17. SURVIVAL - program Przeglądu

Jutro, 28 czerwca 2019 roku, rozpocznie się 17. edycja Przeglądu Sztuki SURVIVAL. Artyści z Polski i z zagranicy, odwołując się do hasła tegorocznej edycji "Utajone" oraz historii miejsca, przygotowali projekty artystyczne powstałe na pograniczu wielu dziedzin sztuki – instalacje wideo, dźwiękowe, site-specific oraz obiekty malarskie, rzeźbiarskie czy performanse. W tym roku Survival  odbędzie się w zabytkowym kompleksie budynków dawnego Szpitala Kolejowego. 

17. edycja Przeglądu Sztuki SURVIVAL odbędzie się w zabytkowym kompleksie budynków dawnego Szpital Kolejowego (do 1939 roku Szpital Żydowski). Artyści z polski i zagranicy, odwołując się do hasła tegorocznej edycji Utajone oraz historii miejsca, przygotowali projekty artystyczne powstałe na pograniczu wielu dziedzin sztuki – instalacje wideo, dźwiękowe, site-specific oraz obiekty malarskie, rzeźbiarskie czy performanse. 

Szpital Kolejowy, fot. organizatorów

Tradycyjnie trzonem prezentacji będzie wystawa prac wyłonionych przez grono kuratorów w konkursie na realizacje artystyczne. W tym roku podczas Przeglądu zaprezentowane zostaną także, przygotowane specjalnie na SURVIVAL, sekcja holenderska oraz trzy sekcje studenckie. Przegląd Sztuki SURVIVAL to również miejsce artystycznych spotkań, okazja do wymiany twórczych idei, myśli i doświadczeń podczas rozmów w Klubie Festiwalowym, debat, pokazów filmowych i oprowadzań kuratorskich.

Współpraca z VHDG

Szpital Kolejowy, fot. organizatorów

Tegoroczna edycja SURVIVALu odbywa się we współpracy z holenderską fundacją Stichting VHDG, która w Leeuwarden robi to, co Fundacja Art Transparent we Wrocławiu - oferuje scenę młodym artystom i artystkom i niespodziewanie wypuszcza sztukę współczesną na powierzchnię w przestrzeni publicznej. Na SURVIVALU pojawi się także sekcja holenderska pod kuratorstwem Ardy Van Tiggelen, w ramach której swoje prace zaprezentują: Natalia Papaeva, Bouke Groen, Isabel Marcos oraz Sil Krol.

Szpital Kolejowy, fot. organizatorów

Program tegorocznej edycji znajdziecie TUTAJ.

SURVIVAL 17. Przegląd Sztuki | Utajone
28.06–2.07.2019 | Pod Ciśnieniem
Aleja Wiśniowa 36, Wrocław

Kuratorzy:
Michał Bieniek, Anna Kołodziejczyk, Ewa Pluta, Daniel Brożek, Małgorzata Miśniakiewicz, Arda Van Tiggelen


Organizator: Fundacja Art Transparent

informacja prasowa

Survival 2014: Sztuka pachnąca tymiankiem

Czy miasto można i warto leczyć? Takie pytania zostaną postawione podczas tegorocznego Przeglądu Sztuki SURVIVAL..

Dagmara Angiel-Sroka, instalacja "Zażyj", fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Od 27 czerwca do 1 lipca 2014 roku potrwa we Wrocławiu 12. Przegląd Sztuki SURVIVAL. Tym razem pod hasłem ”Miasto – stan zapalny”. Choć, zdaniem kuratorki, Anny Kołodziejczyk, to hasło mogłoby towarzyszyć wszystkim edycjom Przeglądu, to jednak w tym roku powód do tego jest szczególny – jest nim przestrzeń dawnego budynku Instytutu Farmacji Akademii Medycznej we Wrocławiu, która niejako generuje taki temat.

Zgromadzone w tej przedwojennej architekturze prace: instalacje, rzeźby, performance, prezentacje filmowe i instalacje dźwiękowe będą próbą odpowiedzi na pytanie, czy miasto można i warto leczyć. W równym stopniu dotyczyć to będzie różnych obszarów miasta, jak też ludzi, którzy je zamieszkują.
Wystawy
Zobaczymy ok. 70 ekspozycji różnych artystów, wyłonionych drogą konkursu, a także wystawy tematyczne przygotowane przez kuratorów we współpracy ze specjalnie zaproszonymi gośćmi.

Przestrzeń b. budynku Instytutu Farmacji AM została wypełniona od piwnic aż po poddasze. Będzie można zobaczyć prace takich artystów, jak:  Joanna Rajkowska, Tomasz Bajer czy Kosmos Project, a także obejrzeć filmową dokumentację projektu Dominika Lejmana pt. ”Krajobraz małych spektakli” (stała ekspozycja w Shneider’s Children Hospital w Nowym Jorku), prezentowanego już w Szpitalu Klinicznym Akademii Medycznej w Warszawie oraz w Szpitalu Pediatrycznym w Białymstoku.

instalacja "Czytelnia", fot. B. Lekarczyk-Cisek

Spośród oglądanych ekspozycji szczególne wrażenie zrobiła na mnie znajdująca się na poddaszu instalacja Dagmary Angiel – Sroki  zatytułowana ”Zażyj”. Przestrzeń, przypominającą nieco wielką szklarnię, wypełniają… liczne doniczki z tymiankiem. W rozgrzanym powietrzu unosi się jego delikatny zapach.  Uważany za zioło dla nieśmiałych, pochodzi od greckiej odwagi  (thymos, thymon). Pomaga w  odkażaniu, działaniu bakteriobójczym, poprawia więc nasze samopoczucie i wygląd... To zapewne autorka instalacji miała na myśli nakłaniając  nas do zażywania tymianku.
Ekspozycje będzie można oglądać w towarzystwie kuratora: w sobotę (28.06.) – o 14.00 i 22.00 i w niedzielę (27.06.) – o 12.00, 17.00.

Debaty

Prezentacjom sztuki towarzyszyć będą debaty. Tematy sobotnie skupiają się na chorobie psychicznej, a także na architekturze szpitalnej – jej formie i znaczeniu w procesie leczenia i resocjalizacji jednostki. Kolejny dzień (niedziela) będzie dotyczył „chorób” współczesnych miast i metod ich uzdrawiania. Osobną część stanowić ma dyskusja o roli artystów w zmianie społecznej – po pokazie filmu ”Wyprawa na Księżyc”.
Trzeciego dnia – w poniedziałek - odbędzie się natomiast debata poświęcona przemianom społeczno – kulturalnym po rewolucjach, w której udział wezmą przedstawiciele świata kultury z Kijowa, ze Lwowa i ze Stambułu.

Scena Dźwiękowa

Kurator Sceny Dźwiękowej – Daniel Brożek przedstawił podczas spotkania z dziennikarzami program i rolę instalacji dźwiękowych w diagnozowaniu ”stanu zapalnego Miasta”. Otóż za pomocą instalacji dźwiękowych zostaną zadane pytania o mechanizmy zachowania dźwięku w przestrzeni. Jest to częściowo kontynuacja projektów ubiegłorocznych.
Spośród zaprezentowanych instalacji część będzie miała charakter pytań o aktualny stan muzyki, część nawiąże do tematu przeglądu, pozostałe natomiast to różne spojrzenia na zagadnienie nagrań terenowych z ubiegłego roku.
W bibliotece wydziałowej znajdą się ponadto zbiory audialne będące efektem prac nad fenomenami dźwiękowymi miasta.
Natomiast w Klubie Festiwalowym będzie można usłyszeć różnorodną muzykę – od współczesnego techno, footworku, po muzykę etniczną i improwizowaną. Wśród wykonawców usłyszymy m.in. Miguela A. Garcię – jednego z najciekawszych przedstawicieli młodej hiszpańskiej sztuki dźwięku.
Organizatorzy 12. Przeglądu Sztuki SURVIVAL serdecznie zapraszają wszystkich zainteresowanych sztukami interdyscyplinarnymi i zatroskanych o „stan zapalny” miasta. Wstęp na wszystkie imprezy jest bezpłatny.

Artykuł ukazał się 24 czerwca na portalu Kulturaonline.pl

Archiwum galerii Mieszkanie Gepperta oraz wystawa "Ścieżki do interpretacji. Suplement" online

W związku z sytuacją epidemiczną otwarcie wystawy oraz archiwum odbędzie się online – 13 listopada w mediach społecznościowych Fundacji Art Transparent organizatorzy zaprezentują wprowadzenia kuratorskie, a także krótkie opowieści artystów i artystek. Wystawa oraz archiwum w Mieszkaniu Gepperta zostaną otwarte dla zwiedzających w najbliższym możliwym terminie.

