Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i Oddziałach /24–26.04.2026/

Cejlon, jajka Fabergé i romantyzm. Co je łączy? Już w najbliższy weekend staną się tematami spotkań w Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Sztuka Cejlonu, łącząca wpływy hinduistyczne i buddyjskie oraz azjatyckie z europejskimi będzie tematem wykładu dr Beaty Lejman. Monika Raspen opowie o legendarnych jajkach Fabergé, a Anna Jezierska o sztuce romantyzmu w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”. Życie i działalność Józefa Maksymiliana Ossolińskiego to temat wykładu Agnieszki Knychalskiej-Jaskulskiej, z kolei architekturze ekspresjonistycznej lat 20.–30. XX w. przyjrzy się Maja Kwiecińska.

Jajko renesansowe, 1987, Muzeum Fabergé w Sankt Petersburgu, fot. materiały prasowe

W Muzeum Etnograficznym odbędą się warsztaty dla najmłodszych – dzieci zaprojektują ule, inspirując się ulami z muzealnych zbiorów. Zaplanowano także integracyjne warsztaty rodzinne dostosowane do potrzeb osób w spektrum, których uczestnicy będą malować obrazy na szkle.

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej zaprasza na oprowadzania po wystawie „Wschód słońca na Zachodzie” w językach angielskim, niemieckim i polskim. Ta ekspozycja będzie również punktem wyjścia do odkrywania sztuki japońskiej w ramach comiesięcznego spotkania dla seniorów z cyklu „Przystanek: Pawilon”. Z kolei rzeźba Ali Savashevich „Duch”, prezentowana na dziedzińcu Pawilonu, zainspiruje maluszki do 2. roku życia oraz dzieci 3–5 lat do niczym nieskrępowanej zabawy.

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

25.04, g. 12:00

Józef Maksymilian Ossoliński – hrabia, który swe „czyny, siły i mienie narodowi poświęcił”. Wykład Agnieszki Knychalskiej-Jaskulskiej w ramach obchodów Roku Józefa Maksymiliana Ossolińskiego

Józefa Maksymiliana Ossolińskiego (1754–1826) utożsamia się na ogół z założoną przez niego instytucją – Zakładem Narodowym imienia Ossolińskich, zwanym potocznie Ossolineum. Kim był Fundator? To postać wielowymiarowa: literat, kolekcjoner i bibliofil, polityk, patriota, przedstawiciel idei oświeceniowych w kulturze polskiej, filantrop, przełożony Biblioteki Cesarskiej w Wiedniu i twórca własnych zbiorów bibliotecznych. Wykład będzie doskonałą okazją do spotkania z tą wybitną postacią!

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

25.04, g. 15:00

Ekspresjonizmy, czyli architektura uczuć. Wykład Mai Kwiecińskiej w ramach cyklu „Jak zbudowano nowoczesność”

Architektura ekspresjonistyczna, niezwykle popularna w Europie Środkowej w drugiej i trzeciej dekadzie XX w., stawiała na wywołanie mocnego wrażenia na oglądającym i oddaniu osobowości architekta. W ramach tego kierunku powstawały obiekty niepowtarzalne, bardzo charakterystyczne – czasem projekty były tak śmiałe, że niemożliwe do zrealizowania. W trakcie wykładu omówione zostaną najważniejsze cechy architektury ekspresjonistycznej, a uczestnicy przyjrzą się najczęstszym inspiracjom architektów. Przedstawione zostaną obiekty organiczne inspirowane formami natury, przetwarzające wzorce historyczne oraz zupełnie oryginalne, będące poszukiwaniem dziwności i oddziałujące na wszystkie zmysły.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

26.04, g. 11:00

Sztuka romantyzmu. W świecie ducha i emocji. Wykład Anny Jezierskiej w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”

Jak narodził się romantyzm? Co wpłynęło na zwrot w kulturze ku uczuciom, duchowości czy pogłębianiu relacji z przyrodą? Wykład będzie okazją do poznania odpowiedzi na te i inne pytania dotyczące tej niezwykle interesującej epoki. Zaprezentowane zostaną najważniejsze zjawiska w historii i kulturze doby romantyzmu w Europie zachodniej i na ziemiach polskich oraz reprezentatywne dla tego nurtu dzieła sztuki.

Bilety w cenie 15 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

26.04, g. 13:00

Cejlon – Sigirija i inne „rzeczy wręcz potworne od piękności”. Wykład dr Beaty Lejman w ramach cyklu „Wyjątkowe zjawiska w sztuce pozaeuropejskiej”

Cytat z listu Witkacego do ojca dobrze oddaje wrażenia z podróży na „Wyspę łzę” Polaków w XIX i XX w. Sri Lanka leży na skrzyżowaniu szlaków handlowych uważanym za centralny punkt w strategii gospodarczej i politycznej wschodniej półkuli naszego globu, szczyci się przy tym wybitnymi pomnikami historii, które podziwiali m.in. Karol Lanckoroński, Julian Fałat i Bronisław Malinowski. Miejscowa i napływowa ludność, łącząc pierwiastki hinduistyczne i buddyjskie oraz azjatyckie z europejskimi, uformowała w ciągu wieków oryginalne oblicze sztuki, któremu warto się przyjrzeć.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

26.04, g. 15:00

Opowieść o jajkach Fabergé. Wykład Moniki Raspen w ramach cyklu „Piękne i użyteczne”

Słyszeli o nich niemal wszyscy – ale tak naprawdę wiemy o nich zaskakująco niewiele. Jajka Fabergé, owiane legendą luksusu i przepychu, kryją w sobie znacznie więcej niż tylko kunszt jubilerski. To opowieść o władzy, emocjach i świecie, który za chwilę miał przestać istnieć. Każde z nich powstało jako osobisty dar, pełen znaczeń, symboli i ukrytych historii. Podczas wykładu spróbujemy zajrzeć za ich misterną fasadę i odkryć, co naprawdę skrywają. Bo być może najcenniejsze w nich nie jest złoto ani kamienie, lecz opowieść, którą niosą. I tajemnice, na które odpowiedzi pewnie już nigdy nie poznamy…

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Ul figuralny - Mężczyzna, aut. Jarosław Furgała, 1976,
fot. materiały prasowe

Muzeum Etnograficzne

26.04, g. 12:00

Co słychać w ulu? Warsztaty rodzinne Anny Sadowskiej dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Etno w południe”

Kiedy dni stają się coraz dłuższe, słońce wyżej wznosi się nad horyzontem, a dookoła słychać radosne ptasie trele, w każdym ulu trwa wielkie poruszenie. Wielotysięczna kolonia pszczół budzi się do życia po długiej zimie. Rozpoczynają się przygotowania do nowego sezonu produkcji miodu. Na zajęciach przyjrzymy się muzealnym ulom i wyczarujemy przepiękne podobizny uli według własnego pomysłu.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

26.04, g. 14:00

Mali obraźnicy. Integracyjne warsztaty rodzinne dostosowane do potrzeb osób w spektrum, prowadzenie: Julia Szot

Na zajęciach dowiemy się, kim byli obraźnicy i czym różnili się od malarzy. Zajrzymy na wystawę stałą, by podziwiać ich dzieła – obrazy na szkle. W części warsztatowej każdy z uczestników będzie miał okazję namalować swoje własne dzieło na szklanej tafli.

Bilety w cenie 3 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

Wystawa "Wschód słońca na Zachodzie", fot. materiały prasowe

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

24.04, g. 11:00

Przystanek: Pawilon. Przedpołudniowe warsztaty dla seniorów, prowadzenie: Justyna Oleksy

Tradycyjnie w ostatni piątek miesiąca zapraszamy Seniorki i Seniorów na angażujące warsztaty, łączące aktywność ciała, potencjał wyobraźni i sporą dawkę merytorycznej wiedzy z zakresu współczesnej sztuki. W kwietniu zgłębimy kolejne aspekty japońskiej sztuki, eksplorując wystawę „Wschód słońca na Zachodzie”. Zapraszamy do twórczych poszukiwań, dyskusji i grupowych oraz indywidualnych rozważań i kontemplacji.

Bilety w cenie 15 zł (z Wrocławską Kartą Seniora 3 zł)

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

24.04, g. 17:00

Piątek o piątej. Oprowadzanie po wystawie „Wschód słońca na Zachodzie”

A może by tak zacząć weekend od spotkania ze sztuką? Pawilon Czterech Kopuł zaprasza na oprowadzanie po wystawie prezentującej twórczość trzech współcześnie żyjących artystów japońskiego pochodzenia: Koji Kamoji (ur. 1935), Yoshio Nakajima (ur. 1940) i Keiji Uematsu (ur. 1947). Wykształceni w Japonii, lecz tworzący w innym kręgu kulturowym, stali się ważnymi przedstawicielami współczesnej sceny artystycznej.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

25.04, g. 11:00

[DE] „Sonnenaufgang im Westen“. Eine Führung in deutscher Sprache durch die Sonderausstellung „Sonnenaufgang im Westen“, durchführung: Nicole Ullrich

Ein Treffen anlässlich einer Ausstellung, die Werke dreier zeitgenössischer Künstler japanischer Abstammung präsentiert: Koji Kamoji (geb. 1935), Yoshio Nakajima (geb. 1940) und Keiji Uematsu (geb. 1947). Sie wurden in Japan ausgebildet, arbeiten aber in einem anderen kulturellen Kontext und sind zu wichtigen Vertretern der zeitgenössischen Kunstszene geworden.

Eintritt mit einer Eintrittskarte für die Sonderausstellung.

25.04, g. 19:00

Seans multimedialny „Zobacz, usłysz, dotknij!”. Oprowadzanie po wystawie kolekcji w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

Trzy kwadranse ze sztuką w Pawilonie Czterech Kopuł – daj się poprowadzić światłem, obrazem, dźwiękiem i słowem. Trwający 45 minut seans multimedialny wprowadza widza w zupełnie inny wymiar odbioru dzieł sztuki, poszerzając pole ich interpretacji. Zwiedzaniu towarzyszą najnowsze technologie: doskonałe oświetlenie, projektory, nagłośnienie, prezentacje multimedialne, które pozwalają na dotarcie do wszystkich obszarów percepcji widza.

