Muzyczna uczta Giovanniego Antoniniego /relacja z koncertu w Narodowym Forum Muzyki/

26 kwietnia melomani mogli przeżyć prawdziwą muzyczną ucztę, podczas której w obfitości serwowano kompozycje Josepha Haydna. I, nawiązując do znakomitej filmowej "Uczty Babette" Gabriela Axela, tę muzyczną przygotował dla nas Giovanni Antonini, Il Giardino Armonico, Kammerorchester Basel oraz armeńska sopranistka Lilit Davtyan. Cóż to był za wieczór!

Lilit Davtyan, Giovanni Antonini, Il Giardino Armonico, Kammerorchester Basel,
fot. Karol Sokołowski

Maestro Antonini zaprezentował dwie symfonie Haydna oraz wybór arii z oper kompozytora, co jest efektem jego zaangażowania w projekt Haydn 2032. W tym roku bowiem przypada trzechsetna rocznica urodzin austriackiego kompozytora. W związku z tym Fundacja Josepha Haydna z Bazylei połączyła siły z wytwórnią Alpha, aby nagrać komplet 107 symfonii kompozytora. Kierownictwo artystyczne tego ambitnego projektu powierzono Giovanniemu Antoniniemu, który podzieli nagrania między swój zespół Il Giardino Armonico a Kammerorchester Basel, którą regularnie dyryguje. Celem owego projektu jest uczczenie pamięci jednego z najważniejszych kompozytorów w historii muzyki, jednego z najpłodniejszych (napisał ponad 300 utworów wielkoformatowych, symfonii, kwartetów smyczkowych, sonat fortepianowych, koncertów, oratoriów i oper), ale także jednego z najsubtelniejszych. Postrzegając muzykę Haydna jako „kalejdoskop ludzkich emocji”, Giovanni Antonini postanowił zająć się symfoniami nie w kolejności chronologicznej, lecz w programach tematycznych („La passione”, „Il losofo”, „Il distratto” itd.). Co więcej, włoski dyrygent uważa za istotne powiązanie tych dzieł z utworami innych kompozytorów współczesnych Haydnowi lub w jakiś sposób z nim związanych. Dlatego też, obok jego symfonii, na płytach znajdą się także utwory takich twórców,  jak Gluck, W.F. Bach, Mozart, Cimarosa i Kraus.

Lilit Davtyan, Giovanni Antonini, Il Giardino Armonico, Kammerorchester Basel,
fot. Adam Sokołowski

Symfonie zaprezentowane podczas koncertu pochodzą z londyńskiego okresu twórczości Haydna. Dwanaście tzw. "Symfonii londyńskich", skomponowanych w latach 1791 - 1795 oraz Symfonia "oksfordzka", stanowią szczytowe osiągnięcia twórczości tego kompozytora. Żadne inne partytury Haydna nie mają takiej wirtuozerii instrumentacyjnej, niebanalnego zastosowania środków formalnych, zadziwia wprost wyobraźnia kompozytora.  

Podczas pierwszej części niedzielnego koncertu usłyszeliśmy Symfonię 96 w tonacji D-dur, zatytułowaną "Cud". Jej nazwa nie pochodzi od samego kompozytora, lecz z opowieści o tym, jak podczas to premiery z sufitu sali koncertowej spadł żyrandol. Publiczność zdołała "cudem" uniknąć uderzenia, ponieważ ruszyła ku estradzie, by oklaskiwać z entuzjazmem kompozytora. Skoro jednak czas żyrandoli odpłynął w przeszłość w salach tak nowoczesnych, jak NFM, mogliśmy się tego nie obawiać, a mając w perspektywie mistrzowskie wykonanie utworu, nie musieliśmy obawiać się jakości wykonania. Jedynym "zgrzytem" były oklaski pomiędzy poszczególnymi częściami utworu. 😅

Symfonia 96 D-dur jest "cudna" przede wszystkim za sprawą swego brzmienia. W środkowym odcinku żywej części pierwszej zwraca uwagę prawdziwie beethovenowski efekt: Haydn kończy w Fis-dur i po fermacie nieoczekiwanie zaczyna o pół tonu wyżej akordem w G-dur. Część powolna natomiast zdaje się nawiązywać w najlepsze do nastroju sztuki rokoka, zaś jej delikatny dźwięk i wykwintne, miękkie pastelowe barwy przywodzą na myśl malarstwo Watteau. Z kolei w części menuetowej słyszymy melodię taneczną o niewysłowionej słodyczy, silnie zakorzenioną w austriackim folklorze. Finał Vivace jest rodzajem błyskotliwego perpetum mobile, pozwalającego Haydnowi na zaprezentowanie niesamowitej pomysłowości w osiąganiu różnorodnych efektów humorystycznych, przy jednoczesnym wytrwałym trzymaniu się tego samego rytmu.

Pierwszą część koncertu dopełnił recytatyw i aria z opery "Dusza filozofa albo Orfeusz i Eurydyka" oraz aria z opery L’isola disabitata, Ostatnia opera Haydna:„Dusza filozofa albo Orfeusz i Eurydyka” została skomponowana w 1991 roku na zamówienie londyńskiego impresaria Johna Galliniego, który kierował King's Theatre. Dzieło nie zostało jednak wystawione za życia Haydna na skutek wydanego przez króla Jerzego III zakazu wystawiania oper włoskich w King's Theatre i na prapremierę sceniczną oczekiwało aż 160 lat. Dopiero w 1950 wiedeńskie Towarzystwo Haydnowskie zorganizowało nagranie „Duszy filozofa...”.  W głównych rolach wystąpili: Herbert Handt (Orfeusz), Judith Hellwig (Eurydyka), orkiestrą zaś dyrygował  Hans Swarowsky. Rok później, na festiwalu Maggio Musicale Fiorentino we Florencji, odbyła się sceniczna prapremiera opery. W partii Eurydyki wystąpiła Maria Callas,  W 2001 w Covent Garden w roli Eurydyki wystąpiła Cecilia Bartoli, dyrygował zaś Christopher Hogwood. Lilit Davtyan, której mogliśmy posłuchać w roli Eurydyki, okazała się równie znakomitą interpretatorką, jak jej słynne poprzedniczki. Mimo młodego wieku, repertuar operowy armeńskiej śpiewaczki obejmuje dzieła Mozarta, Glucka, Donizettiego, Masseneta... Dysponuje pięknym, mocnym sopranem o urzekającej barwie i potrafi wyśpiewać nim zarówno smutek, rozpacz, jak i  liryzm. A przy tym dysponuje wielką urodą i wdziękiem. Została przyjęta entuzjastycznie. 

Lilit Davtyan, Giovanni Antonini, Il Giardino Armonico, Kammerorchester Basel,
fot. Adam Sokołowski

Na koniec zabrzmiała Symfonia C-dur nr 97, która została ukończona w 1792 roku. Prawykonanie odbyło się w Hanover Square Rooms w Londynie 3 lub 4 maja 1792 roku. Po raz pierwszy wykonana w Anglii, dotarła na kontynent kilka lat później i została wykorzystana przez Ludwiga van Beethovena jako wzór dla nigdy nieukończonej Symfonii C-dur, a także przez Friedricha Witta dla Symfonii Jeneńskiej. 

Symfonia rozpoczyna się powolnym wstępem, który celowo unika ustanowienia tonacji C-dur. Muzykolog Daniel Heartz opisał pierwsze takty jako bezpośredni cytat z Così fan tutte Mozarta. Cytat ów pochodzi z solowego pasażu na obój (melodia i harmonia), oznaczającego punkt kulminacyjny fabuły opery, gdy Fiordiligi ustępuje miejsca Ferrando. To właśnie podczas komponowania tej symfonii Haydn dowiedział się o niespodziewanej śmierci Mozarta. Będąc jeszcze w Wiedniu w 1790 roku uczestniczył w próbach tej opery na zaproszenie Mozarta. W powolnej części wariacyjnej pojawia się w sposób nieoczekiwany szczególnie emocjonujące wejście w forte trąbek i kotłów w drugiej wariacji. Jednak prawdziwym klejnotem, wyróżniającym się nawet w tej serii arcydzieł, jest Menuet, w którym Haydn przejawia swój fantastyczny zmysł instrumentatora. Finał tej symfonii manifestuje w sposób oczywisty radość. Jednakże pod koniec wprowadza kompozytor epizod przepojony tragiczną nutą, całkowicie zaskakując słuchaczy. Zaraz potem powraca wesoły nastrój - mroczne cienie spełniają rolę efektownego tła dla dominujących jasnych barw.

Całe to bogactwo obu symfonii Haydna, które próbowałam nieudolnie scharakteryzować, znalazło wrażliwego interpretatora w osobie Giovanniego Antoniniego i jego muzyków. Zarówno dobór utworów, ich piękno i różnorodność nabrały autentycznego blasku, który bez reszty owładnął zgromadzoną licznie publiczność Narodowego Forum Muzyki. I choć dobrych i bardzo dobrych koncertów tu nie brakuje, ten okazał się szczególny  – była to prawdziwa muzyczna uczta!

XXXV Festiwal „Maj z Muzyką Dawną” – znamy program!

 XXXV Festiwal „Maj z Muzyką Dawną” to jubileuszowa edycja jednego z najważniejszych wydarzeń poświęconych wykonawstwu historycznemu na Dolnym Śląsku, która odbędzie się w dniach 19–24 maja we Wrocławiu oraz 30–31 maja w regionie dolnośląskim. Festiwal łączy najwyższy poziom artystyczny z misją edukacyjną, tworząc przestrzeń spotkania tradycji, historii i współczesnej wrażliwości muzycznej. Tegoroczną edycję „Maja z Muzyką Dawną” zainauguruje wyjątkowy koncert pt. Spanish Night z udziałem wybitnego gitarzysty Krzysztofa Meisingera i kwartetu „Prima Vista”.