Cztery związane z Wrocławiem artystki: Barbara Kozłowska, Anna Kołodziejczyk, Alex Urban i Ewa Zwarycz opowiadają o samotności. Praca Kozłowskiej, zgłoszona do Sympozjum ’70, nie doczekała się realizacji aż do 2016 r., kiedy to monumentalna, błękitna rzeźba stanęła wreszcie we wrocławskim parku Popowickim. Kołodziejczyk, Urban i Zwarycz, zainspirowane tym niezwykłym dziełem, mówią także o osobistym doświadczeniu odosobnienia spowodowanym pandemią koronawirusa – zarówno w ujęciu czysto subiektywnym, emocjonalnym, jak i włączając namysł o szerszym charakterze: psychologicznym i filozoficznym. Monotonny upływ czasu, próby zakotwiczenia w z natury płynnej rzeczywistości wirtualnej czy też, po prostu, atak paniki – to rozdziały swoistego pamiętnika czasu pandemii.

fot. Małgorzata Kujda

– Monotonny upływ czasu, próby zakotwiczenia w rzeczywistości wirtualnej czy też – po prostu – atak paniki – to rozdziały swoistego pamiętnika czasu pandemii – mówi Michał Bieniek, jeden z kuratorów wystawy.

Projekt zaprezentowany pierwotnie w czerwcu zyskuje swoja nową odsłonę w listopadzie 2020 r. w galerii Mieszkanie Gepperta. Prace Kołodziejczyk, Urban i Zwarycz spotkają się z oryginalną koncepcją Kozłowskiej. Spotkanie to uzupełnia nietuzinkowe wideo autorstwa Agaty, Bartka i Piotra Bartosów z 2016 r. – kolejna próba interpretacji (lub też ilustracji) wizualnej poezji Dróżdża.

13.11.2020 – 26.02.2021

WYSTAWA: "Ścieżki do interpretacji. Suplement"

Otwieramy archiwum Mieszkania Gepperta

Archiwum online można odkrywać pod adresem: http://archiwum.arttransparent.org

Serdeczne podziękowania dla Michała Szoty (projekt graficzny i wykonanie) i Dominiki Sośnickiej, odpowiedzialnej za strukturę i treść.

Nasze archiwum gromadzi projekty i aktywności organizacji realizowane od momentu jej powstania, to jest od 2006 roku, aż po czas obecny. Działalność fundacji, choć ściśle związana z obszarem sztuki współczesnej, jest niezwykle szeroka. Obejmuje prowadzenie niekomercyjnej galerii sztuki Mieszkanie Gepperta, organizację Przeglądu Sztuki SURVIVAL, realizację wystaw indywidualnych i zbiorowych we Wrocławiu, w kraju i za granicą, organizację festiwali, działania o charakterze edukacyjnym, warsztatowym, a nawet międzysektorowe sieciowanie dla kultury.

Ważnym elementem archiwum jest przedstawienie działalności galerii Mieszkanie Gepperta, prowadzonej przez fundację od 2007 roku. Oprócz wykazu zrealizowanych wystaw, wykładów i działań interdyscyplinarnych znajdziecie tu Państwo także dział poświęcony Eugeniuszowi Geppertowi i Hannie Krzetuskiej-Geppert, współtwórcom i nestorom sceny plastycznej Wrocławia i niegdysiejszym lokatorom mieszkania przy ul. Ofiar Oświęcimskich 1/2, a także członkom Szkoły Wrocławskiej (tzw. Grupy). Zgromadzone tu materiały swoje namacalne odzwierciedlenie znajdują w archiwum małżeństwa Geppertów i Szkoły Wrocławskiej zlokalizowanym w galerii.

Ewa Pluta – związana z fundacją oraz Muzeum Miejskie Wrocławia/City Museum of Wroclaw zaprasza na wprowadzenie historyczne.

Działalność Art Transparent, choć ściśle związana z obszarem sztuki współczesnej, jest niezwykle szeroka. Obejmuje prowadzenie niekomercyjnej galerii sztuki Mieszkanie Gepperta, organizację Przeglądu Sztuki SURVIVAL, realizację wystaw indywidualnych i zbiorowych we Wrocławiu, w kraju i za granicą, jak również działania o charakterze edukacyjnym, warsztatowym, a nawet międzysektorowe sieciowanie dla kultury. Od 13 listopada będzie można oglądać bogate archiwum działalności Fundacji – zarówno online pod adresem www.archiwum.arttransparent.org, jak i na miejscu – w galerii Mieszkanie Gepperta. – Na szczególną uwagę zasługuje dział poświęcony Eugeniuszowi Geppertowi i Hannie Krzetuskiej-Geppert, współtwórcom i nestorom sceny plastycznej Wrocławia i niegdysiejszym lokatorom mieszkania przy ul. Ofiar Oświęcimskich 1/2, a także członkom Szkoły Wrocławskiej – mówi Karolina Bieniek z Fundacji Art Transparent. Archiwum Fundacji gromadzi projekty i aktywności realizowane od momentu jej powstania, tj. od roku 2006, aż do teraz.

informacja prasowa

"Jak odmawiać" - wystawa w ramach TIFF Festival 2018. Sylwetki artystów

"Jak odmawiać" to wystawa Programu Głównego w ramach TIFF Festival 2018 // Współpraca. Będzie trwać od 6.09 do 20.10.2018 r. w Galerii SiC! BWA Wrocław.

To podobno zdolność do efektywnej współpracy pozwoliła homo sapiens przejąć kontrolę nad światem. Rodzimy się w zastanym porządku społecznym i kulturowym – życie wśród ludzi wymaga codziennie potwierdzanej zgody na akceptację norm, praw, obyczajów. Musimy współpracować, bo tak jest łatwiej i bezpieczniej. Bo wymiana wiedzy, doświadczeń i umiejętności to w większości same korzyści dla wszystkich uczestniczących w życiu społecznym.

Dlaczego zatem odmawiamy współpracy? Co na niej tracimy i co zyskujemy idąc swoją drogą? Czy niezgoda zawsze jest niepożądana? Czy ci, którzy odcięli się, pozostaną na zawsze na marginesie czy też zaczną współpracować budując alternatywną wspólnotę? Odmawiać można na wiele sposobów. Rzadko wybieramy opcję „wszystko albo nic”. Czasami niezgoda na współpracę to po prostu nieoglądanie telewizji lub skasowanie kont z serwisów społecznościowych. Innym razem ograniczenie konsumpcji, nieodbieranie telefonu lub zwolnienie się z pracy. Niekiedy też to zupełne wycofanie się, znalezienie nowego domu i nowych przyjaciół.

Prezentacja artystów

Paweł Starzec, fot. organizatorów

Paweł Starzec (1992) – fotograf, socjolog, dziennikarz. Autor projektów dokumentalnych. Skupia się na zagadnieniach przestrzeni i jej kontekstów. Socjolog wizualny, zajmujący się nowymi ikonografiami i zagadnieniami masowej pamięci wizualnej i komunikacji. Nauczyciel, odpowiedzialny za wiele programów warsztatowych jako autor i wykładowca, współzałożyciel fundacji Paper Beats Rock, obecnie członek kolektywu twórców Azimuth Press. Doktorant na Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego, student Instytutu Fotografii Twórczej Uniwersytetu Śląskiego w Opawie. Muzyk i artysta dźwiękowy, grający w projekcie Mazut i solo pod szyldem Centralia. Entuzjasta zinów i kultury DIY.

Inga Makeyeva, fot. organizatorów

Inga Makeyeva (1990) – urodzona w Witebsku, na Białorusi. Fotografka portretowa i reportażowa. W 2016 roku wzięła udział w projekcie Polis(h) Photo Lab Towarzystwa Inicjatyw Twórczych "ę". Wspólnie z Kamilą Dąbrowską autorka książki fotograficznej Choice, która poświęcona jest tematyce antykonsumpcyjnej.

Kamila Dąbrowska, fot. organizatorów

Kamila Dąbrowska (1976) – absolwentka historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim i Akademii Fotografii w Warszawie, zawodowo zajmująca się fotografią i grafiką komputerową. Brała udział w wystawach zbiorowych, a jej książka fotograficzna Na stację została nominowana do Fotograficznej Publikacji Roku 2015. Prowadziła warsztaty fotograficzne dla młodzieży w Centrum Społecznym Paca 40 na warszawskiej Pradze oraz w Warszawskich Centrach Wspierania Rodzin. Autorka zdjęć do przewodnika po dorzeczu Bugu i Liwca. W fotografii skupia się na ludziach, na ich problemach, marzeniach i historiach, ważny jest dla niej kontakt z bohaterem.

