10. Jazztopad Festival Nowy Jork 2026

Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu we współpracy z Instytutem Kultury Polskiej w Nowym Jorku oraz Instytutem Adama Mickiewicza prezentuje 10. Jazztopad Festival Nowy Jork, od 17 do 21 czerwca 2026, Manhattan.

Festiwal zwraca uwagę na powiązania między jazzem, współczesną muzyką klasyczną, muzyką elektroniczną i innymi gatunkami muzyki bez granic.

„New York Times”

Jazztopad to festiwal o międzynarodowej renomie, z jasno określonym etosem, łączący głęboki szacunek dla tradycji i korzeni muzyki z progresywną wizją, która stanowi platformę dla tego, co współczesne i innowacyjne.

AllAboutJazz.com

Jazztopad, będący wzorem dla festiwali jazzowych, to żyzny grunt dla nowych zamówień i programów nastawionych na muzyczną przygodę.

„Down Beat”

W programie:

• Tomasz Dąbrowski NYC Quartet z Martą Sanchez, Lukiem Stewartem i Kweku Sumbrym (światowa premiera)
• SutariNova z gościem specjalnym Shahzadem Ismailym (premiera)
• DoYeon Kim z Johnem Hébertem, Satoshim Takeishim i gościnią specjalną Matyldą Gerber (światowa premiera)
• koncert domowy w Maqām Studio
• finał w Close Up

Koncerty odbędą się w Dizzy’s Club w Jazz at Lincoln Center, David Rubenstein Atrium w Lincoln Center, Maqām Studio i Close Up (Lower East Side).

Innowacyjny Jazztopad Festival powraca do Nowego Jorku na swoją dziesiątą edycję, która odbędzie się w dniach 17–21 czerwca 2026 roku. Tegoroczna odsłona to kamień milowy w historii jednego z najbardziej nowatorskich festiwali jazzowych w Europie i jego najdłużej działającego międzynarodowego satelity. 

Zapoczątkowany w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu, Jazztopad od dekady zaznacza swoją obecność w Stanach Zjednoczonych, proponując śmiałe programy, w tym premiery światowe oraz buduje etos autentycznej wymiany międzykulturowej. Edycja 2026 podtrzymuje ten standard. Składa się na nią pięciodniowy cykl wydarzeń w trzech miejscach na Manhattanie i – po raz pierwszy – w niedawno powstałym klubie jazzowym Close Up na Lower East Side, będącym kuźnią młodych wizjonerów. Tegoroczny festiwal we współpracy z Instytutem Kultury Polskiej w Nowym Jorku oraz Instytutem Adama Mickiewicza organizują dyrektorka NFM Olga Humeńczuk i dyrektor artystyczny Jazztopadu Piotr Turkiewicz, którzy ukształtowali w oparciu o ideę, że najlepsza muzyka improwizowana powstaje, kiedy artyści różnych tradycji spotykają się bez ustalonego scenariusza, bo i tak znajdą wspólny język.

Program na 2026 rok gromadzi polskich i amerykańskich muzyków oraz z międzynarodowy zespół, który dokona światowej premiery. Kontynuowana będzie tradycja kameralnych koncertów domowych odbywających się obok bardziej prestiżowych wydarzeń w Lincoln Center. Finałowy wieczór w Close Up – otwartym w 2024 roku miejscu spotkań rozwijającej się nowojorskiej społeczności jazzowej – sygnalizuje celowe poszerzenie oddziaływania festiwalu o nowy ekosystem sztuk performatywnych w mieście.

PROGRAM JAZZTOPAD FESTIVAL W NOWYM JORKU 2026

17 czerwca 2026

środa, 19.00 i 21.00

Dizzy’s Club at Jazz at Lincoln Center, 10 Columbus Circle, New York, NY

Tomasz Dąbrowski NYC Quartet feat. Marta Sanchez, Luke Stewart and Kweku Sumbry

Tomasz Dąbrowski – trąbka

Marta Sanchez – fortepian

Luke Stewart – kontrabas

Kweku Sumbry – perkusja

18 czerwca 2026

czwartek, 19.00

David Rubenstein Atrium at Lincoln Center, 1887 Broadway, New York, NY 10023

SUTARInova with special guest Shahzad Ismaily

Basia Songin – wokal, elektrobas, polski bęben

Kasia Kapela – wokal, skrzypce, polski bęben

Filip Zakrzewski – dub, fx, instrumenty elektroniczne

Shahzad Ismaily – gość specjalny

SutariNova to nowa, elektroniczna, inspirowana dubem konfiguracja uznanego polskiego tria wokalnego Sutari, którego nazwa pochodzi od litewskiego słowa oznaczającego „zgodność”. Nawiązanie do starożytnej, polifonicznej tradycji sutartinės stanowi fundament twórczości artystek. Założycielki Basia Songin i Kasia Kapela od dawna splatają polski i litewski materiał folkowy z gęstą harmonią wokalną i tradycyjnymi instrumentami. Tutaj, wraz z producentem Filipem Zakrzewskim, wkraczają na terytorium elektroniki i dubowych brzmień. Ich gość specjalny, Shahzad Ismaily, to jeden z najważniejszych nowojorskich multiinstrumentalistów – muzyk pakistańskiego pochodzenia, który wystąpił na blisko czterystu płytach i współpracował z takimi artystami, jak Marc Ribot i Lou Reed. Jego album Love in Exile z 2023 roku, nagrany z Arooj Aftab i Vijayem Iyerem, otrzymał nominację do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy Album Jazzu Alternatywnego. Instrument, na którym Ismaily zagra, nie został jeszcze potwierdzony – co, biorąc pod uwagę, że artysta gra równie biegle na gitarze basowej, gitarze, syntezatorze, akordeonie, flecie i zestawie perkusyjnym, daje mu znaczny zakres możliwości, a publiczności – element zaskoczenia.

19 czerwca 2026

piątek, 18.00

Maqām Studio, New York, NY

House Concert with Festival Artists

Tradycja Jazztopadu: koncert domowy w intymnej atmosferze oferuje możliwość nieformalnego spotkania artystów festiwalowych z publicznością poza konwencjonalną przestrzenią sceny głównej.

 20 czerwca 2026

sobota, 19.00

David Rubenstein Atrium at Lincoln Center, 1887 Broadway, New York, NY 10023

DoYeon Kim, John Hébert, Satoshi Takeishi; special guest: Matylda Gerber

DoYeon Kim – gayageum

John Hébert – kontrabas

Satoshi Takeishi – perkusja

Matylda Gerber – saksofon (gościni specjalna)

Nowy międzynarodowy zespół pod wodzą DoYeon Kim, to niezwykła grupa improwizatorów, którzy przedstawią światową premierę w David Rubenstein Atrium. DoYeon Kim – pierwsza wirtuozka gayageum przyjęta na studia magisterskie w New England Conservatory i Berklee Global Jazz Institute, nominowana do nagrody Grammy (2018), stypendystka Van Lier Fellowship (2023) i laureatka nagrody Next Jazz Legacy (2025) – wydała swój debiutancki album Wellspring w wytwórni TAO Forms w maju 2026 roku. Wśród jej współpracowników znajdują się Mark Dresser, Kris Davis, Tyshawn Sorey, Anna Webber i Peter Evans. Tym razem artystka spotka się na scenie z dwoma niezwykle zaangażowanymi muzykami. Kontrabasista John Hébert urodził się w Nowym Orleanie, a od 1995 roku mieszka w Nowym Jorku. Działał między innymi z pianistami Andrew Hillem i Fredem Herschem, a jego charakterystyczne interpretacje zyskały uznanie w ankiecie krytyków „DownBeat” w kategorii wschodząca gwiazda – kontrabasista. Perkusista Satoshi Takeishi pochodzi z Mito w Japonii, studiował w Berklee, cztery lata spędził w Kolumbii, a od 1991 roku mieszka w Nowym Jorku. Zajmuje się muzyką świata, jazzem, współczesną muzyką klasyczną i eksperymentalną muzyką elektroniczną. Występował z takimi artystami, jak Anthony Braxton, Ray Barretto, Dhafer Youssef i Lalo Schifrin. Polska saksofonistka Matylda Gerber dołączy do tria jako gościni specjalna, wnosząc nieoczywiste brzmienia i dopełniając zespołową interakcję w programie zbudowanym na nowych kompozycjach Kim — utworach pomyślanych tak, aby płynnie przechodzić z materiału zapisanego do otwartej improwizacji, wysuwając na pierwszy plan głos każdego wykonawcy i jednocześnie budując atmosferę wspólnego słuchania.

21 czerwca 2026

niedziela, 19.30, 21.00, 22.30

Close Up, 154 Orchard Street, New York, NY 10002

Finał Festiwalu

Tomasz Dąbrowski – trąbka

Henry Fraser – kontrabas

John Starks – perkusja/elektronika

Yvonne Rogers – pianino

Solomon Gottfried – kontrabas

Dziesiąta edycja Jazztopad NYC zakończy się w Close Up – klubie jazzowym prowadzonym przez artystów przy 154 Orchard Street na Lower East Side. Został otwarty w 2024 roku i szybko stał się centralnym punktem spotkań nowego pokolenia nowojorskich wykonawców i słuchaczy jazzu. W Close Up zatarciu ulegają tradycyjne hierarchie, co stanowi naturalne rozwinięcie wartości Jazztopadu – dzięki temu powstaje atmosfera intymności, wspólnotowości i otwartości estetycznej. Festiwal zagości tu po raz pierwszy, rozszerzając swoją obecność w centrum miasta i łącząc polsko-amerykańską misję programową z miejscem powstałym jako wyraz takiego samego etosu artystycznego ryzyka i odkrywania.

O FESTIWALU JAZZTOPAD

Jazztopad Festival jest organizowany przez Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego (NFM) we Wrocławiu pod kierownictwem artystycznym Piotra Turkiewicza i dyrektorki NFM Olgi Humeńczuk. Od pierwszej amerykańskiej edycji prezentuje zamówione światowe premiery, współpracę międzykulturową oraz jedne z najbardziej śmiałych programów muzyki improwizowanej. Nowojorska odsłona festiwalu jest organizowana w kooperacji z Instytutem Kultury Polskiej w Nowym Jorku oraz Instytutem Adama Mickiewicza.

informacja prasowa

Rozpoczyna się XXXV Festiwal „Maj z Muzyką Dawną”!