Bilety w cenie 25 zł (20 zł bilet ulgowy, 15 zł/os. rodzinny i grupowy)

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

26.04, g. 11:00

[EN] “Sunrise in the West”. Guided tour in English through the temporary exhibition “Sunrise in the West”

The exhibition is a presentation of works by three contemporary artists born in Japan, who moved to Europe at the start of their career: Koji Kamoji (b. 1935), Yoshio Nakajima (b. 1940) and Keiji Uematsu (b. 1947). Whilst educated in Japan, they created their artistic work within another culture, becoming important representatives of the contemporary artistic milieu.

Admission with a ticket for the temporary exhibition.

26.04, g. 11:00

Duch historii. Rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku do lat 2, wydarzenie w ramach cyklu #muzealniaki_pod_kopułą

Duch historii przemierza Europę – niewidzialna postać w bardzo materialnym płaszczu. Rzeźba Ali Savashevich jest próbą osobistego rozprawienia się z postsowieckim dziedzictwem. Nie chodzi wyłącznie o pomniki, ale także o wolność twórczą i oczekiwania wobec artysty. Ubrani w przepastne płaszcze ciepło przywitamy Ducha na dziedzińcu Pawilonu, a potem pobawimy się z Maluszkami materiałami o różnych fakturach.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

26.04, g. 13:00 i 14:30

Tup, tup, tup, tup… Rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku 3–5 lat w ramach cyklu „Sztuczki w Pawilonie”

Tup, tup, tup, tup… Słyszycie to? To niewidzialna postać w wielkim czarnym płaszczu powoli kroczy przez dziedziniec. Poznajcie Ducha, nowego mieszkańca Pawilonu! Przyjrzymy się dokładnie ogromnej rzeźbie autorstwa Ali Savashevich, a potem wykonamy własne rzeźby – kroczące postaci.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

informacja prasowa

Jan Krzeszowiec i jego czarodziejski flet /wywiad/

O kulisach powstawania pierwszej solowej płyty rozmawiam z Janem Krzeszowcem – flecistą-solistą w NFM Filharmonii Wrocławskiej, a także wykładowcą Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. 

Jan Krzeszowiec, fotografia ze strony artysty na FB

Barbara Lekarczyk-Cisek: Niedawno w wydawnictwie CD Accord ukazała się Pańska pierwsza solowa płyta: "FRENCH" Znalazły się na niej kompozycje znanych francuskich twórców: Pierre`a Sancana, Philippe`a Gauberta, Dariusa Milhauda oraz Gabriela Fauré. Przyznam, że nagrania wyjątkowo przypadły mi do gustu i wielokrotnie ich wysłuchałam, a mimo to miałam wrażenie niedosytu. Ich interesujący i trafny dobór, który pozwala smakować kolorystykę, eleganckie brzmienie frazy, a także przenikający nagrania subtelny liryzm, sprawiają, że słuchacz zostaje kompletnie uwiedziony. Dodajmy, że na płycie znalazły się sonaty i sonatiny. Co zadecydowało o takim wyborze utworów?

Jan Krzeszowiec: Sam pomysł nagrania płyty tlił się już od dawna. I choć nagrałem sporo płyt z muzyką kameralną, ta jest pierwszym moim solowym albumem. Przez wiele lat brakowało mi impulsu do jego realizacji, ale gdy w końcu nadszedł… odkryłem, jak skomplikowany jest to proces. Będąc perfekcjonistą, zawsze staram się, aby to, co robię, było na odpowiednim poziomie. Tu trudności zaczęły się już na etapie doboru repertuaru. Zależało mi, żeby utwory ze sobą dialogowały, współtworzyły odpowiedni nastrój, a kolejność, w jakiej są prezentowane, była jak najtrafniejsza. Wszystko to może wydawać się błahe, ale w rzeczywistości wymagało dużo namysłu. 

Zastanawiam się, dlaczego album preferuje muzykę francuską, co podkreśla zresztą jego tytuł: „FRENCH”?

To dlatego, że literatura francuska na flet jest bardzo bogata, ale to oznaczało również, że wybór będzie łatwy. Ostatnio zacząłem bardzo krytycznie traktować utwory, coraz coś mnie zachwyca i porusza. Stałem się chyba bardziej wybredny, ale finalnie postanowiłem zaufać intuicji. I Sonatę na flet i fortepian Gauberta wybrałem dlatego, że bardzo mi się podobała, odnajdywałem się w jej frazach, czułem ich piękno i pragnąłem je pokazać. Mam nadzieję, że to mi się udało. Podobnie było z Sonatiną Milhauda, jednak ta okazała się trudniejsza do interpretacji – zarówno każda z partii z osobna, jak i zagrane ich razem.

Na początku mojej pracy pedagogicznej zadałem ten utwór studentce, nieświadom tego, jak jest skomplikowany. Była bardzo ambitna i poradziła sobie ostatecznie, ale po latach, mierząc się z tą kompozycją, zrozumiałem, jakim musiała być dla niej wyzwaniem. Poza tym w procesie nagrywania ma się świadomość, że trzeba dać z siebie wszystko, aby w nagraniu znalazło się jak najwięcej tego piękna i słodyczy dzięki dobrej grze, a nie za sprawą masteringu. 

Ostatnim utworem na płycie jest Sonatina na flet i fortepian Pierre`a Sancana – najbardziej znane i niezwykle popularne jego dzieło. Utwór trudny technicznie i wyrazowo, a przy tym pozornie sprawiający wrażenie łatwego. Zmierzenie się z nim było dla mnie rodzajem wyjścia ze strefy komfortu i próbą zaprezentowania mojej indywidualnej interpretacji – tego, jak ja czuję i rozumiem to dzieło.

Z kolei Sonaty A-dur op. 13 Gabriela Fauré nie grałem  wcześniej, ale uważam ją za utwór wyjątkowy: nastrojowy, a zarazem bardzo ekspresyjny, kanon literatury skrzypcowej (na płycie prezentowana jest aranżacja na flet i fortepian). Dorastałem w domu, w którym zarówno rodzice, jak i bracia są muzykami. Dominowała muzyka skrzypcowa, ponieważ mama jest skrzypaczką, podobnie jak starszy brat Szymon. Ta muzyka we mnie ciągle rezonuje i choć nie zostałem skrzypkiem, to estetyka tego repertuaru również ukształtowała mnie jako muzyka. Myślę, że bardziej lub mniej świadomie pomagało mi to interpretować Sonatę Fauré i już nie mogę się doczekać zaprezentowania jej na żywo przed publicznością koncertową. 

Na płycie towarzyszy Panu świetny pianista – Tymoteusz Bies. Czy wcześniej koncertowali Panowie wspólnie?

Nie koncertowaliśmy, jednak myśląc o płycie wiedziałem, że potrzebuję znakomitego pianisty, z którym będę w stanie osiągnąć muzyczny i pozamuzyczny rodzaj porozumienia. Bardzo cenię Tymka jako wyjątkowego artystę, osobę wychodzącą poza interpretacyjne schematy. Obaj jesteśmy wykładowcami Akademii Muzycznej w Katowicach, co również ułatwiło współpracę. Myślę, że stworzyliśmy duet, który proponuje słuchaczowi interesujące interpretacje, taką przynajmniej mam nadzieję. 

Czy ten sam rodzaj porozumienia towarzyszył Panu, kiedy nagrywał płytę z braćmi?

Obaj bracia są świetnymi muzykami i choć nieczęsto spotyka się zestawienie fletu, skrzypiec i wiolonczeli, to było oczywistym, że prędzej czy później nasze wspólne nagranie się wydarzy. Relacje między nami są tak dobre, że w sposób naturalny rozumiemy swoje muzyczne intencje, co nie oznacza, że płycie nie towarzyszyło wiele prób. Nagrywaliśmy jednak muzykę współczesną, specjalnie dla nas skomponowaną, a więc i proces przygotowań był zupełnie inny niż w przypadku płyty "FRENCH". 

Wyznam, że słuchając jej miałam wrażenie niedosytu. Czy planuje Pan może jej kontynuację?

Bardzo się cieszę, że Pani tak to puentuje, bo to oznacza, że warto pomyśleć o kolejnym wydawnictwie. Musiałbym jednak zastanowić się, czy podążać ścieżką francuskiego repertuaru, który skrywa wiele wspaniałych kompozycji, czy może jednak znaleźć inny kierunek, aby nie popaść w schemat. Niezależnie od przyszłych wyborów, już teraz mam nadzieję, że płyta o której rozmawiamy, zachęci słuchaczy do eksplorowania literatury fletowej i docenienia walorów tego instrumentu.

Życzę więc, aby oczarował Pan swoim fletem melomanów,  dziękuję za rozmowę.

Znamy pełny program 23. MDAG

Na stronie mdag.pl właśnie pojawił się pełny 23. edycji festiwalu Millennium Docs Against Gravity. We wrocławskim kinie DCF będzie można zobaczyć ponad 80 filmów dokumentalnych z całego świata. Równo za tydzień, 23 kwietnia, zostanie opublikowany kalendarz projekcji, lista wydarzeń towarzyszących i rozpocznie się sprzedaż biletów na pojedyncze seanse. Tymczasem już można rozpocząć tworzenie swojej listy obowiązkowych tytułów do zobaczenia.

W 2025 roku w festiwalu wzięło udział ponad 181 000 widzów i widzek. To nie tylko sprawia, że MDAG jest największym festiwalem filmowym w Polsce, ale też drugą największą imprezą poświęconą kinu dokumentalnemu w Europie. 23. edycja Millennium Docs Against Gravity odbędzie się w dniach 8–17 maja w kinach we Wrocławiu, w Warszawie, Gdyni, Poznaniu, Katowicach, Łodzi i Bydgoszczy oraz od 19 maja do 1 czerwca online na mdag.pl.

Jak nawigować po programie 23. MDAG? 

