Gala Baletowa na otwarcie nowego sezonu artystycznego w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej

Gale baletowe to stały punkt repertuaru teatrów na całym świecie. W Teatrze Wielkim - Operze Narodowej będzie to jednocześnie otwarcie sezonu. Podczas tego niezwykłego wydarzenia widzowie zobaczą zarówno wspaniałych tancerzy Polskiego Baletu Narodowego, jak i wybitnych solistów z najważniejszych teatrów Europy. Wydarzenie będzie miało miejsce 12 września 2026, godz. 19:00 /transmisja LIVE w TVP Kultura/ oraz 13 września, godz. 18.00.

Na scenie Opery Narodowej zatańczą m.in.: Bleuenn Battistoni i Paul Marque z Baletu Opery Paryskiej, Mayara Magri i Matthew Ball z Baletu Królewskiego w Londynie, Nicoletta Manni i Timofej Andrijashenko z zespołu baletowego mediolańskiej La Scali. Gala baletowa to wszystko, za co miłośnicy baletu kochają taniec klasyczny i współczesny – w pigułce i w jednym miejscu. Na najwyższym poziomie.

Polski Balet Narodowy

Dyrygent: Yoel Gamzou

Orkiestra Teatru Wielkiego - Opery Narodowej

Prowadzenie: Katarzyna Sanocka

PROGRAM

CZĘŚĆ I

BAJADERA

Królestwo cieni (fragment)

Choreografia: Marius Petipa

Muzyka: Ludwig Minkus

Scenografia i kostiumy Jadwiga M. Jarosiewicz

Tańczy: POLSKI BALET NARODOWY

ON THE NATURE OF DAYLIGHT

Choreografia: Dawid Dawson

Muzyka: Max Richter (nagranie)

Kostiumy: Yumiko Takeshima

Tańczą: BLEUENN BATTISTONI & PAUL MARQUE

GISELLE

Pas de deux

Choreografia: Jean Coralli, Jules Perrot / Marius Petipa

Muzyka: Adolphe-Charles Adam

Scenografia i kostiumy: Andrzej Kreutz Majewski

Tańczą: JAEEUN JUNG & RYOTA KITAI

BARE WITH ME

Choreografia: Matthew Ball

Muzyka: Jean Sibelius (Malinconia op. 20, orkiestracja: Yoel Gamzou)

Tańczą: MAYARA MAGRI & MATTHEW BALL

ANDROIDY

Duet Dr Ræ i Łowcy

Choreografia: Robert Bondara

Muzyka : Przemysław Zych

Dekoracje: Diana Marszałek

Kostiumy: Martyna Kander

Tańczą: HYE JI KANG & RYOTA KITAI

DZIADEK DO ORZECHÓW

Pas de deux

Choreografia: Jean-Christophe Maillot

Muzyka: Piotr Czajkowski

Dekoracje: Diana Marszałek

Kostiumy: Philippe Guillotel

Tańczą: NICOLETTA MANNI & TIMOFEJ ANDRIJASHENKO

SYMPHONY IN C

Finał

Choreografia: George Balanchine

Muzyka: Georges Bizet

Kostiumy: Marc Happel wg Barbary Karinskiej

Światła: John Cuff

Tańczą: JAEEUN JUNG, MAI KAGEYAMA, HYE JI KANG, YANA SHTANHEI, MARCO ESPOSITO, KASPER GÓRCZAK, DIOGO DE OLIVEIRA, BOGDAN VERBOVOY

oraz POLSKI BALET NARODOWY

CZĘŚĆ II

DON KICHOT

Seguidilla

Choreografia: Marius Petipa, Aleksandr Gorski / Alexei Fadeyechev

Muzyka: Ludwig Minkus

Scenografia i kostiumy: Thomas Mika

Tańczy: POLSKI BALET NARODOWY

DON KICHOT

Pas de deux

Choreografia: Marius Petipa, Aleksandr Gorski / Alexei Fadeyechev

Muzyka: Ludwig Minkus

Scenografia i kostiumy: Thomas Mika

Tańczą: MAI KAGEYAMA & BOGDAN VERBOVOY

LUMINOUS

Choreografia: András Luckás

Muzyka: Max Richter (nagranie)

Tańczą: NICOLETTA MANNI & TIMOFEJ ANDRIJASHENKO

MOVING ROOMS

Fragment

Choreografia: Krzysztof Pastor

Muzyka / Music: Alfred Schnittke (Postludio z Concerto Grosso nr 1 – nagranie), Henryk Mikołaj Górecki (Koncert klawesynowy – nagranie)

Kostiumy: Oliver Haller

Światła: Bert Dalhuysen

Tańczą: DARIA MAJEWSKA, MARCO ESPOSITO, KRISTÓF SZABÓ, CHINARA ALIZADE, VLADIMIR YAROSHENKO, AOI CHOJI, NATALIA PASIUT, YUME OKANO, CEZARY WĄSIK, LAURENCE ELLIOTT

MANON

Pas de deux w sypialni

Choreografia: Kenneth MacMillan

Muzyka: Jules Massenet / Martin Yates

Kostiumy: Nicholas Georgiadis

Tańczą: MAYARA MAGRI & MATTHEW BALL

ŚPIĄCA KRÓLEWNA

Pas de deux

Choreografia: Rudolf Nurejew

Muzyka: Piotr Czajkowski

Dekoracje: Toer van Schayk

Kostiumy: Franca Squarciapino

Tańczą: BLEUENN BATTISTONI & PAUL MARQUE

BOLERO

Choreografia: Krzysztof Pastor

Muzyka: Maurice Ravel

Scenografia i kostiumy: Tatyana van Valsum

Światła: Bert Dalhuysen

Tańczą: CHINARA ALIZADE & VLADIMIR YAROSHENKO oraz Polski Balet Narodowy

Z nowym sezonem artystycznym 2026/2027 do grona Mecenasów Teatru Wielkiego – Opery Narodowej dołącza Totalizator Sportowy – największy mecenas polskiego sportu, a także kultury oraz ochrony i promocji dziedzictwa narodowego.

Nowe partnerstwo połączy dwie instytucje, które odgrywają istotną rolę w życiu społecznym i kulturalnym Polski.

Teatr Wielki – Opera Narodowa, jako największa scena operowa w kraju i jedna z najważniejszych instytucji kultury w Europie, od lat realizuje swoją misję, prezentując najwybitniejsze dzieła światowego repertuaru, wspierając polskich artystów oraz tworząc przestrzeń dla nowych, ambitnych przedsięwzięć artystycznych.

Totalizator Sportowy wraz z marką LOTTO angażuje się w liczne projekty kulturalne – wspiera festiwale, koncerty, wystawy, ochronę dziedzictwa narodowego, a także rozbudowę i renowację obiektów kultury. Działania te są finansowane zarówno ze środków własnych spółki, jak i systemowo – poprzez dopłaty do gier liczbowych LOTTO. Zasilają one Fundusz Promocji Kultury, którym dysponuje Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od 2003 roku spółka przekazała na ten cel 4,3 mld zł.

W Teatrze Wielkim - Operze Narodowej dbamy o najwyższy poziom gry. Dziś z radością mogę powiedzieć, że w tej grze towarzyszyć nam będzie Totalizator Sportowy, nowy Mecenas Teatru – mówi dyrektor Boris Kudlička – Ogłoszenie nowego Mecenasa wraz z rozpoczęciem sezonu jest dla nas wyjątkowym momentem. To wsparcie pozwoli nam konsekwentnie podnosić jakość naszych spektakli i wydarzeń, rozwijać działalność Teatru oraz zwiększać jej dostępność dla publiczności. Niech ten początek otworzy kolejny rozdział w rozwoju Teatru Wielkiego – Opery Narodowej.

Wspieranie kultury wymaga długofalowego zaangażowania, konsekwencji i odwagi. Teatr Wielki – Opera Narodowa od lat udowadnia, że potrafi łączyć tradycję z nowoczesnością i wyznaczać najwyższe standardy artystyczne. Wierzymy, że nasze partnerstwo pozwoli wspólnie grać o najwyższą stawkę – rozwój polskiej kultury i szerszy dostęp do sztuki dla kolejnych pokoleń – podsumowała Beata Stelmach, Prezeska Zarządu Totalizatora Sportowego.

Gala Baletowa
12 września 2026, godz. 19:00 | transmisja LIVE w TVP Kultura
oraz
13 września, godz. 18.00
Sala Moniuszki

informacja prasowa

80 lat Dolnośląskiego Towarzystwa Muzycznego w Narodowym Forum Muzyki

28 września o godz. 18:00 w Narodowym Forum Muzyki Dolnośląskie Towarzystwo Muzyczne będzie świętować 80 lat działalności na rzecz kultury i edukacji muzycznej Wrocławia i Dolnego Śląska.