 Dziś koncert „Spanish Night” rozpocznie się jubileuszowa edycja festiwalu „Maj z Muzyką Dawną", jednego z najważniejszych wydarzeń poświęconych wykonawstwu historycznemu na Dolnym Śląsku. Edycja wrocławska potrwa do 24 maja we Wrocławiu. Kolejne odsłony festiwalu zaplanowano w dniach 30-31 maja w Strzelinie i Żórawinie. Festiwal łączy najwyższy poziom artystyczny z misją edukacyjną, tworząc przestrzeń spotkania tradycji, historii i współczesnej wrażliwości muzycznej.

XXXV Festiwal „Maj z Muzyką Dawną” to jubileuszowa edycja jednego z najważniejszych wydarzeń poświęconych wykonawstwu historycznemu na Dolnym Śląsku, która odbędzie się w dniach 19–24 maja we Wrocławiu oraz 30–31 maja w regionie dolnośląskim. Festiwal łączy najwyższy poziom artystyczny z misją edukacyjną, tworząc przestrzeń spotkania tradycji, historii i współczesnej wrażliwości muzycznej.

Tegoroczną edycję „Maja z Muzyką Dawną” zainauguruje wyjątkowy koncert pt. „Spanish Night” z udziałem wybitnego gitarzysty Krzysztofa Meisingera i kwartetu smyczkowego Prima Vista. Kolejne dni przyniosą recital organowy Bartosza Rzymana na zabytkowych organach Englera, premierowy program Jacka Kowalskiego poświęcony Bolesławowi Chrobremu z okazji 1000-lecia Królestwa Polskiego, wykład muzykologiczny Marka Dyżewskiego pt. „Duchowość epoki Bacha w obrazach i pieśniach” oraz koncert „Na Styku Kultur” w wykonaniu Zespołu ROCAL FUZA i Zespołu Wokalnego  HAERI, prezentujący muzykę dawną i tradycyjną Europy i Gruzji.

Uroczystym zwieńczeniem Festiwalu będzie wykonanie oratorium „Mesjasz” Georga Friedricha Händla w interpretacji Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. W Strzelinie i Żórawinie w ramach festiwalowego programu usłyszymy natomiast duet Duo Des Rêveurs, który wykona utwór pt. „Lascia ch’io [suoni per voi]”.

Program festiwalu - pod tym linkiem

informacja prasowa

Patroni Roku 2027

6 maja br. Senat Rzeczypospolitej Polskiej podjął uchwały ustanawiające patronów 2027 roku, po raz kolejny wyróżniając postaci oraz zjawiska ważne dla polskiej historii, kultury oraz życia społecznego. Zgodnie z decyzją Izby rok 2027 będzie obchodzony jako Rok: Antoniego Patka, Magdaleny Abakanowicz, Andrzeja Wróblewskiego, ks. Franciszka Blachnickiego oraz Świadomości i Bezpieczeństwa Informacyjnego.

W 2027 roku przypada 215. rocznica narodzin oraz 150. rocznica śmierci Antoniego Patka – uczestnika powstania listopadowego odznaczonego Krzyżem Virtuti Militari, emigranta politycznego, a zarazem jednego z najbardziej niezwykłych przedsiębiorców XIX wieku. Po upadku powstania  – jak wielu innych polskich żołnierzy i przedstawicieli inteligencji – musiał opuścić kraj. Przebywając poza ojczyzną, zaangażował się w pomoc polskim uchodźcom i współtworzył punkty etapowe ułatwiające im dotarcie na Zachód. Założona przez niego manufaktura zegarmistrzowska nie tylko zdobyła międzynarodową renomę, a jej wytwory stały się symbolem luksusu, ale była ściśle powiązana z ideą podtrzymywania tożsamości narodowej – miejscem spotkań Polaków oraz symbolem ich obecności w Europie.

W gronie patronów znalazła się Magdalena Abakanowicz – pionierka nowoczesnej rzeźby i twórczyni oryginalnego, rozpoznawalnego na całym świecie języka artystycznego, znana z unikatowych form przestrzennych zwanych „abakanami”. Senatorowie postanowili docenić niezwykłą wyobraźnię i odwagę twórczą artystki,  której dzieła zrewolucjonizowały postrzeganie tkaniny artystycznej oraz rzeźby. „Monumentalne kompozycje Magdaleny Abakanowicz stanowią poruszającą refleksję nad kondycją człowieka, jego tożsamością, samotnością oraz relacjami z ludźmi”. W uchwale podkreślili jej zasługi jako pedagoga i mentorki wielu pokoleń artystów, a także ambasadorki polskiej sztuki na świecie.

Magdalena Abakanowicz, 1969

W 2027 roku przypada 100. rocznica urodzin i 70. rocznica tragicznej śmierci Andrzeja Wróblewskiego – jednego z najwybitniejszych artystów ukazujących tragedię II wojny światowej oraz doświadczenia lat powojennych. „W trakcie trwającej niespełna dwanaście lat aktywności twórczej osiągnął kunszt portretowania społecznych nastrojów, fizjonomicznych typów, tworzenia przenikliwych charakterystyk grup i jednostek,  oddających historyczne uwarunkowania i realia mające miejsce nie tylko w powojennej Polsce. (…) Poszukując formuły własnego realizmu – zaangażowanego, bezpośredniego, naświetlającego społeczne kontrasty – podejmował heroiczne próby stworzenia wizualnego języka współczesności”. Uchwała przypomina, że w dzisiejszym świecie pełnym konfliktów i okrucieństwa, malarstwo Wróblewskiego pozostaje niezmiernie aktualne i ważne.

Andrzej Wróblewski, "Autoportret z odbiciem w szybie", ok. 1950, fotografia czarno-biała 5,2 x 8,4 cm, fot. dzięki uprzejmości Fundacji Andrzeja Wróblewskiego

Senat uhonorował również Franciszka Blachnickiego – kapłana katolickiego, patriotę,  twórcę Ruchu Światło-Życie, który odegrał ważną rolę w kształtowaniu postaw religijnych i społecznych w Polsce. Senatorowie docenili jego bezwarunkowe oddanie się służbie bliźniemu, Kościołowi i Ojczyźnie i przypomnieli, że tworzone przez niego dzieła, ukształtowały – i wciąż kształtują – sumienia i postawy wielu pokoleń Polaków.

Ks. Franciszek Blachnicki

Wybór patronów roku to nie tylko forma upamiętnienia wybitnych jednostek, ale i zwrócenie uwagi na aktualne wyzwania społeczne. Z tego względu Senat ustanowił 2027 rok Rokiem Świadomości i Bezpieczeństwa Informacyjnego, dostrzegając rosnące zagrożenia związane z dezinformacją, manipulacją czy cyberatakami oraz potrzebę rzetelnej informacji, odporności cyfrowej oraz działań edukacyjnych służących rozwijaniu kompetencji medialnych, cyfrowych i informacyjnych obywateli. Senatorowie podkreślili konieczność wspólnej odpowiedzialności za budowanie społeczeństwa świadomego zagrożeń i zdolnego do odpowiedzialnego i bezpiecznego korzystania z informacji i technologii cyfrowych.

informacja prasowa, źródło strona Senatu RP

23. MDAG | znamy zwycięzcę Grand Prix Dolnego Śląska!

 Jury wrocławskiej edycji 23. Millennium Docs Against Gravity już po raz piętnasty przyznało Grand Prix Dolnego Śląska. Nagroda Marszałka Województwa Dolnośląskiego dla reżysera najlepszego filmu, wyłonionego spośród dwunastki startującej w Konkursie Głównym, wynosi 5000 euro.

Grand Prix Dolnego Śląska 23. edycji Millennium Docs Against Gravity 

„Bugboy”, reż. Lucas Paleocrassas

Za opowieść, która zostaje z widzem na długo. Opowieść czułą, zabawną, wzruszającą i zaskakująco prawdziwą. To film, który przypomina, że przyjaźń jest wartością wykraczającą daleko poza świat ludzi; że dorastanie jest procesem trudnym, lecz jednocześnie koniecznym i pięknym, a wokół nas istnieją relacje, których obecności często nawet nie dostrzegamy. 

Za swoją prostotę, dzięki której staje się dziełem uniwersalnym, wielowarstwowym i wyjątkowo mądrym.

Za to, że szeptem podpowiada nam: bądźmy cierpliwi, bo każda zmiana przychodzi o właściwej porze i w swoim czasie, gdy jesteśmy naprawdę gotowi, aby rozwinąć skrzydła. 

Dla Lucasa Paleocrassasa, twórcy filmu „Bugboy”.

Za pokazanie, jak nie spłoszyć niewinności i dzikości oraz jak podążać tropem za czymś nieuchwytnym tak, aby nasze własne ślady były jedynie wzorem na śniegu, który choć na chwilę daje komuś poczucie bezpieczeństwa.

Za piękno relacji – międzyludzkich, ale też tych cichszych, między człowiekiem a otaczającym go światem, który bohaterowie obserwują z niemal sakralną czułością.

Dla Vincenta Muniera, twórcy filmu „Pieśni lasu”.

Wyróżnienie 23. edycji Millennium Docs Against Gravity

Za przejmujące piękno – zarówno wizualne, utkane z niemal malarskich obrazów natury, jak i dźwiękowe dzięki muzyce, która nie ilustruje obrazu, lecz oddycha razem z nim, pozostając w organicznej symbiozie.

Jury obradowało w składzie:

Przemek Corso – pisarz, scenarzysta, lektor, nagradzany autor bajek dla dzieci z serii „Opowieści z Białej Doliny”. Jego powieść „Serca twego chłód” doczekała się kontynuacji komiksowej i stała się podwalinami do zbudowania świata „Marysi i cienia”. Redaktor naczelny „Dolnośląskiego Magazynu Pokładowego”, a także głos Kolei Dolnośląskich (zapowiada 720 stacji w całym regionie). 

