Cykl Chopin na Rakowieckiej - transmisje recitali w Polskim Radiu Chopin

Polskie Radio Chopin zaprasza w najbliższą sobotę, 18 marca na transmisję Inauguracyjnego Koncertu z cyklu „Chopin na Rakowieckiej” – o godz.  17.00. Wybrane kompozycje Fryderyka Chopina zaprezentuje wybitna pianistka - profesor Beata Bilińska. Koncert poprowadzi dziennikarz Programu Pierwszego Polskiego Radia  - Paweł Sztompke. „Chopin na Rakowieckiej” to cykl jednoczęściowych recitali pianistycznych w Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL przy ul. Rakowieckiej 37 w Warszawie, transmitowanych przez Polskie Radio Chopin. 

"Chopin na Rakowieckiej". Transmisje w Polskim Radiu ChopinFoto: Shutterstock/Nomad_Soul

- Idea cyklu, organizowanego w ścisłej współpracy Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL i Polskiego Radia, zrodziła się z niezwykłej informacji biograficznej przekazanej przez Panią Zofię Pilecką, córkę bohaterskiego rotmistrza Witolda Pileckiego, zamordowanego przez komunistów w murach więzienia. Jak się okazuje, Witold Pilecki był niezwykle muzykalny i bardzo chętnie grywał swoim dzieciom w domu na fortepianie wybrane kompozycje Fryderyka Chopina -  powiedział Marcin Gmys, dyrektor Polskiego Radia Chopin. Pani Zofia Pilecka weźmie udział w tym wydarzeniu osobiście.

Podczas pierwszego recitalu prof. Beata Bilińska (wykładowczyni Akademii Muzycznej w Katowicach), wykona kompozycje Fryderyka Chopina, m.in. 4 Mazurki op. 68, I Balladę op. 38 i słynnego Poloneza As-dur op. 53), a także cztery młodzieńcze Preludia op. 1 Karola Szymanowskiego, zaliczane do najciekawszych stylizacji muzyki Chopina z przełomu XIX i XX wieku.

Koncerty w ramach cyklu „Chopin na Rakowieckiej” będą się odbywać w każdą trzecią sobotę miesiąca o godzinie 17.00 z wyłączeniem okresu wakacyjnego (lipca i sierpnia). Poza jutrzejszą inauguracją, wszystkie recitale będą dostępne dla publiczności bezpłatnie. Odbiorcy Polskiego Radia będą mieli możliwość wysłuchania wszystkich koncertów w Polskim Radiu Chopin. W kolejnych miesiącach wystąpią polscy pianiści, zarówno bardzo uznani, jak i znajdujący się u progu swoich karier. 

Harmonogram koncertów z cyklu „Chopin na Rakowieckiej”: 

22 kwietnia – dr Maciej Wota 

20 maja – prof. Marek Szlezer 

17 czerwca – Mateusz Dubiel 

16 września – prof. Joanna Ławrynowicz 

21 października – Aleksandra Hortensja Dąbek

18 listopada – Piotr Latoszyński 

16 grudnia – prof. Michał Drewnowski 

Pełen program Koncertu Inauguracyjnego:

Beata Bilińska – fortepian 

Karol Szymanowski:

4 Preludia z op. 1:

Nr 1 h-moll

Nr 2 d-moll

Nr 7 c-moll

Nr 5 d-moll

Fryderyk Chopin:

Ballada F-dur op. 38

Walc a-moll op. 34 nr 2

4 Mazurki op. 68

Tarantella As-dur op. 43

Polonez As-dur op. 53

Początek transmisji koncertu „Chopin na Rakowieckiej” w Polskim Radiu Chopin w sobotę, 18 marca o godz. 17.00. 

informacja prasowa

20. Pomorskie Dni Chopinowskie w Waplewie Wielkim

Już po raz dwudziesty w Muzeum Tradycji Szlacheckiej w Waplewie Wielkim posłuchamy znakomitej muzyki podczas wiosennej odsłony Pomorskich Dni Chopinowskich. W piątek 12 czerwca o godz. 17.00 zagra jazzowy Wojciech Staroniewicz Quintet, a w sobotę 13 czerwca o godz. 17.00 z recitalem fortepianowym wystąpi Yehuda Prokopowicz, półfinalista XIX Konkursu Chopinowskiego i zdobywca tegorocznego Paszportu Czytelników „Polityki”. Tegoroczna edycja łączy jazzowe inspiracje muzyką Chopina z klasycznym recitalem fortepianowym, prezentując artystów cenionych zarówno przez publiczność, jak i krytyków. Wstęp na oba koncerty jest bezpłatny.

Yehuda Prokopowicz, fot. Michał Basista

12 czerwca 2026 (piątek), godz. 17.00

Koncert muzyki jazzowej: Wojciech Staroniewicz Quintet

Wojciech Staroniewicz – saksofon tenorowy i sopranowy

Erik Johannessen (NOR) – puzon

Dominik Bukowski – wibrafon

Konrad Żołnierek – kontrabas

Przemysław Jarosz – perkusja

Kwintet Wojciecha Staroniewicza to zespół łączący nowoczesny język jazzu z europejską wrażliwością i bogatym doświadczeniem scenicznym muzyków. Muzyka zespołu opiera się na autorskich kompozycjach Wojciecha Staroniewicza, w których spotykają się melodyjność, otwarta improwizacja i nowoczesna energia zespołowej gry. Kwintet koncertuje z powodzeniem od siedmiu lat, jego muzyka została zarejestrowana na trzech albumach: „North Park” i „Strange Vacation” (studyjne)

oraz „The Band on Tour” 

Erik Johannessen – gra na puzonie, instrumentach perkusyjnych oraz okazjonalnie śpiewa. Koncertował na całym świecie z zespołami: Jaga Jazzist, Gard Nilssen’s Supersonic Orchestra, Ensemble Denada, Loud Jazz Band, Trondheim Jazz Orchestra i trio Lord Kelvin. Jest puzonistą free jazzowym, ale lubi także improwizację melodyczną. Komponuje i aranżuje muzykę dla małych i dużych zespołów. Był nominowany do norweskiej nagrody Grammy jako kompozytor roku za nagranie muzyki dziecięcej „Snydelig” z udziałem The National Broadcasting Orchestra. Gra w zespołach pop i rockowych z artystami takimi jak Susanne Sundfør, Hans-Peter Lindstrøm czy Maria Mena.

Dominik Bukowski – wibrafonista, kompozytor, absolwent Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Katowickiej Akademii Muzycznej. Zdobywca wyróżnienia na Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Jazzowych w Gdyni (1999) oraz zwycięzca konkursu Bielskiej Zadymki Jazzowej 2002. Wielokrotny zwycięzca ankiety magazynu „Jazz Forum” w kategorii najlepszy wibrafonista. Współpracuje i nagrywa z takimi muzykami jak Tim Hagans, Cikada String Quartet, Brian Melvin, Janusz Muniak,

Leszek Możdżer, Piotr Wojtasik. Koncertował na festiwalach w Indonezji, Izraelu i większości krajów europejskich. Nagrał ponad 30 płyt, jego album „Vice Versa” został nominowany do nagrody Fryderyki 2010. 

Konrad Żołnierek – kontrabasista i gitarzysta basowy. Absolwent średniej szkoły muzycznej w Olsztynie (klarnet) i Akademii Muzycznej w Gdańsku (gitara basowa). Stypendysta Conservatoire royal de Bruxelles (Belgia). Od 2020 roku jest wykładowcą w Akademii Muzycznej w Gdańsku. Współpracuje z muzykami oraz formacjami tworzącymi w różnorodnych stylach muzycznych (m.in. Jerzy Małek Group, Leszek Możdżer, Sławek Jaskułke, Tomasz Grzegorski, Adam Wendt, Tomasz Sowiński, Adam Pierończyk, Jarosław Bester, Orkiestra Daniela Nosewicza, Orkiestra Szymona Sutora, Tomasz Chyła Quintet, Drunk Lamb, Confusion Project, Jazz.u).

Przemysław Jarosz – perkusista, absolwent wrocławskiej Akademii Muzycznej. Współpracuje z czołowymi muzykami polskiej sceny jazzowej, występując na większości festiwali w Polsce i za granicą. Członek kilku formacji oraz lider własnego tria Yarosz Organ Trio, z którym nagrał dwa albumy. Od 2005 roku kontynuuje pracę dydaktyczną na rodzimej uczelni, gdzie w 2014 roku uzyskał stopień doktora sztuki. Wybrane nagrania: Dominik Bukowski Group – „Simple Words”, Maciej Fortuna – „Jazz from Poland”, Lion Vibrations – „Friends”, Krystyna Stańko – „Snik”, Improvision Quartet – „Free Folk Jazz”, Yarosh Organ Trio feat. Katarzyna Mirowska – „Alterakcje”.

Wojciech Staroniewicz – saksofonista i kompozytor. Jego dyskografia obejmuje około 50 płyt, w tym także albumy autorskie, m.in. „Karambola”, „Quiet City”, „Hand Made”, „Conversession”, „Alternations”, „A'freak-an Project”, „Tranquillo”, „A’FreAk-KomEdA Project”, „North Park”, „Strange Vacation”, „The Band on Tour”. Koncertuje jako solista z Polską Filharmonią Kameralną Sopot Wojciecha Rajskiego. Współpracował z takimi artystami i formacjami jak Andrzej Jagodziński, Włodek Pawlik, Cezary Konrad, Adam Cegielski, Nippy Noya, Helge Lien, Erik Johannessen, Brian Melvin czy norweska grupa Loud Jazz Band. Jako jedyny wśród polskich saksofonistów jazzowych został zakwalifikowany do półfinału Międzynarodowego Konkursu Improwizacji Jazzowej w Waszyngtonie w 1991 roku.

