37. Śląski Festiwal Muzyczny 14-17.05.2026 /zapowiedź/

37. Śląski Festiwal Muzyczny odbędzie się w dniach 14–17 maja 2026 roku we Wrocławiu, Jaworze, Zgorzelcu i Görlitz. Motywem przewodnim festiwalu jest hasło "pokój". Wydarzenie, prowadzone artystycznie przez Agnieszkę Ostapowicz, prezentuje wybitnych artystów polskich i niemieckich, a program obejmuje dzieła chóralne i instrumentalne – od muzyki klasycznej po repertuar synagogalny.

Festiwal włącza się w obchody 35-lecia Traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy pomiędzy Polską a Niemcami oraz 25-lecia Niemiecko-Polskiego Towarzystwa Uniwersytetu Wrocławskiego. Koncerty odbywają się w Oratorium Marianum Uniwersytetu Wrocławskiego, w Kościele Pokoju w Jaworze, w kościele św. Bonifacego w Zgorzelcu oraz w Synagodze w Görlitz.

Finałowe wydarzenia w Zgorzelcu i Görlitz stanowią wyjątkowe spotkanie kultur i religii, ukazujące ciągłość i różnorodność tradycji muzycznej Europy. Muzyka wykonywana przez artystów z Polski i Niemiec staje się przestrzenią wspólnego doświadczenia ponad granicami i językiem pokoju.

Motywem przewodnim 37. Śląskiego Festiwalu Muzycznego jest pokój. Pod tym hasłem festiwal, ponownie prowadzony artystycznie przez Agnieszkę Ostapowicz, prezentuje wybitnych artystów polskich i niemieckich. Program obejmuje dzieła chóralne i instrumentalne. Festiwal w roku 2026 włączy się również w obchody 25-lecia Niemiecko-Polskiego Towarzystwa Uniwersytetu Wrocławskiego.

Polish Cello Quartet 

Uroczysty koncert jubileuszowy 14 maja 2026 roku w Oratorium Marianum – Sali Muzycznej Uniwersytetu Wrocławskiego – uświetnią soliści Polish Cello Quartett. W ramach Chopin Project zaprezentują dzieła i gatunki kluczowe dla twórczości Fryderyka Chopina, takie jak mazurki, walce, preludia, nokturny czy etiudy. Kompozytor przyjaźnił się z wiolonczelistami i tworzył utwory na ten instrument. Jednym ze słynnych wykonawców był książę Antoni Radziwiłł, w którego dworku w Antoninie kompozytor wielokrotnie gościł i z którym wspólnie muzykował. Innym znanym wiolonczelistą i przyjacielem Chopina był Auguste Franchomme. Owocem Chopin Project jest m.in. nagrana płyta o tym samym tytule, a program wykonywany jest z wielkim powodzeniem na scenach międzynarodowych. W koncercie wezmą udział zasłużeni goście – polscy i niemieccy członkowie Towarzystwa, spotykający się we Wrocławiu i rozwijający w swoich środowiskach polsko-niemiecką, dobrosąsiedzką współpracę.

Zgorzelecka Orkiestra Mandolinistów 

Nazajutrz, 15 maja, planowany jest koncert Zgorzeleckiej Orkiestry Mandolinistów im. Tadeusza Grudzińskiego pod dyrekcją Dominika Lewickiego oraz sopranistki Joanny Klisowskiej w największym drewnianym obiekcie sakralnym Europy – Kościele Pokoju w Jaworze. Orkiestra mandolinowa od lat łączy melomanów podzielonego miasta Zgorzelca i Görlitz. Zabrzmią opracowania muzyki klasycznej i filmowej aranżowane specjalnie na potrzeby zespołu i solistki. Kościół Pokoju w Jaworze świętuje swoje 370-lecie i 25-lecie wpisania na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

W sobotę, 16 maja zapraszamy ponownie do Jawora na ekumeniczny koncert organowo-chóralny. Ceniony organista Marcin Armański wykona arcydzieła m.in. J. S. Bacha, Michaela Praetoriusa czy Felixa Mendelssohna-Bartholdiego. Wspaniałe kompozycje organowe ukazujące pełnię brzmienia instrumentu Kościoła Pokoju w Jaworze przeplatać będą utwory wykonywane przez Chór Chłopięcy i Chór Dziewczęcy Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu pod batutą Mikołaja Szczęsnego. Pragniemy w ten sposób uhonorować tę wyjątkową świątynię – symbol zakończenia wojny trzydziestoletniej i pokoju westfalskiego, a zarazem symbol wiary, współpracy, niezłomności i tolerancji.

Chór Synagogi Pod Białym Bocianem 

Finałowy, piąty dzień festiwalu będzie wyjątkowym spotkaniem kultur i religii. W kościele św. Bonifacego w Zgorzelcu wystąpi pod batutą Stanisława Rybarczyka jedyny w Polsce i jeden z nielicznych na świecie zespołów synagogalnych – Chór Synagogi pod Białym Bocianem z Wrocławia. Niezwykłym elementem koncertu, przenoszącym publiczność ponad granicami czasu i przestrzeni, będą organy zbudowane pierwotnie przez firmę Schlag & Söhne dla synagogi w Görlitz, gdzie znajdowały się do 1938 roku. Przed wydarzeniami Nocy Kryształowej instrument został przeniesiony do katolickiego kościoła św. Bonifacego w Zgorzelcu, gdzie służy do dziś. O godzinie 15.00 wraz z chórem wystąpi wybitny organista Piotr Rojek. W programie znajdą się m.in. kompozycje Louisa Lewandowskiego, Franza Schuberta, Meira Machtenberga, Samuela Naumbourga, Abrahama Ellsteina, Kurta Weilla i Davida Frumera. Publiczność koncertowa ma pierwszą taką szansę połączenia brzmienia organów z ich rodzimym miejscem w synagodze w Görlitz, wzbogaconego mistyką śpiewu chóralnego.

Isidoro Abramowicz

Tego samego dnia o godzinie 18.00 w Synagodze w Görlitz wystąpi Berliński Chór Synagogi przy Pestalozzistraße wraz z kantorem Isidorem Abramowiczem, organistą i pianistą Jakubem Stefkiem, sopranistką Magdaleną Dynowską oraz tenorem Piotrem Bunzlerem. Program koncertu stanowi muzyczną podróż przez żydowski kalendarz, ukazując najważniejsze święta i etapy roku liturgicznego w różnych tradycjach diaspory. Repertuar obejmuje muzykę na Rosz ha-Szana, Jom Kippur, Sukkot, Pesach oraz Szabat i daje wgląd w duchową i stylistyczną różnorodność żydowskiej muzyki sakralnej. Usłyszymy utwory Zavela Zilberta, Sola Zima i Maxa Yanowskiego, a także dzieła Louisa Lewandowskiego – jednej z kluczowych postaci reformy muzyki żydowskiej w XIX wieku, nazywanego Mendelssohnem muzyki synagogalnej. Program uzupełnią kompozycje Meira Machtenberga, Sholoma Secundy, Jacoba Rapaporta i Meira Finkelsteina. Całość ukazuje ciągłość i bogactwo tradycji muzyki żydowskiej – od Europy Środkowej i Wschodniej po Amerykę – wpisanej w rytm roku religijnego i życia wspólnoty. Muzyka narodu, który od lat żyje w stanie wojny, niechaj wzruszy swoim pięknem i poprzez spotkanie artystów z publicznością przemówi językiem pokoju.

Spotkajmy się w muzyce podczas 37. Śląskiego Festiwalu Muzycznego we Wrocławiu, Jaworze, Zgorzelcu i Görlitz. Serdecznie zapraszamy.

Program

14.05.2026, czwartek, godz. 19.00, Oratorium Marianum, Pl. Uniwersytecki 1, 50-137 Wrocław

Chopin & Jubileusz  

Polish Cello Quartett

Program: kompozycje F. Chopina.

15.05.2026, piątek, godz. 18.00, Kościół Pokoju, Park Pokoju 2, 59-400 Jawor

Zjednoczeni w muzyce

Joanna Klisowska - sopran

Dominik Lewicki - dyrygent

Zgorzelecka Orkiestra Mandolinistów im. T. Grudzińskiego

Program: J. Pachelbel, J. S. Bach, A. Vivaldi, G. F. Händel, W. A. Mozart, H. Wieniawski, F. Chopin, W. Kilar, E. Morricone.

16.05.2026, sobota, godz. 17.00, Kościół Pokoju, Park Pokoju 2, 59-400 Jawor

Harmonia pokoju

Mikołaj Szczęsny - dyrygent

Aleksandra Milcarz - fortepian

Chór Chłopięcy NFM & Chór Dziewczęcy NFM

Marcin Armański - organy

Program: J.S. Bach, F. Mendelssohn-Bartholdy, R. Butz, W. Todd, M. Praetorius, L. Donati, W. A. Mozart, O. Miśkiewicz, B. Chilcott.

17.05.2026, niedziela, godz.15.00, Kościół Katolicki św. Bonifacego, ul. E. Plater 9, 59-900 Zgorzelec

Współbrzmienia

Magdalena Dynowska - sopran

Piotr Bunzler - tenor

Piotr Rojek - organy

Chór Synagogi pod Białym Bocianem

Stanisław Rybarczyk - dyrygent

Program: S. Sulzer, M. Machtenberg, J. Rosenblatt, A. Ellstein, S. Naumbourg, D. Frumer, L. Lewandowski.

17.05.2026, niedziela, godz. 18.00, Synagoga, Otto-Müllerstr. 9, 02826 Görlitz

Ponad Granicami

Magdalena Dynowska - sopran

Piotr Bunzler - tenor

Jakub Stefek - fortepian

Isidoro Abramowicz - kantor, dyrygent

Chór Synagogi Pestalozzistraße Berlin

Program: Z. Zilberts, S. Zim, M. Yanowski, M. Machtenberg, S. Secunda, J. Rapaport, M. Finkelstein, L. Lewandowski.

Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do dokonania zmian w programie.

informacja prasowa

Znamy pełny program 23. MDAG

Na stronie mdag.pl właśnie pojawił się pełny 23. edycji festiwalu Millennium Docs Against Gravity. We wrocławskim kinie DCF będzie można zobaczyć ponad 80 filmów dokumentalnych z całego świata. Równo za tydzień, 23 kwietnia, zostanie opublikowany kalendarz projekcji, lista wydarzeń towarzyszących i rozpocznie się sprzedaż biletów na pojedyncze seanse. Tymczasem już można rozpocząć tworzenie swojej listy obowiązkowych tytułów do zobaczenia.