Joanna Gniady – ilustratorka i artystka wizualna, doktor nauk humanistycznych. Współpracuje z czasopismami, wydawnictwami i instytucjami kultury na całym świecie. Rysowała m.in. dla Opery Narodowej w Paryżu, „The Guardian”, Netflixa i Rizzoli. Uwielbia gubić się w muzeach i cierpi na ear-racjonalny lęk przed Van Goghiem.

Aleksandra Mazoń – aktorka, reżyserka, scenarzystka, lektorka, audiodeskryptorka – artystka, która z równą uważnością słucha rytmu teatru, jak i wewnętrznych oddechów kina. Jej filmy „Raz, Dwa, Trzy”, „Lalka i Beckett” i nagradzane „Lato” podbiły festiwale w Polsce i za granicą. Twórczyni docenionych spektakli, związana z Wrocławskim Teatrem Lalek. Od wielu lat konsekwentnie buduje własny, poruszający język sztuki.

Millennium Docs Against Gravity potrwa jeszcze do niedzieli. Kino DCF zaprasza na blisko 40 festiwalowych, weekendowych projekcji. Bilety można kupować online na mdag.pl oraz w kasach i na stronie internetowej Dolnośląskiego Centrum Filmowego.

informacja prasowa

Znamy zwycięzców 23. festiwalu Millennium Docs Against Gravity

Najbardziej wyczekiwany wieczór 23. edycji Millennium Docs Against Gravity już za nami. Nagrody dla najlepszych filmów dokumentalnych zostały rozdane. 14 maja w warszawskim Teatrze Dramatycznym odbyła się uroczysta Gala wręczenia nagród MDAG. Grand Prix – Nagroda Banku Millennium trafiła do filmu „Córki góry”, reż. Biljana Tutorov i Petar Glomazić.

W Konkursie Głównym 12 filmów dokumentalnych z całego świata walczyło o Grand Prix – Nagrodę Banku Millennium, Nagrodę FIPRESCI, Nagrodę za Najlepsze Zdjęcia i Nagrodę za Najlepszy Montaż w Warszawie oraz nagrody lokalne we Wrocławiu, Katowicach, Gdyni, Poznaniu i Bydgoszczy.

Nagroda Prezydenta Miasta Gdyni trafiła do filmu „Mariinka”, reż. Pieter-Jan de Pue Nagrodą Wolności ufundowaną przez Miasto Poznań także został wyróżniony film „Mariinka”, reż. Pieter-Jan de Pue, a BYDGOSZCZ ART.DOC AWARD otrzymał film „Bugboy”, reż. Lucas Paleocrassas. 15 maja poznamy zwycięzców Grand Prix Dolnego Śląska (Wrocław) oraz Nagrody Publiczności Województwa Śląskiego (Katowice).

W Konkursie Głównym 23. Millennium Docs Against Gravity o Grand Prix – Nagrodę Banku Millennium w wysokości 10000 euro walczyło 12 filmów. Zwycięzcę wyłoniło jury w składzie: Talal Derki, Lea Glob oraz Jessica Hargrave. Zwyciężyły: „Córki góry” reż. Biljana Tutorov, Petar Glomazić.

Uzasadnienie: Film przenosi nas do magicznego świata – wybranej samotności dzielonej przez ciotkę i jej siostrzenicę, na nowo ukazując piękno rodzinnych więzi w urzekającym naturalnym krajobrazie i wiejskiej tradycji pełnej miłości oraz cierpliwości. Tę samą cierpliwość okazują sami twórcy filmu, którzy w ciszy obserwowali i uchwycili każdy subtelny detal historii opowiadającej o ponownym zjednoczeniu człowieka z naturą, o wielowymiarowym obrazie siostrzeństwa, dojrzewania oraz głębokiej, twórczej roli, jaką natura i rodzina odgrywają w kształtowaniu tego, kim jesteśmy.

Wyróżnienie: „Lis i różowy księżyc”, reż. Mehrdad Oskouei, Soraya Akhlaghi

Uzasadnienie: Za piękny portret młodej afgańskiej artystki, który pozwolił nam lepiej zrozumieć nadzieję, opór i przetrwanie.

WARSZAWA: KONKURS GŁÓWNY. NAGRODA ZA NAJLEPSZY MONTAŻ

Poza główną nagrodą Konkursu Głównego jury, po raz pierwszy, wręczyło Nagrodę za Najlepszy Montaż. Spośród montażystek i montażystów filmów nominowanych w Konkursie Głównym został wyłoniona_y zwyciężczyni_ zwycięzca. Wysokość nagrody wynosi 2000 euro.

Zwycięzca: „O czasie i wodzie” reż. Sara Dosa, montaż: Erin Casper, Jocelyne Chaput, Mark Harrison

Uzasadnienie: Emocjonalnie poruszające przesłanie skierowane do przyszłości, przekształcające wspomnienia budowane przez oczy, wodę i kamień w wizualną formę. Przeplatając warstwy rodzinnego dziedzictwa i historii klimatu, film przedstawia lodowce zarówno jako formy, jak i bohaterów – kształtowanych przez czas i przez człowieka – przepełnionych nieustającą nadzieją na możliwość zmiany.

WARSZAWA: KONKURS GŁÓWNY. NAGRODA ZA NAJLEPSZE ZDJĘCIA

Nagroda za najlepsze zdjęcia trafiła do autorki/autora najlepszych zdjęć jednego z filmów Konkursu Głównego. Wysokość nagrody to 2000 euro.

Zwycięzca: „Bez końca” reż. Michał Marczak, zdjęcia: Michał Marczak

Uzasadnienie: Balansując między rozległą panoramą rzeki a wewnętrznymi warstwami umysłu pogrążonego w żałobie ojca, zdjęcia w tym filmie przekazują przesłanie łączące intymność przekonań bohatera z ogromem natury i jej siłą.

WARSZAWA: KONKURS GŁÓWNY. NAGRODA FIPRESCI

Po raz pierwszy na festiwalu MDAG została wręczona nagroda Międzynarodowej Federacji Krytyków Filmowych FIPRESCI. Trzyosobowe jury, złożone z krytyków i krytyczek w składzie: Bartolomé Armentano, Igor Anjelkov i Sylwia Szostak wybrało zwycięzcę, spośród kandydatów nominowanych w Konkursie Głównym.

Zwycięzca: „Lis i różowy księżyc”, reż. Mehrdad Oskouei, Soraya Akhlaghi

Uzasadnienie: Nagrodzony dziś film przypomina nam o jednej z najważniejszych funkcji filmu dokumentalnego – o jego zdolności do reagowania na rzeczywistość, zadawania trudnych pytań i zmuszania nas do refleksji nad światem, w którym żyjemy.

W ostatnich miesiącach bardzo dużo mówi się o relacji między polityką a kinem. Podczas gali otwarcia Millennium Docs Against Gravity dyrektor artystyczny festiwalu podkreślał, że kino dokumentalne ma pełne prawo mówić o współczesnych problemach  –  nawet jeśli przez niektórych będzie to odczytywane jako polityczny statement. Podobny głos wybrzmiał także podczas tegorocznego festiwalu w Cannes, gdzie przewodniczący jury Park Chan-wook mówił o tym, że nie da się oddzielić sztuki filmowej od polityki i współczesnej rzeczywistości, w której powstaje kino.

Nagrodzony film doskonale wpisuje się w tę debatę. Nie ucieka od politycznego kontekstu, ale jednocześnie nigdy nie traci z pola widzenia człowieka  –  jego emocji, godności i prawa do walki o własne życie. To właśnie w tym połączeniu tkwi jego ogromna siła. Film staje się tutaj nie tylko świadectwem współczesnej rzeczywistości, ale także przestrzenią budowania empatii i uświadamiania potrzeby zmiany.

To historia, którą ludzie powinni dziś usłyszeć szczególnie mocno – także tutaj, w Polsce, w momencie, gdy kwestie uchodźcze pozostają jednym z najważniejszych tematów społecznych i politycznych. Ten film przypomina nam, że za debatami, statystykami i nagłówkami zawsze stoją konkretni ludzie oraz ich doświadczenia.

informacja prasowa

Nagrodę przyznajemy za odwagę, humanizm i wyjątkową siłę filmowego języka. Za kino, które nie tylko opowiada o świecie, ale realnie pomaga go lepiej zrozumieć

Dzień Dziecka w NFM

Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu zaprasza wszystkie dzieci i ich rodziny na Dzień Dziecka w NFM. Tegoroczne obchody tego wyjątkowego święta odbędą się 31 maja i wypełnią przestrzenie instytucji bogatym programem, który połączy zabawę z odkrywaniem świata dźwięków w niepowtarzalnej atmosferze.

Na tę okazję przygotowana została różnorodna oferta warsztatów i koncertów dostosowanych do wieku uczestników – od niemowląt po starsze grupy. Wśród propozycji znalazły się zajęcia rozwijające naturalną potrzebę kontaktu z muzyką poprzez śpiew, ruch i bliskość, takie jak Pośpiewaj mi mamo, pośpiewaj mi tato czy TuliMY, w których dzieci i opiekunowie wezmą udział w działaniach budujących relacje i wrażliwość muzyczną. Program obejmuje także wydarzenia łączące muzykę ze słowem, takie jak Dawno, dawno temu... Bajki dźwiękiem pisane. Podczas niecodziennego spotkania z literaturą dziecięcą w mistrzowskim wydaniu najpiękniejsze i najbardziej lubiane utwory Juliana Tuwim, Jana Brzechwy, a także inne klasyczne teksty, które od pokoleń bawią i wzruszają najmłodszych oraz dorosłych, ożyją na scenie w znakomitej interpretacji aktorskiej Marka Kocota. Narracji towarzyszyć będzie muzyka fortepianowa na żywo, subtelnie budująca nastrój i podkreślająca charakter opowieści. Wspólne słuchanie stanie się okazją do międzypokoleniowego spotkania ze sztuką. Nie zabraknie również aktywności angażujących dzieci w bezpośrednie odkrywanie – podczas spotkania Gdzie mieszkają dźwięki? zostaną im zaprezentowane różne instrumenty, ich kształty, budowa i brzmienie. Na zajęciach Body Percussion zaś własne ciała uczestników się w nie zamienią. Ciekawi świata muzyki dowiedzą się, Co w szafie piszczy?, poznając budowę i zakres brzmienia organów.

