Paryż 1874: Wynalazek impresjonizmu - wystawa w Musee-Orsay /zapowiedź/

 Od 26 marca do 14 lipca 2024 r. w Musee-Orsay w Paryżu będzie prezentowana wystawa "Paryż 1874 Wynalezienie impresjonizmu". Mija właśnie 150 lat od momentu, kiedy to 15 kwietnia 1874 roku otwarto w Paryżu pierwszą wystawę impresjonistów. „Głodni wolności”. Monet, Renoir, Degas, Morisot, Pissarro, Sisley, a nawet Cézanne postanowili uwolnić się od obowiązujących zasad organizując własną wystawę. Musée d'Orsay prezentuje około 130 dzieł i na nowo spogląda na tę kluczową datę, uważaną za początek awangardy.

Claude Monet, "Impresja, wschód słońca",1872, Paryż, Musée Marmottan 

Co dokładnie wydarzyło się wiosną 1874 roku w Paryżu i jakie znaczenie można dziś nadać wystawie, która stała się legendarna? „Paryż 1874. Impresja” ma na celu prześledzenie początków ruchu artystycznego, który pojawił się w szybko zmieniającym się świecie.
 
„Paryż 1874” podsumowuje okoliczności, które skłoniły 31 artystów – spośród których tylko siedmiu jest obecnie powszechnie znanych – do zebrania się, aby wspólnie zaprezentować swoje prace. Klimat tego okresu przypomina okres powojenny: po wojnie francusko-niemieckiej w 1870 r., a następnie gwałtownej wojnie domowej. W kontekście kryzysu artyści na nowo zastanawiają się nad swoją sztuką i odkrywają nowe kierunki. Mały „klan buntowników” maluje sceny współczesnego życia lub pejzaże w jasnych kolorach i z żywym akcentem, szkicowane na świeżym powietrzu. Jak zauważa jeden z obserwatorów, „wydaje się, że szukają przede wszystkim wrażenia”.
 
W „Paryżu 1874” wybór dzieł, które pojawiły się na wystawie impresjonistów w 1874 r., zostaje zestawiony z obrazami i rzeźbami prezentowanymi w tym samym czasie w Salonie Oficjalnym. Ta bezprecedensowa konfrontacja pozwala odtworzyć wizualny szok prac wystawianych wówczas przez impresjonistów, ale także go zniuansować poprzez nieoczekiwane podobieństwa i nakładanie się pierwszej wystawy impresjonistów na Salon.
 
Wystawa w Musée d'Orsay ukazuje sprzeczności i nieskończone bogactwo twórczości wiosną 1874 roku, podkreślając jednocześnie radykalną nowoczesność sztuki tych młodych artystów. „Powodzenia!”, zachęca jeden z krytyków, „z innowacji zawsze coś wyjdzie. »

Wystawa organizowana jest przez muzea Orsay i Orangerie oraz Narodową Galerię Sztuki w Waszyngtonie, gdzie będzie prezentowana od 8 września 2024 r. do 20 stycznia 2025 r.

Anne Robbins, kuratorka malarstwa w Musée d'Orsay;

Sylvie Patry, ogólna kuratorka dziedzictwa;

Kurator Galerii Narodowej w Waszyngtonie

Mary Morton, kuratorka i kierownik działu malarstwa francuskiego w National Gallery of Art w Waszyngtonie;

Kimberly Jones, kuratorka XIX-wiecznego malarstwa francuskiego, National Gallery of Art w Waszyngtonie

informacja prasowa

EXPOSITION PARIS 1874 - Bande annonce - FR/EN | Musée d'Orsay

Triumf melodii i kłamstwa... w Muzeum d`Orsay

Pod hasłem "Stwórz dialog między sztukami scenicznymi i wystawami, kolekcjami, a nawet duchem tego miejsca: to wyzwanie nowego sezonu!" Muzeum d`Orsay uatrakcyjnia zwiedzanie, wzbogacając je m.in. o koncerty. Istnieją stałe cykle, m.in. "Koncerty w nawie", "Wieczorne koncerty w audytorium", "Muzyczne spacery po muzeum". Od roku działa Akademia Orsay-Royaumont, poświęcona ... melodii i kłamstwu. Zobaczcie, co się za tym kryje :-)

