Rok Boznańskiej w Muzeum Narodowym w Krakowie

Rok 2025 został ogłoszony Rokiem Olgi Boznańskiej – jednej z najwybitniejszych polskich malarek, której twórczość na trwałe wpisała się w historię sztuki europejskiej. Z okazji 160. rocznicy jej urodzin Muzeum Narodowe w Krakowie przygotowało program wydarzeń, przybliżających życie i dorobek artystki.

Olga Boznańska, Autoportret, Muzeum Narodowe w Krakowie

Wśród nich znajdzie się pokaz i wystawa prezentujące zarówno najsłynniejsze obrazy Boznańskiej, jak i mniej znane szkice oraz pamiątki osobiste. Od 15 kwietnia jedna z gablot w Galerii Rzemiosła Artystycznego zostanie w całości poświęcona pamiątkom po artystce, natomiast 5 września zostanie otwarta wystawa czasowa “Boznańska. Kameralnie”, na której będzie można zobaczyć nie tylko obrazy malarki, ale także jej szkice, rysunki z dzieciństwa czy narzędzia pracy. 

Oprócz ekspozycji muzeum zaprasza na wykład poświęcony portretom Olgi Boznańskiej, który pozwoli zgłębić jej twórczość oraz miejsce w historii sztuki. Nie zabraknie także wydarzeń o nieco lżejszym charakterze – w programie znalazł się m.in. pokaz taneczny inspirowany epoką, w której tworzyła malarka.

Zaprosimy Państwa także na oprowadzania po wystawie oraz spacery miejskie szlakiem tej niezwykłej artystki. W planie mamy także spacer artystyczny inspirowany twórczością Boznańskiej - więcej szczegółów wkrótce na naszej stronie internetowej.

Dzięki tej różnorodności obchodów Muzeum Narodowe w Krakowie chce nie tylko przypomnieć postać Boznańskiej, ale także ukazać jej wpływ na kulturę i sztukę do dziś.

WYDARZENIA:

15 kwietnia 2025

godz. 12:15, 13:15, 14:15, Gmach Główny - hol

Olga Boznańska - happening z cyklu „Cracovia Danza: Balet w mieście”

Program nowego happeningu “Olga Boznańska” z cyklu „Cracovia Danza: Balet w mieście”, poświęcony jest tej wielkiej polskiej malarce, artystce, której rocznice obchodzimy w tym roku (160. rocznica urodzin i 85. rocznica śmierci).

Taneczny program, który Cracovia Danza zaprezentuje z tej okazji, nawiązuje do repertuaru salonów w XIX w., tych w Krakowie, Monachium i Paryżu. Pragnąc przypominać i promować postać Olgi Boznańskiej, opiera się na europejskim dziedzictwie tańca salonów z XIX w., w których artystka tańczyła.

W programie zaprezentowane zostaną  najmodniejsze wówczas formy taneczne: kontredans, kotylion, polkę i walca oraz mniej znane: écossaise, bourrée czy landler.

Ta panorama tańców z XIX wieku związana jest z miastami, w których mieszkała i tworzyła Olga Boznańska (Kraków, Monachium, Paryż).

Koncepcja, scenariusz i choreografia – Romana Agnel

Choreografia Polki Moniuszki – Leszek Rembowski

Kostiumy – Monika Polak-Luścińska, Elżbieta Wójtowicz-Gularowska

Występują: Tancerze Baletu Cracovia Danza pod dyrekcją Romany Agnel

wstęp bezpłatny

16 kwietnia 2025
18:00 - wykład: "Jakże tu teraz malować, kiedy pani Boznańska robi takie cudne obrazy?" – portrety Olgi Boznańskiej
MNK Gmach Główny, Al. 3-maja 1, sala AV u Samurajów

Słowa Stanisława Wyspiańskiego opisujące młodzieńcze dzieło Olgi Boznańskiej – portret jej matki stały się swoistym wstępem do międzynarodowej kariery kobiety-artystki z Krakowa. Podczas wykładu przyjrzymy się nie tylko najbardziej znanym portretom Boznańskiej, historii ich powstania, wzajemnym kontaktom modeli z artystką, ale przede wszystkim sposobowi ich malowania.

Prowadzenie

Urszula Kozakowska-Zaucha – historyk sztuki, kustosz w Muzeum Narodowym w Krakowie, kuratorka wystaw związanych głównie ze sztuką Młodej Polski, w tym Olgi Boznańskiej czy Jacka Malczewskiego.

Wykład odbywa się w ramach cyklu: "Wokół Wyspiańskiego", podczas którego przypomnimy najważniejsze wydarzenia z życia artysty, wątki oraz dzieła stworzone dla Krakowa i  sławiące go po dzień dzisiejszy.

wstęp bezpłatny, wymagana rezerwacja

POKAZ I WYSTAWA

od 15 kwietnia 2025

Galeria Rzemiosła Artystycznego

Pokaz pamiątek po Oldze Boznańskiej w Galerii Rzemiosła Artystycznego

Kameralny pokaz pamiątek po Oldze Boznańskiej organizowany jest w ramach cyklicznej wymiany wrażliwych obiektów tkaninowych prezentowanych w Galerii Rzemiosła Artystycznego. Jedna z gablot w sali poświęconej kulturze materialnej XIX wieku w całości będzie dedykowana artystce.

Zaprezentujemy elegancką suknię, subtelną w kolorze i zdobieniach. Także biżuterię, akcesoria mody i fotografie, te drobne przedmioty będą sukcesywnie wymieniane, co w trakcie trwania wystawy urozmaici jej wyraz.

Mimo niewielkiego rozmiaru tego pokazu nie zabraknie dzieł Olgi Boznańskiej. Nie będą to portrety, lecz równie nastrojowe kompozycje kwiatowe oraz malarskie studium wnętrza, w którym bohaterem nie jest człowiek, ale wygodny fotel. Uzupełnimy ekspozycję o używane przez nią narzędzia – paletę oraz cienkie pędzle o sztywnym włosiu.

Pokaz rozpocznie się 15 kwietnia 2025 roku, w 160. rocznicę urodzin artystki, i potrwa przez rok.

Kuratorka: Agnieszka Kwiatkowska

Od 5 września do 2 listopada 2025

Boznańska. Kameralnie

MNK Gmach Główny

W Roku Olgi Boznańskiej Muzeum Narodowe w Krakowie planuje wystawę poświęconą artystce i ukazującą ją zarówno jako doskonałą malarkę, ale również tworząc opowieść o jej życiu i codzienności.