Mirek Kazimierczak, fot. organizatorów

Mirek Kaźmierczak (1989) – fotograf, urodzony w Sanoku. Interesuje go szeroko pojęty nurt fotografii dokumentalnej i reportażowej. Absolwent Fotografii Prasowej na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Uczestnik siódmej edycji Migawek,  warsztatów fotograficznych organizowanych przez Towarzystwo Inicjatyw Twórczych "ę". Finalista Debuts 2018. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Wojciech Mazan

Wojciech Mazan (1989) – architekt, studiował we Wrocławiu i Rotterdamie. Współtworzy grupę PROLOG (www.prlg.pl), w ramach której otrzymał drugą. nagrodę w urbanistycznym konkursie na zagospodarowanie Międzyodrza w Szczecinie oraz drugą nagrodę w konkursie na Międzynarodowe Centrum Muzyki w Żelazowej Woli. Wspólnie z Tatą robi zdjęcia do Atlasu Altan / https://www.instagram.com/atlasaltan.

Maciej Pisuk fot Andrzej Georgiew

Maciej Pisuk (1965) – absolwent Studium Scenariuszowego w PWSFTviT w Łodzi. Scenarzysta (m.in. Jesteś Bogiem reż. Leszek Dawid), scriptdoctor i fotograf. Od wielu lat pracuje nad cyklem dokumentalnym poświęconym mieszkańcom ulicy Brzeskiej na warszawskiej Pradze. Fotografie z tego cyklu prezentowane były m.in. w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie oraz Galerii Fotografiska w Sztokholmie. W trakcie trwania Sztokholmskiej ekspozycji został publicznie uściskany przez Sally Mann, co uważa za najważniejsze zdobyte dotychczas wyróżnienie. Współpracuje z kolektywem „Sputnik Photos” jako autor tekstów krytycznych i literackich. W latach 80. jako nastolatek działał w podziemnym Bielskim Komitecie Oporu Społecznego (kolportaż ulotek, malowanie napisów na murach). Redagował niezależne pismo literacko-społeczne „Gąbka”. Był kolporterem m.in. „Tygodnika Mazowsze” i „Solidarności Podbeskidzia”.


Rapid Response Unit / Jeremy Deller. Rapid Response Unit News to swoista "redakcja" skupiająca twórców (muzyków, aktorów, pisarzy, poetów, fotografów, artystów wizualnych), którzy chcą, na wzór tradycyjnych mediów, błyskawicznie reagować na bieżące wydarzenia, wykorzystując sztukę. W marcu 2018 roku publikują i rozdają na ulicach Londynu i Liverpoolu 2000 sztuk plakatu How to leave Facebook zaprojektowanego przez Jeremy’ego Dellera (brytyjski artysta, zdobywca Turner Prize w 2004 roku). Jest to błyskawiczna reakcja na tzw. aferę Cambridge Analytica, którą kilka dni wcześniej opisał “The New York Times” wraz z “The Guardian”.

Dave Morrow – fotograf krajobrazu i nocnego nieba, pedagog i podróżnik. W marcu 2015 roku porzucił swoją pracę inżyniera lotniczego, by oddać się w pełni fotografii oraz podróżom. Poza tym prowadzi kursy, na których przekazuje wiedzę związaną z fotografią krajobrazu, jak i astrofotografią. Największą przyjemność sprawiają mu fotograficzne podróże, którym poświęca 9 miesięcy w roku.

Franciszek Buchner (1985) – fotograf, absolwent Katedry Fotografii na Wydziale Komunikacji Multimedialnej Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Jego prace pokazywane były m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (wystawa zbiorowa Gdyby dwa morza miały się spotkać, 2015), warszawskiej Fundacji Nowej Kultury Bęc Zmiana (wystawy indywidualne Przedmioty własne artystów, 2015 oraz Architektura XXI wieku. Warszawa, 2011), galerii Raster w Warszawie (wystawa zbiorowa Salon Nowej Fotografii 2016) oraz na 10. Przeglądzie Sztuki SURVIVAL we Wrocławiu (2012). W latach 2010-2014 współpracował z Galerią Czułość, gdzie prezentował wystawę indywidualną Ptaki, ryby, szczury (2014). W latach 2016–2018 współtworzył z Norbertem i Agnieszką Delman STROBOSKOP niezależną przestrzeń tworzoną przez artystów w Warszawie, gdzie również mieszka i pracuje.

Czarny Latawiec (Daniel Brożek) – pracuje we Wrocławiu, aktywny na polach sztuki i studiów nad dźwiękiem oraz krytyki muzycznej. Kurator Sceny Dźwiękowej Przeglądu Sztuki Survival i cyklu warsztatowo-koncertowego Canti Spazializzati, współpracuje z magazynem “Glissando”, Pracownią Badań Pejzażu Dźwiękowego Uniwersytetu Wrocławskiego i festiwalem Sanatorium Dźwięku. Prowadzi bloga Canti Illuminati. W projekcie Czarny Latawiec jest autorem albumów muzycznych, instalacji i teatralnych ścieżek dźwiękowych.

Iain McKell (1957) – fotograf, dorastał w Weymouth w Dorset, studiował projektowanie graficzne na Exeter College of Art and Design. Od lat 80. XX wieku fotografuje różne subkultury: londyńskich scen undergroundowej kultury klubowej (w tym Blitz Kids czy nieznanego jeszcze wtedy Boya George czy rozpoczynającą karierę Madonnę), amerykańskich Rockabilly, Psychedelic Trance w Tajlandii, subkultury fetyszowe, druidów czy współczesnych poganów. Od 2001 roku przez 10 lat towarzyszył grupie brytyjskich travellersów, których życie przedstawił w projekcie The New Gypsies – w formie wystawy i książki fotograficznej. Jego zdjęcia publikowane były takie magazyny jak: “i-D”, “The Face”, “The Observer”, “Vogue”, “V magazine”.

Hubert Kostkiewicz – wrocławskiej publiczności znany jako aktywista, animator kultury i współtwórca niezależnej instytucji społeczno-kulturalnej Centrum Reanimacji Kultury (CRK). Współpracuje z wieloma oddolnymi inicjatywami jak Nomada czy Miser Art. Zasięg ma jednak zdecydowanie wykraczający poza lokalne środowisko, głównie jako muzyk (The Kurws), organizator koncertów (min. Avant Art i scena muzyczna festiwalu Nowe Horyzonty) i dziennikarz.

Warstwy (Adam Martyniak & Karolina Włodek & Michał Mejnartowicz) – subprojekt Wykwitu, powstałego w 2015 roku miejsca działalności artystycznej i wystawienniczej, oddolnej inicjatywy opartej na współpracy znajomych zamieszkujących wspólnie poniemiecką willę na Zaciszu. W trakcie wspólnych działań wytworzył się naturalny podział. W rezultacie część osób powołała do życia koncept Warstwy. To przedsięwzięcie nie wpasowuje się w ramy instytucjonalności. Eksperyment jest najbardziej otwartym i ogólnym określeniem tego działania. Bodźcem jest zastana sytuacja i poczucie głodu eksperymentu na tym specyficznym gruncie. Tę specyfikę stwarza zakumulowany w grupie ludzi potencjał twórczy i intelektualny, możliwość jego potęgowania przez współpracę, wypracowana wspólnie koncepcja oraz unikatowe miejsce – willa – w której przyszło zamieszkać tej grupie.

Girls to the Front: Agata Wnuk & Ola Kamińska – inicjatywa organizująca koncerty dziewczyn z Polski i z zagranicy, grają dj sety i co kilka miesięcy wydają własnego zina. Chcemy, aby dziewczyny miały własną, komfortową przestrzeń do dzielenia się swoimi pracami, myślami i projektami muzycznymi, wolną od seksizmu i wszelkiej dyskryminacji.

Sebastian Strzelecki – doktor nauk humanistycznych, wykłada dziennikarstwo telewizyjne na Uniwersytecie Warszawskim. Jest operatorem kamery w telewizji informacyjnej, autorem zdjęć do reportaży telewizyjnych i filmów promocyjnych m.in. z Palestyny, USA, Rosji, Etiopii jak również do filmu Zakopińczycy Jerzego Porębskiego, o polskiej szkole himalajskiego alpinizmu, który otrzymał nagrodę główną na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Górskich Ushuaia.