Wojciech Staroniewicz Quintet, fot. Jerzy Bartkowski

13 czerwca 2026 (sobota), godz. 17.00

Koncert muzyki klasycznej: recital fortepianowy Yehudy Prokopowicza

W programie

Wolfgang Amadeusz Mozart (1756–1791)

Adagio h-moll KV 540

Fryderyk Chopin (1810‒1849)

Mazurki (wybór)

Ballada F-dur op. 38

Ballada f-moll op. 52

przerwa

Fryderyk Chopin 

Fantazja f-moll op. 49

Ferenc Liszt (1811–1886)

Etiudy Transcendentalne

Nr 10 f-moll (Appassionata)

Nr 11 Des-dur (Harmonies du soir)

Bela Bartok (1881–1945)

Sonata fortepianowa Sz. 80

Allegro moderato

Sostenuto e pesante

Allegro molto

Yehuda Prokopowicz

Urodził się w roku 2005 na wzgórzach prowadzących do Jerozolimy. Naukę gry

na fortepianie rozpoczął w wieku 4 lat u swojej siostry Veroniki, uczennicy

prof. Eitana Globersona. Krakowskie szkoły muzyczne doprowadziły go

do mistrzowskiej klasy prof. Stefana Wojtasa, który uczył Yehudę od 2018 roku.

W 2024 skończył z wyróżnieniem PSM II st. im. W. Żeleńskiego w Krakowie.

Obecnie jest studentem drugiego roku Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie w klasie dr. Krzysztofa Książka. Był półfinalistą XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz zdobył nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie mazurków. Jest laureatem ponad 30 konkursów krajowych i międzynarodowych, m.in. Grand Prix Konkursu im. I. J. Paderewskiego w Piotrkowie Trybunalskim; pierwszej nagrody Konkursu Epta (2022), Konkursu im. A. Harasiewicza (2022) i Wirtualnego Konkursu w Malezji (2020). Kształcił się u tak wybitnych artystów i pedagogów jak Lidia Grychtołówna, Aleksandr Kobrin, Marc Laforet, Claudio Martinez, Eldar Nebolsin, Katarzyna Popowa-Zydroń, Zbigniew Raubo. W 2024 roku Yehuda miał zaszczyt zagrać na VIII Festiwalu im. Artura Rubinsteina w Łodzi, występował w takich salach jak Salle Cortot w Paryżu, Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie, Filharmonia Krakowska, Filharmonia Pomorska, Polskie Radio Gdańsk, Filharmonia Bałtycka. W 2024 roku pianista został laureatem stypendium Młoda Polska. W 2026 roku zdobył Paszport Czytelników „Polityki”.

Koordynacja:

dr Olga Walentynowicz – Przewodnicząca Towarzystwa im. Fryderyka Chopina, Koło

w Gdańsku

dr Dobromiła Rzyska-Laube – Kurator Muzeum Tradycji Szlacheckiej, Pomorski Ośrodek Kontaktów z Polonią w Waplewie Wielkim

13 czerwca 2026 (sobota), godz. 17.00

Koncert muzyki klasycznej: recital fortepianowy Yehudy Prokopowicza

W programie

Wolfgang Amadeusz Mozart (1756–1791)

Adagio h-moll KV 540

Fryderyk Chopin (1810‒1849)

Mazurki (wybór)

Ballada F-dur op. 38

Ballada f-moll op. 52

przerwa

Fryderyk Chopin 

Fantazja f-moll op. 49

Ferenc Liszt (1811–1886)

Etiudy Transcendentalne

Nr 10 f-moll (Appassionata)

Nr 11 Des-dur (Harmonies du soir)

Bela Bartok (1881–1945)

Sonata fortepianowa Sz. 80

Allegro moderato

Sostenuto e pesante

Allegro molto

Yehuda Prokopowicz

Urodził się w roku 2005 na wzgórzach prowadzących do Jerozolimy. Naukę gry

na fortepianie rozpoczął w wieku 4 lat u swojej siostry Veroniki, uczennicy

prof. Eitana Globersona. Krakowskie szkoły muzyczne doprowadziły go

do mistrzowskiej klasy prof. Stefana Wojtasa, który uczył Yehudę od 2018 roku.

W 2024 skończył z wyróżnieniem PSM II st. im. W. Żeleńskiego w Krakowie.

Obecnie jest studentem drugiego roku Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie w klasie dr. Krzysztofa Książka.

Był półfinalistą XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz zdobył nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie mazurków. Jest laureatem ponad 30 konkursów krajowych i międzynarodowych,

m.in. Grand Prix Konkursu im. I. J. Paderewskiego w Piotrkowie Trybunalskim; pierwszej nagrody Konkursu Epta (2022), Konkursu im. A. Harasiewicza (2022)

i Wirtualnego Konkursu w Malezji (2020). Kształcił się u tak wybitnych artystów

i pedagogów jak Lidia Grychtołówna, Aleksandr Kobrin, Marc Laforet, Claudio Martinez, Eldar Nebolsin, Katarzyna Popowa-Zydroń, Zbigniew Raubo.

W 2024 roku Yehuda miał zaszczyt zagrać na VIII Festiwalu im. Artura Rubinsteina

w Łodzi, występował w takich salach jak Salle Cortot w Paryżu, Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie, Filharmonia Krakowska, Filharmonia Pomorska, Polskie Radio Gdańsk, Filharmonia Bałtycka. W 2024 roku pianista został laureatem stypendium Młoda Polska. W 2026 roku zdobył Paszport Czytelników „Polityki”.

Koordynacja:

dr Olga Walentynowicz – Przewodnicząca Towarzystwa im. Fryderyka Chopina, Koło

w Gdańsku

dr Dobromiła Rzyska-Laube – Kurator Muzeum Tradycji Szlacheckiej, Pomorski Ośrodek Kontaktów z Polonią w Waplewie Wielkim

informacja prasowa

Tydzień pełen transmisji z Festiwalu Chopin i jego Europa w radiowej Dwójce

9 sierpnia rozpoczął się w Warszawie Festiwal Chopin i jego Europa. Program 2 Polskiego Radia  – współorganizator wydarzenia, zaprezentuje w tym tygodniu, czyli od 13 do 19 sierpnia, aż pięć znakomitych koncertów.

W trakcie festiwalu melomani będą mogli przez 23 dni posłuchać polskiej i zagranicznej kameralistyki oraz muzyki symfonicznej, która zabrzmi na blisko 50 koncertach w wykonaniu ponad 90 artystów i 18 zespołów. Tegoroczna 14. odsłona wydarzenia wpisuje się w obchody stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości, a drugim ważnym „patronem” Festiwalu – obok oczywiście Fryderyka Chopina – jest Ignacy Jan Paderewski.


Program 2 Polskiego Radia zaplanował aż 14 transmisji, z których 5 wyemitowanych zostanie w bieżącym tygodniu:

Poniedziałek 13 sierpnia, godz. 20.00-22.30: koncert European Union Youth Orchestra; dyryguje Gianandrea Noseda, fortepian: Seong-Jin Cho. W programie: Agata Zubel – Fireworks; Fryderyk Chopin – Koncert fortepianowy f-moll op. 21; Piotr Czajkowski – V Symfonia e-moll op. 64. W przerwie koncertu: rozmowa z Agatą Zubel i Seong-Jin Cho.

Wtorek 14 sierpnia, godz. 20.00-23.00: koncert Concerto Köln, dyryguje Gianluca Capuano, soliści: Howard Shelley (fortepian historyczny), Lorenzo Coppola (klarnet). Program: Wolfgang Amadeus Mozart – Uwertura do opery „Don Giovanni”; Franz Danzi – Fantazja na temat „La ci darem la mano” na klarnet i orkiestrę,; Wolfgang Amadeus Mozart – Symfonia A-dur KV 201; Johann Baptist Cramer – Koncert fortepianowy d-moll op. 70 nr 8; E. T. A. Hoffmann – Symfonia Es-dur „Warszawska” (1806). W przerwie koncertu: rozmowa z solistami.

Środa 15 sierpnia, godz. 17.00-19.30: koncert {oh!} Orkiestry Historycznej, dyr. Vacláv Luks, fortepian historyczny: Krzysztof Książek. Program: Józef Elsner – Uwertura do opery Leszek Biały; Karol Lipiński – Symfonia B-dur; Fryderyk Chopin – Koncert fortepianowy e-moll op. 11. W przerwie koncertu: rozmowa z Krzysztofem Książkiem i Vaclavem Luksem.

Czwartek 16 sierpnia, godz. 20.00-22.30: koncert Concerto Koeln, dyr. Gianluca Capuano, fortepian historyczny: Tobias Koch. W programie: Albert Lortzing – Uwertura „Der Pole und seine Kind”; Johann Christian Bach – God save the King; Francois-Joseph Gossec – La Marseillaise; Ferdinand Ries – Wariacje Es-dur na temat „Rule Britannia” op. 116; Johann Wilhelm Wilms – Wariacje na temat „Wilhelmus van Nassauwe” op. 37; Carl Czerny – Wielkie wariacje G-dur na tematy Haydna op. 73; Ludwig van Beethoven (opr. Filippo Cammaroto) – Oda do radości  z IX Symfonii d-moll op. 125. W przerwie koncertu: rozmowa z Gianlucą Capuano i Tobiasem Kochem.

Piątek 17 sierpnia, godz. 22.00-23.00: koncert Fabia Biondiego i zespołu Europa Galante, mezzosoprany: Vivica Genaux, Martina Belli. Program: Antonio Vivaldi – Concerti; Serenata „Gloria e Imeneo” RV687; Adam Jarzębski – Canzoni e concerti – Tamburetta; Chromatica, Canzon Quarta. W przerwie koncertu: rozmowa z Vivicą Genaux i Fabio Biondim.

Szczegółowy program Festiwalu na antenie Programu 2 Polskiego Radia na stronie: www.polskieradio.pl/8/1874/Artykul/2173801,Chopin-i-jego-Europa-2018-na-antenie-Dwojki

informacja prasowa

Dolnośląskie Salony Muzyczne 2026

Odkryj magię XIX-wiecznych tradycji! Cykl Dolnośląskie Salony Muzyczne 2026 zaprasza na koncerty „A my i tak polecim!”. Wybitne dzieła Fryderyka Chopina, Stanisława Moniuszki i Wolfganga Amadeusza Mozarta zabrzmią we wrześniu w Kłodzku, Kudowie-Zdroju oraz Wrocławiu. Poczuj niepowtarzalny, dawny klimat muzycznych spotkań w salonach!

