PO/WY/MIARY - artyści śladami pseudonaukowych badań antropologicznych /relacja z wystawy/

Od 8 września 2019 r. Pawilon Czterech Kopuł zaprasza na wystawę trojga artystów: Doroty Nieznalskiej, Jörga Herolda i Katariny Pirak Sikku. Podążają oni śladami pseudonaukowych badań antropologicznych, wykorzystywanych przeciwko człowiekowi. Poprzez zgromadzone na wystawie artefakty stawiane są pytania o źródła takich zjawisk, a także o ich trwałość i aktualność.

Fragment ekspozycji Doroty Nieznalskiej, wystawa "PO/WY/MIARY",
Pawilon Czterech Kopuł, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Wystawa to doprawdy nietypowa, zdumiewająca, na której spotykają się historia, polityka i sztuka. Inspiracją do jej powstania stała się wieloczłonowa instalacja Doroty Nieznalskiej, powstała w rezultacie badań artystki, które przeprowadziła w archiwum Instytutu Niemieckich Prac na Wschodzie (Institut für Deutsche Ostarbaeit, IDO), którego założycielem był w 1940 roku w Krakowie niesławnej pamięci Generalny Gubernator Hans Frank. Dostępny na wystawie dokument wyjaśnia, na czym polegały badania tej pseudonaukowej placówki.

Fragment ekspozycji Doroty Nieznalskiej, wystawa "PO/WY/MIARY",
Pawilon Czterech Kopuł, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

"To, co państwo zobaczycie na wystawie, jest wynikiem mojej fascynacji historią, którą odkryłam w archiwum IDO - mówiła podczas konferencji prasowej Dorota Nieznalska. Część z tych zbiorów trafiła w 2008 roku do Instytutu Antropologii Kultury UJ. Moja instalacja podejmuje wiele wątków faszystowskich badań, z których pierwszy obejmuje lata 1943-1944 na terenie Generalnej Guberni. Drugi wątek jest właściwie tożsamościowy i dotyczy mojej własnej historii rodzinnej. Główna praca, która została wyeksponowana na początku wystawy, przedstawia moją rodzinę, która przetrwała akcję Wisła. Na większości fotografii wcielonych w ikonostas znajdują się przedstawienia ludności łemkowskiej".

Dorota Nieznalska, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Dorota Nieznalska opanowała nawet technikę dagerotypii, aby podczas długiego i mozolnego procesu realizacji mieć możliwość pochylenia się nad poszczególnymi osobami, by przywrócić im ich wartość i podmiotowość.

Instalacja  Jörga Herolda, wystawa "PO/WY/MIARY, fot. B. Lekarczyk-Cisek

Artystą, do który dołączył do projektu Nieznalskiej, jest Jörg Herold - archeolog-dokumentalista, który niejako w korespondencji do prac artystki stworzył własne dzieło, będące zarazem symbolicznym zamknięciem wspomnianych nazistowskich badań. Artysta podjął także wątek badań rasowych w nawiązaniu do XIX-wiecznych teoretyków: niemieckiego antropologa J.F. Blumenbacha i włoskiego psychiatry i kryminologa C. Lambrosa. Instalacja Herolda nosi tytuł "Ostarbeit" i obejmuje także wcześniejsze realizacje artysty. Przeważają motywy czaszek, możemy np. zobaczyć rodzaj instalacji będącej wyobrażeniem laboratorium, z narzędziami do pomiarów itp.

Instalacja  Jörga Herolda, wystawa "PO/WY/MIARY", fot. B. Lekarczyk-Cisek

"Chciałem pokazać, że owe badania nie służyły nauce, lecz skazywaniu pewnych grup społecznych na zagładę - wyjaśniał artysta podczas konferencji prasowej. Blumenbach miał w swojej pracowni belkę, na której ustawiał zebrane przez siebie czaszki, a miał ich około 800. Poszukiwał najpiękniejszej i okazała się nią czaszka młodej polinezyjskiej dziewczyny. To mnie zainspirowało do zbudowania mojej instalacji".

Trzecią artystką, która wzięła udział w projekcie, jest Katarina Pirak Sikku - artystka wizualna, której fotografie, rysunki i instalacje odnoszą się zarówno do historii rodziny, jak i do historii.

Obrazy Katariny Pirak Sikku, wystawa "PO/WY/MIARY, fot. B. Lekarczyk-Cisek

Zachęcam do obejrzenia tej nietypowej wystawy, a także do refleksji na temat osobliwej predylekcji niektórych nacji, a także pojedynczych ludzi, aby inne uznać za "gorsze" - za owe "manekiny gorszej rangi", jak by powiedział Bruno Schulz.  Wiemy już, jakie to ma skutki...


po/wy/miary
Dorota Nieznalska  ■  Jörg Herold  ■  Katarina Pirak Sikku

8 września – 24 listopada 2019
Kuratorzy wystawy: Iwona Dorota Bigos, Martin Schibli

Pawilon Czterech Kopuł

Wystawa "Nabytki" w Pawilonie Czterech Kopuł i wydarzenia online

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej zaprasza na wystawę "Nabytki 2019/2020". Zwiedzający będą ją mogli obejrzeć  dopiero po ponownym otwarciu muzeów. Tymczasem Muzeum Narodowe we Wrocławiu zaprasza na spotkanie online z kuratorką Małgorzatą Santarek, która opowie o wystawie na kanale MNWr na You Tube. W najbliższą sobotę muzeum zaprasza na wykład ONLINE na platformie zoom o godz. 14.11, g. 15:00.

Nicolas Grospierre, „Pawilon Organowy”, 2012

Prezentacja dzieł sztuki, które trafiły do zbiorów Pawilonu Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej w ciągu ostatnich dwóch lat. Dzięki środkom własnym, szczodrości artystów oraz dofinansowaniu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego kolekcja powiększyła się o prace takich twórców jak m.in. Eberhard Franke, Nicolas Grospierre, Aneta Grzeszykowska, Magdalena Hueckel, Marzena Krzemińska-Baluch, Kamil Kuskowski, Jerzy Maraj, Janina Myronowa, Dorota Nieznalska, Krystyna Schwarzer-Litwornia. Do zbiorów trafił również obszerny zbiór rysunków Zbigniewa Makowskiego. 

Aneta Grzeszykowska, „Selfie #15”, 2014

„Jednym z ważnych zadań, jakie stawia się przed nowoczesnym muzeum XXI wieku, jest to, które towarzyszy idei muzealnictwa od zarania” – mówi Piotr Oszczanowski, dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu. „To ono nakazuje tej instytucji sukcesywne, konsekwentne, realizowane w oparciu o bardzo przemyślaną strategię i zamysł kuratorski powiększanie swojej kolekcji. W przypadku sztuki współczesnej te działania trwają już przeszło 70 lat. Wszak kolekcja polskiej sztuki współczesnej tworzona była tutaj od podstaw. Ostatnimi czasy te wyjątkowe zbiory uległy istotnemu wzbogaceniu – pojawiły się m.in. nowe prace Magdaleny Abakanowicz, Zbigniewa Makowskiego czy też Doroty Nieznalskiej i Natalii Lach-Lachowicz. Wiele z tych dzieł muzeum otrzymało jako dar od samych artystów, którym wyraża przeogromną wdzięczność. W muzeum ich prace przejdą dzięki temu do historii, pozostaną wieczne, podobnie jak imię ich twórców. Podobnie rzecz ma się także i z tym dziełami sztuki, które pozyskaliśmy dzięki środkom własnym oraz hojności MKiDN. To dzięki tym ostatnim nasza kolekcja powiększyła się m.in. o ważne dzieła współczesnej polskiej fotografii”.

Nabytki 2019/2020

14 listopada 2020 – 28 marca 2021

Kuratorka: Małgorzata Santarek

Magdalena Hueckel, z cyklu „Autoportret obsesyjny I”, 2006

Eberhard Franke (ur. 1934 we Wrocławiu)

W 1958 wyemigrował do Australii, gdzie rozpoczął karierę artystyczną. Był współzałożycielem szkoły Art of Weaving w Rocks w Sydney. Studiując dzieła z brązu afrykańskiego plemienia Beninów, opracował autorską technikę rzeźbiarską odlewania trójwymiarowych splotów w brązie. Franke podkreśla, że młodzieńcze lata spędzone we Wrocławiu przed II wojną światową miały ogromny wpływ na jego osobowość, a zatem także na działalność artystyczną. Podkreśla, że w tamtych latach zrodziło się jego zamiłowanie do surrealizmu.

Nicolas Grospierre (ur. 1975 w Genewie)

Studiował nauki polityczne w Institutd’étudespolitiques de Paris oraz London School of Economics. Od wielu lat mieszka Warszawie. Po 2000 zaczął fotografować architekturę modernistyczną, traktując ją jako swego rodzaju relikt pamięci o niedawnej przeszłości. Początkowo były to głównie budynki z okresu od lat 60. do 80. XX w. Zdjęcia stanowią próbę dokumentacji obiektywnej – budynki fotografowane są frontalnie i z boku, z pominięciem ludzi. Wraz z upływem lat dokumentacja rozbudowała się do potężnego zbioru obejmującego architekturę Europy, Azji, Ameryki Północnej i Południowej, Bliskiego Wschodu oraz Australii. W 2008 jego fotografie prezentowane były na Biennale Architektury w Wenecji w ramach wystawy Pawilonu Polskiego „Hotel Polonia. Budynków życie po życiu”, którą nagrodzono Złotym Lwem.