Kolejne dni przyniosą recital organowy Bartosza Rzymana na zabytkowych organach Englera, premierowy program Jacka Kowalskiego poświęcony Bolesławowi Chrobremu z okazji 1000-lecia Królestwa Polskiego, wykład muzykologiczny Marka Dyżewskiego pt. Duchowość epoki Bacha w obrazach i pieśniach oraz koncert „Na Styku Kultur” w wykonaniu Zespołu ROCAL FUZA i Zespołu Wokalnego  HAERI, prezentujący muzykę dawną i tradycyjną Europy i Gruzji.

Uroczystym zwieńczeniem Festiwalu będzie wykonanie oratorium „Mesjasz” Georga Friedricha Händla w interpretacji Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. W Strzelinie i Żórawinie w ramach festiwalowego programu usłyszymy natomiast duet Duo Des Rêveurs, który wykona utwór pt. Lascia ch’io [suoni per voi].

PROGRAM FESTIWALU

Wrocław (19-24 maj 2026 r.)

19 maja (wtorek), godz. 18.00,

Koncert pt. Spanish Night w wykonaniu Krzysztofa Meisingera oraz „Prima Vista String Quartet”,

Katedra św. Wincentego i św. Jakuba, pl. Nankiera 15, Wrocław

Wykonawcy:

Krzysztof Meisinger – gitara

Patrycja Betley – perkusja

Michał Sobuś – kontrabas

Kwartet Smyczkowy „Prima Vista String Quartet”

– Krzysztof Bzówka – I skrzypce

– Jakub Grott – II skrzypce

– Marek Czech – altówka

– Tomasz Błaszczak – wiolonczela

Izabela Starzec prowadzenie koncertu

Program:

– M. de Falla – Danza Española de „La vida breve”

– Romance de Amor

– M. de Falla – Danza del Molinero

– F. Tarrega – Recuerdos de la Alhambra

– F. Tarrega – Gran Jota

– M. Ravel – Pavane pour une Infante Defunte

– El Vito

– M. de Falla – Cancion del Fuego Fatuo

– En Noi de la Mare

– L. Boccherini – Fandango

– I. Albeniz – Asturias

– V. Amigo – Requiem

– V. Amigo – Roma

21 maja (czwartek), godzina 19.00,

Recital Organowy Bartosza Rzymana pt. „Variationen”,

Kościół Garnizonowy Bazylika Mniejsza pw. Św. Elżbiety we Wrocławiu, Świętej Elżbiety 1/2, Wrocław

Recital na odrestaurowanych organach Englera z 1761 roku, z okazji 20–lecia działalności artystycznej B. Rzymana.

Program obejmuje szerokie spectrum barokowych wariacji, stąd tytuł recitalu „Variationen”. Od wariacji na temat popularnej pieśni wczesnego baroku, poprzez wariacje ostinatowe, do wariacji chorałowych w spojrzeniu kompozytorów barokowej szkoły północno-niemieckiej i południowo niemieckiej, ze zwieńczeniem w słynnej kompozycji Bacha.

Wykonawca:

Bartosz Patryk Rzyman – organy

Izabela Starzec – słowo o muzyce

Program:

„Wariacja i chorał”

Johann Pachelbel (1653-1706) – Ciacona in f

Johann Kaspar Kerll (1627-1693) – Passacaglia in d (Modulatio Organica, 1686)

Dietrich Buxtehude (1637-1707) – „Ach Herr, mich armen Sünder”  BuxWV 178

Jan Pieterszoon Sweelinck (1562-1621) – Pavana hispanica SwWV 327

Jan Pieterszoon Sweelinck – Ballo del Granduca SwWV 319

Dietrich Buxtehude – „Komm, Heiliger Geist, Herre Gott” BuxWV 178

Georg Boehm (1661-1733) – Partita über die Arie „Jesu du bist allzu schöne”

22 maj (piątek), godzina 18.00

Koncert pt. „O Bolesławie Chrobrym Pieśń Srebrnozłota” z okazji 1000-lecia Królestwa Polskiego w wykonaniu Jacka Kowalskiego i Klubu Świętego Ludwika,

Sala Wielka Ratusza, Wrocław

gra Klub Świętego Ludwika na instrumentach dawnych, w składzie:

Jacek Kowalski: tekst autorski, przekład pieśni Galla Anonima, śpiew, gitara, lira średniowieczna

Agnieszka Obst-Chwała: fidel, rebek

Tomasz Dobrzański: opracowanie muzyczne, dudy, flety, szałamaje, mandora

Jan Kiernicki: lutnie

Jacek Muzioł: instrumenty perkusyjne

«Hymn o Koronie Polskiej» Poznańska premiera nowego, autorskiego programu Jacka Kowalskiego i nowego albumu CD. Epicka i zarazem liryczna opowieść o Bolesławie Chrobrym, swobodnie nawiązująca do dawnych kronik i żywotów świętych («Kronika polska» Galla Anonima, «Vita Sancti Adalberti» Brunona z Kwerfurtu, «Kronika» Ademara z Chabannes) i polskiej tradycji historycznej. Po części hołduje stylistyce średniowiecznej pieśni epickiej, nie stroniąc od aktualizacji, jak i akcentów bliskich polskiej piosence poetyckiej.

23 maja (sobota), godzina 15:00,

Wykład muzykologiczny Marka Dyżewskiego,

Klub Muzyki i Literatury, pl. Kościuszki 10, Wrocław

Wykład pt. Duchowość epoki Bacha w obrazach i pieśniach

23 maj (sobota), godzina 18:30,

Koncert pt. Na Styku Kultur, dawna muzyka zachodnioeuropejska i tradycyjna polifonia gruzińska w wykonaniu Zespołu ROCAL FUZA i Zespołu Wokalnego  HAERI,

Aula Oratorium Marianum Uniwersytetu Wrocławskiego, plac Uniwersytecki 1, Wrocław

Skład Zespołu ROCAL FUZA (instrumentarium: fidel kolanowa, szałamaja, flety proste, gitterna, mandora, viola da gamba, Scheitholt, Seitentamburin oraz instrumenty perkusyjne):

Radosław Dembiński,

Ryszard Dominik Dembiński

Skład zespołu HAERI:

Veronika Bratrychová,

Anna A. Kopecká,

Kristina Mezereková,

Anička Raimbaultová,

Šárka Seifertová,

Keti Sepherteladze

Program:

Dwa tańce irlandzkie ………………………………………………………………………………… Anonim

Megruli Alilo ……………………………………………………………………. mel. tradycyjna (Gruzja)

Ase čonguri – Didavoi nana …………….. melodia tradycyjna z regionu Samagrelo (Gruzja)

La Sexte Estampie Real ………………………………………………………………….. Anonim XIII w.

Patskha ……………………………………………………………………………. mel. tradycyjna (Gruzja)

Quand je suis mis au retour (virelei) ……………………. Guillaume de Machaut (1300-1377)

Khertlis Naduri ………………………………………………………………….. mel. tradycyjna (Gruzja)

Nanila …………………………………….. mel. tradycyjna, kołysanka z regionu Svaneti (Gruzja)

La Seconde Estampie Real ………………………………………………………………. Anonim XIII w.

Elia Lrde …………………………………………………………………………,… mel. tradycyjna (Gruzja)

Aslanuri Mravalzhamier ……………………………… mel. tradycyjna z regionu Guria (Gruzja)

Los Bilbilicos (La Rosa Enflorece) ……………………………………………………. Anonim XV w.

Amiranis Perkhuli ……………………………………………………………. mel. tradycyjna (Gruzja)

Šen alazano …………………………………………….. mel. tradycyjna z regionu Tusheti (Gruzja)

Helas, Olivier Basselin ………………………………… Anonim (manuskrypt z Buayeux XV w.)

Veengara ……………………………. mel. tradycyjna, kołysanka z regionu Samegrelo (Gruzja)

 

24 maja (niedziela), godzina 17:00

Koncert Jacka Kowalskiego z okazji 800-lecia parafii pw. św. Maurycego we Wrocławiu, pt. Rzeczypospolitej pieśni niezłomne, Koncert wspólnie śpiewany,

Kościół św. Maurycego we Wrocławiu

Wykonawcy:

Jacek Kowalski – gitara podróżna, śpiew, słowo

Karolina Kaiser-Cichocka – skrzypce, fidel, flet

Wojciech Winiarski – gitara, gitarolutnia

W programie: Pieśni niezłomne

24 maja (niedziela), godzina 19:00

Koncert Finałowy pt. „Mesjasz” G.F. Händla w wykonaniu Wrocław Baroque Ensemble NFM, Katedra św. Jana Chrzciciela,

Plac Katedralny 18, Wrocław

Wykonawcy:

Andrzej Kosendiak – dyrygent

Wrocław Baroque Ensemble:

Aleksandra Turalska, Stanislava Mihalcová, Natalia Kiczyńska – sopran I

Aldona Bartnik, Anna Zawisza, Małgorzata Kątnik – sopran II

Daniel Elgersma, Piotr Olech, Bartosz Wasiluk, Ewelina Wojewoda – alt

Maciej Gocman, Florian Cramer, Jacek Wisłocki, Marek Belko – tenor

Jaromír Nosek, Volodymyr Andrushchak, Jussi Lehtipuu, Andrzej Zawisza – bas

Geoffrey Coates, Fiona Last – obój

Beniamin Lewi – fagot

Fruzsina Hara, Karol Valentina Cortes Cusba – trąbka

Jarosław Kopeć – kotły

Zbigniew Pilch, Małgorzata Kosendiak, Dominika Małecka, Kamila Guz, Barłomiej Fraś,