Formuła koncertów cyklu Dolnośląskie Salony Muzyczne wzorowana jest na niemalże zanikłej już tradycji dziewiętnastowiecznych salonów muzycznych. Organizowane przez szlachtę i elitę finansową były zarówno wydarzeniem kulturalnym, jak spotkaniem towarzyskim. 

To właśnie tam zbierali się przedstawiciele sztuki, polityki i biznesu. Rozmawiano o nowych myślach, konfrontowano idee i nawiązywano kontakty. Dla muzyków była to okazja do zaprezentowania się melomanom i mecenasom. To właśnie w salonach zaczynały się kariery największych dziewiętnastowiecznych wirtuozów.

DSM zostały stworzone w dwóch zasadniczych celach. Pierwszym z nich jest odrodzenie tradycji koncertów salonowych, dzięki którym publiczność miała możliwość obcować z muzyką klasyczną w nieco mniej formalny sposób, niż ma to miejsce na wielkich salach koncertowych. Dzięki temu twórczość Bacha, Mozarta i innych geniuszy była ludziom przystępniejsza, bardziej zrozumiała, a przez to bliższa. Drugim założeniem jest integracja muzycznego środowiska Dolnego Śląska oraz Saksonii na poziomie instytucjonalnym oraz personalnym. Jedną z tradycji salonowych było również zapraszanie na występy muzyków-amatorów. W związku z tym DSM angażuje w swoich koncertach i wspiera w rozwoju artystycznym utalentowanych muzycznie przedstawicieli różnych zawodów.

KONCERT „A MY I TAK POLECIM!”

4 września 2026, godz. 17.00

Muzeum Ziemi Kłodzkiej

ul. Ignacego Łukasiewicza 4, Kłodzko

Koncert biletowany: 35 zł

11 września 2026, godz. 19.00

Kudowskie Centrum Kultury i Sportu

ul. Główna 43, Kudowa-Zdrój

27 września 2026, godz.  18.00

Dolnośląska Izba Lekarska

ul. Kazimierza Wielkiego 45, Wrocław

WYKONAWCY

Oliwia Ślipek – sopran

Franciszek Gwizdowski – baryton

Jerzy Owczarz – fortepian

PROGRAM

Stanisław Moniuszko

– O, Jaśko!

Stanisław Moniuszko

– Dziad i baba

Wolfgang Amadeusz Mozart

– La ci darem la mano

Wolfgang Amadeusz Mozart

– Cinque, dieci

Emmerich Kálmán

– Heia, heia, in den Bergen

Fryderyk Chopin

– Śliczny chłopiec

Stanisław Moniuszko

– Prząśniczka

Stanisław Moniuszko

– Ten zegar stary od stu lat

Fryderyk Chopin

– Hulanka

Gioachino Rossini

– Largo et factotum

Fryderyk Chopin

– nokturn Es-dur, op. 9 nr 2

Edward Grieg

– W grocie króla gór

Ludwig van Beethoven

– Sonata cis-moll, op. 27 nr 2, cz. III: Presto Agitato

Projekt jest współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

informacja prasowa

Radiowa Dwójka świętuje 89. urodziny!

Recital Mateusza Dubiela z Żelazowej Woli, koncert Piotra Pawlaka w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, audycja urodzinowa „DNA Dwójki: Dobre Geny” to tylko część propozycji, które Program 2 Polskiego Radia przygotował z okazji swoich 89. urodzin. Radiowa Dwójka zaprasza na wspólne świętowanie!

W niedzielę, 1 marca, słuchacze Programu 2 Polskiego Radia mogą liczyć na wyjątkowe wydanie audycji Małgorzaty Szymankiewicz i Moniki Zając z Żelazowej Woli o godz. 10.00. 

Po niej, o godz. 12.00, rozpocznie się transmisja recitalu z Domu Urodzenia Fryderyka Chopina. Tego dnia, w radiowej Dwójce, zabrzmią kompozycje Fryderyka Chopina – również jubilata. 

W Żelazowej Woli wystąpi Mateusz Dubiel – laureat I nagrody w 53. Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie, uczestnik XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina. Artysta zagra na fortepianie historycznym. 

W programie: Fryderyk Chopin Nokturn Es-dur op. 55 nr 2, Mazurki op. 41, Barkarola Fis-dur op. 60, Sonata h-moll op. 58. 

Transmisję poprowadzi Róża Światczyńska.

A już o 13.00 audycja urodzinowa „DNA Dwójki: Dobre Geny”. - Naszą solenizantkę ciągnie do sztuki, podróży i spotkań, co wskazuje na bardzo dobre geny. Przez cztery benefisowe godziny będziemy rozmawiali o radiu, które nadaje nam i Państwu wspólny rytm. W antenowej sztafecie wystartują trzy pary prowadzących oraz siła gości ze wszystkich pokoleń i redakcji – zapowiadają dziennikarze radiowej Dwójki. Na audycję specjalną zapraszają: Maria Czok Michał Dębski, Katarzyna Hagmajer-Kwiatek, Agata Kwiecińska Piotr Matwiejczuk i Michał Nowak.

Tego dnia, w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, odbędzie się Koncert Urodzinowy Dwójki. Na fortepianie Erarda z 1858 roku zagra Piotr Pawlak - laureat konkursów i ulubieniec słuchaczy, który zachwycił podczas XIX Konkursu Chopinowskiego. Artyście towarzyszyć będzie kwintet Arte dei Suonatori. 

W programie: Wolfgang Amadeus Mozart Sonata fortepianowa a-moll KV 310; Fryderyk Chopin Polonez-fantazja As-dur op. 61; Fryderyk Chopin II Koncert fortepianowy f-moll op. 21 (transkrypcja na fortepian i kwintet smyczkowy: Kevin Kenner i Krzysztof Dombek). Początek transmisji o godz. 17.00. Prowadzenie: Klaudia Baranowska.

• Transmisja koncertu z Żelazowej Woli na antenie Programu 2 Polskiego Radia,  1 marca o godz. 12.00.
• Transmisja koncertu ze Studia Koncertowego Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego na antenie Programu 2 Polskiego Radia, 1 marca o godz. 17.00.

Więcej informacji na stronie Dwójki.

informacja prasowa

"Z klasyką przez Polskę": Aldona Bartnik i Naruhiko Kawaguchi

W dniach 24-26 kwietnia na Dolny Śląsk powróci cykl „Z klasyką przez Polskę”, w ramach którego na trzech koncertach pieśni romantycznych wystąpi duet sopranistki Aldony Bartnik i pianisty Naruchiko Kawaguchi.

Wykonawcy:

Aldona Bartnik - sopran

Naruhiko Kawaguchi (fortepian)

Program:

Fryderyk Chopin (1810-1849)

Życzenie op. 74 nr 1 (sł. S. Witwicki)

Gdzie lubi op. 74 nr 5 (sł. S. Witwicki)

Mazurek e-moll op. 17 nr 2

Poseł op. 74 nr 7 (sł. S. Witwicki)

Piosnka litewska op. 74 nr 16 (sł. S. Witwicki)

Hulanka op. 74 nr 4 (sł. S. Witwicki)

Julian Fontana (1810-1869)

Nokturn op. 20

Ignacy Jan Paderewski (1860-1941)

Nokturn op. 16 nr 4

Stanisław Niewiadomski (1859-1936)

Oczekiwanie op. 47 nr 9

O sroga czasów odmiano! op. 45 nr 9

Echo op. 45 nr 6

Fryderyk Chopin (1810-1849)

Grande Valse Brillante Es-dur op.18

Pierścień op. 74 nr 14 (sł. S. Witwicki)

Smutna rzeka op. 74 nr 3 (sł. S. Witwicki)

Dwojaki koniec op. 74 nr 11 (sł. J.B. Zaleski)

Nokturn c-moll op. posth nr 21

Moja pieszczotka op. 74 nr 12 (sł. A. Mickiewicz)

Śliczny chłopiec op. 74 nr 8 (sł. J.B. Zaleski)

Wojak op. 74 nr 10 (sł. S. Witwicki)

Stanisław Niewiadomski (1859-1936)

Krakowiak op. 47 nr 5

Aldona Bartnik, sopran

Ukończyła Królewskie Konserwatorium w Hadze, specjalizując się w wykonawstwie muzyki dawnej. Występowała jako solistka m.in. pod batutą Tona Koopmana oraz Jordi Savalla. W 2019 roku otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wspierające jej pracę badawczą w zakresie poszukiwań manuskryptów. W 2021 roku ukazał się jej solowy album „Kilka słów o miłości…” dedykowany mało znanym pieśniom romantycznym. Projekt ten zrealizowała z Naruhiko Kawaguchim, grającym na fortepianie historycznym. W 2018 roku wraz z pianistą Maurice Lammerts van Bueren wydała w Holandii solowy album „Melancholia” zawierający pieśni polskich kompozytorów. Za wkład w promocję Polskiej kultury w Holandii była nominowana do nagrody Polonus 2016. W jej dorobku znajduje się ponad dziesięć albumów muzyki barokowej. Trzy z nich zrealizowane z Wrocław Baroque Ensemble otrzymały nagrodę fonograficzną Fryderyk. Od 2021 roku jest członkinią Akademii Młodych Uczonych i Artystów oraz prezesem Stowarzyszenia Inicjatyw Artystycznych „Mosty Kultury” działającego na rzecz popularyzacji sztuki. W 2022 roku została wyróżniona Nagrodą EMOCJE przyznawaną przez Radio Wrocław Kultura za działalność artystyczną oraz organizację wydarzeń kulturalnych we Wrocławiu.

Naruhiko Kawaguchi, fortepian

Pianista specjalizujący się w grze na instrumentach historycznych. Urodził się w Morioce (Japonia), dorastał natomiast w Yokohamie. Ukończył z wyróżnieniem studia

magisterskie pod okiem Kikuko Ogury, specjalizując się w wykonawstwie muzyki dawnej na Tokyo University of the Arts. Następnie by doskonalić swój warsztat gry na fortepianach historycznych i pianoforte wyjechał do Europy i studiował u Richarda Egarra w Conservatorium van Amsterdam. W konsultacji z Menno van Delft praktykuje również grę na klawikordzie. Pianista znakomicie odnajduje się w wykonawstwie utworów z różnych epok. Jako solista oraz kameralista regularnie koncertuje i nagrywa płyty w Japonii oraz w Europie. Jest laureatem wielu konkursów, m.in.: Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych w Warszawie, Międzynarodowego Konkursu Musica Antiqua w Brugii, I Międzynarodowego Konkursu dla pianoforte w Rzymie Premio Muzio Clementi. Występował z recitalami m.in. na festiwalach: Chopin i jego Europa w Warszawie, Festival Oude Muziek w Utrechcie oraz Goldberg Festival w Gdańsku oraz jako solista z Orchestra of the Eighteenth Century i {oh!} Orkiestra Historyczna.