Aneta Grzeszykowska (ur. 1974 w Warszawie)

W latach 1994–1999 studiowała na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1999 współpracuje z Janem Smagą. W 2014 została laureatką Paszportu Polityki w kategorii Sztuki Wizualne. Twórczość artystki pokazywana była na licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych. Jej dzieła znajdują się w wielu prestiżowych kolekcjach, m.in. Solomon R. Guggenheim Museum w Nowym Jorku czy Centrum Pompidou w Paryżu. Prace stanowią ważny komentarz do przemian zachodzących we współczesnej percepcji fotograficznego medium, jak i tych związanych z pojmowaniem i kreowaniem własnej tożsamości. Na fotografiach z cyklu „Selfie” ukazane zostały obiekty uformowane ze świńskiej skóry na wzór fragmentów ciała artystki. W ten sposób powstał osobliwy autoportret budzący grozę i jednocześnie ocierający się o groteskę. Praca zdaje się stawiać pytania m.in. o tożsamość, jej konstruowanie, jak i proces budowania wizerunku, który prezentujemy światu choćby za pomocą selfies.

Magda Hueckel (ur. 1978 w Gdańsku)

Jest artystką wizualną, fotografką teatralną, scenografką, podróżniczką. Ukończyła Wydział Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Warszawie. Jest autorką projektów fotograficznych, fotoinstalacji i prac wideo. Stale współpracuje z kilkunastoma teatrami w Polsce. Stworzyła dokumentację kilkuset spektakli teatralnych. W 2015 została nominowana do Oscara za film dokumentalny Nasza klątwa, nad którym pracowała wraz z Tomaszem Śliwińskim. Fotografie będące fragmentami cykli „Autoportrety obsesyjne” i „Autoportrety odobsesyjne” nawiązują do osobistej historii artystki, podejmują temat chorowania i przemijania. Pierwszy z nich powstał w 2006 i rejestruje fragmenty zdrowego, ale zdeformowanego poprzez techniczne interwencje w obraz fotograficzny, ciała artystki. Hueckel wizualizuje w ten sposób swoje lęki – przed nieuchronną chorobą i śmiercią. Cykl „Autoportrety odobsesyjne” artystka zrealizowała 10 lat później. Tym razem fotografie rejestrują ciało artystki po przebytej chorobie. 

Źródłem powstania większości moich prac – pisze Magda Hueckel – jest osobista historia, a podstawowym narzędziem pracy własne ciało i osobiste przeżycia. Gest ten jest próbą przetworzenia doświadczenia jednostkowego w uniwersalne. Za pomocą obrazu próbuję dotrzeć do tego, co niewidzialne i niematerialne, do najgłębszych tajemnic.

Marzena Krzemińska-Baluch (ur. 1980 we Wrocławiu)

Ukończyła Wydział Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, gdzie od 2007 zatrudniona jest na stanowisku asystenta, a w 2018 obroniła pracę doktorską. Jest laureatką wielu nagród i wyróżnień. W swych pracach w nietypowy sposób eksperymentuje ze szkłem, niejako badając granice obranego medium. Odziera je z właściwości, z którymi zwykliśmy szkło kojarzyć, takich jak transparentność czy gładkość, wprowadzając w ich miejsce wrażenie miękkości i elastyczności. Dzieła stają się w ten sposób niezwykle haptyczne i odwołują się nie tylko do zmysłu wzroku, ale również dotyku.

Kamil Kuskowski (ur. 1973 w Zakopanem)

W latach 1995–2000 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi na Wydziale Tkaniny i Ubioru. W 2012 uzyskał tytuł profesora. Od 2010 prowadzi Pracownię Działań Audiowizualnych w Katedrze Nowych Mediów Akademii Sztuk Pięknych w Szczecinie. W swojej twórczości krytycznie przygląda się medium malarskiemu i złożonej machinie świata sztuki – roli twórcy, odbiorcy i instytucji. Prezentowany neon nawiązuje do ukutego przez Josepha Beuysa pod koniec lat 70. XX w. hasła „Kunst = Kapital”. Według Beuysa kapitałem może (a nawet powinna) być sztuka rozumiana jako ludzka kreatywność. Widział w niej potencjał zmiany i rozwoju społeczeństwa, a jednocześnie dostrzegał wartość dzieła sztuki wyrażaną pieniędzmi. Jego kapitał ma zatem dwojaką naturę. Migające przekreślenie znaku równości w neonie Kuskowskiego każe nam ponownie zastanowić się nad sztuką jako potencjalnym kapitałem – zarówno ekonomicznym, jak i kulturowym. Jednocześnie praca zdaje się być gorzką refleksją nad funkcjonowaniem branży kreatywnej.

Zbigniew Makowski (ur. 1930 w Warszawie, zm. 2019)

W latach 1950–1956 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem Kazimierza Tomorowicza. Po ukończeniu studiów był mocno zaangażowany w wydarzenia artystyczne lat 50. i 60. ubiegłego wieku, ale podkreślał wówczas, że nie utożsamia się z nurtem awangardy. W latach 60. poznał w Paryżu André Bretona i środowisko ówczesnych surrealistów, z którymi czuł się związany przez całe życie. Zajmował się malarstwem, rysunkiem, poezją oraz tworzeniem książek artystycznych. Pozornie przypadkowe kompozycje artysty są owocem skrupulatnych analiz i dokładnego rozplanowania. Z chęcią wykorzystywał papier, nawet do bardzo dużych kompozycji. Arkusze preparował i uszlachetniał w autorski sposób. Prace, które składają się na „Album rzeczy różnych”, są jak drzwi do tajemniczego świata artysty. Kolejne karty sprawiają wrażenie plątaniny myśli, zapisków doznań, powidoków tego, co zobaczył i przeczytał. Niczym strumień świadomości wciągają nas w prywatny świat artysty. Cytaty poetów doby romantyzmu (F. Hölderlina, J. W. Goethego, W. Blake’a, S. T. Coleridge’a), filozofów (A. Schopenhauera) czy starożytnych (Pindara) przemieszane są tu z osobistymi refleksjami artysty na temat sztuki, jego rysunkami i wycinkami z gazet.

Zbigniew Makowski w swojej pracowni, fot. prasowa

Jerzy Maraj (ur. 1946 w Strzelinie – zm. 2016)

Studiował na Wydziale Ceramiki i Szkła Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, gdzie w 1971 obronił z wyróżnieniem dyplom w pracowni prof. Stanisława Dawskiego. W latach 70. i 80. XX w. pełnił funkcję głównego projektanta w Krośnieńskich Hutach Szkła. W 1990 wyjechał na dwa lata do Niemiec, gdzie grawerował i projektował w Romanische Glashutte. Po powrocie zastąpił Jerzego Słuczan-Orkusza na stanowisku projektanta w Hucie Szkła Tarnowiec i pracował tu do 2007. W późniejszych latach współpracował z firmą Makora – Huta Pięknego Szkła. Znaczną część jego twórczości stanowią nie tylko szkła użytkowe, ale również rzeźby, które wykonywał poprzez łączenie ze sobą szklanych elementów zakupionych w różnych hutach szkła.

Janina Myronowa (ur. 1987 w Doniecku na Ukrainie)

Jest absolwentką Wydziału Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz Narodowej Akademii Sztuk Pięknych we Lwowie. Jej prace wielokrotnie prezentowano na wystawach zbiorowych i indywidualnych w kraju i za granicą. Wypracowała rozpoznawalny, indywidualny styl, w którym ze swobodą posługuje się różnymi technikami. W zaskakujący, często humorystyczny sposób łączy ceramikę z grafiką. Oprócz szamotowych rzeźb tworzy porcelanowe talerze, kubki i filiżanki. W centrum artystycznych zainteresowań Myronowej jest człowiek – istota ułomna, niedoskonała, często ujęta karykaturalnie. 

Jak mówi: Każda rzeźba to inna osobowość. To osobista historia, „powieść” graficzna zawierająca moje ulubione motywy: wizerunki rodzinnych relacji, rodzica i dziecka, hybrydy partnerów, często zwierząt domowych, a ostatnio także drzew.

Janina Myronowa, „Winner”, z cyklu „Greek Group”, 2019

Dorota Nieznalska (ur. 1973 w Gdańsku)

W 1999 obroniła dyplom na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku w pracowni prof. Franciszka Duszenki. W 2013 uzyskała stopień doktora na tej uczelni. W swej twórczości często podejmuje tematy związane z tożsamością, seksualnością oraz stereotypową rolą kobiet i mężczyzn. Obecnie skupia się na motywie przemocy w relacjach społecznych i politycznych. Realizuje również projekty badawcze dotyczące miejsc pamięci, zapomnienia oraz historii, czego owocem jest między innymi Lebensborne.V. Praca nawiązuje do działalności stowarzyszenia Lebensborn, zajmującego się w czasie II wojny światowej m.in. odbieraniem na terenach okupowanych przez nazistów rodzicom „czystych rasowo” dzieci, które następnie po przejściu procesu germanizacji były wywożone do Rzeszy i przekazywane nowym rodzinom. Działania te prowadziły do wielu poważnych zaburzeń emocjonalnych i fizycznych u dzieci, a trauma, którą przeżyły, pozostała z nimi na zawsze.

Dorota Nieznalska, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Krystyna Schwarzer-Litwornia (ur. 1952 w Gdyni)

Jest absolwentką Wydziału Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Od 1982 mieszka i pracuje we Włoszech. Podstawowym tworzywem, którego używa artystka, jest szkło. Na początku skupiona na formach użytkowych, w późniejszej fazie twórczości skierowała uwagę również na rzeźbę. Cechą charakterystyczną dzieł Schwarzer-Litworni jest gra z właściwościami szkła. Artystka formuje rzeźby nie tylko poprzez nadanie im odpowiedniego kształtu, ale również matowienie czy szczególnego rodzaju barwienie (od głębokich, nasyconych barw, przez delikatne, przezroczyste muśnięcia, po zupełnie bezbarwne, krystaliczne elementy).