Wiedźma – współtworzona przez Małgorzatę Ławrynowicz, wydawana była od 1996 roku jako niezależny zin anarchofeministyczny. Ostatni numer ukazał się w 2004 roku. Grupa WIEDŹMA nie powstała na gruzach miłosnych zawodów czy doświadczeń w nieudanych związkach, ale w wyniku wnikliwej obserwacji świata, który okazał się nie taki jakiego chcielibyśmy widzieć. (...) Jesteśmy grupą lokalną skupiająca kobiety i mężczyzn przeciwstawiających się seksistowskiej, katolickiej, homofobicznej rzeczywistości. (...) Główny nacisk Wiedźma kładzie na współpracę pomiędzy mężczyznami i kobietami w tworzeniu innej kultury niż ta, w której żyjemy, kultury opartej nie na dominacji, dyskryminacji i przemocy, a na współistnieniu, szacunku i wolnym wyborze. Przeciwstawiamy się rolom jakie narzuca nam system patriarchalny, schematom kobiecości i męskości, uważamy, że każdy ma prawo rozwijać się zgodnie z samodzielnie wybranymi rolami.


Program wydarzeń towarzyszących:

sobota, 8.09, godz. 13.30
Oprowadzanie kuratorskie

sobota, 15.09, godz. 17.00
Akcja–Zastępstwo. Alternatywne oprowadzanie


---
TIFF Festival 2018 // Współpraca

Tegorocznym tematem TIFF Festival jest Współpraca. Będziemy się skupiać na wszelkiego rodzaju kolaboracjach, kolektywach, a nawet odmowach kooperacji czy na rozmywaniu się autorstwa. Jak zmieniają się formy kolaboracji na poziomie cyfrowych społeczności? Na czym polega współpraca artystów w zakresie tworzenia przez niego dzieła? Jak można współdziałać z różnymi instytucjami bądź mediami? Na te pytania będzie starał się odpowiedzieć TIFF Festival w roku 2018. Podczas tej edycji pokażemy projekty z jednej strony opowiadające historię o różnych wymiarach współpracy, a z drugiej takie, które same powstały w wyniku takiej kooperacji. Tradycyjnie odbędzie się również otwarty konkurs, w ramach którego wybierzemy najciekawsze zgłoszone projekty, by pokazać je na wystawach. Program uzupełnią spotkania autorskie, oprowadzania, dyskusje oraz wieczorne, muzyczne wydarzenia.

W tym roku zaprosiliśmy do Rady Programowej nie tylko kuratorów zewnętrznych, ale również naszych partnerów z galerii, gdzie odbędzie się Program Główny. Chcemy, by od początku tworzyli razem z nami wystawy odbywające się w ich przestrzeniach.


www.tiff.wroc.pl

Unsound Festival - pasmo filmowe/ 7-12 października 2018 Kino Pod Baranami

Unsound Festival to unikalne wydarzenie artystyczne, przyciągające do Krakowa prowokujących muzyków, filmowców i artystów wizualnych. W ramach festiwalu Kino Pod Baranami zaprasza na pokazy intrygujących produkcji filmowych, których twórcy przyglądają się najbardziej aktualnym problemom współczesnego świata.

Motywem przewodnim tegorocznej edycji festiwalu jest PRESENCE i pytanie o to, jak być prawdziwie obecnym w świecie mediów społecznościowych. Widzowie Kina Pod Baranami przekonają się jak nowe technologie kształtują rzeczywistość i granice między realnym, ludzkim “ja” a tożsamością cyfrową. Podróż w przyszłość zafunduje im Don Hertzfeldt w wielokrotnie nagradzanych animacjach World of Tomorrow. Ich bohaterką jest mała dziewczynka, która spotyka się ze swoim klonem. Na ekranie pojawi się także krótkometrażowa animacja komputerowa Geomancer eksplorująca kreatywne możliwości sztucznej inteligencji. Stosunek ludzi do maszyn od lat bada bohaterka dokumentu Donna Haraway: Story Telling for Earthly Survival. Reżyser Fabrizio Terranova stworzył fascynujący portret uznanej biolożki i filozofki feministycznej, autorki eseju A Cyborg Manifesto. O tym jak ich zdaniem może wyglądać życie ludzi w bardzo dalekiej przyszłości opowie londyński duet artystyczny Patten w  krótkometrażowym filmie 3049.

Wpływ mediów społecznościowych na politykę bada laureat Specjalnej Nagrody Jury na festiwalu Sundance Maxim Pozdorowkin, którego film Our New President zostanie zaprezentowany w ramach festiwalu. Reżyser przedstawia ostatnie wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych przez pryzmat rosyjskiej propagandy, której Donald Trump wydaje się zawdzięczać swoje zwycięstwo. W programie znalazł się również dokument Going South Dominica Gagnona, twórcy “filmów bez kamery”, który z nagrań zamieszczonych w serwisie Youtube skomponował opowieść o tym, czym stał się Internet w erze post-prawdy. Na ekranie pojawi się także inny film reżysera, Hoax_Canular, stworzony z balansujących na granicy ekstremalnej szczerości i parodii nagrań nastoletnich użytkowników sieci w przeddzień zapowiadanej w mediach apokalipsy.

Krakowscy kinomani zobaczą również, jaki wpływ ma technologia na życie mieszkańców Dalekiego Wschodu. W dokumencie The People's Republic of Desire reżyser Hao Wu zaprasza widzów do świata streamingu na żywo, który zdominował relacje młodych ludzi w Chinach. To zdobycze techniki sprawiły, że Ranko Paukovic, twórca krótkiego filmu 90 Seconds in North Korea, mógł z ukrycia zarejestrować momenty z życia ludzi mieszkających w Korei Północnej, najbardziej odizolowanym państwie świata.

O materialnych produktach cyfrowej rzeczywistości opowiedzą Christian Krönes i Florian Weigensamer w dokumencie Welcome to Sodom, rozgrywającym się na składowisku odpadów w Ghanie, gdzie tysiące ludzi pracuje, grzebiąc w elektronicznych śmieciach.

Jak co roku, Unsound Festival staje się miejscem dla opowieści o prawdziwych prekursorach, którzy swoim działaniem podważają zastane struktury. Uczestnicy festiwalu będą mieli okazję zobaczyć film Milford Graves Full Mantis - znakomity dokumentalny portret cenionego amerykańskiego perkusisty i pioniera free jazzu Milforda Gravesa, znanego z muzycznych eksperymentów. Projekcji towarzyszyć będzie pokaz krótkometrażowego filmu Rebirth is Necessary reżyserki i producentki filmowej Jenn Nkiru, która w artystyczny sposób próbuje pokazać magię doświadczenia osoby czarnoskórej.
Worlds of Ursula Le Guin w reżyserii Arwen Curry to fascynująca historia życia i twórczości zmarłej niedawno pisarki Ursuli K. Le Guin, autorki przełomowych dzieł w historii literatury fantasy i science fiction, w tym kultowych Opowieści z Ziemiomorza. Kino Pod Baranami zaprezentuje również dokumentalny film Tranny Fag (reż. Kiko Goifman i Claudia Priscilla), którego bohaterką jest występująca na festiwalu Linn da Quebrada, czarnoskóra, transseksualna performerka i aktywistka, podważająca heteronormatywne status quo.

Nowe terytoria w sztuce i technologii to domena Kristen Gallerneaux, która zaprezentuje krótkometrażowy film The Hum będący wizualną i dźwiękową impresją na temat działania infradźwięków. Po seansie reżyserka opowie o pracy nad filmem i swojej nowej książce, w której koncentruje się na badaniach nad dźwiękiem i remiksowaniu kultury Internetu.