Dla wykształconej w Monachium i robiącej karierę artystyczną w Paryżu Olgi Boznańskiej, rodzinny Kraków był niezwykle ważnym miejscem. Przez całe swoje życie z radością tu powracała, a jednocześnie z ulgą z wyjeżdżała. To właśnie do Krakowa, i do Muzeum Narodowego trafiła duża część spuścizny z paryskiej pracowni artystki. Dlatego też czujemy się w obowiązku, aby przypomnieć życie i artystyczną drogę Boznańskiej. Chcemy odświeżyć znajomość jej twórczości prezentując zarówno znane już prace, ale też takie, które nigdy, albo od prawie sześćdziesięciu lat nie były pokazywane. Są to i obrazy, ale również bogaty zbiór szkiców, szkicowników, prac młodzieńczych i dziecięcych pokazujących rozwój artystyczny Boznańskiej.  Na wystawie zobaczyć będzie można ponad sześćdziesiąt obrazów – w tym przede wszystkim tak charakterystyczne dla niej portrety, ale również martwe natury, pejzaże oraz  podobną ilość rysunków, szkiców, szkicowników i kompletnie nieznanych i zaskakujących prac dziecięcych. Dopełnieniem wystawy będą pamiątki z życia codziennego Boznańskiej – przedmioty, którymi otaczała się na co dzień: książki, lusterka, portfeliki,  bibeloty, figurki, karty do gry, a także stroje – w tym kreacje codzienne, ale również fartuch wykorzystywany do pracy malarskiej. Po raz pierwszy zaprezentowane będą również dokumenty rodzinne, a także wybór listów, między innymi od ważnego w jej życiu Józefa Czajkowskiego.

Chcemy, aby nasza wystawa była nie tylko opowieścią o Boznańskiej – artystce, ale również o Boznańskiej – kobiecie. Zachęcamy, aby przyjść do naszego Muzeum nie na Boznańską, ale do Boznańskiej -– zobaczyć i kontemplować jej twórczość i poznać jej codzienność.

Kuratorka: Urszula Kozakowska-Zaucha

Koordynatorka: Katarzyna Myszor

Projektantka aranżacji: Marta Staszków 

informacja prasowa 

Taniec w literaturze i sztuce

 Taniec jest najwznioślejszą, najbardziej wzruszającą ze wszystkich sztuk, bo nie jest tylko prostą interpretacją czy wyobrażeniem życia;  jest samym życiem. (Havelock Elis)

Kadr z filmu Pina Wima Wendersa

Od bardzo dawna ludzie za pomocą tańca starali się opanować przyrodę, pokonać wrogów, wyrazić dziękczynienie dobrym bóstwom... W starożytnej Grecji taniec miał charakter sakralny. Wypowiadał za pomocą gestów i ruchów ciała to, co w misteriach było tajemnicą porządku kosmicznego, kierującego „tańcem gwiazd”. Jego wzniosłość naśladowali tancerze poruszający się w świętym korowodzie ku czci Dionizosa. Taniec dał początek tragedii, a ponadto sam teatr grecki posługiwał się formami tanecznymi. 

Choć wydaje się to dzisiaj w naszej kulturze zaskakujące, tańcem wyrażano także żałobę po śmierci członka plemienia. Taniec był także wyrazem czegoś wręcz przeciwnego – symbolizował odrodzenie płodności, miał charakter  orgiastyczny i ekstatyczny. 

Franciszek Lekszycki  (1600–1668), Taniec śmierci, olej na płótnie,
Opactwo Bernardynów w Krakowie 

Dance Macabre: życie jako taniec ku śmierci

Szczególną rolę odegrał taniec w średniowieczu. Do najpopularniejszych przedstawień plastycznych należał wówczas  Taniec Śmierci zwany początkowo Dance Macabre (dosł. Makabryczny Taniec). Pojawił się on po raz pierwszy na krużgankach Cmentarza Niewiniątek. Śmierć była tam przedstawiana jako szkielet - wielki tancerz, który porywa za sobą ludzi wszystkich stanów i zawodów, niezależnie od ich płci i wieku. Taniec śmierci miał poruszać wyobraźnię i oddziaływać na żyjących, aby zdążyli się poprawić i zaczęli cnotliwe życie. Jest w tym malowidle wyobrażenie śmierci jako czegoś nieuniknionego, a zarazem niejaka pociecha, że dotyczy ona wszystkich, bez wyjątku. 

Takie właśnie przesłanie dostrzeżemy w przedstawieniu Tańca Śmierci, który znajduje się w Kaplicy Świętej Anny w Kościele Bernardynów w Krakowie. Jest to obraz barokowy o charakterze vanitatywnym, łączący tematykę rodzajową i religijną. Choć namalowany został w XVII wieku, nawiązuje wprost do średniowiecznych przedstawień tego tematu.

Jego środkowa część prezentuje tytułowy taniec, w którym biorą udział przedstawiciele różnych stanów społecznych. Kobietom, wśród których znajdują się zarówno wieśniaczki, jak  i królowa, towarzyszą naprzemiennie kościotrupy. Ich gesty przypominają figury tańca.  U dołu obrazu dwaj mężczyźni muzykują na skrzypcach i klawikordzie. Każdemu z nich towarzyszy szkielet trzymający kartkę z zapisem nutowym. W dolnej części przedstawienia, po lewej stronie,  widać Adama i Ewę kuszonych przez węża, co sugeruje, że śmierć wzięła się z grzechu pierwszych rodziców. Natomiast po prawej widać rozwartą diabelską paszczę, w której wnętrzu płoną ludzkie postaci. To dusze grzeszników wędrują po śmierci w otchłań piekielną. U góry obrazu, w lewym narożniku przedstawiono grupę ukrzyżowania - konającego na krzyżu Chrystusa, Największą Marię Pannę i Świętego Jana. Grzech Adama i Ewy został odkupiony, a śmierć zwyciężona. Daje to oglądającemu nadzieję, która nie towarzyszyła średniowiecznym przedstawieniom Tańca Śmierci. Dopełnieniem głównej części obrazu jest poświata, z której wyłania się Bóg Ojciec. Widać także czterowiersz o następującej treści: 

„Rożnych stanów piękne grono

Gęstą śmiercią przepleciono

Żyjąc wszystko tańcujemy

A że obok śmierć nie wiemy.”

Życie porównane zostało do tańca, w którym biorą udział wszyscy ludzie, nie mając przy tym świadomości śmierci i przemijania. 

Taniec - symbol sztuki i Absolutu w wierszu C. K. Norwida

Taniec symbolizuje nie tylko śmierć i przemijanie, ale również sztukę i Absolut, jak to można zauważyć w wierszch Cypriana Kamila Norwida. W jego liryce, zgodnie z romantyczną tendencją do syntezy sztuk, pojawia się muzyka i malarstwo, co jest w przypadku tego artysty czymś naturalnym, był bowiem także malarzem. W jego utworach literackich pojawiają się na różnych etapach - w juweniliach i w twórczości dojrzałej, liczne i wieloznaczne obrazy tańca. Poeta wykorzystuje metaforę tańca, aby dokonać filozoficznego czy moralnego uogólnienia, a także, by zawrzeć w nim istotne przesłanie. Norwid jest także autorem publicystycznej rozprawy "Tańce polskie", w której analizuje genezę i funkcje kilku tańców, próbując określić ich wpływ na świadomość społeczną. Semantyka tańca jako elementu gry salonowej, niewerbalny znak w stosunkach międzyludzkich - to tylko jeden z aspektów pojmowania przez Norwida znaczenia tańca. Postrzega w nim aspekty dzieła sztuki, a także sakralizuje go.