W 2025 roku w festiwalu wzięło udział ponad 181 000 widzów i widzek. To nie tylko sprawia, że MDAG jest największym festiwalem filmowym w Polsce, ale też drugą największą imprezą poświęconą kinu dokumentalnemu w Europie. 23. edycja Millennium Docs Against Gravity odbędzie się w dniach 8–17 maja w kinach we Wrocławiu, w Warszawie, Gdyni, Poznaniu, Katowicach, Łodzi i Bydgoszczy oraz od 19 maja do 1 czerwca online na mdag.pl.

Jak nawigować po programie 23. MDAG? 

Z pomocą w ogarnięciu tego filmowego bogactwa przychodzi podział programu na sekcje i konkursy. Pozwalają one lepiej zrozumieć zakres tematyczny zgromadzonych w nich filmów. Jak co roku w programie debiutują także nowe sekcje, pokazując, co było ważne w kinie dokumentalnym ostatnich miesięcy. Sekcja „New York I love you, but…” to zbiór filmów opowiadających o nowojorskiej bohemie artystycznej, która z tą metropolią miała skomplikowaną relację, a jednocześnie odnajdywała w niej inspiracje. Filmy w sekcji „W imię ojca i syna” opowiadają o zmianach, które przechodzą współcześnie relacje ojców i synów. Sekcja „Wszystkie oczy na Palestynę” przybliża z kolei sytuację polityczną i społeczną Palestyńczyków, ukazując codzienność osób żyjących w cieniu wojny i braku stabilizacji. Powraca również sekcja „Kobiety zmieniają świat”, w której znajdą się intymne historie nieustraszonych pionierek walczących o równość bez względu na cenę.

Na które filmy warto zwrócić szczególną uwagę?

„Mistrzostwa świata w gwizdaniu” (Whistle), reż. Christopher Nelius

W międzynarodowych zawodach Masters of Musical Whistling w Hollywood uczestnicy z całego świata rywalizują o tytuł najlepszego gwizdacza. Film śledzi barwne osobowości uczestników, ich emocje i artystyczną pasję, a także zmagania producentki Carole Anne Kaufman, która stara się nadać gwizdaniu rangę prawdziwej sztuki muzycznej – od występów solo, przez akompaniament, aż po orkiestrę na żywo.

„André jest idiotą” (André Is an Idiot), reż. Tony Benna

Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale jest już za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w pełen humoru eksperyment. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym, nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.

„Wyznania pieprzyka” (Confessions of a Mole), reż. Mo Tan

Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy. Gdy Mo zmaga się z diagnozą raka piersi i rozpadem związku, musi skonfrontować się z własną śmiertelnością i traumą pokoleniową. Dokumentalna intymność miesza się tu z tragicznym humorem w poszukiwaniu zrozumienia przeszłości i możliwości odbudowania miłości.

„Wszyscy na Kenmure Street” (Everybody To Kenmure Street), reż. Felipe Bustos Sierra

13 maja 2021 roku w dzielnicy Pollokshields w Glasgow mieszkańcy zablokowali pojazd Home Office, by zapobiec deportacji dwóch Sikhów. Do protestu dołączyli inni, przyciągnięci przez media społecznościowe. Film dokumentuje ten spontaniczny akt obywatelskiego oporu, łącząc nagrania uczestników, materiały archiwalne i sceny odtworzone według relacji świadków. Pokazuje siłę solidarności i skuteczność pokojowego protestu.

„Jak głęboka jest twoja miłość?” (How Deep Is Your Love), reż. Eleanor Mortimer

Młodzi naukowcy wyruszają na Pacyfik, żeby badać głębiny morskie i odkrywać nieznane formy życia. Ich badania mogą ocalić ocean przed niekontrolowanym i nadmiernym wydobyciem minerałów. Film ukazuje delikatność przyrody, oferując refleksję nad zagrożonymi gatunkami, a także i proces odkrywania samego siebie przez badaczy w podwodnych ciemnościach.

„Pod osłoną lasu” (Life Beyond The Pine Curtain – America the Invisible), reż. Giovanni Troilo

Portret współczesnych Stanów Zjednoczonych pokazany bez stereotypów, osadzony w sosnowych lasach i małych miasteczkach wschodniego Teksasu. Film śledzi losy czterech mieszkańców regionu, ukazując ich codzienne zmagania, relacje społeczne i niezwykłą wytrwałość. Narratorem jest pisarz Joe R. Lansdale, który wnosi historyczno-kulturową perspektywę, tworząc poruszającą mapę „ukrytej” Ameryki.

informacja prasowa

Znamy program 7. edycji festiwalu EUFONIE 🎵

18 września o godz. 12:00 ruszy sprzedaż biletów na 7. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Europy Środkowo-Wschodniej Eufonie, który odbędzie się w dniach 13 listopada - 7 grudnia. Hasłem przewodnim siódmej odsłony Eufonii będą poświaty i powidoki. Poza Warszawą z festiwalowymi koncertami zawitamy do Katowic, Opola, Olsztyna, Krakowa, Łodzi, Gdańska, Lusławic i Dębicy i stolicy Rumunii, Bukaresztu.

Wyjątkowość Festiwalu wynika zarówno z czerpania z tradycji, jak i prezentowania zupełnie nowych, nieodkrytych wcześniej brzmień. Eufonie prezentują muzykę różnych epok i stylów. Spójrz, co przygotowaliśmy w tym roku! 

Program festiwalu

13 listopada, godz. 19:00

NOSPR, Sala Kameralna (Plac Wojciecha Kilara 1, Katowice)

Olga Pasiecznik / Equilibrium String Quartet

Program koncertu prezentuje splot utworów na kwartet smyczkowy polskich kompozytorów wczesnego XIX wieku z pieśniami Fryderyka Chopina w nowych aranżacjach autorstwa Tomasza Pokrzywińskiego. Wybór ten hołduje zasadzie różnorodności kształtującej programy koncertowe z tego czasu. Pomiędzy wybrane części kwartetów Józefa Elsnera i Stanisława Moniuszki oraz fantazje Franciszka Lessla i Karola Kurpińskiego wplecione zostały pieśni Chopina, w których jak w dzienniku intymnym odbijają się rozmaite wizerunki ich kompozytora.

Organizatorem wydarzenia jest festiwal Ars Cameralis.

Koncert odbywa się w ramach festiwalu Ars Cameralis i festiwalu Eufonie.

Olga Pasiecznik – sopran

Equilibrium String Quartet:

Sulamita Ślubowska – skrzypce

Małgorzata Malke – skrzypce

Anna Nowak-Pokrzywińska – altówka

Tomasz Pokrzywiński – wiolonczela

14 listopada, godz. 18:00

Zamek Królewski w Warszawie – Muzeum, Sala Wielka (Plac Zamkowy 4, Warszawa)

Pokrewieństwa: Chopin/ Moniuszko/ Elsner/ Lessel/ Kurpiński

Program koncertu prezentuje splot utworów na kwartet smyczkowy polskich kompozytorów wczesnego XIX wieku z pieśniami Fryderyka Chopina w nowych aranżacjach autorstwa Tomasza Pokrzywińskiego. Wybór ten hołduje zasadzie różnorodności kształtującej programy koncertowe z tego czasu. Pomiędzy wybrane części kwartetów Józefa Elsnera i Stanisława Moniuszki oraz fantazje Franciszka Lessla i Karola Kurpińskiego wplecione zostały pieśni Chopina, w których jak w dzienniku intymnym odbijają się rozmaite wizerunki ich kompozytora.

Olga Pasiecznik – sopran  

Equilibrium String Quartet:  

Sulamita Ślubowska – skrzypce  

Małgorzata Malke – skrzypce  

Anna Nowak-Pokrzywińska – altówka  

Tomasz Pokrzywiński – wiolonczela 

15 listopada, godz. 18:00

Filharmonia Opolska im. Józefa Elsnera (ul. Krakowska 24, Opole)

DVOŘÁK – Symfonia „Z Nowego Świata” | Shemet | Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej

Program wieczoru został ułożony tak, by idee obu festiwali przenikały się w muzycznym dialogu – od pełnych energii Trzech tańców Henryka Mikołaja Góreckiego, przez refleksyjne Odwieczne pieśni Mieczysława Karłowicza, aż po jedną z najsłynniejszych symfonii w historii – IX Symfonię Z Nowego Świata Antonína Dvořáka.

Organizatorem wydarzenia jest Filharmonia Opolska. Współorganizatorem wydarzenia jest Filharmonia Śląska.

Koncert odbywa się w ramach XIII Międzynarodowych Dni Henryka Mikołaja Góreckiego „Pieśni śpiewają” i festiwalu Eufonie.

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej

Yaroslav Shemet – dyrygent

17 listopada, godz. 19:00

Teatr Wielki – Opera Narodowa, Sala Moniuszki (Plac Teatralny 1, Warszawa)

Pomiędzy: Szostakowicz/ Mahler

Dzieła instrumentalne można traktować albo jako brzmienie i formę, albo jako przekaz treści pozamuzycznych. Gustav Mahler i Dymitr Szostakowicz byli zwolennikami tego drugiego podejścia, w którym muzyka jest sposobem przekazywania konkretnych emocji i znaczeń, ale też autobiografią twórcy. Doświadczenia totalitaryzmu w ZSRR silnie wpłynęły na dramatyczny i melancholijny charakter I Koncertu skrzypcowego Szostakowicza. Natomiast I Symfonia Mahlera to dzieło programowe, w którym za pomocą dźwięków twórca przedstawił historię młodego bohatera mierzącego się z przeciwnościami losu.

Julian Rachlin – skrzypce

Orkiestra Sinfonia Varsovia

Radosław Szulc – dyrygent

19 listopada, godz. 19:00

Warmińsko-Mazurska Filharmonia im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie, Sala Koncertowa (ul. Bartosza Głowackiego 1, Olsztyn)

Trpčeski / Makedonissimo

Projekt Makedonissimo pianisty Simona Trpčeskiego to barwna podróż do serca macedońskiej tradycji. W transkrypcjach Pandego Shahova dawne pieśni i tańce nabierają koncertowej formy, łącząc klasyczną wirtuozerię z żywiołem folkloru. Cykl Pletenki (Warkocze) splata melodie o miłości, pracy i obrzędach w wielogłosową opowieść o pamięci i wspólnocie, ukazując, że muzyka ludowa może przemawiać uniwersalnym językiem emocji.

Organizatorami wydarzenia są Narodowe Centrum Kultury i Warmińsko-Mazurska Filharmonia im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie.