Katarzyna Cendlak – skrzypce I, II

Dymitr Olszewski, Agnieszka Papierska, Elżbieta Stonoga – altówka

Julia Karpeta – viola da gamba

Kzysztof Karpeta, Jakub Kościukiewicz – wiolonczela

Łukasz Macioszek – violone

Premysl Vacek – lutnia

Marta Niedźwiecka – pozytyw

Program:

G.F. Händel Mesjasz – oratorium HWV 56

Dolny Śląsk (30-31 maj)

30 maja (sobota), godz. 16.00

Koncert pt. Lascia ch’io [suoni per voi] w wykonaniu Duo Des Rêveurs,  Kościół Rzymskokatolicki Pw. Podwyższenia Krzyża Świętego,

ul. Świętego Floriana 2, Strzelin

Wykonawcy:

Duo des Rêveurs

Justyna Wróblewska – klawesyn

Stanisław Stanicki – wiolonczela barokowa, wiolonczela piccolo (pięciostrunowa)

Program:

Georg Friedrich Händel (1685 – 1759) [5’]

Pena Tiranna [Amadigi di Gaula, HWV 11]

Giovanni Buononcini (1670-1747) [9’]

Sonata in La Minore

Andante Allegro

Menuet. Grazioso

Georg Friedrich Händel (1685 – 1759), arr. David Popper (1843–1913) [3’10’’]

Ombra mai fu [Serse, HWV 40]

Pietro Giuseppe Gaetano Boni (ca. 1650/1700-c. 1750) [5’]

Sonata in Sol Minore, Op. 1

Largo

Allegro Alla francese

Jean-Baptiste Barrière (1707-1747) [8’30]

Sonate n° 3 en Re Mineur, Livre II

Adagio

Allemande [Allegro]

Sarabanda

Minuetto

Georg Friedrich Händel (1685 – 1759) [5’]

Suite in B-flat major, HWV 434

Prelude

[Sonata]

Nicola Porpora (1686-1768) [5’]

Alto Giove [Polifemo, HeIN 31]

Filippo Amadei (1670 – 1730) [5’]

Sonata à Violoncello Solo Con il Basso per il Cembalo

Andante

Andante cantabile assai

Georg Friedrich Händel (1685 – 1759), arr. Philipp Roth (1853-1898) [5’30’’]

Lascia ch’io pianga [Rinaldo, HWV 7]

Nicola Francesco Haym (1678-1729) [4’]

Sonata n. 1 in La Minore per violoncello e basso continuo

Adagio

Allegro

Adagio

Presto

31 maja (niedziela), godz. 19:00

Koncert pt. Lascia ch’io [suoni per voi] w wykonaniu Duo Des Rêveurs,

Kościół  p.w. Św. Józefa Oblubieńca NMP w Żórawinie              

Program j.w.

Organizatorzy:

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Akademickie Stowarzyszenie Kultury „Wagant”

informacja prasowa

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i Oddziałach /28.04-3.05.2026/

 Podczas długiego majowego weekendu wszystkie oddziały Muzeum Narodowego we Wrocławiu będą czynne dla zwiedzających w normalnych godzinach otwarcia. Serdecznie zapraszamy! Obchodzone 1 maja Święto Pracy oraz monumentalna rzeźba autorstwa Xawery Dunikowskiego „Głowa robotnika”, obecnie prezentowana na dziedzińcu Pawilonu Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej, będą punktem wyjścia wykładu Iwony Gołaj na temat socrealizmu, czyli sztuki w służbie propagandy.

Xawery Dunikowski, Głowa robotnika, fot. A. Podstawka

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

1.05, g. 12:00

„Podaj cegłę, podaj cegłę, zbudujemy nowy dom”. Socrealizm, czyli sztuka w służbie propagandy. Wykład Iwony Gołaj towarzyszący ekspozycji rzeźby Xawerego Dunikowskiego „Głowa robotnika” 

Impulsem do wykładu jest zarówno data spotkania – 1 maja, jak i ekspozycja monumentalnej rzeźby autorstwa Xawery Dunikowskiego „Głowa robotnika” – obecnie prezentowanej na dziedzińcu Pawilonu Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej, a po raz pierwszy pokazanej we Wrocławiu na Wystawie Ziem Odzyskanych w 1948 r. Chwilę potem (12 i 13 lutego 1949 r.) odbyła się konferencja w Nieborowie – zjazd twórców kultury, na którym postulowano „nową sztukę dla nowych czasów”. I tak wprowadzono w Polsce realizm socjalistyczny. W latach 1949–1956 artyści polscy mieli wzorować się na sztuce radzieckiej, tworząc dzieła realistyczne w formie, a narodowe i socjalistyczne w treści. Zgodnie z tą doktryną usiłowano wprowadzić zunifikowany styl bliski akademizmowi, z hierarchią tematów i programowym optymizmem. Twórczość artystyczna miała być czytelna i przystępna dla mas.

Sztandarowym dziełem tego okresu jest eksponowany w Pawilonie Czterech Kopuł obraz Aleksandra Kobzdeja „Podaj cegłę” z 1950 r. O tym oraz o innych „słusznych” dziełach tych niechlubnych czasów opowie Iwona Gołaj.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

informacja prasowa

Rubens. Światowa supergwiazda w Dreźnie!

 W roku 2027 przypada 450. rocznica urodzin Petera Paula Rubensa (1577–1640), wielkiego nowatora malarstwa europejskiego. Z tej okazji Drezno oddaje mu hołd, organizując wielką wystawę.

Peter Paul Rubens, Stara kobieta z koszykiem węgla, 1616/18, 
Gemäldegalerie Alte Meister, Drezno

Gemäldegalerie Alte Meister, należąca do Staatliche Kunstsammlungen Dresden, we współpracy z niemieckimi i międzynarodowymi partnerami, planuje wyjątkową wystawę obejmującą około 100 dzieł. Centralne miejsce na wystawie zajmą arcydzieła artysty z Drezna, takie jak „Pijany Herkules”, „Staruszka z koszem węgla” i „Polowanie na dzika”, uzupełnione najwyższej klasy wypożyczeniami. Po kilku spektakularnych renowacjach widzowie będą mogli spojrzeć na ważną drezdeńską kolekcję Petera Paula Rubensa z nowej perspektywy i poznać wszechstronny wgląd w jego wielowątkową karierę jako artysty, dyplomaty i kosmopolity.

informacja prasowa (ze strony Gemäldegalerie Alte Meister

23. MDAG: pełny harmonogram projekcji i polecenia dyrektora festiwalu

 Do rozpoczęcia 23. edycji Millennium Docs Against Gravity zostało zaledwie kilkanaście dni. Już 8 maja w kinie DCF rozpocznie się wielkie święto kina dokumentalnego, na które od dziś można kupować bilety. Harmonogram projekcji oraz wydarzeń towarzyszących dostępny jest na mdag.pl. W gąszczu filmowych propozycji pomaga odnaleźć się dyrektor i założyciel festiwalu – Artur Liebhart. Wybrał 10 filmów, które świetnie ilustrują różnorodność i bogactwo programowe MDAG.

"Sny o słoniach"

TOP 10 23. MDAG wg Artura Liebharta

„Bugboy”, reż. Lucas Paleocrassas →„Pasja pomaga przeżyć najtrudniejszy czas”

Yorgos, główny bohater filmu „Bugboy”, to nieśmiały nastolatek z wadą wzroku. Odnajduje odwagę dzięki więzi ze świerszczem o imieniu Isabella. Film łączy realizm z metaforyczną baśnią, pokazując lekcję przyjaźni, zaufania i dorastania.

„Bugboy”, reż. Lucas Paleocrassas

„Yo (Miłość jest zbuntowanym ptakiem)”, reż. Anna Fitch, Banker White → „Jak w tytule”

Po śmierci przyjaciółki Anna przez dekadę odtwarza jej dom w skali 1:3 dla marionetki o tym samym imieniu. Film łączy ostatni rok życia Yo z twórczą interpretacją jej historii, pokazując siłę pamięci, miłości i artystycznej kreacji.

„Bez końca”, reż. Michał Marczak → „Najdłużej szukamy tego, co zgubiliśmy w sobie”

Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most, gdzie widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: skoczył do rzeki albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a strachem. 

„Moje wszystkie głosy”, reż. Maasja Ooms  → „Terapia może być fascynująca”

Jedna na dziesięć osób słyszy głosy. Film przedstawia pięć osób i ich głosy – chroniące lub zagrażające. Rewolucyjna terapia pozwala im zyskać akceptację siebie i zmierzyć się z traumą, rysując fascynujący portret niezwykłego świata ludzkiego umysłu.

„Love-22-Love”, reż. Jeroen Kooijmans → „Sztuka + miłość = piękno”.

Jeroen Kooijmans dokumentuje 30 lat pełnych miłości, tworzenia i kryzysów psychicznych. To poetycki hołd dla żony i filmowy pamiętnik – list miłosny pełen sztuki.

„Był sobie śnieg”, reż. Nikolaus Geyrhalter → „Tam, gdzie śnieg i lód nadal rządzą, tam żyją szczęśliwi ludzie”

Nikolaus Geyrhalter zabiera widza w podróż przez śnieżne i lodowe krajobrazy Japonii, Kanady, Islandii, Alp i Antarktydy. Film balansuje między zachwytem nad tym światem a melancholią jego utraty, pokazując zmiany w środowisku oraz tysiące form śniegu i lodu.

Sny o słoniach”, reż. Werner Herzog  → „Herzog znów na tropie. Ale tym razem...”

Szaleni naukowcy i podróżnicy – to bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na postaci dra Steve’a Boyesa, który tropi słonie-olbrzymy w Angoli, na niezamieszkałych terenach, przez lokalnych mieszkańców nazywanych „końcem świata”.