Z pomocą w ogarnięciu tego filmowego bogactwa przychodzi podział programu na sekcje i konkursy. Pozwalają one lepiej zrozumieć zakres tematyczny zgromadzonych w nich filmów. Jak co roku w programie debiutują także nowe sekcje, pokazując, co było ważne w kinie dokumentalnym ostatnich miesięcy. Sekcja „New York I love you, but…” to zbiór filmów opowiadających o nowojorskiej bohemie artystycznej, która z tą metropolią miała skomplikowaną relację, a jednocześnie odnajdywała w niej inspiracje. Filmy w sekcji „W imię ojca i syna” opowiadają o zmianach, które przechodzą współcześnie relacje ojców i synów. Sekcja „Wszystkie oczy na Palestynę” przybliża z kolei sytuację polityczną i społeczną Palestyńczyków, ukazując codzienność osób żyjących w cieniu wojny i braku stabilizacji. Powraca również sekcja „Kobiety zmieniają świat”, w której znajdą się intymne historie nieustraszonych pionierek walczących o równość bez względu na cenę.

Na które filmy warto zwrócić szczególną uwagę?

„Mistrzostwa świata w gwizdaniu” (Whistle), reż. Christopher Nelius

W międzynarodowych zawodach Masters of Musical Whistling w Hollywood uczestnicy z całego świata rywalizują o tytuł najlepszego gwizdacza. Film śledzi barwne osobowości uczestników, ich emocje i artystyczną pasję, a także zmagania producentki Carole Anne Kaufman, która stara się nadać gwizdaniu rangę prawdziwej sztuki muzycznej – od występów solo, przez akompaniament, aż po orkiestrę na żywo.

„André jest idiotą” (André Is an Idiot), reż. Tony Benna

Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale jest już za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w pełen humoru eksperyment. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym, nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.

„Wyznania pieprzyka” (Confessions of a Mole), reż. Mo Tan

Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy. Gdy Mo zmaga się z diagnozą raka piersi i rozpadem związku, musi skonfrontować się z własną śmiertelnością i traumą pokoleniową. Dokumentalna intymność miesza się tu z tragicznym humorem w poszukiwaniu zrozumienia przeszłości i możliwości odbudowania miłości.

„Wszyscy na Kenmure Street” (Everybody To Kenmure Street), reż. Felipe Bustos Sierra

13 maja 2021 roku w dzielnicy Pollokshields w Glasgow mieszkańcy zablokowali pojazd Home Office, by zapobiec deportacji dwóch Sikhów. Do protestu dołączyli inni, przyciągnięci przez media społecznościowe. Film dokumentuje ten spontaniczny akt obywatelskiego oporu, łącząc nagrania uczestników, materiały archiwalne i sceny odtworzone według relacji świadków. Pokazuje siłę solidarności i skuteczność pokojowego protestu.

„Jak głęboka jest twoja miłość?” (How Deep Is Your Love), reż. Eleanor Mortimer

Młodzi naukowcy wyruszają na Pacyfik, żeby badać głębiny morskie i odkrywać nieznane formy życia. Ich badania mogą ocalić ocean przed niekontrolowanym i nadmiernym wydobyciem minerałów. Film ukazuje delikatność przyrody, oferując refleksję nad zagrożonymi gatunkami, a także i proces odkrywania samego siebie przez badaczy w podwodnych ciemnościach.

„Pod osłoną lasu” (Life Beyond The Pine Curtain – America the Invisible), reż. Giovanni Troilo

Portret współczesnych Stanów Zjednoczonych pokazany bez stereotypów, osadzony w sosnowych lasach i małych miasteczkach wschodniego Teksasu. Film śledzi losy czterech mieszkańców regionu, ukazując ich codzienne zmagania, relacje społeczne i niezwykłą wytrwałość. Narratorem jest pisarz Joe R. Lansdale, który wnosi historyczno-kulturową perspektywę, tworząc poruszającą mapę „ukrytej” Ameryki.

informacja prasowa

Wystawa prac Ewy Kuryluk w Galerii Opera

Od dzisiaj w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej oraz w Oknie na Kulturę udostępniona jest dla zwiedzających wyjątkowa wystawa prac Ewa Kuryluk, jednej z najważniejszych postaci polskiej sztuki współczesnej o międzynarodowej renomie.

Artystka ma na koncie ponad pięćdziesiąt wystaw indywidualnych oraz udział w licznych ekspozycjach zbiorowych na całym świecie. Realizowała również instalacje plenerowe w różnych częściach globu, co potwierdza szeroki zasięg jej działalności artystycznej. Jej prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji w Polsce, takich jak Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe w Krakowie oraz Muzeum Narodowe w Poznaniu, a także w zbiorach instytucjonalnych i prywatnych w Europie, obu Amerykach i Japonii.

Twórczość Ewy Kuryluk tworzy wielowymiarowe uniwersum, obejmujące malarstwo, instalacje, autofotografię i literaturę. Postaci obecne w jej pracach odrywają się od konkretnych biografii i kontekstów rodzinnych, stając się uniwersalne.

Od małego malowałam, rysowałam, wycinałam, kolażowałam i fotografowałam codzienne przedmioty na stole, parapecie, podłodze. Kto przyjrzy się obrazom w Operze, znajdzie w tle małe martwe natury. Najwięcej zrobiłam ich na Manhattanie – na prezenty. Nie mając na kwiaty czy butelkę, rysowałam na serwetce filiżankę albo wklejałam do znalezionej nad morzem muszelki rysuneczek spodka. Albo portrecik – mówi artystka w rozmowie z kuratorem wystawy Marcinem Fediszem.

Na prezentowanej wystawie dominują portrety i autoportrety powstające na bazie fotografii wykonywanych przez artystkę. Przedstawiają one bliskie jej osoby, rodzinę oraz przyjaciół, w tym Jerzego Nowosielskiego i Leszka Kołakowskiego, a także partnera artystki, Helmuta Kirchnera. Charakterystycznym elementem tych prac są tzw. „winietki”, czyli drobne sceny i kolaże, które w ironiczny, często żartobliwy sposób sugerują ukryte znaczenia obrazów.

Ewa Kuryluk, Helmut Tw3ice

Ekspozycja ma szczególny charakter, a część prezentowanych dzieł pokazywana jest w Polsce po raz pierwszy, np. cykl portretów brata artystki, Piotra, na czarnym tle, który dotąd nie był nigdzie eksponowany.

W Galerii Opera artystka będzie gościć  ponownie: Na wystawie nie bez powodu znalazł się obraz Salome na tle Warszawy. Pojawił się on też na otwarciu mojej ekspozycji w 1974 roku, zorganizowanej w – mieszczącej się na tyłach gmachu Opery – Galerii Współczesnej. Prowadzący ją, wraz żoną Marią, Janusz Bogucki przywitał gości na wernisażu takimi słowami: „Witamy serdecznie na premierze Salome tancerki i Salome Warszawianki”. Była to aluzja do Salome tańczącej na ekranie telewizora (dziś w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi) i właśnie Salome na tle Warszawy, jedynego obrazu, jaki mi pozostał z tamtej prezentacji. W 2026 roku wracam z nim do Opery, gdzie obok niego pokażę prace tworzone do lata 1978 roku, kiedy to przestałam malować. Myślę więc, że jest to pewne domknięcie, alei kontynuacja – wystawa odbywa się w nowej odsłonie i w innej części gmachu Teatru.

W efekcie wystawa stanowi pierwszy tak szeroki i znaczący przegląd malarstwa Ewy Kuryluk w Warszawie, potwierdzający jej ugruntowaną, międzynarodową pozycję w świecie sztuki współczesnej.

Miejsce

Galeria Opera w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej

oraz „Okno na Kulturę”, ul. Krakowskie Przedmieście 17

Wstęp

wystawy w Galerii Opera oraz „Oknie na Kulturę” są czynne:

• wtorek - sobota, 12.00–18.00,

• niedziela, 12.00–17.00

informacja prasowa

Kameralna muzyka Bohuslava Martinů w Operze Wrocławskiej /15.04.2026/

15 kwietnia 2026 r. Opera Wrocławska zaprasza na niezwykłe spotkanie z muzyką kameralną czeskiego kompozytora – twórcy "Julietty" – Bohuslava Martinů.

15 kwietnia 2026 r. w foyer Opery Wrocławskiej odbędzie się kolejny koncert kameralny. Tym razem muzycy naszego teatru zaprezentują dzieła mniej znane i rzadziej wykonywane, lecz kunsztowne i warte uwagi każdego melomana. Będą to trzy utwory czeskiego kompozytora – twórcy Julietty – Bohuslava Martinů: Intermezzo na skrzypce i fortepian, 7 Arabesques na skrzypce i fortepian oraz Sonatina na dwoje skrzypiec i fortepian.

Bohuslav Martinů (1890-1959) w dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach, który to instrument studiował w praskim konserwatorium, lecz po trzech latach z niego zrezygnował na rzecz kompozycji i organów. Jednak tych studiów również nie ukończył. Nie przestał natomiast intensywnego studiowania partytur wielkich kompozytorów XIX wieku Mahlera i Debussy'ego, ponadto śledził tendencje w literaturze. W czasie I wojny światowej kompozytor nauczał muzyki w rodzinnej Poličce. W 1918 r. powrócił do Pragi. W tym roku odbył się jego debiut koncertowy jako kompozytora, a w latach 1919-1923 pracował jako skrzypek w orkiestrze praskiej filharmonii. Z kolei w 1923 r. otrzymał stypendium na kurs kompozytorski u Alberta Roussela w Paryżu. We Francji pozostał przez kolejne siedemnaście lat. Jego utwory zyskały uznanie najpierw w Czechach, a następnie za granicą, m.in. w Baden-Baden i Bostonie. Lata 1941-1953 kompozytor spędził w Stanach Zjednoczonych. W tym czasie wykładał na letnich kursach w Tanglewood oraz na uniwersytecie w Princeton. W 1953 przeniósł się z żoną do Europy i zamieszkał w Nicei, ale niebawem wrócił do USA, by objąć katedrę kompozycji w Curtis Institute of Music w Filadelfii. Zrezygnował jednak z tej funkcji i w 1956-1957 zgodził się podjąć pracę w American Academy w Rzymie. Poważnie chorował, ostatni rok spędził w posiadłości Sachera w Schönenbergu koło Bazylei. Zmarł w 1959 r.

