80. rocznica urodzin Krzysztofa Kieślowskiego

Był jednym z najwybitniejszych i najbardziej inspirujących, ale i oglądanych na świecie polskich reżyserów filmowych. Z okazji 80. rocznicy urodzin Krzysztofa Kieślowskiego Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny zaprasza na wieczór specjalny poświęcony temu twórcy. Wydarzenie odbędzie się w niedzielę 27 czerwca i będzie miało charakter stacjonarny oraz online!

Program obchodów rozpocznie pełen błyskotliwych refleksji i anegdot portret dokumentalny "Krzysztof Kieślowski: I'm so-so…" nakreślony przez współpracowników i przyjaciół reżysera. Oprócz Kieślowskiego-artysty widzowie będą mieli okazję poznać bliżej Kieślowskiego-człowieka: łagodnego, inteligentnego i – na szczęście – upartego.

Po seansie odbędzie się dyskusja: Kieślowski – kiedyś i dziś. Jak spojrzeć na kino Krzysztofa Kieślowskiego po latach? Gośćmi panelu będą: Krzysztof Zanussi (reżyser, scenarzysta i producent filmowy), Feliks Falk (reżyser filmowy, scenarzysta, dramatopisarz) i Katarzyna Surmiak-Domańska (dziennikarka, reportażystka, autorka książki Kieślowski. Zbliżenie). Spotkanie poprowadzi Mikołaj Mirowski (historyk, publicysta).

Wieczór zakończy pokaz plenerowy zrekonstruowanego cyfrowo filmu Przypadek z 1981 roku w wersji pełnej, nieocenzurowanej!

Program stacjonarny wydarzenia:

godz. 18.30 | pokaz dokumentu Krzysztof Kieślowski: I'm so-so… z 1995 roku w reżyserii Krzysztofa Wierzbickiego. Sala Ziemia Obiecana.

Ekipa filmowa Krzysztofa Kieślowskiego: jego asystent Krzysztof Wierzbicki wraz z operatorem Jackiem Petryckim i dźwiękowcem Michałem Żarneckim tworzą film, w którym tym razem to słynny reżyser jest głównym bohaterem. Wywiad-rzeka z artystą przeplatany jest cytatami filmowymi i muzyką Zbigniewa Preisnera ze słynnego Dekalogu. Powstaje w ten sposób opowieść pełna ciepła, zaskoczeń i refleksji, w której oprócz Kieślowskiego-artysty poznajemy także bliżej Kieślowskiego-człowieka: łagodnego, inteligentnego i – na szczęście – upartego. W końcu do szkoły filmowej dostał się dopiero... za trzecim razem. Dokument powstał rok przed śmiercią reżysera. 

godz. 19.30 | dyskusja Kieślowski – kiedyś i dziś. Goście: Krzysztof Zanussi, Feliks Falk, Katarzyna Surmiak-Domańska. Prowadzenie: Mikołaj Mirowski. Sala Ziemia Obiecana. Transmisja na stronie www.ninateka.pl.

Jak spojrzeć na kino Krzysztofa Kieślowskiego po latach? Czy jego filmy mimo upływu czasu wciąż opowiadają widzom coś nowego? Jak wygląda recepcja obrazów Kieślowskiego z perspektywy obecnych problemów Polski, a także zglobalizowanego świata? Czy powinniśmy znaleźć nowy sposób odczytania jego dzieł?

Naszymi gośćmi będą: Krzysztof Zanussi (reżyser, scenarzysta i producent filmowy), Feliks Falk (reżyser filmowy, scenarzysta, dramatopisarz) i Katarzyna Surmiak-Domańska (dziennikarka, reportażystka, autorka książki Kieślowski. Zbliżenie). Spotkanie poprowadzi Mikołaj Mirowski (historyk, publicysta).

godz. 21:30 | plenerowa projekcja zrekonstruowanego cyfrowo filmu Krzysztofa Kieślowskiego Przypadek z 1981 roku w wersji nieocenzurowanej. Pokaz na dziedzińcu FINA Wałbrzyska 3/5.