Cykl koncertów „Z klasyką przez Polskę” to projekt realizowany przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca we wszystkich regionach kraju. Propaguje muzykę klasyczną poprzez promocję znakomitych artystów oraz ambitnego repertuaru w miejscach, w których publiczność na co dzień nie obcuje z ambitną sztuką i nie ma możliwości uczestnictwa w ciekawych i różnorodnych działaniach kulturalnych. Na Dolnym Śląsku jest współorganizowany przez Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego. Operatorem przedsięwzięcia jest Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Dolnośląskie Laboratorium Kultury. Projekt finansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury 

informacja prasowa

„Polish Cello Quartet – Chopin Project” – nowy album wydany przez Narodowe Forum Muzyki

 17 listopada 2023 roku polską premierę będzie miał nowy album Narodowego Forum Muzyki, nagrany przez Polish Cello Quartet i poświęcony Fryderykowi Chopinowi. Na płycie, która jest drugim krążkiem zespołu, znalazł się wybór dzieł i gatunków kluczowych dla twórczości Chopina: mazurki, walce, preludia, nokturny i etiuda. Album zawiera transkrypcje na kwartet wiolonczelowy Chopinowskich utworów zamówione przez zespół u trojga kompozytorów: Sabiny Meck, Piotra Mossa i Leszka Kołodziejskiego.

Płytę zarejestrowano w doskonałej akustycznie Sali Czerwonej Narodowego Forum Muzyki. Reżyseria nagrania, mastering: Agnieszka Szczepańczyk, Antoni Grzymała (CD Accord), montaż: Agnieszka Szczepańczyk. Album można kupić w Kasie NFM, w księgarni Niskie Łąki oraz online w Sklepie NFM.

TYTUŁ: Polish Cello Quartet – Chopin Project
Wykonawcy: Polish Cello Quartet:
Tomasz Daroch, Wojciech Fudala, Krzysztof Karpeta, Adam Krzeszowiec – wiolonczele

Fryderyk Chopin (1810–1849)

1. Mazurek F-dur WN 25                                                                                    1′24

2. Mazurek a-moll op. 17 nr 4                                                                           4′24

3. Mazurek B-dur op. 7 nr 1                                                                              2′30

4. Preludium e-moll op. 28 nr 4 Prelude in E minor, Op. 28 No. 4             2′15

5. Preludium h-moll op. 28 nr 6 Prelude in B minor, Op. 28 No. 6             1′59

6. Preludium gis-moll op. 28 nr 12                                                                   1′15

7. Preludium c-moll op. 28 nr 20                                                                     2′13

8. Preludium Des-dur op. 28 nr 15 „Deszczowe”                                          6′03

9. Walc Des-dur op. 64 nr 1 „Minutowy”                                                       2′16

10. Lento con gran espressione [Nokturn] cis-moll WN 37                         4′16

11. Walc cis-moll op. 64 nr 2                                                                             3′34

12. Etiuda cis-moll op. 25 nr 7                                                                          5′31

13. Walc h-moll WN 19                                                                                      3′50

14. Nokturn Es-dur op. 9 nr 2                                                                            4′06

15. Walc Es-dur op. 18 „Grande Valse Brillante”                                           6′12

Czas całkowity                                                                                                     51′57

Opracowania na kwartet wiolonczelowy:

Sabina Meck [1, 3–5, 8, 10–11, 15]

Piotr Moss [2, 7, 9, 14]

Leszek Kołodziejski [6, 12–13]

Oddajemy w Państwa ręce album z transkrypcjami utworów kompozytora bliskiego naszym sercom. Od zawsze chcieliśmy usłyszeć twórczość fortepianową Fryderyka Chopina w odsłonie wiolonczelowej, a inspiracją dla nas były opracowania Auguste’a Franchomme’a i nagrania kwartetu wokalnego Novi Singers.

Nadzwyczajna śpiewność i emocjonalność, w naszym odczuciu, wyróżniają muzykę Chopina w sposób szczególny. Z uwagi na idiomatyczne podobieństwo wiolonczeli do głosu ludzkiego ośmieliliśmy się zrealizować ten projekt – jeden z najbardziej szalonych i oryginalnych w naszej karierze. Praca nad Chopinowskim repertuarem była dla nas wspaniałą artystyczną przygodą. Z radością dzielimy się z Państwem jej rezultatami.

Polish Cello Quartet, tekst zamieszczony w booklecie dołączonym do płyty 

Płyta zespołu Polish Cello Quartet z utworami Chopina (…) przynosi transkrypcje na kwartet wiolonczelowy autorstwa Sabiny Meck, Piotra Mossa i Leszka Kołodziejskiego. Uwagę zwraca już sam nieczęsto spotykany skład wykonawczy: cztery wiolonczele. W kontekście życia i twórczości Fryderyka Chopina ta obsada ma pewien wyjątkowy walor, a dotyczy on specyfiki instrumentu. Otóż Chopin lubił wiolonczelę i chętnie tworzył muzykę na ten instrument. Co więcej, przyjaźnił się z wiolonczelistami. Jako młodzieniec bywał w Antoninie, w dworku myśliwskim księcia Antoniego Radziwiłła – mecenasa sztuki, polityka, wiolonczelisty i kompozytora. Chopin doceniał talent kompozytorski arystokraty, obaj razem muzykowali, a dla poszerzenia wspólnego repertuaru młody Fryderyk skomponował Poloneza C-dur na wiolonczelę i fortepian (później dopisał jeszcze do niego Introdukcję). Bliskim przyjacielem Chopina był znakomity francuski wiolonczelista Auguste Franchomme, również kompozytor i pedagog. Dokonał on transkrypcji wybranych utworów Chopina oraz z nim występował. To jemu polski kompozytor zadedykował ostatnie wielkie arcydzieło, jakim była Sonata g-moll op. 65 na fortepian i wiolonczelę. Tak więc to właśnie wiolonczelę uważać można – po fortepianie, a przed głosem ludzkim – za drugi istotny dla twórczości Chopina instrument. Pozwala to uznać wiolonczelowe opracowania jego dzieł za historycznie „uprzywilejowane”.

Artur Bielecki, fragment eseju zamieszczonego w booklecie dołączonym do płyty

Nagrano w Sali Czerwonej Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, w dniach 18–20.03.2023.

Reżyseria nagrania, mastering: Agnieszka Szczepańczyk, Antoni Grzymała

Montaż: Agnieszka Szczepańczyk

NFM 88, ACD 326

Polska premiera płyty: 17 listopada 2023 r.

Światowa premiera płyty: 5 stycznia 2024 r.

Patronat medialny: Program II Polskiego Radia

Zespół NFM

informacja prasowa

„Romantyczna fantazja i improwizacja”. Dziś rozpoczyna się 2. Festiwal Polskiego Radia Chopin

Już dziś w Pałacu Myśliwskim Książąt Radziwiłłów w Antoninie (woj. wielkopolskie) rozpoczyna się 2. Festiwal Polskiego Radia Chopin, zorganizowany przy współpracy Centrum Kultury i Sztuki w Kaliszu. Hasło tegorocznego wydarzenia brzmi: „Romantyczna fantazja i improwizacja”. Koncertów będzie można posłuchać do 20 października.

Przez sześć kolejnych wieczorów, w pięknym, zaprojektowanym przez Karla Friedricha Schinkla pałacu, w którym gościł, koncertował i komponował Fryderyk Chopin, wybitni muzycy wykonają programy tematycznie wkomponowane w tegoroczny temat Festiwalu.

W tym roku, w ramach Festiwalu, odbędą się dwa koncerty z improwizacjami (Kuby Stankiewicza z zespołem oraz duetu Aleksander Dębicz – Marcin Zdunik) oraz cztery recitale fortepianowe w wykonaniu Piotra Sałajczyka, Macieja Grzybowskiego, Julii Kociuban i na samo zakończenie – sensacja! – jednego z największych wirtuozów naszych czasów Evgenija Bozhanova. Koncert inauguracyjny uświetni prawykonanie napisanej na specjalne zamówienie Polskiego Radia Chopin kompozycji na fortepian solo „Sturm und Frieden” Aleksandra Nowaka, tegorocznego laureata Paszportu Polityki. Pierwszych pięć recitali zostanie dodatkowo poprzedzonych 25-minutowymi wykładami poświęconymi idei fantazji i improwizacji w muzyce i literaturze. Wykładowcami będą wybitni profesorowie: Irena Poniatowska, Iwona Puchalska, Ryszard Daniel Golianek, Jakub Stankiewicz i Wiesław Ratajczak.

Na wszystkie koncerty wstęp jest wolny, wykładów i koncertów będzie można też posłuchać w Internecie lub za pośrednictwem odbiorników DAB+: wykładów o godzinie 18.30, a koncertów o godz. 19.00. Wszystkie transmisje poprowadzi laureat Złotego Mikrofonu redaktor Marcin Majchrowski.

Autorem oprawy graficznej Festiwalu jest Lech Majewski, znany artysta grafik, plakacista.

Polskie Radio Chopin i Centrum Kultury i Sztuki w Kaliszu zapraszają: Pałac Myśliwski Książąt Radziwiłłów Antonin, ul. Pałacowa 1, 63-421 Przygodzice, woj. wielkopolskie.

informacja prasowa

Garrick Ohlsson gra Chopina w Narodowym Forum Muzyki /zapowiedź/

Garrick Ohlsson jest jednym z najwybitniejszych interpretatorów muzyki Fryderyka Chopina. Światowej sławy pianista i zwycięzca Konkursu Chopinowskiego dysponuje doskonałą techniką i niesłychaną wrażliwością poetycką. Podczas styczniowego recitalu zaprezentuje obszerny wybór dzieł najsłynniejszego polskiego kompozytora, należących do różnych gatunków i wywołujących cały wachlarz emocji.