Zakup prac Anety Grzeszykowskiej i Magdy Hueckel dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Narodowa kolekcja sztuki współczesnej”

informacja prasowa

Jakie atrakcje czekają w tym roku w Muzeum Narodowym we Wrocławiu?

W 2019 roku Muzeum Narodowe we Wrocławiu zaprezentuje szereg interesujących wystaw, m.in. odrestaurowany srebrny ołtarz z Archikatedry wrocławskiej pw. św. Jana Chrzciciela, wielką monograficzną wystawę Michaela Willmanna, a także światowej sławy brytyjskiego artystę Richarda Longa.

Malarz. Mentor. Mag - Otto Mueller a środowisko artystyczne Wrocławia

Otto Mueller, Dwie panny, 1925/28 © Staatliche Museen zu Berlin, Nationalgalerie, 

fot. Jörg P. Anders

Dzieła słynnego ekspresjonisty i malarza grupy „Die Brücke” Ottona Muellera oraz prace artystów i artystek ówczesnego środowiska wrocławskiego można będzie oglądać na wystawie przygotowanej wspólnie przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Nationalgalerie w Berlinie oraz Fundację Alexandra i Renaty Camaro.

To pierwsza ekspozycja, która skupia się na ogromnej sile oddziaływania Ottona Muellera (1874–1930). Przez ponad dziesięć lat nauczał on w Państwowej Akademii Sztuki i Rzemiosła Artystycznego we Wrocławiu, która za jego czasów należała do najbardziej postępowych uczelni artystycznych w całej Europie. Wrocławska Akademia cieszyła się opinią uczelni liberalnej i otwartej na świat. Na równi traktowano wtedy różnorodne prądy współczesnego malarstwa: ekspresjonizm reprezentowany przez Ottona Muellera, francuskie malarstwo Académie Matisse – przez Oskara Molla, Nową Rzeczowość –

przez Alexandra Kanoldta i Carla Mensego oraz Bauhaus – przez Oskara Schlemmera,

Georga Muchego i Johannesa Molzahna.

9 kwietnia – 30 czerwca 2019

Miejsce: Muzeum Narodowe

we Wrocławiu, Gmach Główny

Kuratorki: dr Dagmar Schmengler,

Agnes Kern, Barbara Ilkosz

Dwa ołtarze

Ołtarz główny Katedry, materiały MN

Historyczne wydarzenie – po raz pierwszy od czasów II wojny światowej zaprezentowany zostanie w całej swojej okazałości słynny srebrny ołtarz z Archikatedry wrocławskiej pw. św. Jana Chrzciciela. Będzie to możliwe dzięki kilkumiesięcznym pracom przeprowadzonym przez zespół specjalistów-konserwatorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

Ołtarz ufundował w 1591 r. biskup Andreas Jerin, jeden z najwybitniejszych włodarzy śląskiej diecezji, a wykonali go dwaj renomowani artyści wrocławskiego manieryzmu: złotnik Paul Nitsch oraz malarz Bartholomaeus Fichtenberger. Wzbudzające powszechny zachwyt i będące jedną z atrakcji Wrocławia dzieło zdobiło katedralne prezbiterium od 1591 do 1945 r. Zdemontowane przed oblężeniem Wrocławia, nigdy już nie powróciło na dawne miejsce, a jego liczne elementy zostały uszkodzone bądź zaginęły. Bezcenny zabytek przygotował do wystawy specjalnie powołany zespół konserwatorów Muzeum

Narodowego we Wrocławiu. Niezachowane fragmenty zostały odtworzone, dzięki czemu ołtarz odzyskał swój pierwotny wygląd i dawno nieoglądany splendor.

Na wystawie pokazane zostaną również inne niezwykłe dzieła złotnicze wykonane dla Katedry Wrocławskiej w Augsburgu, najważniejszym w nowożytnej Europie centrum sztuki złotniczej. Będą to: wielkie srebrne tabernakulum J.W. Fesenmayra, antependium A. Drentwetta, komplet czterech srebrnych figur ołtarzowych, zestaw świeczników i tzw. tablice kanonów. Ów augsburski komplet stanowił swoistą formę drugiego, już barokowego i rokokowego ołtarza, która współistniała z manierystycznym ołtarzem głównym.

Zwiedzający zobaczą również – po raz pierwszy – odnalezione niedawno barwne projekty przebudowy i aranżacji prezbiterium katedry wrocławskiej z lat 30. XX w. Wystawie towarzyszyć będzie bogato ilustrowany informator.

16 kwietnia – 30 czerwca 2019

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Gmach Główny

Kurator: Jacek Witecki

Instrumentarium tradycyjne

Na wystawie zaprezentowanych zostanie kilkadziesiąt instrumentów charakterystycznych dla polskiej muzyki ludowej: chordofony, w których źródłem dźwięku jest napięta struna (skrzypce, basy, cymbały), aerofony, 

z których dźwięk wydobywa się dzięki drgającemu powietrzu (wszystkie rodzaje dud polskich, instrumenty pasterskie, takie jak np. trombity, a także piszczałki, fujarki,gwizdki), różnego typu membranofony

(bębny obręczowe, burczybasy) oraz idiofony, w których drga i wydaje dźwięk cała powierzchnia (grzechotki, kołatki, dzwonki).

Wszystkie eksponaty wykonane zostały w ramach organizowanego cyklicznie przez szydłowieckie

Muzeum Ogólnopolskiego Konkursu na Budowę Ludowych Instrumentów Muzycznych. Od lat 80. XX w. odbyło się 5 edycji tego konkursu, w ostatniej – zrealizowanej w 2016 r. – udział wzięli zarówno twórcy starszego pokolenia (urodzeni przed 1935 r.), jak i młodzi pasjonaci, którzy są samoukami lub pod okiem mistrzów odkrywają tradycje instrumentalne swojego regionu.

dudy wielkopolskie

Ekspozycję uzupełnią fotografie kapel i muzykantów oraz pokaz krótkich filmów stworzonych z materiałów zebranych przez Muzeum w Szydłowcu podczas badań terenowych prowadzonych w 2016 r. Przedstawiają one sylwetki kilkunastu współczesnych twórców instrumentów ludowych oraz dokumentują ich pracę.

27 kwietnia – 1 września 2019

Wystawa ze zbiorów Muzeum

Instrumentów Ludowych w Szydłowcu

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Oddział Muzeum Narodowego

we Wrocławiu

Kuratorka: Hanna Golla

W pogoni za kolorem. Jerzy Słuczan-Orkusz – projektant szkła

Wystawa jest zwieńczeniem podjętego wspólnie przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu i Centrum Ceramiki i Szkła w Krakowie projektu badawczo-wystawienniczego z zakresu historii polskiego wzornictwa XX w. Jego głównym celem jest pionierskie opracowanie naukowe i upowszechnienie wiedzy o wybitnej postaci polskiego designu Jerzym Słuczanie-Orkuszu, który przez 50 lat swojej zawodowej aktywności był inicjatorem wielu ważnych i oryginalnych inicjatyw m.in. twórcą ośrodka wzorcującego

w Hucie Szkła Oświetleniowego „Nysa” w Pieńsku w latach 60. XX w., projektantem w Spółdzielni „Lumet” w Poznaniu, pomysłodawcą i inicjatorem, a następnie wieloletnim kierownikiem artystycznym eksperymentalnej huty szkła artystycznego przy Instytucie Szkła i Ceramiki w Krakowie, a w latach 80. głównym projektantem huty szkła „Tarnowiec” w Tarnowcu.

W myśl sentencji „cudze chwalicie swego nieznanie” ambicją kuratorek jest przypomnienie dorobku tego wybitnego projektanta. Projekt badawczy i wystawa realizowane są w roku jubileuszu 50-lecia uruchomienia eksperymentalnej huty szkła artystycznego w Krakowie, której Jerzy Słuczan-Orkusz był jednym z filarów. Wystawa prezentowana będzie również w Krakowie.

Wystawie będzie towarzyszył katalog.

25 czerwca – 29 września 2019

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Gmach Główny

Kuratorki: dr Barbara Banaś, Aleksandra Skorek

Dorota Nieznalska, Jörg Herold, Katarina Pirak Sikku

Katarina Pirak Sikku

Trzech artystów – Dorota Nieznalska, Jörg Herold, Katarina Pirak Sikku – podąża śladem pseudonaukowych antropologicznych badań wykorzystywanych do celów skierowanych przeciwko

człowiekowi i przy pomocy sztuki próbuje odpowiedzieć na pytania, jak wytłumaczyć powszechne resentymenty przeciwko obcym, ich trwałość i aktualność.

Punktem wyjścia wystawy jest wieloczłonowa instalacja Doroty Nieznalskiej „Ostarbeit”, która powstała jako efekt badań artystki w archiwum Instytutu Niemieckich Prac na Wschodzie, założonego przez Generalnego Gubernatora Hansa Franka w Krakowie w 1940 r. Jego zadaniem było m.in. naukowe opracowanie danych antropologicznych różnych grup etnicznych. Zebrane dokumenty miały służyć udowodnieniu, że te grupy nie nadają się do germanizacji i w związku powinny ulec likwidacji. Również Jörg Herold od 2006 r. wielokrotnie podejmował w swoich pracach tematykę badań ras, nawiązując do wywodów niemieckiego antropologa i teoretyka ras J.F. Blumenbacha (1752-1840) czy włoskiego psychiatry C. Lombrosa (1835–1909).