Do najbardziej interesujących utworów, w których wykorzystuje motyw tańca,  należy m. in. liryk „Do słynnej tancerki rosyjskiej – nieznanej zakonnicy” . Utwór ten skierowany został do wybitnej rosyjskiej tancerki Marty Nikołajewny Murawiewej. Już od pierwszej strofy podmiot liryczny usiłuje zwrócić uwagę na niezwykłe zjawisko, jakim jest taniec w jej wykonaniu. Tancerka zdaje się unosić w powietrzu, pomiędzy niebem a ziemią, co nie jest tylko zwykłą metaforą. Obraz ten oznacza, że „taniec to sztuka, która pochodzi od Boga i do Boga wraca”. Taki taniec można porównać do modlitwy różańcowej, otwiera bowiem drogę prowadzącą do Boga, do zbawienia. 

Taniec jest sztuką będącą nie tylko widomym znakiem harmonii, doskonałości i pełni ludzkich możliwości. Widok jego piękna jest przeżyciem estetycznym, ale ma również wartość moralną. Widząc tak boskie piękno, tak wysublimowaną duchowość, człowiek doznaje uczuć najwyższego wzruszenia - jak w przeżyciu mistycznym. W ten sposób sztuka zbliża do Boga nie tylko artystę, ale również tego, kto ze sztuką obcuje. Ciało ludzkie staje się dzięki tańcowi źródłem przeżyć estetycznych,  duchowych, wreszcie mistycznych. Sztuka Murawiewej stała się dla Norwida inspiracją do napisania liryku, który jest hołdem złożonym wielkiej artystce, ale przede wszystkim refleksją na temat roli sztuki w osiągnięciu absolutu. W jakimś sensie wiersz czyni ją nieśmiertelną. 

Koncert “Świat walca” w filharmonii, źródło: zestochowskie24.pl

Taniec a historiozofia - "Walc" Czesława Miłosza

Temat tańca podejmuje także Czesław Miłosz w wierszu napisanym w 1942 roku, a zatytułowanym „Walc”. Tym razem jednak poeta posługuje się tematem dla wyrażenia refleksji dotyczącej historii dziejów. 

Akcję utworu umiejscawia w roku 1910, który poprzedza narodziny poety. Ramy utworu stanowi bal, natomiast środkowa część jest apokaliptyczną wizją wojennej tragedii. Podmiot liryczny przyjmuje postawę proroka, który rozpoznaje przyszłe losy własne i narodu, podobnie jak czynili to romantycy. 

Odnajdziemy w wierszu wiele nawiązań romantycznych, wśród nich połączenie obrazów tańca z obrazami tragedii. Z takim zabiegiem kompozycyjnym spotkamy się w III cz. Dziadów, ponieważ i tam Mickiewicz łączy scenę w więzieniu z Salonem warszawskim i Balem u Senatora. Zamknięcie tematu w formie muzycznej ma również charakter romantycznego nawiązania. 

Warstwie treści podporządkowana jest forma wiersza. Fascynacja rytmem walca znalazła odzwierciedlenie w instrumentacji głoskowej wiersza: każda kolejna figura taneczna rozpoczyna się od aliteracji, a mianowicie od samogłoski „i”, ponadto zaś melodyjność walca podkreśla wielokrotnie powtarzająca się samogłoska „o”, a także liczne powtórzenia i paralelizmy. Rytm wiersza odpowiada taktowi walca na ¾. 

Podmiot liryczny, świadomie nawiązując do epoki romantycznej,  wprowadza temat martyrologii narodu, która powtarza się w dziejach, a równocześnie dystansuje się do takiego pojmowania historii poprzez ironiczny dystans. Jego bohater jest „małpio uśmiechnięty” i „w niewolnictwie szczęśliwy”. Prezentuje więc postawę będącą przeciwieństwem romantycznej idealizacji cierpienia. Scena balu stanowi klamrę utworu. Historia pokazana jest w sposób symboliczny. Jej kołowrót przypomina koło walca, które ciągle się obraca w tragicznym rytmie. Bohaterka, nieświadoma losu czekającego jej syna, tańczy dalej, ale jego przyszłość jest już wiadoma. Ten, który ją poznał, doskonale wie, że postawa buntu wobec historii jest niemożliwa. 

Jak widać, taniec może służyć nie tylko refleksji na temat Boga i absolutu, sztuki i piękna, ale również na temat tragicznego uwikłania człowieka w historię.

Kadr z filmu Wima Wendersa "Pina"

Pina Bausch - wszechobecność tańca w życiu człowieka

Temat tańca podejmuje również ambitne kino. Dość wspomnieć trylogię hiszpańskiego reżysera Carlosa Saury: Tango, Flamenco i Carmen czy nagrodzoną Oskarem animację naszego rodaka Zbigniewa Rybczyńskiego – Tango. 

Spośród wielu filmów, w których taniec odgrywa istotną rolę, zwraca uwagę film Wima Wendersa, poświęcony znanej tancerce i choreografce Pinie Bausch. Jest - podobnie jak wiersz Norwida - hołdem złożonym wybitnej artystce, za pomocą środków wyrazu sztuki innej niż taniec. Tym razem nie jest to tylko słowo, ale całe bogactwo języka filmowego, łącznie z nowoczesnymi technikami ostatnich lat, dającymi wrażenie trójwymiarowości obrazu (3D). 

Film jest opowieścią o Pinie Bausch, snutą przez jej najbliższych współpracowników, artystów, którzy dzięki współpracy z Piną stworzyli wybitne role. Jednocześnie są to kreacje świadczące o metodzie pracy Piny Bausch, która starała się zawsze obserwować swoich tancerzy, aby wydobyć z nich to wszystko, co było w nich najlepsze. Pina Bausch była artystką niezwykłą. Nie tylko łamała konwencje i stereotypy tanecznej ekspresji, ale taniec to był jej sposób na życie, ogromna wewnętrzna pasja, którą potrafiła zarazić innych. Taniec był sposobem na życie, czymś pierwotnym i prawdziwym, bez czego człowiek czuje się niepełny. "Tańczcie – powiada w pewnym momencie artystka – bo inaczej zginiemy!". 

Cechą charakterystyczną teatru Piny Bausch jest rodzaj kreacji zbiorowej - wspólna praca i współtworzenie. Niektórzy z jej artystów pracowali z  Tanztheater przez wiele lat. Również twórcy scenografii, kostiumów, a także autorzy oprawy muzycznej są stałymi współpracownikami artystki. 

Pina Bausch podejmuje kwestie podstawowych uczuć, takich jak: miłość, gniew, nienawiść, rozpacz, agresja, ból. Odwołując się do historii mitycznych, tworzy spektakle wyrażające istotne treści dotyczące życia człowieka, zarówno w sensie metafizycznym, jak też psychologicznym czy egzystencjalnym. Reżyser od początku stara się uchwycić istotę tej sztuki. Pokazuje aktorów w trakcie tworzenia ról, podczas przedstawień, a także komentujących swoje życie w sztuce. Osiąga przez to zamierzony cel: ukazuje wszechobecność tańca w życiu człowieka. Tancerze grają swoje role zarówno na scenie, jak też w przestrzeni miejskiej, dzięki czemu odnosi się wrażenie wszechobecności tańca. Nie byłoby to możliwe bez techniki filmowej. Dzięki niej widz ma wrażenie nie tylko wszechobecności tańca, ale również jego wielowymiarowości - zarówno w sensie dosłownym, jak i przenośnym. 