Koncert przypada zaraz po długo wyczekiwanej premierze wspomnianej opery Julietta, która na scenie Opery Wrocławskiej została wystawiona 11 kwietnia 2026 r. – w reżyserii Barbary Wiśniewskiej i pod batutą Miriana Khukhunaishvili.

Program:

Bohuslav Martinů (1890-1959)

Intermezzo na skrzypce i fortepian

7 Arabesques na skrzypce i fortepian

Sonatina na 2 skrzypiec i fortepian:

I Allegro

II Andante

III Allegretto

IV Poco Allegro

Wykonawcy:

Adam Czermak – skrzypce

Anna Czermak – skrzypce

Ashot Drnyan Babrouski – fortepian

Do zobaczenia w Operze Wrocławskiej!

informacja prasowa

Poznajmy artystów 11. Festiwalu Katowice Kultura Natura!

 Już za miesiąc w NOSPR Festiwal Katowice Kultura Natura. Podczas 11. edycji pod hasłem Melancholia i ekstaza będziemy się wsłuchiwać w wewnętrzne doświadczenia człowieka. Jak muzyka odmaluje zmienność ludzkich stanów emocjonalnych i ich dwa skrajne bieguny? Przekonamy się o tym między 14 a 24 maja w NOSPR. Naszymi przewodnikami w tej niezwykłej podróży będą wspaniali artyści, o których dzisiaj chcemy opowiedzieć Państwu więcej.

Wirtuozowskie popisy, osobiste interpretacje

Solistyczne popisy w tym roku dadzą przede wszystkim pianiści i skrzypkowie. Zacznie Dmytro Choni – młody ukraiński pianista, który „potrafi uderzyć z siłą rasowego wirtuoza, nie tracąc przy tym poczucia umiaru i proporcji, które stało się już znakiem rozpoznawczym jego stylu”. Właśnie tak o jego interpretacji I Koncertu fortepianowego Brahmsa pisali krytycy w „L’Ape musicale”. Czy są Państwo ciekawi, jak utwór ten zabrzmi w Katowicach?

Dopełnieniem pianistycznych doznań będzie solowy recital z muzyką francuską w wykonaniu Alexandre’a Tharauda. Artysta ma na koncie 25 albumów solowych uhonorowanych licznymi nagrodami, chętnie współpracuje z twórcami filmowymi i teatralnymi, a także poszukuje inspiracji poza kręgami muzyki klasycznej. Ponadto w roli pianisty wystąpił w nagrodzonym Oscarem filmie Miłość Michaela Hanekego.

Równie interesująco zapowiadają się spotkania ze skrzypkami. Johan Dalene uznawany jest za jednego z najbardziej utalentowanych artystów młodego pokolenia. Na estradzie zadebiutował w wieku zaledwie siedmiu lat, występował m.in. Carnegie Hall, a w NOSPR Koncert skrzypcowy Thomasa Adèsa wykona na XVIII-wiecznym instrumencie Stradivariusa.

Nie będzie to jednak jedyny Stradivarius podczas festiwalu. Na skrzypcach tego słynnego twórcy zagra również Arabella Steinbacher – pochodząca z muzycznej rodziny utytułowana artystka, która słynie zarówno z interpretacji klasycznych dzieł, jak i twórczości najnowszej. W NOSPR wraz z Deutsche Radio Philharmonie pod batutą Josepa Ponsa zaprezentuje poruszający Koncert skrzypcowy „Pamięci anioła” Albana Berga.

Arabella Steinbacher, fot. materiały prasowe NOSR

Kameralny dialog

Prosto z Włoch do NOSPR przyjedzie zespół La Venexiana. Ich koncert to doskonała okazja, by posłuchać muzyki dawnej w kameralnym składzie – w najlepszym wydaniu. Artystów łączy wieloletnia relacja, słyną z wyjątkowego profesjonalizmu i wnikliwego podejścia do twórczości dawnych epok. Wśród ich licznych wyróżnień wymienić można nagrodę Gramophone Award, którą zdobyli w 2008 roku. Podczas katowickiego koncertu muzycy zabiorą nas do barokowego świata Claudia Monteverdiego.

Kameralny dialog poprowadzą też doskonali artyści wchodzący w skład Modigliani Quartet – zespołu stworzonego przez czwórkę przyjaciół, którzy poznali się w paryskim konserwatorium. Dziś swoim brzmieniem zachwycają słuchaczy na całym świecie i świetnie odnajdują się w repertuarze różnych epok, co usłyszymy w ciekawie skonstruowanym programie koncertu w NOSPR.

Muzyka, teatr i subtelny jazz z nutą Orientu

AMOPERA to więcej niż koncert. Przed nami niezapomniany spektakl, w którym splatać się będą fragmenty XX-wiecznych oper. Za tym wyjątkowym projektem stoi Klangforum Wien – jeden z najbardziej znanych obecnie zespołów muzyki współczesnej, który w dorobku ma około 600 światowych prawykonań dzieł kompozytorów z czterech kontynentów. To 25 osób z różnych stron świata, które wraz z grupą teatralną Needcompany w projekcie AMOPERA zabiorą nas w podróż do świata różnych odcieni miłości.

Jak co roku na Festiwalu Katowice Kultura Natura nie może jednak zabraknąć akcentu jazzowego. Wielbicieli gatunku czeka nie lada atrakcja, bowiem w Katowicach wystąpi Michael League, założyciel jednego z najbardziej rozpoznawalnych jazzowych bandów XXI wieku Snarky Puppy. Tym razem zagra w kameralnym duecie z dawnym kolegą z zespołu Billem Laurance’em. Czeka nas wieczór wypełniony subtelnym brzmieniem jazzowym z odrobiną orientalnych nawiązań.

Wszystkim Państwu, którzy chcą w pełni zanurzyć się w festiwalowej atmosferze, polecamy zakup karnetów. Dzięki nim można zapewnić sobie udział w festiwalu z wykorzystaniem atrakcyjnego rabatu:

20% zniżki – karnet na minimum 4 koncerty,

25% zniżki – karnet na minimum 6 koncertów.

UWAGA! Posiadacze abonamentów otrzymają dodatkowe 5% rabatu na zakup karnetów. Jedna karta abonamentowa uprawnia do zakupu jednego karnetu.

informacja prasowa

Regulamin sprzedaży biletów i karnetów festiwalowych dostępny jest na stronie www.nospr.org.pl.

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i Oddziałach /14–19.04.2026/

Japońskie inspiracje, mroczne historie, cypryjskie podróże i niezwykłe wyroby szklane – to tematy wydarzeń zaplanowanych w Muzeum Narodowym we Wrocławiu w nadchodzący weekend. W ramach wydarzeń towarzyszących Festiwalowi Sakura Barbara Przerwa poprowadzi warsztaty plastyczne dla dzieci i taneczne dla dorosłych, których punktem wyjścia będą dzieła sztuki prezentowane na wystawie „Cudo–Twórcy”. Co ponadto?

Barwne szkło okresu biedermeieru

Dr Karolina Rybicka w trakcie wykładu z cyklu „Mroczne oblicze Dolnego Śląska” opowie o tajemniczej zbrodni, którą żył Wrocław w latach 20. minionego stulecia. Sztuka i natura Cypru, wyrosłe z bogatych i burzliwych dziejów tej wyspy, będą tematem wykładu Michała Pieczki z cyklu „Ze sztuką przez świat”. Z kolei Elżbieta Gajewska-Prorok przybliży aspekty techniczne i zdobnicze powstawania barwnych wyrobów szklanych w okresie biedermeieru w XIX w.

Do Muzeum Etnograficznego można wybrać się na oprowadzanie szlakiem dolnośląskich rzemiosł – Julia Szot na wystawie stałej „Dolnoślązacy. Pamięć, kultura, tożsamość” pokaże, jakie przedmioty otaczały dawnych mieszkańców regionu i które tradycyjne rzemiosła znalazły swoją kontynuację po II wojnie światowej. Odbędzie się także wykład dr Karoliny Rybickiej o zbrodniach i diabelskich figlach w dolnośląskich legendach i podaniach. A dzieci w trakcie warsztatów z papieroplastyki wyczarują kwiatowe kompozycje z kuleczek zrobionych z resztek bibuły.

W Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej zaplanowano kolejny wykład z cyklu „Kurs historii sztuki. Klasycy nowoczesności” – Adam Pacholak opowie o powojennej abstrakcji i twórczości takich artystów jak Jackson Pollock, Mark Rothko, Willem de Kooning czy Yves Klein. Barbara Przerwa poprowadzi warsztaty tańca intuicyjnego dla dorosłych oraz autorskie oprowadzanie z elementami medytacji nad dziełami sztuki prezentowanymi na wystawie „Wschód słońca na Zachodzie”. Oprowadzanie z audiodeskrypcją po tej ekspozycji przygotuje Kinga Łaska, odbędzie się także cotygodniowe oprowadzanie po wystawie stałej z cyklu „Piątek o piątej”.

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

18.04, g. 11:00

W japońskim ogrodzie. Warsztaty plastyczne Barbary Przerwy dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Z rodziną do muzeum”, towarzyszące Festiwalowi Sakura 2026

Kwiaty i drzewa w kulturze japońskiej mają niezwykle bogatą symbolikę – kojarzone są z konkretnymi porami roku, ale też z różnymi uczuciami, przeżyciami oraz cechami charakteru. W czasie spotkania dokładnie przyjrzymy się pięknym przedmiotom codziennego użytku ozdobionym kwiatami wiśni, śliwy i chryzantemy, a także motywem sosny, płaczącej wierzby i bambusa prezentowanymi na wystawie „Cudo-Twórcy”. W części plastycznej zaprojektujemy dekoracje roślinne, które mogłyby zdobić parawan lub porcelanowe naczynia.