Film przedstawia trzy alternatywne życiorysy młodego chłopaka zależne od tytułowego przypadku, jakim jest próba dogonienia odjeżdżającego pociągu. W wersji pierwszej Witek poznaje starego komunistę, skazanego niegdyś za odchylenie prawicowe, dzięki któremu otrzymuje pracę w organizacji młodzieżowej. Po dramatycznych wydarzeniach ma wyjechać z grupą peerelowskich aktywistów do Francji. Jest jednak lato 1980 roku. Wersja druga - spóźniony Witek zamierza wskoczyć do uciekającego pociągu. Zatrzymany przez policję wdaje się w bójkę z funkcjonariuszami, za co trafia do więzienia. Angażuje się w działalność opozycyjną i antykomunistyczną. W trzeciej wersji Witek spóźnia się na pociąg. Na dworcu spotyka swoją dawną znajomą. Pobierają się. Witek kończy studia medyczne, zajmuje się pracą naukową. Otrzymuje ofertę wyjazdu do Libii.

Ten niezwykły film o roli przypadku w życiu człowieka przeleżał na półkach sześć lat. Sens Przypadku, jego wymiar filozoficzny z biegiem lat nabierają innego, uniwersalnego znaczenia. W ramach pokazu plenerowego na dziedzińcu FINA Wałbrzyska 3/5 odbędzie się pokaz jego dłuższej, nieocenzurowanej wersji po rekonstrukcji cyfrowej.

Program towarzyszący online:

Ninateka

W rocznicę urodzin reżysera w Ninatece zagości Kieślowski mniej znany – autor dokumentów, krótkich metraży, ale także współpracownik, przyjaciel i po prostu widz. Oprócz trzech filmów: Tramwaju, Z punktu widzenia nocnego portiera oraz Siedmiu kobiet w różnym wieku pokażemy szereg rozmów ze współpracownikami, miłośnikami i znawcami twórczości artysty, a 27 czerwca od 19:30 będziemy transmitować na żywo dyskusję Kieślowski – kiedyś i dziś w której udział wezmą m.in. Krzysztof Zanussi i Feliks Falk. 

Mapa Dekalogu 

To wirtualny spacerownik po Warszawie z filmowego cyklu Krzysztofa Kieślowskiego. Opisom poszczególnych lokacji towarzyszą fragmenty scenariusza oraz samych filmów, a także współczesne fotografie autorstwa Piotra Jaxy. Strona dostępna w języku polskim i angielskim. 25 czerwca wystartują nowe wersje językowe: francuska, niemiecka oraz hiszpańska.

informacja prasowa

Laureaci Nagród Stowarzyszenia Filmowców Polskich 2019

Teresa Gruber, Maria Oleksiewicz, Feliks Falk, Piotr Kamler, Janusz Majewski, Wacław Pilkowski i Andrzej Ramlau to laureaci trzynastej edycji Nagród Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Te specjalne wyróżnienia przyznawane są przez Zarząd Stowarzyszenia filmowcom, których praca przyczyniła się w wyjątkowy sposób do rozwoju polskiej kinematografii.

Laureaci Nagród SFP  Feliks Falk, Janusz Majewski, Andrzej Ramlau, Piotr Kamler, Wacław Pilkowski, Maria Oleksiewicz, Teresa Gruber, fot. Borys Skrzyński SFP

- W przyszłym roku będziemy się starali nadal rozwijać rynek filmowy w Polsce. Z pewnością kontynuowany będzie program zachęt do produkcji audiowizualnej. Zamierzamy również walczyć z niedofinansowaniem Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Planujemy istotne inwestycje dotyczące budowy hal produkcyjnych. Spore nadzieje pokładamy także w funkcjonowaniu nowej instytucji kultury jaką jest Europejskie Centrum Filmowe Camerimage w Toruniu - powiedział Piotr Gliński, wiceprezes Rady Ministrów, minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, składając filmowcom świąteczno-noworoczne życzenia.

Nagrody Stowarzyszenia Filmowców Polskich przyznawane są od 2007 roku. Ich powstaniu towarzyszyła obowiązująca do dziś idea, by statuetki trafiały w ręce nie tylko tych przedstawicieli filmowych zawodów, którzy stoją na pierwszej linii – reżyserów, operatorów – ale także tych, którzy pozostając nieco w cieniu, mają ogromny wpływ na ostateczny kształt dzieła filmowego - dźwiękowców, montażystów czy scenografów. Nagrody Stowarzyszenia Filmowców Polskich przyznawane są za całokształt dokonań artystycznych. Ludzie, którzy ją otrzymali, kształtowali oblicze polskiego filmu.