PROGRAM:

niedziela, 7 października
14.00 HOAX_CANULAR | HOAX_CANULAR
reż. Dominic Gagnon, Kanada 2013, 90'

16.00 GEOMANCER + WORLD OF TOMORROW, 88’
GEOMANCER | GEOMANCER
reż. Lawrence Lek, Wielka Brytania 2017, 48'
WORLD OF TOMORROW | WORLD OF TOMORROW
reż. Don Hertzfeldt, USA 2015, 17'
WORLD OF TOMORROW EPISODE TWO:
THE BURDEN OF OTHER PEOPLE'S THOUGHTS
| WORLD OF TOMORROW EPISODE TWO: THE BURDEN OF OTHER PEOPLE'S THOUGHTS
reż. Don Hertzfeldt, USA 2017, 23'

poniedziałek, 8 października
14.00 DONNA HARAWAY: STORY TELLING FOR EARTHLY SURVIVOR
| DONNA HARAWAY: STORY TELLING FOR EARTHLY SURVIVOR
reż. Fabrizio Terranova, Belgia/Francja/Hiszpania 2016, 90'

16.00 3049 | 3049
reż. Patten, Wielka Brytania 2018, 13'
OUR NEW PRESIDENT | OUR NEW PRESIDENT
reż. Maxim Pozdorovkin, USA/Rosja 2018, 77'

wtorek, 9 października
14.00 GOING SOUTH | GOING SOUTH
reż. Dominic Gagnon, Szwajcaria 2018, 104'

16.00 REBIRTH IS NECESSARY | REBIRTH IS NECESSARY
reż. Jenn Nkiru, USA 2017, 11'
MILFORD GRAVES, FULL MANTIS | MILFORD GRAVES, FULL MANTIS
reż. Jake Meginsky, USA 2018, 91'

środa, 10 października
14.00 WORLDS OF URSULA K. LE GUIN | WORLDS OF URSULA K. LE GUIN
reż. Arwen Curry, USA/Kanada 2018, 68'

16.00 WELCOME TO SODOM | WELCOME TO SODOM
reż. Florian Weigensamer, Christian Krönes, Austria 2018, 92'

czwartek, 11 października
14.00 THE HUM | THE HUM
reż. Kristen Gallerneaux, USA 2018, 25'
+ spotkanie z reżyserką

15.30 90 SECONDS IN NORTH KOREA | 90 SECONDS IN NORTH KOREA
reż. Ranko Paukovic, Holandia 2018, 15'
PEOPLE'S REPUBLIC OF DESIRE | PEOPLE'S REPUBLIC OF DESIRE
reż. Hao Wu, Chiny 2018, 95'

piątek, 12 października
16.00 TRANNY FAG | TRANNY FAG
reż. Kiko Goifman, Claudia Priscilla, Brazylia 2018, 75'

BILETY: 15 zł
Pokaz filmu The Hum: wstęp wolny*
*Odbiór bezpłatnych wejściówek w kasach Kina w dniu seansu.

O FILMACH:

3049 | 3049
reż. Patten, Wielka Brytania 2018, 13'
Krótkometrażówka londyńskiego duetu Patten - utopijna projekcja pozytywnej, kolektywnej przyszłości, która niesie ze sobą pytanie: w jaki sposób dożyjemy do 3049 roku?

90 SECONDS IN NORTH KOREA | 90 SECONDS IN NORTH KOREA
reż. Ranko Paukovic, Holandia 2018, 15'
MFF w Sarajewie 2018: nominacja do nagrody dla najlepszego dokumentu
Żadnych głowic, żołnierzy w oficerkach, ani posągów Wielkiego Wodza - zamiast tego, Ranko Paukovic oferuje poetycką, sugestywną migawkę z codziennego życia w Korei Północnej, kraju rządzonym przez najbardziej paranoiczny i tajemniczy reżim na świecie. To momenty z życia w odizolowanym od świata społeczeństwie uchwycone z ukrycia podczas gdy reżyser udawał turystę.

DONNA HARAWAY: STORY TELLING FOR EARTHLY SURVIVOR
| DONNA HARAWAY: STORY TELLING FOR EARTHLY SURVIVOR
reż. Fabrizio Terranova, Belgia/Francja/Hiszpania 2016, 90'
Donna Haraway zasłynęła już w latach 80., dzięki swoim tekstom na temat płci, tożsamości i technologii. Dziś jest jedną z czołowych figur w refleksji nad mediatyzacją, cyborgizacją i antropocenem. Jest przy tym niezwykle ciepłą i ujmującą osobowością, angażującą gawędziarą, której życie i twórczość poznać można w tym wnikliwym dokumencie.

GEOMANCER | GEOMANCER
reż. Lawrence Lek, Wielka Brytania 2017, 48'
W przeddzień rozpoczęcia 2065 stulecia w Singapurze, "dorastający" satelita obdarzony sztuczną inteligencją ucieka przed nieuchronnym końcem na Ziemię, gdzie ma nadzieję zostać pierwszym mechanicznym artystą. W czasie gdy oś geopolityczna skłania się coraz bardziej na Wschód, Geomancer odkrywa napięcie towarzyszące relacjom człowieka i maszyny. Wszystko to rozgrywa się w czasie, gdy Daleki Wschód zyskuje coraz silniejszą pozycję, a cały świat spekuluje na temat tego, czy nowe formy sztucznej inteligencji mogą prześcignąć człowieka pod względem kreatywności.
Zrealizowany w technice CGI film o twórczym przebudzeniu sztucznej inteligencji animowany silnikiem gry wideo, sekwencja snu wygenerowana przez sieć neuronową z muzyką, do której śpiewa generator mowy.

GOING SOUTH | GOING SOUTH
reż. Dominic Gagnon, Szwajcaria 2018, 104'
Druga część część tetralogii dotyczącej Internetu w epoce post-prawdy. Wierny swojemu credo kina bez kamer, Dominic Gagnon korzysta wyłącznie ze świata youtuberów, a rezultat jest kuriozalnie pasjonujący. Dając się wciągnąć w absurdy teorii o Płaskiej Ziemi szerzonej przez współczesnych guru, Gagnon wyrusza w podróż z biegunowego centrum Ziemi w kształcie dysku w stronę tropików, zimnych wód wypływających z lodowców prosto w kosmos. Ludzie, których spotyka, dzielą się z nim niesamowitą mozaiką równoważnych doświadczeń. Od list zakupów, intymnych spowiedzi, teorii spiskowych, filmów z wakacji, aż po rejestrację wideo seks-turystyki i kataklizmów powodowanych przez zmiany klimatyczne.  W Internecie wszystko jest prawdą.

HOAX_CANULAR | HOAX_CANULAR
reż. Dominic Gagnon, Kanada 2013, 90'
Składający się w całości z materiałów nakręconych przez nastolatków kamerkami internetowymi, Hoax_Canular Dominica Gagnona jest refleksją nad medialnie pompowanym strachem i rozmaitymi strategiami jego przechwycenia, stosowanymi przez młodzież z całego świata. Materiał został skompilowany z siedemdziesięciu godzin filmów nagranych jednego wieczoru, przed zapowiadaną w mediach apokalipsą. Rezultatem jest portret cyfrowej generacji ostatniej dekady, w którym granica między parodią a szczerością nieustannie się zaciera.

MILFORD GRAVES, FULL MANTIS | MILFORD GRAVES, FULL MANTIS
reż. Jake Meginsky, USA 2018, 91'
Oak Clif FF 2018: Nagroda Jury dla najlepszego pełnometrażowego dokumentu
Sarasota FF 2018: Nagroda Independent Visions dla najlepszego filmu
Pierwszy pełnometrażowy portret nowojorskiego perkusisty Milforda Gravesa, prześwietlający jego wszechstronną kreatywność i nieustającą ciekawość świata. Już we wczesnych latach 60. Graves stał się niemal mityczną postacią w światku muzyki i sztuki freejazzowej. Teoretyk rytmu definiowanego jako impuls emocjonalny bardziej niż mechaniczne powtórzenie, od początku propagował pogląd, że muzyka jest czymś więcej niż tylko formą sztuki. W jego świecie dźwięk jest siłą życiową, z którą można się zestroić jedynie przez szacunek. Reżyser Jake Meginsky, który sam jest muzykiem eksperymentalnym, z cierpliwością i poświęceniem stworzył fascynującą historię legendarnego artysty.

OUR NEW PRESIDENT | OUR NEW PRESIDENT
reż. Maxim Pozdorovkin, USA/Rosja 2018, 77'
FF Sundance 2018: Specjalna Nagroda Jury za montaż w filmie dokumentalnym
Traverse City Film Festival 2018: Nagroda Stanley'a Kubricka dla najlepszego dokumentu
Historia wygranej Donalda Trumpa opowiedziana z perspektywy rosyjskiej propagandy. Zarazem przerażający i zabawny, Our New President to satyryczny portret rosyjskiej interwencji w amerykańskie wybory prezydenckie z 2016 roku, ujawniający całe imperium fake newsów oraz taktyki współczesnej wojny informacyjnej.