Laureaci Akademii Orsay-Royaumont 2018
© Musée d'Orsay / Sophie Crépy

W 2018 r. Musée d'Orsay połączyło siły z Fundacją Royaumont, aby założyć Akademię Orsay-Royaumont. Poświęcona melodii i kłamstwu, akademia ta oferuje młodym artystom możliwość współpracy z największymi mistrzami tych dyscyplin.

Muzeum to nie tylko tworzy ramy tego nauczania, ale także je wzmacnia i otwiera na inne dziedziny sztuki. Wieczorne recitale gościnnych mistrzów to główne atrakcje tego cyklu, które można znaleźć na koncertach Lunchtime and Promenades musicales.

Véronique People
© Franck Juery

21 listopada o 20.00 w ramach tego cyklu wystąpi Véronique Gens, Susan Manoff
Namiętna matka chrzestna Akademii Orsay-Royaumont, Véronique Gens jest jedną z największych wykonawczyń repertuaru francuskiego. Możesz śledzić jej oczy zamknięte, a raczej szeroko otwarte, ponieważ każdy z jej gestów i ekspresja niesiona jest przez poezję i muzykę. W tym roku  w 150. rocznicę śmierci Berlioza Véronique Gens potwierdzi, że jest legendarną wykonawczynią swojego głównego cyklu melodii Les Nuits d'été .







Véronique Gens , sopran
Susan Manoff , fortepian

Hector Berlioz
Summer Nights, H 81A
Camille Saint-Saëns
Perskie melodie, op. 26
Leo Delibes
Melodies
Reynaldo Hahn
Melodies

informacja prasowa

Berthe Morisot (1841-1895) w Musée d'Orsay

Musée d'Orsay zaprasza podczas wakacji na wystawę malarki impresjonistki - Berthe Morisot. Ekspozycja śledzi jej wyjątkową karierę, która w sposób  istotny wpłynęła na rozwój paryskich awangard od końca lat 60. XIX wieku aż do przedwczesnej śmierci artystki w 1895 roku.

Berthe Morisot (1841-1895), W Anglii (Eugene Manet na Isle of Wight), 1875
Olej na płótnie, © Marmottan Monet Museum, Paryż 

Główna postać impresjonizmu, Berthe Morisot, pozostaje dziś mniej znana niż jej przyjaciele: Monet, Degas czy Renoir. Od razu została uznana za jedną z najbardziej innowacyjnych artystów grupy.

Wystawa śledzi wyjątkową karierę malarki, która wbrew zwyczajom swego czasu i otoczenia, staje się istotną postacią paryskich awangard od końca lat 60. XIX wieku aż do przedwczesnej śmierci w 1895 roku.

Malowanie modeli pozwala Berthe Morisot odkryć kilka tematów współczesnego życia, takich jak intymność mieszczańskiego życia, uroki kurortu i ogrodów, znaczenie mody, praca domowa kobiet, zacierając granice między wnętrzem  a tym, co zewnętrzne, prywatnym i publicznym, skończonym  i niedokończonym. Dla niej malarstwo musi starać się „poprawić coś, co się dzieje”.

Współczesne tematy i szybkość wykonania mają związek z czasowością reprezentacji, a artystka niestrudzenie konfrontuje się z ulotnością i upływem czasu. Tak więc jej ostatnie dzieła, charakteryzujące się nową ekspresyjnością i muzykalnością, zapraszają często do melancholijnej medytacji na temat relacji między sztuką a życiem.