W ramach projektu „Głosy Kultury” odbędzie się koncert VOICES Piotra Wojtasika – jednego z najwybitniejszych polskich trębaczy jazzowych. VOICES to sześć kompozycji łączących jazz, muzykę klasyczną, funky i muzykę etniczną. Na scenie wystąpi kwintet Piotra Wojtasika z udziałem Magdalena, a także posługująca się wieloma technikami wokalnymi – od klasycznej po śpiew etniczny – Magdalena Zawartko oraz harfistka Julia Ziembińska. Muzykom towarzyszyć będzie Chór Synagogi pod Białym Bocianem pod dyrekcją Stanisława Rybarczyka.

Podczas wydarzenia wręczone zostaną także wyróżnienia i nagrody osobom szczególnie zasłużonym dla działalności stowarzyszenia. Finałem będzie wykonanie Hymnu Dolnośląskiego Towarzystwa Muzycznego autorstwa prof. Leszka Wisłockiego do słów Anny Zipser, w aranżacji Mateusza Walacha i z choreografią Malwiny Aleksander. Wykonają go Kameralny Chór Męski Cantilena, Młodzieżowa Akademia Musicalowa oraz szkolne orkiestry dęte ze SP 118, ZSS „Don Bosco” i SP 64, uczestniczące w projekcie Wszystko gra.

Wieczór poprowadzi Igor Pietraszewski – socjolog, muzyk i adiunkt w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego oraz wieloletni członek rady artystycznej festiwalu Jazz nad Odrą.

„Głosy Kultury” – 80 lat budowania kultury muzycznej przez Dolnośląskie Towarzystwo Muzyczne
28 września 2026, godz. 18:00
Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu

Bilety: 15-75 zł - dostępne w kasie Narodowego Forum Muzyki oraz online:

https://www.nfm.wroclaw.pl/component/nfmcalendar/event/14381

Projekt finansowany z budżetu Gminy Wrocław.

Partnerzy: Narodowe Forum Muzyki, Mercedes-Benz Grupa Wróbel, Targpiast Sp. z o.o.

Patronat medialny: Radio RAM

informacja prasowa

"Podróże Guliwera" - Alexander Sitkovetsky i Bartłomiej Nizioł w Wrocław, Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego /61. Wratislavia Cantans/

 Dziś o 20.00 w Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego usłyszymy dwóch znakomitych wirtuozów skrzypiec:  Alexandra Sitkovetsky`ego i Bartłomieja Nizioła. Zabrzmią rzadko prezentowane utwory Georga Philippa Telemanna, Henryka Mikołaja Góreckiego oraz Siergieja Prokofiewa, a program zwieńczą improwizacje.

Koncert otworzy suita Telemanna będąca muzyczną prezentacją akcji słynnej oświeceniowej powieści Jonathana Swifta: "Podróże Guliwera", wydanej w 1726 roku. Niemiecki mistrz, znany z niezwykłej inwencji i poczucia humoru, posługując się językiem dźwięków, odwzorował literacką satyrę w godny podziwu sposób. Zademonstrował swoje umiejętności retoryczne przy użyciu przede wszystkim rytmu, ale wykorzystując też symbolikę zapisu nutowego – tak zwaną Augenmusik. Chociażby Chaconne, która poświęcona została Liliputom – karłowatym bohaterom książki – skomponowano w bardzo drobnych wartościach rytmicznych. Gigue natomiast, dotyczący olbrzymich mieszkańców Brobdingnag, zbudowano odwrotnie – to wyłącznie długie nuty. Świetnym przykładem muzycznej ilustracji jest finał Suity: jedna partia, melodyjna i spokojna, to odzwierciedlenie dostojnych Houyhnhnmów, a ta druga, figuracyjna, obrazuje dzikich Yahoosów. 

Kompletnie inna od żartobliwej suity sprzed trzech wieków jest Sonata na dwoje skrzypiec op. 10 Henryka Mikołaja Góreckiego. Powstała w 1957 roku. Dialogi twórcy, kojarzonego zazwyczaj z zupełnie inną muzyką, pełne są gęstych faktur, sonorystycznych efektów i ostrych kontrastów dynamicznych. Dzieło rozpościera przed słuchaczami szerokie spektrum emocjonalne, dwa instrumenty budują jednak przede wszystkim niepokój charakterystyczny dla estetyki polskiej szkoły kompozytorskiej tamtego czasu. 

Zabrzmi także Sonata C-dur op. 56 Siergieja Prokofiewa. Na pomysł jej sporządzenia w 1932 roku artysta wpadł – jak sam przyznawał – wysłuchawszy wcześniej nieudanej pracy na taką samą obsadę, przygotowanej przez autora, którego nazwisko nigdy jednak się nie pojawiło. Tak narodził się ten czteroczęściowy utwór stawiający przed wykonawcami różnorodne wyzwania i wykorzystujący ogromne bogactwo ekspresji. „Słuchanie złej muzyki inspiruje czasami do dobrych pomysłów...” – stwierdził Prokofiew, wspominając całą sytuację.

Program:

Georg Philipp Telemann Intrada, nebst burlesquer Suite D-dur na dwoje skrzypiec „Podróże Guliwera” TWV 40:108 

Henryk Mikołaj Górecki Sonata na dwoje skrzypiec op. 10

Siergiej Prokofiew Sonata C-dur na dwoje skrzypiec op. 56

Bartłomiej Nizioł – improwizacje

Wykonawcy:

Alexander Sitkovetsky – skrzypce 

Bartłomiej Nizioł – skrzypce

Czas trwania: 60 minut

Lokalizacja: Wrocław, Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego, Sala Kasetonowa

pl. Wolności 7A, 50-071 Wrocław

informacja prasowa

6. Festiwal Opery Współczesnej: "GenOM" /recenzja/

Po kilkuletniej nieobecności powrócił do Opery Wrocławskiej Festiwal Oper Współczesnych, a pierwsza zaprezentowana inscenizacja to niekwestionowany sukces. Przemawia za tym właściwie wszystko: aktualny temat rozważań, dobra reżyseria i muzyka, która udatnie podąża za treścią sztuki, wreszcie – interesująca inscenizacja i wykonawstwo. 

"GenOM" w reż. Maxa Nowaka, libretto: Justyna Mikuła, muzyka: Michał Ziółkowski

O tym, że opera może służyć nie tylko rozrywce, ale także nieść ważne, ba, filozoficzne treści, przekonałam się już wcześniej, m. in. oglądając ramach 5. Festiwalu Oper Współczesnych "Immanuela Kanta" Thomasa Bernharda, z muzyką Leszka Możdżera i w reżyserii Jerzego Lacha. W dodatku były to przemyślenia ubrane w atrakcyjną operową formę.

Genetyka, muzyka i filozofia

Libretto "GenOM"-u powstało jednakże z inspiracji dość nieoczywistej. Jego autorkę, Justynę Migułę, zainspirował... wykład znanego genetyka, prof. Michała Witta, którego znakomity esej o związkach genetyki i muzyki znajduje się w książce programowej festiwalu. Autor dowodzi w nim, że muzykalność dziedziczymy, a choroby genetyczne w wypadku wielu kompozytorów i wykonawców miały zasadniczy wpływ na ich twórczość. Anton Bruckner np. cierpiał na nerwicę natręctw, połączoną ze stanami depresyjnymi, co miało swoje odzwierciedlenie w jego twórczości. Symfonie przez niego skomponowane charakteryzuje matematyczna wręcz regularność i obsesyjne powtarzanie tych samych motywów rytmicznych. 

Główny bohater opery, Teodor Zaks, jest profesorem genetyki, który  – porzuciwszy muzykę dla nauki  – pragnie stworzyć idealny gen, niczym dr Frankenstein z powieści Mary Shelley. I tylko to się liczy, żona, syn i w ogóle życie takie, jakim jest, spadają na dalszy plan. Kiedy podczas przyjęcia dawny przyjaciel proponuje mu toast "za życie", on wznosi kielich "za doskonałość". Jednocześnie jest to człowiek cierpiący na wewnętrzne rozdarcie i z gruntu nieszczęśliwy, niespokojny. 

"GenOM" nawiązuje wprawdzie do genetyki, ale jego sens i przesłanie są wielopoziomowe i można je odczytywać na różne sposoby. Autorka libretta prowadzi nas ku dwom źródłom. Jednym z nich jest tzw. psychologia cienia. Według Junga, człowiek spycha w podświadomość negatywne cechy własnej osobowości, kreując jednocześnie idealny obraz własnej osoby – personę będącą rodzajem maski, którą nakłada w relacjach z innymi ludźmi. Tymczasem zrozumienie i zintegrowanie naszej "ciemnej strony" jest warunkiem rozwoju człowieka. Jako drugą inspirację, która przy tym wyjaśnia tytuł opery, wymienia Justyna Miguła powieść Hermanna Hessego: "Siddhartha", nawiązującą do filozofii indyjskiej i ukazującą mistyczną podróż w rezultacie której bohater godzi ze sobą tkwiące w jego naturze sprzeczności. To "OM" oznaczające pełnię, do której człowiek dochodzi poprzez błędy, przypadki i poszukiwania. OM (a. AUM) to święta sylaba, pierwotny dźwięk wszechświata. OM uspokaja umysł, oczyszcza i pomaga połączyć ciało z wewnętrzną świadomością. W ten sposób życie człowieka pomiędzy "gen" a "OM" zyskuje swoją pełnię.