Polsko-niemiecką perspektywę poszerzy prezentacja prac Katariny Pirak Sikku ze Szwecji. Artystka, badając historię swojej rodziny, należącej do grupy etnicznej Saamów, dotarła do archiwów Państwowego Instytutu Higieny Rasy w Uppsali – instytucji, która swoją działalność rozpoczęła już w roku 1922 i była pierwszą placówką na świecie zajmująca się naukowym rasizmem. Opracowane przez Instytut zestawienie cech typowych dla czystej szwedzkiej rasy stało się podstawą do prowadzenia przymusowej sterylizacji osób z niesprawnością intelektualną oraz przedstawicieli tzw. ras gorszych – w tym również Saamów.

Wystawie będzie towarzyszył katalog.

Wydarzenie muzealne roku 2019 ■ Sztuka najwyższego lotu

Richard Long na dziedzińcu Pawilonu Czterech Kopuł

Richard Long, fot. Peter Delicat

Nazwisko tego światowej sławy brytyjskiego artysty najczęściej pojawia się w kontekście sztuki ziemi (land artu), sztuki minimalnej i konceptualnej. W swoich realizacjach używa takich materiałów jak kamień, drewno, ziemia, błoto, woda, a nawet wiatr. Long jest rzeźbiarzem, malarzem i fotografem oraz twórcą haiku. Urodzony w Bristolu w 1945 r. artysta już w czasie studiów zainteresował się działaniami związanymi ze sztuką ziemi.

Do jego pierwszych ważniejszych prac związanych z tym nurtem należy stworzenie w 1967 r. prostej linii powstałej poprzez chodzenie tam i z powrotem po trawie (A Line Made by Walking). Motyw drogi stał się później jednym z ważniejszych aspektów jego działań artystycznych. Po 1969 r. Long zaczął podróżować i realizować rzeźby na pustynnych obszarach na całym świecie. We Wrocławiu artysta stworzy dzieło z materiałów zebranych w mieście i jego najbliższej okolicy.

22 września – 17 listopada 2019

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Kuratorki: dr Barbara Banaś, Iwona Dorota Bigos

Otwarty teren sztuki

Z. Sarna, Chłopak i dziewczyna w przyszłości rodzina, 2006

Jakie tematy podejmują współcześni artyści nieprofesjonalni? Jaką rolę odgrywa sztuka w ich życiu codziennym? Czy ich twórczość jest doceniana przez lokalną społeczność? Odpowiedzi na te i inne pytania można będzie znaleźć na wyjątkowej wystawie przygotowanej przez Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu i Fundację Ważka. 

Ekspozycja jest pokazem aktualnego stanu twórczości ludowej na Dolnym Śląsku. Fundacja Ważka od 2012 r. prowadzi regularne etnograficzne badania terenowe na Dolnym Śląsku. W ciągu kilku lat członkom ekip badawczych Fundacji udało się dotrzeć do wielu niezwykle interesujących nieprofesjonalnych

artystów – malarzy i rzeźbiarzy mieszkających na terenie Dolnego Śląska. Ich prace charakteryzują się oryginalnością i wyrazistością stylu, są wyrazem indywidualnych przeżyć, odzwierciedlają wewnętrzną

wrażliwość autora, często nawiązują do wątków autobiograficznych, zawierają przesłania światopoglądowe czy dydaktyczne. Większość z nich nie była dotąd prezentowana publiczności, ani w wystarczający sposób udokumentowana i opracowana. 

Często sami twórcy nie są znani i doceniani nawet w swojej lokalnej społeczności. Na retrospektywnej ekspozycji zaprezentowane zostaną dzieła takich artystów, jak malarze Zygmunt Sarna, Jerzy Lemieszka, Władysław Żukowski, Zbigniew Kaźmierski, Weronika Skiba oraz rzeźbiarze Jan Zając, Ireneusz Michałek, Tadeusz Kowalski, Franciszek Kukła, Stanisław Janczak, Zdzisław Jan Nowak, Krzysztof Lis i inni.

25 października – 29 grudnia 2019

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Oddział Muzeum Narodowego

we Wrocławiu

Kuratorka: Marta Derejczyk

Wyrzeźbiony Wrocław

P. Schulz, Odpoczywająca naga kobieta, 1943 (?)

Pierwsza w historii sztuki i muzealnictwa monograficzna prezentacja wrocławskiej rzeźby 1. poł. XX wieku – najmniej rozpoznanego zjawiska w sztuce Wrocławia. Pokazanych zostanie ponad 100 dzieł wykonanych przez blisko 30 znakomitych rzeźbiarzy. Na wystawie będzie można zapoznać się z całym spektrum tematycznym ówczesnej twórczości rzeźbiarskiej – poczynając od aktu, poprzez portret, animalistykę, na tematyce alegorycznej, rodzajowej, mitologicznej oraz historycznej kończąc.

Wśród artystów, których prace zagoszczą w salach wystaw czasowych Muzeum Narodowego we Wrocławiu, znajdą się zarówno ci, których indywidualna i oryginalna stylistyka jest już znana (np. Christian Behrens, Theodor von Gosen, Jaroslav Vonka, Margerethe Moll), jak i ci, którzy w dalszym ciągu oczekują na odkrycie i docenienie (m.in. Paul Schulz, Johannes Kiunka czy Dorothea von Philipsborn).

„Dotychczasowe nikłe zainteresowanie muzealników tym tematem wynikało przede wszystkim z ogromnych strat, jakie poniosła rzeźba wrocławska w wyniku zniszczenia stolicy Śląska w 1945 r. oraz w czasie kilku kolejnych lat, kiedy to nagminnie usuwano dzieła rzeźbiarskie z przestrzeni publicznej miasta” – mówi Piotr Oszczanowski. „Na ową powściągliwość w prowadzeniu badań i prezentacji spory wpływ miał także niewielki stan posiadania dzieł rzeźbiarzy wrocławskich czasów secesji, modernizmu i art déco przez polskie placówki muzealne”.

Wystawie będzie towarzyszył katalog.

29 października 2019 – 2 lutego 2020

Miejsce: Muzeum Narodowe

we Wrocławiu, Gmach Główny

Kuratorka: Barbara Andruszkiewicz

Willmann. Opus magnum

Michael Leopold Willmann, Autoportret, 1682

Wielka wystawa monograficzna Michaela Leopolda Willmanna, jednego z najwybitniejszych artystów doby baroku w Europie Środkowej, zwanego śląskim Rembrandtem. Po raz pierwszy miłośnicy sztuki będą mogli w jednym miejscu obejrzeć ogromny wybór dzieł śląskiego mistrza. Specjalnie na tę ekspozycję wypożyczone zostaną obrazy z licznych świątyń oraz z kolekcji polskich i zagranicznych.

„Bardzo intensywne badania naukowe, jakie prowadzone były w ostatnim dwudziestoleciu, zaowocowały świadomością, iż temu artyście bezwzględnie należy się w XXI w. nowa, monograficzna, przekrojowa i prezentująca wszechstronność jego talentu wystawa muzealna” – mówi Piotr Oszczanowski. „I taką właśnie planuje Muzeum Narodowe we Wrocławiu pod koniec roku 2019. Zostanie ona zaprezentowana w nowoczesnej przestrzeni wystawienniczej Pawilonu Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

– otwartego w 2016 r. nowego oddziału Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Pokazanie dzieł Willmanna w oryginalnej scenografii, z wykorzystaniem nowoczesnych technik prezentacyjnych i możliwości, jakie niosą z sobą przestrzenie Pawilonu Czterech Kopuł jest nie tylko wyjątkowym wyzwaniem dla muzealników, ale przede wszystkim próbą złożenia spektakularnego hołdu najwybitniejszemu artyście, jaki kiedykolwiek żył i tworzył na terenie Śląska”.

21 grudnia 2019 – 22 kwietnia 2020

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum

Sztuki Współczesnej Oddział

Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Kurator: dr hab. Piotr Oszczanowski

informacja prasowa

Wydarzenia w Muzeum Narodowym i oddziałach 21-26.01.2025

Nadchodzący weekend w Muzeum Narodowym we Wrocławiu obfituje w ciekawe wykłady, Muzeum Etnograficzne zaprasza na serię wydarzeń towarzyszących wystawie „Strojni Kresowiacy”. W Pawilonie Czterech Kopuł będzie można spotkać się z artystą Andrzejem Dudkiem-Dürerem w ramach cyklu „Sztuka w dialogu”. Oprowadzania po wystawie „Kolekcja otwarta!” poprowadzą Iwona Bigos i Anna Chmielarz. Zaplanowano także warsztaty dla seniorów, integracyjne spotkanie dostosowane do potrzeb osób w spektrum oraz warsztaty dla dzieci w różnym wieku.