Powyższe przykłady uzmysławiają, jak złożona i bogata jest symbolika tańca. Taniec odnosi się do wszystkich bez wyjątku sfer życia. Dotyczy zagadnień religijnych, jest związany z obrzędowością, symbolizuje przemijanie, śmierć, ale również odnosi się do wszystkiego, co ma związek z życiem człowieka: z metafizyką, problemami egzystencjalnymi, marzeniami, snami, a także ze sztuką. Nie tylko w tym sensie, że taniec jest sztuką. Również dlatego, że jest tworzeniem, które wyraża dążenie człowieka do absolutu, a także do przekraczania własnych ograniczeń. 

Musica Electronica Nova 2021 - aktualny program festiwalu

W imieniu dyrektora Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu Andrzeja Kosendiaka, a także dyrektora artystycznego festiwalu Musica Electronica Nova Pierre’a Jodlowskiego serdecznie zapraszamy na jubileuszową, 10. edycję Musica Electronica Nova zatytułowaną Rytuały. Festiwal odbędzie się we Wrocławiu w dniach 26–30 maja 2021 r.

"Czy granice geograficzne nadal istnieją w sztuce i nowych technologiach? Czy nadal możliwe jest przenikanie się kultur, które nie doprowadzi do uniformizacji? Czy nadal jesteśmy w stanie inspirować się tradycyjnymi kulturami? Jakie miejsce zajmuje archaizm w świecie naznaczonym przez nieustanną kontrolę? To pytania, na które spróbuje odpowiedzieć tegoroczna edycja festiwalu Musica Electronica Nova.

Jej tytuł Rytuały będzie rozważany z kilku perspektyw: Rytuał: Ciało, Rytuał: Maszyny, Rytuał: Głos. W programie znajdą się zarówno utwory kameralne, jak i dzieła na duży zespół. Jako wizytówkę festiwalu chcemy nadal prezentować projekty spoza dziedziny czystej muzyki: taniec, instalacje, performanceʼy, wideo; kierunek ten odzwierciedla wielką ewolucję w muzyce współczesnej, w której kompozytorzy potrzebują poszerzyć wachlarz używanych przez siebie środków artystycznych i tworzyć nowe wizje. Przedstawimy też prawykonania kilku nowych utworów, które zamówiliśmy u kompozytorów z Francji, Austrii i Niemiec, aby podkreślić europejski wymiar festiwalu. Nowe zamówienia są dla nas niezwykle ważne, ponieważ chcemy utrzymywać stałe i mocne relacje z artystami z zagranicy.

Zaprezentujemy wyjątkową wersję Święta wiosny w wykonaniu zespołu baletowego Davida Wampacha. W przedstawieniu tym muzyka Strawińskiego jawi się tylko jako duch: została zastąpiona czterdziestopięciominutowym, obsesyjnym rytuałem oddychania w kręgu! W programie nie zabraknie też kilku kompozytorów z ubiegłego wieku, takich jak Luigi Nono, Ivo Malec czy George Crumb, których utwory pełne są skomplikowanych kontrapunktów – można je traktować również jako rytuały".

Pierre Jodlowski

dyrektor artystyczny festiwalu Musica Electronica Nova

10. Międzynarodowy Festiwal / 10th International Festival

Musica Electronica Nova

--------------------------------------------------------------------------------

26–30.05.2021, Wrocław

RYTUAŁY / RITUALS

Andrzej Kosendiak — dyrektor generalny / general director

Pierre Jodlowski — dyrektor artystyczny / artistic director

 PROGRAM

ŚRODA / WEDNESDAY

26.05.2021, środa, 20.00 / Wednesday, 8 pm

Wrocław, NFM, Sala Czarna / Black Hall

Rytuał: Log in / log out – koncert online / Ritual: Log In / Log Out – online concert

Koncert Oddziału Wrocławskiego Związku Kompozytorów Polskich / Concert of the Wrocław Division of Polish Composers Union

Wydarzenie towarzyszące / Accompanying event

Joanna Freszel – sopran / soprano

Tomasz Skweres – wiolonczela / cello

Adam Porębski, Sławomir Kupczak, Grzegorz Wierzba, Mateusz Ryczek – elektronika / electronics

Małgorzata Kazińska – reżyseria / direction (LOG IN – In statu nascendi)

Program / Programme:

Adam Porębski inVisible na sopran, wiolonczelę i elektronikę (2021) / for soprano, cello and electronics**

Sławomir Kupczak Rococo na głos, wiolonczelę i elektronikę (2021) / for voice, cello and electronics**

Grzegorz Wierzba Sirius II na improwizującą wiolonczelę, komputer i taśmę w przestrzeni 4-kanałowej (2021) / for improvised cello, computer and tape in 4-channel space**

Katarzyna Dziewiątkowska 03/04 na sopran, wiolonczelę i elektronikę (2021) / for soprano, cello and electronics**

Małgorzata Kazińska, Mateusz Ryczek LOG IN – In statu nascendi na sopran, wiolonczelę, elektronikę i wideo (2021) / for soprano, cello, electronics and video**

Czas / Time: 70′

Wydawcą utworów Sławomira Kupczaka jest Polskie Wydawnictwo Muzyczne. / Publisher of Sławomir Kupczakʼs works is PWM Edition.

Współorganizator: Związek Kompozytorów Polskich / In partnership with: Polish Composers Union

Partner: Polskie Wydawnictwo Muzyczne

Nagrania do kompozycji Davida Hudry w KGHM,
fot. M.Stańczyk - Rytuał Maszyny

CZWARTEK–NIEDZIELA / THURSDAY–SUNDAY

27–30.05.2021, czwartek–niedziela / Thursday–Sunday

Wrocław, NFM, foyer -3

Martwa Natura / Still Life

Instalacja prezentowana w ramach 19. Biennale Sztuki Mediów WRO 2021 REVERSO / Installation presented as a part of 19. Media Art Biennale WRO 2021 REVERSO

Wydarzenie towarzyszące / Accompanying event

Krystian Grzywacz Martwa Natura (2019) / Still Life

Instalację można oglądać w dniach:

27 maja w godz. 13.00–20.00,

28 maja w godz. 13.00–18.00,

29 maja w godz. 13.00–19.00,

30 maja w godz. 13.00–18.00. 

W dniach 27, 29 i 30 maja oglądanie instalacji w ostatniej godzinie jej udostępniania jest możliwe tylko na podstawie biletu na wydarzenie festiwalowe odbywające się w danym dniu (odpowiednio: Rytuał: Głos, Rytuał: Ciało i Rytuał: En face). / On 27, 29 and 30 May, visiting the installation in the last hour of its availability will be possible only for holders of tickets to a festival event taking place on that day (respectively Ritual: Voice, Ritual: Body and Ritual: En Face).