Jacek Jaskuła jako Teodor, "GenOM", reż. Max Nowak

O tym, jak istotną rolę w tworzeniu i poszukiwaniu sensów dzieła, stanowią nasze doświadczenia, świadczy także mój przykład. Otóż lektura węgierskiego filozofa i eseisty Béli Hamvasa pozwoliła mi odczytać treść opery w kontekście jego rozważań zawartych w zbiorze "Archai, czyli początki".  Autor stwierdza tam, że kobiety mają inne podejście do transcendencji i do życia niż mężczyźni. Mężczyzna bowiem skłania się ku postawie prometejskiej, ku wieczności, co wynika z pragnienia, by stać się bogiem. W spektaklu widać to bezsprzecznie w postawie głównego bohatera, Teodora Zaksa, dążącego do "doskonałości". Takim pragnie widzieć także swojego syna Adama, jednak przeżywa rozczarowanie, gdy się okazuje, że nie spełnia on jego oczekiwań, co więcej, że postanawia pójść własną drogą. O dążeniu do boskości mówi także sen bohatera. 

"GenOM", scena zbiorowa

Bohaterowi towarzyszą kobiety: matka i żona, kojarzące się z Mojrami, które grają trzy śpiewaczki, co szczególnie mocno wybrzmiewa w scenie snu bohatera. Ponadto towarzysząca mu od początku kobieta (Izabela) przez cały czas "przędzie", robiąc na drutach coś, co okaże się szalem (wyraz troski), nicią (losu? pępowiną, która zakotwicza bohatera w prawdziwym życiu?). Kobieta bowiem, jak pisze Hamvas, jest wpleciona w rzeczywistość wegetatywną, w ziemskość, w materię. Nić, wełna, tkanie, robótka to symbol życia. Mojry  – trzy kobiety, z których jedna przędła nić życia, druga nawijała ją na wrzeciono, a trzecia przecinała  – przędą nić życia, bo taka jest wiedza kobiet: tkać życie. Jedną z najpiękniejszych scen w "GenOM-ie" jest nie przypadkiem scena snu, w której kobiety przędą, a Teodor próbuje się uwolnić od plątaniny nici. Jego poszukiwania idealnego genu, podczas których wypiera ze swojego życia bliskie osoby: żonę i syna, prowadzą donikąd. Ostatecznie to kobieta (Izabela) uświadamia Teodorowi, że będąc oderwanym od prawdziwego życia, stracił kontakt z bliskimi, a także z muzyką. Izabela wprawdzie odchodzi, ale przedtem otula go na pożegnanie zrobionym przez siebie czerwonym szalem, symbolem życia. W ostatniej scenie widzimy pianino, na którym bohater zaczyna grać, a powtarzana znajoma melodia sprawia, że pojawia się syn i tym razem zostaje przez ojca wysłuchany. Rozchodzą się wprawdzie w przeciwnych kierunkach, ale łączy ich ponownie więź (nić, włóczka z szala). 

Scena zbiorowa: Sny

Cała ta opowieść wybrzmiała niezwykle pięknie i poruszająco dzięki wykonawcom, a także autorom inscenizacji. Starannie wyreżyserowana przez Maxa Nowaka, który w materii operowej czuje się doskonale, mając za sobą doświadczenia i eksperymenty łączące różne formy ekspresji: teatralne, filmowe i muzyczne. Na pochwałę zasługuje także scenografia i reżyseria świateł (Radosława Niezgoda i Bogumił Palewicz), z pomocą których wyczarowano na scenie zarówno kongres naukowy, jak i piękną scenę snów. Oglądałam drugą obsadę przedstawienia. W roli Teodora wystąpił Jacek Jaskuła  – wspaniały baryton, znany z wielu znaczących ról w tradycyjnym repertuarze, który z powodzeniem sprawdził się również w operze współczesnej. Jego kreacja postaci głównego bohatera była złożona z wielu niuansów i wiarygodna, także w odniesieniu do przemiany wewnętrznej postaci. W roli kobiet jego życia wystąpiły trzy śpiewaczki: Izabelę zagrała i zaśpiewała Jadwiga Postrożna, wspaniały mezzosopran Opery Wrocławskiej, którą pamiętamy z wielu znaczących ról, m. in. Azuceny w "Trubadurze", Księżniczki Eboli w "Don Carlo" Verdiego czy tytułowej Carmen w operze Bizeta. W "GenOM-ie" śpiewała znakomicie, stosując zarazem oszczędne środki wyrazu gry aktorskiej. Matkę bohatera zagrała Urszula Czupryńska, mezzosopran o interesującej gęstej barwie, którą zapamiętaliśmy m. in. jako Martę ze "Strasznego dworu" Moniuszki. W postać młodej żony Teodora wcieliła się Hanna Sosnowska-Bill, pamiętna Zuzanna z "Wesela Figara" Mozarta czy Hanna w "Strasznym dworze". Liryczna, subtelnie zarysowana postać, świetnie komponowała się z dwiema pozostałymi śpiewaczkami. 

Muzykę do opery skomponował Michał Ziółkowski i trzeba przyznać, zważywszy że to debiut, znakomicie niosła ona tekst libretta. Pozostaje mieć nadzieję, że po tym sukcesie kompozytor otrzyma kolejne zamówienia. Za pulpitem dyrygenckim stanęła sama pani dyrektor Opery Wrocławskiej, Agnieszka Franków-Żelazny, która będąc przede wszystkim znakomitą chórmistrzynią, zadebiutowała w tej roli i to z sukcesem. 

6. Festiwal Opery Współczesnej wystartował z wysokiego C i rozpalił nie tylko naszą wyobraźnię, ale także oczekiwania. Aż strach pomyśleć, co będzie dalej! 😁

"Dydona i Eneasz" Henry Purcella pod Ottavio Dantone /Wratislavia Cantans/

Dziś o 19.00 w Kościele pw. św. Marii Magdaleny we Wrocławiu usłyszymy koncertowe wykonanie "Dydony i Eneasza" Henry’ego Purcella. Accademia Bizantina, Chór Capella Cracoviensis i solistów poprowadzi znany dyrygent i klawesynista Ottavio Dantone.

O "Dydonie i Eneaszu" mówi się często jako o jedynym dziele operowym Henry’ego Purcella. Wiele zawdzięcza ono gatunkowi masque – przeszczepionemu z Francji dworskiemu przedstawieniu integrującemu śpiew, taniec i muzykę instrumentalną. Purcell, który skomponował muzykę do wielu spektakli, sięgnął tutaj po kształtowanie chórów na modłę francuską, włoski wzór arii czy użycie sinfonii (zaginionej). Przede wszystkim jednak żaden inny jego utwór dramatyczny nie jest od początku do końca śpiewany. Właśnie tą wyjątkową perłą otwiera Anglia swój operowy kanon. 

Autor libretta Nahum Tate oparł je na antycznym eposie – "Eneidzie" Wergiliusza. Według niego Dydona była królową Kartaginy, starożytnego miasta, którego ruiny znajdują się na terenie dzisiejszej Tunezji. Pokochała pojawiającego się na jej dworze Trojanina imieniem Eneasz. Wkrótce ich małżeństwo zostało zaaranżowane. Niestety, niecna czarownica wraz ze swoim towarzystwem duchów i mar zapragnęła zniszczyć ten związek. Przebrawszy się za Merkurego, rozkazała wojownikowi wypłynąć z miasta, mówiąc mu, iż jego przeznaczeniem jest założenie Rzymu w Italii. Gdy Dydona dowiedziała się, że w sercu jej wybranka powstała w ogóle myśl, że mógłby ją opuścić, nie chciała już więcej go widzieć. Umarła zaraz po wygłoszeniu swego słynnego lamentu. Taki wybór wobec tragicznej smugi cienia podyktowała jej odpowiedzialność względem miasta. 

Wiemy, że kompozycja "Dydona i Eneasz" zabrzmiała w 1689 roku w pewnej londyńskiej szkole dla dziewcząt, lecz niektórzy sądzą, iż powstała dla dworu królewskiego. Historię da się też czytać jako polityczną aluzję do tak zwanej glorious revolution. Eneasz byłby wówczas poprzednikiem króla, katolickim Jakubem II, a demony zakusami Rzymu. Dydona w takim układzie reprezentowałaby dumny, protestancki naród angielski. 