Garrick Ohlsson fot. archiwum artysty

Fryderyk Chopin, zafascynowany możliwościami ludzkiego głosu, dążył do jak najwierniejszego odwzorowania ich na swoim instrumencie. Udało mu się to osiągnąć w nokturnach – lirycznych miniaturach fortepianowych, zwanych „pieśniami nocy”. Podczas recitalu zabrzmią te powstałe na początku lat trzydziestych dziewiętnastego stulecia – Nokturn F-dur op. 15 nr 1 oraz Nokturn H-dur op. 9 nr 3. Podobny nastrój utrzyma się w pochodzącej z dojrzałego okresu twórczości Chopina Barkaroli Fis-dur. „Korona twórczości Chopina” czy „arcydzieło zbudowane z siły i pasji” to tylko nieliczne określenia ukończonej w 1841 roku Fantazji f-moll op. 49. Rozbudowane dzieło cechuje pewnego rodzaju wolność romantycznej ekspresji. Całości dopełni wirtuozowskie Scherzo cis-moll. Scherzo, to w tym wypadku synonim muzycznego żartu, choć u Chopina nabiera on zupełnie innego znaczenia. Twórca uczynił z niego bowiem utwór o ogromnej sile dramatycznej.

Nad Impromptu Fis-dur op. 36 Chopin pracował w Nohant po powrocie z Majorki, będąc już ciężko chorym. Dzieło o tajemniczej budowie poprzedzi wieńczącą koncert sonatę. Chociaż kompozytor był niekwestionowanym mistrzem miniatur fortepianowych, to od czasu do czasu sięgał również po większe formy. Należy do nich między innymi Sonata h-moll op. 58, będąca jednym z arcydzieł muzyki romantycznej, a zarazem ostatnią z wielkich sonat fortepianowych Chopina. Powstała w latach 40. dziewiętnastego stulecia, a więc w czasie w pełni wykrystalizowanego stylu kompozytora. Jak podkreśla angielski muzykolog Arthur Hedley – „w jej czterech częściach znajdujemy najpiękniejsze melodie, jaki kiedykolwiek napisane zostały na fortepian”.

Program:

F. Chopin Nokturn F-dur op. 15 nr 1; Nokturn H-dur op. 9 nr 3; Barkarola Fis-dur op. 60; Fantazja f-moll op. 49; Scherzo cis-moll op. 39

***

F. Chopin Impromptu Fis-dur op. 36; Sonata fortepianowa h-moll op. 58

Wykonawcy:

Garrick Ohlsson – fortepian

Czas trwania: 80 minut

informacja prasowa

O związkach poezji i muzyki oraz o tajemnicach improwizacji /Konkurs Ojczyzny Polszczyzny/

Ogólnopolski Finał Konkursu Ojczyzny Polszczyzny  (listopad 2012) rozpoczął prof. Marek Dyżewski błyskotliwym wykładem "Jankiel fortepianu". Drugą część spotkania finalistów wypełniły warsztaty z aktorem Teatru Polskiego i wykładowcą PWST - prof. Krzysztofem Grębskim.

prof. Marek Dyżewski, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Finał Konkursu Ojczyzny Polszczyzny rozpoczął swoim wykładem „Jankiel fortepianu” prof. Marek Dyżewski, bez wątpienia wirtuoz słowa. Profesor dowodził w nim prawdziwości tezy Franciszka Germana, znawcy kultury polskiego romantyzmu, iż znany nam z XII Księgi „Pana Tadeusza” koncert Jankiela jest w istocie portretem improwizującego Chopina.

Adam Mickiewicz, podobnie jak pozostali filomaci i filareci,  zachęcani przez Tomasza Zana, z zapałem rozwijali swoją wiedzę o muzyce, a także czynnie się nią zajmowali. Autor „Pana Tadeusza” grał na fortepianie, na harfie i na flecie, „rzeźbiąc” w ten sposób swoją wrażliwość muzyczną.
Romantycy świadomie nawiązywali do starożytności, kiedy to istniał nierozerwalny związek między poezją a muzyką. Na dowód mogliśmy posłuchać w oryginale fragmentów „Iliady” Homera i „Żab” Arystofanesa. O więzi sztuki poetyckiej i muzycznej – twierdził profesor Dyżewski - mówi też greckie słowo psallo: trącając struny harfy tworzę psalm – natchniony poemat i pieśń.

Twórczość Adama Mickiewicza reprezentuje renesans związku poezji i muzyki, czego dowodem są nie tylko fragmenty Wielkiej Improwizacji, gdzie wielokrotnie poeta nazywany jest śpiewakiem, a poezja – pieśnią, tworzeniem. Związków tych dowodzą także wykłady Mickiewicza w College de France, w których twierdził: „Cóż to jest poezja liryczna bez liry? Co znaczą poeci, którzy niby śpiewają, nie tylko nie układając muzyki do swoich pieśni, ale zgoła nie słysząc jej w sobie? Muzyka w utworach lirycznych to nie przygrywanie, ale główna, istotna część poezji. Ona jest jej duszą, życiem i światłem”.

Przede wszystkim jednak o owych tajemniczych związkach między poezją a muzyką świadczą improwizacje Adama Mickiewicza, wynikające z „muzycznego poruszenia”. Pozostały we wspomnieniach Ignacego Domeyki czy Heleny, starszej córki Marii Szymanowskiej. Mickiewicz chętnie improwizował po wysłuchaniu fragmentu muzyki, np. pieśni „Laura i Filon”, ale także znacznie bardziej wyrafinowanych konstrukcji muzycznych, jak aria Hrabiego z opery Mozarta „Wesele Figara”.  Forma muzyczna zawsze poprzedzała treść słowną.

Fryderyk Chopin improwizował od dzieciństwa – na tematy ludowe, pieśni narodowych, wydarzeń historycznych, dźwiękiem malował nawet portrety osób. Był genialnym improwizatorem.
Czym wobec tego jest improwizacja? Otóż odpowiedź na to ukrywa się w samym słowie: video  oznacza widzę, provideo – przewiduję, improvise – to, czego nie przewidywałem. Istotą jest bycie zaskoczonym, olśnionym nawet. „Artystą jest ten, kto improwizuje” – powiedział Witold Gombrowicz, i nie tylko on.
Otóż już sam początek gry Jankiela jest poszukiwaniem, próbą znalezienia tego "czegoś":

„Milczy i nieruchome drążki w palcach trzyma.
Spuścił je zrazu bijąc taktem tryumfalnym,
potem gęściej siekł stróny jak deszczem nawalnym;
Dziwią się wszyscy – lecz to była tylko proba,
bo wnet przerwał i w górę podniósł drążki oba”.

Później zaś genialnie gra historię Polski – wydarzenia doniosłe, tragiczne i patetyczne, kończy zaś – jak zwykł to robić Chopin – Mazurkiem Dąbrowskiego. Tego nie mógł zagrać Jankiel, autorem tej genialnej improwizacji musiał być Chopin, toteż koncert ten jest w istocie zakamuflowanym portretem Chopina.

Warsztaty z prof. Krzysztofem Grębskim, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Drugą część czwartkowego spotkania finalistów wypełniły warsztaty prowadzone przez prof. Krzysztofa Grębskiego, aktora Teatru Lalek we Wrocławiu i wykładowcy PWST. Przeprowadzone w przyjaznej i dowcipnej aurze ćwiczenia dykcji, wymowy i koncentracji sprawiły, że młodzież przełamała barierę tremy i fantastycznie się uczyła bawiąc. Oczywiście, po wykładzie prof. Dyżewskiego nie zabrakło też improwizacji.

Jutro kolejny dzień Wielkiego Finału, a w nim eliminacje pisemne w Ossolineum, zwiedzanie Wrocławia z przewodnikiem, warsztaty Stefana Inglota „Jak oswoić wiersz?” oraz wykład prof. Jana Miodka.

Artykuł ukazał się pierwotnie na podstronie portalu Nowa Era.

50. Festiwal Wratislavia Cantans: Sztuka interpretacji /relacja/

Niezrównane interpretacje kompozytorów włoskich, liryczny i zakochany Chopin, zwątpienia co do trwałości uczuć Mozarta. Blažikova, Pires, Pasiecznik. Piszemę o koncertach wrocławskiego  święta melomanów. 

Festiwal Wratislavia Cantans trwa w najlepsze. Zanim jednak przyjdzie czas podsumowań, warto podkreślić, że przy całej swojej różnorodności, ma on jednak jedną cechę wspólną. Mianowicie uwodzi urodą interpretacji - i to zarówno utworów dawnych, niekiedy mało znanych, jak też takich, o których sądzimy, że nic nowego w ich wykonawstwie nas już nie spotka... Jakże przyjemnie jest doświadczyć, że to nieprawda!

Melancholia,czyli Hana Blažíková

Do niespodzianek tegorocznego festiwalu z pewnością należy skromnie zapowiadający się koncert "Melanconia" z podtytułem "muzyczne skarby Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu". W założeniu - ciekawostka, w praktyce - piękny, znakomicie zagrany i zaśpiewany. 

 

Przy okazji mogliśmy nie tylko dowiedzieć się, że Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu jest w posiadaniu obszernej kolekcji druków włoskich, powstałych  głównie w Wenecji, ale również obejrzeć te cymelia na specjalnie zorganizowanej wystawie. Okazuje się, że  w XVI  i XVII wieku miasto to było nie tylko znanym ośrodkiem handlu, ale także rozwinęło sztukę drukarską, wyspecjalizowaną w edycjach muzycznych. Liczebność zbiorów muzycznych w Bibliotece Uniwersyteckiej świadczy o tym, że mieszkańcy XVII-wiecznego  Wrocławia preferowali w szczególności muzykę włoską, pisaną w duchu seconda practica. Określenie to zawdzięczamy Claudio Monteverdiemu w odniesieniu do muzyki, w której tekst odgrywa wiodącą rolę. 