Dzień Dziecka w foyer Narodowego Forum Muzyki

Przez cały ten czas w foyer NFM będą trwały odprężające i wyciszające minikoncerty Fermata. Najmłodsi mogą również wziąć udział w zajęciach gordonowskich opartych na naturalnym procesie rozwoju muzycznego poprzez rytm, ruch i improwizację. Nie zabraknie także strefy animacji, kącika czytelniczego oraz miejsca do relaksu – każdy znajdzie coś dla siebie!

Ukoronowaniem święta stanie się koncert finałowy 17. Leo Festiwalu, czyli Piotruś i Wilk – bajka symfoniczna w wykonaniu NFM Orkiestry Leopoldinum i Zbigniewa Zamachowskiego. Koncert ten otworzą przygotowane dla dzieci utwory autorstwa Jana Krutula w wykonaniu chórów dziecięcych NFM oraz NFM Orkiestry Leopoldinum. Znajdzie się też okazja do wspólnego muzykowania w Chórze Melomana podczas Bajek, które łączą pokolenia. Ta wyjątkowa muzyczna podróż zabierze wszystkich do świata najpiękniejszych dziecięcych melodii – pełnych magii, wzruszeń i radości.

Wszystkie te atrakcje będą mieć formę przyjaznej zabawy, która nie tylko dostarczy dzieciom mnóstwa radości, ale także wesprze ich rozwój poprzez kontakt ze sztuką. Każda aktywność została starannie dostosowana do wieku uczestników, a wydarzenia poprowadzą doświadczeni edukatorzy i artyści. Na część zajęć wstęp jest bezpłatny. Wydarzenie zostało objęte Patronatem Honorowym Prezydenta Miasta Wrocławia.

Partnerem Programu Dzień Dziecka w NFM jest ORLEN Art & Science.

Szczegółowe informacje dostępne są online.

Zachęcamy do wspólnego świętowania – przeżyjmy to razem!

Zespół NFM

informacja prasowaq

Nowy sezon artystyczny 2026/2027 w Operze Narodowej

Teatr Wielki - Opera Narodowa otwiera sezon 2026/2027 pod hasłem Nowe przestrzenie sztuki - programem, który łączy odważne premiery z szacunkiem dla wielkiej tradycji. Program wzbogacą artyści światowej klasy jak m.in.: Pierre Dumoussaud, Lydia Steier, Christof Loy, Malin Byström, Benjamin Grosvenor oraz Jakub Józef Orliński. Na scenie zaprezentowane zostanie jedenaście premier, m.in. Matki Chersonia, Coppèlia, Czarodziejska Góra i Salome oraz siedemnaście cenionych tytułów repertuarowych; rozbudowany cykl Koncerty Symfoniczne a koprodukcje z czołowymi scenami podkreślają międzynarodowy charakter sezonu. Więcej spektakli oznacza lepszą dostępność biletów i nowe możliwości spotkania ze sztuką – od poruszających dramatów współczesnych po liryczne arcydzieła baletu i opery.

Jedenaście nowych premier stanowi oś programu przyszłego sezonu i jego najbardziej wyczekiwaną część. Uzupełni je siedemnaście tytułów repertuarowych, które widownia instytucji doceniła w poprzednich sezonach.

Jesteśmy marką, która istnieje od ponad dwustu lat i jest zobowiązaniem, by kontynuować najlepsze tradycje związane z tym miejscem oraz by je rozwijać w duchu zarówno postępu, jak i poszanowania historii – podsumowuje misję instytucji Boris Kudlička, dyrektor Teatru Wielkiego - Opery Narodowej.

Nowe przestrzenie sztuki – rzeczywiste i symboliczne

W nadchodzącym sezonie TWON stawia na uznanych twórców z Polski i zagranicy – ich artystyczne poszukiwania i interpretacje podejmują aktualne bolączki współczesnego świata.

Głęboko przemyślany wybór tytułów obejmuje zarówno klasykę, jak i dzieła współczesne. Pokazuje różnorodność optyk i dramaturgicznej wrażliwości. Prezentuje szeroką rozpiętość stylistyczną i tematyczną. Będziemy mówić o presji władzy, izolacji społecznej i pożądaniu. Czasem z happy endem, wiele razy bez – dodaje.

Premiery i koprodukcje

Matki Chersonia, Maxim Kolomiiets (październik 2026)

Jednym z najbardziej wyczekiwanych projektów jest spektakl Matki Chersonia.

„Nie przyzwyczajajcie się do naszego cierpienia” – apelowała w 2024 roku Ołena Zełenska, przypominając światu o toczącej się wojnie w Ukrainie. Ta wyczekiwana przez publiczność opera jest odpowiedzią na to wezwanie. Libretto George Branta dokumentuje historię ukraińskich kobiet, które przebyły tysiące kilometrów, by uwolnić swoje dzieci uwięzione przez władze rosyjskie. Utwór powstał na zamówienie Teatru Wielkiego - Opery Narodowej oraz Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Reżyserii podjęła się Barbara Wysocka, która zmierzyła się z przejmującym i aktualnym tematem, w którym nie zabraknie nadziei na lepsze jutro.

Czarodziejska  góra, Paweł Mykietyn (listopad 2026)

W pracy nad operą inspirowaną dziełem Tomasza Manna uczestniczyła grupa wybitnych twórców: librecistka Małgorzata Sikorska‑Miszczuk, kompozytor Paweł Mykietyn, rzeźbiarz Mirosław Bałka oraz reżyser Andrzej Chyra. Czarodziejska Góra to opowieść o dojrzewaniu do śmierci i próba postawienia diagnozy współczesnemu światu. Spektakl powstał w koprodukcji z Festiwalem Malta i Nowym Teatrem.

Salome, Richard Strauss (listopad 2026)

Zaproszenie do współpracy w tym sezonie przyjął także Claus Guth – niemiecki reżyser obecny od lat na najważniejszych scenach operowych świata, laureat International Opera Awards w kategorii Reżyser Roku 2025. Jego Salome (koprodukcja z Metropolitan Opera

w Nowym Jorku i Teatro Real w Madrycie) to próba pokazania Straussa w nowatorskim ujęciu.

Coppélia, Léo Delibes (grudzień 2026)

Coppélia będzie popisem talentu tancerzy Polskiego Baletu Narodowego. Utwór skomponowany przez Léo Delibesa, w choreografii Manuela Legrisa, to klasyka gatunku i idealny spektakl familijny.

Katia Kabanowa, Leoš Janáček (styczeń 2027)

Tytułowa Katia to postać rozdarta między moralnością a pożądaniem. Bohaterka tragiczna ustawiona w centrum operowej dramaturgii. Gdzie przebiega granica między koniecznością dostosowania się a rygorystycznymi normami społecznymi? Te pytania przed widzami postawi reżyser Kornél Mundruczó, tworzący w operze, teatrze dramatycznym i filmie.

Ślonskie gołymbie, Łukasz Godyla (marzec 2027)

Reżyserka Anna Hop podjęła się kontynuacji cyklu o różnorodności etnicznej w Polsce. Po artystycznych interpretacjach wokół Kaszub (Wòlô Bòskô), czas na Śląsk i Ślonskie gołymbie. Kameralny spektakl powstaje we współpracy z Muzeum Historii Polski.

Kreacje 19 - warsztat choreograficzny (styczeń 2027)

Każdego roku nasi artyści biorą w swoje ręce przygotowanie nowych miniatur choreograficznych, zarówno od strony twórczej oraz produkcyjnej i realizatorskiej.

Warsztaty choreograficzne są nieodłącznym elementem życia zespołów baletowych.

Głos ludzki, Francis Poulenc i Oczekiwanie, Arnold Schönberg (marzec 2027)

Bohaterkami monodramów Głos ludzki (tragedia liryczna w jednym akcie) i Oczekiwanie (monodram w jednym akcie i czterech scenach) są kobiety próbujące odnaleźć stabilizację i posklejać rozsypujący się świat uczuć. Obie jednoaktówki przygotowuje Christof Loy, rozchwytywanych i nagradzany reżyser, dwukrotny laureat International Opera Award (w kategorii Najlepszy Reżyser 2017 i 2024). Spektakl powstał w koprodukcji z Teatro Real z Madrytu. Dopełnieniem wieczoru będzie badanie teatralno-poetyckie pt. Another Silence w wykonaniu Mai Ostaszewskiej i Christofa Loy.

Poławiacze pereł, Georges Bizet (kwiecień 2027)

Ersan Mondtag miał już okazję pracować w Polsce, w Teatrze Starym w Krakowie. Artysta interdyscyplinarny, łączy w swojej praktyce reżyserię, scenografię, kostiumografię i choreografię. Bliska mu jest tradycja niemieckiego ekspresjonizmu, ale także zwrot w stronę popkultury. W Warszawie, w koprodukcji z Wiener Staatsoper, zaprezentowana zostanie jego wizja inscenizacji utworu Bizeta pt. Poławiacze pereł. Rozgrywająca się na Cejlonie opera opowiada o wystawionej na próbę przyjaźni króla poławiaczy pereł Zurgi i myśliwego Nadira.

Piękno i ironia (maj 2027)

Piękno i ironia to tryptyk baletowy, w którym wybitni tancerze Polskiego Baletu Narodowego zaprezentują dwie nowe choreografie Katarzyny Kozielskiej i Eyala Dadona oraz uwielbiany na całym świecie balet Kaktusy Alexandra Ekmana.

Opowieści Hoffmanna, Jacques Offenbach (czerwiec 2027)

Amerykańska reżyserka Lydia Steier nad Wisłą zaprezentuje swoją artystyczną interpretację Opowieści Hoffmanna. Opera z muzyką Jacques’a Offenbacha, do libretta Jules’a Barbiera

i Michela Carrégo opartego na opowiadaniach E.T.A. Hoffmanna. Pisarz był jednym z najbardziej oryginalnych, choć pozostającym na marginesie głównego nurtu, przedstawicielem niemieckiego romantyzmu początku XIX wieku. Opera została skomponowana w 1880 roku i do dziś wzbudza emocje, rozśmiesza i skłania do refleksji. Spektakl to koprodukcja z Staatsoper Unter den Linden w Berlinie.