„Wax & Gold”, reż. Ruth Beckermann → „Jeden hotel, siła młodzieńczej fascynacji i Kapuściński”

Pobyt w legendarnym Hiltonie w Addis Abebie i „Cesarz” Kapuścińskiego stają się punktem wyjścia dla wielowarstwowej opowieści o imperialnej przeszłości Etiopii, teraźniejszości i ukrytych poetyckich znaczeniach, które je łączą.

„U źródła światła - 11 pieśni dla Fidżi”, reż. Cynthia Beatt → „Powrót do swojego wewnętrznego źródła”

Po latach spędzonych w Szkocji Iona wraca do rodzinnego domu na Fidżi, szukając odpowiedzi na pytania dotyczące jej poczucia wyobcowania w Europie. Czy odnajdzie ją jej alter ego, w które wciela się Tilda Swinton?  

„Mariinka”, reż. Pieter-Jan de Pue → „Epicka historia kręcona przez 11 lat. Wybitne”

„Mariinka” zaczyna się na długo przed tym, nim zaczęła się pełnowymiarowa inwazja Rosji. Na wschodzie Ukrainy śledzimy losy kilku młodych Ukraińców, których życie na zawsze zostało ukształtowane przez ponad dziesięć lat wojny i konfliktu w Donbasie.

Bilety można kupować online na mdag.pl oraz w kasach i na stronie internetowej Dolnośląskiego Centrum Filmowego.

MDAG jest dla wszystkich!

Festiwal Millennium Docs Against Gravity jest dostępny dla wszystkich! W tym roku dzięki wsparciu marki Visa, wszystkie filmy z Konkursu Głównego będą posiadały audiodeskrypcję w aplikacji Kino Dostępne 2.0. MDAG to jeden z pierwszych festiwali filmowych na świecie, które zrobiły tak wielki krok w stronę dostępności. 

Dodatkowo w kinie DCF odbędą się również pokazy jedenastu konkursowych filmów z napisami SDH, które ułatwiają odbiór seansów osobom niesłyszącym i słabosłyszącym. Dodatkowo 13 filmów z programu będzie można obejrzeć z polską ścieżką lektorską dostępną za pośrednictwem aplikacji Kino Dostępne 2.0.

Festiwal oferuje także asystę w dotarciu na seans, zakupie biletów i early boarding, czyli wcześniejszego wejścia na salę i spokojnego zajęcia miejsca.

informacja prasowa

XXXV Festiwal „Maj z Muzyką Dawną”

XXXV Festiwal „Maj z Muzyką Dawną” to jubileuszowa edycja jednego z najważniejszych wydarzeń poświęconych wykonawstwu historycznemu na Dolnym Śląsku, która odbędzie się w dniach 19–24 maja we Wrocławiu oraz 30–31 maja w regionie dolnośląskim. Festiwal łączy najwyższy poziom artystyczny z misją edukacyjną, tworząc przestrzeń spotkania tradycji, historii i współczesnej wrażliwości muzycznej.

Wrocław Baroque Ensemble, materiały prasowe

Tegoroczną edycję „Maja z Muzyką Dawną” zainauguruje wyjątkowy koncert pt. Spanish Night z udziałem wybitnego gitarzysty Krzysztofa Meisingera i kwartetu „Prima Vista”. Kolejne dni przyniosą recital organowy Bartosza Rzymana na zabytkowych organach Englera, premierowy program Jacka Kowalskiego poświęcony Bolesławowi Chrobremu z okazji 1000-lecia Królestwa Polskiego, wykład muzykologiczny Marka Dyżewskiego pt. Duchowość epoki Bacha w obrazach i pieśniach oraz koncert „Na Styku Kultur” w wykonaniu Zespołu ROCAL FUZA i Zespołu Wokalnego  HAERI, prezentujący muzykę dawną i tradycyjną Europy i Gruzji.

Uroczystym zwieńczeniem Festiwalu będzie wykonanie oratorium „Mesjasz” Georga Friedricha Händla w interpretacji Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. W Strzelinie i Żórawinie w ramach festiwalowego programu usłyszymy natomiast duet Duo Des Rêveurs, który wykona utwór pt. Lascia ch’io [suoni per voi].

Szczegółowy program już wkrótce.

informacja prasowa

"FEDERICO FELLINI: ciao a tutti!" - przegląd filmów w kinach studyjnych

Tego lata Stowarzyszenie Kin Studyjnych zaprosi widzów na kolejną filmową podróż do Włoch. W ramach wakacyjnego przeglądu „FEDERICO FELLINI: ciao a tutti!” na ekranach kilkudziesięciu kin studyjnych w całej Polsce zagości aż sześć odrestaurowanych filmów Federico Felliniego, jednego z najważniejszych twórców europejskiego kina.

Jak trafnie zauważyła Alicja Helman, Federico Fellini traktował każdy swój film jak autonomiczne „królestwo obrazów” – przestrzeń, która ma być zarazem drapieżna, uwodzicielska i wykraczać poza granice potocznego doświadczenia. Właśnie w tym napięciu między realnością a wizją, jawą a snem, prawdą a inscenizacją rozgrywa się całe kino mistrza z Rimini.

Błądzi ten, kto widzi w Fellinim jedynie „reżysera nadmiaru.” Cyrkowe szaleństwo i przepych nie służą tutaj dekoracji, lecz odsłaniają, jak bardzo nowoczesny człowiek żyje pośród masek i sztuczności. Bohaterowie włoskiego reżysera są w procesie nieustającego kreowania samych siebie – pozują na artystów, kochanków, ludzi sukcesu, a zarazem ulegają własnym fantazjom o miłości czy spełnieniu. Wystarczy pomyśleć o ikonicznych rolach jakie Marcello Mastroianni zbudował we współpracy z Fellinim. Dziennikarz ze „Słodkiego życia” (1960) staje się pierwszym „budowniczym” zadufanej własnym splendorem socjety boomu ekonomicznego, której sam nie czuje się na koniec dnia częścią. Guido z „Osiem i pół” (1963), alter ego samego twórcy, gubi się między tym, kim jest, a tym, kim powinien być w oczach innych i własnych. Nie każdy ma tyle sił, ile dobroduszna Cabiria („Noce Cabirii”, 1957), aby wciąż trwać mimo licznych zranień i wszechobecnego zepsucia.

Fellini nie wraca dziś na polskie ekrany wyłącznie jako wielki mag kina, lecz jako artysta, który pod zgiełkiem pełnego namiętności i perwersji spektaklu umiał rozpoznać i pokazać egzystencjalną pustkę. Nawet wtedy, gdy włoski twórca olśniewa barokowością obrazu, nie porzuca czułości wobec ludzkiej słabości. To właśnie dlatego jego kino pozostaje tak żywe – pod fantazją wciąż drży niezwykle aktualna i przejmująca prawda o człowieku.

Na przegląd zapraszamy wyłącznie do kin studyjnych od 9 czerwca 2026 roku! Retrospektywa potrwa do końca września a pełną listę kin znajdą Państwo na naszej stronie internetowej www.stowarzyszeniekinstudyjnych.pl. 

Podczas przeglądu „FEDERICO FELLINI: ciao a tutti!” zaprezentujemy takie arcydzieła Mistrza, jak:

- WAŁKONIE (1953)

- NOCE CABIRII (1957)

- SŁODKIE ŻYCIE (1960)

- OSIEM I PÓŁ (1963)

- GIULIETTA I DUCHY (1965)

- GŁOS Z KSIĘŻYCA (1990)

Wydarzenie realizujemy we współpracy z Włoskim Instytutem Kultury w Warszawie oraz Włoskim Instytutem Kultury w Krakowie.

informacja prasowa

37. Śląski Festiwal Muzyczny 14-17.05.2026 /zapowiedź/

37. Śląski Festiwal Muzyczny odbędzie się w dniach 14–17 maja 2026 roku we Wrocławiu, Jaworze, Zgorzelcu i Görlitz. Motywem przewodnim festiwalu jest hasło "pokój". Wydarzenie, prowadzone artystycznie przez Agnieszkę Ostapowicz, prezentuje wybitnych artystów polskich i niemieckich, a program obejmuje dzieła chóralne i instrumentalne – od muzyki klasycznej po repertuar synagogalny.

Festiwal włącza się w obchody 35-lecia Traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy pomiędzy Polską a Niemcami oraz 25-lecia Niemiecko-Polskiego Towarzystwa Uniwersytetu Wrocławskiego. Koncerty odbywają się w Oratorium Marianum Uniwersytetu Wrocławskiego, w Kościele Pokoju w Jaworze, w kościele św. Bonifacego w Zgorzelcu oraz w Synagodze w Görlitz.

Finałowe wydarzenia w Zgorzelcu i Görlitz stanowią wyjątkowe spotkanie kultur i religii, ukazujące ciągłość i różnorodność tradycji muzycznej Europy. Muzyka wykonywana przez artystów z Polski i Niemiec staje się przestrzenią wspólnego doświadczenia ponad granicami i językiem pokoju.

Motywem przewodnim 37. Śląskiego Festiwalu Muzycznego jest pokój. Pod tym hasłem festiwal, ponownie prowadzony artystycznie przez Agnieszkę Ostapowicz, prezentuje wybitnych artystów polskich i niemieckich. Program obejmuje dzieła chóralne i instrumentalne. Festiwal w roku 2026 włączy się również w obchody 25-lecia Niemiecko-Polskiego Towarzystwa Uniwersytetu Wrocławskiego.