Hana Blažíková wraz z zespołem, fot. Łukasz Rejchert / Wratislavia Cantans

 Podczas koncertu Hany Blažikovej, którą słuchaliśmy we Wrocławiu parokrotnie w repertuarze klasycznym, kiedy wykonywała muzykę J.S. Bacha, mogliśmy przekonać się, jak bardzo jest utalentowana. Tym razem okazało się, że czuje się jeszcze lepiej, bardziej swobodnie, w repertuarze włoskim. Jej interpretacje utworów Giovanniego Antonio Rigatti ("O bella etá dell`oro..."), Stefano Landi ("Canta la cicaletta...", "O felice mio core...") i innych kompozytorów, przy akompaniamencie instrumentów dawnych: teorby Jana Krejča, klawesynu i pozytywu Pierre Callona oraz harfy Kateřiny Channudi (która zaśpiewała ten w duecie jeden utwór na bis) - nie miały sobie równych! Dodajmy, że artystka gra też na harfie gotyckiej, akompaniując sobie w czasie występów. Stąd też jej swoboda wykonawcza na wrocławskim koncercie muzyki włoskiej wczesnego baroku.

Mądrość, miłość i transcendencja

Koncertem, w którym sztuka interpretacji zdumiała swym pięknem i doskonałością, były występy Marii João Pires oraz Olgi Pasiecznik z orkiestrą Die Deutsche Kammerphilharmonie Bremen pod dyrekcją Trevora Pinocka. Choć w repertuarze znalazły się utwory kompozytorów tak od siebie różnych, połączył je wspólny temat: "Mądrość, miłość i transcendencja", jak zapowiadał  tytuł koncertu. W istocie, wszystko to w wykonywanych utworach się znalazło.

II Koncert fortepianowy f-moll napisał Fryderyk Chopin pod wpływem pierwszej, platonicznej miłości do śpiewaczki Konstancji Gładkowskiej. Mimo że miał zaledwie 19 lat, stworzył dzieło, któremu nadał własne oblicze stylistyczne, mimo że korzystał ze znanych sobie wzorców. Chciałoby się podkreślić, że stało się tak nie tylko za sprawą talentu młodego kompozytora, ale również pod wpływem głębokiego uczucia, które - jak wierzyli romantycy - wyrywało człowieka ze schematów zwyczajnego życia. Ale skomponowanie utworu to jedno, a jego interpretacja to coś zupełnie odrębnego. W tym przypadku znaczenie ma i talent, i doświadczenie wykonawcy. Tych dwu przymiotów nie można odmówić Marii João Pires.

Maria João Pires, fot. materiały prasowe

Portugalska pianistka już  w wieku siedmiu lat wykonywała brawurowo utwory fortepianowe Mozarta, a mając dokładnie tyle lat, co Chopin, kiedy skomponował II Koncert fortepianowy f-moll, odebrała najwyższą portugalską nagrodę dla młodych muzyków. Tylko ktoś równie wspaniały, pełen wigoru i zbieranych latami doświadczeń, mógł w absolutnie cudowny sposób zinterpretować miłosny utwór Chopina, szczególnie piękny i liryczny w "Larghetto", a pobrzmiewający tanecznym kujawiakiem i mazurem w finalnym "Rondo". Pianistce towarzyszył dyskretnie wspaniały Die Deutsche Kammerphilharmonie Bremen pod Trevorem Pinockiem.

Tenże zespół zgrał równie brawurowo fragmenty kompozycji W.A. Mozarta: Uwerturę do opery "Łaskawość Tytusa" oraz Symfonię C-dur nr 41 "Jowiszową". Mnie jednak zawsze urzeka przede wszystkim ludzki głos, toteż z tego koncertu zapamiętałam szczególnie arie Olgi Pasiecznik, w szczególności "Dove sono" z opery "Wesele Figara".

 

O Oldze Pasiecznik pisałam niedawno przy okazji jej występu na festiwalu Forum Musicum, ale nie sposób pominąć milczeniem jej kolejnego, choć bardzo krótkiego i pozostawiającego niedosyt, występu. Słodycz i smutek arii "Dove sono" przenikał słuchaczy do głębi. Oto prawdziwa maestria: oszczędność środków wyrazu, a przy tym jaka dojrzałość interpretacji! Kiedy Pasiecznik śpiewa o tym, że uczucie przeminęło, pozostał smutek, a jednocześnie wspomnienie minionego szczęścia - to jest w tym niezwykle wiarygodna i niebanalna. A ile w tym piękna i nostalgii... Prawdziwa mistrzyni interpretacji!

Olga Pasiecznik, prasowe

Przed nami jeszcze sporo pięknej muzyki, m.in. powtórzenie programu pierwszego festiwalu Wratislavia Cantans w nowej interpretacji, koncert jubileuszowy Tadeusza Strugały, na którym usłyszymy m.in. "Symfonię pieśni żałosnych" Henryka M. Góreckiego, "Wariacje Goldbergowskie" J.S. Bacha w wykonaniu znakomitego klawesynisty Pierre Hantaï czy "Sonaty misteryjne" Bibera, również w znakomitym wykonaniu. A zatem Niech żyje Wratislavia!

Artykuł ukazał się na portalu Kulturaonline 16 września 2015 roku.

„Z klasyką przez Polskę”: Rafał Blechacz /fortepian/ ODWOŁANO!

KONCERTY ODWOŁANE Z POWODU CHOROBY ARTYSTY!

Rafał Blechacz, laureat I nagrody na XV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina, wystąpi z recitalami w ramach cyklu „Z klasyką przez Polskę”. Muzyka Beethovena i Chopina w wykonaniu młodego wirtuoza zabrzmi w najbliższy weekend w Polanicy, Szczawnie-Zdroju oraz w Ścinawce.

Rafał Blechacz
Laureat I nagrody na XV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina

16.08.2024,godz. 15:00

Teatr Zdrojowy im. M. Ćwiklińskiej

17.08.2024,godz. 19:00

Teatr Zdrojowy im. Henryka Wieniawskiego

18.08.2024,godz. 17:00

Gminna Sala Widowiskowa w Ścinawce Średniej

PROGRAM:

Ludwig van Beethoven (1770-1827)

Sonata fortepianowa c-moll op. 27 nr 2 Księżycowa

Adagio sostenuto

Allegretto

Presto agitato

Fryderyk Chopin (1810-1849)

3 Mazurki op. 50

G-dur

As-dur

cis-moll

III Sonata fortepianowa h-moll op. 58

Allegro maestoso

Scherzo

Largo

Finale

Rafał Blechacz

Urodził się w 1985 roku w Nakle nad Notecią. Grę na fortepianie rozpoczął w wieku pięciu lat. Uczył się w Państwowej Szkole Muzycznej im. Artura Rubinsteina w Bydgoszczy pod kierunkiem prof. Jacka Polańskiego. W 2007 roku ukończył studia pianistyczne w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy w klasie prof. Katarzyny Popowej-Zydroń. Jeszcze jako uczeń otrzymał wiele nagród i wyróżnień.

Jako zdobywca Grand Prix Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego w Warszawie w 2005 roku zaczął koncertować w najbardziej prestiżowych salach m.in.: w Concertgebouw w Amsterdamie, Musikverein w Wiedniu, Filharmonii Berlińskiej, Alte Oper we Frankfurcie, Herkulessaal w Monachium, Sali Pleyel’a w Paryżu, Royal Festival Hall oraz Wigmore Hall w Londynie, Tonhalle w Zurichu, La Scala w Mediolanie. Jest zapraszany na najlepsze festiwale muzyczne: Salzburg (Austria), Verbier (Szwajcaria), La roque-d’Anthéron (Francja), Klavier-Festival Ruhr (Niemcy) oraz Gilmore Festival (USA). Koncertuje z wieloma orkiestrami symfonicznymi, współpracując z wybitnymi dyrygentami, takimi jak: Charles Dutoit, Valery Gergiev, Daniel Harding, Pavo Järvi, Fabio Luisi, Kent Nagono, Andris Nelsons, Victor Pablo Perez, Trevor Pinnock, Mikhail Pletnev, Jerzy Semkow, Antoni Wit, Dawid Zinman. W 2006 roku podpisał ekskluzywny kontrakt z niemiecką wytwórnią fonograficzną Deutsche Grammophon. Jest drugim w historii, po Krystianie Zimermanie, polskim artystą związanym z tą prestiżową firmą.

Pierwsza płyta z Preludiami Fryderyka Chopina ukazała się w 2007 roku. W Polsce uzyskała status platynowej płyty już w drugim tygodniu sprzedaży. Została wyróżniona wieloma nagrodami m.in. niemiecką Echo Klassik i francuską Diapason D’or. Rok później została wydana kolejna płyta, tym razem z sonatami Haydna, Mozarta i Beethovena, ciesząca się równie znakomitym przyjęciem. Po sukcesie dwóch pierwszych albumów artysta uczcił Rok Chopinowski 2010, nagrywając oba Koncerty fortepianowe Chopina z towarzyszeniem legendarnej Concertgebouw Orchestra pod batutą Jerzego Semkowa. Orkiestra ta została uznana przez brytyjski magazyn Gramophone za najlepszą orkiestrę świata w 2009 roku. Kolejna, trzecia już płyta Rafała Blechacza została uhonorowana prestiżową nagrodą krytyków z Niemiec, Austrii i Szwajcarii Preis der Deutschen Schallplattenkritik. W Polsce uzyskała w krótkim czasie status podwójnej płyty platynowej. Kolejne nagranie – utworów Debuss’ego i Szymanowskiego, z uwagi na dobór repertuaru jak i jego wykonanie zyskało znaczny rozgłos i uznanie międzynarodowej krytyki muzycznej. W 2012 roku Deutsche Phono Akademie przyznało mu nagrodę Echo Klassik w kategorii Najlepsza płyta solowa roku (XIX i XX w.). Ponadto zostało ono wyróżnione jako Album Miesiąca przez brytyjski magazyn Gramophone. Otrzymało też polską nagrodę fonograficzną Fryderyk, jako najlepszy album z muzyką klasyczną (2013). Jesienią 2013 roku Rafał Blechacz powrócił do repertuaru chopinowskiego nagrywając siedem wielkich polonezów. Album ten już w dniu sprzedaży okazał się złotą płytą. Otrzymał nagrodę Preis der Deutschen Schallplattenkritik, jako najlepszy album w kategorii Muzyka fortepianowa (2013).

