w reż. W. Herzoga

Główne wydarzenia festiwalu odbędą się w dniach 1-4 lipca w Zespole Pałacowo-Parkowym w Ostromęcku, którym zarządza Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy.

Wśród gości “Oka” znajdą się: Anda Rottenberg, Agnieszka Taborska, Czesław Mozil, Bogdan Dziworski, Britt Al-Busultan, Krystyna Mazurówna i inni. Twórcą koncepcji ideowej tegorocznego festiwalu jest filozof prof. Zbigniew Mikołejko. Organizatorem “Oka” jest Fundacja Czarny karzeł z Bydgoszczy, grupująca od blisko dekady wokół swoich działań kilkaset osób, od artystów po adwokatów.

informacja prasowa

Werner Herzog: "Lo i stało się. Zaduma nad światem w Sieci"

Ostatnia scena z filmu Wernera Herzoga, Lo i stało się.

Zaduma bez metafizyki

Filmem Wernera Herzoga "Lo i stało się. Zaduma nad światem w Sieci" rozpoczął się 13. Millennium Against Docs Film Festival. Refleksja nad wpływem Internetu na nasze życie towarzyszyła nam już podczas poprzednich edycji festiwalu. Dość wspomnieć takie filmy, jak "Citizenfour” Laury Poitras - o życiu na podsłuchu, czy też "Aaron Swartz: sieć jest nasza" Briana Knappenbergera - o walce o swobodny, powszechny dostęp do Internetu.

Tym razem stary mistrz kina zastanawia się nad życiem w Sieci i nie są to bynajmniej refleksje entuzjastyczne. Tytuł filmu nawiązujący do pierwszego komunikatu, który został wysłany w okrojonej formie (miało być "LOG", ale system się zawiesił), ale również do Księgi Rodzaju: "I stało się" pada wielokrotnie w akcie stworzenia świata przez Boga. Tym razem chodzi o ludzki, a więc w jakiś sposób ułomny akt stworzenia.

Herzog przeprowadził dziesiątki rozmów: z pionierami Internetu, naukowcami, ale też z hakerami i ofiarami uzależnienia od Sieci. Jednocześnie, ukazując zgubne skutki funkcjonowania w owym wirtualnym świecie, rozważa jego koniec. Alternatywę pokazuje nie tylko w planach zasiedlenia Marsa (co jest na razie czystą mrzonką), ale również w postaci bytowania na obszarach, gdzie nie ma komunikacji z Siecią. Grupa outsiderów, która tam egzystuje, cierpi na różne schorzenia związane z przesyłaniem fal na odległość, toteż ich wybór jest raczej koniecznością, a nie jakąś fanaberią czy świadomym wyborem. Nie wyglądają na szczególnie szczęśliwych, ale zdarzają im się przecież beztroskie chwile wspólnego muzykowania  - na tradycyjnych instrumentach, oczywiście.

Próba ukazania "świata w Sieci" - w dosłownym i metaforycznym tego słowa znaczeniu - wyszła jednak Herzogowi dość płasko. Przewaga "gadających głów" oraz brak metafizycznej perspektywy sprawiły, że refleksja owa - mimo wielkiej liczby punktów widzenia - nie dawała niczego poza racjonalnym oglądem owej wirtualnej rzeczywistości, bo też głównie na naukowcach oparł swą narrację reżyser. Zabrakło też pewnego niedopowiedzenia, zawierającego się w magii obrazów - ich metafizyki. Trudno bowiem nazwać metafizyczną końcową scenę filmu, w której buddyjscy mnisi, zamiast medytować, trzymają w rękach komórki...