DKF W DCF, czyli rozgrzewka przed 21. Millennium Docs Against Gravity

 Do rozpoczęcia Millennium Docs Against Gravity 2024 pozostał jeszcze ponad miesiąc, ale dla osób, które nie mogą się już doczekać tegorocznego festiwalu, Dolnośląskie Centrum Filmowe we współpracy z Watching Closely przygotowało wyjątkową odsłonę spotkań Dyskusyjnego Klubu Filmowego pod hasłem „Porozmawiajmy o artystach”. W programie znalazły się najlepsze filmy z poprzednich edycji MDAG.

Wtorkowe spotkania Dyskusyjnego Klubu Filmowego „Centrum” w DCF mają długą tradycję. W tym roku formuła cyklu została odświeżona za sprawą nowych prowadzących. O jakościowy repertuar, dawkę filmoznawczej wiedzy i zajmujące dyskusje po seansach dbają Maciej Stasierski, Mateusz Rot i Michał Hernes, czyli twórcy bloga filmowego Watching Closely.

Kwietniowy DKF „Centrum” upłynie pod hasłem „Porozmawiajmy o artystach”. Na ekran powrócą świetne filmy dokumentalne, które pokazywane były podczas poprzednich edycji Millennium Docs Against Gravity, a w roli głównej wystąpią m.in. Quentin Tarantino, P.J.MDAG Harvey, Miloš Forman czy Agnès Varda.

23 kwietnia, po pokazie filmu „Twarze, plaże”, z wrocławską publicznością spotka się Artur Liebhart, czyli twórca i dyrektor festiwalu Millennium Docs Against Gravity.

PROGRAM

2.04, 19:00 | TARANTINO: BĘKART KINA | reż. Tara Wood

Quentin Tarantino to jeden z najbardziej znanych, kontrowersyjnych i wpływowych reżyserów. Jest marką samą w sobie, a każdy jego film budzi zainteresowanie krytyków i widzów. W filmie Tary Wood poznajemy biografię i twórczość Tarantino, począwszy od jego pracy w wypożyczalni, poprzez wkroczenie do świata kina w roli scenarzysty, aż do zyskania miana jednego z najbardziej utalentowanych reżyserów.

9.04 | NA WIARĘ. „EGZORCYSTA” WILLIAMA FRIEDKINA | reż. Alexandre O. Philippe

Jak powstawała klasyka horroru? Opowiada o tym reżyser William Friedkin – twórca „Egzorcysty” (nominowanego do Oscara w 1974) i „Francuskiego łącznika” (nagrodzonego Oscarem w 1972). Proces powstania „Egzorcysty” jawi nam się jako tajemniczy i spirytualny. Lekcja o gatunku horroru jest ilustrowana licznymi fragmentami filmu.

16.04 | FORMAN VS. FORMAN | reż. Jakub Hejna, Helena Třeštíková

„Amadeusz”, „Lot na kukułczym gniazdem” czy „Hair” sprawiły, że Miloša Formana pokochali widzowie na całym świecie. Zanim jednak wyjechał do USA, w rodzimej Czechosłowacji zrobił klasyki takie jak „Miłość blondynki” czy „Czarny Piotruś”. Archiwalne materiały nie ukazują jego życia w wyłącznie pozytywnym świetle. To wielowymiarowy, szczery portret nie tylko wielkiego artysty, ale przede wszystkim wyjątkowego człowieka.

23.04 | TWARZE, PLAŻE | reż. Agnès Varda

Agnès Varda, przedstawicielka francuskiej Nowej Fali, laureatka honorowego Oscara® za całokształt twórczości oraz honorowego Cezara. Obok niej znany francuski fotograf, uliczny artysta, graficiarz ukrywający się pod inicjałami JR. Film „Twarze, plaże" jest dokumentacją wzajemnej przyjaźni dwojga bliskich sobie artystycznie i mentalnie osobowości, które dzielą co prawda pokolenia, ale łączą podobne poglądy i postawy wobec życia.

Gościem specjalnym pokazu będzie Artur Liebhart – twórca i dyrektor festiwalu Millennium Docs Against Gravity, dystrybutor filmów dokumentalnych.

30.04 | PJ HARVEY. A DOG CALLED MONEY | reż. Seamus Murphy

Dziecko z ciekawością przyciska twarz do okna samochodu, w którym siedzą artystka PJ Harvey oraz nagradzany fotoreporter i filmowiec Seamus Murphy. Znajdują się w Kabulu w Afganistanie, jednym z trzech miejsc, do których podróżują. Pozostałe to Kosowo i biedne dzielnice Waszyngtonu. Film to swobodny wizualny kolaż, który odkrywa potencjał twórczy PJ Harvey oraz sposób, w jaki pracuje i zdobywa inspirację.

Każde spotkanie w ramach DKF składa się ze wstępu przygotowanego przez Watching Closely, projekcji filmu oraz dyskusji. Bilety w cenie 16 zł dostępne są w kasach Dolnośląskiego Centrum Filmowego lub na www.dcf.wroclaw.pl.

informacja prasowa

20. MDAG - start sprzedaży biletów i "jedenastka" Artura Liebharta

Rozpoczęła się sprzedaż biletów na seanse w ramach jubileuszowego 20. MDAG, największego polskiego festiwalu filmowego. Bilety można kupować online na mdag.pl oraz w kasach i na stronie internetowej Dolnośląskiego Centrum Filmowego. Między 12 a 21 maja DCF wypełni kino dokumentalne z całego świata.

Tegoroczne ceny biletów festiwalowych wynoszą:

16 zł - na seanse od poniedziałku do piątku rozpoczynające się do godz. 16:55. 

22 zł – na seanse rozpoczynające się po godz. 16:55 pon-pt oraz w sobotę i niedzielę. Dostępne są także specjalne bilety ulgowe. Nie zabraknie także popularnych wśród publiczności pakietów 6+.

Artur Liebhart, fot. prasowa

Złota jedenastka Artura Liebharta

Podczas wrocławskiej edycji 20. MDAG zostanie zaprezentowanych ponad 70 filmów. W gąszczu filmowych propozycji pomaga odnaleźć się dyrektor i założyciel festiwalu – Artur Liebhart. Wybrał 11 filmów, które opisał wspólnym hasłem: Zaskoczenia i szukanie przyszłości w filmie dokumentalnym.

„Nam June Paik. Księżyc to najstarszy telewizor” (Nam June Paik: Moon Is The Oldest TV), reż. Amanda Kim

Każdy z nas powinien wiedzieć, kim był i czego dokonał Nam June Paik. Jego postać i rola w sztuce i popkulturze wymyka się wszelkim porównaniom! Nam June Paik urodził się w Korei, zdobył edukację w Niemczech, Nowojorczykiem został z wyboru. Był jednym z najbardziej wpływowych artystów XX wieku, być może najbardziej nowoczesnym w podejściu do sztuki i przyszłości. To on wymyślił pojęcie infostrady na długo przed narodzinami internetu i jest twórcą wideo-artu. Film przedstawia jego życie i artystyczną ewolucję oraz wizje porównywalne do Nostradamusa, w których wieszczył, że każdy będzie miał swój kanał TV.