Współorganizator: Centrum Sztuki WRO / In partnership with: WRO Art Center

__________________

27–29.05.2021, czwartek–sobota, godz. 13.00–16.00 oraz 17.30–19.30 (performance jest powtarzany co 30 minut) / Thursday–Saturday, 1–4 pm and 5.30–7.30 pm (the performance is repeated every 30 minutes)

Wrocław, plac Wolności

Rytuał: Intymność / Ritual: Intimacy

Gwen Rouger – performerka / performer

Program / Programme:

Gwen Rouger Caravan – performance dla jednego odbiorcy na pianino solo z wykorzystaniem muzyki Charliego Sdrauliga / a solo piano performance with music by Charlie Sdraulig for one single spectator

Czas / Time: 20′

Performance dla osób powyżej 14. roku życia / Performance for people aged over 14

Partnerzy / Partners:

Institut Français

Institut Français de Pologne

Elettrovoce - zdjęcie z archiwum zespołu, Rytuał Głos

CZWARTEK / THURSDAY

27.05.2021, czwartek, godz. 20.00 / Thursday, 8 pm

Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall

Rytuał: Głos / Ritual: Voice 

Koncert z okazji 20. rocznicy powstania zespołu ElettroVoce / On the 20th anniversary of ElettroVoce

ElettroVoce:

Agata Zubel – głos / voice

Cezary Duchnowski – elektronika, fortepian / electronics, piano

Program / Programme:

ElettroVoce Widzimisię na fonotyzator semantochłonowy (2020) / for semantic absorbing phonietizer, Widzimisię na werbafon desemantryczny (2020) / for desemantric verbaphone

Alejandro Viñao Borges y el espejo na sopran i komputer (1992) / for soprano and computer

Krzysztof Wołek Cookbook for the Modern Boygirl na głos i elektronikę na żywo (2021) / for voice and live electonics**

Wojciech Błażejczyk Co-Relations na głos i gestofon (2021) / for voice and gesturephone**

Wolfgang Mitterer cells of perspective na sopran i elektronikę (2021) / for soprano and electronics**

ElettroVoce Stories Nowhere from (2014) – fragmenty / excerpts

Czas / Time: 75′

Zamówienie utworu cells of perspective na sopran i elektronikę Wolfganga Mitterera dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie” realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca. / The commissioning of cells of perspective for soprano and electronics by Wolfgang Mitterer was subsidized from the Culture Promotion Fund of the Ministry of Culture, National Heritage and Sport as part of the programme ‘Composing Commissions’ realized by the Institute of Music and Dance.

Wydawcą utworów Krzysztofa Wołka jest Polskie Wydawnictwo Muzyczne. / Publisher of Krzysztof Wołekʼs works is PWM Edition.

Partnerzy / Partners:

Austriackie Forum Kultury / Österreichisches Kulturforum Warschau

Polskie Wydawnictwo Muzyczne

PIĄTEK / FRIDAY

28.05.2021, piątek, 20.00 / Friday, 8 pm

Wrocław, Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego / The Karol Lipiński Academy of Music

Carte blanche – koncert online / Carte Blanche – online concert

Koncert Studia Kompozycji Komputerowej Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu / Concert of the Computer Composition Studio of Karol Lipiński Academy of Music in Wrocław

Wydarzenie towarzyszące / Accompanying event

Robert Kurdybacha – dyrygent, kierownictwo artystyczne, reżyseria, scenografia / conductor, direction, scenography

Sound Factory Orchestra:

Joanna Talarek – altówka / viola

Olgierd Żemojtel – wiolonczela / cello

Aniela Pawłowska – kontrabas / double bass

Renata Raczyło – klarnet basowy / bass clarinet

Mariusz Kuśnierz – saksofon tenorowy / tenor saxophone

Michał Honisz – gitara elektryczna / electric guitar

Dominik Maciążek – akordeon / accordion

Jakub Lechki – perkusja / percussion

Michał Kram – instrumenty perkusyjne / percussive instruments

Piotr Bednarczyk – komputer, realizacja wideo / computer, video

Paweł Lisek – realizacja wideo, reżyseria, scenografia / video, direction, scenography

Studio Kompozycji Komputerowej Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu / Computer Composition Studio of Karol Lipiński Academy of Music in Wrocław

Program / Programme:

Magdalena Gorwa on the verge of… na altówkę, akordeon, perkusję i elektronikę (2020) / for viola, accordion, percussion and electronics

Krzysztof Rau Anchor na elektronikę (2019) / for electronics

Paul Preusser (Re)Constructing a Misfit na saksofon tenorowy, gitarę elektryczną, kontrabas, perkusję i elektronikę (2009) / for tenor saxophone, electric guitar, double bass, percussion and electronics

Sławomir Kupczak Anafora V na wiolonczelę i elektronikę (2004) / for cello and electronics

Katarzyna Bem Drone Strike na elektronikę (2019) / for electronics

Piotr Bednarczyk Sentimental Rave na klarnet basowy, altówkę, wiolonczelę, kontrabas, instrumenty perkusyjne, elektronikę, wideo, stroboskop (2019) / for bass clarinet, viola, cello, double bass, percussive instruments, electronics, video, stroboscope 

Koncert prezentujący prace studentów i absolwentów Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, które powstały w Studiu Kompozycji Komputerowej. / A concert dedicated to works of students and recent graduates of The Karol Lipiński Academy of Music in Wrocław created in the Computer Composition Studio.

Czas / Time: 90′

Sound Factory Orchestra zrealizowała niniejszy koncert w formule pro bono, w celu wspierania wrocławskich wykonawców i kompozytorów. / The concert of Sound Factory Orchestra is a pro bono event, as the artists wish to suport performers and composers based in Wrocław.

Współorganizator: Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu / In partnership with: The Karol Lipiński Academy of Music in Wrocław

SOBOTA / SATURDAY

29.05.2021, sobota, godz. 19.00 / Saturday, 7 pm

Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall

Rytuał: Ciało / Ritual: Body

Taniec / Dance

David Wampach Association Achles:

Kaya Kołodziejczyk, David Wampach – taniec / dance

David Wampach – choreografia / choreography

Rachel Garcia, Laurence Alquier – kostiumy / costumes

Mikko Hynninen – dźwięk / sound

Guillaume Pons – kierownictwo sceny / stage management

Spektakl z udziałem Chiary Gallerani, Johanny Korthals Altes, Enory Rivière, Marka Tompkinsa i Christiana Ubla / with the participation of Chiara Gallerani, Johanna Korthals Altes, Enora Rivière, Mark Tompkins and Christian Ubl

Karen Jouve – kierownictwo produkcji / production 

Produkcja / Production: Association Achles

Podziękowania dla / Special thanks to: Dominique Brun, Tamar Shelef

Program / Programme:

Sacre na dwóch tancerzy, inspirowane Świętem wiosny Igora Strawińskiego (2011) / Sacre for two dancers, inspired by Igor Stravinsky’s Rite of Spring

Czas / Time: 50′

Partnerzy / Partners:

Institut Français

Institut Français de Pologne

__________________

29.05.2021, sobota, godz. 20.00 / Saturday, 8 pm

Wrocław, NFM, Sala Główna / Main Hall

Rytuał: Maszyny / Ritual: Machines

Szymon Bywalec – dyrygent / conductor

Joanna Freszel – sopran / soprano

Pierre Jodlowski – taśma / tape

David Hudry – elektronika / electronics

Michael Beil – elektronika, wideo / electronics, video

Marek Stańczyk, Michał Tatarek – wideo / video

Orkiestra Muzyki Nowej

Program / Programme:

David Hudry Rituals – Men & Machines na 11 instrumentów, elektronikę i wideo (2021) / for 11 instruments, electronics and video**

Luigi Nono La fabbrica illuminata na sopran i taśmę (1964) / for solo soprano and tape

Michael Beil exit to enter na sześć instrumentów, elektronikę i wideo realizowane w czasie rzeczywistym (2013) / for six instruments, electronics and real-time video

Czas / Time: 65′

Zamówienie utworu Rituals – Men & Machines na 11 instrumentów, elektronikę i wideo Davida Hudry’ego dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie” realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca. / The commissioning of Rituals – Men & Machines for 11 instruments, electronics and video by David Hudry was subsidized from the Culture Promotion Fund of the Ministry of Culture, National Heritage and Sport as part of the programme ‘Composing Commissions’ realized by the Institute of Music and Dance.