Polish Cello Quartet 

Uroczysty koncert jubileuszowy 14 maja 2026 roku w Oratorium Marianum – Sali Muzycznej Uniwersytetu Wrocławskiego – uświetnią soliści Polish Cello Quartett. W ramach Chopin Project zaprezentują dzieła i gatunki kluczowe dla twórczości Fryderyka Chopina, takie jak mazurki, walce, preludia, nokturny czy etiudy. Kompozytor przyjaźnił się z wiolonczelistami i tworzył utwory na ten instrument. Jednym ze słynnych wykonawców był książę Antoni Radziwiłł, w którego dworku w Antoninie kompozytor wielokrotnie gościł i z którym wspólnie muzykował. Innym znanym wiolonczelistą i przyjacielem Chopina był Auguste Franchomme. Owocem Chopin Project jest m.in. nagrana płyta o tym samym tytule, a program wykonywany jest z wielkim powodzeniem na scenach międzynarodowych. W koncercie wezmą udział zasłużeni goście – polscy i niemieccy członkowie Towarzystwa, spotykający się we Wrocławiu i rozwijający w swoich środowiskach polsko-niemiecką, dobrosąsiedzką współpracę.

Zgorzelecka Orkiestra Mandolinistów 

Nazajutrz, 15 maja, planowany jest koncert Zgorzeleckiej Orkiestry Mandolinistów im. Tadeusza Grudzińskiego pod dyrekcją Dominika Lewickiego oraz sopranistki Joanny Klisowskiej w największym drewnianym obiekcie sakralnym Europy – Kościele Pokoju w Jaworze. Orkiestra mandolinowa od lat łączy melomanów podzielonego miasta Zgorzelca i Görlitz. Zabrzmią opracowania muzyki klasycznej i filmowej aranżowane specjalnie na potrzeby zespołu i solistki. Kościół Pokoju w Jaworze świętuje swoje 370-lecie i 25-lecie wpisania na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

W sobotę, 16 maja zapraszamy ponownie do Jawora na ekumeniczny koncert organowo-chóralny. Ceniony organista Marcin Armański wykona arcydzieła m.in. J. S. Bacha, Michaela Praetoriusa czy Felixa Mendelssohna-Bartholdiego. Wspaniałe kompozycje organowe ukazujące pełnię brzmienia instrumentu Kościoła Pokoju w Jaworze przeplatać będą utwory wykonywane przez Chór Chłopięcy i Chór Dziewczęcy Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu pod batutą Mikołaja Szczęsnego. Pragniemy w ten sposób uhonorować tę wyjątkową świątynię – symbol zakończenia wojny trzydziestoletniej i pokoju westfalskiego, a zarazem symbol wiary, współpracy, niezłomności i tolerancji.

Chór Synagogi Pod Białym Bocianem 

Finałowy, piąty dzień festiwalu będzie wyjątkowym spotkaniem kultur i religii. W kościele św. Bonifacego w Zgorzelcu wystąpi pod batutą Stanisława Rybarczyka jedyny w Polsce i jeden z nielicznych na świecie zespołów synagogalnych – Chór Synagogi pod Białym Bocianem z Wrocławia. Niezwykłym elementem koncertu, przenoszącym publiczność ponad granicami czasu i przestrzeni, będą organy zbudowane pierwotnie przez firmę Schlag & Söhne dla synagogi w Görlitz, gdzie znajdowały się do 1938 roku. Przed wydarzeniami Nocy Kryształowej instrument został przeniesiony do katolickiego kościoła św. Bonifacego w Zgorzelcu, gdzie służy do dziś. O godzinie 15.00 wraz z chórem wystąpi wybitny organista Piotr Rojek. W programie znajdą się m.in. kompozycje Louisa Lewandowskiego, Franza Schuberta, Meira Machtenberga, Samuela Naumbourga, Abrahama Ellsteina, Kurta Weilla i Davida Frumera. Publiczność koncertowa ma pierwszą taką szansę połączenia brzmienia organów z ich rodzimym miejscem w synagodze w Görlitz, wzbogaconego mistyką śpiewu chóralnego.

Isidoro Abramowicz

Tego samego dnia o godzinie 18.00 w Synagodze w Görlitz wystąpi Berliński Chór Synagogi przy Pestalozzistraße wraz z kantorem Isidorem Abramowiczem, organistą i pianistą Jakubem Stefkiem, sopranistką Magdaleną Dynowską oraz tenorem Piotrem Bunzlerem. Program koncertu stanowi muzyczną podróż przez żydowski kalendarz, ukazując najważniejsze święta i etapy roku liturgicznego w różnych tradycjach diaspory. Repertuar obejmuje muzykę na Rosz ha-Szana, Jom Kippur, Sukkot, Pesach oraz Szabat i daje wgląd w duchową i stylistyczną różnorodność żydowskiej muzyki sakralnej. Usłyszymy utwory Zavela Zilberta, Sola Zima i Maxa Yanowskiego, a także dzieła Louisa Lewandowskiego – jednej z kluczowych postaci reformy muzyki żydowskiej w XIX wieku, nazywanego Mendelssohnem muzyki synagogalnej. Program uzupełnią kompozycje Meira Machtenberga, Sholoma Secundy, Jacoba Rapaporta i Meira Finkelsteina. Całość ukazuje ciągłość i bogactwo tradycji muzyki żydowskiej – od Europy Środkowej i Wschodniej po Amerykę – wpisanej w rytm roku religijnego i życia wspólnoty. Muzyka narodu, który od lat żyje w stanie wojny, niechaj wzruszy swoim pięknem i poprzez spotkanie artystów z publicznością przemówi językiem pokoju.

Spotkajmy się w muzyce podczas 37. Śląskiego Festiwalu Muzycznego we Wrocławiu, Jaworze, Zgorzelcu i Görlitz. Serdecznie zapraszamy.

Program

14.05.2026, czwartek, godz. 19.00, Oratorium Marianum, Pl. Uniwersytecki 1, 50-137 Wrocław

Chopin & Jubileusz  

Polish Cello Quartett

Program: kompozycje F. Chopina.

15.05.2026, piątek, godz. 18.00, Kościół Pokoju, Park Pokoju 2, 59-400 Jawor

Zjednoczeni w muzyce

Joanna Klisowska - sopran

Dominik Lewicki - dyrygent

Zgorzelecka Orkiestra Mandolinistów im. T. Grudzińskiego

Program: J. Pachelbel, J. S. Bach, A. Vivaldi, G. F. Händel, W. A. Mozart, H. Wieniawski, F. Chopin, W. Kilar, E. Morricone.

16.05.2026, sobota, godz. 17.00, Kościół Pokoju, Park Pokoju 2, 59-400 Jawor

Harmonia pokoju

Mikołaj Szczęsny - dyrygent

Aleksandra Milcarz - fortepian

Chór Chłopięcy NFM & Chór Dziewczęcy NFM

Marcin Armański - organy

Program: J.S. Bach, F. Mendelssohn-Bartholdy, R. Butz, W. Todd, M. Praetorius, L. Donati, W. A. Mozart, O. Miśkiewicz, B. Chilcott.

17.05.2026, niedziela, godz.15.00, Kościół Katolicki św. Bonifacego, ul. E. Plater 9, 59-900 Zgorzelec

Współbrzmienia

Magdalena Dynowska - sopran

Piotr Bunzler - tenor

Piotr Rojek - organy

Chór Synagogi pod Białym Bocianem

Stanisław Rybarczyk - dyrygent

Program: S. Sulzer, M. Machtenberg, J. Rosenblatt, A. Ellstein, S. Naumbourg, D. Frumer, L. Lewandowski.

17.05.2026, niedziela, godz. 18.00, Synagoga, Otto-Müllerstr. 9, 02826 Görlitz

Ponad Granicami

Magdalena Dynowska - sopran

Piotr Bunzler - tenor

Jakub Stefek - fortepian

Isidoro Abramowicz - kantor, dyrygent

Chór Synagogi Pestalozzistraße Berlin

Program: Z. Zilberts, S. Zim, M. Yanowski, M. Machtenberg, S. Secunda, J. Rapaport, M. Finkelstein, L. Lewandowski.

Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do dokonania zmian w programie.

informacja prasowa

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i Oddziałach /24–26.04.2026/

Cejlon, jajka Fabergé i romantyzm. Co je łączy? Już w najbliższy weekend staną się tematami spotkań w Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Sztuka Cejlonu, łącząca wpływy hinduistyczne i buddyjskie oraz azjatyckie z europejskimi będzie tematem wykładu dr Beaty Lejman. Monika Raspen opowie o legendarnych jajkach Fabergé, a Anna Jezierska o sztuce romantyzmu w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”. Życie i działalność Józefa Maksymiliana Ossolińskiego to temat wykładu Agnieszki Knychalskiej-Jaskulskiej, z kolei architekturze ekspresjonistycznej lat 20.–30. XX w. przyjrzy się Maja Kwiecińska.

Jajko renesansowe, 1987, Muzeum Fabergé w Sankt Petersburgu, fot. materiały prasowe

W Muzeum Etnograficznym odbędą się warsztaty dla najmłodszych – dzieci zaprojektują ule, inspirując się ulami z muzealnych zbiorów. Zaplanowano także integracyjne warsztaty rodzinne dostosowane do potrzeb osób w spektrum, których uczestnicy będą malować obrazy na szkle.

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej zaprasza na oprowadzania po wystawie „Wschód słońca na Zachodzie” w językach angielskim, niemieckim i polskim. Ta ekspozycja będzie również punktem wyjścia do odkrywania sztuki japońskiej w ramach comiesięcznego spotkania dla seniorów z cyklu „Przystanek: Pawilon”. Z kolei rzeźba Ali Savashevich „Duch”, prezentowana na dziedzińcu Pawilonu, zainspiruje maluszki do 2. roku życia oraz dzieci 3–5 lat do niczym nieskrępowanej zabawy.