„Siostrzeństwo świętej sauny” (Smoke Sauna Sisterhood), reż. Anna Hints

Jak można stworzyć wybitne dzieło filmowe, nie wychodząc z jednego, spowitego parą pomieszczenia? W bujnym, zielonym lesie w południowej Estonii grupa kobiet zbiera się w tradycyjnej saunie, żeby wspólnie dzielić najgłębsze sekrety, przemyślenia i czerpać z siły swojej wspólnoty. Otoczone dymem i żarem obnażają nie tylko ciała, ale i emocje. Dowiadujemy się, czego doświadczyły w swoim życiu. Film przepełnia autentyczne piękno, które nie płynie z posiadania idealnego ciała, ale humoru, mądrości i samoświadomości.

„W teatrze przemocy” (Theatre of Violence), reż. Łukasz Konopa, Emil Langballe

Czy Europejczycy mają prawo sądzić morderców z Afryki? Pierwszy raz w historii człowiek, który jako dziecko był jednocześnie żołnierzem, stanął przed Międzynarodowym Trybunałem Haskim i został oskarżony o zbrodnie wojenne z dawnych lat. Gdy Dominic Ongwen miał 9 lat, został porwany przez partyzantów Josepha Kony'ego, znanych z wykorzystywania dzieci do walki. Po 30 latach Ongwen zeznaje, że mordował kobiety i dzieci, palił wsie oraz atakował obozy dla uchodźców. Czy europejski system prawny jest gotowy zaakceptować, że nie działał z własnej woli, tylko pod silną presją, połączoną z praniem mózgu?

„Świat po pracy” (After Work), reż. Erik Gandini

Erik Gandini („Wideokracja”, „Szwedzka teoria miłości”) znów zaskakuje podejściem do tematu (który znajdziecie w tytule filmu) i swoim stylem. Film o poszukiwaniu przyszłości. W Kuwejcie każdy ma prawo do pracy, więc w niektórych miejscach na jednym stanowisku zatrudnionych jest 20 osób. W Korei Południowej pracuje się 12-14 godzin dziennie. Z kolei w Stanach Zjednoczonych co roku pracownicy rezygnują z ponad 500 milionów godzin urlopu z obawy o utratę pracy. Tymczasem roboty są już gotowe do przejęcia większości wykonywanych przez człowieka zadań. To idealna sytuacja dla szwedzkiego mistrza kina dokumentalnego, Erika Gandiniego, który podróżuje po całym świecie i wnikliwie bada, co oznacza dziś słowo „praca”.

„Pianoforte”, reż. Kuba Piątek 

Piękni, młodzi, jakże różniący się od siebie pianiści w drodze na szczyt. Pewna para… jest jak z filmów Wong Kar-Waia. W trakcie eliminacji jest ich 160, a do finału trafia zaledwie 12 osób. Konkurs Chopinowski jest najstarszym tej rangi wydarzeniem na świecie. Odbywa się co 5 lat w Warszawie i wzięły w nim udział największe sławy pianistyki. To ogromne emocje oraz wielka szansa, która zdarza się raz w życiu. Bohaterami filmu jest kilku młodych uczestników konkursu z różnych stron świata, których życie od dzieciństwa było podporządkowane grze na fortepianie. Wszyscy dzielą podobne marzenie i zostaną bezlitośnie zweryfikowani przez konkursowy mechanizm.

„Bezmiar. Świat Luigiego Ghirriego” (Infinity. The World of Luigi Ghirri), reż. Matteo Parisini

Patrz pozycja nr 1. Dodatkowo dla wszystkich kochających Włochy. Luigi Ghirri, fotograf z regionu Emilia Romana, pisał eseje i pamiętniki przez całe swoje życie, medytując nad znaczeniem obrazu. Jego niezwykła wrażliwość zrewolucjonizowała współczesną fotografię. Film podąża za pracami Ghirriego 30 lat po jego śmierci, łącząc zdjęcia w cykle, naturalnie związane z miejscami i życiem osobistym artysty. Przetłumaczyć na język sztuki i zinterpretować rzeczywistość, myśli, pamięć oraz wyobraźnię – to motto jednego z najwybitniejszych włoskich fotografów w historii.

„Scena myśli” (Theatre of Thought), reż. Werner Herzog

Werner H. wśród tych, których kocha najbardziej: kompletnych freaków, którzy tym razem dążą do poznania niepoznawalnego. Film o poszukiwaniu przyszłości. Werner Herzog, który pokazał już w swoich filmach cztery strony świata, przygląda się tym razem najmniej znanemu miejscu na Ziemi – ludzkiemu mózgowi. W tym inteligentnym i prowokacyjnym filmie przedstawia filozoficzne oraz etyczne wyzwania nowoczesnej neurotechnologii. Nie brakuje jak zwykle u Herzoga dziwacznych i ekscentrycznych detali. Film jest rzadką okazją, żeby dowiedzieć się, czym jest neurologia, fizyka kwantowa i sztuczna inteligencja w błyskotliwy, wciągający i prowokujący do myślenia sposób. Znaleźć tu można Herzogowskie połączenie nadziei, horroru, humoru i serca.

„Prawy chłopak” (Polish Prayers), reż. Hanka Nobis

I w końcu powstał film, na który wszyscy czekaliśmy nad Wisłą. Liczę, że wkrótce doczekamy się kolejnych. Życie Antka, dwudziestodwuletniego konserwatysty z Wrocławia, kręci się wokół myśli narodowej, kościoła i prawicowego aktywizmu. Liderowanie organizacji nacjonalistycznej przeplata z działalnością w męskim bractwie różańcowym, a udział w marszach niepodległości z prowadzeniem kontrmanifestacji w trakcie marszów równości. Życie Antka zmienia się, kiedy poznaje Weronikę, dziewczynę o diametralnie innych poglądach. Film jest kroniką życia bohatera, który pod wpływem miłości zaczyna zadawać pytania o miejsce Boga, seksu i wyznawanych ideałów w swoim życiu.

„Nie na miejscu” (Matter Out of Place), reż. Nikolaus Geyrhalter

„Matter out of place” to techniczna nazwa rzeczy, która jest nie na swoim miejscu. Świat powoli, po cichutku, osiada w śmieciach. Są wszędzie. Jak się ich pozbywamy?  I jak o tym można zrobić ciekawy i miejscami zabawny film? Takie rzeczy potrafi zrobić tylko Nikolaus Geyrhalter. Zdjęcia i dźwięk w tym filmie sprawiają, że Hollywood wysiada. Film pozwalają przenieść się do odległych zakątków globu: do alpejskich kurortów, rajskich Malediwów, Nepalu i na koniec na pustynię w Nevadzie, podczas Festiwalu Burning Man. Film, pokazując piękno naszej planety, jednocześnie uświadamia, że trudno już znaleźć na niej miejsce, które nie byłoby zaśmiecone.

„Dwukrotnie skolonizowana” (Twice Colonized), reż. Liz Alluna

Ajau została rozdzielona z rodziną i z rodzimej Grenlandii wysłana do Danii. Tam straciła swoją kulturę i język. Uciekła do Kanady, gdzie została skolonizowana po raz drugi. I nadal walczy o siebie. Aaju zagłębia się w swoją przeszłość i eksploruje swoje pochodzenie. Film skupia się na starciu bohaterki z własnymi demonami i traumami, a także pokazuje jej walkę o szacunek, godność i uznanie w świecie, w którym kolonializm i związana z nim przemoc wcale nie należą do przeszłości.