Simon Trpčeski – fortepian

Makedonissimo

20 listopada, godz. 20:00

Muzeum Kinematografii w Łodzi (Plac Zwycięstwa 1, Łódź)

Polski Piach gra Reksia

Za najsłynniejszym pieskiem w polskiej animacji kryje się wzruszająca historia kompozytora, który planował pisać wyłącznie dla dorosłych. Zenon Kowalowski dał czworonożnemu bohaterowi jedną z najciekawszych i niebanalnych ścieżek w historii polskiej muzyki do bajek. Eufonie prezentują Reksia w wydaniu artystów zrzeszonych w projekcie Polski Piach, wywodzących się z warszawskiego środowiska muzyki improwizowanej i współczesnej, a zainspirowanych szeroko rozumianym bluesem. Patryk Zakrocki, Piotr Mełech i Piotr Domagalski to kameraliści otwarci na świat – w swoich zainteresowaniach są idealnymi partnerami animowanego psiaka.

Organizatorami wydarzenia są Narodowe Centrum Kultury i Muzeum Kinematografii w Łodzi.

Polski Piach:

Patryk Zakrocki – gitary

Piotr Mełech – klarnet basowy

Piotr Domagalski – basetla

21 listopada, godz. 19:00

Filharmonia Śląska, Sala Koncertowa im. Karola Stryji (ul. Sokolska 2, Katowice)

Złota Batuta – Tzigane | Chór | Orkiestra Symfoniczna | BRAHMS – I Symfonia

Triumfator VIII Międzynarodowego Konkursu Dyrygenckiego im. Grzegorza Fitelberga, Eugene Tzigane, poprowadzi 21 listopada Chór i Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Śląskiej. Ten wieczór stanie się muzycznym spotkaniem dwóch odmiennych światów dźwiękowych – monumentalnego romantyzmu Johannesa Brahmsa i refleksyjnej wrażliwości Eugeniusza Knapika. Koncert odbywa się w ramach XIII Międzynarodowych Dni Henryka Mikołaja Góreckiego i festiwalu Eufonie.

Organizatorem wydarzenia jest Filharmonia Śląska.

Koncert odbywa się w ramach XIII Międzynarodowych Dni Henryka Mikołaja Góreckiego „Pieśni śpiewają” i festiwalu Eufonie.

Eugene Tzigane – dyrygent

Jarosław Wolanin – przygotowanie chóru

Chór Filharmonii Śląskiej

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej

22 listopada, godz. 18:00

Zamek Królewski w Warszawie – Muzeum, Sala Wielka (Plac Zamkowy 4, Warszawa)

Maski: Szymanowski / Bacewicz / Bacevičius

Dla pokolenia polsko-litewskiego rodzeństwa – Vytautasa Bacevičiusa (1905-1970) i Grażyny Bacewicz (1909-1969) – Karol Szymanowski (1882-1937) był ikoną muzyki nowej. Jego Maski op. 34 (1915/1916), przynależne do fazy impresjonistyczno-ekspresjonistycznej, ujmują w cudzysłów postacie zadomowione w kulturze. Trzy groteski (1935) Bacewiczówny wpisują się w nurt komiczno-tanecznego witalizmu. Z kolei utwory Bacevičiusa reprezentują idee kosmologiczne.  Poème mystique op. 6 (1926) oraz Méditaton op. 29 (1936/37), z kowieńskich lat modernistycznych, je antycypują. Trois pensées musicales op. 75 (1966) z lat amerykańskich, je uosabiają. Muzyka kosmiczna była wyrazem wewnętrznego uniwersum artysty tożsamego z wszechświatem ogólnym. III Suita fortepianowa op. 60 (1956) wieńczy okres wcześniejszy, będący „kompromisem” ze słuchaczem. Sixième mot op. 72 (1963) należy do zbioru siedmiu kompozycji o charakterze „wypowiadanego” w dźwiękach „słowa”.

Yusuke Ishii – fortepian

22 listopada, godz. 19:00

Centrum św. Jana / Nadbałtyckie Centrum Kultury w Gdańsku (ul. Świętojańska 50, Gdańsk)

Stefan Wesołowski / Song of the Night Mists

Stefan Wesołowski, w post-klasyczny sposób, z wysublimowaniem i wrażliwością łączy tradycyjne instrumentarium z nowoczesnymi technikami, muzyką elektroniczną i dźwiękami natury. Jego muzyka – pełna subtelnych niuansów – oscyluje pomiędzy minimalistyczną medytacją a ekspresyjną intensywnością, pomiędzy ambientem a barokowo brzmiącymi organami, tworząc unikalny pejzaż dźwiękowy. Song of the Night Mists to zaproszenie do podjęcia muzycznej podróży, sprzyjającej chwilom kontemplacji i zadumy nad pięknem przyrody, a być może także nad kruchością ludzkiego losu.

Organizatorem wydarzenia jest Nadbałtyckie Centrum Kultury.

Anna Pasić – harfa

Olga Anna Markowska – wiolonczela

Maja Miro – flety

Oliwier Andruszczenko - klarnet basowy

Hubert Zemler – perkusja

Piotr Wesołowski – organy / portatyw

Stefan Wesołowski – fortepian / skrzypce / instrumenty elektroniczne

23 listopada, godz. 18:00

Akademia Muzyczna w Łodzi, Pałac (ul. Gdańska 32, Sala 12, Łódź)

Maski: Szymanowski / Bacewicz / Bacevičius

Dla pokolenia polsko-litewskiego rodzeństwa – Vytautasa Bacevičiusa (1905-1970) i Grażyny Bacewicz (1909-1969) – Karol Szymanowski (1882-1937) był ikoną muzyki nowej. Jego Maski op. 34 (1915/1916), przynależne do fazy impresjonistyczno-ekspresjonistycznej, ujmują w cudzysłów postacie zadomowione w kulturze. Trzy groteski (1935) Bacewiczówny wpisują się w nurt komiczno-tanecznego witalizmu. Z kolei utwory Bacevičiusa reprezentują idee kosmologiczne.  Poème mystique op. 6 (1926) oraz Méditaton op. 29 (1936/37), z kowieńskich lat modernistycznych, je antycypują. Trois pensées musicales op. 75 (1966) z lat amerykańskich, je uosabiają. Muzyka kosmiczna była wyrazem wewnętrznego uniwersum artysty tożsamego z wszechświatem ogólnym. III Suita fortepianowa op. 60 (1956) wieńczy okres wcześniejszy, będący „kompromisem” ze słuchaczem. Sixième mot op. 72 (1963) należy do zbioru siedmiu kompozycji o charakterze „wypowiadanego” w dźwiękach „słowa”. 

Yusuke Ishii – fortepian

Udział w koncercie jest bezpłatny!

23 listopada, godz. 18:00

Filharmonia Narodowa, Sala Koncertowa (ul. Jasna 5, Warszawa)

Odbicia: Dvořák / Knapik

IX Symfonia e-moll „Z Nowego Świata” op. 95 (1893), najsłynniejsza z symfonii Antonína Dvořáka, wyrasta z zachwytu otwartymi przestrzeni prerii amerykańskich. Ale w silniejszym jeszcze stopniu jest ona próbą uchwycenia ducha rodzącej się wówczas kultury amerykańskiej, stąd nawiązania do pieśni Negro Spirituals oraz pieśni Indian. W chóralnej kantacie Beauty Radiated in Eternity (2012) Eugeniusz Knapik sięgnął po poezję Hafiza, który fascynował wcześniej m.in. Goethego i Szymanowskiego. Nowy romantyzm Knapika jest w istocie nawiązaniem, w nowych warunkach i na własnych zasadach, do ekstatycznej mistyki muzycznej początków XX wieku.

Chór Filharmonii Śląskiej

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej

Eugene Tzigane – dyrygent

Jarosław Wolanin – kierownik artystyczny chóru

24 listopada, godz. 20:00

Klub Niebo (ul. Nowy Świat 21C, Warszawa)

Polski Piach gra Reksia

Za najsłynniejszym pieskiem w polskiej animacji kryje się wzruszająca historia kompozytora, który planował pisać wyłącznie dla dorosłych. Zenon Kowalowski dał czworonożnemu bohaterowi jedną z najciekawszych i niebanalnych ścieżek w historii polskiej muzyki do bajek. Eufonie prezentują Reksia w wydaniu artystów zrzeszonych w projekcie Polski Piach, wywodzących się z warszawskiego środowiska muzyki improwizowanej i współczesnej, a zainspirowanych szeroko rozumianym bluesem. Patryk Zakrocki, Piotr Mełech i Piotr Domagalski to kameraliści otwarci na świat – w swoich zainteresowaniach są idealnymi partnerami animowanego psiaka.

Polski Piach: 

Patryk Zakrocki – gitary

Piotr Mełech – klarnet basowy

Piotr Domagalski – basetla

24 listopada, godz. 19:00

Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha (ul. Marii Konopnickiej 26)

Maski: Szymanowski / Bacewicz / Bacevičius

Dla pokolenia polsko-litewskiego rodzeństwa – Vytautasa Bacevičiusa (1905-1970) i Grażyny Bacewicz (1909-1969) – Karol Szymanowski (1882-1937) był ikoną muzyki nowej. Jego Maski op. 34 (1915/1916), przynależne do fazy impresjonistyczno-ekspresjonistycznej, ujmują w cudzysłów postacie zadomowione w kulturze. Trzy groteski (1935) Bacewiczówny wpisują się w nurt komiczno-tanecznego witalizmu. Z kolei utwory Bacevičiusa reprezentują idee kosmologiczne.  Poème mystique op. 6 (1926) oraz Méditaton op. 29 (1936/37), z kowieńskich lat modernistycznych, je antycypują. Trois pensées musicales op. 75 (1966) z lat amerykańskich, je uosabiają. Muzyka kosmiczna była wyrazem wewnętrznego uniwersum artysty tożsamego z wszechświatem ogólnym. III Suita fortepianowa op. 60 (1956) wieńczy okres wcześniejszy, będący „kompromisem” ze słuchaczem. Sixième mot op. 72 (1963) należy do zbioru siedmiu kompozycji o charakterze „wypowiadanego” w dźwiękach „słowa”.

Organizatorami wydarzenia są Narodowe Centrum Kultury i Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha.