Bilety w cenie 15 zł

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

18.04, g. 12:00

Kto brutalnie pozbawił życia rodzeństwo Fehse z Wrocławia? Wykład dr Karoliny Rybickiej w ramach cyklu „Mroczne oblicze Dolnego Śląska” (wyłącznie dla osób dorosłych)

W latach 20. XX. w. we Wrocławiu odnaleziono fragmenty rozczłonkowanych ciał chłopca i dziewczynki. Szybko ustalono ich tożsamość, było to zaginione rodzeństwo Erika i Ottona Fehse. Dzieci na polecenie dziadka poszły odebrać na poczcie przesyłkę, lecz nigdy nie dotarły do celu… Mimo ogromnego zaangażowania policji i mieszkańców miasta sprawa nie została rozwiązana, choć śledztwo trwało kilka miesięcy.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

19.04, g. 13:00

Barwne szkło okresu biedermeieru. Wykład Elżbiety Gajewskiej-Prorok w ramach cyklu „Kolor i forma. Sztuka szkła w czasach nowożytnych”

Styl sztuki dekoracyjnej nazywany biedermeierem rozpowszechnił się głównie w niemieckojęzycznych krajach Europy środkowej w 2. ćwierci i połowie XIX stulecia. Jedną z dziedzin sztuki użytkowej, gdzie odznaczył się w sposób najbardziej widoczny, były wyroby szklane. Powstawały głównie w hutach na terenie austriackich Czech. Technolodzy szkła opracowywali receptury nowych barw masy szklanej (m.in. czarne szkło hialitowe, białe alabastrowe, czerwone rubinowe, wielobarwne szkła warstwowe, barwne listry i żółta lazura srebrowa), a zdobnicy szkła – szlifierze, rytownicy i malarze – zdobili naczynia mistrzowską dekoracją ornamentalna i figuralną.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

19.04, g. 15:00

W cieniu Skały Afrodyty – wędrówki szlakami cypryjskiej sztuki i natury. Wykład Michała A. Pieczki w ramach cyklu „Ze sztuką przez świat”

Wedle greckiej mitologii miejscem najsilniej związanym z Afrodytą, czyli boginią miłości, piękna, pożądania i płodności, była wyspa Cypr. To właśnie w pobliżu jej brzegów miała zrodzić się z morskiej piany boska patronka miłosnych namiętności. Bogate i burzliwe dzieje Cypru mocno zaważyły na kształcie powstającej na wyspie kultury i sztuki. Dziś odnajdziemy na niej nie tylko budowle i wszelkie artefakty antyczne, ale również wspaniałe obiekty w stylu bizantyjskim, gotyckim, a także przykłady dziedzictwa kulturowego Imperium Osmańskiego. Oprócz tego Cypr wyróżnia się niepowtarzalnym pięknem krajobrazu oraz bogatą przyrodą, obfitującą w wiele endemicznych gatunków roślin i zwierząt. Nic więc dziwnego, że od dawna przyciągał podróżników, archeologów, przyrodników oraz niezliczone rzesze turystów spragnionych relaksu na plaży w cieniu słynnej Skały Afrodyty. Zapraszamy w niezapomnianą podróż po tym malowniczym kraju wszystkich miłośników sztuki i natury.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

19.04, g. 16:00

Chryzantema i miecz – poszukiwania równowagi. Warsztaty tańca intuicyjnego do dzieł sztuki towarzyszące Festiwalowi Sakura 2026, prowadzenie: Barbara Przerwa

Chryzantema i miecz. Kwiat i ostrze. Delikatność i siła. I gdzie tu znaleźć równowagę? Poszukamy jej w umiłowaniu piękna natury, w symbolice ornamentów roślinnych, w mistrzowskim kunszcie rzemieślników japońskich, w doskonaleniu samego siebie… Inspiracją do improwizacji tanecznej będzie rzemiosło artystyczne prezentowane na wystawie „Cudo–Twórcy”. Wyrafinowane dekoracje przekształcimy w wyrafinowany ruch, poszukamy gestów pełnych subtelności, ulotności, kruchości, odwagi, dyscypliny i pewności siebie.

Bilety w cenie 20 zł

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Szlakiem dolnośląskich rzemiosł

Muzeum Etnograficzne

18.04, g. 13:00

Szlakiem dolnośląskich rzemiosł. Oprowadzanie w ramach cyklu „Sobota na stałej”, prowadzenie: Julia Szot

Wystawa stała „Dolnoślązacy. Pamięć, kultura, tożsamość” we wrocławskim Muzeum Etnograficznym obrazuje skomplikowane dzieje Dolnego Śląska. To tu w przeszłości spotkały się dwie tradycje: przedwojenna – miejscowa, i powojenna – osób przyjezdnych. Wyjątkowy obszar, na którym w krótkim czasie i na sporej powierzchni doszło do niemal całkowitej wymiany ludności, gdzie rzeczy pozostawione spotkały się z przywiezionymi. Tematem przewodnim oprowadzania będą najbardziej charakterystyczne dla regionu rzemiosła. Jakie przedmioty otaczały dawnych mieszkańców regionu? Które tradycyjne rzemiosła znalazły swoją kontynuację po II wojnie światowej?

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

18.04, g. 15:00

Legendy i podania dolnośląskie o zbrodniach i diabelskich figlach. Wykład dr Karoliny Rybickiej

Motyw diabła i zbrodni jest często wykorzystywany w opowieściach, z których wiele ma wydźwięk pouczający. Tak też zdarzyło się w historii o czeladniku Janku, który choć w swoim fachu był całkiem niezły, to bardziej niż do pracy ciągnęło go jednak do kufla z piwem. Pewnego razu będąc już w stanie mocno wskazującym, zaczął głośnio powtarzać: Niech mnie diabli porwą! O dziwo, jego życzenie się spełniło, a po spotkaniu z diabłem stał się przykładnym obywatelem… Z kolei rycerz Zygmunt Jerzy Stoimir przekonał się, że warto czasem ważyć wypowiadane słowa. Kiedy na zorganizowaną przez niego ucztę nie przybył nikt z zaproszonych gości, krzyknął: „Niech przyjdą wszyscy diabli z piekieł, skoro ludzie nie chcą!”, czarne kreatury wydające z siebie przerażające dźwięki zjawiły się w jego zamku. Nie inaczej było w przypadku hrabiego von Firnau, pan na Leśnicy – człowieka bezlitosnego i porywczego, który poddanych nie darzył szacunkiem. Kiedyś dopuścił się haniebnego czynu – jednemu ze służących odebrał życie. W miejscu zbrodni ślady krwi pojawiały się wciąż na nowo, mimo że regularnie je zmywano…

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

19.04, g. 12:00

Kuleczka do kuleczki. Warsztaty rodzinne Olgi Budzan dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Etno w południe”

Papieroplastyka to ważna gałąź ludowej sztuki zdobniczej. Z różnego rodzaju papierów, bibuł, krepin wykonywało – i wykonuje się do dziś – kwiaty, wycinanki, a nawet zasłonki! Co jednak zrobić, gdy po pracy zostaje nam dużo ścinek i odpadków? Dawniej na wsi nic się nie marnowało. My w Muzeum też staramy się myśleć o naszej planecie, dlatego z resztek po tym, co robiliśmy w sezonie wielkanocnym (czyli z palm, pająków, stroików w kształcie kurczaków) zrobimy coś, co ucieszy oko. Stworzymy ilustracje przedstawiające kwiaty z kolorowych kuleczek zrobionych z resztek bibuły.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

Wschód słońca na Zachodzie, warsztaty taneczne, fot. K. Łaska

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

14.04, g. 14:00

Uczyń prostotę naczelną zasadą. Integracyjne oprowadzanie z audiodeskrypcją po wystawie czasowej „Wschód słońca na Zachodzie”, w ramach cyklu „Dotknij Muzeum”, prowadzenie: Kinga Łaska

Wystawa przybliża twórczość trzech współczesnych artystów urodzonych w Japonii, którzy na początku swojej kariery przeprowadzili się do Europy. Są to: Koji Kamoji (ur. 1935), Yoshio Nakajima (ur. 1940) i Keiji Uematsu (ur. 1947). Wykształceni w Japonii, lecz tworzący w innym kręgu kulturowym, stali się ważnymi przedstawicielami współczesnej sceny artystycznej. Oprowadzanie będzie okazją do uważnego, niespiesznego kontaktu ze sztuką poprzez słowo, wyobraźnię oraz wspólne budowanie znaczeń. Tytułowa prostota stanie się tu narzędziem poznania – sposobem porządkowania wrażeń i odkrywania sensów ukrytych w pozornie oszczędnych formach.

Bilety w cenie 3 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

17.04, g. 17:00

Piątek o piątej. Oprowadzanie po wystawie kolekcji w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

A może by tak zacząć weekend od spotkania ze sztuką? Pawilon Czterech Kopuł zaprasza na oprowadzanie po ekspozycji stałej prezentującej kolekcję sztuki polskiej II połowy XX i XXI wieku. Spotkanie zawsze o tej samej porze w sezonie letnim – w piątek o piątej – pod Kopułami.

Dodatkową atrakcją będzie możliwość obejrzenia nowego nabytku – Portretu sześcioletniej Bożeny Steinborn autorstwa Stanisława Ignacego Witkiewicza z 1936 r., który przekazała niedawno do zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu wybitna historyczka sztuki i muzealniczka dr Bożena Steinborn.

Wstęp z biletem na wystawę stałą

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

18.04, g. 12:00

Abstrakcja powojenna. Wykład Adama Pacholaka w ramach cyklu „Kurs historii sztuki. Klasycy nowoczesności”

Powojenna abstrakcja to jedno z najważniejszych zjawisk sztuki XX wieku – odpowiedź artystów na doświadczenie wojny, kryzys dawnych wartości i poszukiwanie nowego, uniwersalnego języka formy. Na wykładzie przyjrzymy się najważniejszym nurtom, takim jak ekspresjonizm abstrakcyjny, taszyzm, informel czy minimalizm, oraz twórczości artystów takich jak Jackson Pollock, Mark Rothko, Willem de Kooning czy Yves Klein. Zastanowimy się, jak różne oblicza abstrakcji – od gestu i ekspresji po redukcję i ciszę – próbowały na nowo zdefiniować rolę sztuki we współczesnym świecie.