Rafał Blechacz za swoją dotychczasową działalność artystyczną w lipcu 2010 roku otrzymał nagrodę Premio Internazionale Accademia Musicale Chigiana (Siena), przyznawaną przez międzynarodowe jury krytyków muzycznych. W styczniu 2014 w Nowym Jorku został ogłoszony zdobywcą Nagrody Gilmore’ 2014, niezwykle wysoko cenionej w świecie pianistycznym, która jest przyznawana co cztery lata najbardziej wyróżniającemu się artyście z udzieleniem finansowego wsparcia na dalszy rozwój kariery artystycznej.

24 lutego 2015 roku w Warszawie podczas koncertu w Filharmonii Narodowej został odznaczony, przyznanym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

W lutym 2017 roku ukazał się nowy album nagrany dla firmy Deutsche Grammophon z utworami J.S. Bacha zyskując uznanie krytyki na całym świecie.

Od 2016 roku artysta współpracuje z koreańską skrzypaczką Bomsori Kim, czego owocem jest nagrany w 2018 roku album, również dla wytwórni Deutsche Grammophon.

W marcu 2023 roku nakładem tej samej wytwórni ukazał się solowy album Chopin z nagraniami dwóch Sonat Fryderyka Chopina, za który artysta otrzymał dwa Fryderyki. Wygrał w kategorii najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej oraz album roku recital solowy.

informacja prasowa

Dyskretny urok transkrypcji: Chopin na płycie Polish Cello Quartet /recenzja/

17 listopada ukazał się nowy album Narodowego Forum Muzyki, nagrany przez Polish Cello Quartet  "Chopin Project", zawierający trawestacje znanych kompozycji Fryderyka Chopina na kwartet wiolonczelowy. Ich autorami są trzej kompozytorzy: Sabina Meck, Piotr Moss i Leszek Kołodziejski. Nie potrafię i chyba nie chcę wskazywać utworów, które zrobiły na mnie największe wrażenie, bo dotyczy to płyty jako całości. Pozostaje mi tylko zachęcić do słuchania tego albumu - jest piękny!

Dyskretny urok transkrypcji

Zjawisko transkrypcji jest wielowiekowe, toteż nie dziwi fakt ich obecności także we współczesnej kulturze muzycznej. Dokonywali ich słynni kompozytorzy, np. W. A. Mozart  sporządzał kameralne transkrypcje utworów Johanna Sebastiana Bacha czy Georga Friedricha Haendla. Znane są też transkrypcje utworów skrzypcowych Vivaldiego, dokonane przez Johanna Sebastiana Bacha na organy. Sztandarowym przykładem mogą być "Obrazki z wystawy" Modesta Musorgskiego, powstałe po obejrzeniu akwarel przyjaciela,  Wiktora Hartmanna. Żal z powodu straty przyjaciela sprawił, że każdemu z wybranych dziesięciu obrazów, które zrobiły na nim największe wrażenie, poświęcił jedną miniaturę. Z kolei Maurice Ravel przeniósł owe miniatury z oryginalnej wersji fortepianowej na orkiestrę i tak rozpoczął się triumfalny pochód "Obrazków..." przez światowe estrady, co przyczyniło się także do zainteresowania pianistów oryginalną wersją kompozycji. 

Skoro jednak mowa o Chopinie, to pierwszych transkrypcji jego muzyki dokonywano jeszcze za życia kompozytora, czego dowodzi przykład zaprzyjaźnionej z nim francuskiej śpiewaczki i kompozytorki - Pauline Viardot-Garcii czy Ferenca Liszta. Fascynacja muzyką polskiego kompozytora zaowocowała także transkrypcjami jego utworów na sferę baletu (rosyjskie "Sylfidy" w opracowaniach różnych autorów), muzyki jazzowej  (Adam Makowicz, Leszek Możdżer) czy wokalistyki (Novi Singers). Owe transkrypcje mogą się podobać lub nie, zawsze jednak są jakimś wyzwaniem zarówno dla kompozytorów, wykonawców, jak i dla słuchaczy. Pozwalają spojrzeć na tę twórczość z innej perspektywy, a to z pewnością jest ożywcze i inspirujące. Choć czasami bywa także szokujące. Słuchając 5 listopada "Czterech pór roku" na flet, w transkrypcji Erika Bosgraafa, miałam mieszane uczucia... Tak czy owak niektóre transkrypcje bywają dyskretnie urokliwe, a czasem nawet pomagają dostrzec w oryginale to, czego być może sami nie zauważylibyśmy.

Chopin na kwartet wiolonczelowy - Polish Cello Quartet

Wiolonczela brzmiała dobrze w utworach Fryderyka Chopina już za życia kompozytora, skoro skomponował na Poloneza C-dur na wiolonczelę i fortepian. Ponadto przyjaźnił się z wiolonczelistami, a jeden z nich, Auguste Franchomme, któremu zadedykował swoje ostatnie dzieło, Sonatę g-moll op. 65, dokonał transkrypcji kilku utworów Chopina. Kiedy mamy tego świadomość, transkrypcje wykonane przez Polish Cello Quartet mogą się wydać czymś naturalnym i oczywistym. 

Muzycy występują w składzie: Tomasz Daroch, Wojciech Fudala, Krzysztof Karpeta i Adam Krzeszowiec i są wybornymi wiolinistami z niemałym doświadczeniem, co daje się zauważyć podczas słuchania płyty nawet przez tak skromnego melomana jak ja. "Chopin Project" to ich trzecia płyta. Kwartet zadebiutował w 2017 roku albumem "Discoveries" (CD Accord). Natomiast za swoją drugą płytę, na której znalazły się utwory kompozytorki Grażyny Bacewicz ("Chandos"), otrzymał prestiżową nagrodę Fryderyk Music Award (2019). 

Zespół powstał w 2011 roku, aby odkryć przed słuchaczami, jak piękne może być kameralne brzmienie czterech wiolonczeli. Muzycy zdobywali szlify u czołowych polskich wiolonczelistów, takich jak Paweł Głombik i Stanisław Firlej, a także u światowej sławy profesorów: Fransa Helmersona, Gary Hoffmana, Michaela Flaksmana, Jelena Očić, Juliusa Bergera czy Jeroena Reulinga. Sami prowadzą obecnie klasę wiolonczeli w renomowanych polskich akademiach muzycznych, stając się mistrzami dla młodszych adeptów tego instrumentu. W roku powstania zespołu muzycy powołali do życia Międzynarodową Akademię Wiolonczelową - jedno z niewielu wydarzeń w Europie skierowanych do wiolonczelistów z całego świata. Pełni ona przede wszystkim funkcję edukacyjną, przyjmując zarazem formę festiwalu. W ramach MAW organizowane są koncerty z bardzo szerokim repertuarem. W ich programach znajdują się zarówno utwory barokowe, jak jazz czy muzyka współczesna. 

Od 2014 roku Polish Cello Quartet jest zespołem-rezydentem Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu. 

Na płycie "Chopin Project" znalazły się trzy wspaniałe mazurki: in F-major, WN 25, A- minor op. 17, nr 4 oraz B flat major, op. 7, nr 1, ponadto pięć preludiów, cztery walce (w tym "Grande Valse Brillante") i Nocturne in E flat major, op. 9, nr 2. Nie potrafię i chyba nie chcę wskazywać utworów, które zrobiły na mnie największe wrażenie, bo dotyczy to płyty jako całości. Zmiany nastrojów - od dynamicznych mazurów po nostalgiczne preludia i cudowne walce. Wiolonczele brzmią momentami jak skrzypce, innym znów razem jak cała orkiestra, a ich dźwięk... Pozostaje mi tylko zachęcić do słuchania tego albumu - jest piękny!

Frédéric Chopin - Waltz in B minor | Polish Cello Quartet | Cello Biënnale Amsterdam 2022

„Z klasyką przez Polskę” | POLISH CELLO QUARTET

W grudniu czekają nas kolejne koncerty muzyki klasycznej w ramach cyklu „Z klasyką przez Polskę”. Tym razem wystąpi formacja POLISH CELLO QUARTET, wykonujący utwory Fryderyka Chopina w opracowaniu na cztery wiolonczele.

POLISH CELLO QUARTET (PCQ) powstał w 2011 roku z inicjatywy Tomasza Darocha, Wojciecha Fudali, Krzysztofa Karpety oraz Adama Krzeszowca – czterech wybitnych polskich wiolonczelistów. Od 2014 roku działają pod skrzydłami Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego. 

W ich najnowszym dorobku znalazł się album Polish Cello Quartet – Chopin Project. Chopin Project to innowacyjne przedsięwzięcie prezentujące transkrypcje utworów Fryderyka Chopina autorstwa Sabiny Meck, Piotra Mossa i Leszka Kołodziejskiego. Nietypowy skład wykonawczy, złożony z czterech wiolonczel, podkreśla wyjątkową rolę tego instrumentu w twórczości kompozytora. Aranżacje nie tylko oferują nowe brzmienie, lecz także oddają hołd fascynacji Chopina wiolonczelą, a także pozwalają na dotarcie do szerszego grona odbiorców. 

W repertuarze PCQ znajdują się przede wszystkim utwory oryginalnie skomponowane na kwartet wiolonczelowy. W 2017 roku ukazał się debiutancki album zespołu pt. Discoveries. W 2018 roku, na zaproszenie Kwartetu Śląskiego oraz wytwórni CHANDOS, PCQ zarejestrował Kwartet wiolonczelowy Grażyny Bacewicz, a płyta z tym nagraniem otrzymała nagrodę Fryderyk 2019 w kategorii Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej. Kwartet jest jednym z najdynamiczniej działających polskich zespołów kameralnych, regularnie występuje w Polsce, Europie i na świecie podczas najważniejszych festiwali muzycznych (m.in. Cello Biënnale Amsterdam, Festival Internacional Cervantino w Meksyku, Eckelshausener Musiktage).