Partnerzy / Partners:

Institut Français

Institut Français de Pologne

Goethe-Institut w Krakowie

NIEDZIELA / SUNDAY

30.05.2021, niedziela, 18.00 / Sunday, 6 pm

Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall

Rytuał: En face / Ritual: En Face

Aleksander Wnuk – instrumenty perkusyjne / percussion

Pierre Jodlowski – elektronika / electronics

Piotr Peszat – multimedia

Program / Programme:

Sarah Nemtsov En Face: Solitude na perkusistę solo (2020) / for solo percussionist**

Ivo Malec Triola ou Symphonie pour moi-même: III. Nuda na elektronikę (1978) / for electronics

Nicole Lizée Katana of Choice na poszerzony zestaw perkusyjny solo, elektronikę i wideo (2014, 2016) / for solo extended drum-kit, electronics and video*

Ivo Malec Triola ou Symphonie pour moi-même: I. Turpituda na elektronikę (1978) / for electronics

Piotr Peszat Jennyʼs Soul. Or Dirkʼs? na perkusistę solo, audio playback i wideo (2016, 2020) / for solo percussionist, audio playback and video**

Czas / Time: 70′

__________________

30.05.2021, niedziela, godz. 20.00 / Sunday, 8 pm

Wrocław, NFM, Sala Czarna / Black Hall

Rytuał: Wojna i wolność / Ritual: War and Freedom

NeoQuartet:

Karolina Piątkowska-Nowicka – I skrzypce / 1st violin

Paweł Kapica – II skrzypce / 2nd violin

Michał Markiewicz – altówka / viola

Krzysztof Pawłowski – wiolonczela / cello

Laure M. Hiendl – elektronika, wideo / electronics, video

Program / Programme:

Laure M. Hiendl String Quartet No. 2 na kwartet smyczkowy, elektronikę i wideo (2021) / for string quartet, electronics and video**

George Crumb Black Angels: Thirteen Images from the Dark Land na elektryczny kwartet smyczkowy (1970) / for electric string quartet

Czas / Time: 60′

Zamówienie utworu String Quartet No. 2 na kwartet smyczkowy, elektronikę i wideo Laureʼa M. Hiendla dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie” realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca. / The commissioning of String Quartet No. 2 for electric string quartet, electronics and video by Laure M. Hiendl was subsidized from the Culture Promotion Fund of the Ministry of Culture, National Heritage and Sport as part of the programme ‘Composing Commissions’ realized by the Institute of Music and Dance.

Partnerzy / Partners:

Goethe-Institut w Krakowie

Huta Julia / Julia Crystal Factory

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

* pierwsze polskie wykonanie / Polish premiere

** prawykonanie / world premiere

Organizator zastrzega sobie możliwość dokonania zmian w programie. / The Presenter reserves the right to change the programme.

informacja prasowa

Muzeum Narodowe we Wrocławiu / wydarzenia 8-14 marca 2021

Muzeum Narodowe we Wrocławiu zaprasza do swoich oddziałów na atrakcyjne wydarzenia, wśród których jest m. in. kameralne oprowadzanie po wystawie "Katedralna Madonna Cranacha", a także warsztaty tańca dla dorosłych.

Wystawa "Katedralna Madonna Cranacha", fot. MNW

Kwadrans z Madonną – kameralne oprowadzania po wystawie (maks. 5 osób)

wtorki, środy, czwartki, piątki, godz. 12.00 i 14.00

Arcydzieło sztuki europejskiej Madonna pod jodłami (ok. 1510 r.) Lucasa Cranacha starszego oglądać można na wystawie w Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Spotkanie wokół tego wyjątkowego dzieła jest okazją do poznania niezwykle burzliwej historii obrazu – jego utraty i odzyskania w 2012 r. do zbiorów Muzeum Archidiecezjalnego we Wrocławiu, a także wysłuchania opowieści o poszukiwaniach innych dzieł z katedry wrocławskiej pw. św. Jana Chrzciciela, które zaginęły w wyniku II wojny światowej. Na oprowadzanie obowiązują zapisy: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48. Wstęp z biletem na wystawę czasową.

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

 

11.03, g. 18:00 ONLINE

Godzina z Madonną i Cranachem – wykład Izabeli Trembałowicz-Chęć w ramach cyklu „Mój Śląsk. Fascynacje”.

Wykład dedykowany wszystkim zainteresowanym historią goszczącego w Muzeum Narodowym we Wrocławiu obrazu Madonna pod jodłami Lukasa Cranacha starszego, którzy nie mogą skorzystać z oprowadzania na żywo. Prócz historii malowidła słuchaczom zostanie przybliżona sylwetka jego twórcy – jednego z najwybitniejszych malarzy renesansu. Prelegentka przybliży treść dzieła, okoliczności jego powstania oraz sensacyjną historię nielegalnego wywozu malowidła i jego szczęśliwego powrotu do Wrocławia po 64 latach.

Bezpłatne spotkanie online transmitowane będzie na profilu FB Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Miejsce: profil na FB Muzeum Narodowego we Wrocławiu: https://www.facebook.com/Muzeum.Narodowe.Wroclaw

Organizator: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

 

13.03, g. 16:00 ONLINE

Fotografia współczesna w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Wykład Małgorzaty Santarek w ramach cyklu „Alfabet kolekcji”

Kolekcja fotografii Muzeum Narodowego we Wrocławiu jest jedną z największych, najstarszych i zarazem najcenniejszych w Polsce. Jak to się stało, że znalazły się w niej dziesiątki świetnie zachowanych XIX-wiecznych dagerotypów, pierwszorzędne przykłady zdjęć wykonanych technikami szlachetnymi oraz tysiące (!) zdjęć najlepszych twórców XX i XXI wieku? Co takiego dokładnie skrywają muzealne magazyny i jakie dzieła wzbogaciły zbiór w ostatnim czasie? Odpowiedź poznają Państwo w trakcie sobotniego wykładu, który poprowadzi kuratorka tej niezwykłej kolekcji.