Bilety w cenie 15 zł

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

18.04, g. 18:00

Dziura – wyzwanie taneczne. Warsztaty tańca intuicyjnego dla dorosłych w ramach cyklu „Co mnie porusza w sztuce współczesnej”, towarzyszące Festiwalowi Sakura, prowadzenie: Barbara Przerwa

Czeka nas konfrontacja efemerycznej pracy z delikatnej bibułki japońskiej, głębokiej studni i prac z wyciętymi dziurami w sklejce. Będzie to konfrontacja dziur na wylot i tych dziur, które mają dno. Improwizację taneczną oprzemy na emocjach i odczuciach, jakie wywołają w nas konkretne obiekty. Pozwolimy, aby dzieła sztuki poprzez swoją formę, materiał, warstwę symboliczną zainspirowały nas do gestów i swobodnego ruchu.

Bilety w cenie 20 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

19.04, g. 11:00

Otwarta Pracownia. Warsztaty artystyczne dla dorosłych, prowadzenie: Kinga Łaska

Zapraszamy na cykl twórczych spotkań dla każdego, kto chce dać sobie przestrzeń na artystyczne poszukiwania – bez presji, ocen i gotowych schematów. To propozycja dla tych, którzy chcą tworzyć dla przyjemności, szukają wytchnienia w pracy manualnej, niezależnie od doświadczenia czy wcześniejszego kontaktu ze sztuką. Dla tych, którzy pragną eksperymentować z kolorem, formą i materią lub po prostu spędzić czas w twórczej atmosferze.

Podczas warsztatów sięgniemy po cyjanotypię – jedną z najstarszych technik fotograficznych, w której obraz powstaje dzięki działaniu światła słonecznego. To właśnie światło, jego intensywność, czas ekspozycji współtworzą finalny efekt, pozostawiając na papierze charakterystyczne, głębokie odcienie błękitu.

Bilety w cenie 20 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

19.04, g. 12:00

W spokoju poprzez energię działania. Autorskie oprowadzanie w ramach cyklu „Wschód-Zachód – slow looking” z elementami medytacji nad dziełami sztuki towarzyszące wystawie „Wschód słońca na Zachodzie” oraz Festiwalowi Sakura, prowadzenie: Barbara Przerwa

Sztuka Yoshio Nakajimy to duża dawka pozytywnej energii barw, ale i zaangażowania społecznego. Stając twarzą w twarz z jego pracami, będziemy sycić oczy mocnymi kolorami, przyglądać się plamom barwnym, rozmyślać o ich symbolice i czerpać energię z działań performatywnych. Artysta w swojej twórczości często przywołuje motyw słońca i celebruje je jako siłę dającą życie. W działaniach artystycznych także zwraca mocno uwagę na zagrożenia dla Ziemi. Zapraszamy do medytacji nad losem naszej planety i naszą rolą w jej ochronie.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

informacja prasowa

"Ogród wypowiedzianych słów" – wystawa Ewy Rossano w Muzeum Pana Tadeusza

 Od 10. kwietnia do 26. lipca w Muzeum Pana Tadeusza prezentowana jest wyjątkowa wystawa. „Ogród wypowiedzianych słów” to przestrzeń, w której słowo materializuje się w unikatowych rzeźbach, obrazach i filmach autorstwa wrocławskiej artystki Ewy Rossano. Punktem wyjścia projektu jest zwrócenie się ku drugiemu, kluczowe są tu także pojęcia relacji i gościnności. Ze słowa rodzi się spotkanie, które staje się osią narracyjną wystawy.

Ewa Rossano studiowała rzeźbę w Strasburgu, a malarstwo we Wrocławiu, z którym związana jest od urodzenia. Jej prace zdobią tkankę miejską stolicy Dolnego Śląska – można je oglądać na Skwerze Wzajemnego Szacunku w Dzielnicy Czterech Wyznań czy w ossolińskim ogrodzie barokowym.

Słowo przede wszystkim jest bohaterem zbiorów Ossolineum, a w nich pamięć, tekst i historia tworzą wspólny horyzont znaczeń. Artystka, przygotowując prace specjalnie na wystawę w Muzeum Pana Tadeusza, prowadzi dialog z wybranymi obiektami z kolekcji Muzeum Książąt Lubomirskich oraz Narodowej Biblioteki Ossolineum, pozwala im wyznaczać kierunki formalne i nadawać sens współczesnym dziełom.

Ewa Rossano, Yarden, 2025, brąz, kryształ, 
fot. Marek Cisek

Na wystawie zaprezentowanych zostanie kilkadziesiąt prac artystki stworzonych w różnych technikach – będą to rzeźby, obrazy, rysunki, fotografie, filmy – oraz obiekty ze zbiorów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, które pokazane razem, stworzą wielowymiarową strukturę dialogu. Ekspozycja jest unikatowa z kilku powodów. Przede wszystkim zaprezentuje zupełnie nowe prace Ewy Rossano, przygotowane specjalnie dla wrocławskiej publiczności. Oprócz tego pojawią się w muzealnych salach rzadko eksponowane i drogocenne zabytki muzealne, takie jak: „Zielnik” Elizy Orzeszkowej, rysunki Jana Piotra Norblina, rękopis „Raptularza” Juliusza Słowackiego, oryginalne zdjęcia Jadwigi Nowak-Jeziorańskiej czy piętnastowieczny „Almanac. Kalendarzyk francuski”.

Zielnik zawierający nadniemeńskie rośliny dekoracyjne naklejone, sporządzony przez Elizę Orzeszkową, z jej inskrypcjami, 1890, rękopis (fot. ze strony Muzeum)

Ekspozycja w Muzeum Pana Tadeusza (Oddziale Zakładu Narodowego im. Ossolińskich) prezentowana będzie w trzech salach, a każda pełnić ma inną funkcję: pierwsza stanie się wejściem do tytułowego ogrodu, druga poświęcona jest dialogowi, trzecia to moment wyciszenia i odpoczynku.

Wystawa ukazuje obiekty Ossolineum w nowym świetle, w dialogu ze współczesną sztuką, podkreślając ich ciągłość, wzajemne napięcia i współoddziaływanie. Przestrzeń wystawiennicza pozwala widzowi tkać własną opowieść, inspirować się tym, co widzi i co prezentowane obiekty otwierają w jego wyobraźni. Całość ekspozycji przypomina wielowymiarową księgę: splatają się tu wątki i bogactwo rzeźb w relacji z obiektami historycznymi, co w zamierzeniu artystki ma zachęcić do refleksji i uruchomić nieoczywiste skojarzenia.

Ewa Rossano, Dwa stawy, 2025, papier marmurkowy, listki złota, brąz, deska,
fot. Marek Cisek

Wystawa „Ogród wypowiedzianych słów” prezentowana jest w Polsce po raz pierwszy. W kolejnych miesiącach prace Ewy Rossano wyjadą z Muzeum Pana Tadeusza i będą pokazane w innych europejskich miastach, między innymi w Rzymie czy w Strasburgu, w zaadaptowanej do nowych przestrzeni wystawienniczych formie.

kuratorki: Ewa Rossano, Agnieszka Paluch, Magdalena Sudoł

identyfikacja wizualna: Agnieszka Hawałej

realizacja filmu: Sabin Kluszczyński

Użyczenie obiektów ze zbiorów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich: Dział Sztuki, Dział Numizmatów i Pamiątek Historycznych, Dział Rękopisów, Dział Starych Druków

informacja prasowa

"Falstaff" Verdiego od 17 kwietnia w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej

Już 17 kwietnia  w  Teatrze Wielkim - Operze Narodowej premiera "Falstaffa" Giuseppe Verdiego – dzieła szczególnie wymagającego zarówno pod względem realizacyjnym, jak i wykonawczym, czy dyrygenckim. Reżyserii ostatniego dzieła wielkiego kompozytora podjął się doskonale znany operowej publiczności Marek Weiss. W tym roku reżyser obchodzi jubileusz 50-lecia pracy artystycznej, a premiera nowego spektaklu jest jego 150. inscenizacją teatralną.

Plakat: Adam Żebrowski

"Falstaff jest sumą wszystkich moich doświadczeń. To arcydzieło Verdiego. Arcydzieło bardzo skomplikowane, bardzo trudne, bardzo zawiłe. Verdi powiedział: „Dobra, chcecie koniecznie jeszcze jednej opery? Napiszę coś wesołego, żeby tak współcześnie było”. No i napisał, a pod spód dał to, o co mu naprawdę chodziło – mrok – powiedział reżyser podczas wywiadu.

Opera jest w popularnej tradycji dziełem wesołym, pełnym humoru. Oparta została na postaci Sir Johna Falstaffa znanego z dramatów Williama Szekspira. Verdi, wspólnie z librecistą Arrigiem Boitem, stworzył kompozycję z pozoru lekką w formie, lecz niezwykle precyzyjną dramaturgicznie, opierając się na na sztuce Wesołe kumoszki z Windsoru oraz wybranych scenach z Henryka IV Williama Szekspira.

Nowa inscenizacja w TW-ON z pewnością zaskoczy widzów zupełnie innym spojrzeniem na klasyczny tytuł, łącząc szacunek dla tradycji z nowoczesnym językiem scenicznym. Ostatnie dzieło Verdiego rozumiane jest jako komedia o grubym opoju, który cynicznie uwodzi dwie kobiety i zostaje przez nie dotkliwie ukarany. Kiedy jednak prześledzi się wnikliwie szekspirowski pierwowzór i przeanalizuje dokładnie niezwykłe bogactwo motywów muzycznych, odnajdzie się drugie mroczne dno tajemniczego dzieła, które sędziwy, spełniony kompozytor pisał świadomie jako swoje pożegnanie z ogromnym dorobkiem, własnym imponującym życiem i światem, który z filozoficznym przymrużeniem oka ocenił jako bolesny żart stwórcy z ludzi i ich poczynań.