Yusuke Ishii – fortepian

25 listopada, godz. 20:00

Klub Niebo (ul. Nowy Świat 21C, Warszawa)

Hatti Vatti / Zeit

W ubiegłym roku w katalogu słynnej na scenie nowoczesnej elektroniki belgijskiej wytwórni R&S zagościł polski projekt Hatti Vatti. Pod szyldem tym ukrywa się gdański producent Piotr Kaliński. Nagrany przezeń z trzema jazzmanami album Zeit łączy różne gatunki i brzmienia: dub, jazz, psychodelię, kosmische musik i ambient. Pierwsza prezentacja tego materiału na żywo odbędzie się podczas festiwalu Eufonie – 25 listopada w warszawskim klubie Niebo.

Hatti Vatti:  

Piotr Kaliński – elektronika

Piotr Chęcki – saksofon

Paweł Stachowiak – gitara basowa 

Rafał Dutkiewicz – perkusja

27 listopada, godz. 19:30

Filharmonia Narodowa, Sala Koncertowa (ul. Jasna 5, Warszawa)

Posłańcy: Bach / Schubert / Čiurlionis

Wieczór otworzy Kwartet smyczkowy c-moll Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa – litewskiego twórcy, który muzykę i malarstwo splatał w jedną opowieść. Jego Kwartet łączy klasycyzujące części skrajne z ekspresyjną częścią środkową, której melancholijna melodyka rozwija się na tle nasyconego chromatyką akompaniamentu. Następnie zabrzmi bachowski Koncert d-moll BWV 1052 – pełen witalności, z błyskotliwymi dialogami solisty i orkiestry oraz nastrojowym Adagio w części środkowej. Na zakończenie usłyszymy Kwartet d-moll „Śmierć i dziewczyna” Franza Schuberta – dramatyczny dialog życia i śmierci, którego finałowa tarantella przywodzi na myśl „taniec śmierci”.

Lukas Geniušas – fortepian

Litewska Narodowa Orkiestra Kameralna

Sergiej Krylov – dyrygent

28 listopada, godz. 19:30

Filharmonia Narodowa, Sala Koncertowa (ul. Jasna 5, Warszawa)

Pasja: Penderecki

Skomponowana w 1966 roku Pasja według św. Łukasza należy do najważniejszych osiągnięć muzyki XX wieku. Choć powstała w specyficznym kontekście milenium chrześcijaństwa w komunistycznej Polsce, wyrasta ponad chwilowe okoliczności, kierując się ku uniwersalnym pytaniom. To monumentalny dramat dźwiękowy, w którym Penderecki – mistrz misternie tkanych obrazów muzycznych – ukazał cierpienie i kondycję człowieka, tworząc poruszający portret ludzkiej natury.

Chór i Orkiestra Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie 

Chór Polskiego Radia – Lusławice 

Chór Chłopięcy Filharmonii Krakowskiej 

Ukraiński Chór Dziecięcy Filharmonii Krakowskiej 

Maciej Tworek – dyrygent

Iwona Hossa – sopran

Mariusz Godlewski – baryton

Artur Janda – bas

Dawid Ber – przygotowanie Chóru Polskiego Radia – Lusławice

Janusz Wierzgacz – przygotowanie Chóru Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie

Lidia Matynian – przygotowanie Chóru Chłopięcego i Dziewczęcego Filharmonii Krakowskiej

Olena Yatskulynets – przygotowanie Ukraińskiego Chóru Dziecięcego Filharmonii Krakowskiej 

28 listopada, godz. 19:00

The Romanian Athenaeum (Bukareszt)

George Enescu Philharmonic Orchestra – koncert symfoniczny

Antonín Dvořák i George Enescu to kompozytorzy, którzy z lekkością i elegancją potrafili czerpać z tradycji muzycznych swoich narodów, budując indywidualny język muzyczny. Zamiłowanie do kultury, w której się wychowali, odcisnęło na nich piętno, ale nie definiowało ich jako artystów, co pokazuje wielkość przyświecających im idei. Byli oni kosmopolitami, którzy potrafili przekuć tradycję w uniwersalny, muzyczny język wartości – zrozumiały i fascynujący dla melomanów na całym świecie.

George Enescu Philharmonic Orchestra

Gabriel Bebeșelea – dyrygent

Jaemin Han – solista

29 listopada, godz. 18:00

Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego (Lusławice 250)

Pasja: Penderecki

Skomponowana w 1966 roku Pasja według św. Łukasza należy do najważniejszych osiągnięć muzyki XX wieku. Choć powstała w specyficznym kontekście milenium chrześcijaństwa w komunistycznej Polsce, wyrasta ponad chwilowe okoliczności, kierując się ku uniwersalnym pytaniom. To monumentalny dramat dźwiękowy, w którym Penderecki – mistrz misternie tkanych obrazów muzycznych – ukazał cierpienie i kondycję człowieka, tworząc poruszający portret ludzkiej natury.

Organizatorem wydarzenia jest Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach.

Koncert odbywa się w ramach festiwalu Eufonie.

Chór i Orkiestra Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie 

Chór Polskiego Radia – Lusławice 

Chór Chłopięcy Filharmonii Krakowskiej 

Ukraiński Chór Dziecięcy Filharmonii Krakowskiej 

Maciej Tworek – dyrygent

Iwona Hossa – sopran

Mariusz Godlewski – baryton

Artur Janda – bas

Dawid Ber – przygotowanie Chóru Polskiego Radia – Lusławice

Janusz Wierzgacz – przygotowanie Chóru Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie

Lidia Matynian – przygotowanie Chóru Chłopięcego i Dziewczęcego Filharmonii Krakowskiej

Olena Yatskulynets – przygotowanie Ukraińskiego Chóru Dziecięcego Filharmonii Krakowskiej 

29 listopada, godz. 18:00

Filharmonia Narodowa, Sala Koncertowa (ul. Jasna 5, Warszawa)

Porywy: Enescu / Wajnberg / Kodály

Bogactwo muzyki ludowej wielokrotnie inspirowało „poważny” repertuar koncertowy. Oryginalność, szczerość i żywiołowość tkwiące w ludowych rytmach i melodiach nabierały artystycznego szlifu w kompozytorskich opracowaniach, ale nie traciły autentyczności pierwowzorów. Tak jest i w przypadku Poematu op. 1 George’a Enescu, Koncertu wiolonczelowego Mieczysława Wajnberga oraz Tańców z Galanty Zoltána Kodály’ego. Utwory te, choć napisane przed wielu laty, pozostają w repertuarze do dziś i należą do najchętniej słuchanych.

Orkiestra i Chór Męski Filharmonii Narodowej

Gergely Madaras – dyrygent

Tomasz Daroch – wiolonczela

Bartosz Michałowski – dyrektor chóru

29 listopada, godz. 19:00

Nadbałtyckie Centrum Kultury w Gdańsku (ul. Świętojańska 50, Gdańsk)

Polski Piach gra Reksia

Za najsłynniejszym pieskiem w polskiej animacji kryje się wzruszająca historia kompozytora, który planował pisać wyłącznie dla dorosłych. Zenon Kowalowski dał czworonożnemu bohaterowi jedną z najciekawszych i niebanalnych ścieżek w historii polskiej muzyki do bajek. Eufonie prezentują Reksia w wydaniu artystów zrzeszonych w projekcie Polski Piach, wywodzących się z warszawskiego środowiska muzyki improwizowanej i współczesnej, a zainspirowanych szeroko rozumianym bluesem. Patryk Zakrocki, Piotr Mełech i Piotr Domagalski to kameraliści otwarci na świat – w swoich zainteresowaniach są idealnymi partnerami animowanego psiaka.

Organizatorem wydarzenia jest Nadbałtyckie Centrum Kultury.

Polski Piach: 

Patryk Zakrocki – gitary

Piotr Mełech – klarnet basowy

Piotr Domagalski – basetla

29 listopada, godz. 19:30

Butelkownia (Plac Konesera 3, Warszawa)

Natura świata / Karolina Mikołajczyk i Iwo Jedynecki

Podobnie jak w sztuce oratorskiej, muzyka często wypowiada się niejako między dźwiękami. Takich głosów można szukać we wrażliwych melodycznie i oszczędnych w środkach utworach Wałentyna Silwestrowa (Intermezzo), Pēterisa Vasksa (Plainscapes) i Henryka Mikołaja Góreckiego (Kołysanki i tańce op. 47). Z kolei Conversio Erkki-Svena Tüüra i Tempo di valse z Musica ricercata Györgya Ligetiego to przykłady przewrotnego podejścia do formy. Muzyka nowa zaś – Up Dariusza Przybylskiego i Aria Justė Janulytė – ponownie koncentruje się na samym dźwięku. Dodatkowo, między tymi dziełami zabrzmią improwizowane intermezza.

Duo Karolina Mikołajczyk & Iwo Jedynecki – skrzypce / akordeon

Pola Błasik – aktorka

Anna Grycewicz – aktorka

Tomasz Cyz – reżyseria / koncepcja reżyserska  

Karolina Bramowicz – scenografia

30 listopada, godz. 18:00

Filharmonia Narodowa, Sala Koncertowa (ul. Jasna 5, Warszawa)

Fratres: Parać / Pärt / Šipuš

Wobec zgiełku codzienności nowa muzyka często skłania się ku eksplorowaniu ciszy, prostocie i duchowej głębi. Arvo Pärt, Frano Parać i Berislav Šipuš tworzą dzieła o kontemplacyjnym charakterze, zakorzenione w tradycji nowej prostoty i nowej duchowości. Liryczne Dona nobis pacem Paraća, medytacyjne Fratres i majestatyczne Salve Regina Pärta oraz dramatyczna, polistylistyczna Pasja Šipuša łączą w sobie różnorodność środków z uniwersalnym, humanistycznym przesłaniem.

Chór i Orkiestra Telewizji Chorwackiej

Tomislav Fačini  – dyrygent

Monika Cerovčec – sopran

Martina Gojčeta Silić – mezzosopran

Roko Radovan – tenor

Marko Špehar – bas

Sreten Mokrović – narrator

Lana-Lucija Horvatić – wiolonczela

Mirjana Krišković – harfa

Veronika Ćiković – harfa

Hrvoje Sekovanić, Krunoslav Benko, Francesco Mazzoleni, Fran Krsto Šercar – instrumenty perkusyjne

30 listopada, godzinę podamy wkrótce

Filharmonia im. Karola Szymanowskiego (ul. Zwierzyniecka 1, Kraków)

George Enescu Philharmonic Orchestra – koncert symfoniczny

Antonín Dvořák i George Enescu to kompozytorzy, którzy z lekkością i elegancją potrafili czerpać z tradycji muzycznych swoich narodów, budując indywidualny język muzyczny. Zamiłowanie do kultury, w której się wychowali, odcisnęło na nich piętno, ale nie definiowało ich jako artystów, co pokazuje wielkość przyświecających im idei. Byli oni kosmopolitami, którzy potrafili przekuć tradycję w uniwersalny, muzyczny język wartości – zrozumiały i fascynujący dla melomanów na całym świecie.