„Ja, ty i zombie” (Knit's Island), reż. Ekiem Barbier, Guilhem Causse, Quentin L'helgoualc'h

Film dokumentalny o wyprawie na wyspę znajdującą się gdzieś w sieci i mającą swoją społeczność, która funkcjonuje w rzeczywistości postapo. Film o poszukiwaniu przyszłości. Twórcy dokumentu, posługujący się awatarami, odwiedzają to miejsce, aby poznać i zrozumieć jego mieszkańców. Dzięki spotkaniom z nimi, ich opowieściom i przyjrzeniu się relacjom społecznym, w których istnieją, film pozwala nam spojrzeć na nowo na wirtualną rzeczywistość i zadać ważne pytania na temat realnego świata.

Jubileuszowa 20. edycja MDAG we Wrocławiu odbędzie się w dniach 12-21 maja 2023 roku w Dolnośląskim Centrum Filmowym, a część online od 23 maja do 4 czerwca na platformie mdag.pl. Mecenasem tytularnym festiwalu jest Bank Millennium (www.bankmillennium.pl).

informacja prasowa

19. MDAG: pełny harmonogram projekcji, TOP 10 dyrektora festiwalu Artura Liebharta

Wkrótce rozpocznie się 19. edycja Millennium Docs Against Gravity. Na stronie mdag.pl dostępny jest pełny harmonogram projekcji dla wszystkich festiwalowych miast. Rozpoczęła się także przedsprzedaż biletów online na stronach kin oraz stacjonarnie w ich kasach. To idealny moment, żeby zaplanować własną dziesięciodniową wycieczkę do świata filmów dokumentalnych. Część kinowa festiwalu odbędzie się w dniach 13 - 22 maja w ośmiu miastach - Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Katowicach, Poznaniu, Bydgoszczy, Lublinie i po raz pierwszy w Łodzi (w dniach 16-22 maja). Część online potrwa na mdag.pl od 24 maja do 5 czerwca.

Artur Liebhart

W tegorocznym programie znalazło się ponad 180 filmów krótko- i pełnometrażowych, co nie ułatwia przygotowania listy najbardziej interesujących tytułów. Toteż z pomocą przychodzą założyciel i dyrektor festiwalu Artur Liebhart, który przygotował autorski wybór prawdziwych filmowych perełek oraz dyrektor artystyczny Karol Piekarczyk, w swojej playliście na TIDAL.

TOP 10 Artura Liebharta

Przede wszystkim polecam polskie filmy! Wszystkie! Są świetnie zrobione, wciągające i mądre. Mój poniższy wybór wpisuje się z kolei w hasło tegorocznej edycji festiwalu: RETHINK EVERYTHING! 

„Młody Platon” (Young Plato), reż. Neasa Ní Chianáin, Declan McGrath

Czy filozofia może ukoić młode dusze? W najbardziej doświadczonej przemocą dzielnicy Belfastu staje się narzędziem i metodą odciągnięcia młodych chłopców od przemocy. Oddani sprawie dyrektor szkoły i nauczyciele uczą krytycznego myślenia na co dzień i spojrzenia na siebie oraz swoją społeczność z innej perspektywy. 

„Terytorium” (The Territory), reż. Alex Pritz

Społeczność otoczona ze wszystkich stron walczy o swoją ziemię i o swoje prawa. Brzmi znajomo. W tym wypadku to plemię Uru-eu-wau-wau w Amazonii przeciwstawia się rabunkowi ich lasów i  nielegalnemu osadnictwu. Po raz pierwszy w filmie o niszczeniu Amazonii słyszymy też głos ludzi, którzy uważają, że mają prawo do tych ziemi i rozpoczęcia nowego życia. Dokumentalny thriller z elementami westernu na miarę XXI wieku. 

„Nieskończoność według Floriana” (Infinity According to Florian), reż. Oleksiy Radynski

Florian Yuriev wychował się w gułagach na północy ZSRR. Nie przeszkodziło mu to stworzyć oryginalnej teorii łączącej paletę barw z muzyką. Konstruował również instrumenty smyczkowe. Poznajemy go, gdy z gronem swoich wielbicieli walczy o zachowanie swojego największego dzieła - ikony Kijowa, czyli architektonicznego spodka, w którym mieści się sala koncertowa. Spodek ma być wprzęgnięty w projekt największego centrum handlowego w stolicy Ukrainy. Walka Dawida z Goliatem przybiera niespodziewany obrót. Pomocna jest natura i oczywiście wzór na nieskończoność.

„Instagramowa rodzina” (Girl Gang), reż. Susanne Regina Meures

Czy historia 14-letniej Instgramerki może być ciekawa? Tak! Jeśli przyjrzymy się jej sukcesowi komercyjnemu przez wystarczająco długi czas od kuchni, gdzie krzątają się nad wyraz świadomi finansowych korzyści płynących ze sławy córki rodzice.  

„W mroku niepewności” (A Night of Knowing Nothing), reż. Payal Kapadia

Piękny przykład miłości do sztuki filmowej i kreatywności połączonych z walką o wolność polityczną. Znalezione listy w akademiku szkoły filmowej stają się kanwą o niespełnionej miłości i współczesnych Indiach.

„W chowanego” (Hide and Seek), reż. Victoria Fiore

Najczęściej filmy o Neapolu trącą voyeuryzmem. „W chowanego" głos autentycznie otrzymują mieszkańcy dzielnicy hiszpańskiej w Neapolu. Entoni, jego matka i babcia dzielą się z nami obserwacjami, wspomnieniami i marzeniami. Uczestniczymy niejako w samospełniającej się,  fatalistycznej ścieżce życia Entoniego.

„Zdradzone pieśni” (Singing in the Wilderness), reż. Dongan Chen

Jak ten film przeszedł przez cenzurę pozostaje tajemnicą. Niezwykły insight z prowincjonalnych Chin. Tradycyjny chór mniejszości etnicznej i religijnej Miao  w zetknięciu z totalitarnym walcem. Mniejszość specjalizuje się w chrześcijańskiej muzyce chóralnej rodem z XIX wieku. Obserwujemy próbę komercjalizacji chóru pod szyldem partii. Miao są zmuszeni do przewartościowania swojej wiary, tożsamości i miłości. 

Retrospektywa filmów Billa Morrisona („The Mesmerist” i „Wielka powódź”)

Niepowtarzalny artysta, który proces starzenia się i niszczenia taśmy filmowej przedstawia jako proces zapominania, utraty kolektywnej pamięci. Do jego filmów „The Mesmerist” i „Wielka powódź" muzykę na żywo będzie grał najwybitniejszy żyjący gitarzysta jazzowy Bill Frisell ze swoim trio. Nie do przeoczenia! Sobota 14 maja, 20.00, Muzeum POLIN. 

Jak brzmi 19. Millennium Docs Against Gravity? 

Jeśli nie słowne polecenia, w poszukiwaniu odpowiednich tytułów może pomóc wszystkim fanom festiwalu muzyka. Dyrektor artystyczny Karol Piekarczyk przygotował specjalny muzyczny przewodnik po tegorocznej edycji festiwalu dostępny na platformie TIDAL: https://tidal.com/playlist/c588c6d0-2a50-4174-a881-1b92eb92bafa

„Ta eklektyczna playlista oddaje ducha festiwalu, który w swoim programie prezentuje zróżnicowane pod względem tematu i formy filmy. Od italo disco, przez Elvisa Presleya, po Radiohead i Sinéad O'Connor. Znajdziecie tu zarówno piosenki artystów_ek, którzy_e są bohaterami_kami filmów, jak i muzykę wykorzystaną w ścieżkach dźwiękowych. Od rapu ze Stanów po folk z Wysp Owczych. Od popowych piosenek napisanych specjalnie jako theme song filmu, po wirtuoza amerykańskiego jazzu, Billa Frisella, który wystąpi na festiwalu. Mamy nadzieję, że podobnie jak z filmami na festiwalu - znajdziecie tu piosenki, których nie znacie, a w których się zakochacie!” - do słuchania zachęca Karol Piekarczyk.