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

25.04, g. 12:00

Józef Maksymilian Ossoliński – hrabia, który swe „czyny, siły i mienie narodowi poświęcił”. Wykład Agnieszki Knychalskiej-Jaskulskiej w ramach obchodów Roku Józefa Maksymiliana Ossolińskiego

Józefa Maksymiliana Ossolińskiego (1754–1826) utożsamia się na ogół z założoną przez niego instytucją – Zakładem Narodowym imienia Ossolińskich, zwanym potocznie Ossolineum. Kim był Fundator? To postać wielowymiarowa: literat, kolekcjoner i bibliofil, polityk, patriota, przedstawiciel idei oświeceniowych w kulturze polskiej, filantrop, przełożony Biblioteki Cesarskiej w Wiedniu i twórca własnych zbiorów bibliotecznych. Wykład będzie doskonałą okazją do spotkania z tą wybitną postacią!

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

25.04, g. 15:00

Ekspresjonizmy, czyli architektura uczuć. Wykład Mai Kwiecińskiej w ramach cyklu „Jak zbudowano nowoczesność”

Architektura ekspresjonistyczna, niezwykle popularna w Europie Środkowej w drugiej i trzeciej dekadzie XX w., stawiała na wywołanie mocnego wrażenia na oglądającym i oddaniu osobowości architekta. W ramach tego kierunku powstawały obiekty niepowtarzalne, bardzo charakterystyczne – czasem projekty były tak śmiałe, że niemożliwe do zrealizowania. W trakcie wykładu omówione zostaną najważniejsze cechy architektury ekspresjonistycznej, a uczestnicy przyjrzą się najczęstszym inspiracjom architektów. Przedstawione zostaną obiekty organiczne inspirowane formami natury, przetwarzające wzorce historyczne oraz zupełnie oryginalne, będące poszukiwaniem dziwności i oddziałujące na wszystkie zmysły.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

26.04, g. 11:00

Sztuka romantyzmu. W świecie ducha i emocji. Wykład Anny Jezierskiej w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”

Jak narodził się romantyzm? Co wpłynęło na zwrot w kulturze ku uczuciom, duchowości czy pogłębianiu relacji z przyrodą? Wykład będzie okazją do poznania odpowiedzi na te i inne pytania dotyczące tej niezwykle interesującej epoki. Zaprezentowane zostaną najważniejsze zjawiska w historii i kulturze doby romantyzmu w Europie zachodniej i na ziemiach polskich oraz reprezentatywne dla tego nurtu dzieła sztuki.

Bilety w cenie 15 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

26.04, g. 13:00

Cejlon – Sigirija i inne „rzeczy wręcz potworne od piękności”. Wykład dr Beaty Lejman w ramach cyklu „Wyjątkowe zjawiska w sztuce pozaeuropejskiej”

Cytat z listu Witkacego do ojca dobrze oddaje wrażenia z podróży na „Wyspę łzę” Polaków w XIX i XX w. Sri Lanka leży na skrzyżowaniu szlaków handlowych uważanym za centralny punkt w strategii gospodarczej i politycznej wschodniej półkuli naszego globu, szczyci się przy tym wybitnymi pomnikami historii, które podziwiali m.in. Karol Lanckoroński, Julian Fałat i Bronisław Malinowski. Miejscowa i napływowa ludność, łącząc pierwiastki hinduistyczne i buddyjskie oraz azjatyckie z europejskimi, uformowała w ciągu wieków oryginalne oblicze sztuki, któremu warto się przyjrzeć.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

26.04, g. 15:00

Opowieść o jajkach Fabergé. Wykład Moniki Raspen w ramach cyklu „Piękne i użyteczne”

Słyszeli o nich niemal wszyscy – ale tak naprawdę wiemy o nich zaskakująco niewiele. Jajka Fabergé, owiane legendą luksusu i przepychu, kryją w sobie znacznie więcej niż tylko kunszt jubilerski. To opowieść o władzy, emocjach i świecie, który za chwilę miał przestać istnieć. Każde z nich powstało jako osobisty dar, pełen znaczeń, symboli i ukrytych historii. Podczas wykładu spróbujemy zajrzeć za ich misterną fasadę i odkryć, co naprawdę skrywają. Bo być może najcenniejsze w nich nie jest złoto ani kamienie, lecz opowieść, którą niosą. I tajemnice, na które odpowiedzi pewnie już nigdy nie poznamy…

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Ul figuralny - Mężczyzna, aut. Jarosław Furgała, 1976,
fot. materiały prasowe

Muzeum Etnograficzne

26.04, g. 12:00

Co słychać w ulu? Warsztaty rodzinne Anny Sadowskiej dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Etno w południe”

Kiedy dni stają się coraz dłuższe, słońce wyżej wznosi się nad horyzontem, a dookoła słychać radosne ptasie trele, w każdym ulu trwa wielkie poruszenie. Wielotysięczna kolonia pszczół budzi się do życia po długiej zimie. Rozpoczynają się przygotowania do nowego sezonu produkcji miodu. Na zajęciach przyjrzymy się muzealnym ulom i wyczarujemy przepiękne podobizny uli według własnego pomysłu.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

26.04, g. 14:00

Mali obraźnicy. Integracyjne warsztaty rodzinne dostosowane do potrzeb osób w spektrum, prowadzenie: Julia Szot

Na zajęciach dowiemy się, kim byli obraźnicy i czym różnili się od malarzy. Zajrzymy na wystawę stałą, by podziwiać ich dzieła – obrazy na szkle. W części warsztatowej każdy z uczestników będzie miał okazję namalować swoje własne dzieło na szklanej tafli.

Bilety w cenie 3 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

Wystawa "Wschód słońca na Zachodzie", fot. materiały prasowe

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

24.04, g. 11:00

Przystanek: Pawilon. Przedpołudniowe warsztaty dla seniorów, prowadzenie: Justyna Oleksy

Tradycyjnie w ostatni piątek miesiąca zapraszamy Seniorki i Seniorów na angażujące warsztaty, łączące aktywność ciała, potencjał wyobraźni i sporą dawkę merytorycznej wiedzy z zakresu współczesnej sztuki. W kwietniu zgłębimy kolejne aspekty japońskiej sztuki, eksplorując wystawę „Wschód słońca na Zachodzie”. Zapraszamy do twórczych poszukiwań, dyskusji i grupowych oraz indywidualnych rozważań i kontemplacji.

Bilety w cenie 15 zł (z Wrocławską Kartą Seniora 3 zł)

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

24.04, g. 17:00

Piątek o piątej. Oprowadzanie po wystawie „Wschód słońca na Zachodzie”

A może by tak zacząć weekend od spotkania ze sztuką? Pawilon Czterech Kopuł zaprasza na oprowadzanie po wystawie prezentującej twórczość trzech współcześnie żyjących artystów japońskiego pochodzenia: Koji Kamoji (ur. 1935), Yoshio Nakajima (ur. 1940) i Keiji Uematsu (ur. 1947). Wykształceni w Japonii, lecz tworzący w innym kręgu kulturowym, stali się ważnymi przedstawicielami współczesnej sceny artystycznej.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

25.04, g. 11:00

[DE] „Sonnenaufgang im Westen“. Eine Führung in deutscher Sprache durch die Sonderausstellung „Sonnenaufgang im Westen“, durchführung: Nicole Ullrich

Ein Treffen anlässlich einer Ausstellung, die Werke dreier zeitgenössischer Künstler japanischer Abstammung präsentiert: Koji Kamoji (geb. 1935), Yoshio Nakajima (geb. 1940) und Keiji Uematsu (geb. 1947). Sie wurden in Japan ausgebildet, arbeiten aber in einem anderen kulturellen Kontext und sind zu wichtigen Vertretern der zeitgenössischen Kunstszene geworden.

Eintritt mit einer Eintrittskarte für die Sonderausstellung.

25.04, g. 19:00

Seans multimedialny „Zobacz, usłysz, dotknij!”. Oprowadzanie po wystawie kolekcji w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

Trzy kwadranse ze sztuką w Pawilonie Czterech Kopuł – daj się poprowadzić światłem, obrazem, dźwiękiem i słowem. Trwający 45 minut seans multimedialny wprowadza widza w zupełnie inny wymiar odbioru dzieł sztuki, poszerzając pole ich interpretacji. Zwiedzaniu towarzyszą najnowsze technologie: doskonałe oświetlenie, projektory, nagłośnienie, prezentacje multimedialne, które pozwalają na dotarcie do wszystkich obszarów percepcji widza.

Bilety w cenie 25 zł (20 zł bilet ulgowy, 15 zł/os. rodzinny i grupowy)

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

26.04, g. 11:00

[EN] “Sunrise in the West”. Guided tour in English through the temporary exhibition “Sunrise in the West”

The exhibition is a presentation of works by three contemporary artists born in Japan, who moved to Europe at the start of their career: Koji Kamoji (b. 1935), Yoshio Nakajima (b. 1940) and Keiji Uematsu (b. 1947). Whilst educated in Japan, they created their artistic work within another culture, becoming important representatives of the contemporary artistic milieu.

Admission with a ticket for the temporary exhibition.

26.04, g. 11:00

Duch historii. Rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku do lat 2, wydarzenie w ramach cyklu #muzealniaki_pod_kopułą

Duch historii przemierza Europę – niewidzialna postać w bardzo materialnym płaszczu. Rzeźba Ali Savashevich jest próbą osobistego rozprawienia się z postsowieckim dziedzictwem. Nie chodzi wyłącznie o pomniki, ale także o wolność twórczą i oczekiwania wobec artysty. Ubrani w przepastne płaszcze ciepło przywitamy Ducha na dziedzińcu Pawilonu, a potem pobawimy się z Maluszkami materiałami o różnych fakturach.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

26.04, g. 13:00 i 14:30

Tup, tup, tup, tup… Rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku 3–5 lat w ramach cyklu „Sztuczki w Pawilonie”

Tup, tup, tup, tup… Słyszycie to? To niewidzialna postać w wielkim czarnym płaszczu powoli kroczy przez dziedziniec. Poznajcie Ducha, nowego mieszkańca Pawilonu! Przyjrzymy się dokładnie ogromnej rzeźbie autorstwa Ali Savashevich, a potem wykonamy własne rzeźby – kroczące postaci.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

informacja prasowa

Jan Krzeszowiec i jego czarodziejski flet /wywiad/

O kulisach powstawania pierwszej solowej płyty rozmawiam z Janem Krzeszowcem – flecistą-solistą w NFM Filharmonii Wrocławskiej, a także wykładowcą Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. 