Organizatorem wydarzenia jest Filharmonia Krakowska.

Orkiestra Filharmonii im. George’a Enescu

Gabriel Bebeșelea – dyrygent

Jaemin Han – wiolonczela

1 grudnia, godz. 19:30

Filharmonia Narodowa, Sala Koncertowa (ul. Jasna 5, Warszawa)

Podróże: Enescu / Dvořák

Antonín Dvořák i George Enescu to kompozytorzy, którzy z lekkością i elegancją potrafili czerpać z tradycji muzycznych swoich narodów, budując indywidualny język muzyczny. Zamiłowanie do kultury, w której się wychowali, odcisnęło na nich piętno, ale nie definiowało ich jako artystów, co pokazuje wielkość przyświecających im idei. Byli oni kosmopolitami, którzy potrafili przekuć tradycję w uniwersalny, muzyczny język wartości – zrozumiały i fascynujący dla melomanów na całym świecie.

Orkiestra Filharmonii im. George’a Enescu

Gabriel Bebeșelea – dyrygent

Jaemin Han – wiolonczela

6 grudnia, godz. 18:00

Filharmonia im. Karola Szymanowskiego (ul. Zwierzyniecka 1, Kraków)

Quo Vadis / Nowowiejski

Premiera Quo vadis odbyła się w 1907 roku w Usti nad Łabą. Dwa lata później w Amsterdamie kompozytor zaprezentował publiczności dzieło w nowej odsłonie i odniósł tym spektakularny sukces. Po koncercie w dowód uznania uhonorowano go pozłacanym wieńcem laurowym, otrzymał też pierścień od królowej Wilhelminy. Jeśli ktoś zapytałby wtedy Nowowiejskiego, dokąd zmierza – quo vadis? – ten z czystym sumieniem mógłby odpowiedzieć, że… święcić triumfy na światowych scenach. Pomimo wymagającej obsady, popularne w dwudziestoleciu międzywojennym oratorium polskiego twórcy wykonywano często w Europie, a także poza jej granicami.

Organizatorem wydarzenia jest Filharmonia Krakowska.

Koncert odbywa się w ramach festiwalu Eufonie.

Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej

Wojciech Gierlach – bas

Sebastian Szumski – bas

Piotr Sułkowski – dyrygent

Janusz Wierzgacz – przygotowanie chóru

7 grudnia, godz. 18:00

Dom Kultury Mors (ul. Sportowa 28, Dębica)

Pasja: Penderecki

Skomponowana w 1966 roku Pasja według św. Łukasza należy do najważniejszych osiągnięć muzyki XX wieku. Choć powstała w specyficznym kontekście milenium chrześcijaństwa w komunistycznej Polsce, wyrasta ponad chwilowe okoliczności, kierując się ku uniwersalnym pytaniom. To monumentalny dramat dźwiękowy, w którym Penderecki – mistrz misternie tkanych obrazów muzycznych – ukazał cierpienie i kondycję człowieka, tworząc poruszający portret ludzkiej natury. Koncert odbywa się w ramach festiwalu Dębickie Korzenie i festiwalu Eufonie.

Organizatorem wydarzenia jest Dom Kultury Mors.

Koncert odbywa się w ramach festiwalu Dębickie Korzenie i festiwalu Eufonie.

Chór i Orkiestra Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie 

Chór Polskiego Radia – Lusławice 

Chór Chłopięcy Filharmonii Krakowskiej 

Ukraiński Chór Dziecięcy Filharmonii Krakowskiej 

Maciej Tworek – dyrygent

Iwona Hossa – sopran

Mariusz Godlewski – baryton

Artur Janda – bas

Dawid Ber – przygotowanie Chóru Polskiego Radia – Lusławice

Janusz Wierzgacz – przygotowanie Chóru Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie

Lidia Matynian – przygotowanie Chóru Chłopięcego i Dziewczęcego Filharmonii Krakowskiej

Olena Yatskulynets – przygotowanie Ukraińskiego Chóru Dziecięcego Filharmonii Krakowskiej 

24 października 2025 – 25 stycznia 2026

Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK (Lipowa 4, Kraków)

Instalacja Konrada Smoleńskiego Everything Was Forever Until It Was No More

Wspólnie z MOCAK-iem i Krakowskim Biurem Festiwalowym (Festiwal Sacrum Profanum) sięgamy po głośną instalację dźwiękową Konrada Smoleńskiego Everything Was Forever Until It Was No More, która reprezentowała Polskę na weneckim Biennale w 2013 roku. Działamy w zrównoważony sposób, kierując się ideą ekologii artystycznej i przywracania do obiegu ważnych istniejących dzieł. Na pracę Smoleńskiego składają się dwa spiżowe dzwony, których bicie jest rejestrowane i przetwarzane elektronicznie, a następnie odtwarzane przez ściany głośników. Ważnym elementem jest wibrująca podłoga, która stanowi także scenę dla koncertów, wchodzących w interakcję z instalacją. Artysta, przełamując stereotypy i oczekiwania, kreuje sferę doświadczenia, do której wejdą zaproszeni muzycy i publiczność. Granice między sceną muzyczną i przestrzenią sztuki zostają zatarte.

Konrad Smoleński – Everything Was Forever Until It Was No More (2013-2025) 

Daniel Muzyczuk, Agnieszka Pindera – kuratorzy 

informacja prasowa

22. MDAG – pełny program filmowy i konkurs o Grand Prix Dolnego Śląska

 W tym roku, między 9 a 18 maja, wrocławska publiczność w kinie DCF zobaczy ponad 70 pełnometrażowych filmów dokumentalnych z całego świata. Jak co roku, jeden z dwunastu filmów startujących w Konkursie Głównym zostanie uhonorowany Grand Prix Dolnego Śląska. W trzyosobowym jury konkursu zasiądą: Jagna Dobesz – scenografka, znana choćby z „Dziewczyny z igłą”; Joanna Kuciel-Frydryszak – pisarka, autorka kultowych „Chłopek”, a także Tomasz Kizny – fotograf i dziennikarz. Nagroda ufundowana przez Marszałka Województwa Dolnośląskiego wynosi 5000 euro, czyli prawie dwukrotnie więcej niż w ubiegłych latach.

„2000 metrów do Andrijiwki” , reż. Mstyslav Chernov

Złota dwunastka Konkursu Głównego 22. MDAG

Dyrektor artystyczny MDAG, Karol Piekarczyk przybliża 12 filmów, które pojawią się w Konkursie Głównym: „To ilustracja tego, co w kinie dokumentalnym (i w kinie w ogóle) najlepsze”.

„2000 metrów do Andrijiwki” (2000 metres to Andriivka), reż. Mstyslav Chernov

Film, który rzuca nas w sam środek wojny. Za pomocą kamer zamontowanych na hełmach żołnierzy stajemy się jej częścią. Wspólnie przemierzamy kolejne kręgi piekła, uświadamiając sobie zarazem, jak istotne powinno być dla nas wszystkich zwycięstwo Ukrainy. Formalnie balansując na granicy dramatu wojennego i gry komputerowej, film nie oddala nas od rzeczywistości, a raczej pokazuje jej przerażający surrealizm.

„Nagłe przebłyski głębi istnienia” (A Sudden Glimpse To Deeper Things), reż. Mark Cousins 

Spotkanie na szczycie. Jeden z najbardziej znanych współczesnych dokumentalistów, Mark Cousins, opowiada historię szkockiej malarki Wilhelminy Barns-Graham. Piękny i poetycki film o tym, jak patrzeć na sztukę, jak ją analizować, ale też jak zrozumieć emocje, które może w nas wzbudzić. Dodatkowo w rolę malarki, czytając jej pamiętniki, wciela się Tilda Swinton.

„A w niej pragnienie” , reż. Myrid Carten

„A w niej pragnienie” (A Want in Her), reż. Myrid Carten

Niezwykle dojrzały i wielowarstwowy debiut Myrid Carten. Historia uzależnionej od alkoholu matki i córki, która by zbliżyć się do niej, chwyta za kamerę. Jak dużo jesteśmy w stanie oddać, próbując ratować osobę, którą kochamy? Co zostaje później z nas samych? Powaga filmu przeplatana jest czarnym irlandzkim humorem. Carten wypracowała też bardzo ciekawą formę wizualną dla swojego filmu.

„Baby Doe”, reż. Jessica Earnshaw 

Jessica Earnshaw powraca na MDAG ze swoim drugim filmem. Pewnego dnia do drzwi Gail Ritchey puka policja – kobieta zostaje oskarżona o zostawienie przed trzydziestoma laty w lesie noworodka. Rozpoczyna się proces, a Gail grozi dożywocie. Film, który z jednej strony będzie wzbudzał na festiwalu dyskusje, a z drugiej epatuje niesamowicie ludzkim podejściem, co staje się powoli znakiem firmowym filmów Earnshaw.

"Chodź, zobacz mnie w dobrym świetle” , reż. Ryan White

„Tylko na Ziemi” (Only on Earth), reż. Robin Petré

Jeden z najbardziej spektakularnych wizualnie filmów tej edycji. Dzikie konie, biegnąc w stadzie, wzbijają w powietrze tumany kurzu, które na pierwszy rzut oka niewiele różnią się od dymu w czasie pożaru. „Tylko na Ziemi” to nie tylko film o tym, co powinniśmy ratować, to przede wszystkim film o relacji człowieka z naturą oraz o nas samych. Każdy z kunsztownie skomponowanych kadrów opowiada własną historię, stanowiąc zarazem spójną część filmowego dzieła.

„Apokalipsa w tropikach” (Apocalypse in the Tropics), reż. Petra Costa

Trzymająca w napięciu opowieść o współczesnej Brazylii i mariażu religii oraz polityki. Petra Costa (nominowana do Oscara® za „Na krawędzi demokracji”) otrzymuje bezprecedensowy akces do ewangelickiego pastora Malafaia, który namaścił Bolsonaro. W kontrze do jeźdźców apokalipsy pod postacią kościoła i polityków stoi modernistyczny budynek kongresu, niespełniona obietnica demokracji zaprojektowana przez Oscara Niemeyera. Film dla fanów i fanek dokumentalnych thrillerów politycznych.