PEOPLE'S REPUBLIC OF DESIRE | PEOPLE'S REPUBLIC OF DESIRE
reż. Hao Wu, Chiny 2018, 95'
SXSW Film Festival 2018: Nagroda Jury dla najlepszego dokumentu pełnometrażowego
Documentary Edge Festival 2018: Nagroda DocEdge dla najlepszego reżysera (Hao Wu)
Całe pokolenie wyrosło w epoce mediów społecznościowych, w której relacje w sieci stały się równie ważne jak te zawarte w realnym życiu. W Chinach ten mechanizm przybrał formę ekstremalną. Streaming na żywo stał się najpopularniejszą formą rozrywki w sieci dla milionów ludzi. Dokument Hao Wu zabierze widzów w podróż do tego cyfrowego świata, Wirtualnej Republiki Ludowej.

REBIRTH IS NECESSARY | REBIRTH IS NECESSARY
reż. Jenn Nkiru, USA 2017, 11'
Krótkometrażowa artystyczna eksploracja magii i bogactwa afroamerykańskiej kultury w świecie, w którym naturalne prawa czasu i przestrzeni zostają zawieszone.

THE HUM | THE HUM
reż. Kristen Gallerneaux, USA 2018, 25'
Nikt nie może "usłyszeć" Szumu, ale wibroakustyczne efekty infradźwięków opisywane są przez osoby, które ich doświadczyły jako coś, co się bardziej "czuje" niż "słyszy".
Na początku 2011 roku miasto Windsor w stanie Ontario wytworzyło swój własny Szum. Przyczyny doszukiwano się na przemian w lokalnej kopalni soli czy niskich falach VLF emitowanych przez fabryki na pobliskiej wyspie. Ten czarno-biały film eksperymentalny to próba rekonstrukcji przestrzennych, psycho-industrialnych i i fizjologicznych efektów szumu, wpływu infradźwięków na ludzi, zwierzęta i krajobrazy.

TRANNY FAG | TRANNY FAG
reż. Kiko Goifman, Claudia Priscilla, Brazylia 2018, 75'
MFF w Berlinie 2018: nominacja do nagrody Teddy dla najlepszego filmu dokumentalnego o tematyce LGBT
Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych w Madrycie 2018: Specjalne Wyróżnienie
Bohaterką dokumentu jest Linn Da Quebrada, czarnoskóra transseksualna kobieta, performerka i aktywistka mieszkająca w biednej dzielnicy São Paulo. Jej elektryzujące występy to odważna próba podważenia heteronormatywnego maczyzmu w Brazylii. Film Tranny Fag stanowi fascynujący kontekst dla występu artystki podczas festiwalu Unsound.

WELCOME TO SODOM | WELCOME TO SODOM
reż. Florian Weigensamer, Christian Krönes, Austria 2018, 92'
Dokument o wysypisku śmieci w Ghanie, gdzie 250 000 ton elektronicznych odpadów z Zachodu - telefonów komórkowych, telewizorów LCD, notebooków - jest poddawana recyklingowi przez dzieci i dorosłych. Pracownicy wysypiska opowiadają o swoich warunkach życiowych. Okazuje się, że technologiczne obietnice mamią, a niematerialność Internetu jest złudna. Zachód jak śmiecił, tak śmieci.

WORLD OF TOMORROW | WORLD OF TOMORROW
reż. Don Hertzfeldt, USA 2015, 17'
Oscary 2016: nominacja do nagrody dla najlepszej animacji krótkometrażowej
FF Sundance 2015: Nagroda Jury dla najlepszego filmu krótkometrażowego
AFI Fest 2015: Grand Prix
Międzynarodowy Festiwal Filmu Animowanego w Annecy 2015: Nagroda Publiczności, Specjalne Wyróżnienie
WORLD OF TOMORROW EPISODE TWO: THE BURDEN OF OTHER PEOPLE'S THOUGHTS
| WORLD OF TOMORROW EPISODE TWO: THE BURDEN OF OTHER PEOPLE'S THOUGHTS
reż. Don Hertzfeldt, USA 2017, 23'
FF Fargo 2018: najlepsza animacja
FF Sundance 2018: nominacja do Nagrody Jury dla najlepszego filmu krótkometrażowego
Don Hertzfeldt jest twórcą dwóch psychodelicznych animacji o czasie, pamięci i technologii. Pierwsza i druga część World of Tomorrow to wirtuozerskie, krótkometrażowe sci-fi, które zabiera postacie z kresek w podróż ku przyszłości. Główną bohaterką jest mała Emily, której głosu użyczyła bratanica reżysera. Hertzfeldt wykorzystał nagrania spontanicznych wypowiedzi dziewczynki. Na projekcję składa się również wprowadzenie i autorska wersja czołówki („couch gag”) stworzona dla Simpsonów w 2014 roku.

WORLDS OF URSULA K. LE GUIN | WORLDS OF URSULA K. LE GUIN
reż. Arwen Curry, USA/Kanada 2018, 68'
Dokument traktujący o życiu i spuściźnie zmarłej niedawno feministycznej pisarki. Znana ze swoich powieści fantasy i science-fiction, które wytyczały nowe szlaki w literaturze, Le Guin latami znajdowała się na marginesie „respektowalnej” literatury, zanim w końcu została doceniona w głównym nurcie. Laureatka nagród Hugo i Nebula przyznawanych w dziedzinie literatury fantasy, jest twórczynią cykli powieści Ziemiomorze i Ekumena, w jej pracach wyraźne jest zainteresowanie autorki antropologią kulturową oraz ideą anarchistyczną.
Materiał do filmu, reżyserka Arwen Curry zbierała przez 10 lat, towarzysząc pisarce w codziennym życiu. Na ekranie poza główną bohaterką i jej bliskimi pojawią tacy twórcy jak: Margaret Atwood, David Mitchell czy Neil Gaiman.
Film Worlds of Ursula K. Le Guin dopełnia festiwalowy koncert zespołu The Kesh Ensemble, który zagra piosenki z albumu The Music and Poetry of The Kesh autorstwa samej pisarki.


KINO POD BARANAMI
Rynek Główny 27
31-010 Kraków
12 423 07 68
www.kinopodbaranami.pl

informacja prasowa

Kamil Moskowczenko "To, czego nikt nie widział" - wystawa w mia Art Gallery

Mia ART GALLERY zaprasza na indywidualną wystawę Kamila Moskowczenko „To, czego nikt nie widział", na której zostaną zaprezentowane najnowsze prace artysty. Kreuje w nich własne światy i przestrzenie niedostępne oczom widzów.  Pozostaje tym samym wierny postulatowi Odilona Redona, aby „malować tylko to, czego nie widać". Wernisaż odbędzie się 25 marca (piątek) o godzinie 18:00, wystawa potrwa od 26 marca do 15 kwietnia 2022 roku. 

Kamil Moskowczenko - artysta, kurator, wykładowca Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Zrealizował 8 wystaw indywidualnych oraz uczestniczył w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Współtwórca Galerii Sztuki Współczesnej EMDES we Wrocławiu Od 2011 uczestnik projektu artystyczno-badawczego "Silesium" - poświęconego reinterpretacji historycznej i kulturowej kondycji Dolnego Śląska, za pomocą współczesnych środków artystycznych. Od 2005 związany z przeglądem sztuki „ SURVIVAL ", na których prezentował swoje instalacje i obiekty. Tworzy realizacje malarskie, obiekty, instalacje i performance. Zainspirowany naturą, przemienia ją w inspirację dla swoich malarskich poszukiwań. Tworzy obrazy na pograniczu widzialnego i niewidzialnego, przedstawiającego i nieprzedstawiającego; światy, które być może istnieją naprawdę, a być może funkcjonują jedynie w jego wyobraźni.

To, czego nikt nie widział
Kamil Moskowczenko
 

Wystawa:

26 marca - 15 kwietnia 2022 r. 

mia ART GALLERY 

Plac Solny 11, Wrocław

informacja prasowa

"We wstecznym lusterku: architektura spalinowa" - wystawa w Muzeum Architektury we Wrocławiu

Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza na nieoczywistą wystawę "We wstecznym lusterku: architektura spalinowa". Wernisaż odbędzie się 28 czerwca o godz. 18.00, a ekspozycję będzie można oglądać do 8 września.

Stacje benzynowe, motele, wielopoziomowe parkingi i miliony kilometrów dróg. Miasta w XX wieku budowano i adaptowano do potrzeb transportu osobowego. Pełne rozmachu projekty imponowały nowatorskimi rozwiązaniami, które stały się częścią globalnego krajobrazu. Gęsta sieć betonowych tras połączyła ludzi, ale także podzieliła wiele miast. Rewolucja transportowa, promując nieograniczoną mobilność, rozpoczęła także proces poszerzania się obszarów miejskich, który wymknął się spod kontroli. Na fali kryzysu paliwowego lat siedemdziesiątych zaczęła rodzić się nowa świadomość ekologiczna, dzięki której zrewidowano ówczesne plany i przyjęto nowe założenia urbanistyczne.