Program:

Henry Purcell 

First Music: Prelude, Hornpipe oraz Second Music: Air, Rondeau z maski The Fairy Queen Z. 629

Sonata g-moll Z. 807

"Dydona i Eneasz" Z. 626 – opera w wersji koncertowej

Wykonawcy:

Ottavio Dantone – klawesyn, kierownictwo artystyczne

Arianna Vendittelli – Dydona (sopran)

Charlotte Bowden – Belinda (sopran)

Mauro Borgioni – Eneasz (baryton)

Delphine Galou – Czarownica (kontralt)

Martina Licari – Pierwsza Wiedźma (sopran)

Benedetta Mazzucato – Druga Wiedźma, Dama Dworu (kontralt)

Žiga Čopi – Duch, Marynarz (tenor)

Chór Capella Cracoviensis 

Accademia Bizantina

Czas trwania: 90 minut

Lokalizacja: Wrocław, Kościół pw. św. Marii Magdaleny, Katedra Kościoła polskokatolickiego

ul. Szewska 10, Wrocław

informacja prasowa

„Lalka” - specjalne pokazy z muzyką na żywo w Operze Narodowej

 Teatr Wielki - Opera Narodowa zaprasza na wyjątkowe filmowe wydarzenie, pokazy filmowe "Lalki", nowej ekranizacji jednej z najważniejszych i najbardziej znanych powieści w historii polskiej literatury. Arcydzieło Bolesława Prusa od blisko 140 lat rozpala emocje i wyobraźnię kolejnych pokoleń. Teraz ta ponadczasowa historia powraca na wielki ekran w nowej, spektakularnej odsłonie.

Kadr z filmu "Lalka" w reż. Macieja Kawalskiego

Dla naszych widzów czekają dwa wyjątkowe pokazy specjalne: 15 i 21 października. Tym dwóm projekcjom filmu towarzyszyć będzie Chopin University Chamber Orchestra pod batutą Jacka Tarkowskiego, która wykona na żywo muzykę, skomponowaną do filmu przez  Łukasza Targosza. Będzie to niezwykłe połączenie doświadczenia filmowego i koncertowego. Znana historia, obecna w polskiej kulturze od blisko półtora wieku, zyska dodatkowy wymiar dzięki muzyce wykonywanej na żywo i wyjątkowej przestrzeni Teatru Wielkiego - Opery Narodowej.

"Lalka" to zrealizowana z ogromnym rozmachem superprodukcja i jeden z najbardziej gwiazdorskich filmów w historii polskiego kina. W rolach głównych występują Marcin Dorociński jako Stanisław Wokulski, Kamila Urzędowska jako Izabela Łęcka oraz powracający na wielki ekran Marek Kondrat w roli Ignacego Rzeckiego.

Marek Konrad w roli Rzeckiego w "Lalce"

Za kamerą stanął Maciej Kawalski, reżyser znany m.in. z filmu "Niebezpieczni dżentelmeni". Twórcy nowej ekranizacji sięgają po monumentalny świat powieści Prusa, opowiadając go jednak językiem współczesnego kina. Film zachwyca imponującą scenografią, dopracowanymi w najdrobniejszych szczegółach kostiumami i charakteryzacją oraz znakomitą obsadą.

Nowa ekranizacja "Lalki" adaptuje powieść ze współczesną wrażliwością. To przejmująca i uniwersalna historia o miłości i niespełnieniu, o aspiracjach i przemianie, o świecie, który właśnie się kończy. To koleje losu człowieka rozdartego między marzeniami a rzeczywistością, uczuciem a rozsądkiem oraz indywidualnymi ambicjami a społecznymi ograniczeniami. Opowieść ta wciąż nie traci swojej siły i pozostaje aktualna.

Podczas pokazów widzowie będą mogli z bliska zobaczyć wybrane kostiumy wykorzystane w produkcji. To wyjątkowa okazja, by przyjrzeć się detalom, tkaninom i kunsztowi pracy artystów, którzy współtworzą wizualny świat filmowej adaptacji.

Autorami kostiumów są Katarzyna Lewińska oraz Tomasz Ossoliński, których projekty mogliśmy oglądać w spektaklach Teatru Wielkiego - Opery Narodowej.  

Prezentacja kostiumów pozwoli widzom jeszcze pełniej zanurzyć się w atmosferę Lalki i odkryć jeden z najważniejszych elementów budujących świat tej wyjątkowej produkcji. To wydarzenie skierowane jest zarówno do miłośników kina i literatury, jak i do wszystkich, którzy chcą na nowo odkryć jedną z najważniejszych polskich historii w niezwykłej, artystycznej oprawie.

Pokazy specjalne z muzyką na żywo  w wykonaniu Chopin University Chamber Orchestra pod dyrekcją Jacka Tarkowskiego
15 października 2026 roku  
21 października 2026 roku  

informacja prasowa

"Horyzont" - Alexander Sitkovetsky i Bartłomiej Nizioł w Narodowym Forum Muzyki /61. Wratislavia Cantans/

W szeregach istniejącej od niemal pięćdziesięciu lat NFM Orkiestry Leopoldinum zasiadały już dwa pokolenia muzyków, dzięki czemu mówić można o dojrzałości i ustalonym charakterze zespołu. Funkcję jego dyrektora artystycznego primus inter pares sprawuje obecnie Alexander Sitkovetsky. Podczas festiwalu u jego boku stanie równy mu wirtuoz, Bartłomiej Nizioł. Skrzypkowie i orkiestra wspólnie spoglądać będą w nieuchwytny horyzont. Koncert usłyszymy dziś o 19.00.

Co znajduje się na widnokręgu naszej egzystencji? Pustka, szaleństwo, a może transgresja? U Andrzeja Panufnika granica nieboskłonu rozpływa się w szarości, a czas niemal się zatrzymuje. Kompozycja z początku lat sześćdziesiątych miała być między innymi wspomnieniem polskiego krajobrazu – autor utracił go na wiele lat, gdy uciekł ze stalinowskiej Polski do Wielkiej Brytanii w 1954 roku. Im dłużej wpatrujemy się wraz z twórcą w dal, tym intensywniejsze są rezonanse panufnikowskiej harmoniki. Kiedy jednak odwrócimy wzrok, linia horyzontu nadal będzie prowadzić w nieskończoność. Może właśnie tam modernizm rozpływa się w postmodernizm i zaczyna brakować nam punktu odniesienia – brzmi Concerto grosso Alfreda Schnittkego: audytywna podróż przez zapomniany sen. Kompozytor w 1977 roku marzył o utopii stylistycznej, w której pomieszane ze sobą sugestie muzyki barokowej, języka współczesnego i tanga nie wywoływałoby efektu komicznego. Pierwsze z szeregu concerti grossi artysty to jazda bez trzymanki. Nizioła i Sitkovetsky’ego czeka nawigacja po tym wielowymiarowym morzu.

Po przerwie zabrzmi słynna Rozświetlona noc – sekstet z ostatnich lat XIX wieku, w którym Arnold Schönberg operuje jeszcze językiem romantyzmu. Tematem dzieła jest przebaczenie i afirmacja życia – dwoje kochanków dociera do pewnej granicy, a po przekroczeniu doświadcza tytułowej przemiany. W utworze przyszły wódz ekspresjonistów świadomie popełnił błąd względem zasad harmonii. W ten sposób, jak bohaterowie, przekroczył smugę cienia, idąc w stronę zupełnie nowego muzycznego świata. Przed nami horyzont ekspresji taki, jakim widziano go w 1899 roku.

Program:

Andrzej Panufnik Landscape

Alfred Schnittke Concerto grosso nr 1 na dwoje skrzypiec, klawesyn, preparowany fortepian i smyczki

***

Arnold Schönberg Verklärte Nacht op. 4 – wersja na orkiestrę smyczkową (1943)*

Wykonawcy:

Alexander Sitkovetsky – skrzypce, kierownictwo artystyczne NFM Orkiestry Leopoldinum

Bartłomiej Nizioł – skrzypce

NFM Orkiestra Leopoldinum

Magdalena Cielecka* – narratorka

Czas trwania: 120 minut

Lokalizacja: NFM, Sala Główna ORLEN, estrada w odwróceniu

plac Wolności 1, Wrocław

informacja prasowa

34. Europejskie Dni Dziedzictwa na Dolnym Śląsku / 18-20 i 26-27 września 2026

Nowoczesne technologie w służbie zabytków w Bobolicach oraz warsztaty ginących rzemiosł w Lubinie i Gryfowie Śląskim, koncert muzyki klasycznej w Skale, analogowe brzmienia winyli w Leśnicy czy kantata stworzona z wykorzystaniem sztucznej inteligencji do wierszy XVII-wiecznego poety z Kamiennej Góry, a także spacery architektoniczno-historyczne w miastach i wsiach regionu, warsztaty dla dzieci i dorosłych, gry i zabawy terenowe – to tylko niektóre z atrakcji 34. Europejskich Dni Dziedzictwa na Dolnym Śląsku odbywających się pod hasłem „Przyszłość przeszłości. Dziedzictwo w zagrożeniu”. Zaplanowano kilkadziesiąt wydarzeń, na wszystkie wstęp bezpłatny.