Jan Krzeszowiec, fotografia ze strony artysty na FB

Barbara Lekarczyk-Cisek: Niedawno w wydawnictwie CD Accord ukazała się Pańska pierwsza solowa płyta: "FRENCH" Znalazły się na niej kompozycje znanych francuskich twórców: Pierre`a Sancana, Philippe`a Gauberta, Dariusa Milhauda oraz Gabriela Fauré. Przyznam, że nagrania wyjątkowo przypadły mi do gustu i wielokrotnie ich wysłuchałam, a mimo to miałam wrażenie niedosytu. Ich interesujący i trafny dobór, który pozwala smakować kolorystykę, eleganckie brzmienie frazy, a także przenikający nagrania subtelny liryzm, sprawiają, że słuchacz zostaje kompletnie uwiedziony. Dodajmy, że na płycie znalazły się sonaty i sonatiny. Co zadecydowało o takim wyborze utworów?

Jan Krzeszowiec: Sam pomysł nagrania płyty tlił się już od dawna. I choć nagrałem sporo płyt z muzyką kameralną, ta jest pierwszym moim solowym albumem. Przez wiele lat brakowało mi impulsu do jego realizacji, ale gdy w końcu nadszedł… odkryłem, jak skomplikowany jest to proces. Będąc perfekcjonistą, zawsze staram się, aby to, co robię, było na odpowiednim poziomie. Tu trudności zaczęły się już na etapie doboru repertuaru. Zależało mi, żeby utwory ze sobą dialogowały, współtworzyły odpowiedni nastrój, a kolejność, w jakiej są prezentowane, była jak najtrafniejsza. Wszystko to może wydawać się błahe, ale w rzeczywistości wymagało dużo namysłu. 

Zastanawiam się, dlaczego album preferuje muzykę francuską, co podkreśla zresztą jego tytuł: „FRENCH”?

To dlatego, że literatura francuska na flet jest bardzo bogata, ale to oznaczało również, że wybór będzie łatwy. Ostatnio zacząłem bardzo krytycznie traktować utwory, coraz coś mnie zachwyca i porusza. Stałem się chyba bardziej wybredny, ale finalnie postanowiłem zaufać intuicji. I Sonatę na flet i fortepian Gauberta wybrałem dlatego, że bardzo mi się podobała, odnajdywałem się w jej frazach, czułem ich piękno i pragnąłem je pokazać. Mam nadzieję, że to mi się udało. Podobnie było z Sonatiną Milhauda, jednak ta okazała się trudniejsza do interpretacji – zarówno każda z partii z osobna, jak i zagrane ich razem.

Na początku mojej pracy pedagogicznej zadałem ten utwór studentce, nieświadom tego, jak jest skomplikowany. Była bardzo ambitna i poradziła sobie ostatecznie, ale po latach, mierząc się z tą kompozycją, zrozumiałem, jakim musiała być dla niej wyzwaniem. Poza tym w procesie nagrywania ma się świadomość, że trzeba dać z siebie wszystko, aby w nagraniu znalazło się jak najwięcej tego piękna i słodyczy dzięki dobrej grze, a nie za sprawą masteringu. 

Ostatnim utworem na płycie jest Sonatina na flet i fortepian Pierre`a Sancana – najbardziej znane i niezwykle popularne jego dzieło. Utwór trudny technicznie i wyrazowo, a przy tym pozornie sprawiający wrażenie łatwego. Zmierzenie się z nim było dla mnie rodzajem wyjścia ze strefy komfortu i próbą zaprezentowania mojej indywidualnej interpretacji – tego, jak ja czuję i rozumiem to dzieło.

Z kolei Sonaty A-dur op. 13 Gabriela Fauré nie grałem  wcześniej, ale uważam ją za utwór wyjątkowy: nastrojowy, a zarazem bardzo ekspresyjny, kanon literatury skrzypcowej (na płycie prezentowana jest aranżacja na flet i fortepian). Dorastałem w domu, w którym zarówno rodzice, jak i bracia są muzykami. Dominowała muzyka skrzypcowa, ponieważ mama jest skrzypaczką, podobnie jak starszy brat Szymon. Ta muzyka we mnie ciągle rezonuje i choć nie zostałem skrzypkiem, to estetyka tego repertuaru również ukształtowała mnie jako muzyka. Myślę, że bardziej lub mniej świadomie pomagało mi to interpretować Sonatę Fauré i już nie mogę się doczekać zaprezentowania jej na żywo przed publicznością koncertową. 

Na płycie towarzyszy Panu świetny pianista – Tymoteusz Bies. Czy wcześniej koncertowali Panowie wspólnie?

Nie koncertowaliśmy, jednak myśląc o płycie wiedziałem, że potrzebuję znakomitego pianisty, z którym będę w stanie osiągnąć muzyczny i pozamuzyczny rodzaj porozumienia. Bardzo cenię Tymka jako wyjątkowego artystę, osobę wychodzącą poza interpretacyjne schematy. Obaj jesteśmy wykładowcami Akademii Muzycznej w Katowicach, co również ułatwiło współpracę. Myślę, że stworzyliśmy duet, który proponuje słuchaczowi interesujące interpretacje, taką przynajmniej mam nadzieję. 

Czy ten sam rodzaj porozumienia towarzyszył Panu, kiedy nagrywał płytę z braćmi?

Obaj bracia są świetnymi muzykami i choć nieczęsto spotyka się zestawienie fletu, skrzypiec i wiolonczeli, to było oczywistym, że prędzej czy później nasze wspólne nagranie się wydarzy. Relacje między nami są tak dobre, że w sposób naturalny rozumiemy swoje muzyczne intencje, co nie oznacza, że płycie nie towarzyszyło wiele prób. Nagrywaliśmy jednak muzykę współczesną, specjalnie dla nas skomponowaną, a więc i proces przygotowań był zupełnie inny niż w przypadku płyty "FRENCH". 

Wyznam, że słuchając jej miałam wrażenie niedosytu. Czy planuje Pan może jej kontynuację?

Bardzo się cieszę, że Pani tak to puentuje, bo to oznacza, że warto pomyśleć o kolejnym wydawnictwie. Musiałbym jednak zastanowić się, czy podążać ścieżką francuskiego repertuaru, który skrywa wiele wspaniałych kompozycji, czy może jednak znaleźć inny kierunek, aby nie popaść w schemat. Niezależnie od przyszłych wyborów, już teraz mam nadzieję, że płyta o której rozmawiamy, zachęci słuchaczy do eksplorowania literatury fletowej i docenienia walorów tego instrumentu.

Życzę więc, aby oczarował Pan swoim fletem melomanów,  dziękuję za rozmowę.

Znamy pełny program 23. MDAG

Na stronie mdag.pl właśnie pojawił się pełny 23. edycji festiwalu Millennium Docs Against Gravity. We wrocławskim kinie DCF będzie można zobaczyć ponad 80 filmów dokumentalnych z całego świata. Równo za tydzień, 23 kwietnia, zostanie opublikowany kalendarz projekcji, lista wydarzeń towarzyszących i rozpocznie się sprzedaż biletów na pojedyncze seanse. Tymczasem już można rozpocząć tworzenie swojej listy obowiązkowych tytułów do zobaczenia.

W 2025 roku w festiwalu wzięło udział ponad 181 000 widzów i widzek. To nie tylko sprawia, że MDAG jest największym festiwalem filmowym w Polsce, ale też drugą największą imprezą poświęconą kinu dokumentalnemu w Europie. 23. edycja Millennium Docs Against Gravity odbędzie się w dniach 8–17 maja w kinach we Wrocławiu, w Warszawie, Gdyni, Poznaniu, Katowicach, Łodzi i Bydgoszczy oraz od 19 maja do 1 czerwca online na mdag.pl.

Jak nawigować po programie 23. MDAG? 

Z pomocą w ogarnięciu tego filmowego bogactwa przychodzi podział programu na sekcje i konkursy. Pozwalają one lepiej zrozumieć zakres tematyczny zgromadzonych w nich filmów. Jak co roku w programie debiutują także nowe sekcje, pokazując, co było ważne w kinie dokumentalnym ostatnich miesięcy. Sekcja „New York I love you, but…” to zbiór filmów opowiadających o nowojorskiej bohemie artystycznej, która z tą metropolią miała skomplikowaną relację, a jednocześnie odnajdywała w niej inspiracje. Filmy w sekcji „W imię ojca i syna” opowiadają o zmianach, które przechodzą współcześnie relacje ojców i synów. Sekcja „Wszystkie oczy na Palestynę” przybliża z kolei sytuację polityczną i społeczną Palestyńczyków, ukazując codzienność osób żyjących w cieniu wojny i braku stabilizacji. Powraca również sekcja „Kobiety zmieniają świat”, w której znajdą się intymne historie nieustraszonych pionierek walczących o równość bez względu na cenę.

Na które filmy warto zwrócić szczególną uwagę?

„Mistrzostwa świata w gwizdaniu” (Whistle), reż. Christopher Nelius

W międzynarodowych zawodach Masters of Musical Whistling w Hollywood uczestnicy z całego świata rywalizują o tytuł najlepszego gwizdacza. Film śledzi barwne osobowości uczestników, ich emocje i artystyczną pasję, a także zmagania producentki Carole Anne Kaufman, która stara się nadać gwizdaniu rangę prawdziwej sztuki muzycznej – od występów solo, przez akompaniament, aż po orkiestrę na żywo.