Jacek Bromski – prezes SFP, Radosław Śmigulski – dyrektor PISF, Piotr Gliński - wiceprezes Rady Ministrów, minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, fot. Borys Skrzyński/SFP

Pośród blisko 90 dotychczasowych laureatów Nagród Stowarzyszenia Filmowców Polskich znajdują się: Agnieszka Bojanowska, Witold Giersz, Zygmunt Adamski, Stanisław Jędryka, Tadeusz Chmielewski, Halina Paszkowska, Tadeusz Konwicki, Jerzy Kucia, Lidia Zonn, Jerzy Płażewski, Wiesław Zdort, Andrzej Wajda, Barbara Pec-Ślesicka, Wojciech Marczewski, Józef Hen, Marcel Łoziński, Franciszek Pieczka i Henryk Bielski.



W 2019 roku statuetki Nagród SFP za wybitne osiągnięcia artystyczne i wkład w rozwój polskiej kinematografii otrzymali:



·         Teresa Gruber - scenograf, dekorator wnętrz

·         Maria Oleksiewicz - krytyczka filmowa

·         Feliks Falk - reżyser, scenarzysta, pedagog

·         Piotr Kamler - reżyser filmów animowanych

·         Janusz Majewski - reżyser, scenarzysta, pedagog

·         Wacław Pilkowski - realizator-reżyser dźwięku

·         Andrzej Ramlau - autor zdjęć filmowych, pedagog



Gala Nagród Stowarzyszenia Filmowców Polskich odbyła się 17 grudnia 2019 roku w Hotelu Hilton w Warszawie. Jej organizacja została współfinansowana przez Polski Instytut Sztuki Filmowej. Laureaci otrzymali statuetki zaprojektowane przez Dorotę Dziekiewicz – Pilich.

informacja prasowa

„Komornik”, czyli przypowieść o nawróconym grzeszniku /recenzja filmu/

„Komornik” w reżyserii Feliksa Falka  jest w gruncie rzeczy przypowieścią o nawróconym grzeszniku, służącą ocenie moralnej kondycji Polaków.

plakat filmu

Nagrodzony Złotymi Lwami film autora  „Wodzireja”  i „Bohatera roku” wpisuje się w nurt kina, które przedmiotem swych obserwacji czyni zjawiska społeczne i  dotyka zagadnień moralnych, a które przed laty nazwano „kinem moralnego niepokoju”.   Po wielu latach nieobecności  Falk  powraca triumfalnie  do tych samych „przeklętych (polskich) problemów”, ale zarazem jego film ma walor przypowieści.

Grzegorz Wojdon (Jasiek) i Andrzej Chyra (Lucjan Boehme)

   Znakomicie opowiedziana historia. Począwszy od ekspozycji, w której poznajemy bohatera – 30-latka, który robi karierę „po trupach” oraz realia prowincjonalnego miasta „po transformacji” (w tej roli świetnie sfotografowany Wałbrzych),  poprzez punkt kulminacyjny (samobójcza śmierć skrzywdzonego przez niego człowieka) i zwrot w akcji (nawrócenie bohatera). Miałaby cechy tragiczne, gdyby nie ironiczny, groteskowy  język opowieści. Jemu też zawdzięczamy oczyszczający śmiech, choć nie ma tu nic do śmiechu.

   Film rozpoczyna błyskotliwa czołówka: na masce samochodu bohatera odbijają się stare, poniemieckie kamienice – łatwy łup dla młodego, robiącego karierę prawnika. Tytułowy komornik, Lucjan Bohme, ogląda ów zbiedniały świat z punktu widzenia zdobywcy: „Co można jeszcze zająć?” 

   Widzimy go kilkakrotnie, kiedy wykonuje swój proceder, zajmując aparaturę w zadłużonym szpitalu, instrumenty muzyczne – jedyną pozostałość z majątku kopalnianej orkiestry... Traktuje to jako misję, a czasem jako grę, która podnosi mu adrenalinę, udowadniając jednocześnie wszem i wobec, że w swoim fachu jest najlepszy. Nie ma przy tym najmniejszego znaczenia, czy ma on do czynienia z biznesmenem – krętaczem, czy z biedną rodziną albo umierającym na łóżku szpitalnym człowiekiem. Jego czyny nie podlegają moralnej ocenie – do czasu, kiedy doświadczy, że istnieje związek między pozornie obojętnymi „czynnościami urzędnika państwowego” a ludzkim życiem.