Fundacja „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego, fot. mat. organizatora

Europejskie Dni Dziedzictwa to największy w Europie cykliczny projekt kulturalny, społeczny i edukacyjny o wyjątkowej skali i międzynarodowym zasięgu. W dwa weekendy 18–20 oraz 26–27 września 2026 również mieszkańcy Dolnego Śląska mogą brać udział w atrakcyjnych wydarzeniach. Odbędą się liczne wystawy, koncerty, projekcje filmów, spotkania autorskie, gry terenowe, spacery architektoniczne, warsztaty – artystyczne, rzemieślnicze, a nawet ornitologiczne m.in. w Bolkowie, Głogowie, Grodziszczu, Gryfowie Śląskim, Jaworze, Jeleniej Górze, Kamiennej Górze, Kątach Wrocławskich, Leśnej, Lubinie, Mściwojowie, Oleśnicy, Siedlęcinie, Stroniu Śląskim, Strzegomiu, Sycowie, Szklarskiej Porębie, Świdnicy, Wałbrzychu, Wrocławiu, Ząbkowicach Śląskich czy Złotym Stoku.

„Tegoroczna edycja, przebiegająca pod hasłem «Przyszłość przeszłości. Dziedzictwo w zagrożeniu» ukazuje niezwykłą różnorodność lokalnych tradycji, historii, praktyk rzemieślniczych, pamięci zbiorowej i współczesnych sposobów ochrony dziedzictwa kulturowego” – wyjaśnia Agnieszka Szepetiuk-Barańska, koordynatorka EDD na Dolnym Śląsku. „W całym regionie odbędą się wydarzenia, które pozwolą uczestnikom odkrywać przeszłość w jej wielu wymiarach – od historii powojennych przesiedleń, przez tradycyjne rzemiosła, po nowoczesne technologie dokumentowania zabytków”.

Tradycyjne rzemiosło stanie się osią wydarzeń w wielu miejscowościach regionu. W Lubinie odbędzie się plener rzemieślniczy z pokazami i warsztatami dawnych zawodów i technik. W Gryfowie Śląskim będzie można uczestniczyć w warsztatach kulinarnych, szydełkowania i szycia maszynowego, tworzenia ludowych pająków i lalek motanek. Warsztaty czerpania papieru proponuje Wapiennik Łaskawy Kamień w Starej Morawie. W Jeleniej Górze Muzeum Karkonoskie zaprasza na warsztaty malowania na drewnie inspirowane zdobnictwem tamtejszej Chaty Karkonoskiej oraz na wizytę w pracowni konserwatorskiej, gdzie uczestnicy poznają zasady ochrony i ratowania zabytków. Z kolei w Kamiennej Górze zaprezentowana zostanie twórczość poety Enocha Gläsera w nowoczesnej odsłonie muzycznej stworzonej z wykorzystaniem AI.

Spacer archiwalny Między przeszłością a przyszłością, fot. Archiwum Państwowe we Wrocławiu

W Strzegomiu można wybrać się na spacery miejskie, które ukażą zanikające detale architektoniczne i odchodzące w zapomnienie zawody. Oprowadzanie po Fundacji „Krzyżowa” będzie okazją do poznania historii Polski, Niemiec i Europy, które wyraźnie przeplatają się w tym miejscu. Natomiast przewodnicy w Głogowie, Gryfowie Śląskim, Kątach Wrocławskich, Wałbrzychu i Złotym Stoku opowiedzą o historiach znikania nieistniejących już zakładów przemysłowych.

W Jaworze przypomniane zostaną losy mieszkańców Sokolnik przesiedlonych po II wojnie światowej z Kresów Wschodnich, pokazana zostanie również wystawa rzeczy przez nich przywiezionych. Ekspozycja w Muzeum Porcelany w Wałbrzychu przywróci pamięć o ludziach tworzących historię tych misternych wyrobów. Z kolei wystawa w Sycowie zwróci uwagę na wartość zapisu kronikarskiego jako formy dokumentującej dzieje mieszkańców i regionu, a pokaz w Oleśnicy poświęcony będzie rozwojowi fotografii jako narzędzia ocalenia pamięci. Ważne dla miast herstorie wybrzmią w Świdnicy, Sycowie i Skale. A w Pałacu Bobolice zostaną zaprezentowane cyfrowe bliźniaki zabytków i nowe technologie ich ochrony.

Muzeum Porcelany w Wałbrzychu, fot. mat. organizatora

Wrocław oferuje szeroki wachlarz wydarzeń dla dzieci i dorosłych – od wspólnego świętowania Światowego Dnia Przędzenia w Miejscach Publicznych po odwiedzenie Hotelu The Bridge i spotkania ze sztuką na ulicy Jatki. Wspólne słuchanie płyt winylowych i rozmowy o muzyce zaplanowano w OPT „Zamek”. Aktywne spędzenie czasu zagwarantuje udział w spływie kajakowym połączonym z warsztatami ornitologicznym w Odra Centrum czy w spacerze śladem miejsc, które zniknęły z mapy miasta, oraz zabytków, które otrzymały nowe funkcje, organizowanym przez Archiwum Państwowe we Wrocławiu. W Ossolineum będzie można prześledzić powojenną odbudowę miasta na podstawie doniesień z wydawanej wówczas regionalnej prasy, w Muzeum Pana Tadeusza dowiedzieć się o dziejach narodu Serbołużyczan, a w Ośrodku „Pamięć i Przyszłość” wysłuchać referatów konferencji naukowej poświęconej izbom pamięci. Stowarzyszenie Przyjaciół Muzeum Narodowego we Wrocławiu przygotuje spacer po Przedmieściu Oławskim, tropiąc blaski i cienie tej niezwykłej dzielnicy.

Spacer archiwalny Między przeszłością a przyszłością, fot. Archiwum Państwowe we Wrocławiu

Muzeum Narodowe we Wrocławiu zaprasza na wykłady o burzliwych dziejach „Panoramy Racławickiej” oraz o tym, czym zaskoczyć może konserwacja dzieł sztuki. Dzieci poznają polskich projektantów szkła, a młodzież na warsztatach rysunkowych tworzyć będzie szkice na podstawie malowideł znanych artystów. Uczestnicy warsztatów architektonicznych w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej ulepią z gliny modele tego niezwykłego budynku, zaś w Muzeum Etnograficznym będzie można wziąć udział w całodziennych warsztatach tkackich i ciesielskich prowadzonych przez doświadczonych praktyków. Tam też odbędzie się spotkanie autorskie z Urszulą Glensk wokół książki „Pinezka. Historie z granicy polsko-białoruskiej”, ogłoszonej Książką Reporterską Roku 2025 w konkursie Grand Press.

W EDD po raz pierwszy udział wezmą: Konsulat Wielkiego Księstwa Luksemburg we Wrocławiu, Biuro Parlamentu Europejskiego we Wrocławiu, Przedstawicielstwo Regionalne Komisji Europejskiej w Polsce, Fundacja Polska Wełna, Pracowania Rękodzieła Wiesławy Świder, Wrocławskie Prządki i Fundacja OnWater.pl. 

Wynoszenie Panoramy Racławickiej z Muzeum Narodowego we Wrocławiu, lata 70 XX w.,
fot. archiwum MNWr

„Wydarzenia tegorocznej edycji pokazują, że dziedzictwo – materialne i niematerialne – jest żywą częścią współczesności. To przestrzeń spotkania pokoleń, miejsce rozmowy o pamięci, a także inspiracja dla nowych praktyk twórczych. Europejskie Dni Dziedzictwa 2026 zachęcają, by wspólnie odkrywać, dokumentować i chronić to, co buduje lokalną tożsamość Dolnego Śląska. Do zobaczenia na wydarzeniach w regionie!” – podsumowuje i zaprasza Agnieszka Szepetiuk-Barańska.

Koordynator ogólnopolski EDD: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Koordynator EDD na Dolnym Śląsku: Muzeum Narodowe we Wrocławiu 

i jego Oddział Muzeum Etnograficzne

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Szczegółowy program: https://edd.nid.pl/

informacja prasowa

 

Znamy pierwsze tytuły 12. Festiwalu Filmowego Spektrum

 Już w październiku w dawnym kinie Pionier, a dziś w auli widowiskowej I Liceum Ogólnokształcącego w Świdnicy, festiwalowa publiczność zobaczy sześć pełnometrażowych filmów sekcji SPEKTRUM. Aż cztery z nich nie miały jeszcze polskiej premiery kinowej. Wśród zagranicznych tytułów znalazły się trzy hity tegorocznych Nowych Horyzontów, a na polską odsłonę sekcji składają się trzy produkcje, w tym laureat Konkursu Polskiego Millennium Docs Against Gravity oraz najnowszy film Piotra Domalewskiego opowiadający o historii miłości Grażyny i Jacka Kuroniów.

"Daleko od brzegu"

SPEKTRUM to najstarsza sekcja festiwalu, w której spotykają się polskie i zagraniczne filmy o relacjach, bliskości i konstruowaniu własnych historii. Hasło tegorocznej edycji festiwalu, czyli Staging the truth / Udając prawdę, kieruje uwagę na moment, w którym rzeczywistość zaczyna przypominać scenę, a role, które odgrywamy, stają się częścią naszego życia.