TIDAL dołączył tym samym w tym roku do partnerów festiwalu. To współprowadzona przez artystów globalna platforma muzyczno-rozrywkowa, która ma na celu stworzenie zrównoważonego, zorientowanego na artystę i fanów modelu biznesowego dla branży muzycznej. Dzięki innowacyjnym funkcjom, takim jak bezpośrednie płatności dla artystów, TIDAL umożliwia artystom przedefiniowanie ich miejsca w branży muzycznej. Dostępna w 61 krajach usługa zawiera w swoim katalogu ponad 80 milionów utworów i 350 000 wysokiej jakości filmów, a także oryginalne serie wideo, podcasty, tysiące starannie wyselekcjonowanych playlist i odkrywanie wykonawców za pośrednictwem TIDAL Rising. 

Festiwal Millennium Docs Against Gravity odbędzie się w dniach 12-22 maja w ośmiu miastach – Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Poznaniu, Katowicach, Lublinie, Bydgoszczy oraz po raz pierwszy w Łodzi! Od 24 maja do 5 czerwca odbędzie się część online na stronie mdag.pl. Mecenasem tytularnym festiwalu jest Bank Millennium .

informacja prasowa

Artur Liebhart: Filmowa podróż do miejsc nieodkrytych /wywiad/

Z Arturem Liebhartem, dyrektorem festiwalu Docs Against Gravity – o idei prezentacji filmów dokumentalnych oraz o programie 14. edycji Millennium Docs Against Film Festival.

Artur Liebhart, fot. prasowa

Barbara Lekarczyk-Cisek: W tym roku odbędzie się 14. już edycja festiwalu filmów dokumentalnych Docs Against Gravity, a od kilku lat odbywa się on równolegle w kilku miastach Polski, m.in. we Wrocławiu. Działacie konsekwentnie i z rozmachem. Jak zrodził się ten pomysł i jak ewoluował?

Artur Liebhart: Od początku przyświecają nam dwa cele. Po pierwsze, od początku zajęliśmy się nie tylko prezentacją, ale także dystrybucją filmów dokumentalnych. Nie chcieliśmy, aby była to krótkotrwała impreza, pragnęliśmy być dłużej z naszą  widownią i powiększać ją – oferować jej kino dokumentalne przez cały rok. Natomiast drugim naszym istotnym założeniem była idea, w myśl której postanowiliśmy nie robić festiwalu dla przemysłu filmowego. Chcieliśmy być festiwalem dla widzów. W związku z tym nie walczyliśmy o to, aby prezentować filmy premierowe z różnych festiwali, jak to zazwyczaj bywa, ale postanowiliśmy dokonywać selekcji najlepszych filmów dokumentalnych, które zostały zrealizowane z myślą o widzu wymagającym, który nadal potrzebuje w kinie czegoś więcej niż rozrywki.

Na rozwój naszego festiwalu miał duży wpływ rozkwit kina dokumentalnego na świecie, kina ukazującego, że w ludzkich życiorysach i opowiadanych przez życie historiach jest bardzo dużo filmowości i mogą być o wiele ciekawsze niż fabuły. Rozwój festiwalu był błyskawiczny, zważywszy, że pierwsza edycja miała miejsce na zaledwie jednej sali KINOTEKI warszawskiej. Wówczas to pokazaliśmy 19 filmów, które obejrzało cztery tysiące osób, co na tamte czasy było bardzo dobrym wynikiem. To nam dało asumpt do rozwoju, także do pozyskiwania partnerów finansowych. W ubiegłym roku festiwal odbył się już w czterech miastach Polski: Warszawie, Gdyni, Wrocławiu i Bydgoszczy i obejrzało go ok. pięćdziesiąt tysięcy osób. To daje do myślenia.

Poza tym nie tylko oglądano filmy. Część z nich była przyczynkiem do spotkania i dyskusji, nie tylko z twórcami, ale także ekspertami. Pogłębiona dyskusja po filmie stała się z czasem naszym znakiem rozpoznawczym. Dzięki temu widz wychodzi z seansu nie tylko wzbogacony o różne przeżycia, ale także intelektualnie – w rezultacie wymiany poglądów.

Dla mnie takim niepowtarzalnym przeżyciem był film Sama Greena: „Miara wszechrzeczy”, który był o tyle niezwykły, że reżyser występował na żywo jako jego narrator, z towarzyszeniem swoich muzyków…

Taki film dokumentalny na żywo ma w sobie coś z teatru – staje się wyjątkowym spotkaniem z publicznością tu i teraz. Trzeba być naprawdę wybitnym twórcą, aby robić takie rzeczy. Mogę jednak zdradzić, że już w przyszłym roku zobaczymy kolejny film Sama Greena.

To wspaniała wiadomość! A z kim będzie można porozmawiać w tym roku?

Odbędzie się, jak zawsze, kilka spotkań. Pokażemy we Wrocławiu m.in. głośny film dokumentalny, nominowany do Nagrody Oskara: ”Nie jestem twoim murzynem” Raula Pecka. Film prezentuje sylwetkę Jamesa Baldwina – wybitnego amerykańskiego pisarza, który nie dokończył swojego literackiego dzieła o wykluczeniu i rasizmie, toteż  wyznaczył swego przyjaciela – Raula Pecka – do ukończenia dzieła, ale w innej, filmowej formie. Jest to z pewnością film wybitny i przybliża postać Baldwina, którego książki są przetłumaczone na język polski i być może widzowie znowu po nie sięgną.

Odbędzie się także spotkanie z twórcą filmu „Kaseta”, opowiadającym o ... kasecie magnetofonowej , która przeżywa obecnie swój renesans. To film o tym, jak nośnik może się stać kultowy. Dawniej można było na niej nagrywać różne rzeczy i dzielić się tym z innymi. I to właśnie jest kluczowe. Dzielenie należy do tych wartości, które okazują się ważniejsze od spraw technicznych.

Przyznać muszę, że właściwie każdy z dotychczasowych festiwali – a oglądam je od 2012 roku – podziwiam za starannie dobrany, interesujący program. Proszę przy okazji tej rozmowy zdradzić, jak Pan selekcjonuje filmy i jakie czynniki decydują o tym, że właśnie te, a nie inne trafiają do widzów.  

Selekcję na kolejny festiwal rozpoczynam tuż po jego zakończeniu, począwszy od wyjazdu w maju na festiwal w Cannes, a następnie odwiedzam kilka innych ważnych festiwali filmowych, m.in. w Wenecji, w Lipsku, Amsterdamie oraz w Kopenhadze. Na koniec, w lutym – Berlinale, na którym również selekcjonujemy filmy. Nasz festiwal jest w 95 procentach kuratorski. Wybrane filmy łączymy w sekcje tematyczne. Ponadto mamy dziesięć konkursów, w tym główny – o Nagrodę Banku Millenium i Grand Prix Dolnego Śląska, który gromadzi najwybitniejsze filmy. Ale jest także Konkurs Filmów o Sztuce, którego nagrodą jest statuetka Nos Chopina. Jedynie u nas można zobaczyć filmy na tematy ekologiczne – Green Warsaw Award jest ciągle jedynym tego rodzaju konkursem w Polsce. Innym wyjątkowym konkursem jest Amnesty International, która przyznaje nagrody dla filmów o tematyce praw człowieka.