Miejsce: profil FB Pawilonu Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej: https://www.facebook.com/PawilonCzterechKopul

Organizator: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

 

13.03, g. 16:00 

Cielesność

Warsztaty tańca intuicyjnego dla dorosłych, prowadzenie: Barbara Przerwa

Cielesność w sztuce współczesnej pełni rozmaite role. Ciało ludzkie stało się przekaźnikiem emocji i przeżyć duchowych: zdeformowane i oszpecone – odzwierciedla rozmaite traumy, piękne i zmysłowe – przekracza granice intymności. W trakcie warsztatów, zwiedzając wystawę czasową „Bypass. Wystawa pandemiczna”, uczestnicy będą mogli skonfrontować foto-kolaże Zofii Kulik, gdzie nagość ciała wydaje się być traktowana jako uniform, z obrazami olejnymi Janiny Żemojtel, na których umięśnione i pełne witalności ciała emanują siłą. Tak jak prace artystek, nasze ruchy mogą być pełne potężnej energii lub możemy z tańca uczynić kostium, przebranie. Ciało w ruchu autentycznym jest wspaniałym medium do eksploracji pojęcia cielesności i naszych wyobrażeń o jej roli w sztuce.

Wstęp z biletem za 7 zł, zapisy edukacja.pawilon@mnwr.pl

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

 

14.03, g. 11:00 ONLINE

Pytając o tożsamość

Wykład Małgorzaty Santarek w ramach cyklu „Kurs historii sztuki. Klasycy nowoczesności”

Rozterki związane z tożsamością są jednym z wyraźniejszych impulsów w twórczości wielu współczesnych artystów. Kim jesteśmy? Co sprawia, że jesteśmy tacy, a nie inni? Czy sami siebie konstruujemy i definiujemy? A może zależy to od zewnętrznych czynników? Punktem wyjścia dla naszej refleksji nad zmaganiem z przypisanymi rolami, historią czy wizerunkiem będą wybrane dzieła Aliny Szapocznikow, Anety Grzeszykowskiej, Doroty Nieznalskiej i Zofii Kulik.

Miejsce: platforma Teams, bilety w cenie 8 zł do nabycia online na stronie mnwr.pl

Organizator: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

 

14.03, g. 12:00 ONLINE

Ozdabiamy wydmuszki

Warsztaty plastyczne Pauliny Sucheckiej dla dzieci w wieku 7–12 lat, w ramach cyklu „ETNO w południe”

Wielkanoc bez zdobionych jajek? To nie uchodzi! Na Dolnym Śląsku wszystkie sposoby dekorowania jajek (i wydmuszek) są popularne. W tym roku zapraszamy dzieci do zabawy w oklejanie jajek w sposób charakterystyczny dla regionu łowickiego. Potrzebne będą: dwie wydmuszki z białych jajek (lub dwa białe jajka ugotowane na twardo), kolorowy papier, nożyczki, klej – i dużo cierpliwości.

Miejsce: platforma Zoom, bilety w cenie 3 zł do nabycia online na stronie mnwr.pl

Organizator: Muzeum Etnograficzne

informacja prasowa

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i oddziałach 19-21 lutego 2021

W najbliższy weekend Muzeum Narodowe wraz z oddziałami zaprasza na wydarzenia na żywo oraz online. W planie zajęcia plastyczne dla najmłodszych, zajęcia taneczne oraz oprowadzanie po wystawie „Czas nasz” i wykłady: o ozdobach strojów we wczesnym średniowieczu oraz rzeźbie współczesnej na podstawie pary kochanków w wydaniu Henry’ego Moore’a, Brancusiego czy Jacques’a Lipchitza.

Magdalena Abakanowicz, Stojący tłum, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

W piątek o piątej / „Czas nasz”

19.02, g. 17:00 ➸ oprowadzanie po wystawie

Oprowadzanie w Pawilonie Czterech Kopuł po wystawie czasowej „CZAS NASZ | UNSERE ZEIT | OUR TIME – Günther Uecker / Magdalena Abakanowicz”.

Bilety w cenie 25 zł (20 zł ulgowy) należy wcześniej zakupić przez Internet lub w kasie Pawilonu Czterech Kopuł, liczba miejsc ograniczona (5 osób). 

Ozdoby a życie społeczne w państwie wielkomorawskim

20.02, g. 12:00 ➸ streaming FB

Wykład Sylwii Błachowicz w ramach cyklu „Piękne i użyteczne”.

Wyroby złotnicze, nawet te najbardziej prymitywne, w świetle badań archeologicznych odgrywają bardzo istotną rolę. Na ich podstawie możemy wyciągać wnioski dotyczące statusu społecznego ich posiadacza, przynależności do określonego kręgu kulturowego, systemie wierzeń czy wyznawanych idei, które objawiały się w magicznym sposobie pojmowania świata.

Bazując na wybranych przykładach odkrytych na terenach dawnego państwa wielkomorawskiego, prelegentka opowie o roli, jaką pełniły ozdoby i metalowe akcesoria stroju we wczesnym średniowieczu.

Bezpłatne spotkanie online transmitowane będzie na profilu FB ➸

https://www.facebook.com/Muzeum.Narodowe.Wroclaw

Kolory zimy

21.02, g. 10:00 ➸ platforma Zoom

Warsztaty taneczno-plastyczne Barbary Przerwy dla rodziców i dzieci w wieku 3–8 lat, w ramach cyklu „Muzealne poruszenie”.

Jakimi barwami można narysować zimę? Czy aby śnieg zawsze jest namalowany białym kolorem? A jak zatańczyć wirujące płatki śniegu i mróz, co szczypie w nosy i uszy? Wszystkiego można spróbować! Uczestnicy warsztatów poszukają kolorów zimy na obrazach w muzealnych galeriach i spróbują stworzyć własne pejzaże zimowe. Będzie też okazja do zatańczenia szalonych śnieżyc, radosnych zawiei i groźnych zamieci. Na spotkanie warto przygotować sporo białego papieru i kredki – oraz miejsce, gdzie będzie można zatańczyć zimowy taniec!

Wydarzenie płatne – bilet w cenie 3 zł do nabycia online ➸

Henry Moore, Reclining Figure, 1984, Henry Moore Fundation

Rzeźba współczesna

21.02, g. 11:00 ➸ platforma Teams

Wykład Iwony Gołaj w ramach cyklu „Kurs historii sztuki. Klasycy nowoczesności”.

Wykład będzie próbą przedstawienia obiektu w przestrzeni, w kalejdoskopie zmian stylowych w sztuce XX i XXI wieku. Podążając za wybranym motywem (np. pary kochanków w wydaniu Henry’ego Moore’a, Brancusiego czy Jacques’a Lipchitza), prelegentka przedstawi różnice w traktowaniu formy przez poszczególnych artystów.

Wydarzenie płatne – bilet w cenie 8 zł do nabycia online ➸

Zróbmy sobie śnieg!

21.02, g. 12:00 ➸ platforma Zoom

Warsztaty plastyczne Olgi Budzan dla dzieci w wieku 5–12 lat.

Wydarzenie w ramach cyklu „ETNO w południe”.