Wśród nowohoryzontowych hitów znalazło się „Daleko od brzegu” Lance’a Hammera z Juliette Binoche, Anną Calder-Marshall i Tomem Courtenayem. Film opowiada o miłości i opiece w sposób, który szybko zamienia pozornie prywatną historię w trudny moralny dylemat dotyczący autonomii, godności i granic decydowania za drugiego człowieka. Calder-Marshall i Courtenay otrzymali za swoje role Srebrne Niedźwiedzie w Berlinie.

„Natura miłości” w reżyserii Rodriga Sorogoyena to opowieść o światowej sławy hiszpańskim reżyserze (w tej roli magnetyczny Javier Bardem), który wraca do kraju, by nakręcić swój najambitniejszy film. Do jednej z głównych ról wybiera własną córkę (Victoria Luengo), z którą od dawna pozostaje w chłodnych relacjach. Praca na planie szybko staje się konfrontacją z rodzinną przeszłością.

Trzecim zagranicznym tytułem będzie „Niespodziewane” legendarnego Ryûsuke Hamaguchiego, autora „Drive My Car” (pokazywanego podczas Spektrum w 2023 roku). Virginie Efira i Tao Okamoto otrzymały za swoje role nagrodę dla najlepszych aktorek na festiwalu w Cannes. Film opowiada o spotkaniu dyrektorki paryskiego domu opieki z japońską reżyserką teatralną chorującą na nowotwór. Ta przypadkowa znajomość przerodzi się w relację, która pozwoli obu kobietom spojrzeć inaczej na własne życie.

"Masza rewolucja"

Polskie kino

Polską część sekcji otwiera film dokumentalny „Kandydaci Śmierci” w reżyserii Macieja Cuskego, czyli zwycięzca Konkursu Polskiego i laureat dwóch nagród publiczności podczas Millennium Docs Against Gravity. Przez kilkanaście lat reżyser wraz z synem i jego przyjaciółmi podczas wakacji tworzyli horrory klasy B. Powstał z tego niezwykle czuły zapis dorastania, przyjaźni i relacji ojca z synem, określany mianem „dokumentalnego Boyhooda”.

W programie znalazł się również „Człowiek do wszystkiego” wyreżyserowany przez Ankę i Wilhelma Sasnalów, z Piotrem Trojanem, Agnieszką Żulewską i Andrzejem Konopką w rolach głównych. To ekranizacja powieści Roberta Walsera, w której Joseph Marti po odejściu z pracy w introligatorni trafia do willi z początku XX wieku i stopniowo staje się człowiekiem do wszystkiego. Historia jego podporządkowania i utraty wolności pokazuje mechanizm upokarzania człowieka przez pracę, który – mimo zmieniających się czasów – wciąż pozostaje aktualny.

Sekcję SPEKTRUM zamknie „Nasza rewolucja” w reż. Piotra Domalewskiego z Magdaleną Popławską i Arkadiuszem Jakubikiem w rolach Grażyny i Jacka Kuroniów. To historia wielkiej miłości, która splata się z działalnością opozycyjną, więzieniem i doświadczeniem stanu wojennego. Film zostanie pokazany na Spektrum przed polską premierą kinową.

Kolejne informacje dotyczące programu 12. Festiwalu Filmowego Spektrum już niebawem! Sprzedaż karnetów i biletów rozpocznie się pod koniec września.

informacja prasowa

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i jego Oddziałach /8–13 września 2026/

„«Cukier krzepi» – plakaty z dwudziestolecia międzywojennego” oraz „Jezuici i średniowiecze – dzieje Kościoła Mariackiego w Kłodzku”, to wykłady, które wygłoszą Beata Stragierowicz i dr Dariusz Galewski w Muzeum Narodowym we Wrocławiu w nadchodzący weekend. Co ponadto?

Kościół Mariacki w Kłocku, fot. Jacek Halicki

Muzeum Etnograficzne zaprasza dzieci na niezwykłe spotkanie inspirowane książką Wiktora Striboga „Gęgaloma w naszych domach”. Zaplanowano czytanie fragmentów książki oraz plastyczną podróż do świata, w którym Gęś jest najważniejszą istotą we Wszechświecie

Do Pawilonu Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej można wybrać się na ciekawe wydarzenia związane z wystawą „Stulecie”. Odbędą się: oprowadzanie po ekspozycji; warsztaty z audiodeskrypcją dla dorosłych, których uczestnicy poznają techniki złocenia; dzieci wysłuchają średniowiecznych legend, które będą punktem wyjścia do zabawy plastycznej. W programie są także polsko-francusko-angielskie warsztaty językowe dla uczestników na poziomie B1–B2.

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

12.09, g. 12:00 

„Cukier krzepi” – plakaty z dwudziestolecia międzywojennego. Wykład Beaty Stragierowicz w ramach cyklu „Piękne i użyteczne”

W dwudziestoleciu międzywojennym plakaty stały się jednym z głównych narzędzi reklamy. Rozklejano je na słupach ogłoszeniowych, murach i parkanach, a także umieszczano w witrynach sklepów. Komunikacja z odbiorcą odbywała się za pośrednictwem formy graficznej stanowiącej często kod kulturowy.

W latach 1918–1939 polski plakat wpisywał się w idee kreowania wizji nowoczesnej Polski i był ważnym narzędziem państwowej propagandy. Wiele plakatów turystycznych pokazywało atrakcyjność polskich miast, rodzimej przyrody i poszczególnych regionów Rzeczypospolitej.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116, I piętro

13.09, g. 12:00 

Jezuici i średniowiecze – dzieje Kościoła Mariackiego w Kłodzku. Wykład dr. Dariusza Galewskiego w ramach cyklu „Mój Śląsk [i dawne hrabstwo kłodzkie]. Fascynacje” 

Pierwotna budowla kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kłodzku miała tu istnieć już w 1194 r. Obecna – zbudowana w stylu gotyckim – powstawała od poł. XV do poł XVI w. Inicjatorem budowy był metropolita praski Arnoszt z Pardubic. Przed dekadą świątynia podniesiona została do rangi kolegiaty, przy której ustanowiono trzecią w diecezji świdnickiej kapitułę kolegiacką.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116, I piętro

Pracownia Mistrza Figur Apostołów, Tronująca Maria z Dzieciątkiem na lwach 

(zwana Madonną ze Skarbimierza), 2 tercja XIV w., wystawa "Stulecie", 
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Muzeum Etnograficzne

13.09, g. 12:00

Gęgaloma w kosmosie. Czytanie i warsztaty dla dzieci w wieku 6–12 lat, prowadzenie: Barbara Caturian

GĘ! Co by było, gdyby Gęś nie tylko opanowała nasze domy, szkoły i cały świat, ale pewnego dnia postanowiła polecieć w kosmos?

Zapraszamy dzieci na niezwykłe spotkanie inspirowane książką Wiktora Striboga Gęgaloma w naszych domach. Wspólnie przeczytamy fragmenty książki, zajrzymy do świata, w którym Gęś jest najważniejszą istotą we Wszechświecie, a potem sami spróbujemy stworzyć własne kosmiczne Gęsi. Podczas warsztatów będziemy projektować Gęsi nie z tej Ziemi: mieszkanki odległych planet, podróżniczki międzygwiezdne, Gęsi z księżyców, mgławic i galaktyk, a może nawet takie, które potrafią rozmawiać z gwiazdami!

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

8.09, g. 14:00

Blask dawnego rzemiosła [AD]. Warsztaty z audiodeskrypcją towarzyszące wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej” w ramach projektu „Średniowiecze w zmysłowej odsłonie”, prowadzenie: Dominika Lewandowicz

Uczestnicy poznają historię wykorzystania sprasowanego złota oraz szlagmetalu imitującego złoto w zdobnictwie i konserwacji zabytków. Dowiedzą się, jak krok po kroku wykonać zdobienie na różnych formach płaskich i przestrzennych. Dotykiem i węchem poznawać też będą przygotowane na zajęcia prace: plastry wosku wtopione w złoty obraz. Na zakończenie każdy pozłoci wybrany przez siebie przedmiot.

Projekt „Średniowiecze w zmysłowej odsłonie” dofinansowany w ramach programu Kultura Dostępna 2026

Wstęp wolny 

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

11.09, g. 17:00

Piątek o piątej. Oprowadzanie po wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej”

A może by tak zacząć weekend od spotkania ze sztuką? Pawilon Czterech Kopuł zaprasza na oprowadzanie po wystawie prezentującej dzieła sztuki średniowiecznej, przygotowanej w setną rocznicę ekspozycji „Schlesische Malerei und Plastik des Mittelalters” zorganizowanej przez Heinza Braunego i Ericha Wiesego na wrocławskich Szczytnikach. W owym czasie było to nie tylko wielkie wydarzenie w świecie wystawienniczym, ale przede wszystkim istotny krok dla badań nad śląską sztuką średniowieczną. Współczesnego widza z pewnością zainteresuje ukazanie zmian, jakie przez ostatnie sto lat zaszły zarówno w badaniach nad śląską sztuką średniowieczną, jak i w rozwoju muzealnictwa. Ciekawa również będzie wielowątkowa narracja wystawy, poświęcona m.in. kuratorom dawnej ekspozycji oraz średniowiecznym mistrzom, których imiona za sprawą badań sprzed wieku przywrócone zostały historii sztuki.