Repertuar

W sezonie 2026/2027 na scenie Teatru Wielkiego - Opery Narodowej nie zabraknie cenionych i lubianych tytułów z poprzednich lat. Wróci Tosca, czyli klasyczna historia miłosna w nowej odsłonie Barbary Wysockiej. W repertuarze znajdą się również uznane produkcje, takie jak wielokrotnie nagradzana Madame Butterfly czy Król Roger, w reżyserii Mariusza Trelińskiego.

Wrócą także premiery z 2025 roku – Barbara Wiśniewska zaprezentuje ponownie historię powojennej odbudowy Warszawy (Najlepsze miasto świata. Opera O Warszawie), Marek Weiss verdiowskiego Falstaffa a Barbara Wysocka swoją inscenizację Romea i Julii Gounoda. Po raz kolejny będzie można zobaczyć futurystyczną wizję reżyserki Agnieszki Smoczyńskiej, czyli spektakl Simon Boccanegra.

Z zapowiadanych w poprzednim sezonie projektów czekają nas jeszcze Urojenia z muzyką Karola Szymanowskiego (premiera w czerwcu 2026). Spektakl Izadory Weiss łączy dwie kobiece postacie – Roksanę z Króla Rogera i Virginię Woolf – w poetyckiej medytacji nad kobiecością, samotnością i pamięcią. Z klasycznych propozycji baletowych w repertuarze znajdziemy także Giselle, Don Kichota, Draculę oraz wychwalanego przez recenzentów Prometeusza.

Koncerty Symfoniczne

Z inicjatywy dyrektora Borisa Kudlički zainaugurowany został cykl dający kolejną możliwość obcowania z najznakomitszymi dziełami muzyki klasycznej – Koncerty Symfoniczne. Nowy sezon otworzy Gustav Mahler i jedno z najbardziej znanych dzieł austriackiego kompozytora. II Symfonia c‑moll, znana jako Zmartwychwstanie lub Wskrzeszenie, zachwyci połączeniem kontemplacyjnej atmosfery, dramatycznych tonów marsza żałobnego i sakralnych nut optymistycznego wyznania wiary.

Johannes Brahms i jego II Koncert fortepianowy przeniosą publiczność w brzmienia światowego romantyzmu. Zmiana epok i przeskok czasowy odbędą się dzięki Pawłowi Kleckiemu i jego III Symfonii. Zakończeniem będą Wariacje Enigma Edwarda Elgara. Giuseppe Verdi i jego arcydzieło muzyki oratoryjnej – Requiem – od ponad wieku zachwyca publiczność. Msza żałobna wyraża żal Verdiego po stracie przyjaciela Alessandro Manzoniego. Słynna Uczta Baltazara Williama Waltona stworzy doskonałą okazję do popisowego występu chóru i orkiestry oraz solistów. W partii solowej usłyszymy Tomasza Koniecznego – gwiazdę polskiej i międzynarodowej sceny operowej oraz dyrektora artystycznego Baltic Opera Festival.

Tradycyjnie, aby w wyjątkowej scenerii TWON pożegnać stary rok i przywitać nowy, odbędzie się Gala Sylwestrowa; trzy dni później zabrzmi Koncert Noworoczny.

Wielkie nazwiska  

Jednym z głównych twórców artystycznej zmiany w TWON jest Yoel Gamzou mianowany na dyrektora muzycznego instytucji. Dyrygent odpowiedzialny jest za kształtowanie profilu muzycznego przez najbliższe lata. Gamzou w sezonie 2026/2027 poprowadzi premiery

i koncerty symfoniczne.

Na czele Polskiego Baletu Narodowego pozostaje Krzysztof Pastor, kontynuujący prowadzenie jednego z najważniejszych zespołów baletowych w Europie.

W programie zaplanowanym na sezon 2026/2027 wystąpią także liczni wybitni soliści

i dyrygenci z międzynarodowym dorobkiem m.in. Malin Byström, Artur Ruciński, Aušrinė Stundytė, Tomasz Konieczny, Marianne Croux, Jakub Józef Orliński, Aigul Akhmetshina, Rafał Siwek, Evelyn Herlitzius, Piotr Buszewski, Kang Wang, Jamez McCorkle, Adam Palka oraz Mark Wigglesworth, Sébastien Rouland, Keri-Lynn Wilson, Evan Rogister, Robert Jindra, Francesco Angelico, Pierre Dumoussaud, Manuel Coves i Alexei Baklan.

Działania pozasceniczne i edukacja

Nowy sezon to także rozbudowany program pozasceniczny: wystawy, warsztaty, działania edukacyjne, propozycje dla seniorów, oprowadzania za kulisami oraz zaproszenia na próby. Akademia Operowa obchodzi 16. rok działalności, a Chór Dziecięcy rozpoczyna 10. sezon. Te działania mają pogłębiać zaangażowanie publiczności i budować nowe wspólnotowe doświadczenia.

Sztuka w Operze

Znane miejsce ulegnie przemianie – Galeria Opera zostanie przekształcona w salę baletową, a w przestrzeniach teatru pojawią się wystawy i wydarzenia ściśle powiązane ze spektaklami. Yarema Malashchuk i Roman Khimei pokażą instalację You Shouldn’t Have To See This, prezentowaną wcześniej w wystawie Dare to Dream na 60. Biennale w Wenecji. Ekspozycja w TWON wejdzie w dialog z premierą Matek Chersonia, tworząc wielowymiarowe spotkanie sztuk. Z kolei Mirosław Bałka, artysta i autor scenografii do Czarodziejskiej góry, zagłębi się w historię Salome. Widzowie wystawy skonfrontują tę opowieść z listopadową premierą opery. Piotr Uklański (artysta, reżyser i fotograf) odmieni wnętrze gmachu. W jaki sposób? Dowiemy się w maju 2027 roku.

Inwestycje

Nowe przestrzenie mają wymiar nie tylko artystyczny. W sezonie 2026/2027 rozpoczynamy pierwszy etap inwestycji, która otworzy teatr na nowe możliwości pracy, spotkania

i tworzenia. Teatr będzie się zmieniać stopniowo, a prace będą prowadzone tak, aby teatr mógł działać nieprzerwanie.

Sprzedaż biletów na wydarzenia w sezonie 2026/2027 ruszy 21 maja o godzinie 11.00

informacja prasowa

Nowa nadzieja i Leonhard Baumgartner w Narodowym Forum Muzyki /zapowiedź koncertu/

29 maja o 19.00 w Narodowym Forum Muzyki wystąpi Leonhard Baumgartner, nazywany nową nadzieją wiolinistyki. Urodzony w 2007 roku w Wiedniu, pomimo młodego wieku, ma już na koncie ważne osiągnięcia i prestiżowe nagrody, jak choćby ICMA Discovery Award zdobyta w 2023 roku. Podczas swojego wrocławskiego koncertu austriacki skrzypek przedstawi interpretację "Koncertu e-moll" Felixa Mendelssohna Bartholdy’ego – utworu, który powstał w czasie dla kompozytora przełomowym i pełnym nadziei. NFM Filharmonię Wrocławską poprowadzi francuski dyrygent Sébastien Rouland, który od 2018 roku pełni funkcję dyrektora Saarländisches Staatstheater w Saarbrücken. 

Leonhard Baumgartner 

Na przełomie lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku Felix Mendelssohn Bartholdy był niejako rozdarty pomiędzy dwoma miastami – Lipskiem i Berlinem. W pierwszym z nich pracował dla króla Saksonii Fryderyka Augusta II, w drugim zaś dla króla pruskiego Fryderyka Wilhelma IV. Drugi z tych monarchów zaangażował go do pracy w Berlinie w celu kształtowania tamtejszego życia muzycznego. Obiecywał kompozytorowi złote góry, ale kiedy okazało się, że były to tylko czcze słowa, artysta z ulgą zakończył współpracę i wrócił do Saksonii, gdzie pełnił funkcję dyrygenta Gewandhausu. Koncertmistrzem był tam Ferdinand David, wieloletni przyjaciel Mendelssohna Bartholdy’ego, któremu już w 1838 roku twórca obiecał napisanie dla niego koncertu skrzypcowego – ze względu na pracę w Berlinie i związany z tym nawał obowiązków nie był jednak w stanie należycie szybko wywiązać się z tego zobowiązania. Pracę ukończył dopiero w 1844 roku. Tak powstał utwór na stałe obecny w kanonie literatury skrzypcowej. Sławny wirtuoz Joseph Joachim określił Koncert mianem „klejnotu serca”. Rękopis arcydzieła znajduje się w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie.

W drugiej części wieczoru maestro Rouland poprowadzi II Symfonię e-moll Siergieja Rachmaninowa – rozbudowane dzieło powstałe w latach 1906 i 1907. Jest bez wątpienia najpopularniejszą i najczęściej graną ze wszystkich trzech symfonii napisanych przez rosyjskiego twórcę. To zasługa niezwykłej urody zawartych w niej śpiewnych melodii, barwnej i pełnej przepychu orkiestracji, a także sprawnie skonstruowanej, nasyconej kontrastami formy. Utwór trzyma w napięciu uwagę słuchacza od początku do końca. Przez wiele lat dyrygenci prezentowali ją z licznymi skrótami, dopiero w drugiej połowie XX wieku zaczęło nagrywać i wykonywać II 

Program:

F. Mendelssohn Bartholdy Koncert skrzypcowy e-moll op. 64

***

S. Rachmaninow II Symfonia e-moll op. 27 

Wykonawcy:

Sébastien Rouland – dyrygent

Leonhard Baumgartner – skrzypce

NFM Filharmonia Wrocławska

Czas trwania:

120 minut

informacja prasowa

„Dialogue”– nowy album wydany przez Narodowe Forum Muzyki

8 maja 2026 roku swoją premierę ma najnowszy, wydany przez Alpha Classics album Chóru NFM pod dyrekcją Lionela Sowa: "Dialogue". Znalazły się na nim dzieła Krzysztofa Pendereckiego zestawione z wybitnymi dwudziestowiecznymi utworami francuskimi. Płytę zarejestrowano w doskonałej akustycznie Sali Głównej ORLEN Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego. Za reżyserię nagrania, montaż i mastering odpowiadają Aleksandra Nagórko oraz Antoni Grzymała (CD Accord). Wydawnictwo można nabyć w Kasie NFM, w księgarni Niskie Łąki oraz online w Sklepie NFM.