Robię spektakl o tym, że ani wolność nie jest dana na zawsze, ani honor, ani wszystkie inne wartości. Falstaff jest sumą wszystkich moich doświadczeń – opowiada Marek Weiss –powiedziałem sobie, że będzie moim ostatnim spektaklem.

Finał opery zawiera słynne przesłanie: Tutto nel mondo è burla (Wszystko na świecie jest żartem), które jednocześnie jest ostatnią puenta znakomitego kompozytora.

Spektakl przygotowany został przez uznany zespół realizatorów, a na scenie wystąpią wybitni soliści, chór oraz orkiestra Teatru Wielkiego - Opery Narodowej poprowadzona przez maestro Patricka Fournilliera.

Obsada:

Falstaff - Sergio Vitale / Mateusz Michałowski

Ford - Stanislav Kuflyuk / Stepan Drobit

Alice Ford - Aleksandra Orłowska / Natalia Rubiś

Nanetta - Hanna Sosnowska-Bill / Hanna Okońska

Fenton - Nico Darmanin / Ioan Hotea

Mrs Quickly - Deniz Uzun / Valentina Pluzhnikova

Meg Page - Monika Ledzion-Porczyńska / Elżbieta Wróblewska

Dr Caius - Wojciech Parchem / Zbigniew Malak

Bardolfo - Mateusz Zajdel / Piotr Maciejowski

Pistola - Remigiusz Łukomski / Jakub Szmidt

Realizatorzy:

Dyrygent - Patrick Fournillier

Reżyseria - Marek Weiss

Scenografia - Wiesław Olko

Kostiumy - Paprocki Brzozowski

Choreografia i współpraca reżyserska - Izadora Weiss

Reżyseria świateł - Katarzyna Łuszczyk

Projekcje video - Bartek Macias

Przygotowanie chóru - Łukasz Hermanowicz

Casting director - Izabela Kłosińska

Współpraca realizatorska - Łukasz Kwietniewski

Falstaff
Premiera - 17 kwietnia 2026

Kolejne spektakle - 18/19/24/26/26 kwietnia 2026

Sala Moniuszki

informacja prasowa

informacja prasowa

"Gotyk w Karpatach" - nowa wystawa w Muzeum Narodowym w Krakowie

Od dziś do 9 sierpnia w Muzeum Narodowym w Krakowie będzie prezentowana wystawa "Gotyk w Karpatach", będąca pierwszą próbą łącznego przedstawienia sztuki schyłku średniowiecza we wszystkich krajach regionu. Zestawiono około stu obrazów i rzeźb, przewiezionych z dziewięciu krajów, które uzupełnia wykonana specjalnie na potrzeby wystawy dokumentacja fotograficzna tego, co nieprzenośne (malowidła ścienne, rzeźba architektoniczna). Zostaną pokazane Karpaty jako obszar artystyczny o utrzymanej ciągłości rozwoju, gdzie jedne dzieła sztuki dawały początek kolejnym. Po obu stronach gór działały bowiem te same warsztaty, obrazy i rzeźby przesyłane były w obu kierunkach, podobnie jak przenikały się tu tendencje w sztuce.

Jan z Nysy – atrybucja Korpus nastawy ołtarzowej z Tuchowa po 1461 Kraków,
Muzeum Narodowe w Krakowie tempera na drewnie, złocenia, srebrzenia
fot. Karol Kowalik /Pracownia Digitalizacji MNK

Wystawa zarówno prezentuje nowe odkrycia, będące rezultatem bieżących prac konserwatorskich bądź badań terenowych, jak i stanowi okazję dla naocznego zweryfikowania atrybucji postawionych dawno temu. Wykorzystujemy też możliwość scalenia – choćby chwilowego – dzieł sztuki, których elementy zostały niegdyś rozproszone.

„Gotyk w Karpatach” stanowi wyjątkową okazję zobaczenia z bliska obrazów i rzeźb na co dzień trudno dostępnych lub wręcz nigdy niepokazywanych publicznie. Dotyczy to choćby niezwykłej jakości popiersia, jedynego zachowanego fragmentu sławnego Krucyfiksu Ostrzyhomskiego, dzieła stylistycznie bardzo bliskiego monumentalnemu krucyfiksowi na belce tęczowej w kościele Mariackim w Krakowie. 

Spisz Krucyfiks (torso) po 1500 Kraków (PL), Muzeum Narodowe w Krakowie ze Starego Wiśnicza drewno lipy, polichromia, złocenia.
 fot. Tomasz Markowski, Łukasz Wojciechowski /Pracownia Digitalizacji MNK

Wielką atrakcję wystawy stanowi rzeźba Wita Stwosza młodszego, osiadłego w Braszowie syna sławnego snycerza: monumentalna figura św. Jana Chrzciciela z centralnej części nastawy ołtarzowej znajdującej się niegdyś w kościele ewangelickim w Roadeș. Niewątpliwym hitem naszej ekspozycji jest też jedna z najdoskonalszych rzeźb Mistrza Pawła z Lewoczy – Chrystus Frasobliwy z katedry preszowskiej – będąca zaskoczeniem dla tych, którzy znają dzieła tego snycerza w bazylice św. Jakuba w Lewoczy. Z kolei z kościoła Franciszkanów w Wiedniu pozyskano słynny Krucyfiks Siedmiogrodzki, który, sprowadzony w dobie baroku z Sybina do stolicy cesarstwa, stał się tam najważniejszym przedmiotem kultu.

Dokładnie pięć wieków temu inwazja osmańska spowodowała rozpad powiązań kulturowych regionu Karpat. Z kolei wieki XIX i XX zdominowała narracja historyczna z pozycji narodowych. „Gotyk w Karpatach” otwiera inną perspektywę, którą chciałoby się określić – za Zbigniewem Herbertem – jako „poszukiwanie znaków utraconej wspólnoty”.

Przestrzeń wystawy, fot. Kacper Trzmiel

Kurator i autor scenariusza wystawy: dr Wojciech Marcinkowski

Koordynacja: Katarzyna Pawłowska (współpraca: dr Štefan Valášek)

Projekt aranżacji i identyfikacji graficznej wystawy: nowy motyw - dr Adam Orlewicz, Agata Rościszewska, Danjel Stelmach

informacja prasowa

Premiera „Julietty” w Operze Wrocławskiej już w najbliższą sobotę!

Już w najbliższą sobotę w Operze Wrocławskiej odbędzie się premiera „Julietty” Bohuslava Martinů, w reżyserii Barbary Wiśniewskiej i pod kierownictwem muzycznym Miriana Khukhunaishvili. To jedno z najbardziej niezwykłych dzieł XX wieku – opera zanurzona w świecie snu, pamięci i pragnienia, rzadko obecna na polskich scenach, a dziś powracająca w nowej realizacji Opery Wrocławskiej.

Paryż, lata 30. XX wieku. Bohuslav Martinů trafia na surrealistyczną sztukę Georges’a Neveux Juliette ou la Clé des songes. Ta historia nie daje mu spokoju. Kilka lat później zaprasza autora i siada do fortepianu. Zaczyna grać. Neveux wspominał później, że po raz pierwszy naprawdę wszedł do świata swojej własnej sztuki. Tak rodzi się opera Julietta. Martinů tworzy własne libretto i przenosi nas do tajemniczego miasta, w którym ludzie tracą pamięć po kilku minutach. 

Kompozytor stworzył historię z pogranicza snu i świata realnego; skłania do refleksji nad miłością – fundamentalnym pragnieniem człowieka. Główny bohater – Michel, poszukuje nawiedzającej go w snach kobiety o imieniu Julietta. Kiedyś usłyszał jej piękny głos podczas podróży przez pewne miasto. Na miejscu okazuje się, że mieszkańcy są dotknięci osobliwym zanikiem pamięci – pamiętają tylko ostatnie 10 minut. Michael, szukając dziewczyny, napotyka różne dziwne postaci, by w końcu trafić na wyśnioną Juliettę, która jawi mu się jako ideał niedostępnej kobiecości. 

"Julietta!" Bohuslava Martinů, próba medialna, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

To opowieść o miłości, pamięci i świecie, w którym nic nie jest pewne. Opera miała prapremierę 16 marca 1938 r. w Pradze. Dzieło od razu odniosło wielki sukces dzięki wyjątkowej muzyce, a także scenografii. Podczas pierwszej realizacji Julietty na widowni był obecny sam Neveux, który po spektaklu oznajmił, że „opera przerosła sztukę”. Bohuslav Martinů stworzył dwie wersje dzieła – w języku francuskim oraz czeskim. 

Ostatni raz w Polsce opera ta była wystawiana 1978 roku w Łodzi. Opera Wrocławska po wielu latach pragnie przypomnieć tę wyjątkową kompozycję czeskiego kompozytora.