Ciężką pracą i właściwą selekcją zdobyliśmy renomę w świecie, co skutkuje tym, że co roku przyjeżdża do nas ok. osiemdziesięciu twórców z całego świata.

Bywając regularnie na festiwalu zauważyłam też, że jest Pan otwarty na młodych reżyserów, którzy nie mają jeszcze wielkiego dorobku, ale są oryginalni, jak choćby Patryk Rębisz, którego film „Na barkach lwa” zrobił także duże wrażenie.

Zarówno Patryka Rębisza, jak i Jewgieniję Montayya Ibanyes spotkałem na festiwalu w Lipsku i bardzo spodobały mi się ich autorskie filmy, choć dotyczyły bardzo różnych tematów. Wybrane przez nas filmy próbują pokazać różnorodność świata i odczarować stereotypy, jakimi się niejednokrotnie posługujemy. Dobry film dokumentalny próbuje tę uproszczoną dychotomię odrzucić i pokazać prawdziwych ludzi w autentycznych sytuacjach. Stąd też nasze hasło: ”Oderwij się!”. Odrywamy się od stereotypów, od podziału na ”my i obcy”, ”czarne i białe”. Staramy się, poprzez nasze filmy, wejść w dialog z publicznością, która chce zobaczyć coś więcej niż to, co pokazują media.

Oprócz tego, że filmy podejmują ważkie tematy, mają także wysokie walory artystyczne. Pamiętam, jak po obejrzeniu ”Perłowego guzika” Patricio Guzmána byłam oczarowana jego pięknem, choć tematy, które podejmował były bardzo trudne… Okazuje się, że film dokumentalny może również otworzyć człowieka na piękno.

Nas interesuje kino dokumentalne, a nie reportaże, które prezentuje np. telewizja. Chcemy prezentować piękne filmy, które w sposób niestandardowy pokazują świat.

Oprócz festiwali organizuje Pan także projekty edukacyjne, m.in. Akademię Dokumentalną. Czy w ten sposób chce Pan niejako wychować publiczność, która kocha i rozumie dokument?

Można tak powiedzieć w odniesieniu do młodego widza, u którego chcielibyśmy kształtować wrażliwość na świat wokół nas, spowodować odrzucenie stereotypów. Chcemy także pokazać mu, że film dokumentalny dobrze się ogląda w kinie, gdzie można coś naprawdę ważnego przeżyć. Pragniemy przywrócić rangę kinu dla pokolenia, które ogląda przede wszystkim komercjalne widowiska, nie mające nic wspólnego z prawdziwym życiem.

Festiwalom towarzyszą także retrospektywy wybitnych dokumentalistów, co daje możliwość obejrzenia ich dorobku niemal w całości, a także spotkania z nimi i rozmowy. Co nas czeka w tym roku?

W tegorocznym programie mamy dwie wspaniałe reżyserki: Helenę Třeštíkovą, którą można by określić jako ”sumienie filmowe” Czech, stworzyła bowiem w kilkunastu projektach portret Czechów w okresie transformacji ustrojowej. Ma niezwykłe podejście do swoich bohaterów oraz do materii upływającego czasu. Drugą twórczynią jest Austriaczka Bady Minck, której film ”Na początku było oko” był pierwszym seansem na pierwszym festiwalu Docs Against Gravity. Reżyserka tworzy bardzo interesujące filmy, z pogranicza kina dokumentalnego, animowanego i eksperymentalnego. Każdy z tych najczęściej czterdziestominutowych filmów powstaje około pięć lat. Tworzenie animacji poklatkowej jest niezwykle żmudną i czasochłonną pracą. Pokażemy cztery spośród jej filmów.

A co ciekawego zobaczymy poza tym w programie tegorocznego festiwalu?

We Wrocławiu zaprezentujemy najlepsze filmy w konkursie o Grand Prix Dolnego Śląska. Będzie to wspaniała podróż dookoła świata, a także w kosmos, ponieważ pokażemy film ”Amatorzy w kosmosie” Maxa Kestnera – o pierwszej w dziejach ludzkości rakiecie kosmicznej zbudowanej przez amatorów – dwóch dzielnych Duńczyków. To jest wspaniała opowieść o pasji oraz o tym, jak energia dwóch zapaleńców pociąga także innych. Ale film pokazuje również, jak ambicja może przerodzić się w coś negatywnego.

Z kolei Bill Morrison, prawdopodobnie najwybitniejszy amerykański twórca pracujący a archiwaliami i "found footage", zrobił film o małym miasteczku Dowson na Alasce ("Dawson City: czas zatrzymany"), które powstało podczas trwania gorączki złota. W historii tego miasteczka, pokazywanej przez archiwalia, jak i przez filmy nieme, jak w soczewce widzimy całą ludzkość. Ten film jest bardzo aktualny, chociaż dotyka historii, która działa się na początku XX wieku.  

Pokażemy też nowy film, nieukończony przez Michaela Glawoggera, który umarł podczas jego realizacji. Dokończyła go za niego jego wieloletnia współpracowniczka: Monika Willi. Film został opatrzony nazwą ”Bez tytułu”  i opowiada o świecie, którego nie oglądamy na co dzień. Notatki  z podróży Glawoggera będzie czytała Magdalena Cielecka, co znacznie przybliży tę historię polskiemu widzowi.

Na festiwalu pojawi się także duńska reżyserka Phi Ambo, której filmy pokazujemy od początku swojego istnienia. W tym roku wzięła na warsztat coś, czego właściwie pokazać się nie da. W swoim filmie, zatytułowanym ”Kiedy odwracasz wzrok”, chciała skłonić nas do refleksji pokazując pewne zjawisko z dziedziny fizyki kwantowej. Jej film zaczyna się od fenomenu, z którego nie zdajemy sobie sprawy: jak to jest, że kiedy cząsteczki są obserwowane, zachowują się inaczej? Czym wobec tego są: Boską materią, a może czymś, czego w ogóle nie jesteśmy w stanie zrozumieć?

Chcemy też w tym roku zainteresować naszą publiczność kinem virtual reality – krótkimi filmami, które ogląda się przez gogle. Będą to filmy, które pozwolą lepiej zrozumieć osoby, które cierpią na różne schorzenia, np. na Altzheimera. Ta technologia pozwoli nam wejść w ich sytuacje, ich ciało. Chcemy wywołać w ten sposób u widzów empatię.

Tak więc znów zapraszamy na podróż w czasie i w przestrzeni do miejsc nieodkrytych i do tematów pozornie niefilmowych.

Dziękuję za rozmowę.

14. Festiwal Filmowy Millennium Docs Against Gravity odbędzie się w dniach 12-21 maja w Warszawie i Wrocławiu, w dniach 11-14 maja w Lublinie, zaś w Gdyni 17-26 maja. Lokalna edycje festiwalu będzie miała miejsce także w Bydgoszczy (15-21 maja). 

Wywiad ukazał się na portalu Kulturaonline w maju 2017 roku.