Andrzej Chyra w roli tytułowej

   Zanim to jednak nastąpi, reżyser zaczyna w pewnym momencie uciekać od jednoznacznego portretu swego bohatera. Okazuje się bowiem, że jest on na swój sposób pryncypialny i cecha ta nie budzi bynajmniej entuzjazmu w tzw. środowisku. Akcenty zaczynają się przesuwać i widz, wprowadzony w to środowisko, nolens volens, przedstawicieli prawa, dostrzega jak dalece jest ono cyniczne i skorumpowane. Na ich tle na bohater to niewinne dziecię, zranione niegdyś przez  własnego ojca.

kadr z filmu Komornik

   Punkt kulminacyjny filmu – samobójstwo młodego, dobrze zapowiadającego się sportowca – rozpoczyna drogę ekspiacji tytułowego komornika. Jak ewangeliczny celnik, postanawia się on nawrócić i naprawić wyrządzone krzywdy. I cóż się wówczas okazuje? Otóż nikt ze skrzywdzonych przez niego ludzi nie  stanie w jego obronie, gdy zostaje on podstępnie oskarżony. Wszyscy bowiem są jakoś „umaczani”: i starsza pani, która odzyskała zegar (przedmiot „wyszabrowany” od Niemców, a nie rodzinna pamiątka), i członkowie górniczej orkiestry... Jak w przypowieści, jest tylko jeden sprawiedliwy: dawna dziewczyna bohatera, ale i tak nie ma to większego znaczenia dla tzw. układu, a tylko dla samego bohatera.

Andrzej Chyra w filmie Komornik

   Tak oto nawrócony grzesznik uświadamia nam, jak nieostre  są granice między uczciwością a kombinatorstwem i że wszyscy jakoś w tym tkwią, choćby milcząc i nie sprzeciwiając się złu. 

Film niesie też sugestię, że korzeni tej sytuacji należy upatrywać w polskiej historii i nie przypadkiem akcja rozgrywa się na tzw. ziemiach odzyskanych, w podupadłym po likwidacji kopalń Wałbrzychu.

   Przypowieść o grzeszniku jest w gruncie rzeczy pretekstem  do oceny kondycji moralnej Polaków A.D. 2005. Konsekwentnie   już to uczynił Feliks Falk w swoich ważnych poprzednich filmach, zwłaszcza w „Wodzireju” (1997 r.) czy „Bohaterze roku” (1986 r.).

Tym razem znowu stawia ważne pytania. Czy pragniemy moralnej przemiany? I czy nie stanowimy cząstki tego chorego układu?

trailer filmu "Komornik"

ocena: 8/10 

 Recenzja ukazała się pierwotnie w "Nowym Życiu" nr 12/2005

Znamy program 45. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych

Trzy konkursy, pozakonkursowe sekcje filmowe oraz wydarzenia towarzyszące, w tym konferencje prasowe, debaty, warsztaty i koncerty – publikujemy pełny program 45. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, który w całości odbędzie się on-line. 

Na platformie VOD FPFF znajdzie się część filmów zakwalifikowanych do konkursów, co wynika z obostrzeń licencyjnych, narzuconych przez dystrybutorów organizatorom Festiwalu. Dostęp do wybranych tytułów będzie ograniczony wyłącznie do grona akredytowanych dziennikarzy.

Niektóre wydarzenia towarzyszące, adresowane do przedstawicieli branży, będą wymagały wcześniejszej rejestracji uczestników. Duża część zaplanowanych wydarzeń – spotkań, konferencji, koncertów – będzie dostępna on-line dla wszystkich zainteresowanych, nie tylko dla posiadaczy akredytacji. Oto szczegóły. 