Berthe Morisot, Kolebka, © RMN-Grand Palais (Muzeum Orsay)

Kuratorzy wystawy: 

Sylvie Patry, Generalna Kurator, Dyrektor Konserwacji i Kolekcji Orsay Museum
Nicole R. Myers, Kurator Lillian i James H. Clark z Europejskiego Malarstwa i Rzeźby w Dallas Museum of Art

Wystawę organizują Narodowe Muzeum Sztuk Pięknych w Quebecu, Fundacja Barnesa, Muzeum Sztuki w Dallas oraz Muzea Orsay i Orangerie.

Wystawa prezentowana jest sukcesywnie w każdym z muzeów:
    • Narodowe Muzeum Sztuk Pięknych w Quebecu, Quebec, od 21 czerwca do 23 września 2018 roku
    • Barnes Foundation, Philadelphia, od 20 października 2018 r. Do 14 stycznia 2019 r
    • Dallas Museum of Art, Dallas, 24 lutego do 26 maja 2019 r.

Berthe Morisot (1841-1895)
18 czerwca - 22 września 2019

informacja prasowa i materiały Muzeum d'Orsay

"WYSTAWA NA EKRANIE": Canaletto, Hockney i Cézanne

Historie życia i twórczości wybitnych malarzy znów można śledzić na wielkim ekranie. W kinach trwają pokazy 5. sezonu filmów z cyklu „Wystawa na Ekranie”. Bohaterami są w tym sezonie Giovanni Antonio Canaletto, David Hockney i Paul Cézanne.

Wystawa na ekranie: Canaletto i sztuka Wenecji/materiały CIKANEK FILM

„Wystawa na Ekranie” („Exhibition on Screen”) to prezentacja dzieł najwybitniejszych artystów z najważniejszych muzeów na całym świecie. Na dużym ekranie, w znakomitej jakości obrazu HD, pokazane są wystawy tematyczne uchwycone w specjalny, dostosowany do warunków kinowych, sposób. Arcydzieła malarstwa, rzeźby i grafiki będzie można oglądać na kinowym ekranie z różnych perspektyw, zaś wędrówce po salach galeryjnych i muzealnych towarzyszą historie dzieł, biografie artystów oraz wypowiedzi ekspertów analizujących styl i technikę obrazów.

Phil Grabsky – pomysłodawca, reżyser i główny producent całego przedsięwzięcia – przy pomocy ciekawej narracji, a także dzięki wypowiedziom ekspertów, wizytom w pracowniach konserwatorskich i maksymalnym zbliżeniom ukazującym dzieła w detalach, umożliwia widzom z całego świata zobaczenie tego, co jest niedostępne podczas tradycyjnej wizyty w galerii czy muzeum.

„Canaletto i sztuka Wenecji”, trailer

Najnowsze filmy Grabsky’ego prezentują sylwetki trzech wybitnych osobowości świata sztuki od XVIII wieku do współczesności. Film „Canaletto i sztuka Wenecji” powstał na bazie kolekcji znajdującej się w The Queen’s Gallery w Pałacu Buckingham i Zamku Windsor w Londynie. W dokumencie wnętrza londyńskich zamków królewskich mieszają się z widokami Włoch, a szczególnie Wenecji, w której żył i tworzył Giovanni Antonio Canal (wł. ‘kanał’), znany lepiej jako Canaletto (wł. ‘kanalik’). Artysta zasłynął przede wszystkim jako „portrecista” swego rodzinnego miasta, a dla Polaków to także wuj i nauczyciel „naszego” Barnarda Bellotta Canaletta – „portrecisty” Warszawy.

"Cézanne. Portrety życia", polski trailer

Filmowa opowieść „Cézanne. Portrety życia” powstała przy okazji wielkich wystaw twórczości Cézanne’a, które odbyły się w National Portrait Gallery w Londynie, Musée d’Orsay w Paryżu i National Gallery of Art w Waszyngtonie. Ważną rolę w filmie odgrywają listy malarza i zdjęcia z miejsc na południu Francji, w których mieszkał i pracował, z widokiem na górę Sainte-Victoire.