„André jest idiotą” (André Is an Idiot), reż. Tony Benna

Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale jest już za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w pełen humoru eksperyment. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym, nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.

„Wyznania pieprzyka” (Confessions of a Mole), reż. Mo Tan

Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy. Gdy Mo zmaga się z diagnozą raka piersi i rozpadem związku, musi skonfrontować się z własną śmiertelnością i traumą pokoleniową. Dokumentalna intymność miesza się tu z tragicznym humorem w poszukiwaniu zrozumienia przeszłości i możliwości odbudowania miłości.

„Wszyscy na Kenmure Street” (Everybody To Kenmure Street), reż. Felipe Bustos Sierra

13 maja 2021 roku w dzielnicy Pollokshields w Glasgow mieszkańcy zablokowali pojazd Home Office, by zapobiec deportacji dwóch Sikhów. Do protestu dołączyli inni, przyciągnięci przez media społecznościowe. Film dokumentuje ten spontaniczny akt obywatelskiego oporu, łącząc nagrania uczestników, materiały archiwalne i sceny odtworzone według relacji świadków. Pokazuje siłę solidarności i skuteczność pokojowego protestu.

„Jak głęboka jest twoja miłość?” (How Deep Is Your Love), reż. Eleanor Mortimer

Młodzi naukowcy wyruszają na Pacyfik, żeby badać głębiny morskie i odkrywać nieznane formy życia. Ich badania mogą ocalić ocean przed niekontrolowanym i nadmiernym wydobyciem minerałów. Film ukazuje delikatność przyrody, oferując refleksję nad zagrożonymi gatunkami, a także i proces odkrywania samego siebie przez badaczy w podwodnych ciemnościach.

„Pod osłoną lasu” (Life Beyond The Pine Curtain – America the Invisible), reż. Giovanni Troilo

Portret współczesnych Stanów Zjednoczonych pokazany bez stereotypów, osadzony w sosnowych lasach i małych miasteczkach wschodniego Teksasu. Film śledzi losy czterech mieszkańców regionu, ukazując ich codzienne zmagania, relacje społeczne i niezwykłą wytrwałość. Narratorem jest pisarz Joe R. Lansdale, który wnosi historyczno-kulturową perspektywę, tworząc poruszającą mapę „ukrytej” Ameryki.

informacja prasowa

Wystawa prac Ewy Kuryluk w Galerii Opera

Od dzisiaj w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej oraz w Oknie na Kulturę udostępniona jest dla zwiedzających wyjątkowa wystawa prac Ewa Kuryluk, jednej z najważniejszych postaci polskiej sztuki współczesnej o międzynarodowej renomie.

Artystka ma na koncie ponad pięćdziesiąt wystaw indywidualnych oraz udział w licznych ekspozycjach zbiorowych na całym świecie. Realizowała również instalacje plenerowe w różnych częściach globu, co potwierdza szeroki zasięg jej działalności artystycznej. Jej prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji w Polsce, takich jak Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe w Krakowie oraz Muzeum Narodowe w Poznaniu, a także w zbiorach instytucjonalnych i prywatnych w Europie, obu Amerykach i Japonii.

Twórczość Ewy Kuryluk tworzy wielowymiarowe uniwersum, obejmujące malarstwo, instalacje, autofotografię i literaturę. Postaci obecne w jej pracach odrywają się od konkretnych biografii i kontekstów rodzinnych, stając się uniwersalne.

Od małego malowałam, rysowałam, wycinałam, kolażowałam i fotografowałam codzienne przedmioty na stole, parapecie, podłodze. Kto przyjrzy się obrazom w Operze, znajdzie w tle małe martwe natury. Najwięcej zrobiłam ich na Manhattanie – na prezenty. Nie mając na kwiaty czy butelkę, rysowałam na serwetce filiżankę albo wklejałam do znalezionej nad morzem muszelki rysuneczek spodka. Albo portrecik – mówi artystka w rozmowie z kuratorem wystawy Marcinem Fediszem.

Na prezentowanej wystawie dominują portrety i autoportrety powstające na bazie fotografii wykonywanych przez artystkę. Przedstawiają one bliskie jej osoby, rodzinę oraz przyjaciół, w tym Jerzego Nowosielskiego i Leszka Kołakowskiego, a także partnera artystki, Helmuta Kirchnera. Charakterystycznym elementem tych prac są tzw. „winietki”, czyli drobne sceny i kolaże, które w ironiczny, często żartobliwy sposób sugerują ukryte znaczenia obrazów.

Ewa Kuryluk, Helmut Tw3ice

Ekspozycja ma szczególny charakter, a część prezentowanych dzieł pokazywana jest w Polsce po raz pierwszy, np. cykl portretów brata artystki, Piotra, na czarnym tle, który dotąd nie był nigdzie eksponowany.

W Galerii Opera artystka będzie gościć  ponownie: Na wystawie nie bez powodu znalazł się obraz Salome na tle Warszawy. Pojawił się on też na otwarciu mojej ekspozycji w 1974 roku, zorganizowanej w – mieszczącej się na tyłach gmachu Opery – Galerii Współczesnej. Prowadzący ją, wraz żoną Marią, Janusz Bogucki przywitał gości na wernisażu takimi słowami: „Witamy serdecznie na premierze Salome tancerki i Salome Warszawianki”. Była to aluzja do Salome tańczącej na ekranie telewizora (dziś w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi) i właśnie Salome na tle Warszawy, jedynego obrazu, jaki mi pozostał z tamtej prezentacji. W 2026 roku wracam z nim do Opery, gdzie obok niego pokażę prace tworzone do lata 1978 roku, kiedy to przestałam malować. Myślę więc, że jest to pewne domknięcie, alei kontynuacja – wystawa odbywa się w nowej odsłonie i w innej części gmachu Teatru.

W efekcie wystawa stanowi pierwszy tak szeroki i znaczący przegląd malarstwa Ewy Kuryluk w Warszawie, potwierdzający jej ugruntowaną, międzynarodową pozycję w świecie sztuki współczesnej.

Miejsce

Galeria Opera w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej

oraz „Okno na Kulturę”, ul. Krakowskie Przedmieście 17

Wstęp

wystawy w Galerii Opera oraz „Oknie na Kulturę” są czynne:

• wtorek - sobota, 12.00–18.00,

• niedziela, 12.00–17.00

informacja prasowa

Kameralna muzyka Bohuslava Martinů w Operze Wrocławskiej /15.04.2026/

15 kwietnia 2026 r. Opera Wrocławska zaprasza na niezwykłe spotkanie z muzyką kameralną czeskiego kompozytora – twórcy "Julietty" – Bohuslava Martinů.

15 kwietnia 2026 r. w foyer Opery Wrocławskiej odbędzie się kolejny koncert kameralny. Tym razem muzycy naszego teatru zaprezentują dzieła mniej znane i rzadziej wykonywane, lecz kunsztowne i warte uwagi każdego melomana. Będą to trzy utwory czeskiego kompozytora – twórcy Julietty – Bohuslava Martinů: Intermezzo na skrzypce i fortepian, 7 Arabesques na skrzypce i fortepian oraz Sonatina na dwoje skrzypiec i fortepian.

Bohuslav Martinů (1890-1959) w dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach, który to instrument studiował w praskim konserwatorium, lecz po trzech latach z niego zrezygnował na rzecz kompozycji i organów. Jednak tych studiów również nie ukończył. Nie przestał natomiast intensywnego studiowania partytur wielkich kompozytorów XIX wieku Mahlera i Debussy'ego, ponadto śledził tendencje w literaturze. W czasie I wojny światowej kompozytor nauczał muzyki w rodzinnej Poličce. W 1918 r. powrócił do Pragi. W tym roku odbył się jego debiut koncertowy jako kompozytora, a w latach 1919-1923 pracował jako skrzypek w orkiestrze praskiej filharmonii. Z kolei w 1923 r. otrzymał stypendium na kurs kompozytorski u Alberta Roussela w Paryżu. We Francji pozostał przez kolejne siedemnaście lat. Jego utwory zyskały uznanie najpierw w Czechach, a następnie za granicą, m.in. w Baden-Baden i Bostonie. Lata 1941-1953 kompozytor spędził w Stanach Zjednoczonych. W tym czasie wykładał na letnich kursach w Tanglewood oraz na uniwersytecie w Princeton. W 1953 przeniósł się z żoną do Europy i zamieszkał w Nicei, ale niebawem wrócił do USA, by objąć katedrę kompozycji w Curtis Institute of Music w Filadelfii. Zrezygnował jednak z tej funkcji i w 1956-1957 zgodził się podjąć pracę w American Academy w Rzymie. Poważnie chorował, ostatni rok spędził w posiadłości Sachera w Schönenbergu koło Bazylei. Zmarł w 1959 r.

Koncert przypada zaraz po długo wyczekiwanej premierze wspomnianej opery Julietta, która na scenie Opery Wrocławskiej została wystawiona 11 kwietnia 2026 r. – w reżyserii Barbary Wiśniewskiej i pod batutą Miriana Khukhunaishvili.

Program:

Bohuslav Martinů (1890-1959)

Intermezzo na skrzypce i fortepian

7 Arabesques na skrzypce i fortepian

Sonatina na 2 skrzypiec i fortepian:

I Allegro

II Andante

III Allegretto

IV Poco Allegro

Wykonawcy:

Adam Czermak – skrzypce

Anna Czermak – skrzypce

Ashot Drnyan Babrouski – fortepian

Do zobaczenia w Operze Wrocławskiej!

informacja prasowa