Konkurs Główny

Filmy dostępne na VOD FPFF dla osób akredytowanych (branża i dziennikarze):

„Mistrz”, reż. Maciej Barczewski

„Zabij to i wyjedź z tego miasta”, reż. Mariusz Wilczyński

„Zieja”, reż. Robert Gliński

Filmy dostępne na VOD FPFF tylko dla akredytowanych dziennikarzy:

„25 lat niewinności”, reż. Jan Holoubek

„Amatorzy”, reż. Iwona Siekierzyńska

„Jak najdalej stąd”, reż. Piotr Domalewski

„Tarapaty 2”, reż. Marta Karwowska

Ponadto dwa filmy z Konkursu Głównego są dostępne na platformach streamingowych:

„Jak zostałem gangsterem. Historia prawdziwa”, reż. Maciej Kawulski (Netflix i inne platformy)

„Sala samobójców. Hejter”, reż. Jan Komasa (Player i inne platformy)

Konkurs Filmów Mikrobudżetowych

Filmy dostępne na VOD FPFF dla osób akredytowanych (branża i dziennikarze): 

„Biały Potok”, reż. Michał Grzybowski

„Bóg Internetów”, reż. Joanna Satanowska

„Każdy ma swoje lato”, reż. Tomasz Jurkiewicz

„Pewnego razu w ogródkach działkowych”, reż. Rafał Bryll

Filmy dostępne na VOD FPFF tylko dla ograniczonej grupy akredytowanych dziennikarzy:

„Ćmy”, reż. Piotr Stasik

„Ostatni Komers”, reż. Dawid Nickel

Konkurs Filmów Krótkometrażowych

Na VOD FPFF dostępny będzie komplet 27 filmów zakwalifikowanych do konkursu, podzielonych na sześć pełnometrażowych bloków filmowych.

Pełną listę filmów z trzech konkursów 45. FPFF można znaleźć na stronie Festiwalu TUTAJ.

Filmowe sekcje pozakonkursowe

Jak co roku, dopełnieniem filmowego programu Festiwalu są sekcje pozakonkursowe. Wszystkie filmy z tych sekcji będą dostępne na VOD FPFF dla posiadaczy akredytacji.

Festiwal zaprezentuje wybrane filmy tegorocznych Laureatów Platynowych Lwów, nagrody za całokształt twórczości. Będą to filmy:

„Kobieta z prowincji” i krótkometrażowe „Wypracowanie”, reż. Andrzej Barański

„Komornik”, reż. Feliks Falk

Dostępne on-line będą również masterclassy 

z reżyserami, Andrzejem Barańskim i Feliksem Falkiem.

Czysta Klasyka, czyli prezentacja odnowionych cyfrowo wybitnych dzieł polskiej kinematografii, w tym roku obejmuje cztery filmy, a każdemu z nich będą towarzyszyć spotkania z twórcami:

„Krzyżacy”, reż. Aleksander Ford

„Ostatni etap”, reż. Wanda Jakubowska

„Personel”, reż. Krzysztof Kieślowski

„Test pilota Pirx’a”, reż. Marek Piestrak

Polonica, najstarsza obok Konkursu Głównego, filmowa sekcja Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, poświęcona jest międzynarodowym produkcjom filmowym powstałym ze znaczącym udziałem polskich twórców i producentów. W tym roku znalazły się w niej trzy filmy:

„Aida”, reż. Jasmila Zbanic

„Niepamięć”, reż. Christos Nikou

„Sole”, reż. Carlo Sironi

Seansom będą towarzyszyć spotkania z polskimi twórcami.

Gdynia Dzieciom. Kino Młodzieżowe to miniprzegląd filmowy towarzyszący cyklowi spotkań branżowych, które odbędą się w ramach Gdynia Industry pod wspólnym hasłem „Zbliżenie na… kino młodzieżowe”. Przegląd zakończy wykład historycznofilmowy nt. zmian w polskim kinie młodzieżowym i jego renesansie w ostatnich latach. Obejmuje on cztery filmy:

„Szatan z siódmej klasy”, reż. Maria Kaniewska

„Akademia Pana Kleksa”, część pierwsza i druga, reż. Krzysztof Gradowski

„Za niebieskimi drzwiami”, reż. Mariusz Palej

Filmy z Gdyni, czyli wybrane filmy, które poprzez swoich twórców bądź bohaterów, są związane z miastem gospodarzem FPFF, to w tym roku dwa tytuły:

„Andrzej Cybulski. Bilety do szczęścia”, reż. Andrzej Mańkowski

„Wspomnienie o Maćku Kosycarzu”, reż. Aleksandra Gnys, Mateusz Gnys, Łukasz Nurkowski, Ewa Walas

Festiwal otworzy pokaz filmu Przewodniczącego Jury Konkursu Głównego. Skład wszystkich trzech zespołów jurorskich zostanie ogłoszony podczas konferencji prasowej poprzedzającej 45. FPFF.