Wstęp z biletem na wystawę czasową 

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

12.09, g. 11:00

Święci patroni i ich legendy. Spotkanie dla dzieci w wieku 6–12 lat towarzyszące wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej”, prowadzenie: Grzegorz Wojturski

Młodzi uczestnicy spaceru po średniowiecznej wystawie czasowej w Pawilonie obejrzą wizerunki popularnych w średniowieczu świętych, o których wspominają oryginalne, często naznaczone grozą lub humorem, opowieści z ich życia. Złota Legenda Jocoba de Voragine będzie źródłem zadziwiających opowieści o św. Krzysztofie, św. Jerzym, św. Hieronimie, św. Marcinie, św. Mikołaju, św. Annie, św. Elżbiecie Węgierskiej, św. Jadwidze, św. Otylii i innych interesujących patronach. W części warsztatowej każdy będzie mógł wykonać wizerunek wybranego ulubionego świętego (lub świętej oczywiście!) – zaopatrzonych w poznane ich atrybuty.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

12.09, g. 18:00 

Mot-image / Word picture / Słowo obraz [FR, EN, PL]

[Francusko-angielsko-polskie warsztaty językowe, poziom B1–B2]

„Na początku było Słowo”. Następnie przyjęło formę obrazu.

Od opowieści o Wieży Babel języki nieustannie wywodziły się jeden z drugiego. Podczas warsztatów prowadzonych w języku francuskim, angielskim i polskim zapraszamy zwiedzających do przekraczania barier językowych. Zaprezentujemy wybrane dzieła sztuki – gotyckiej i współczesnej – zawierające w sobie wyryte lub namalowane słowa, by porozmawiać o ich zastosowaniu i znaczeniu na obrazach. Na zakończenie zajęć uczestnicy wezmą udział w warsztacie kreatywnego pisania.

Spotkanie w Pawilonie Czterech Kopuł we Wrocławiu, wstęp z biletem w cenie 20 zł.

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81.

[FR] Atelier linguistique en français, anglais et polonais, animé par Antoine Longequeue

« Au commencement était le Verbe ». Il prit ensuite la forme d’une image.

Depuis le mythe de Babel, les langues n’ont cessé de dériver les unes des autres ; à travers cet atelier en français, en anglais et en polonais, les visiteurs sont conviés à franchir les barrières de la langue. Sera présentée une sélection d’œuvres visuelles – gothiques et contemporaines – comportant des mots, gravés ou peints, afin d’échanger sur l’usage et la signification de l’écrit en image. Pour clôturer l’activité, un atelier d’écriture créative sera proposé aux visiteurs.

Rendez-vous au Pavillon des Quatre Dômes, entrée avec un billet au prix de 20 zł.

Inscription : edukacja.pawilon@mnwr.pl ou tél. 71 712 71 81. Veuillez nous informer si vous décidez de ne pas participer à la réunion.

[EN] Linguistic workshop in French, English and Polish, hosted by Antoine Longequeue

“In the beginning was the Word”. It then took the shape of a picture.

Since the Tower of Babel languages have never stopped deriving from one another; through this workshop in French, English and Polish visitors are invited to cross the border of languages. A selection of visual artworks, whether gothic or contemporary, with engraved or painted words will be presented in order to discuss their use and meaning in pictures. At the end of this activity visitors will take part in a creative writing workshop.

Meeting at the Four Domes Pavilion, admission with a ticket priced at 20 zł.

Registration: edukacja.pawilon@mnwr.pl or tel. 71 712 71 81. Please let us know if you decide not to participate in the meeting.

13.09, g. 12:00 

Rycerz – figura symboliczna. Autorskie oprowadzanie z elementami medytacji nad dziełami sztuki z cyklu „Slow looking”, prowadzenie: Barbara Przerwa

Czym jest kodeks rycerski, jakie przesłanie moralne niósł ze sobą? Czy we współczesnym świecie etos rycerza średniowiecznego to już tylko legendarno-baśniowy zbiór przestarzałych i nieaktualnych zasad etycznych? Zapraszamy na oprowadzanie po wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej” ze szczególnym uwzględnieniem wizerunków św. Jerzego.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

informacja prasowa

Z Martą Niedźwiecką o „Burzach namiętności” podczas tegorocznego Festiwalu Wratislavia Cantans /wywiad/

O koncercie laureatów 50. Kursu Interpretacji Muzyki Oratoryjnej i Kantatowej, organizowanym przez NFM i Akademię Muzyczną im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, rozmawiam z Martą Niedźwiecką – klawesynistką, wykładowczynią wrocławskiej Akademii Muzycznej.

Marta Niedźwiecka, fot. Łukasz Rajchert

Barbara Lekarczyk-Cisek: Podczas tegorocznego Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans poprowadzi Pani koncert pod elektryzującym tytułem: „Burze namiętności”. Czego możemy oczekiwać?

Marta Niedźwiecka: Tytuł istotnie frapujący, a to dlatego, że podczas koncertu wykonamy trzy kantaty Louis-Nicolasa Clérambault, mówiące o porywczych nastrojach i uczuciach: namiętnościach i zazdrości: „Polifem”, „Medea” i „Le Jaloux” („Zazdrosny”). Dla równowagi całość zwieńczymy kantatą o pokoju: „Le Triomphe de la Paix”. Utwory te są właściwie miniaturowymi dramatami muzycznymi, a o „Medei” mówi się nawet, że jest mini-operą, bo aż tak intensywnie operuje rozmaitymi emocjami i środkami retorycznymi.  Clérambault nie ogranicza się przy tym wyłącznie do stylu francuskiego, lecz łączy charakterystyczny francuski liryzm i deklamacyjność z wirtuozerią i ekspresją włoską, co sprawia, że jego kompozycje są tak atrakcyjne.

Brzmi interesująco, ale jednak jest to mało znany francuski kompozytor, skąd więc taki wybór?

Pracując w Akademii Muzycznej we Wrocławiu zaobserwowałam, że studenci mają zbyt mało do czynienia z muzyką francuską. Podobnie jest z koncertami, podczas których rzadko prezentuje się twórczość francuskich kompozytorów. Zdecydowaliśmy więc z dyrektorem Andrzejem Kosendiakiem wypełnić tę lukę i sięgnęliśmy do francuskiego kompozytora i organisty, który ma w swoim dorobku piękne kantaty: do Clérambault. Choć niełatwe, dają one wiele możliwości adeptom sztuki, którzy po raz pierwszy na ogół stykają się z francuską muzyką barokową. Mam nadzieję, że będą tego dobre efekty, bo pracujemy intensywnie już od tygodnia.

Jaki był klucz doboru wykonawców?

Od 50 lat odbywa się w Akademii Muzycznej we Wrocławiu Kurs Interpretacji Muzyki Oratoryjnej i Kantatowej, którego zwieńczeniem są koncerty podczas Wratislavii Cantans. Na początku zazwyczaj trwają rozmowy, które dotyczą repertuaru festiwalu, po czym jest ogłaszany kurs, w którym udział mogą wziąć wszyscy zainteresowani: studenci i absolwenci uczelni, a nawet uczniowie średnich szkół muzycznych. O występie na koncercie festiwalu Wratislavia Cantans ostatecznie decyduje poziom artystyczny, który prezentuje uczestnik kursu. W tym roku poziom jest wyjątkowo wysoki. Być może dlatego, że już w czerwcu zaczęliśmy pracę nad tym repertuarem, a poza tym tegoroczni kursanci są niezwykle pracowici i poświęcili wiele czasu na zgłębienie językowych i muzycznych zawiłości opracowywanych kompozycji. Kurs, który organizuje Akademia, jest prowadzony głównie przez pedagogów śpiewu: Bogdana Makala, Piotra Łykowskiego, Agatę Stanisławską, Olgę Ksenicz i Annę Werecką. Ja jestem również wykładowcą na kursie, ale zajmuję się przede wszystkim interpretacją, której wspólnie poszukujemy, jestem też odpowiedzialna za pracę z zespołem.

Pozostaje mi więc życzyć, aby „Burze namiętności” pięknie wybrzmiały podczas Wratislavii i oczarowały słuchaczy. Dziękuję za rozmowę.

Koncert "Burze namiętności" będzie prezentowany 5 września o 19.00 w  Kościele ewangelicko-augsburskim pw. Świętego Krzyża w Myśliborzu oraz 6 września o 16.00 w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu.