Uczestnicy niedzielnego spotkania będą mogli wykonać samodzielnie dwu- i trójwymiarowe modele płatków śniegu. Stworzą zarówno małe śnieżynki, jak i duże lampiony, którymi będzie można przyozdobić okna. Dzięki nim śnieg, tak bardzo lubiany przez dzieci, zostanie z nami na dłużej. Dla miłośników papieru, kleju i nożyczek!

Do udziału w warsztatach potrzebne będą: ołówek, ostre nożyczki, klej, igła i nitka oraz blok rysunkowy w formacie A3.

Uwaga: papier musi być dość cienki, w przeciwnym razie po wielokrotnym złożeniu trudno będzie go ciąć.

Młodsze dzieci będą potrzebowały asysty dorosłych podczas cięcia oraz operowania igłą i nitką.

Wydarzenie płatne – bilet w cenie 3 zł do nabycia online ➸

Wystawa "Marek Oberländer i Jan Lebenstein. Totemiczny znak figury ludzkiej",
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Znak ciała

21.02, g. 16:00 

Warsztaty taneczno-plastyczne Barbary Przerwy dla dorosłych, w ramach cyklu „Plastyka tańca”.

W malarstwie Marka Oberländera i Jana Lebensteina figura ludzka przechodzi niewiarygodne przemiany. Można odnieść wrażenie, że postaci – wirując wokół własnej osi – tracą szczegóły ludzkiego ciała, a artyści za pomocą farb potrafią zatrzymać pulsujące w nich życie. Pod ostrą kreską, rozlaną plamą, mocnym kolorem, chropowatą fakturą ukryty jest człowiek, który kocha, cierpi, przeżywa wzloty i upadki.

W trakcie spotkania uczestnicy warsztatów zostaną zapoznani z twórczością artystów, zwiedzą wystawę „Marek Oberländer i Jan Lebenstein. Totemiczny znak figury ludzkiej” i zostaną zaproszeni do ruchu autentycznego, inspirowanego obejrzanymi dziełami sztuki.

Spróbujemy odnaleźć połączenia pomiędzy totemicznym znakiem ludzkiej figury a swoimi ciałami. Poruszymy pulsującą w nas energię, zatańczymy nasze znaki i nasze totemy…

Kameralne spotkanie dla 10 osób (z zachowaniem reżimu sanitarnego) w holu Gmachu Głównego oraz na wystawie czasowej.

Wydarzenie płatne – bilet w cenie 7 zł do nabycia w kasie muzeum. 

Obowiązują zapisy: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48.

informacja prasowa

Teatr Tańca w Narodowym Forum Muzyki

W imieniu pana Andrzeja Kosendiaka, dyrektora Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu, serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w spektaklach Teatru Tańca organizowanych w ramach cyklu „Taniec w NFM”.

Łukasz Brodowicz, Zawirowania

Cykl prezentuje fuzję teatru tańca, tańców etnicznych, tańca klasycznego i współczesnego w wykonaniu artystów z różnych części świata. Piękno ludzkiego ciała w ruchu, wyjątkowa choreografia, perfekcyjna synchronizacja, mistrzostwo techniki tańca i sugestywna muzyka gwarantują niezapomniane wrażenia w trakcie spektakli. Wydarzenia są organizowane przy współpracy z Polską Siecią Tańca.

Polska Sieć Tańca (PST) to pierwsza sformalizowana sieć współpracy między instytucjami i organizacjami wspierającymi rozwój tańca współczesnego w Polsce. Każdego sezonu partnerzy PST wybierają do wspólnego repertuaru najciekawsze produkcje polskich, niezależnych artystów i instytucjonalnych zespołów tanecznych. Spektakle wskazane do realizowania w danym roku wyruszają w trasę w ramach PST, podczas której odwiedzają ośrodki partnerskie.

W roku 2020 w Sali Czerwonej NFM zobaczymy trzy wydarzenia z cyklu „Taniec w NFM”: 

23 października 2020, piątek, godz. 20.30

Real Love

Real Love (2018)

Aleksandra Krajewska, Elwira Piorun, Izabela Prokopek – taniec 

Daniel Abreu – choreografia 

Witold Kaczkowski – reżyseria świateł 

Teatr Tańca Zawirowania – produkcja

Real Love to misterium narodzin, przemijania i śmierci w wykonaniu trzech kobiet w różnym wieku. Czym jest dla nich prawdziwa miłość? Być może jest nią uczucie, jakim darzy matka swoje dziecko. Jak czuje się kobieta, będąc matką? Co czuje, kiedy ktoś z jej bliskich umiera? Miłość i śmierć to dwa wątki, które pojawiają się ustawicznie w spektaklu Real Love i oddziaływają na siebie w każdej chwili. Bycie matką i bycie blisko śmierci. Real Love to forma choreograficznego wiersza, przepełnionego poetycką symboliką oraz znaczeniami z pogranicza metafizyki...

Lullaby for the Restless (2019)

Aleksandra Krajewska – taniec i choreografia 

Kristina i Sadé Alleyne (Alleyne Dance) – mentorki

Muzyka:

Tomi Balogh Ambush

Alva Noto, Ryuichi Sakamoto, Ensemble Modern Attack/Transition

Hassan Zanjirani Farahani Du bist nicht einer von uns…

Lullaby for the Restless to podróż wątpiącego umysłu, myśli zakłócającej spokój. Tutaj, pomiędzy snem a rzeczywistością, czas płynie inaczej. Brutalna fizyczność spotyka się tu z delikatnością, oddając emocje, konflikty, wątpliwości, oczekiwania i marzenia, które okupują przestrzeń z tyłu głowy.

Janusz Orlik, Mute

25 października 2020, niedziela, godz. 18.00

Mute

Janusz Orlik – reżyseria, choreografia, wykonanie, scenografia 

Alex Catona – muzyka 

Janusz Orlik, Łukasz Kędzierski – reżyseria światła

Mute

W stanie ciągłego strachu, niepewności, zagrożenia, wykluczenia i potrzeby… Otoczeni przez wydarzenia, którym staramy się nadać jakiś sens, i ludzi, z którymi chcemy, ale nie potrafimy się porozumieć… Prowokowani fizycznie, emocjonalnie, mentalnie – wyczerpani… W świecie, w którym czyny zdają się mówić głośniej niż słowa, a słowa już nie są słyszane… Gdzie nie chcemy widzieć i boimy się patrzeć.

Manhattan

12 grudnia 2020, sobota, godz. 19.00

Manhattan

Dominika Wiak, Daniela Komędera-Miśkiewicz – taniec, koncepcja, choreografia

Aleksander Wnuk, Michał Lazar – muzyka 

Natan Berkowicz – projekcja wideo

Manhattan (2019)

Czy człowiek jest w stanie powstrzymać się przed użyciem tego, co wyprodukować potrafi? Amerykański Projekt Manhattan miał na celu skonstruowanie pierwszej broni atomowej. Była to bomba paradoksalna: miała przynieść wielkie zniszczenia i jednocześnie zakończyć wojnę. Zrzucenie bomby „Little Boy” na Hiroszimę było przerażającym przykładem działań człowieka, pokazującym, że sposobem na pojednanie jest zwiększenie przemocy. Myślenie apokaliptyczne przestaje być szaleństwem, a staje się codziennością. Możemy się zniszczyć albo pokochać.

informacja prasowa