Wystawa "Kolekcja otwarta" w Pawilonie Czterech Kopuł, fot. materiały prasowe

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

25.01, g. 11:00

W rytmie karnawału. Warsztaty plastyczne Karoliny Rzepki dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Z rodziną do muzeum”

Przed nami czas zabawy, przebieranek i bali. Podczas zajęć porozmawiamy o tym, czym był i jest karnawał, sprawdzimy, jak się dawniej bawiono, oraz wykonamy projekt stroju karnawałowego w technice kolażu.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

25.01, g. 15:00

Bruegel i pejzaże zimowe. Wykład dr Beaty Lejman w ramach cyklu „Sztuka Europy z bliska”

Ukryte treści „Pejzażu zimowego z pułapką na ptaki” odczytywane są dzięki twórczości graficznej Pietera Bruegela. Analiza tego obrazu na tle innych śnieżnych przedstawień w malarstwie będzie pretekstem, by poddać krytyce mity na temat tego artysty-filozofa.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

26.01, g. 11:00

Sztuka renesansu. Architektura. Wykład Izabeli Trembałowicz-Chęć w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”

Dlaczego rok 1420 uznaje się za początek nowego stylu? Gdzie i dlaczego pojawiły się pierwsze jego oznaki? Jak bardzo realizacje architektoniczne różniły się między sobą w zależności od czasu i miejsca ich powstania oraz wiedzy i kreatywności architekta-artysty? Na te i inne pytania padną odpowiedzi w trakcie wykładu, a jego uczestnicy będą mogli zapoznać się z najbardziej charakterystycznymi przykładami renesansowej architektury oraz sylwetkami ich twórców.

Bilety w cenie 15 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

26.01, g. 15:00

Archetypy stylów i ich neostylowe realizacje na przykładach architektury i metaloplastyki. Wykład Tadeusza Fercowicza towarzyszący wystawie „Plagiat wszech czasów. Historyzm w meblarstwie” 

W trakcie prelekcji zaprezentowane zostaną typowe dla stylów historycznych takich jak romanizm, gotyk, renesans czy barok zabytki architektury, detale architektoniczne jak portale kamienic oraz zabytki metaloplastyczne, w tym m.in. typowe dla danej epoki zamki ślusarskie, okucia, kołatki, drzwi, kraty i inne.

Zakres zabytków stylowych to prawie tysiąc lat od X do XVIII w. Stylowym artefaktom odpowiadać będą w pewnym zakresie zabytki neostylowe, często eklektyczne, łączące wiele stylów. Wywód zilustrowany zostanie przykładami budowli, detalu architektonicznego a przede wszystkim artefaktami metaloplastycznymi głównie z Wrocławia i Śląska, lecz nie tylko. Przedstawieni zostaną także artyści związani z tematyką: Carl F. Langhans, prof. Vonka, Heinrich Rybisch, Theodor Wiskott i inni.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

Strój lwowski, wystawa "Strojni Kresowiacy", fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Muzeum Etnograficzne

25.01, g. 15:00

Jakie stroje wybierają współcześni Dolnoślązacy? Przegląd strojów ludowych w zespołach folklorystycznych. Wykład dr Anny Kurpiel towarzyszący wystawie „Strojni Kresowiacy”

Dolnoślązacy prawdopodobnie na co dzień nie myślą o stroju uznanym za ważny atrybut łączący ludzi z zamieszkałym przez nich miejscem. Jednak przy wyjątkowych okazjach, takich jak reprezentowanie własnej wsi, gminy czy regionu na rozmaitych festiwalach, dożynkach i innych świętach, strój okazuje się niezwykle ważny. Wówczas pojawia się pytanie: Jaki strój wybrać? Czy tzw. „dolnośląski” oparty na przedwojennym stroju regionalnym z okolic Karkonoszy? A może powinien on nawiązywać do pochodzenia migrujących na powojenny Dolny Śląsk przodków? Czy też, jak robi część zespołów ludowych, należy porzucić etnograficzne normy i stworzyć strój nawiązujący do współczesnej tożsamości najbliższego miejsca: wsi?

Wykład będzie próbą odpowiedzi na te pytania, a także pokazania lokalnych strategii dotyczących wyboru stroju. Przeglądowi strojów towarzyszyć będą fotografie robione podczas badań terenowych na dolnośląskich wsiach przez ostatnią dekadę, a także wypowiedzi członkiń i członków zespołów folklorystycznych, hafciarek oraz producentów strojów ludowych.

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl, 71 344 33 13

25.01, g. 13:00

Wyhaftuj wystawę – warsztaty hafciarskie tłumaczone na polski język migowy [PJM]. Prowadzenie Olga Budzan, tłumaczenie PJM: Elżbieta Resler. Wydarzenie towarzyszące wystawie „Strojni Kresowiacy”

W trakcie spotkania będzie można wykonać kopie haftów znajdujących się na wystawie „Strojni Kresowiacy”. Będą to zarówno geometryczne hafty krzyżykowe, jak i kwiatowe wzory wyszyte haftem płaskim. Zajęcia skierowane są zarówno do osób początkujących, jak i zaawansowanych. Wszystkie materiały dostępne są na miejscu.

Bilety w cenie 3 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl, 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

26.01, g. 12:00

Haftowana koszula. Warsztaty rodzinne dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Etno w południe”, towarzyszące wystawie „Strojni Kresowiacy”, prowadzenie: Olga Budzan

Koszule noszone od święta, do kościoła, na wesele różniły się od stroju codziennego. Bywały ozdobione kolorowymi nićmi, cekinami, koralikami. Niektóre z ozdób bywały wymyślne i czasochłonne, ale towarzyszyły też im te niewyszukane, dzięki którym urok stroju tkwił właśnie w prostocie wykończenia, powtarzalności prostych geometrycznych motywów. Współczesne odświętne ubrania nie są przeważnie ani szyte ręcznie, ani haftowane. Podczas warsztatu będzie można ozdobić mankiety lub kołnierzyk przyniesionej przez siebie koszuli, by podczas ważnych uroczystości móc prezentować się strojnie, tak jak strojni byli Kresowiacy.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl, 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

21.01, g. 12:30

„Kolekcja otwarta!” – oprowadzanie autorskie. Prowadzenie: Iwona D. Bigos

Spotkanie na wystawie przy pracach, które wzbogaciły kolekcję sztuki współczesnej Muzeum Narodowego we Wrocławiu w ostatniej dekadzie. Zaprezentowane zostały realizacje m.in. takich artystów jak Natalia LL, Dorota Nieznalska, Ewa Partum, Joanna Rajkowska, Bożenna Biskupska, Ewa Zarzycka, Olaf Brzeski, Łukasz Korolkiewicz, Jerzy Kosałka czy Krzysztof Wodiczko.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

23.01, g. 11:00

Przystanek: Pawilon. Czwartkowe przedpołudniowe warsztaty dla seniorów, prowadzenie: Justyna Oleksy 

Wystawa czasowa „Kolekcja otwarta!” otwiera przed widzem muzealne kulisy i opowiada o strategiach tworzenia i uzupełniania kolekcji. Styczniowe spotkanie na ekspozycji nie będzie typowym oprowadzaniem, a raczej wspólnym poszukiwaniem najgłośniej przemawiających do nas wątków. Czy zatrzyma nas krzykliwa barwa Luxusu lub fantastyczne wyobrażenie Wrocławia autorstwa Krzysztofa Skarbka, czy raczej monochromatyczne, minimalistyczne prace Kōjiego Kamojiego, będące swoistym wizualnym haiku? Czy pójdziemy tropem misternie narysowanych zwierzęcych i roślinnych istnień Mariusza Tarkawiana, czy raczej porwie nas performatywny rozbryzg farby na obrazie Izabeli Chamczyk? Spotkanie tradycyjnie rozpocznie się delikatną rozgrzewką ruchu i wyobraźni, byśmy – tak przygotowani – mogli twórczo dyskutować na wystawie.

Bilety w cenie 15 zł, z Wrocławską Kartą Seniora – 3 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

24.01, g. 16:00

„Kolekcja otwarta!” – oprowadzanie autorskie. Prowadzenie: Anna Chmielarz

Spotkanie na wystawie przy pracach, które wzbogaciły kolekcję sztuki współczesnej Muzeum Narodowego we Wrocławiu w ostatniej dekadzie. Zaprezentowane zostały realizacje m.in. takich artystów jak Natalia LL,Dorota Nieznalska, Ewa Partum, Joanna Rajkowska, Bożenna Biskupska, Ewa Zarzycka, Olaf Brzeski, Łukasz Korolkiewicz, Jerzy Kosałka czy Krzysztof Wodiczko.

Wstęp z biletem na wystawę Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

25.01, g. 12:00

Artystki pop-artu. Wykład dr Agaty Iżykowskiej-Uszczyk w ramach cyklu „Kurs historii sztuki. Klasycy nowoczesności”

Od momentu powstania we wczesnych latach 60. XX w. pop-art był kierunkiem tworzonym głównie przez mężczyzn. Wielkie nazwiska takie jak Andy Warhol czy Tom Wesselmann utrwalały mit (męskiego) artysty-geniusza. W trakcie wykładu przedstawionych zostanie 11 artystek, które w różnym stopniu związane były z ruchem pop. Niektóre z nich rozszerzyły ten gatunek poprzez dodanie wątków feministycznych.