Wykonawcy:

Marta Niedźwiecka – prowadzenie, klawesyn

Uczestnicy 50. Kursu Interpretacji Muzyki Oratoryjnej i Kantatowej:

Klaudia Matlak – skrzypce

Karolina Zych – flet traverso

Julia Karpeta – viola da gamba

Anna Wiktoria Swoboda – teorba

Czas trwania: 70 minut

Koronacja wenecka 1595 – Paul McCreesh i Gabrieli Consort & Players na 61 edycji Festiwalu Wratislavia Cantans /zapowiedź/

5 września o 20.00 w Kościele pw. św. Marii Magdaleny będzie wyjątkowa okazja do posłuchania koncertu będącego rekonstrukcją mszy z okazji koronacji doży Marina Grimaniego w Bazylice św. Marka, która odbyła się w Wenecji w 1595 roku. Zaprezentowano m.in. kompozycje Giovanniego i Andrei Gabrielich, Cesarego Bendinellego, Cesaria Gussago i Claudia Merulo. Gabrieli Consort & Players poprowadzi Paul McCreesh.

A Venetian Coronation, 1595 – projekt Paula McCreesha i zespołu Gabrieli Consort & Players – jest rekonstrukcją dźwiękową mszy koronacyjnej weneckiego doży Marina Grimaniego. Były dyrektor Wratislavii Cantans powraca do programu stanowiącego część festiwalu niespełna trzydzieści lat temu. Na jeden wieczór Katedra św. Marii Magdaleny przy ul. Szewskiej zmieni się w lśniącą złotem mozaik i wyłożoną marmurem Bazylikę św. Marka. Usłyszymy śpiewaków rozproszonych po wnętrzu gmachu na tamtejszą modłę, dawne instrumenty i wspaniałe organy. Wykonane zostaną kompozycje mistrzów szkoły weneckiej  wraz z częściami liturgii śpiewanymi jednogłosowym chorałem, które towarzyszyły lub mogły towarzyszyć pełnej przepychu uroczystości sprzed ponad czterech wieków. 

W drugiej połowie XVI wieku stolica republiki zwanej La Serenissima (‘Najjaśniejsza’) pomimo powolnego zmierzchu swojej potęgi, stała się jednym z najważniejszych ośrodków muzycznych Europy. Artyści zatrudnieni przy świątyni św. Marka wypracowali technikę polichóralną cori spezzati, a instrumenty wykorzystywali wymiennie z głosami wokalnymi. Najważniejszymi twórcami tego czasu byli Andrea Gabrieli oraz jego bratanek i uczeń Giovanni – ich dzieła stanowią lwią (!) część niniejszego koncertu. Nietrudno się domyślić, że właśnie od ich miana zaczerpnął swoją nazwę słynny zespół prowadzony przez McCreesha. Na przesycony splendorem program złoży się też muzyka Claudia Meruli i Cesaria Gussagi, a chwały Wenecji dopełnią majestatyczne utwory na trąbkę, której mistrzem był wówczas Cesare Bendinelli. 

Program:

Rekonstrukcja mszy z okazji koronacji doży Marina Grimaniego w Bazylice św. Marka w Wenecji w 1595 roku – utwory m.in. Giovanniego i Andrei Gabrielich, Cesarego Bendinellego, Cesaria Gussago i Claudia Merulo (wersja koncertowa)

Wykonawcy:

Paul McCreesh – dyrygent

Gabrieli Consort & Players

Czas trwania: 85 minut

Lokalizacja: Wrocław, Kościół pw. św. Marii Magdaleny, Katedra Kościoła polskokatolickiego

ul. Szewska 10, Wrocław

informacja prasowa

Operowe odkrycia" - Festiwal Opery Współczesnej we Wrocławiu już wkrótce!

5 września, po blisko dziewięcioletniej nieobecności, powraca do Opery Wrocławskiej Festiwal Opery Współczesnej. Złoży się nań pięć wydarzeń: trzy opery, wieczór baletowy oraz recital Tomasza Koniecznego, który zaśpiewa "Podróż zimową" F. Schuberta w nowym tłumaczenie Krzysztofa Gosztyły. Na dzisiejszej konferencji prasowej dowiedzieliśmy się wielu smakowitych szczegółów. Oto one:

Uczestnicy konferencji w Operze Wrocławskiej, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Opera współczesna – unikalne zjawisko

Podczas konferencji prasowej Agnieszka Franków-Żelazny, dyrektorka Opery Wrocławskiej wyraziła refleksję o unikalności opery w kontekście powstających współcześnie dzieł muzycznych. Wystawienie opery jest bowiem sprawą kosztowną i skomplikowaną.

Kiedy Mozart zakończył komponowanie oper, a stworzył ich kilkadziesiąt, miał ponad trzydzieści lat. Tyle mniej więcej, ile mają dziś debiutujący podczas Festiwalu Opery Współczesnej kompozytorzy: Michał Ziółkowski ("GenOM") czy Mateusz Ryczek ("iGranie z potworami"). 

Opera współczesna podejmuje problemy naszych czasów, posługując się współczesnym językiem, bliższym nam, niż dzieła minionych epok. Do takich należy z pewnością "Głos potwora" – opera skomponowana przez Alka Nowaka, której dramaturgię opracował Robert Bolesto na podstawie filmu Agnieszko Holland "Europa, Europa", a wyreżyserowała Agnieszka Smoczyńska. Obecny na konferencji Yaroslav Shemet, który poprowadzi w tym spektaklu Orkiestrę Opery Wrocławskiej, uchylił nieco rąbka tajemnicy zdradzając, że obecnością chóru i sposobem poprowadzenia postaci dramatu "Głos potwora" nawiązuje do tragedii antycznej, a zarazem operuje współczesnymi środkami wyrazu i wywołuje u widzów wstrząs (spektakl miał swoją prapremierę w Operze Bałtyckiej).

Podobnie rzecz ma się z absolutnym debiutem, zamówionym przez Operę Wrocławską: operą "iGranie z potworami", skomponowaną przez Mateusza Ryczka do libretta Justyny Skoczek. Jak zaznaczyła podczas konferencji reżyserka Marta Streker, "jest to historia o tym, że żadna wirtualna rzeczywistość nie jest w stanie zastąpić realnej, rodzi natomiast groźne uzależnienia". Całość została zanurzona w mitologii słowiańskiej, a spektakl wzbogaca oryginalna gra komputerowa (również dzieło kompozytora), towarzysząca akcji scenicznej. Scenografia zaś pozostawia duży margines swobody dla wyobraźni widza. Kierownik muzyczny tego spektaklu, Rafał Karczmarczyk dodał, że muzyka w tym spektaklu stawia wiele wymagań, ponieważ kompozytor bazował na matematycznej teorii liczb, jego zadaniem jest więc dodanie do tego muzycznych emocji.

Trzecią premierą będzie we Wrocławiu "GenOM", opera Michała Ziółkowskiego do libretta Justyny Miguły-Damasiewicz, o której kierownik muzyczna Agnieszka Franków Żelazny powiedziała, iż zachwyciło ją podejście do języka muzycznego. Kompozytor bowiem, przy całej różnorodności, zachował melodykę, która wywołuje rozmaite emocje. Operę tę charakteryzuje też dojrzały i mądry tekst. Reżyser Max Nowak stwierdził, że muzyka ilustruje najgłębsze uczucia bohaterów. Główny bohater próbuje stworzyć idealny genom muzyki i jest to próba zrozumienia, czym jest ta doskonałość, która koniec końców prowadzi bohatera do bolesnego upadku. Całość spektaklu odbywa się w sferze jungowskiego snu. Obecna na konferencji wykonawczyni jednej z głównych ról, Jadwiga Postrożna (mezzosopran) dodała też, że opera jest głęboko poruszająca i w niej samej ożyły podczas prób wielkie emocje.

Prezentację oper współczesnych dopełni program baletowy z cyklu "Żywioły" – wieczór młodych choreografów, kompozytorów i tancerzy, który jest wynikiem współpracy baletu Opery Wrocławskiej z Akademią Muzyczną. W rezultacie tej kooperacji powstało 11 premier, w których realizatorzy "badają – jak się wyraziła podczas spotkania kierowniczka Baletu Opery, Małgorzata Dzierżon – rozmaite problemy w relacjach międzyludzkich. Artystom baletu towarzyszyć będą wybrani członkowie Orkiestry Opery Wrocławskiej.

Przegląd Opery Współczesnej wzbogaci "Podróż zimowa" – cykl pieśni Franza Schuberta ("Winterreise "), skomponowany do cyklu 24 wierszy Wilhelma Müllera. Usłyszymy je w wykonaniu światowej sławy bas-barytona Tomasza Koniecznego z towarzyszeniem pianisty Lecha Napierały. Zabrzmią w naszym ojczystym języku za sprawą Krzysztofa Gosztyły, który poświęcił kilka lat na ich tłumaczenie. Autor przekładu będzie gościem Opery Wrocławskiej i będzie to zarazem okazja do zaopatrzenia się w tomik "Podróż zimowa" w jego tłumaczeniu. 

Przed każdą operą będzie można wysłuchać prelekcji, podobnie jak przed wieczorem baletowym. Przybywajcie więc do Opery Wrocławskiej na te wyjątkowe wydarzenia, które odbędą się w dniach od 5 września do 3 października tego roku!