"Julietta!" Bohuslava Martinů, próba medialna, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Kierownictwo muzyczne – Mirian Khukhunaishvili

Reżyseria – Barbara Wiśniewska

Soliści, Chór i Orkiestra Opery Wrocławskiej

Dramaturgia – Marcin Cecko

Choreografia i ruch sceniczny – Maćko Prusak

Scenografia – Natalia Kitamikado

Kostiumy – Emil Wysocki

Reżyseria świateł – Aleksandr Prowaliński

Projekcie multimedialne – Marcin Cecko

Kierownictwo chóru – Anna Grabowska-Borys

Obsada (w dniu premiery)

Michel - Maciej Kwaśnikowski*

Juliette - Agnieszka Adamczak

L'homme au casque, Le marchand de souvenirs, Le mendiant aveugle/ Człowiek w hełmie, Sprzedawca pamiątek, Ślepy żebrak - Łukasz Rosiak

L`homme à la chapska, Le Père la Jeunesse, Le vieux matelot/Człowiek w rogatywce, Ojciec Młodość, Stary marynarz - Tomasz Rudnicki

La marchande de poissons, La petite vieille, La vieille dame, Le chasseur, Monsieur 3/ Handlarka rybami, Mała staruszka, Stara dama, Boy hotelowy, Pan 3 - Jadwiga Postrożna

Le vieux, Le vieil Arabe, Le bagnard/ Starzec, Stary Arab, Skazaniec - Grzegorz Szostak*

Le petit Arabe, Le jeune matelot, Monsieur 1/ Mały Arab, Młody marynarz, Pan 1 - Aleksandra Opała

L'employé, Le garde, Le gardien de nuit/ Urzędnik, Strażnik, Nocny strażnik - Aleksander Zuchowicz

Le commissaire, Le facteur/ Komisarz, Listonosz - Michał Błocki*

La marchande d'oiseaux, Le chiromancien, Mensieur 2/ Handlarka -

ptakami, Chiromanta, Pan 2 - Eliza Kruszczyńska

* - gościnnie

Czas trwania: 160 min.

język: francuski z polskimi i angielskimi napisami

"Julietta!" Bohuslava Martinů, próba medialna, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Prelekcja dra Ryszarda Lubienieckiego

W dniu premiery, 11 kwietnia, serdecznie zapraszamy, by odwiedzić Operę Wrocławską wcześniej – o godz. 18.000 w foyer będzie miała miejsce prelekcja dra Ryszarda Lubienieckiego, poświęcona historii dzieła i jego twórcy.

Ryszard Lubieniecki to kompozytor, muzykolog, instrumentalista, improwizator. Studiował kompozycję i akordeon w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. W 2023 r. obronił pracę doktorską pod kierunkiem prof. Remigiusza Pośpiecha we wrocławskim Instytucie Muzykologii, gdzie obecnie pracuje na stanowisku adiunkta. Poza akordeonem gra również na średniowiecznych instrumentach klawiszowych (portatywie i clavisimbalum). Współzałożyciel tria muzyki współczesnej Layers, zespołu muzyki średniowiecznej Vox Imaginaria oraz bardziej efemerycznych grup muzyki improwizowanej, m.in. Vogellicht, Widzicie i Lubieniecki/Rupniewski. Autor monografii „Musica i memoria w późnośredniowiecznych traktatach muzycznych I połowy XV wieku” (Wrocław 2025). 

informacja prasowa

23. MDAG już za miesiąc we Wrocławiu! Jaki film otworzy festiwal?

Wrocławska edycja festiwalu Millennium Docs Against Gravity pod hasłem “Poszukiwania” wystartuje już za miesiąc! 8 maja w kinie DCF rozpocznie się 10-dniowa uczta filmowa. Festiwal otworzy film “Kandydaci Śmierci”, który swoją światową premierę miał w Konkursie Głównym Thessaloniki International Documentary Festival. To opowieść o przyjaźni, dojrzewaniu i byciu blisko, którą reżyser, Maciej Cuske, realizował przez blisko 20 lat.

“Kandydaci śmierci” , reż. Maciej Cuske

Wrocławski film otwarcia

23. edycję Millennium Docs Against Gravity we Wrocławiu rozpocznie się od niezwykłej podróży przez dorastanie. Kilkanaście lat temu Maciej Cuske, reżyser “Kandydatów śmierci” zabrał swojego syna i dwóch jego kolegów na wakacje, podczas których wspólnie nakręcili horror. Chciał w ten sposób odciągnąć chłopców od komputerów. Nie przypuszczał wtedy, że przerodzi się to w jedną z największych przygód jego życia i że razem stworzą nie tylko unikalną, ale z pewnością jedyną w swoim rodzaju serię horrorów zatytułowaną “Kandydaci Śmierci”. Dziś chłopcy mają prawie 30 lat. Bardzo się zmienili, a każdy z nich szuka własnej drogi. Wrocławski film otwarcia 23. MDAG to tym samym zapis ich filmowych przygód na przestrzeni kilkunastu lat. To film o nich samych, o dorastaniu, pytaniach, lękach i marzeniach, a przede wszystkim o potędze wieloletniej przyjaźni.

Gala otwarcia festiwalu odbędzie się 8 maja o 19:00 w kinie DCF, a po projekcji organizatorzy MDAG zapraszają na rozmowę z udziałem reżysera, a także bohaterów “Kandydatów Śmierci”.

Hasło 23. MDAG

Tegoroczne Millennium Docs Against Gravity odbywa się pod hasłem “Poszukiwania”. To podsumowuje ponad dwóch dekad rozwoju kina dokumentalnego, które polska publiczność może obserwować dzięki festiwalowi.

Hasło odnosi się zarówno do poszukiwania właściwej formy opowiadania o rzeczywistości (czyli nieodłącznej części pracy dokumentalistów i dokumentalistek) ale też do poszukiwania wiedzy o świecie, które charakteryzuje publiczność MDAG. To również poszukiwania wzajemnego zrozumienia i wspólnych wartości w czasach polaryzacji oraz niepewności pomiędzy twórcami filmów i ich odbiorcami. 

Pełny program festiwalu poznamy 16 kwietnia, a sprzedaż biletów rozpocznie się 23 kwietnia.

Piękny Wrocław – ogłoszenie wyników konkursu i otwarcie wystawy pokonkursowej w Muzeum Architektury we Wrocławiu

17 kwietnia o 16.00 Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza na uroczystość rozstrzygnięcia 33. edycji konkursu Piękny Wrocław na najlepszą realizację architektoniczną w latach 2023-2024. Ogłoszenie wyników konkursu połączone będzie z otwarciem wystawy pokonkursowej, prezentującej obiekty nagrodzone i wyróżnione. 

Piękny Wrocław to konkurs, w którym nagradzane są najlepsze budynki realizowane we Wrocławiu. Tegoroczna wystawa podsumowuje inwestycje ukończone w latach 2023-2024. Celem konkursu jest promowanie architektury Wrocławia i uhonorowanie szczególnie wartościowych dokonań twórczych w dziedzinie architektury. Głównym kryterium wyboru są walory architektoniczne, przestrzenne oraz funkcjonalno-użytkowe. 

W tym roku odbyła się 33. edycja tego konkursu. Jego organizatorem jest Prezydent Miasta oraz Towarzystwo Miłośników Wrocławia. 

Za lata 2023 –2024 przyznano nagrody w 5 kategoriach: 

MODERNIZACJA OBIEKTU HISTORYCZNEGO 

BUDYNEK MIESZKALNY JEDNORODZINNY 

BUDYNEK MIESZKALNY WIELORODZINNY 

BUDYNEK LUB OBIEKT UŻYTECZNOŚCI PUBLICZNEJ 

PRZESTRZEŃ PUBLICZNA 

Jury konkursu tworzyli: Dyrektor Wydziału Architektury i Zabytków Urzędu Miejskiego Wrocławia (Przewodniczący), Dyrektor Muzeum Architektury we Wrocławiu, przedstawiciele Towarzystwa Miłośników Wrocławia, osoba desygnowana przez Prezydenta Miasta, a także przedstawiciele oddziału wrocławskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich i Dolnośląskiej Okręgowej Izby Architektów RP.

O historii konkursu:

Początki konkursu „Piękny Wrocław” sięgają lat 60. XX wieku. W 1961 roku, z inicjatywy redakcji dziennika „Słowo Polskie” oraz przy współpracy lokalnych środowisk architektonicznych i budowlanych (wrocławskich oddziałów Stowarzyszenia Architektów Polskich i Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa), rozpisano po raz pierwszy plebiscyt „Mister Wrocławia”. Rok później do grona organizatorów dołączyło Towarzystwa Miłośników Wrocławia.

Regulamin konkursu był krótki i prosty:

– wybór najlepszego budynku dokonywany był spośród obiektów ukończonych i oddanych do użytku w ocenianym okresie;

– jury powołane przez TMW i redakcję „Słowa Polskiego” wyłaniało propozycje obiektów, które następnie prezentowano na łamach „Słowa”, poddając je ocenie czytelników;

– wyniki głosowania Wrocławian były podstawą werdyktu jury.

Pierwszym Misterem Wrocławia został Dom Naukowca wzniesiony przy placu Grunwaldzkim 15/21 według projektu Jadwigi Grabowskiej Hawrylak, Edmunda Frąckiewicza oraz Marii i Igora Tawryczewskich.

Po kilku pierwszych edycjach plebiscytu – przyjętych entuzjastycznie przez mieszkańców miasta – skończyła się dobra passa „Mistera Wrocławia”. W latach 1966 i 1973 nie wyłoniono laureatów. Nie przeprowadzono także plebiscytu w latach 1975–1977. Powrócono do tej tradycji dopiero w roku 1978. Wobec zaistniałej przerwy, jury postanowiło odstąpić od regulaminowych zasad i zakwalifikować do konkursu budynki mieszkalne powstałe w ciągu ostatnich kilku lat oraz budynki użyteczności publicznej wzniesione w ostatnim pięcioleciu. Po ogłoszeniu wyników „Mistera Wrocławia 1978”, plebiscyt ponownie zniknął z mapy wydarzeń miasta – tym razem na ponad dekadę. Konkurs reaktywowano w 1989 roku z inicjatywy Jana Paluchniaka, założyciela Klubu Budowniczych Wrocławia przy współpracy Urzędu Miejskiego oraz wrocławskiego oddziału SARP i PZiTB. Po czterech edycjach, w roku 1993, zmieniono jego tytuł na „Najpiękniejszy Budynek Roku”, poszerzając również zakres kwalifikowanych do oceny budynków.

W 2006 roku Prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz zdecydował o przejęciu organizacji konkursu przez urząd Miejski. Opracowano nowy regulamin i ustalono nowe kategorie obiektów kwalifikowanych odtąd do „Pięknego Wrocławia – konkursu na najlepszą realizację architektoniczną”. W XVI edycji, pierwszej po długiej przerwie, kapituła dla zachowania ciągłości przyjęła do oceny budynki z lat 2003–2005.

Piękny Wrocław 

GDZIE: Muzeum Architektury we Wrocławiu, ul. Bernardyńska 7

KIEDY: piątek, 17 kwietnia 2026 r., godzina 16.00

informacja prasowa