CHOPIN PROJECT RECITAL

Program:

F. Chopin:

Mazurek F-dur op. 68 nr 3 (oprac. S. Meck)

Walc h-moll op. 69 nr 2 (oprac. L. Kołodziejski)

Preludium e-moll op. 28 nr 4 (oprac. S. Meck)

Nokturn Es-dur op. 9 nr 2 (oprac. P. Moss)

Preludium Des-dur op. 28 nr 15 (oprac. S. Meck)

Preludium gis-moll op. 28 nr 12 (oprac. L. Kołodziejski)

Etiuda cis-moll op. 25 nr 7 (oprac. L. Kołodziejski)

Nokturn cis-moll op. posth. (oprac. S. Meck)

Walc cis-moll op. 64 nr 2 (oprac. S. Meck)

Walc Des-dur op. 64 nr 1 (oprac. P. Moss)

Walc Es-dur op. 18 nr 1 „Grande valse brillante” (oprac. S. Meck)

Nokturn H-dur op. 9 nr 3 (oprac. S. Meck)

Mazurek B-dur op. 7 nr 1 (oprac. S. Meck)

Z klasyką przez Polskę

Cykl koncertów „Z klasyką przez Polskę” to projekt Polskiego Impresariatu Muzycznego realizowany przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca we wszystkich regionach kraju. Propaguje muzykę klasyczną i jazzową poprzez promocję znakomitych artystów oraz ambitnego repertuaru w miejscach, w których publiczność na co dzień nie obcuje z ambitną sztuką i nie ma możliwości uczestnictwa w ciekawych i różnorodnych działaniach kulturalnych.

Na Dolnym Śląsku jest współorganizowany przez Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego. Operatorem przedsięwzięcia jest Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Dolnośląskie Laboratorium Kultury. Projekt finansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

informacja prasowa

Recenzja płyty Polish Cello Quartet  "Chopin Project" znajduje się pod tym linkiem.

„Katedra Fortepianu” - nowy sezon serialu Polskiego Radia Chopin

Polskie Radio Chopin zaprasza do oglądania drugiego sezonu niezwykłego serialu edukacyjnego pt. „Katedra Fortepianu”. Aktor Jan Frycz oraz wybitny pianista Marek Szlezer omawiają wspólnie wybrane dzieła Fryderyka Chopina we wnętrzach Pałacu Myśliwskiego Książąt Radziwiłłów w Antoninie. Pierwszy odcinek już dostępny w social mediach anteny.

„Katedra Fortepianu” Polskiego Radia Chopin to serial edukacyjny poświęcony twórczości patrona anteny. Podobnie jak w przypadku pierwszego sezonu z 2020 roku (4 odcinki), każdy z sześciu odcinków sezonu drugiego opowiada o jednej, zazwyczaj znanej kompozycji Fryderyka Chopina (choć zdarzają się – jak w przypadku Poloneza f-moll op. 71 nr 3 – także utwory mniej popularne). 

Narrator serialu, Jan Frycz, w zależności od sytuacji w sposób niekonwencjonalny i „nie podręcznikowy”, w oparciu o najnowsze ustalenia współczesnej chopinologii, naświetla wybrane dzieło z rozmaitych perspektyw: autobiograficznej, politycznej, literackiej czy towarzyskiej. Następnie znany aktor wchodzi w dyskurs z jednym z najwybitniejszych polskich pianistów średniego pokolenia – profesorem Markiem Szlezerem z Akademii Muzycznej w Krakowie. W toku rozmowy prowadzonej przy fortepianie i na żywo ilustrowanej fragmentami kompozycji Chopina, niektóre zaproponowane tropy zyskują swoje potwierdzenie, inne zaś – zaprzeczenie. 

Drugi sezon nakręcony został w przepięknych wnętrzach Pałacu Myśliwskiego Książąt Radziwiłłów 

w Antoninie, którego fundatorem był zaprzyjaźniony z młodym Chopinem, a wysoko ceniony przez Johanna Wolfganga Goethego utalentowany kompozytor, śpiewak i wiolonczelista książę Antoni Radziwiłł. Zbudowany w 1824 roku pośród lasów zachodniej Wielkopolski Pałac w Antoninie, to jedyny obiekt architektoniczny na ziemiach polskich, którego bryła od czasów Chopina zachowała się w postaci oryginalnej. 

W 1829 roku pałac był świadkiem 10-dniowego wypoczynku genialnego muzyka, który tu także intensywnie komponował. W Antoninie, z myślą o księciu wiolonczeliście i jego utalentowanej pianistycznie córce Wandzie, Fryderyk napisał Poloneza C-dur na wiolonczelę i fortepian op. 3. 

Z przekazów wiadomo również, że Chopin komponował tu także inne utwory oraz grywał solo 

i w duetach, polował, poznawał powstającą wtedy partyturę opery Faust Antoniego Radziwiłła 

i… niewinnie, o czym między wierszami donosił w jednym z listów, flirtował z księżniczką Wandą. 

Serial wyreżyserował Aleksander Pietrzak, wschodząca gwiazda polskiej kinematografii („Juliusz”, „Czarna owca”), scenariusze napisał prof. Marcin Gmys, dyrektor Polskiego Radia Chopin, a oprawę muzyczną do czołówki, opartą na temacie Berceuse op. 57 Chopina,  skomponował Paweł Mykietyn. Producentem serialu był Marcin Dławichowski, Kierownik Działu Produkcji Multimedialnych Polskiego Radia, którego pracownicy zrealizowali wszystkie zdjęcia. Kierownikiem Produkcji z ramienia Polskiego Radia była Ewa Prus.  

Premiery kolejnych pięciu odcinków będą mieć miejsce w mediach społecznościowych (YT, FB, portal PR) w kolejne czwartki (do 15 grudnia włącznie), o godz. 19.00. 

Zapowiedź drugiego sezonu „Katedry Fortepianu”

informacja prasowa

Wrocław dla Pojednania - koncert Wrocław Baroque Ensemble w Narodowym Forum Muzyki /zapowiedź/

 18 listopada o 19.00 Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu zaprasza na koncert upamiętniający wydarzenie sprzed 60 laty, kiedy to  pod koniec Soboru Watykańskiego II i w obliczu tysiąclecia chrztu Mieszka I  biskupi polscy skierowali do biskupów niemieckich list. Padły w nim słynne słowa sformułowane w języku sąsiada: „Wir gewähren Vergebung und bitten um Vergebung” – ‘Przebaczamy i prosimy o przebaczenie’. Rocznicę tę pragną uczcić muzycy Wrocław Baroque Ensemble pod batutą maestra Andrzeja Kosendiaka wraz z jednym z polskich półfinalistów tegorocznego XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina – pianistą Piotrem Pawlakiem.

W oficjalnym liście, którego autorem i inicjatorem był ówczesny biskup wrocławski Bolesław Kominek, hierarchowie przypominali długie dzieje sąsiedzkiej relacji narodów polskiego i niemieckiego. Szczególny nacisk kładli na jej pozytywne rozdziały. Dwadzieścia lat po zakończeniu wojny trudno było o nich pamiętać obu stronom. Trauma po hitlerowskich zbrodniach i milionach straconych istnień pozostawała wciąż żywa wśród Polaków. Z kolei Niemcy gorzko wspominali wysiedlenie ludności ze Śląska i innych terenów, na które jednocześnie napływali mieszkańcy kresów II RP.

Choć w tym głęboko wówczas poruszającym orędziu nie pojawia się historia muzyki, spotkania dwóch kultur na przestrzeni tysiąca lat zrodziły owoce i w tej dziedzinie. Szczególnie w krainie pogranicza, jaką jest Dolny Śląsk, i w jej stolicy – Wrocławiu.

Koncert otworzą utwory Mikołaja Zieleńskiego z początku XVII wieku, przeznaczone na wspomnienia trojga świętych, którym poświęcony jest sąsiadujący z NFM kościół pw. św. Stanisława, św. Doroty i św. Wacława. Byli oni patronami odpowiednio Polaków, Niemców i Czechów mieszkających w mieście w XIV wieku. Następnie zabrzmią dzieła Marcina Mielczewskiego, znanego w całej Europie twórcy barokowego. Pracował on na dworze polskich Wazów, a później u biskupa wrocławskiego Karola Ferdynanda, brata Władysława IV. Mimo że artysta komponował dla biskupa katolickiego, najwięcej jego dzieł zachowało się w odpisach tworzonych we wrocławskich wspólnotach protestanckich. W programie znajdą się też utwory Johanna Sebastiana Bacha. Rzadko pamięta się, że od 1736 posługiwał się on tytułem Nadwornego Kompozytora Króla Polski i Elektora Saksonii – Augusta III. Słynna kantata Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten! powstała na okazję urodzin królowej Polski Marii Józefy.

Po przerwie będziemy świadkami niecodziennej rekonstrukcji koncertowej. Fryderyk Chopin kilkukrotnie podróżował przez pruski Wrocław. Ostatni raz miało to miejsce w 1830 roku. Autor Mazurków spotkał się wtedy z Josephem Schnablem, kluczową wówczas postacią życia muzycznego miasta. Artyści spontanicznie zdecydowali o wykonaniu jeszcze tego samego wieczoru drugiej i trzeciej części Koncertu fortepianowego e-moll op. 11. Później pianista improwizował na tematy z oper. Ten sam program zaprezentuje przy fortepianie Piotr Pawlak, który przedstawi też improwizacje na tematy z opery Daniela Aubera Niema z Portici.

Program:

M. Zieleński Filiae regum in honore tuo (In festo S. Hedvigis Viduae; offertorium) ;Qui mihi ministrat (In festo Translatio S. Venceslai Martyris; communio); Feci iudicium (In festo S. Dorothae Virginis et Martyris; communio); Ortus de Polonia Stanislaus (Motetto de S. Stanislao)

M. Mielczewski Credidi; Currite populi

J.S. Bach Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten! – kantata BWV 214

***

F. Chopin I Koncert fortepianowy e-moll op. 11 (oprac. na smyczki K. Kenner): II. Larghetto; III. Rondo – Vivace

Improwizacje na tematy z Niemej z Portici Daniela Aubera (Piotr Pawlak)

Wykonawcy:

Andrzej Kosendiak – dyrygent

Piotr Pawlak – fortepian 

Wrocław Baroque Ensemble

Lokalizacja:

NFM, Sala Główna ORLEN

plac Wolności 1, Wrocław

informacja prasowa