„Hockney. Pejzaże, portrety i martwe natury”, polski zwiastun

Z kolei dwie olbrzymie wystawy przygotowane przez Royal Academy of Arts w Londynie: „Większy obraz” i „82 portrety i jedna martwa natura” stały się podstawą dla filmu „Hockney. Pejzaże, portrety i martwe natury”, który ukazuje pełnię bezkompromisowego talentu Davida Hockneya. Były jednocześnie dla malarza zwieńczeniem bardzo ważnego okresu w jego trwającej już ponad pięć dekad karierze. Jak sam przyznaje – film lepiej niż on wyjaśnia, co kryje się za jego twórczością. Reportaż wszedł na ekrany kin z okazji 80. urodzin artysty. Gigantyczne kolorowe płótna zachwycą kinowych widzów.

Rozpowszechnianiem cyklu „Wystawa na Ekranie” („Exhibition on Screen”) na terenie Polski zajął się dystrybutor najwyższej jakości kontentu alternatywnego dla kin, w tym transmisji HD LIVE i retransmisji HD z najlepszych teatrów i sal koncertowych świata, będący jednym ze światowych pionierów w tym zakresie. Marka www.nazywowkinach.pl została ustanowiona przez firmę CIKANEK FILM, działającą obecnie w 14 krajach Europy Centralnej i Wschodniej, a powstałą w roku 2007, by kreować i rozwijać rodzący się właśnie fenomen transmisji do kin spektakli i koncertów.
„The Metropolitan Opera: Live in HD”, „Bolshoi Ballet Live”, „National Theatre Live”, „Exhibition on Screen”, „Comédie-Française Live” czy „The Berliner Philharmoniker Live in Cinemas” to tylko niektóre z cykli dystrybuowanych przez CIKANEK FILM. Rocznie firma sprzedaje w samej tylko Polsce ponad 120.000 biletów.

Terminy i lista kin

KONTAKT / WIĘCEJ INFORMACJI:
CIKANEK FILM Sp. z o.o. / WWW.NAZYWOWKINACH.PL

(informacja prasowa)

Olga Boznańska – prezentacja wybranych prac artystki w ramach ekspozycji stałej w warszawskim Muzeum Narodowym

W tym roku przypada 160-lecie urodzin i 85-lecie śmierci Olgi Boznańskiej (1865–1940) – obie rocznice zdecydowano uczcić pokazem blisko trzydziestu prac malarki z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie. 

Olga Boznańska zaliczana jest do grona najwybitniejszych artystek europejskich. Córka Francuzki i Polaka, urodziła się w Krakowie. Edukację artystyczną rozpoczęła w 1884 roku w rodzinnym mieście, na Wydziale Artystycznym Wyższych Kursów dla Kobiet im. Adriana Baranieckiego. W 1885 roku wyjechała do Monachium, gdzie zapisała się do prywatnej pracowni Carla Kricheldorfa, uczęszczała również na zajęcia do Wilhelma Dürra. W Monachium prowadziła bogate życie towarzyskie, skupione wokół pracowni Józefa Brandta oraz artystów niemieckich. Od 1889 roku miała własne atelier. W 1898 roku została członkinią prestiżowego Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”. Zachęcona powodzeniem, w tym samym roku osiadła w Paryżu, gdzie bez reszty oddała się sztuce. 

Olga Boznańska, Studium kobiety z dziewczynką, ok. 1893,
Muzeum Narodowe w Warszawie

W czasach, gdy kobiet nie przyjmowano na wyższe uczelnie artystyczne, Boznańska do perfekcji opanowała malarskie rzemiosło, wypracowała własny styl, aktywnie uczestniczyła w życiu wystawienniczym. Zdobyła powszechne uznanie jako portrecistka, z upodobaniem podejmowała także temat martwej natury. Boznańska nie malowała w plenerze, całe jej życie koncentrowało się wokół pracowni. Letnie miesiące spędzała w Krakowie, gdzie tworzyła w jej rodzinnym domu przy ulicy Wolskiej 21.