22. MDAG – wystartowała sprzedaż biletów w DCF-ie. Na co warto się wybrać?

24 kwietnia rozpoczęła się sprzedaż biletów na seanse w ramach 22. Millennium Docs Against Gravity, drugiego co do wielkości festiwalu filmów dokumentalnych w Europie. Między 9 a 18 maja w kinie DCF rozgości się program złożony z ponad 70 tytułów. W gąszczu filmowych propozycji pomaga odnaleźć się dyrektor i założyciel festiwalu – Artur Liebhart. Wybrał 10 filmów, które świetnie ilustrują różnorodność i bogactwo programowe MDAG.

"Pociągi", reż. Maciej J. Drygas

TOP 10 Artura Liebharta

„Nagłe przebłyski głębi istnienia” (A Sudden Glimpse to Deeper Things), reż. Mark Cousins

Skąd i kiedy przychodzi wena? Dlaczego warto wierzyć w swój talent? Czym naprawdę jest sztuka abstrakcyjna? Odpowiedzi na te pytania poszukuje Mark Cousins w swoim najnowszym filmie z narracją Tildy Swinton. Reżyser przygląda się życiu i twórczości szkockiej artystki Wilhelminy Barns-Graham.

„A w niej pragnienie” (A Want in Her), reż. Myrid Carten

Gdy są problemy w rodzinie, to ważne, aby mieć przy sobie kamerę i… odwagę. Wujek też się przyda, a najlepiej dwóch! „A w niej pragnienie” balansuje na granicy czarnego humoru i filmu społecznego w stylu Kena Loacha. Opowiada o niezwykłej relacji walczącej z alkoholizmem matki i jej córki. 

"Tylko na Ziemi", reż. Robin Petre

„Tylko na Ziemi” (Only on Earth), reż. Robin Petré

Tylko w Galicji dzikie konie ratują ludzi i naturę przed pożarami. Tyle, że jest ich coraz mniej. „Tylko na Ziemi” to piękna wizualnie podróża do Galicji w trakcie najgorętszego lata, gdy trudne do ugaszenia pożary trawią ten rejon przez wiele dni. Obserwujemy załamanie się delikatnej równowagi naturalnego środowiska oraz relacji pomiędzy naszym gatunkiem i innymi istotami. 

„One to One: John i Yoko” (One to One: John & Yoko), reż. Kevin Macdonald

Chyba w końcu polubiłem Johna Lennona. Czy to dzięki nagraniom jego rozmów telefonicznych autorstwa FBI? Przekonajcie się sami! Film skupia się na ważnym okresie przemian w życiu Lennona i Yoko Ono, gdy w latach 1971–1972 przez 18 miesięcy mieszkali w Nowym Jorku. Wykorzystano tu prywatne archiwa filmowe, zdjęciowe i muzyczne artystów oraz ich przyjaciół.

„Kwiat ośmiu gór” (A Flower of Mine), reż. Paolo Cognetti

Jak góry mogą nas uratować? Gdzie jest najwyżej położona w Alpach restauracja wegańska? Jak znaleźć swój kwiat? „Kwiat ośmiu gór” dokumentuje ludzi, którzy żyją z dala od zgiełku dolin, dookoła rozległej góry Monte Rosa, między Piemontem, doliną Aosty i Szwajcarią. To nie jest film o tym, jak ocalić góry, ale o tym, jak góry mogą ocalić nas. 

„Pociągi” (Trains), reż. Maciej  J. Drygas

Trainspotting level filozoficzny. Samo złoto – dla zuchwałych i kochających kino. „Pociągi” to artystyczna, refleksyjna podróż przez XX wiek, stworzona wyłącznie z archiwalnych materiałów filmowych. Bez słów, pełen piękna i goryczy obraz, w którym zachwyt nad przemieszczaniem staje się przekleństwem, a łzy radości mieszają się z bólem rozpaczy. 

„Viktor”, reż. Olivier Sarbil

Dowiadujemy się, co słyszy niesłyszący samuraj z Charkowa, jakie robi zdjęcia i jak jego historia pomaga innym. Film jest szczególnym doświadczeniem audiowizualnym, pokazującym z perspektywy tytułowego bohatera, pochodzącego z Charkowa Viktora, rosyjską inwazję na Ukrainę. Reżyserem jest fotograf wojenny i operator uhonorowany dwukrotnie nagrodą Emmy®: Olivier Sarbil.

"Viktor", reż. Olivier Sarbil

 „Riefenstahl”, reż. Andres Veiel 

Myślicie, że coś wiecie o Leni? Ona dopiero po wojnie pokazała, co potrafi.... Riefenstahl była geniuszką kina w służbie nazistowskiej propagandy. Kontrowersyjna aktorka, a później reżyserka, pozostaje przedmiotem fascynacji i debaty na temat tego, czy jej talent można oddzielić od politycznych poglądów. Film przedstawia psychologiczny portret Leni, odsłaniający to, co reżyser nazywa „uwodzicielską naturą faszyzmu”

„Pod szczęśliwą gwiazdą” (Wishing On a Star), reż. Peter Kerekes

O wróżce z Neapolu, co w świat za szczęściem wysyłała. Peter Kerekes w najlepszej formie, w swoim austro-węgierskim stylu. Luciana, która osiadła z mężem niedaleko weneckiej laguny. Jej metoda pracy polega na wysyłaniu klientów, w dniu ich urodzin, do miejsc wskazanych przez układ gwiazd. W Bejrucie, Tajpei czy niedalekiej wsi mają przejść transformację, która doprowadzi ich do celu, czyli różnie definiowanego szczęścia. 

„Czarny łabędź” (The Black Swan), reż. Mads Brügger

Mads Brügger przechodzi samego siebie i zabija mit „czystej" Danii i Skandynawii. Amira Smajic – prawniczka z długim doświadczeniem w praniu brudnych pieniędzy – postanowiła stać się uczciwa. Rozpoczęła nagrywanie swoich spotkań z klientami, zarówno z gangsterskiego półświatka,  jak i duńskiej wyższej sfery. Produkcję porównuje się do „Rodziny Soprano”, a w sześciomilionowej Dani zobaczyło ją już 2,3 mln osób. 

Bilety można kupować online na mdag.pl oraz w kasach i na stronie internetowej Dolnośląskiego Centrum Filmowego.  

informacja prasowa

Grand Prix w Konkursie Głównym 15. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity

W tym roku podczas 15. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity odbędą się aż dwa nowe konkursy: Konkurs „Odcienie wolności”, organizowany wspólnie przez Discovery Polska, Filmotekę Narodową – Instytut Audiowizualny i Millennium Docs Against Gravity w 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości. 

Drugim jest Konkurs VRSAWA dedykowany filmom VR (virtual reality) – sekcji rozwijanej przez Festiwal i Bank Millennium, mecenasa Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity.

konferencja Festiwalu Millennium Docs Against Gravity

W Filmotece Narodowej – Instytucie Audiowizualnym odbyła się dziś konferencja prasowa odsłaniająca wybrane hity programu 15. edycji Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity, największego festiwalu filmów dokumentalnych w Polsce. Festiwal odbędzie się w tym roku w pięciu miastach Polski: Warszawie (Kinoteka, Luna i Iluzjon), Wrocławiu (Dolnośląskie Centrum Filmowe), Gdyni (Gdyńskie Centrum Filmowe), w Lublinie (Centrum Spotkania Kultur) i Bydgoszczy (Kino Orzeł).