„Chodź, zobacz mnie w dobrym świetle” (Come See Me in the Good Light), reż. Ryan White 

Jeden z najpiękniejszych filmów o miłości ostatnich lat. Dwie poetki, trzy psy, jeden rak, tysiące wierszy, jedna zepsuta skrzynka na listy i jedno niepoha­mowane uczucie. Andrea Gibson i Megan Falley uczą nas tego, co w życiu najważniejsze. Film zdobył nagrodę publiczności na Sundance. Nie można go przegapić – poleją się łzy, ale i pojawi się uśmiech.

„Moja skradziona planeta” (My Stolen Planet), reż. Farahnaz Sharifi 

Historia niesamowitej bohaterki, a zarazem reżyserki filmu, Farahnaz Sharifi. Niezwykle umiejętnie połączyła wątki walki o prawa kobiet w Iranie z walką o swoje prawa, pośród rodziny i otaczającej ją społeczności. Teraźniejszość przeplata się z przeszłością. Walcząc o lepsze jutro, Sharifi równocześnie zbiera cudze historie i zachowuje je od zapomnienia, poprzez kupowanie i kolekcjonowanie taśm filmowych 8mm.

„Pan Nikt kontra Putin” (Mr. Nobody Against Putin), reż. David Borenstein, Pavel Talankin

Tytułowy pan Nikt to nauczyciel z małego miasteczka w Rosji a zarazem współreżyser filmu. Dzięki temu, że w szkole przyjął rolę kronikarza z kamerą, miał możliwość udokumentować, co się wydarzyło po agresji na Ukrainę. Film jest unikalnym wglądem w to, jak dyktatura Putina stara się kształtować obywatelki i obywateli. W tej sytuacji główny bohater musi dokonać wyboru – powiedzieć na głos, co o tym wszystkim myśli i uciekać, czy zostać i kręcić.

„Coexistence, My Ass!”, reż. Amber Fares

„Coexistence, My Ass!”, reż. Amber Fares

Czy można się śmiać w obliczu tego, co się dzieje na świecie? Czy humor może stać się narzędziem zmiany? Izraelska komiczka Noam Shuster-Eliassi poprzez swoją pracę, walkę na rzecz praw człowieka i praw mieszkanek i mieszkańców Palestyny stara się odpowiedzieć na te pytania. Humor to dla niej narzędzie do przełamywania barier. Gdy wybuchają demonstracje przeciw rządom Netanjahu, Noam przyłącza się do nich ze swoim hasłem „nie ma demokracji bez Palestyńczyków”. Tragiczne wydarzenia z 2023 roku stawiają przed nią jednak nowe wyzwania.

„Pociągi” (Trains), reż. Maciej Drygas 

Najnowszy film Macieja Drygasa to niezwykły poemat filmowy, w którym historia pociągów staje się metaforą naszej cywilizacji. Początek XX wieku, potęga maszyn, pociągi zwiastują rozwój i postęp technologiczny,, ale niosą też ze sobą wojnę i śmierć. Niesamowity dobór materiałów archiwalnych i fenomenalny montaż. Nagroda Główna na największym festiwalu filmów dokumentalnych na świecie - IDFA w Amsterdamie.

„Yintah”, reż. Jennifer Wickham, Brenda Michell, Michael Toledano

Pierwsze narody na froncie walki o naszą planetę. Lud Wet’suwet’en nie zamierza oddać swojej ziemi - ani wielkim korporacjom, ani współpracującemu z nimi rządowi Kanady. Z jednej strony „Yintah” jest fascynującym filmowym podręcznikiem protestu, a z drugiej poprzez pięknie sfilmowaną naturę, pokazuje, jak wysoka jest stawka.

Skład wrocławskiego jury podczas 23. MDAG

Podczas 22. MDAG w skład wrocławskiego jury, przyznającego nagrodę Marszałka Województwa Dolnośląskiego w wysokości 5000 euro dla najlepszego filmu z Konkursu Głównego, wejdą trzy osoby:

Jagna Dobesz – wrocławianka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Rzeźby w Warszawie. Pracowała m.in. przy Oscarowej „Idzie” Pawła Pawlikowskiego, a także „Fudze” oraz „Silent Twins” Agnieszki Smoczyńskiej. Przez ostatnie lata współtworzyła filmy takie jak „Intruz” oraz „Sweat” Magnusa von Horna, z którym niedawno zakończyła zdjęcia do obsypanej nagrodami „Dziewczyny z igłą”. Za scenografię do tego filmu otrzymała m.in. Excellence Award podczas gali Europejskich Nagród Filmowych.

Tomasz Kizny – fotograf i dziennikarz, współzałożyciel Niezależnej Agencji Fotograficznej „Dementi” działającej poza zasięgiem komunistycznej cenzury w latach 1982–1989. Autor książek i wystaw fotograficznych poświęconych historii zbrodni stalinowskich. Współpracownik „Magazynu Gazety Wyborczej”, stypendysta Wissenschaftskolleg zu Berlin, członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Joanna Kuciel-Frydryszak – dziennikarka, absolwentka polonistyki na Uniwersytecie Wrocławskim, autorka bestsellerowych książek „Służące do wszystkiego” oraz „Chłopki. Opowieść o naszych babkach”, które osiągnęły ponad półmilionowe nakłady. Laureatka m.in. Konkursu Teresy Torańskiej, Bestsellerów Empiku, Konkursu Mądra Książka (Uniwersytetu Jagiellońskiego), nagrody O'lśnienia Onetu i miasta Krakowa. Wrocławianka roku 2023. Należy do stowarzyszenia pisarzy Unia Literacka.

Sprzedaż biletów na 22. MDAG rozpocznie się 24 kwietnia na www.mdag.pl i w kasach kina DCF.

informacja prasowa

Laureat Oscara, głośne premiery i najlepsze filmy sezonu. Program 15. Festiwalu Kamera Akcja

Cztery październikowe dni wypełnione po brzegi pokazami najciekawszych tytułów filmowych w Monopolis, Szkole Filmowej w Łodzi i Muzeum Kinematografii. Zobacz polskiego kandydata do Oscara „Pod wulkanem” Damiana Kocura, canneński hit „Grand Tour” Miguela Gomesa czy rewelację festiwalu w Locarno „Red Path” Lotfiego Achoura. W programie także spotkania m.in. z laureatem Oscara Tarnem Willersem oraz aktorem Christianem Friedelem. To i wiele więcej czeka na was od 24 do 27 października na Festiwalu Kamera Akcja.

Rewelacja festiwalu w Locarno

Już za miesiąc odbędzie się jedyny festiwal filmowy w Łodzi, a na nim przedpremierowe pokazy z udziałem twórców. W programie hit tegorocznego Locarno „Red Path” Lotfiego Achoura, będący historią dwójki nastolatków, którzy wkradają się na tereny zajęte przez uzbrojonych ekstremistów w tunezyjskich górach. Pomysł, który miał być zabawą, szybko przeradza się w przerażającą walkę o przetrwanie. Autorem zachwycających zdjęć do filmu jest Wojciech Staroń („Nagroda”, „Papusza”, „Plac Zbawiciela”). W spotkaniu po filmie udział wezmą producentki Krystyna Kantor i Joanna Szymańska z Shipsboy, które opowiedzą o niecodziennym stylu pracy na planie i zaangażowaniu w produkcję lokalnej społeczności.

Autor identyfikacji graficznej: Arkadiusz Jaworek

Na długo przed grudniową premierą zaprezentowany zostanie także debiut Justyny Mytnik „Lany poniedziałek” — krzyk o wolność i uniwersalna opowieść o mierzeniu się z krzywdą, oswajaniu traumy i uzdrawiającej sile empatii. Inspiracją do jego powstania był „Labirynt fauna” Guillermo del Toro — W „Lanym poniedziałku” jest dość podobnie. Wątek przemocy seksualnej kontrastuje z magicznym realizmem, słowiańskimi zwyczajami i rytuałami przejścia — mówi reżyserka. Po seansie odbędzie się spotkanie z twórcami — gośćmi rozmowy będą m.in. producentka Marta Gmosińska, montażysta Nikodem Chabior oraz autor zdjęć Maciej Twardowski.

Październikowym must-see jest także przedpremierowy seans na zamknięcie festiwalu „Simona Kossak” Adriana Panka. To również okazja do spotkania i rozmowy z Sandrą Drzymalską wcielającą się w tytułową główną rolę.

Autor identyfikacji graficznej: Arkadiusz Jaworek

Na długo przed premierą

Na widzów Kamery Akcji czeka pokaz „Grand Tour”, jednego z najbardziej oryginalnych filmów tegorocznego festiwalu w Cannes. Nagrodzony za reżyserię Miguel Gomes zabiera tym razem publiczność w odyseję od Singapuru, przez Tajlandię, Wietnam i Filipiny, po Japonię i Chiny. To mieszanka kina niemego, teatru cieni, opery czy medytacji z elementami charakterystycznymi dla twórczości takich pisarzy, jak Joseph Conrad oraz Somerset Maugham. Ten, jak i pozostałe filmy Gomesa, w tym „Tabu” i jego epicka trylogia „Tysiąc i jedna nocy”, inspirowane są ciekawością świata i pragnieniem testowania form opowiadania historii.

W line-upie festiwalu znalazło się także odkrycie tegorocznego Berlinale „Symfonia o umieraniu” Matthiasa Glasnera, mistrzowskie połączenie tragedii i czarnej komedii ze znakomitym Larsem Eidingerem w obsadzie („Poufne lekcje perskiego”), przywodzące na myśl najlepsze dzieła Kennetha Lonergana. To historia o życiu we wszystkich jego odsłonach: o miłości, żałobie, stracie, śmierci i narodzinach. Autorem zdjęć do filmu jest Jakub Bejnarowicz („Pachnidło”, „Sprawa Colliniego”).

Na ekrany wraca także Gustav Möller ze swoim „Ukrytym motywem”. Autor światowego hitu „Winni” starannie układa emocjonalne puzzle, tworząc nowoczesny i wytrawny thriller psychologiczny. Möller jest wierny stylowi wypracowanemu w swoim przebojowym debiucie – ponownie stopniuje napięcie oraz kreuje atmosferę tajemnicy i niedopowiedzeń. W roli głównej błyszczy wielokrotnie nominowana do Cezara Sidse Babett Knudsen. Układając swój własny festiwalowy harmonogram warto także zwrócić uwagę na będące oddechem dla kinomanów surrealistyczne „Daaaaaali!” Quentina Dupieux, a także ironiczny niczym „W trójkącie” najnowszy film Daniela Hoesla i Julii Niemann „Veni, Vidi, Vici”.