Samochody jadące do makiet na wystawę, fot. Muzeum Architektury

Głównym elementem wystawy są makiety — stacji benzynowych, parkingów i garaży. Ukazują one zmieniające się tendencje w projektowaniu architektury związanej z motoryzacją. Wszystkie obiekty pokazywane na wystawie, podobnie jak niegdyś w realnym świecie, łączy plątanina samochodowych tras, które — w przeciwieństwie do rzeczywistości — są źródłem niewinnej rozrywki, a przemierzać je można przy pomocy miniaturowych samochodzików.

Typowa stacja benzynowa Esso z lat 50. XX w. proj. Willem Marinus Dudok

Kurator: Łukasz Wojciechowski
Organizator: Muzeum Architektury we Wrocławiu
Oprawa graficzna: Michał Majewski
Patroni medialni: Architektura Murator, ARCH, Format, Architektura&Biznes


A po wernisażu o godzinie 18:45 spod Muzeum Architektury odjedzie zabytkowy Ikarus, który zabierze was prosto na Przegląd Sztuki Survival.

informacja prasowa

Nowy program galerii Mieszkanie Gepperta: wystawa "15% abstrakcji" - prace Hanny Krzetuskiej i Karoliny Szymanowskiej

16 listopada w wyremontowanej przestrzeni wrocławskiej galerii Mieszkanie Gepperta, odbędzie się wernisaż wystawy "15% abstrakcji", która zainauguruje jej nowy program. Podczas wystawy zaprezentowane zostaną prace wrocławskiej malarki i nestorki lokalnego powojennego środowiska plastycznego Hanny Krzetuskiej oraz rzeźbiarki i autorki instalacji Karoliny Szymanowskiej. Wstęp na wystawę jest bezpłatny.

HANNA KRZETUSKA NA POCZĄTEK

Hanna Krzetuska, Eugeniusz Geppert, fot. organizatorów

Odbywająca się w dawnym mieszkaniu Hanny Krzetuskiej-Geppertowej i profesora Eugeniusza Gepperta wystawa “15% abstrakcji” przypomina twórczość wrocławskiej malarki i nestorki lokalnego powojennego środowiska plastycznego.

"Tytuł wystawy - mówi Michał Bieniek, kurator wystawy -  jest przede wszystkim tytułem książki autorstwa Krzetuskiej, swoistej autobiografii i omówienia postawy twórczej artystki. Postawy własnej i osobnej, która wygenerowała oryginalny język artystyczny. Niestety twórczość Hanny Krzetuskiej - kontynuuje Bieniek - nie znalazła dotąd należnego jej miejsca w szerszej świadomości wrocławskich i polskich odbiorców kultury i sztuki. Jej prace trudno zobaczyć, uległy rozproszeniu w rozmaitych prywatnych kolekcjach lub spoczywają w muzealnych magazynach. “15% abstrakcji” otwiera cykl prezentacji w Mieszkaniu Gepperta, który zaprasza młodych wrocławskich artystów do zapoznania się z twórczością nestorów lokalnej sceny artystycznej i wejścia z nią w dialog".

DIALOG Z MŁODĄ SZTUKĄ

Karolina Szymanowska, ASP

Karolina Szymanowska, która przyjęła zaproszenie do pierwszej odsłony cyklu, postanowiła odnieść się do twórczości Hanny Krzetuskiej nie tyle w wymiarze formalnym, co raczej w odniesieniu do szerokiego kontekstu, związanego z osobą artystki, jej własną historią i czasami, w których żyła. Rzeźbiarskie formy zaproponowane przez Szymanowską są tyleż stabilne i mocne, co jednocześnie kruche — jakby zwiastujące rychłe (czy na pewno?) zawalenie się. Artystka w języku rzeźby stara się ukazać swoisty ciężar narzucany kobietom-artystkom w czasach, w których żyła i tworzyła Hanna Krzetuska (wynikający z ówczesnego postrzegania roli kobiety w ogóle). To komentarz tak formalnie oszczędny, jak przywodzący na myśl siłę, upór i klasę, które charakteryzowały Krzetuską — taki obraz artystki wyłania się z książek, korespondencji i relacji osób, które ją znały.

NOWY PROGRAM W NOWYM MIEJSCU

"W 2016 roku w galerii Mieszkanie Gepperta rozpoczęliśmy artystyczno-badawczy projekt pt. „Mit Geistern leben. Wydeptywanie wydeptanych ścieżek”, którego celem było prześledzenie historii mieszkania przy ulicy Ofiar Oświęcimskich 1/2 oraz jego dawnych właścicieli Eugeniusza Gepperta i Hanny Krzetuskiej – mówi Michał Bieniek - którzy po wojnie odegrali znaczącą rolę w tworzeniu się wrocławskiego środowiska artystycznego. Chcąc zachować ciągłość między historią mieszkania przy ulicy Ofiar Oświęcimskich a aktualnymi wydarzeniami, galeria Mieszkanie Gepperta mogłaby posłużyć także do organizowania prezentacji międzypokoleniowych, wykazujących związki między twórczością wybitnych postaci związanych z Grupą Wrocławską, a twórczością młodszych pokoleń wrocławskich artystów. Chcielibyśmy także by przestrzeń galerii stała się miejscem, w którym opracowywane oraz prezentowane byłyby materiały archiwalne Fundacji Art Transparent - kontynuuje. Uporządkowanie i opracowanie zgromadzonych przez lata materiałów pozwoli stworzyć ekspozycję, która byłaby ciekawym uzupełnieniem aktualnej oferty kulturalnej Wrocławia".

NIE TYLKO ARCHIWUM

"W programie Fundacji jest również rozpoznawalny już dla nas projekt Baby Art Walk - mówi Karolina Bieniek, członkini Zarządu Fundacji Art Transparent - który opiera się na pracy z publicznością. Zapraszamy młodych rodziców do eksplorowania życia artystycznego Wrocławia już od czterech lat. Niezobowiązujące spacery są dobrym powodem na rodziców z maluchami, aby wyjść z domu; natomiast dla galerii i muzeów jest to spotkanie z nową, niekoniecznie oczywistą grupa odbiorców -dodaje.

"Przed nami też 17. już edycja Przeglądu Sztuki SURVIVAL, który w tym roku być może zaskoczy naszych odbiorców nieco odmienioną formułą. Tym razem spotkamy się - mówi Michał Bieniek, dyrektor Przeglądu oraz współzałożyciel Fundacji Art Transparent - w budynkach dawnego Szpitala Kolejowego, a jeszcze wcześniej: Szpitala  Żydowskiego przy ul. Wiśniowej we Wrocławiu. Skupimy się na wątkach związanych z uzdrawianiem tkanki urbanistycznej i architektonicznej. Artyści, kuratorzy i eksperci zajmą się zagadnieniem przemian, które zachodzą w architekturze, jej planowaniu i użytkowaniu - oczywiście w obrębie przewidzianych funkcji - kontynuuje Bieniek - a także strategiom pozytywnych przemian implementowanych w przestrzeń miejską, która utraciła już swe dawne funkcje i przeznaczenia. Wspólnie zastanowimy się, jak współcześnie uzdrawia się miejskie nieużytki, ruiny i relikty poprzedniej epoki".

MISJA?

"Mieszkanie Gepperta jest galerią sztuki współczesnej mieszczącą się w dawnym mieszkaniu prof. Eugeniusza Gepperta, malarza, a także założyciela i pierwszego rektora wrocławskiej PWSSP, oraz jego żony, Hanny Krzetuskiej – również uznanej malarki. Galeria działa od 2007 roku. Opiekę programową sprawuje nad nią Fundacja Sztuki Współczesnej ART TRANSPARENT. W Mieszkaniu Gepperta prowadzimy ożywioną polemikę i eksponujemy artystyczne projekty wymykające się jednoznacznym klasyfikacjom. Zapraszamy do współpracy - mówi Karolina Bieniek, współzałożycielka Fundacji Art Transparent - artystów i intelektualistów postrzegających współczesny świat z perspektywy pełnego w nim zanurzenia, a mimo to – krytycznie. Ludzi potrafiących interpretować współczesność na swój własny, autorski sposób. Dokładamy starań, by tworzona tu debata miała otwarty, demokratyczny charakter. Galeria jest czynna podczas wykładów i wystaw. Dokładne godziny otwarcia określane są w informacjach na temat poszczególnych projektów.
Więcej: arttransparent.org, Fb.com/FundacjaArtTransparent, Instagram.com/art_transparent

informacja prasowa

Ewa Doroszenko, Jacek Doroszenko: `Partytura nowych gestów` - wystawa w Muzeum Współczesnym Wrocław

 Od 23 czerwca Muzeum Współczesne Wrocław zaprasza na nową wystawę Ewy i Jacka Doroszenko: "Partytura nowych gestów", będącą przeglądem wspólnych poszukiwań artystycznych zrealizowanych przez dwoje artystów w latach 2016–2022.