„Program tej płyty zrodził się z idei, którą kultywuję od początku mojej pracy z Chórem NFM. Historia przypomina nam, że dialog między Europą Wschodnią a Zachodnią nie zawsze był łatwy – a czasem okazywał się wręcz niemożliwy. Muzyczna wyobraźnia jednak daje szansę na budowanie więzi ponad fizycznymi granicami ustanowionymi w przeszłości. Projekt ten obrazuje czysto artystyczny dialog między światem Krzysztofa Pendereckiego a muzyką francuską XX wieku. Podążając różnymi ścieżkami sztuki, kompozytorzy eksplorowali wspólne terytorium: tradycję chrześcijańskiej muzyki sakralnej i wykorzystanie zapisu modalnego, jak również nieograniczoną ekspansję tonalności aż do momentu, w którym zostaje ona zawieszona, a nawet całkowicie zanika. Dialog ten nie dotyczy tu ani chronologii, ani stylu w najściślejszym sensie: toczy się on raczej w uchu słuchacza, we wspólnej intymności brzmienia tego samego kontynentu muzycznego, którą łączą podobne napięcia, ale także oczywiste pokrewieństwa”.

Lionel Sow

Program:

KRZYSZTOF PENDERECKI (1933–2020)

1. Pieśń Cherubinów 7’07

JEAN-YVES DANIEL-LESUR (1908–2002)

LE CANTIQUE DES CANTIQUES

2. I. Dialogue 3’11

3. II. La voix du Bien-aimé 3’11

4. III. Le songe 1’37

5. IV. Le roi Salomon 1’36

6. V. Le jardin clos 4’13

7. VI. La Sulamite 3’43

8. VII. Épithalame 2’58

KRZYSZTOF PENDERECKI

9. Stabat Mater 8’41

CAROLINE MARÇOT (*1974)

10. Nigra sum 4’43

KRZYSZTOF PENDERECKI

11. O gloriosa virginum 4’18

FRANCIS POULENC (1899–1963)

12. Salve Regina 4’56

KRZYSZTOF PENDERECKI

POLISH REQUIEM

13. Agnus Dei 7’48

OLIVIER MESSIAEN (1908–1992)

14. O sacrum convivium! 5’33

TOTAL TIME: 63’41

Wykonawcy:

Lionel Sow – dyrygent

Chór NFM

Nagrano w Sali Głównej ORLEN Narodowego Forum Muzyki w lipcu 2024 oraz maju i lipcu 2025 roku.

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Aleksandra Nagórko, Antoni Grzymała

Wydawca: Alpha Classics

ALPHA 1233, NFM 100

© 2024, 2025 Narodowe Forum Muzyki

℗ 2026 Alpha Classics

informacja prasowa

35. Festiwal Mozartowski w Warszawskiej Operze Kameralnej

7 maja, premierą "Così fan tutte", rozpoczęła się 35. edycja Festiwalu Mozartowskiego w Warszawskiej Operze Kameralnej. Co jeszcze usłyszą i zobaczą melomani?

16 i 17 maja zostanie zaprezentowana opera w dwóch aktach "La clemenza di Tito" (Łaskawość Tytusa) w inscenizacji i reżyserii Anny Sroki-Hryń i pod kierownictwem muzycznym Benjamina Bayla. W roli Tito wystąpi Uwe Stickert, jako Vitellia - Serena Farnocchia, Sesto – Adanya Dunn, Annio – Jan Jakub Monowid, Servilia – Magdalena Stefaniak, Publio – Artur Janda, zaś rolę Młodego Tito zaśpiewa Stanislau Sinichenka.

"La Clemenza di Tito" w mojej interpretacji to pogłębiona na poziomie psychologicznym i metafizycznym opowieść o Człowieku, o jego skomplikowanej, delikatnej naturze. Tito jawi się nie tylko jako Cesarz, ale jako człowiek, człowiek omylny, z krytycznym wglądem w siebie. Osią opery jest trio Vitellia, Sesto, Tito, gdzie Sesto stanowi centrum konfliktu. Relacje łączące to trio są niejednoznaczne, a ich tłem jest przemocowy, bezwzględny świat starożytnego Rzymu. Czyżby starożytnego? Siła dramatów Szekspira, literatury Dostojewskiego czy wielkich dzieł operowych polega na ich uniwersalizmie. Wprawdzie mamy samoloty, internet, szybki przepływ informacji, polecieliśmy w kosmos, sztuczna inteligencja usprawnia procesy podejmowania decyzji, ale człowiek się nie zmienił. Nie zmieniają się rządze i namiętności, którym podlegamy jako ludzie. Zmienił się tylko anturaż, a sposoby manipulacji stały się bardziej zakamuflowane i wyrafinowane.

Libretto opery jest punktem wyjścia do rozważań na temat naszej kondycji duchowej i psychologicznej we współczesnym świecie. Dzięki tej wiwisekcji mamy szansę zbliżyć się do tego delikatnego i czułego miejsca, które nie podlega żadnej definicji.

Anna Sroka-Hryń

18 maja usłyszymy koncertowe wykonanie "Don Giovanniego", z Andrzejem Filończykiem w roli tytułowej, Krzysztofem Bączykiem jako Leporello, Donnę Annę zaśpiewa Joanna Moskowicz, Donnę Elwirę – Alexandra Nowakowski, Zerlinę – Katarzyna Drelich, Don Ottavia – Adrian Domarecki, Masetto – Adam Kutny, Commendatore – Adam Palka. Zespołem Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej / Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) będzie dyrygował Alessandro De Marchi. 

21 i 22 maja zostanie zaprezentowana opera buffa "La finta semplice" (Udawana naiwność) w reżyserii i inscenizacji Jitki Stokalskiej, kierownictwo muzyczne Tomasza Pokrzywińskiego. W roli Ninetty wystąpi Magdalena Stefaniak, Rosiny – Anna Farysej, Giacinty – Roksana Maciejczuk, Fracasso – Szymon Rona, Polidoro – Jacek Szponarski, Cassandro – Łukasz Klimczak, Simone –Mateusz Kulczyński. 

22 i 23 maja zobaczymy "Le nozze di Figaro" (Wesele Figara) w reżyserii i inscenizacji Grzegorza Chrapkiewicza, kierownictwo muzyczne Piotra Sułkowskiego. 

W roli hrabiego Almaviva wystąpi Hubert Zapiór, Hrabiny Rozyny – Bożena Bujnicka, Zuzanny – Aleksandra Orłowska, Figaro – Artur Janda, Cherubina – Jan Jakub Monowid, Marceliny – Wanda Franek, Basilio – Aleksander Kunach, Bartolo – Piotr Miciński, Antonia – Maciej Miecznikowski, Barbariny – Anna Górska. Zespół Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej / Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) poprowadzi Marcin Sompoliński.

23 maja zobaczymy skróconą wersję "Die Entführung aus dem Serail" (Uprowadzenie z seraju, wersja) w wykonaniu Düsseldorfskiego Teatru Marionetek. Lalkarze: Anton Bachleitner, Anna Zamolska. 

„Uprowadzenie z seraju” (premiera w 1999 r.) jest po „Czarodziejskim flecie” (premiera w 1988 r.) drugą inscenizacją Mozarta w teatrze marionetkowym w Düsseldorfie. „Czarodziejski flet” – od dawna uznawany za klasykę teatru lalkowego – miał dotychczas ponad 1000 przedstawień w Düsseldorfie i podczas licznych międzynarodowych gościnnych występów. „Uprowadzenie z seraju” – w przeciwieństwie do „Czarodziejskiego fletu” – jest wystawiane z wykorzystaniem lalek o krótkich sznurkach: przesadzone postacie mogą być tutaj prowadzone bardziej solistycznie do muzyki. Otwarta forma przedstawienia bez sceny z parawanem umożliwia stworzenie dużej scenografii, w której wszystkie miejsca akcji mogą być przedstawione poprzez niewielkie zmiany. Ponieważ miejsce akcji zmienia się wielokrotnie między zewnętrzem a wnętrzem seraju, wykorzystano dekoracje, które pokazują bramę wejściową raz z zewnątrz, a raz od wewnątrz.

Treść: Hiszpański szlachcic Belmonte chce uwolnić swoją ukochaną Konstanze wraz z jej świtą, którzy zostali sprzedani kalifowi Bassa Selimowi przez piratów. Podaje się za architekta i w ten sposób uzyskuje dostęp do wiejskiej rezydencji kalifa, gdzie dzielnie wspierają go jego sprytny sługa Pedrillo i przebiegła pokojówka Konstanze, Blondchen. Choć plan jest dobrze przygotowany, skazany jest na niepowodzenie, ponieważ surowy strażnik pałacowy Osmin ma oczy wszędzie. W końcu Bassa Selim daje Europejczykom lekcję prawdziwego humanizmu i uwalnia ich".

Dusseldorfer Marionetten Theater, Uprowadzenie z seraju

29 maja będzie można zobaczyć także "Uprowadzenie z Seraju, a miłość wygrywa" –  spektakl w 1 akcie na podstawie „Uprowadzenia z seraju” Wolfganga Amadeusa Mozarta, w reżyserii Oskara Winiarskiego i inscenizacji Michała Znanieckiego, według scenariusza Tomasza Mana. Rolę Konstancji zagra Agnieszka Rajda, Belmonte – Tomasz Obiński. Zespół Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej / Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) poprowadzi Jerzy Wołosiuk. 

29 maja oraz 12 czerwca  o 20.00 w Bazylice Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela usłyszymy Requiem d-moll, KV 626 Wolfganga Amadeusa Mozarta. Wystąpią: Dorota Szczepańska | sopran

Maya Gour | mezzosopran, Mykhailo Kushlyk | tenor, Krzysztof Bączyk | bas. 

30 i 31 maja usłyszymy ponownie "Die Entführung aus dem Serail", tym razem w reżyserii i inscenizacji Michała Znanieckiego, kierownictwo muzyczne: Marcin Sompoliński. Obsada: Konstanze | Joanna Moskowicz, Belmonte | Aleksander Kunach, Pedrillo | Szymon Rona, Blonde |Katarzyna Drelich, Selim | Patryk Ołdziejewski. Zespół Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej / Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) poprowadzi Paul Goodwin.