Bilety w cenie 15 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

25.01, g. 14:00

Inspirowane naturą. Integracyjne warsztaty rodzinne dostosowane do potrzeb osób w spektrum. Prowadzenie: dr Agata Iżykowska-Uszczyk

Sztuka Kōjiego Kamojiego bogata jest w formy intuicyjnego odczuwania natury. Artysta zastanawia się nad rolą nawet najdrobniejszych fragmentów przyrody. Podążymy jego śladem i zastanowimy się, jaką historię mogą opowiadać kamienie, sznurki i namalowane proste linie. W części warsztatowej będziemy pracowali z naturalnymi materiałami, tworząc mapę naszych muzealnych śladów.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

25.01, g. 18:00

Sztuka w dialogu: rozmowa z Andrzejem Dudkiem-Dürerem. Prowadzenie: dr Małgorzata Micuła

W ramach cyklu „Sztuka w dialogu” przestrzeń Pawilonu Czterech Kopuł wypełniają rozmowy z artystkami i artystami, których prace znajdują się w kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Styczniowe spotkanie z Andrzejem Dudkiem-Dürerem to okazja do przyjrzenia się twórczości jednej z czołowych postaci polskiej kultury wizualnej. Artysta porusza się na styku wielu dyscyplin. Łączy grafikę, rysunek, fotografię, malarstwo i techniki transformacji obrazu. Tworzy video, posługuje się słowem, komponuje. Jego działalność przekracza ramy sztuki, stając się rodzajem radykalnego life-performance, w którym twórczość trwale splata się z życiem. Przez całą drogę twórczą związany z Wrocławiem, artysta pozostaje jednocześnie aktywny i dobrze rozpoznany na międzynarodowej scenie sztuki.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

26.01, g. 11:00

Mój Wrocław. Rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku do lat 2, wydarzenie w ramach cyklu #muzealniaki_pod_kopułą

Zabytkowe budynki wyłaniające się z bujnej roślinności i latające samochody – to nie sen, ale Wrocław na obrazie Krzysztofa Skarbka. Na zajęciach poznamy bliżej ekspresyjny styl artysty, wibrujące energią kształty i śmiałe zestawienia barw. Potem zastanowimy się, czym dla nas jest Wrocław i wspólnie z Maluszkami stworzymy sensoryczne książeczki-pamiętniki o tym mieście.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

26.01, g. 13:00

W miejskiej dżungli: Wrocław. Rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku 3–5 lat w ramach cyklu „Sztuczki w Pawilonie”

A co by było, gdyby miasto porosła wielka dżungla, nad którą można byłoby unieść się na latającym dywanie? To wszystko jest możliwe w naszej wyobraźni i… na niezwykłych obrazach Krzysztofa Skarbka. Wspólnie obejrzymy jego prace prezentowane na wystawie w Pawilonie Czterech Kopuł, a potem wykonamy własne wrocławskie kolaże.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, edukacja.pawilon@mnwr.pl, tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł 

informacja prasowa

Wydarzenia w Muzeum Narodowym i oddziałach 13-15.12.2024

W Muzeum Narodowym we Wrocławiu w nadchodzący weekend odbędzie się oprowadzanie kuratorskie po wystawie „Plagiat wszech czasów. Historyzm w meblarstwie” oraz integracyjne warsztaty plastyczne dla dzieci, inspirowane wystawą „Wielka czwórka i inni. Ceramiczna rzeźba kameralna w PRL-u”. Zaplanowano też dwa wykłady: o architekturze i rzeźbie gotyckiej w ramach cyklu „Kurs historii sztuki” oraz o skarbach Działu Fotografii MNWr z cyklu „Piękne i użyteczne”. Muzeum Etnograficzne zaprasza dzieci na warsztaty robienia ozdób z motywem pawiego oczka. W Pawilonie Czterech Kopuł zaplanowano weekend otwarcia nowej wystawy „Kolekcja otwarta!”. Odbędzie się też szereg atrakcyjnych wydarzeń.

Wystawa "Plagiat wszech czasów. Historyzm w meblarstwie, fot. MNWr.

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

14.12, g. 11:00

Świat w barwnym reliefie [PJM]. Integracyjne warsztaty plastyczne dla dzieci w wieku 6–12 lat towarzyszące wystawie „Wielka czwórka i inni. Ceramiczna rzeźba kameralna w PRL-u”, z tłumaczeniem na polski język migowy. Prowadzenie: Grzegorz Wojturski, tłumaczenie PJM: Elżbieta Resler

Czy pełnoplastyczne figurki ludzi i zwierząt to jedyna droga do ozdobienia wnętrz mieszkalnych? Uczestnicy warsztatów przekonają się, że nie tylko. Po wizycie na wystawie „Wielka czwórka i inni…” wykonają płaskorzeźbione wizerunki wybranych zwierząt, w tym egzotycznych, z masy solnej, którą na końcu pomalują. W ten sposób w zimowym czasie świat nabierze kolorów.

Bilety w cenie 10 zł, Głusi 3 zł

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

15.12, g. 11:00

Sztuka gotycka. Architektura i rzeźba. Wykład Agaty Stasińskiej w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”

Grube i przysadziste mury, a może strzeliste wieże i wielkie witrażowe okna… ale czy tylko? W trakcie wykładu słuchacze będą mieli możliwość przyjrzeć się różnym obliczom średniowiecznej architektury, poznać jej najważniejsze cechy oraz pokrótce prześledzić towarzyszące rozwojowi zmiany. Omawiane budowle staną się również tłem dla historii rzeźby – zaprezentowane zostaną bowiem wybitne przykłady średniowiecznej rzeźby kamiennej integralnie związane z architekturą, jak też dzieła snycerskie stanowiące jej nierzadko niezwykle bogate wyposażenie.

Bilety w cenie 15 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

15.12, g. 13:00

„Plagiat wszech czasów. Historyzm w meblarstwie” – oprowadzanie kuratorskie. Prowadzenie: Małgorzata Korżel-Kraśna

Dlaczego epokę historyzmu w drugiej połowie XIX wieku możemy dziś nazwać „plagiatem wszech czasów”? Przecież inspiracje dawnymi stylami oraz przenikanie różnych stylów w jednym dziele istniało w sztuce od dawna. Na to i inne intrygujące pytania spróbuje odpowiedzieć w trakcie oprowadzania kuratorka wystawy „Plagiat wszech czasów. Historyzm w meblarstwie”.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

15.12, g. 15:00

Od Bułhaka do neoawangardy. Skarby Działu Fotografii Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Wykład Adama Pacholaka w ramach cyklu „Piękne i użyteczne”

Dział Fotografii i Intermediów Muzeum Narodowego we Wrocławiu to jedna z największych kolekcji fotograficznych w Europie Środkowej. W trakcie spotkania cofniemy się do lat 60. XX w., gdy we wrocławskim muzeum założono Gabinet Fotografiki, i prześledzimy rozwój polskiej fotografii. Od piktorializmu Jana Bułhaka, przez eksperymenty międzywojnia Henryka Mikolascha oraz Witolda Romera, po awangardowe działania „antyfotografii” Zdzisława Beksińskiego i Jerzego Lewczyńskiego czy konceptualne grupy Permafo. Kolekcja obrazuje polską fotografię jako dynamiczne medium, wciąż redefiniujące swoje granice i poszukujące nowego języka wizualnego.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

Muzeum Etnograficzne

15.12, g. 12:00

Świąteczne pawie oczka. Warsztaty rodzinne dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Etno w południe”, prowadzenie: Olga Budzan

Dawniej mieszkańcy wsi potrafili zrobić świąteczne ozdoby dosłownie ze wszystkiego – z wydmuszek, słomy, fasolek, sznurka i drucików. Gdy upowszechnił się też na wsi kolorowy papier, zaczęto wykorzystywać go również do zdobienia izby.

Podczas spotkania w Muzeum będzie można własnoręcznie wykonać zawieszkę z wyciętego z papieru z motywem pawiego oczka. Jeśli nie zrobiliście jeszcze bożonarodzeniowych ozdób, jest to dosłownie ostatni dzwonek, żeby wykonać je z nami, inspirując się tradycyjnymi sposobami!

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl, 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

12.12, g. 11:00

Przystanek: Pawilon – odsłona dziesiąta. Warsztaty dla seniorów w ramach cyklu „Przystanek: Pawilon”, prowadzenie: Justyna Oleksy

Grudniowe spotkanie będzie opowieścią o działalności Teatru Czterech w Pawilonie Czterech Kopuł oraz krótkim wykładem o tym, kiedy praktyki performatywne zagościły w instytucjach muzealnych. Czy sale wystawowe są sprzyjającą przestrzenią tańca, dialogu, dźwięku, performatywnej obecności?

Bilety w cenie 15 zł, z Wrocławską Kartą Seniora – 3 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

13.12, g. 16:30

Face to face with art: Social issues and Wrocław’s dwarves [EN]. Language workshops based on the collection of the Pavilion of the Four Domes

The workshop will discuss Anna Bohdziewicz’s photographs from the 1980s, Edward Dwurnik’s painting „Madness of the People”, Jerzy Kalina’s 1977 work „Passage”, the metal cast of which is known to all Wroclaw residents, and will also touch on the intriguing topic of what Wroclaw dwarves have in common with the Orange Alternative opposition movement.

Entrance with a ticket for the permanent exhibition

Venue: Four Domes Pavilion

Twarzą w twarz ze sztuką: Sprawy społeczne i wrocławskie krasnale. Warsztaty językowe w oparciu o kolekcję Pawilonu Czterech Kopuł

W trakcie warsztatów zostaną omówione zdjęcia Anny Bohdziewicz z lat osiemdziesiątych XX wieku, obraz Edwarda Dwurnika „Obłęd ludu” oraz praca Jerzego Kaliny „Przejście” z 1977 roku, której metalowy odlew znają zapewne wszyscy wrocławianie. Poruszymy także intrygujący temat, co mają wspólnego wrocławskie krasnale z opozycyjnym ruchem o nazwie Pomarańczowa Alternatywa.

Wstęp z biletem na wystawę stałą

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

15.12, g. 11:00

Bärbel – plastikowa królowa. Rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku do lat 2, wydarzenie w ramach cyklu #muzealniaki_pod_kopułą

Biała dama o realistycznej twarzy i nierzeczywistym, ażurowym tułowiu. To właśnie Bärbel, plastikowa postać wykonana przez Pawła Althamera, która wydaje się być zastygła w ekstatycznym ruchu. Podczas krótkiego oprowadzania usłyszymy historię jej „narodzin”, następnie wraz z maluszkami także wprawimy nasze ciała w ruch!