Pracownie Boznańskiej obrosły legendą – tam odbywały się spotkania towarzyskie w międzynarodowym gronie, tam powstawały charakterystyczne, ekspresyjne w formie portrety psychologiczne, które przyniosły jej światową sławę. W Paryżu artystka prowadziła również działalność dydaktyczną: od 1908 roku uczyła w prywatnej Académie de la Grande Chaumière, udzielała także korekt malarskich w swej pracowni. 

Olga Boznańska, Dziewczynka z koszem jarzyn w ogrodzie, 1891,
Muzeum Narodowe w Warszawie

Regularnie uczestniczyła w życiu wystawienniczym. Przez 32 lata brała udział w paryskim Salonie Société nationale des beaux-arts. Została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Polonia Restituta oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Trzy zakupione przez rząd francuski obrazy Boznańskiej należą dziś do zbiorów Musée d'Orsay w Paryżu i – przy okazji ogłoszenia przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Boznańską patronką roku 2025 – do końca roku jubileuszowego będą eksponowane w tym muzeum. 

Kuratorka: Renata Higersberger

Wstęp na pokaz Olgi Boznańskiej z biletem do galerii stałych, dostępnym online i w kasach.

Szczegółowy program wydarzeń towarzyszących

Organizator Muzeum Narodowego w Warszawie: 

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

informacja prasowa

"Pocałunek" Rodina po raz pierwszy w Polsce!

Na aukcji w DESA Unicum zostanie zaprezentowany brązowy odlew "Pocałunku" powstały jeszcze za życia Rodina. Ponadto na wystawie przedaukcyjnej będzie można zobaczyć także "Mutanta" Magdaleny Abakanowicz, "Long Term Parking" Armana, animalistyczne przedstawienia Magdaleny Gross oraz rzeźby z kręgu Szkoły Zakopiańskiej.

August Rodin, Pocałunek, 1901-1918, brąz patynowany, 39,5 x 24,1 x 24,3 cm, fot. DESA Unicum

"W 1882 roku wykreował Rodin "Pocałunek", który do około 1886 roku pozostawał integralną częścią "Bramy piekieł". Wyrażał on w swojej strukturze kwintesencję uczucia. Postacie kobiety i mężczyzny zostały tu złączone w miłosnym uścisku przepełnionym najgorętszymi emocjami. W kolejnym roku artysta poznał Camille Claudel, do której najwyraźniej żywił podobne jak w swym dziele uczucia. Dziewiętnastoletnia dziewczyna zafascynowała go swoją złożoną osobowością i niebywałym talentem, które naznaczyły dalszą karierę Rodina. Ich burzliwy romans i dramatyczne rozstanie odbiło się w środowisku paryskiej bohemy szerokim echem. Praktycznie do śmierci, przez około trzydzieści siedem lat, rzeźbiarz tworzył swoje monumentalne dzieło. Zawarł w nim całą swoją duszę i poświęcił mu życie. Na przemian zarzucał pracę i powracał do niej. Stworzył w tym czasie około dwustu figur składających się na całą strukturę. W 1900 roku, podczas indywidualnej wystawy w Paryżu zaprezentował szerokiej publiczności wybrane fragmenty "Bramy piekieł". Gipsowy model, który stworzył znajduje się obecnie w miejscu, dla którego został przeznaczony, a mianowicie w paryskim Musée d'Orsay. Dopiero w latach 20. XX wieku po raz pierwszy odlano w brązie cztery wersje przechowywane obecnie w Paryżu, Zurychu, Tokio i Filadelfii. Poszczególne elementy dzieła zaczęły żyć z czasem własnym życiem, co zresztą oddaje koncepcję samego autora posiadającego szczególny stosunek do "Trzech cieni", "Myśliciela" i "Pocałunku".

tekst: Michał Szarek