9 i 10 czerwca zostanie zaprezentowana opera w trzech aktach: "Idomeneo, re di Creta" (Idomeneusz, król Krety, KV 366) w inscenizacji i reżyserii Michała Znanieckiego i pod kierownictwem muzycznym Marcina Sompolińskiego.

W roli Idomeneo wystąpi Aleksander Kunach, Idamante –  Lena Belkina, Ilii –  Hanna Sosnowska-Bill, Elettry – Natalia Rubiś, Arbace – Tomasz Grygo, La Voce – Łukasz Górczyński, Gran Sacerdote di Nettuno – Jakub Pawlik.  

Zespół Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) poprowadzi Adam Banaszak.

 

14 i 16 czerwca zobaczymy operę w dwóch aktach: "Don Giovanni. Il dissoluto punito, ossia Il Don Giovanni" w inscenizacji i reżyserii Michała Znanieckiego, kierownictwo muzyczne: Tadeusz Kozłowski.

Jako Don Giovanni wystąpi Łukasz Klimczak, w roli Leporello – Dawid Biwo, Donny Anny – Joanna Moskowicz, Donny Elwiry – Zofia Garganisz, jako Zerlina – Hanna Sosnowska-Bill, Don Ottavio – Jarosław Bielecki, Masetto – Bartłomiej Kłos, Commendatore – Remigiusz Łukomski.

Zespołem Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej / Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) będzie dyrygował Alessandro De Marchi. 

16 czerwca o 10.00 i 12.00 zabrzmi "Ostatnia serenada: Don Giovanni ukarany" – spektakl w 1 akcie na podstawie „Don Giovanniego” Wolfganga Amadeusa Mozarta, recytatywy w języku polskim w przekładzie Stanisława Barańczaka.

Inscenizacja, reżyseria, kostiumy –  Michał Znaniecki, kierownictwo muzyczne –  Jerzy Wołosiuk, scenografia –  Rafał Olbiński, Luigi Scoglio, reżyseria światła –  Dawid Karolak, wizualizacje –Karolina Jacewicz.

Zespół Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) poprowadzi Jerzy Wołosiuk.

18 i 19 czerwca  odbędzie się premierowy spektakl komedii muzycznej w 1 akcie: "Dyrektor teatru" w inscenizacji i reżyserii Jakuba Przebindowskiego, w aranżacji i pod kierownictwem muzycznym Tomasza Pokrzywińskiego. 

Obsada: Dyrektor FRANK – Wojciech Wysocki, Bankier RINALDI – Rafał Zawierucha, Asystent Franka BUFF – Władysław Grzywna, Aktorka ALBERTA TORO – Krystyna Tkacz, GINA FERRARI – Alicja Węgorzewska, LORETTA FELLI  Martyna Kliszewska

 Śpiewacy:

DULCINEA LUCINI- sopran – Teresa Marut / Anna Koehler, SIGNIORA ARGENTINA – sopran  Adrianna Ferfecka / Hanna Okońska, ROSIGNOUOLO- tenor-– Ernest Tymczyszyn / Łukasz Ratajczak

Trio Bastarda, Maestro di capella, Tomasz Pokrzywiński

19 i 20 czerwca  usłyszymy "Die Zauberflöte" (Czarodziejski flet ) w inscenizacji i reżyserii Giovanny Castellanos i pod kierownictwem muzycznym  Marcina Sompolińskiego.

W obsadzie m. in. Remigiusz Łukomski jako Sarastro,  Joanna Moskowicz – Królowa Nocy,  Adrian Domarecki – Tamino, Magdalena Łaszcz – Pamina,  Artur Janda – Papageno,  Julia Mach – Papagena.

Zespół Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) poprowadzi Adam Banaszak.

 

5 lipca nastąpi Uroczysta Gala Mozart Night, a  gwiazdą wieczoru będzie Joyce DiDonato  – jedna z najwybitniejszych śpiewaczek operowych naszych czasów – amerykański mezzosopran o wyjątkowej barwie głosu, imponującej technice i niezwykłej charyzmie scenicznej. Urodzona 13 lutego 1969 roku w Prairie Village (Kansas), artystka od ponad dwóch dekad zachwyca publiczność na najważniejszych scenach świata, zdobywając uznanie zarówno krytyków, jak i melomanów.

Gala Mozart Night to uroczyste zwieńczenie 35. Festiwalu Mozartowskiego – najstarszego w Polsce festiwalu w całości poświęconego twórczości Wolfganga Amadeusza Mozarta. Organizowany nieprzerwanie od 1991 roku przez Warszawska Opera Kameralna, festiwal powstał w 200. rocznicę śmierci kompozytora i przez ponad trzy dekady stał się jednym z najważniejszych wydarzeń operowych w kraju.

informacja prasowa

Spotkajmy się w mieście! | Ostrów Tumski

Podczas majowej odsłony cyklu "Spotkajmy się w mieście!" Muzeum Architektury we Wrocławiu  zaprasza na wykład poświęcony jednemu z najbardziej rozpoznawalnych postaci świata chrześcijańskiego - św. Janowi Chrzcicielowi. Podczas wykładu opowiemy o jego patronacie nad Wrocławiem i katedrą, wyjaśnimy znaczenie jego atrybutów oraz omówimy sceny z życia świętego w świetle źródeł biblijnych i tradycji. Dwa dni później wybierzemy się na wspólny, historyczno-architektoniczny spacer po Ostrowie Tumskim – najstarszej części Wrocławia. 

Podczas spotkania przyjrzymy się najważniejszym zabytkom, analizując ich formę i funkcję na przestrzeni wieków. Opowiemy o stylach architektonicznych i detalach, które łatwo przeoczyć na co dzień.

13.05, godz. 12.00 – wykład w Muzeum Architektury we Wrocławiu, ul. Bernardyńska 7

Prowadzenie: Katarzyna Samotyj

15.05, godz. 12.00 – spacer po Ostrowie Tumskim

Prowadzenie: Katarzyna Samotyj

Miejsce zbiórki: przed wejściem głównym do Katedry św. Jana Chrzciciela na Ostrowie Tumskim (pl. Katedralny 18)

W trakcie trwania wycieczki nie będziemy wchodzić do wnętrz świątyń ani innych budynków.

Udział w wydarzeniu jest bezpłatny, nie trzeba się zapisywać!

Katarzyna Samotyj – historyczka sztuki, adiunktka w sekcji opracowywania zbiorów Archiwum Budowlanego Wrocławia (oddziału MA). Współautorka cyklu spacerów po mieście Szlakiem wizerunków kobiet w architekturze Wrocławia oraz Wrocławski Rynek pod lupą: architektura, detale i ciekawostki.

informacja prasowa

Noc Muzeów 2026 w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i Oddziałach

Spacer śladem obrazów Michaela Willmanna i wykład o tajemnicach nocy w twórczości mistrzów malarstwa w Muzeum Narodowym, uroczyste otwarcie nowej wystawy czasowej „Ala Savashevich. Twoje ciało to pole pracy” w Muzeum Etnograficznym oraz improwizacje taneczne inspirowane wystawą „Wschód słońca na Zachodzie” i premiera książki o Waldemarze Cwenarskim w Pawilonie Czterech Kopuł – to niektóre z wydarzeń zaplanowanych na Noc Muzeów przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu i jego Oddziały.

W tegorocznej edycji uczestniczyć będzie także Muzeum „Panorama Racławicka”. Jedną z największych atrakcji turystycznych Polski można będzie zwiedzać bezpłatnie podczas 15 minutowych seansów. Na wszystkie wydarzenia wstęp wolny!

W dzień po Nocy Muzeów – w niedzielę 17 maja 2026 – Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Etnograficzne i Pawilon Czterech Kopuł będą czynne od godz. 12:00. Muzeum „Panorama Racławicka” czynne będzie bez zmian, czyli od godz. 8:30.

***

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

pl. Powstańców Warszawy 5, tel. 71 372 51 48 lub edukacja@mnwr.pl

Muzeum czynne w godzinach 18:00 do 24:00 (ostatnie wejście o 23:30)

Czynne będą 3 wystawy stałe:

■ „Sztuka śląska XVI–XIX w.”

■ „Sztuka polska XVII–XIX w.”

■ „Sztuka europejska XV–XX w.”

Wydarzenia:

■ godz. 18:00

Willmann i jego obrazy w kolekcji MNWr

[spacer tematyczny z Markiem Pierzchałą po wystawie „Sztuka śląska XVI–XIX w.”]

Spotkanie na wystawie śląskiej sztuki nowożytnej przy pracach Michaela Willmanna (1630–1706). Uczestnicy poznają zmienne losy malowideł i ich liczącą ponad 200 lat historię funkcjonowania w zbiorach muzealnych. Dowiedzą się także, jak dzieje obrazów splatały z wielką historią oraz co ciekawego mają do powiedzenia same obrazy.

Zapisy (od 11 maja): edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48

Miejsce zbiórki: pod pomnikiem Albrechta Dürera przed wejściem do Muzeum

■ godz. 18:30

Detektywi sztuki

[zajęcia edukacyjne Eveliny Kachynskiej dla dzieci w wieku 6–12 lat]

Zajęcia zamienią uczestników w prawdziwych śledczych! W trakcie spotkania dzieci poznają fascynujące historie zaginionych dzieł sztuki: dlaczego je skradziono, jak je ukrywano i w jaki sposób udawało się je odnaleźć. W części teoretycznej odkryją, czym są tropy, dowody, proweniencja i falsyfikaty, a w części praktycznej rozwiążą własną sprawę – pracując w zespołach, analizując „akta”, porównując szczegóły i wyciągając wnioski jak muzealni detektywi. Emocje, zagadki i nauka przez działanie – sprawa zostanie rozwiązana!