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

15.12, g. 13:00

Zatańcz z nami, tańcz w kółeczko. Rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku 3–5 lat w ramach cyklu „Sztuczki w Pawilonie”

Bärbel wygląda, jakby nagle zatrzymała się w tańcu. Czy ktoś rzucił na nią magiczne zaklęcie i zamienił ją w rzeźbę? Tego dowiemy się na wystawie. A potem, gdy już wytańczymy naszą energię, sami stworzymy rzeźby, które się poruszają!

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

Weekend otwarcia wystawy „Kolekcja otwarta!” 14–15.12

Już 14 grudnia 2024 w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej Oddziale Muzeum Narodowego we Wrocławiu udostępniona zostanie wystawa „Kolekcja otwarta!”.

Pokazane na niej zostaną prace, które wzbogaciły kolekcję sztuki współczesnej MNWr w ostatniej dekadzie. Jednakże kupić to nie wszystko. Ważną częścią ekspozycji będzie przybliżenie istotnego, a często niewidocznego dla zwiedzających, wkładu osób, które stoją za opieką nad zbiorami wrocławskiego Muzeum Narodowego, ich nieustannym rozwojem, zabezpieczeniem i udostępnianiem publiczności.

W weekend otwarcia ekspozycji zaplanowano w Pawilonie Czterech Kopuł szereg atrakcyjnych wydarzeń, wśród nich spotkania z artystami Ewą Zarzycką i Mariuszem Tarkawianem, oprowadzania, warsztaty tańca intuicyjnego oraz zajęcia integracyjne.

14.12, g. 12:00

„Kolekcja otwarta!” – oprowadzanie kuratorskie. Prowadzenie: Adam Pacholak

Spotkanie na wystawie przy pracach, które wzbogaciły kolekcję sztuki współczesnej Muzeum Narodowego we Wrocławiu w ostatniej dekadzie. Obejrzeć będzie można realizacje takich artystów jak np. Natalia LL, Dorota Nieznalska, Ewa Partum, Joanna Rajkowska, Bożenna Biskupska, Ewa Zarzycka, Olaf Brzeski, Łukasz Korolkiewicz, Jerzy Kosałka czy Krzysztof Wodiczko.

Bilety w cenie 10 zł

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

14.12, g. 14:00

Sztuka w dialogu: rozmowa z Ewą Zarzycką. Prowadzenie: Jenka Minh

W ramach cyklu „Sztuka w dialogu” przestrzeń Pawilonu Czterech Kopuł wypełniają rozmowy z artystkami i artystami, których prace znajdują się w kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Grudniowe spotkanie będzie okazją do bliższego przyjrzenia się twórczości Ewy Zarzyckiej – artystki wywodzącej się z epoki postkonceptualnej, która sztuką performance zajmuje się nieprzerwanie od lat 80. XX w.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

14.12, g. 14:00

Fantastyczne stwory. Integracyjne warsztaty rodzinne dostosowane do potrzeb osób w spektrum. Prowadzenie: dr Agata Iżykowska-Uszczyk

Szarlej, strzyk czy bałamutnik? Jakie postacie pojawiają się na obrazach Jana Lebensteina? W trakcie zajęć odkryjemy, czym są bestiariusze oraz jakimi stworami fascynował się artysta.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

14.12, g. 16:00

Collection of Polish art from the second half of the 20th and early 21st century [EN]. Guided tour in English throught the permanent exhibition in the Pavilion of the Four Domes

During the tour, visitors will be able to see works by Polish artists and trace themes present in contemporary art.

Entrance with a ticket for the permanent exhibition

Venue: Four Domes Pavilion

Kolekcja sztuki polskiej II poł. XX i XXI w. Oprowadzanie w języku angielskim po wystawie kolekcji w Pawilonie Czterech Kopuł

W trakcie spotkania zaprezentowane zostaną prace polskich artystów oraz przybliżone tematy obecne w sztuce współczesnej.

Wstęp z biletem na wystawę stałą

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

14.12, g. 18:00

A jakie Ty masz obsesje? Warsztaty tańca intuicyjnego dla dorosłych w ramach cyklu „Co mnie porusza w sztuce współczesnej”, prowadzenie: Barbara Przerwa

Czy kiedy tańczysz, przyglądasz się swoim nadgarstkom, kostkom, palcom rąk, wewnętrznej stronie stopy? Czy kiedy tańczysz, kierujesz swoją uważność na widoczne na dłoniach żyły, marszczącą i przesuwającą się skórę? Na wystawie czasowej „Kolekcja otwarta!” obejrzymy przejmujące fotografie autorstwa Magdy Hueckel z cyklu „Autoportret obsesyjny”, które staną się dla nas inspiracją do obserwacji własnego ciała przez pryzmat doświadczeń artystki. Prawie niezauważalne drżenie może być pełne ruchu.

Bilety w cenie 20 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

14.12, g. 18:00

„Kolekcja otwarta!” – oprowadzanie kuratorskie. Prowadzenie: Iwona Bigos

Spotkanie na wystawie przy pracach, które wzbogaciły kolekcję sztuki współczesnej Muzeum Narodowego we Wrocławiu w ostatniej dekadzie. Obejrzeć będzie można realizacje takich artystów jak np. Natalia LL, Dorota Nieznalska, Ewa Partum, Joanna Rajkowska, Bożenna Biskupska, Ewa Zarzycka, Olaf Brzeski, Łukasz Korolkiewicz, Jerzy Kosałka czy Krzysztof Wodiczko.

Bilety w cenie 10 zł

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

15.12, g. 14:00

Sztuka w dialogu: rozmowa z Mariuszem Tarkawianem. Prowadzenie: Justyna Chojnacka

W ramach cyklu „Sztuka w dialogu” przestrzeń Pawilonu Czterech Kopuł wypełniają rozmowy z artystkami i artystami, których prace znajdują się w kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Gościem kolejnego spotkania będzie rysownik i ilustrator Mariusz Tarkawian (ur. 1983) – eklektyk wizualny, narracyjny i kulturowy. Autor niewielkich prac, rozbudowanych cykli rysunkowych oraz wielkoformatowych realizacji na ścianach budynków. Miłośnik misternych układów i gęstych, wypełnionych po brzegi kompozycji, które powstają dzięki precyzyjnie wyłowionym wątkom z odległych od siebie światów i scalonych we własne, najczęściej czarno-białe, uniwersum. Artysta zbiera, niekiedy przekształca i integruje codzienne obserwacje, zasłyszane rozmowy, zapamiętane dzieła sztuki, interesujące gatunki odnalezione na stronicach leksykonów, atlasów i encyklopedii, a także popkulturowe motywy. Wszystko to łączy z krótkimi, humorystycznymi, często ironicznymi komentarzami, tworząc dynamiczne narracje wizualne – osobiste komentarze do współczesności.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. Nazwa zadania: Rozbudowa kolekcji Muzeum Sztuki Współczesnej w Pawilonie Czterech Kopuł Oddziale Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

informacja prasowa

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej i Muzeum Etnograficzne czynne będą od 5 lutego 2021.

Od 5 lutego Muzeum Narodowe we Wrocławiu oraz oddziały (Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu, Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej) będą otwarte. Zwiedzający po raz pierwszy będą mogli obejrzeć wystawy czasowe: „Płaszczyzna porozumienia. Stoły w XVIII i XIX w.”, „Nabytki 2019/2020”, „Jorcajt – czas chasydów”.

Wystawa "Płaszczyzna porozumienia", fot. MNW

W Muzeum Narodowym we Wrocławiu dostępne będą wystawy stałe:

„Sztuka śląska XIV-XVI w.”

„Sztuka polska XVII-XIX w.”

„Sztuka europejska XV-XX w.”

i wystawy czasowe

„Skarb Średzki. Czasy zarazy” (do 31.03)

„Marek Oberländer i Jan Lebenstein. Totemiczny znak ludzkiej figury” (do 28.02)

„Płaszczyzna porozumienia. Stoły w XVIII i XIX w.” (do 7.03)

„CranACH! „Madonna pod jodłami” (do 31.03)

Wystawa "Nabytki 2019/2020", fot. MNW

W Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej czynna będzie ekspozycja stała „Kolekcja sztuki polskiej II poł. XX i XXI wieku” oraz wystawy czasowe: „Nabytki 2019/2020” i „Młyn piaskowy” Günthera Ueckera. 

Prezentacja dzieł sztuki, które trafiły do zbiorów Pawilonu Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej w ciągu ostatnich dwóch lat. Dzięki środkom własnym, szczodrości artystów oraz dofinansowaniu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego kolekcja powiększyła się o prace takich twórców jak m.in. Eberhard Franke, Nicolas Grospierre, Aneta Grzeszykowska, Magdalena Hueckel, Marzena Krzemińska-Baluch, Kamil Kuskowski, Jerzy Maraj, Janina Myronowa, Dorota Nieznalska, Krystyna Schwarzer-Litwornia. Do zbiorów trafił również obszerny zbiór rysunków Zbigniewa Makowskiego. 