Autor identyfikacji graficznej: Arkadiusz Jaworek

Oscarowi kandydaci na FKA

15. Festiwal Kamera Akcja to gratka dla tych, którzy chcą zobaczyć kandydatów do Nagrody Akademii w kategorii Najlepszy Film Międzynarodowy. W programie aż 8 oscarowych pretendentów, w tym najnowsze dzieło Damiana Kocura „Pod wulkanem”, będące obrazem stanu emocjonalnego ukraińskiej rodziny, którą wybuch wojny zastaje podczas wakacji na Teneryfie. „Pod wulkanem” łączy dwie perspektywy: zachodnio-europejską, a więc tę bezpieczną, z doświadczeniem tych, którzy są bezpośrednio poszkodowani. (...) to jedyny moralnie dostępny dla mnie temat — mówi o filmie autor wielokrotnie nagradzanego debiutu „Chleb i sól”.

O Oscara powalczy także polska koprodukcja „Dziewczyna z igłą”. Duński reprezentant otworzy tegoroczną edycję festiwalu, a po pokazie na widzów czeka spotkanie z reżyserem Magnusem von Hornem („Sweat”, „Intruz”) oraz producentem Mariuszem Włodarskim.

Widzów zafascynuje również zupełnie odjechany rollercoaster utrzymany w konwencji bliskiej klasykom jak „Fight Club” czy „Trainspotting” — „Kneecap. Hip hopowa rewolucja” Richa Peppiatta. Irlandzki kandydat do Oscara to świeżość wśród bio-piców i dzieło, w którym dochodzi do eksplozji najlepszego rodzaju buntu — muzyki. Z Austrii na łódzkie ekrany zawita także „Kąpiel diabła” duetu Severin Fiala i Veronika Franz („Widzę, widzę”) — nagrodzona Srebrnym Niedźwiedziem na Berlinale za zdjęcia wielopiętrowa opowieść oprawiona w ramy psychologicznego folk horroru.

 

Na FKA zaprezentowany zostanie wyróżniony w canneńskim Tygodniu Krytyki tytuł „Milczenie Julie”, debiut belgijskiego reżysera Leonarda Van Dijla, który z szacunkiem i cierpliwością opowiada o rozpadającym się na kawałki świecie nastoletniej tenisistki. W programie Festiwalu Kamera Akcja znalazł się także nagrodzony w Cannes Złotą Kamerą norweski „Armand” w reżyserii Halfdana Ullmanna Tøndela — dramat, komedia, musical i onieśmielający śmiech znanej z „Najgorszego człowieka na świecie” Triera Renate Reinsve w jednym. To combo przypadnie do gustu kinomanom zachwycającym się obecną w programie FKA „Substancją” Coralie Fargeat.

Organizatorzy festiwalu polecają także nagrodzony Queerową Palmą w Cannes rumuński film „Trzy kilometry do końca świata” Emanuela Parvu, który reżyserskiego fachu uczył się samego Cristiana Mungiu, twórcy wielokrotnie nagradzanego na Croisette. Oscarową stawkę na FKA zamyka kostarykańskie „Wspomnienia płonącego ciała” Antonelli Sudasassi Furniss. Nagrodzony Nagrodą Publiczności na Berlinale. Jak podkreśla reżyserka, film jest intymną rozmową, której nigdy nie odbyłam ze swoją babcią.

Autor identyfikacji graficznej: Arkadiusz Jaworek

Laureat Oscara na 15. FKA

Jest film, który widzisz, i jest film, który słyszysz. Podczas 15. edycji Festiwalu Kamera Akcja na widzów czeka spotkanie z Tarnem Willersem, jednym z najbardziej uznanych sound designerów. Willers, nagrodzony m.in. Oscarem i BAFTĄ za dźwięk do filmu „Strefa interesów” Jonathana Glazera, podczas sobotniego case study (25 października 2024 r., godz. 12:00, Kino Szkoły Filmowej w Łodzi) opowie o kulisach swojej pracy w partnerstwie z cenionym reżyserem dźwięku Johnnie’m Burnem (pracował z m.in. Yorgosem Lanthimosem czy Jordanem Peele). Sound designerzy w „Strefie interesów” przesunęli granice tego, co dźwiękiem można osiągnąć w kinie.

Spotkanie będzie okazją, aby posłuchać o innowacyjnych rozwiązaniach, które umożliwiły stworzenie immersyjnego dźwięku, o myśleniu audialnym Jonathana Glazera, a także o technicznych wyzwaniach, które stoją za produkcją tego dzieła.

Glazer chciał, aby aktorzy byli całymi sobą w świecie filmu. Przez większość czasu nawet nie wiedzieli, gdzie są kamery. Dźwięk z każdego źródła musiał być nieskazitelny — zdradza sound designer.

W tym roku na Kamerze Akcji sporo wydarzeń wokół dźwięku w filmie — case study z Tarnem Willersem poprzedzą warsztaty z analizy ścieżki dźwiękowej z Katarzyną Szczerbą oraz sekcja „Sound design”, czyli pokazy produkcji zrealizowanych w Wytwórni Filmów Oświatowych, w których sfera audialna kształtuje wciągające i wiarygodne doświadczenia (m.in. „Hokej” Bogdana Dziworskiego).

 

Autor identyfikacji graficznej: Arkadiusz Jaworek

Złoty Niedźwiedź na FKA

Warto też nie przegapić najlepszych filmów sezonu wyselekcjonowanych przez dyrektorów Festiwalu Kamera Akcja. Wśród pokazywanych tytułów nie mogło zabraknąć nagrodzonego Złotym Niedźwiedziem zwycięzcy tegorocznego Berlinale, „Dahomej” senegalsko-francuskiej reżyserki Mati Diop. To reżyserski poemat, będący kinem politycznym w najlepszym tego słowa znaczeniu — nastawionym na zadawanie pytań, a nie stawianie się w pozycji ofiary. To festiwalowy tytuł angażujący na poziomie zmysłów i dopracowany formalnie w najmniejszym szczególe.

Na dwuznacznym słowie „Shoot” - „fotografować” czy „strzelać” opiera się „Civil War”, najnowsze dzieło Alexa Garlanda, twórcy takich filmów jak „Ex Machina”, „Anihilacja”, „MEN”. Ten nakręcony z realizacyjnym rozmachem pierwszy blockbuster ze studia A24 stawia uniwersalne pytania o odpowiedzialność za podejmowane decyzje i za ogólny sens starć wojennych.

To film napędzany adrenaliną, doskonale rozegrany emocjonalnie przez Kirsten Dunst („Psie pazury”, „Na pokuszenie”) czy Jessego Plemonsa („Psie pazury”), o którym nie przestaje się myśleć na długo po seansie - mówi Przemek Glajzner, dyrektor Kamery Akcji.

Dzieło, które z pewnością podzieli publiczność festiwalu to „Megalopolis” mistrza kina Francisa Forda Coppoli — warto więc wyrobić własne zdanie i wybrać się na pokaz, po którym odbędzie się dyskusja w formie za i przeciw pod patronatem Immersji. Kto nie widział „Wytłumaczenia wszystkiego” Gábora Reisza, powinien również nadrobić zaległości. To zwycięzca konkursu Orizzonti na MFF w Wenecji opowiadający o spolaryzowanym społeczeństwie i politycznym napięciu łudząco przypominającym to, co znamy z polskiej rzeczywistości.

15. Festiwal Kamera Akcja odbędzie się od 24 do 27.10.2024 w Łodzi oraz od 14 do 23.10.2024 online na platformie Think Film. Zadanie realizowane jest dzięki dofinansowaniu z budżetu Miasta Łodzi. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej oraz Uniwersytetu Łódzkiego – mecenasa festiwalu. Głównymi partnerami festiwalu są Monopolis i Szkoła Filmowa w Łodzi. Festiwal Kamera Akcja i Festiwal Mediów Człowiek w Zagrożeniu tworzą sieć współpracy „Łódzki Festiwal Filmowy”. Karnety w cenie od 149 zł w sprzedaży tylko do 10 października 2024 r.

informacja prasowa

 

 

Znamy program tegorocznej edycji 24. MFF mBank Nowe Horyzonty!

"Rodzaje życzliwości" Yorgosa Lanthimosa otworzą, a "Dziewczyna z igłą" Magnusa von Horna zamknie 24. MFF mBank Nowe Horyzonty. 285 filmów (w tym aż 160 tytułów po raz pierwszy w Polsce), blisko 650 seansów w Kinie Nowe Horyzonty, Dolnośląskim Centrum Filmowym oraz na wrocławskim Rynku, a do tego wystawy, koncerty, spotkania i inne wydarzenia specjalne. 

Nowe Horyzonty otworzy rewelacja MFF w Cannes (nagroda aktorska dla Jessego Plemonsa) – "Rodzaje życzliwości" Yorgosa Lanthimosa. Pierwszego dnia festiwalu będzie można zobaczyć również m.in. "Love Lies Bleeding Rose" Glass i nagrodzonego Złotą Kamerą w Cannes "Armanda Halfdana" Ullmanna Tøndela. Specjalnym wydarzeniem dnia otwarcia będzie międzynarodowa premiera "Minghuna" Jana P. Matuszyńskiego, z udziałem obsady filmu – w tym Marcina Dorocińskiego. W ramach zamknięcia zaprezentujemy jeszcze jeden przebój tegorocznego Cannes – "Dziewczynę z igłą", najnowszy film Magnusa von Horna.

Pełny program wydarzenia jest już dostępny na naszej stronie internetowej, a pojutrze, 4 lipca o godz. 12:00, rozpocznie się sprzedaż biletów i dostępów do seansów online (poprzez stronę nowehoryzonty.pl).

Kino, które porusza. W drogę!

Na mapie mamy mistrzowskie retrospektywy – przyjrzymy się bliżej twórczości Yvonne Rainer – ikony kontrkultury, mistrzyni tańca i znakomitej reżyserki (zapraszamy również na wykłady performatywne w Muzeum Architektury oraz rekonstrukcję happeningu Street Action); Nagisy Ōshimy – buntownika, erudyty, twórcy osobnego, jednego z najwybitniejszych japońskich reżyserów; Alaina Tannera – szwajcarskiego kontestatora, zaglądającego pod podszewkę społecznych konwenansów (przegląd powstał we współpracy z Ministerstwem Funduszy i Polityki Regionalnej, koordynującym w Polsce wdrażanie Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy) oraz Bertranda Bonello – autora "Bestii", którą zaprezentujemy premierowo na festiwalu, zaś sam Bonello będzie gościem festiwalu i udzieli we Wrocławiu masterclass; partnerem tej retrospektywy jest Visa. Zaprezentujemy też filmy Mati Diop, która niedawno dołączyła do mistrzowskiego panteonu (Złoty Niedźwiedź za Dahomeja).