Zapisy (od 11 maja): edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48

Miejsce zbiórki: przy portierni na parterze Muzeum

■ godz. 20:00

Nie tylko straszny dwór, czyli tajemnice nocy

[wykład Jadwigi Jasińskiej-Sadury]

Słuchacze zobaczą przykłady nokturnów w malarstwie m.in. Józefa Pankiewicza i Józefa Chełmońskiego. Romantyczna kontemplacja nocnej przyrody zachwyci na obrazach Caspara Davida Friedricha czy Paula Delvaux. Noc to też problem samotności, którą świetnie pokazali Edward Hopper czy Joan Miró. W nocy rozgrywają się dramaty i intrygi, jak ucieczka z Polski Henryka Walezego czy los Samsona. Jest to pora snów, czasem koszmarnych, jak u Johanna Füssliego, a także aktywności duchów, jak w operze Moniuszki „Straszny dwór”.

Miejsce zbiórki: przed salą nr 116 na 1. piętrze Muzeum

Muzeum Etnograficzne

ul. R. Traugutta 111-113, tel. 71 344 33 13 lub edukacja@muzeumetnograficzne.pl

Muzeum czynne w godzinach 16:00 do 24:00 (ostatnie wejście o 23:30)

Czynne będą wystawa czasowa i stała:

■ „Ala Savashevich. Twoje ciało to pole pracy” (od godz. 18:00)

■ „Dolnoślązacy. Pamięć, kultura, tożsamość”

Wydarzenia:

■ godz. 16:00–17:30

Akcja wycinanka!

[zajęcia warsztatowe dla dużych i małych]

Wspólna zabawa z wycinaniem i klejeniem! Każdy, kto dołączy do wydarzenia w dowolnej chwili jego trwania, będzie mógł współtworzyć kodrę, czyli horyzontalną, podłużną wycinankę. Tego typu kompozycje pochodzą z Łowicza i przedstawiają najczęściej sceny z życia wsi oraz motywy roślinne i zwierzęce. Na Dolny Śląsk kodra przywędrowała wraz z osadnikami z Polski centralnej. Za inspirację do pracy z nożyczkami i papierem posłużą uczestnikom prace Ali Savashevich – współczesnej artystki ukazującej życie i pracę kobiet.

■ godz. 18:00

„Ala Savashevich. Twoje ciało to pole pracy”

[wernisaż wystawy]

Jak zmienia się wizerunek kobiet w sztuce i sposób jego prezentacji? Jak wpływają na niego procesy polityczne oraz społeczno-kulturowe? Na nowej wystawie dzieła współczesnej artystki Ali Savashevich spotykają się z zabytkami kultury ludowej ze zbiorów Muzeum Etnograficznego. Wspólnie tworzą wielowątkową opowieść o pracy kobiet i ich sprawczości.

■ godz. 21:00

„Ala Savashevich. Twoje ciało to pole pracy”

[oprowadzanie kuratorskie Marty Derejczyk po wystawie czasowej]

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

ul. Wystawowa 1, tel. 71 712 71 81 lub edukacja.pawilon@mnwr.pl 

Muzeum czynne w godzinach 18:00 do 24:00 (ostatnie wejście o 23:30)

Czynne będą wystawa stała i część wystawy czasowej:

■ „Wschód słońca na Zachodzie. Koji Kamoji, Yoshio Nakajima i Keiji Uematsu” (dziedziniec P4K)

■ „Kolekcja sztuki polskiej II poł. XX i XXI w.”

Wydarzenia:

■ godz. 19:30

„Waldemar Cwenarski. Czułość. Powroty i poszukiwania”

[promocja książki]

Spotkanie z kuratorką wystawy Anną Chmielarz, współscenografką ekspozycji i autorką graficznej oprawy katalogu Klaudią Maślej-Feluś oraz konserwatorką dzieł stuki dr Agatą Warszewską-Kołodziej. Będzie to rozmowa o tytułowych powrotach, poszukiwaniach, odkryciach, kontekstach i pracy nad wystawą o twórczości legendarnego malarza i rysownika Waldemara Cwenarskiego (1926–1953).

■ godz. 22:00

Gdzie jest Twój zachód słońca?

[działania performatywne grupy improwizacji tanecznej]

Pokazy uczestników warsztatów tańca intuicyjnego, które odbywają się w ramach cyklu „Co mnie porusza w sztuce współczesnej?”. Tym razem inspiracją będą dzieła sztuki pochodzące z wystawy czasowej „Wschód słońca na Zachodzie. Koji Kamoji, Yoshio Nakajima i Keiji Uematsu”.

Muzeum „Panorama Racławicka”

ul. J. E. Purkyniego 11, tel. 71 344 23 44 

Muzeum czynne w godzinach 16:00 do 24:00 (ostatnie wejście o 23:15)

(od 8:30 do 14:15 Muzeum „Panorama Racławicka” można zwiedzać odpłatnie)

Panorama Racławicka będzie udostępniana w formie 15-minutowych seansów. Ze względów konserwatorskich i by zapewnić komfort zwiedzającym jednorazowo na platformę będzie mogło wejść 85 osób. Uwaga, trzeba liczyć się z oczekiwaniem w kolejce. Prosimy o przychodzenie bez plecaków i bagażu ze względu na brak możliwości skorzystania z szatni.

informacja prasowa

 

W dzień po Nocy Muzeów – w niedzielę 17 maja – Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Etnograficzne i Pawilon Czterech Kopuł będą czynne od g. 12:00, a Muzeum „Panorama Racławicka” czynne będzie bez zmian, czyli od g. 8:30.

Na środkowym pasie latem trawa była wysoka – otwarcie nowej wystawy w Muzeum Architektury we Wrocławiu

Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza na otwarcie wystawy "Na środkowym pasie latem trawa była wysoka"  – wielowątkową opowieść o przemianach, jakim na przestrzeni niemal stu lat ulegał dolnośląski odcinek autostrady A4. Opowieść o przemianach nie tylko infrastrukturalnych, ale przede wszystkim politycznych, społecznych i krajobrazowych, w której splatają się polskie i niemieckie losy tej ważnej arterii. Otwarcie w czwartek, 14 maja 2026 r. o godzinie 18.00

Fot. Tomasz Olszewski, 1970, zbiory Archiwum Budowlanego Wrocławia (oddział MA)

Wystawa oparta została na osobistych wspomnieniach Dolnoślązaczek i Dolnoślązaków oraz na efektach kilkuletnich badań prowadzonych przez kuratorkę, Agatę Ciastoń w instytucjonalnych i prywatnych archiwach. W trakcie kwerend poznawała ona kulturowe i historyczne warstwy autostrady, ucząc się rozpoznawać ją nie tylko jako miejsce na mapie, ale również w ludzkich opowieściach, w krajobrazie, w prasowych wycinkach i dokumentach. W tej drodze towarzyszą jej zaproszeni do projektu artyści i artystki, których prace spotykają się na wystawie z labiryntem archiwaliów – planów, map i fotografii pochodzących z polskich i niemieckich zbiorów. Razem tworzą one wielogłosową narrację między ludzkim doświadczeniem a materialnością miejsca.

Dzisiejsza A4, powstała w latach 30. XX wieku jako Reichsautobahn 9, była częścią potężnego, starannie propagandowo obudowanego planu autostrad III Rzeszy. Po 1945 roku państwo polskie odziedziczyło betonową spuściznę Rzeszy – Reichsautobahn 9 stała się drogą krajową E22. Przez lata jej środkowy pas zieleni zarastał trawą, betonowe płyty pękały, a Dolnoślązaczki i Dolnoślązacy odkrywali i oswajali dla siebie tę przestrzeń. Wyprawiali się na niedzielne przejażdżki, rozkładali koce pośród coraz bujniejszej łąkowej roślinności, pletli wianki, jeździli rowerami, spacerowali. W ich wspomnieniach jest ona żywym, pełnym emocji miejscem, zupełnie odległym od tego, jakim widzimy je dzisiaj.

Autostrada, okolice Lubiatowa, Kronika Zakładowa RDP w Legnicy, 1976 rok,
 Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad

To właśnie na takich wspomnieniach oraz na efektach kilkuletnich badań prowadzonych w instytucjonalnych i prywatnych archiwach, oparte zostały - najpierw książka, a potem projekt kuratorsko-artystyczny autorstwa Agaty Ciastoń. W trakcie kwerend poznawała ona kulturowe i historyczne warstwy autostrady, ucząc się rozpoznawać ją nie tylko jako miejsce na mapie, ale również w ludzkich opowieściach, w krajobrazie, w prasowych wycinkach i dokumentach. Dziś w tej drodze towarzyszą jej zaproszeni do projektu artyści i artystki, których prace spotykają się na wystawie z labiryntem archiwaliów – planów, map i fotografii pochodzących z polskich i niemieckich zbiorów. Razem tworzą one wielogłosową narrację między ludzkim doświadczeniem a materialnością miejsca.

Kuratorka: Agata Ciastoń
Artystki i artyści: Ewa Axelrad, Alicja Bielawska, Emanuel Geisser i Kama Sokolnicka, Marlena Kudlicka, Natalia LL, Piotr P. Skiba, Łukasz Wojciechowski.

Materiały archiwalne: Archiwum Państwowe we Wrocławiu, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, Instytut Pamięci Narodowej w Warszawie, Instytut Pamięci Narodowej we Wrocławiu, Instytut Zachodni im. Zygmunta Wojciechowskiego, Muzeum Politechniki Wrocławskiej, Staatsbibliothek zu Berlin, Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Kąckiej, United States Holocaust Memorial Museum w Waszyngtonie, archiwum prywatne Danuty Bator.

Grafika: Grupa Projektor

Architektura wystawy: Łukasz Wojciechowski

Redakcja: Rozalia Radecka

Tłumaczenia angielskie: Grzegorz Piątkowski

Tłumaczenia niemieckie: Sabina Bursy

Produkcja: Misia Siennicka, Agnieszka Smutek

Montaż wystawy: Olgierd Futoma, Rafał Pyster, Piotr Szyszkowski, Ireneusz Szwargulski, Krystyna Piwowarska-Kerber

Elektryka: Ryszard Zimkowski

Promocja: Iga Bałchanowska, Marta Czyż, Kalina Soska

Program edukacyjny: Pola Balsiewicz, Patrycja Mazurek, Michał Chadera

Wystawie towarzyszy książkaNa środkowym pasie latem trawa była wysoka, wydana w 2024 roku przez Wydawnictwo Warstwy.

Projekt współfinansowany ze środków Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

informacja prasowa