15. Festiwal Filmowy Millennium Docs Against Gravity odbędzie się w dniach 11-20 maja w Warszawie i Wrocławiu, w Lublinie 14–21 maja, zaś w Gdyni 16-25 maja. Lokalna edycja festiwalu będzie miała miejsce także w Bydgoszczy, która odbędzie się 13–20 maja.

Już piętnasty raz zapraszamy w filmową podróż dookoła świata. Cel niezmiennie ten sam: głębsze zrozumienie tego, co się dzieje z naszym światem poprzez historie opowiedziane językiem filmu. Sprawdzenie, czy rozumiemy świat i czy świat rozumie nas. Zwiększająca się z roku na rok publiczność Millennium Docs Against Gravity świadczy o właściwym rozpoznaniu potrzeby i zaufaniu do naszego konceptu festiwalu filmowego – zaznacza Artur Liebhart, dyrektor festiwalu.

13 filmów powalczy o Nagrodę Banku Millennium - Grand Prix w Konkursie Głównym

O Nagrodę Banku Millennium powalczy 13 filmów. 

Jury w składzie: Jan Gassmann – reżyser filmowy, Anna Zamecka – reżyserka filmowa, Grzegorz Jarzyna – reżyser teatralny będzie wybierać pośród najnowszych, najciekawszych dzieł kina dokumentalnego. W Konkursie Głównym znalazł się m.in. nagrodzony na tegorocznym Festiwalu Filmowym Sundance „Genesis 2.0” („Genesis 2.0”) Christiana Freia i Maxima Arbugaeva – o łowcach kłów wymarłych mamutów na Nowej Syberii i eksperymentach genetycznych mających… przywrócić to zwierzę do życia. 

Genesis 2.0

Nominowany do Oscara® Christian Frei („Fotograf wojenny”) pyta, czy człowiek wkrótce przejmie kontrolę nad ewolucją. W najważniejszym konkursie Festiwalu pokazany zostanie „Bez przerwy” („The Long Season”) Leonarda Retela Helmricha o życiu syryjskich uchodźców w obozie dla pracowników sezonowych w Libanie. 

W „Pokoleniu pieniądza” („Generation Wealth”) Lauren Greenfield snuje niezwykłą wizualnie opowieść o naszej rosnącej obsesji wokół bogactwa. 

kadr filmu Pokolenie pieniądza 

W sekcji Nauki polityczne pokazane zostaną dwa filmy z Konkursu Głównego. W „Po drugiej stronie drzwi” („The Other Side of Everything”) Mila Turajlic,reżyserka filmu, i jej matka prowadzą pełne humoru rozmowy dotyczące historii swojego kraju – Serbii. To obraz politycznych i społecznych zmian – od komunizmu poprzez rządy Miloševića i odradzający się dziś nacjonalizm.

W nagrodzonym na tegorocznym Berlinale w kategorii Najlepszy Film Dokumentalny „Walc Waldheima” Ruth Beckermann wykorzystując archiwalne materiały filmowe, przedstawia skandal wokół nazistowskiej przeszłości byłego sekretarza ONZ Kurta Waldheima, który wybuchł podczas jego austriackiej kampanii prezydenckiej w 1986 roku.

kadr z filmu Walc Waldheima

Film „Jądra Tarzana” („Tarzan’s Testicles”) Alexandru Solomona opowiada o życiu w cieniu opuszczonego ośrodka badawczego, wybudowanego w latach 20. w Suchumi, stolicy Abchazji. A w „Można kochać ziemniaki” („Love is Potatoes”) holenderska reżyserka Aliona van der Horst odbywa podróż w przeszłość, do dzieciństwa swojej rosyjskiej matki i jej pięciu sióstr, które zmagały się ze strachem, głodem i wojną w stalinowskiej Rosji. Oba filmy znalazły się w jednej z nowych sekcji 15. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity - Peryferie imperium, w której zostanie zaprezentowanych więcej filmów obrazujących dzisiejszą rzeczywistość byłego ZSRR. Kolejny tytuł Konkursu Głównego to „Czyściciele internetu” („The Cleaners”). Reżyserzy filmu Hans Block i Moritz Riesewieck obalają mit o tym, że internet jest demokratycznym medium. I ukazują to, jak tysiące moderatorów treści na Filipinach dzień w dzień decyduje o tym, co pojawia się, a co nie w mediach społecznościowych. „Czyściciele internetu” to zarazem jeden z tytułów nowej sekcji 15. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity: Co dalej z tym światem?

kadr z filmu Pani Pang

Jak co roku Festiwal to także filmy, których reżyserzy skierowują oko kamery wyjątkowo blisko na jednostki, ukazując ich wyjątkowe historie. W sekcji Historie intymne znalazły się dwa filmy z Konkursu Głównego – „Jutro albo pojutrze” („Minding the Gap”) Bing Liu i „Pani Fang” („Mrs. Fang”, reż. Wang Bing). „Jutro albo pojutrze” to poruszający zapis procesu dorastania trzech młodych zaprzyjaźnionych ze sobą deskorolkarzy z Illinois. „Pani Fang”, zwycięzca Festiwalu Filmowego w Locarno, to przejmujący obraz żegnania się ze światem głównej bohaterki filmu. I choć śmierć była tematem wielu filmów, rzadko tak uporczywie i wytrwale patrzyła jej prosto w oczy.

15. Festiwal Filmowy Millennium Docs Against Gravity jak co roku jest okazją zobaczenia najnowszych, najciekawszych filmów polskich twórców. W Konkursie Głównym znalazły się film „Książę i dybuk” („The Prince and the Dybbuk”) Elwiry Niewiery i Piotra Rosołowskiego, który otrzymał nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji jako najlepszy film dokumentalny w sekcji Venice Classics. To filmowa podróż śladami Michała Waszyńskiego, autora wielu znanych przedwojennych filmów z Eugeniuszem Bodo, reżysera mistycznego „Dybuka” a także producenta hollywoodzkich hitów z Sofią Loren i Claudią Cardinale. W Konkursie Głównym zaprezentujemy także nagrodzony na Festiwalu IDFA film „Call me Tony” („Call me Tony”) Klaudiusza Chrostowskiego.

'Książę i dybuk'. Michał Waszyński z Jasonem Masonem i Sophią Loren

15. Festiwal Filmowy Millennium Docs Against Gravity to także zaproszenie do zgłębienia tajemnic fascynującego świata natury – wśród licznych filmów o tej tematyce widzowie zobaczą prezentowany w Konkursie Głównym „Stając się zwierzęciem” („Becoming Animal”) Peter Mettler i Emma Davie pokazujący ulotny stan, gdy ludzie i zwierzęta spotykają się w poczuciu jedności i braku agresji. Peter Mettler to zarazem jeden z reżyserów, których twórczości przyglądamy się bliżej podczas 15. edycji festiwalu – w programie także wyjątkowy performance tego twórcy: Yoshtoyoshto.

Dzięki wsparciu lokalnych władz, także wrocławska, gdyńska, lubelska i bydgoska edycja Millennium Docs Against Gravity Film Festival mają swoje konkursy w ramach festiwalu. Nagrodami są: Grand Prix Dolnego Śląska podczas edycji wrocławskiej (jury w składzie: Maciej Kurowicki – wokalista i autor piosenek, Jarosław Perduta – dyrektor Instytucji Kultury „Odra-Film”, Magdalena Piekarska – dziennikarka, oraz Arkadiusz Wojnarowski – producent, wykładowca) i Nagroda Prezydenta Miasta Gdyni (Marcin Borchardt - reżyser, filmoznawca i wykładowca, Katarzyna Smoła - animatorka i promotorka kultury oraz Anna Witkowska - artystka sztuk wizualnych i projektantka). W Warszawie, Wrocławiu i Gdyni odbędą się także konkursy o Nagrodę Czytelników „Co Jest Grane 24”.