W Muzeum Współczesnym Wrocław prezentowane są instalacje dźwiękowe, prace wideo oraz seria wydruków graficznych na papierze. Działania duetu wynikają z fascynacji relacją pomiędzy dźwiękiem, przestrzenią i wizualnością. W tej triadzie zjawiska akustyczne stanowią podstawę do działań plastycznych, ale równie istotna pozostaje przestrzeń, która determinuje cały proces, jednocześnie nadając działaniom performatywny aspekt.

Audiowizualne eksperymenty w sztuce współczesnej posiadają swój rodowód w działaniach neoawangardy lat 60. i 70. XX wieku. Dynamiczne związki pomiędzy artystami wizualnymi a muzykami, interdyscyplinarność nowych mediów, które wówczas zaczynały się pojawiać, czy działania z obszaru happeningu i performance, wszystko to stało się twórczym laboratorium, które na stałe umieściło dźwięk w kontekście eksperymentalnych zjawisk artystycznych.

 Ewa Doroszenko, Jacek Doroszenko, fot. materiały prasowe

Ewa i Jacek Doroszenko, korzystając z szerokiego wachlarza narzędzi i technik, koncentrują się na roli zmysłu słuchu w procesie doświadczania przestrzeni. Zwracają uwagę przede wszystkim na otoczenie dźwiękowe – najbliżej okalającą nas warstwę rzeczywistości, która zwykle traktowana jest jedynie jako tło, swego rodzaju uzupełnienie tego, co widać. Duet Doroszenko stara się odwrócić tę perspektywę i potraktować dźwięk, a nie obraz, jako główny nośnik znaczeń i treści.

Tytuł wystawy bezpośrednio odsyła do prezentowanej na niej pracy wideo, która we właściwy sposób ilustruje strategię działania artystów. Struktura kompozycji wideo podkreśla napięcia między obrazem (przedmiotem) i dźwiękiem. W konsekwencji mamy do czynienia z audiowizualną sytuacją otwartą na indywidualne odczytania widzów i słuchaczy.

 Jacek Doroszenko, Ewa Doroszenko, The same horizon repeated at every moment of the walk, 2015
fot. materiały prasowe

Jacek Doroszenko skupia się przede wszystkim na warstwie dźwiękowej, tworzy minimalistyczne obiekty i instalacje audio. Rejestruje otoczenie dźwiękowe, którego zapisane fragmenty wykorzystuje do przygotowania kompozycji muzycznych. Ewa Doroszenko konfrontuje się z otoczeniem akustycznym poprzez bardziej odległe odniesienia, próbując przełożyć wybrane zdarzenia dźwiękowe na język wizualny. Jej prace ilustrują drogę jaką w czasach technologii cyfrowych przemierza dźwiękowy materiał (rejestracja, archiwizacja, reprodukcja). Plątanina czarno-białych graficznych motywów przypomina warstwy brzmieniowe powstającego utworu, rytmicznie przeplatające się ścieżki dźwiękowe.

Ewa Doroszenko, Structures of Listening, 2016, detail, fot. materiały prasowe

Ważnym aspektem strategii Doroszenko pozostaje motyw podróży. Artyści realizują swoje działania w ramach programów artist-in-residence, odwiedzając miejsca, które eksploatują w celu zmapowania i zarchiwizowania ich pejzaży dźwiękowych. Tworzą graficzne zapisy odzwierciedlające dźwiękową naturę danego miejsca, swoiste partytury przyjmujące autonomiczną formę. Niekiedy dźwięk sam w sobie pozostaje głównym tematem, wizualizuje przestrzeń, ujawnia akustyczną esencję rzeczywistości.

Również w kontekście wystawy istotną rolę odgrywa przestrzeń. Specyficzna architektura budynku, w którym znajduje się muzeum, wpływa na percepcję prac, zarówno pod względem wizualnym, jak i akustycznym. Aranżacja instalacji oraz obiektów Ewy i Jacka akcentuje surowość, ażurowość i klaustrofobiczność przestrzeni muzeum. Wystawa staje się partyturą rozpisaną na gesty artystów, które zwracają uwagę nie tyle na wizualne aspekty, ile raczej na dźwiękowe walory tego działania. Ekspozycja jest zbiorem ukazującym poszukiwania twórców, które zostały zrealizowane w określonym kontekście, ale jednocześnie staje się autonomiczną notacją, która wybrzmiewa tu i teraz.

Ewa Doroszenko, Układy melodyczne, 2022, fot. materiały prasowe

Ewa Doroszenko (ur. 1983) – artystka intermedialna, doktor sztuk plastycznych, mieszka i pracuje w Warszawie. Absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2019 oraz Miasta Torunia w dziedzinie kultury w 2013 i 2011. Laureatka wielu międzynarodowych konkursów, m.in. Preview – Fait Gallery Brno 2016, Debuts 2018 – doc! photo magazine, Debut 2018 – Lithuanian Photographers Association oraz finalistka m.in. Noorderlicht International Photo Festival 2021, Kranj Foto Fest 2021, International Festival of Photography FIF BH – Brazil 2020, Athens Digital Arts Festival 2020, GENERATE! Festival for Electronic Arts 2019, Der Greif and the World Photography Organisation open call 2018, FILE Electronic Language International Festival Sao Paulo 2015, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko 2013, Konkursu Fundacji Grey House w Krakowie 2011. Rezydentka m.in. Re_Act contemporary art laboratory w Portugalii, Atelierhaus Salzamt Linz w Austrii, The Island Resignified Lefkada w Grecji, Petrohradska Kolektiv Prague w Czechach, Klaipeda Culture Communication Center na Litwie, AAVC Hangar Barcelona w Hiszpanii, Kunstnarhuset Messen Ålvik w Norwegii. Swoje prace prezentowała m.in. w Fundacji Rodziny Staraków w Warszawie, Galerii Sztuki Wozownia w Toruniu, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu, Fait Gallery w Brnie, Galerii Propaganda w Warszawie, Exgirlfriend Gallery w Berlinie. → https://ewa-doroszenko.com 

Jacek Doroszenko (ur. 1979) – artysta audiowizualny, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2020, Miasta Torunia w dziedzinie kultury w 2011 oraz rezydent m.in. Kunstnarhuset Messen Ålvik w Norwegii, Atelierhaus Salzamt Linz w Austrii, Petrohradska Kolektiv Prague w Czechach, Klaipeda Culture Communication Center na Litwie, AAVC Hangar Barcelona w Hiszpanii. Swoje prace prezentował w ramach m.in. Mediations Biennale w Warszawie, The Wrong New Digital Art Biennale w Rio de Janeiro, CoCArt Music Festival w Toruniu, Transmission Arts Festival w Atenach, GENERATE! Festival for Electronic Arts w Tübingen, Open Source Art Festival w Sopocie, ISEA International Symposium on Electronic Art w Vancouver, Athens Digital Arts Festival, SURVIVAL we Wrocławiu, Future Places Festival w Porto, FILE Electronic Language International Festival w Sao Paulo, European Media Art Festival w Osnabrück, R>>EJECT Radicals Festival w Rotterdamie. Swoje prace prezentował m.in. w Galerii Propaganda w Warszawie, Galerii Jedna Dva Tři w Pradze, Fundacji Rodziny Staraków w Warszawie, Exgirlfriend Gallery w Berlinie, Fait Gallery w Brnie. Twórczość wizualna artysty odbija się echem w obszarze muzyki i sztuki dźwięku. Jego kompozycje muzyczne zostały wydane w formie albumów o międzynarodowym zasięgu, m.in. Infinite Values, Time Released Sound w USA; Wide Grey, Eilean Records we Francji; Soundreaming, Audiobulb Records w Wielkej Brytanii. → https://doroszenko.com 

informacja prasowa