„Jednym z ważnych zadań, jakie stawia się przed nowoczesnym muzeum XXI wieku, jest to, które towarzyszy idei muzealnictwa od zarania” – mówi Piotr Oszczanowski, dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu. „To ono nakazuje tej instytucji sukcesywne, konsekwentne, realizowane w oparciu o bardzo przemyślaną strategię i zamysł kuratorski powiększanie swojej kolekcji. W przypadku sztuki współczesnej te działania trwają już przeszło 70 lat. Wszak kolekcja polskiej sztuki współczesnej tworzona była tutaj od podstaw. Ostatnimi czasy te wyjątkowe zbiory uległy istotnemu wzbogaceniu – pojawiły się m.in. nowe prace Magdaleny Abakanowicz, Zbigniewa Makowskiego czy też Doroty Nieznalskiej i Natalii Lach-Lachowicz. Wiele z tych dzieł muzeum otrzymało jako dar od samych artystów, którym wyraża przeogromną wdzięczność. W muzeum ich prace przejdą dzięki temu do historii, pozostaną wieczne, podobnie jak imię ich twórców. Podobnie rzecz ma się także i z tym dziełami sztuki, które pozyskaliśmy dzięki środkom własnym oraz hojności MKiDN. To dzięki tym ostatnim nasza kolekcja powiększyła się m.in. o ważne dzieła współczesnej polskiej fotografii”.

 Joanna Sidorowicz, Lelów 2015, wystawa "Czas chasydów", fot. MNW

W Muzeum Etnograficznym wystawa stała „Dolnoślązacy. Pamięć, kultura, tożsamość” oraz czasowe: „Makatka wywrotowa”, „Jorcajt – czas chasydów”.

informacja prasowa

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i Oddziałach 7–12.01.2025

Historyzm w modzie, malarstwo gotyckie i sztuka draperii w modzie będą tematami trzech wykładów, na które w nadchodzący weekend zaprasza Muzeum Narodowe we Wrocławiu. Zaplanowano także oprowadzanie kuratorskie po wystawie „Wielka czwórka i inni. Ceramiczna rzeźba kameralna w PRL-u”. W Muzeum Etnograficznym - oprowadzanie kuratorskie o wystawie „Strojni Kresowiacy” i warsztaty dla dzieci, których punktem wyjścia będą stroje kresowe. Pawilon Czterech Kopuł przygotował dwa oprowadzania po wystawie „Kolekcja otwarta!”. Poprowadzą je artystka Anna Mierzejewska i kurator Adam Pacholak. 

Biżuteria, wystawa "Strojni Kresowiacy", fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

11.01, g. 11:00

Maluchy w składzie porcelany – zajęcia edukacyjne Sławomira Ortyla dla dzieci w wieku 3–5 lat w ramach wydarzeń towarzyszących wystawie „Wielka czwórka i inni…”

Ach, co to za skład, wierzcie mi lub nie, mnóstwo tu słoni, żyraf i koni,

a każde zmieściłoby się na dziecka dłoni. Jak to możliwe, pewnie zapytacie,

a ja wam odpowiem: to są porcelanowe zwierzęta na muzealnym etacie.

Uwaga, uwaga, jak one będziemy pływać, brykać, fruwać i skakać,

ale daleko od składu, żeby nic nie powywracać!

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

11.01, g. 13:00

„Wielka czwórka i inni. Ceramiczna rzeźba kameralna w PRL-u” – oprowadzanie kuratorskie,

prowadzenie: dr Barbara Banaś

Tytułowa „wielka czwórka” to artyści rzeźbiarze pracujący w Zakładzie Ceramiki i Szkła IWP, zatrudnieni tam u progu 1956 r. do tworzenia nowych wzorów rzeźby kameralnej, by wesprzeć produkcję w państwowych fabrykach porcelany. Zespół organizował Henryk Jędrasiak – absolwent wydziału rzeźby warszawskiej ASP, do którego dołączyli Lubomir Tomaszewski, Hanna Orthwein i Mieczysław Naruszewicz. Postawiono przed nimi zadanie opracowania nowej kolekcji porcelanowych figurek, które byłyby odpowiedzią na współczesne oczekiwania estetyczne, obiektami o randze małych dzieł sztuki dostępnych dla każdego odbiorcy. W ciągu kilku lat (1956–1965) artyści stworzyli szereg propozycji, które trafiły do produkcji do wszystkich polskich fabryk porcelany, od Ćmielowa po Wałbrzych.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

11.01, g. 15:00

Historyzm w modzie. Wykład dr Małgorzaty Możdżyńskiej-Nawotki towarzyszący wystawie „Plagiat wszech czasów…”

Inspiracje ubiorami historycznymi od stuleci obecne są w modzie i strojach przedstawianych w dziełach sztuki. Stanisław August na portrecie koronacyjnym nosi historyzujący strój w „stylu Van Dycka”, a na ostatnim powstałym za jego życia portrecie przebiera się za francuskiego władcę z przełomu XVI i XVII w. Henryka IV. Anna Raczyńska pozuje na damę z portretu Rafaela. Mickiewiczowska Telimena objawia się jako miłośniczka rycerskiego „stylu trubadurów”. Siostry Strzyżowskie sportretowane przez Alojzego Rejchana noszą suknie naśladujące modę XVII w., a przedstawiona przez tego samego malarza „Dama z wachlarzem” dopasowała suknię do neogotyckiego krzesła – lub na odwrót. Motywy zaczerpnięte z przeszłości wprowadzały do stroju i jego przedstawienia element „artystyczności”. Stawały się nośnikiem tradycji i innowacji, medium osobistej ekspresji, środkiem wyrażania zmiennych gustów i nowych treści, sposobem reagowania na aktualne prądy, wydarzenia i okoliczności.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

12.01, g. 11:00

Sztuka gotycka. Malarstwo – wykład Michała A. Pieczki w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”

Kolejne spotkanie poświęcone zjawiskom artystycznym w epoce średniowiecza będzie okazją do omówienia malarstwa w stylu gotyckim. Przedstawione zostaną wybrane przykłady malarstwa tablicowego, ściennego i miniaturowego powstałe w okresie od XIII do początku XVI w., w tym najwybitniejsze dzieła gotyckiego malarstwa z terenów Włoch, krajów niemieckich, Francji, Niderlandów, Półwyspu Iberyjskiego, a także Czech, Śląska, Małopolski i Pomorza.

Bilety w cenie 15 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

12.01, g. 15:00

Materia widzenia. O draperii – wykład dr Małgorzaty Możdżyńskiej-Nawotki z cyklu „Galeria mody”

Wykład poświęcony zagadnieniu draperii, czyli swobodnie układającej się tkaniny w malarstwie, modzie i kulturze. „Ma swoje epoki sztuka fałdowania, jak rysunku ciała. Wzniosła się ona stopniami u dawnych od największej prostoty, do najwyższej wyborności. […] Nie można bez zadziwienia zastanowić się nad tą dziwną rozmaitością, nad tym smakiem wybornym, który uderza w fałdowaniach dawnych” – pisał wielki kolekcjoner i znawca sztuki Stanisław Kostka Potocki. Tkaninie swobodnie drapującej się na ciele przypisywano piękno zarówno estetyczne, jak i moralne, czyniąc ją symbolem cywilizacji, wolności i elegancji.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

Muzeum Etnograficzne

11.01, g. 15:00

„Strojni Kresowiacy” – oprowadzanie kuratorskie, prowadzenie: Hanna Golla

Spotkanie na wystawie prezentującej stroje przywiezione na Dolny Śląsk przez ludność przesiedloną z dawnych kresów wschodnich Rzeczypospolitej oraz z Bukowiny rumuńskiej i Bośni. Zbiór ubrań z tamtych regionów stanowi prawie 1/3 wszystkich zabytków zgromadzonych w Dziale Tkanin i Strojów Ludowych wrocławskiego Muzeum Etnograficznego.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl, 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

12.01, g. 12:00

W wiejskiej pracowni krawieckiej. Warsztaty rodzinne dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Etno w południe”, towarzyszące wystawie „Strojni Kresowiacy”, prowadzenie: Anna Frania

Ubrania na dawnej wsi były bardzo różnorodne, o czym przekonamy się, podglądając kolekcję muzealnych ubiorów na wystawie czasowej „Strojni Kresowiacy”. Z czego wyrabiano tkaniny (a także buty), gdzie je szyto? Czym różni się strój od ubioru i jak ubierano dzieci? Czy dawniej istniała moda? Oczywiście nie zabraknie pracy manualnej.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl, 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

10.01, g. 16:00

O czwartej pod Kopułami. Oprowadzanie autorskie Anny Mierzejewskiej po wystawie „Kolekcja otwarta!” w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

A może by tak zacząć weekend od spotkania ze sztuką? Pawilon Czterech Kopuł zaprasza na oprowadzanie po ekspozycji prezentującej kolekcję sztuki polskiej II połowy XX i XXI wieku – tym razem poświęcone pracom, które wzbogaciły kolekcję sztuki współczesnej Muzeum Narodowego we Wrocławiu w ostatniej dekadzie, w autorskim wyborze Anny Mierzejewskiej.

Wstęp z biletem na wystawę

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

12.01, g. 12:00

„Kolekcja otwarta!” – oprowadzanie kuratorskie, prowadzenie: Adam Pacholak

Spotkanie na wystawie przy pracach, które wzbogaciły kolekcję sztuki współczesnej Muzeum Narodowego we Wrocławiu w ostatniej dekadzie. Obejrzeć będzie można realizacje takich artystów jak np. Natalia LL, Dorota Nieznalska, Ewa Partum, Joanna Rajkowska, Bożenna Biskupska, Ewa Zarzycka, Olaf Brzeski, Łukasz Korolkiewicz, Jerzy Kosałka czy Krzysztof Wodiczko.

Wstęp z biletem na wystawę

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

informacja prasowa