Powędrujemy na Południe i sprawdzimy, jaki wpływ na kino miały Afrykańskie Nowe Fale, ale zajrzymy też na Daleką Północ – w ramach sekcji Oslo/Reykjavik, którą przygotowaliśmy we współpracy z Ministerstwem Funduszy i Polityki Regionalnej, koordynującym w Polsce wykorzystanie Funduszy Norweskich i EOG (Europejskiego Obszaru Gospodarczego), pochodzących z Islandii, Norwegii i Liechtensteinu.

Przejdziemy przez granicę świata kina i sztuki we Froncie Wizualnym. Poznamy ekranowe potworzyce w Trzecim Oku (m.in. nagrodzone w Locarno "Animal Sofii Exarchou" i "Dotyk" Claudii Rorarius). Zrobimy długi spacer po krótkich metrażach (najlepszych z tego sezonu!) w ramach Shortlisty i zboczymy z głównego szlaku do sekcji Lost Lost Lost – ku najciekawszym tytułom zagubionym w festiwalowym obiegu. Przetestujemy najbardziej odjechane sposoby chodzenia w Nocnym Szaleństwie. Na trasie miniemy siedem filmów z naszych partnerskich festiwali w ramach sekcji Smart7; zatrzymamy się też na dłuższą chwilę w Rumunii (sekcja Rumunia: gry lustrzane). Najmłodszych widzów zabierzemy na wędrówkę przez Młode Horyzonty. I obowiązkowo: marsz do sekcji konkursowej oraz Odkryć i Fal, gdzie czekają na Was prawdziwe perełki: debiuty oraz kolejne filmy twórczyń i twórców będących na artystycznej fali wznoszącej.

20 lipca zapraszamy do Hali Stulecia na wyjątkowe wydarzenie Amadeus Live: pokaz kultowego "Amadeusza" Miloša Formana, z muzyką na żywo w wykonaniu ponad 100-osobowego zespołu Orkiestry Akademii Beethovenowskiej i Chóru Filharmonii Krakowskiej pod batutą wybitnego holenderskiego dyrygenta, Ernsta van Tiela. Wspólnie z Narodowym Forum Muzyki kontynuujemy współpracę w ramach cyklu Kino Organowe – tu szczególnie polecamy pokaz klasycznej "Wielkiej parady" Kinga Vidora.

Festiwalowe szlaki będzie można przemierzać wspólnie z gośćmi, którzy jak co roku tłumnie odwiedzą Wrocław. Wśród nich spotkamy m.in.: wspomnianego już Bertranda Bonello, Rose Glass (reżyserkę Love Lies Bleeding), Miguela Gomesa (reżysera Grand Tour), Severina Fialę (współautora Kąpieli diabła), Ellen Kuras (autorkę Lee), Rúnara Rúnarssona (reżysera Jutro o świcie), Gorana Stolevskiego (autora Razem z przypadku), Lorcana Finnegana (reżysera Surfera), czy Denisa Côté (autora Mademoiselle Kenopsia).

Międzynarodowy Konkurs Filmowy Nowe Horyzonty

Konkurs to sekcja-wizytówka wrocławskiego festiwalu. Wśród dwunastu tytułów, które będą walczyć o tegoroczne Grand Prix, znalazły się: Arkadia (Arcadia) Yorgosa Zoisa, Blue Sun Palace Constance Tsang, Duszyczka (Twittering Soul) Deimantasa Narkevičiusa, Ivo Evy Trobisch, Mowa wspólna (Universal Language) Matthew Rankina, Pepe Nelsona Carla De Los Santosa Ariasa, September rozkazuje (September Says) Ariane Labed, Skarby (Hoard) Luny Carmoon, Słodki sen (Sweet Dreams) Eny Sendijarević, Śpiąc z otwartymi oczami (Sleeping with Your Eyes Open) Nele Wohlatz, Wytłumaczenie wszystkiego (Explanation of Everything) Gábora Reisza oraz ZONA (ZONE) Christiny Friedrich.

Najlepszy film wybierze jury w składzie: Rodrigo Moreno (laureat Grand Prix za Delikwentów na 23. NH), Anthony Lapia (zdobywca wyróżnienia za After na 23. NH), Jan P. Matuszyński (reżyser Minghuna i obsypanej nagrodami Ostatniej rodziny), Kasia Smutniak (znakomita aktorka, reżyserka Muru) oraz Ann Oren (autorka Piaffe). Swój ulubiony tytuł wskażą również widzowie festiwalu w głosowaniu publiczności.

Hity ze światowych festiwali, w tym blisko 30 tytułów z Cannes

W sekcjach Pokazy Galowe oraz Mistrzynie, Mistrzowie znajdą się najważniejsze filmy prezentowane i nagradzane na prestiżowych festiwalach. Z Cannes do Wrocławia przyjadą między innymi: Wszystkie odcienie światła (All We Imagine As Light) Payal Kapadii (Grand Prix), Grand Tour Miguela Gomesa (najlepsza reżyseria), Substancja (The Substance) Coralie Fargeat (najlepszy scenariusz), Emilia Pérez Jacquesa Audiarda (Nagroda Jury i dla najlepszej roli kobiecej, która wyjątkowo trafiła do całego zespołu aktorek pierwszoplanowych), Jak zostałam perliczką (On Becoming a Guinea Fowl) Rungano Nyoni (nagroda reżyserska w sekcji Un Certain Regard) oraz Drugi akt (The Second Act) Quentina Dupieux, który otwierał tegoroczną edycję Cannes.

Na wrocławskich ekranach pojawią się także: zdobywca Złotego Niedźwiedzia na Berlinale – Dahomej (Dahomey) Mati Diop; A Different Man Aarona Schimberga, z nagrodzonym w Berlinie Sebastianem Stanem w roli głównej; Nieumarli (Handling the Undead) Thei Hvistendahl – wyróżniony na Sundance nowohoryzontowy horror; zdobywca aż siedmiu nagród na MFF w Wenecji – Ja, kapitan (Me Captain) Matteo Garrone; czy nagrodzone w Locarno Nie obiecujcie sobie zbyt wiele po końcu świata (Do Not Expect Too Much from the End of the World) Radu Jude. Wydarzeniem, które na pewno nie przejdzie bez echa, będą jedyne w Polsce kinowe pokazy Aggro Dr1ft Harmony’ego Korine’a.

Kino na Rynku

Ponownie zapraszamy na bezpłatne pokazy w ramach plenerowego Kina na Rynku. Codziennie o godz. 22:00, od 19 do 28 lipca, w samym sercu stolicy Dolnego Śląska będzie można zobaczyć znakomite filmy z nowohoryzontowym znakiem jakości. W programie tej sekcji znajdą się zarówno nowohoryzontowe przeboje – Powoli Mariji Kavtaradze czy Cztery córki Kaouther Ben Hani, jak i kultowe klasyki: Popiół i diament Andrzeja Wajdy (pokaz we współpracy z wrocławską Wytwórnią Filmów Fabularnych), Rydwany ognia Hugh Hudsona (seans we współpracy z Visą) czy Skazani na Shawshank Franka Darabonta.

Polskie akcenty

Oprócz wspomnianego już Minghuna, w programie festiwalu znajdą się także inne polskie akcenty. Wśród nich m.in. światowe premiery filmów: Endless, reż. Wojciech Puś, Między nami są sytuacje, reż. Michał Szcześniak, Próba łuku, reż. Łukasz Barczyk oraz Simona Kossak, reż. Adrian Panek. Partnerem pokazów polskich filmów jest Dr Irena Eris.

Scena Artystyczna

Długa, różnorodna, bogata: tak w skrócie zapowiada się trasa prowadząca przez tegoroczną Scenę Artystyczną. Szlak zaczniemy od wystawy KROKI / STEPS, na którą mamy przyjemność zaprosić wspólnie z BWA Wrocław (współorganizatorem Sceny Artystycznej), Krupa Art Foundation oraz Galerią Entropia. Na festiwalowej mapie znalazł się też Norman Leto (zdobywca nagrody publiczności za Photon na 17. NH ) z wystawą Proof of Concept (współpraca z 66P Subiektywną Instytucją Kultury) i Ambient Room, który już po raz ósmy przygotuje IP Group. W przestrzeni Kina Nowe Horyzonty będzie można podziwiać wystawę poświęconą fenomenowi współczesnego polskiego plakatu filmowego.

Scena VR

Nazwa „Nowe Horyzonty” zobowiązuje, dlatego na festiwal wraca scena VR, w ramach której zaprezentujemy wybitne projekty wytyczające nowe horyzonty immersyjnego doświadczania kina.  W programie znajdą się dwie filmowe perły nagrodzone na ubiegłorocznym festiwalu w Wenecji w prestiżowej sekcji „Venice Immersive”. Medytacyjna opera VR Pieśni dla przechodnia Celine Daemen otrzymała Grand Prize, zaś Flow znakomitego animatora Adriaana Lokmana nagrodę Jury. Na pokazy (i po doświadczenia) zapraszamy do Klubu Proza we Wrocławskim Domu Literatury.

Klub Festiwalowy w Arsenale

Wraca Klub albo lepiej: wracamy do Klubu Festiwalowego w Arsenale. A razem z nami wracają dobra muzyka, taniec, relaks po całym dniu oglądania filmów, długie rozmowy, pielęgnacja starych przyjaźni i zawiązywanie tych zupełnie nowych – w kultowym miejscu o niepodrabialnej atmosferze. Na scenie zobaczymy m.in. Rysy, Franka Warzywa i Młodego Buddę (szykujcie się na karaoke), a za konsoletą – Brodkę x 2k88 oraz Zamilską. Będą z nami również Talking Heads – dzięki pokazowi kultowego koncertu Stop Making Sense.

Festiwal w liczbach

285 filmów na festiwalu, w tym 232 pełnometrażowe i 53 krótkometrażowe

80 – liczba krajów, z których filmy znalazły się w programie

25 600 minut – łączny czas trwania wszystkich filmów (najdłuższy, Trenque Lauquen, trwa 262 minuty)

ponad 500 gości na festiwalu (łącznie z uczestniczkami i uczestnikami wydarzeń branżowych)

3935 – łączna liczba foteli kinowych i miejsc dla widzów

184 osoby czuwające nad organizacją festiwalu

208 wspaniałych osób wolontariackich

informacja prasowa