W sekcji Mistrzowie przeglądy filmów Barbeta Schroedera i Madsa Brüggera

W sekcji Mistrzowie zaprezentowane zostaną filmy nominowanego do Oscara® Barbeta Schroedera. Jego najnowsze dzieło „Wielebny W.” („The Venerable W.”) portretuje mnicha z Birmy, znanego jako Wielebny Wirathu, który rozpowszechnia antymuzułmańską retorykę nienawiści. „Wielebny W.” jest ostatnią częścią filmowej trylogii zła – która w całości zostanie przedstawiona na festiwalu. Składają się na nią filmy: „Adwokat terroru” („Terror’s Advocate”, 2007), uhonorowany Nagrodą Cezara dla Najlepszego Filmu Dokumentalnego, i „Generał Idi Amin Dada: Autoportret” („General Idi Amin Dada: A Self-Portrait”, 1974), który przyniósł reżyserowi międzynarodowy rozgłos.

kadr z filmu Wielebny W

15. Festiwal Filmowy Millennium Docs Against Gravity to także szersze spojrzenie na filmy Madsa Brüggera, badającego granice prowokacji dziennikarskiej, wielkiego demaskatora naszych czasów. Zobaczymy jego najnowszy film „Wielka europejska zagadka papierosów” („The Great European Cigarette Mystery”) i wcześniejsze, pokochane przez publiczność filmy „Ambasador” („The Ambassador”, 2011) i „Idioci w Korei” („Red Chapel”, 2009), uhonorowany Nagrodą Jury jako Najlepszy Zagraniczny Film Dokumentalny na Festiwalu Filmowym w Sundance.

Konkurs „Odcienie wolności” w 100-lecie odzyskania przez Polską niepodległości

Konkurs „Odcienie wolności” w 100-lecie odzyskania przez Polską niepodległości

Od początku roku Discovery Polska, Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny i Festiwal Filmowy Millennium Docs Against Gravity zachęcają twórców do pokazania, czym jest dla nich wolność. Inspiracją dla tematu jest przypadające na 2018 rok stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości.

W ramach konkursu profesjonaliści i amatorzy mogą nadsyłać krótkometrażowe filmy dokumentalne o tym, co oznacza dla nich wolność. Minimalna długość zgłaszanych produkcji to 1 minuta, a maksymalna – 30 minut. Zgłoszenia są przyjmowane do 31 marca na stronie internetowej www.odcieniewolnosci.pl. Szczegóły i regulamin konkursu również będą dostępne pod tym adresem.

Bank Millennium – mecenas festiwalu zaprasza na pokaz kina VR

W ubiegłym roku w ramach Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity po raz pierwszy na taką skalę na festiwalu filmowym w Polsce odbyły się projekcje filmów dokumentalnych w technologii VR. W tym roku Festiwal ma dla widzów dodatkową atrakcję związaną z kinem VR – uruchomiony zostaje nowy konkurs VRSAWA, w którym o nagrodę powalczą filmy zrealizowane w technologii virtual reality.

Bank Millennium jest jednym z najbardziej in­nowacyjnych banków w Polsce. Nowe technolo­gie to filar naszej działalności. Dlatego cieszy­my się, że sekcja filmów w technice VR rozwija się i staje się integralną częścią festiwalu. Bank Millennium, jak kino VR, podchodzi do wyzwań zmieniającej się rzeczywistości 360°. Widzimy jak świat wokół nas się zmienia i rozumiemy, że tej ewolucji nie da się powstrzymać, dlatego chcemy ją mądrze wspierać poprzez inwestowa­nie w innowacje na potrzeby sztuki i kultury – mówi Iwona Jarzębska, dyrektor Departamentu Public Relations Banku Millennium.

Akademia Dokumentalna: Debaty i spotkania z wyjątkowymi gośćmi

Podczas 15. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity odbędzie się także szereg spotkań zarówno z reżyserami i bohaterami filmów, jak i ze specjalistami, którzy poszerzą wiedzę przekazywaną w filmach. Podczas festiwalu odbędą się debaty organizowane z największymi organizacjami pozarządowymi (m.in. Amnesty International, WWF Polska, Towarzystwem Inicjatyw Twórczych „ę”), Uniwersytetem SWPS, Festiwalem Warszawa w Budowie i partnerami medialnymi, jak VICE Polska, magazyn „Sens”, Dziecisawazne.pl, Filmoterapia.pl.

Na spotkania z publicznością przyjadą znakomici goście, m.in. Peter Mettler (reż. filmu „Stając się zwierzęciem”, autor performance’u Yoshtoyoshto), nominowany do Oscara® Christian Frei (reż. filmu „Genesis 2.0”), Sophie Fiennes (reż. „Grace Jones”), Eva Mulvad, reżyserka filmu„Współczesny mężczyzna” („Modern Man”), Katarzyna Kozyra, której najnowszy film „Szukając Jezusa” zostanie pokazany na Festiwalu, Elwira Niewiera i Piotr Rosołowski (autorzy filmu „Książę i dybuk”).

Festiwal to także wyjątkowe koncerty

The Tiger Lilles

Na scenie muzycznej, ściśle powiązanej z prezentowanymi filmami, wystąpią m.in. The Tiger Lillies, znani są z wyjątkowych występów na żywo. Na 15. Millennium Docs Against Gravity The Tiger Lillies zagrają 10 maja na otwarcie festiwalu. Ich muzyka stanowi ścieżkę dźwiękową filmu – „Film o niczym” („In Praise of Nothing”). W muzycznym programie Festiwalu znalazł się wyjątkowy projekt Yoshtoyoshto Petera Mettlera (reż. filmu „Stając się zwierzęciem”). Magnetyzujące show złożone z obrazu miksowanego na żywo, muzyki i historii opowiadanej ze sceny - tzw. live documentary – odbędzie się 11 maja.

Także 11 maja z okazji 100-lecia praw wyborczych kobiet, Festiwal Filmowy Millennium Docs Against Gravity wraz z Placem Defiladorganizuje wydarzenie podczas którego Plac zmieni się na ten czas w Plac Kobiet. Punktem kulminacyjnym wieczoru będzie koncert Pauliny Przybysz zgościnnym występem Katarzyny Nosowskiej.

W ramach muzycznej odsłony Festiwalu także projekt „Tutaj“ - film operatora Kamila Gubały, muzyków Piotra Bukowskiego (Xenony, Hokei) iJakuba Ziołka – laureata Paszportu Polityki 2015, z gościnnym udziałem mieszkającego na co dzień w Beskidzie Niskim pisarza, Andrzeja Stasiuka. W warszawskim Iluzjonie warstwę filmową, muzyczną i literacką zaprezentują na żywo.

15. Festiwal Filmowy Millennium Docs Against Gravity odbędzie się w dniach 11-20 maja w Warszawie i Wrocławiu, w Lublinie 14–21 maja, zaś w Gdyni 16-25 maja. Lokalna edycja festiwalu będzie miała miejsce także w Bydgoszczy, która odbędzie się 13–20 maja.

Więcej szczegółów na www.docsag.pl

informacja prasowa organizatorów festiwalu