Wydarzenia towarzyszące

Wydarzenia dostępne on-line dla wszystkich zainteresowanych, bez konieczności posiadania akredytacji festiwalowej:

KONFERENCJE PRASOWE I SPOTKANIA z twórcami wszystkich filmów z trzech konkursów.

SPOTKANIA Z TWÓRCAMI I KRYTYKAMI po projekcjach filmowych z sekcji pozakonkursowych.

UROCZYSTE OTWARCIE, MŁODA GALA, GALA ZAMKNIĘCIA FESTIWALU. Ta ostatnia będzie programem telewizyjnym emitowanym również na antenie ogólnopolskiej TVP.

DEBATA O POLSKIM FILMIE. Dyskusja wieńcząca tegoroczną edycję Festiwalu, z udziałem jurorów, krytyków filmowych oraz przedstawicieli instytucji kultury. Próba zdiagnozowania kondycji polskiego kina i kierunków jego rozwoju w najbliższej przyszłości.

ZBLIŻENIE NA… KINO MŁODZIEŻOWE. Organizowana we współpracy ze Stowarzyszeniem Nowe Horyzonty i Festiwalem Kino Dzieci seria webinarów, które mają odpowiedzieć na pytania – Jakie kino dla dzieci i młodzieży chce oglądać młoda publiczność? Jak zrobić dobry film młodzieżowy, który dostanie się na festiwale? Jak dystrybuować film młodzieżowy w dobie pandemii? – a także wykład o prawach autorskich w Internecie, skierowany do uczniów szkół podstawowych i liceum.

PANEL: ZRÓWNOWAŻONA PRODUKCJA FILMOWA W POLSCE. Dyskusja na temat ekologicznej strony kinematografii, z udziałem reprezentantów twórców i producentów oraz regionalnych funduszy filmowych.

PIEKIEŁKO W TWOIM DOMU. Nie ma Festiwalu w Gdyni bez wizyty w klubie Piekiełko. W tym roku, podczas trzech wieczornych koncertów, muzyka popłynie prosto z Gdyni do domów wszystkich, którzy chcieliby poczuć klimat legendarnych podziemi Hotelu Mercure Gdynia Centrum.

FILMOTEKA SZKOLNA. Zajęcia organizowane przez Filmotekę Narodową – Instytut Audiowizualny, przeznaczone dla grup szkolnych. Wymagane zapisy.

Wydarzenia dostępne dla osób akredytowanych:

TWARZĄ W TWARZ. Spotkanie z Radosławem Śmigulskim, Dyrektorem Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

JEDEN NA JEDEN. Seria indywidualnych spotkań młodych filmowców i filmowczyń z doświadczonymi producentami i przedstawicielami branży filmowej. Wymagana wcześniejsza rejestracja.

SPOTKANIE PRZEDSTAWICIELI REGIONALNYCH FUNDUSZY FILMOWYCH. Dyskusja o tym, jak ważne jest inwestowanie w kulturę filmową zwłaszcza w dobie nadciągającego kryzysu ekonomicznego. Spotkanie zamknięte dla zaproszonych uczestników.

Akredytacje

Sprzedaż akredytacji na grudniowy 45. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych rozpoczyna się w poniedziałek, 23 listopada 2020 roku, o godzinie 10.00 na stronie system.festiwalgdynia.pl.

Liczba akredytacji na 45. FPFF jest mocno ograniczona i decydująca będzie kolejność zgłoszeń. Koszt akredytacji, obejmującej również pakiet akredytacyjny, wynosi 100,00 złotych.

Dostęp do projekcji on-line będą mieć akredytowani dziennikarze oraz przedstawiciele branży filmowej.

45. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych odbędzie się w terminie 8-12 grudnia 2020 roku. 

informacja prasowa

informacja prasowa

Złote Lwy dla „Zabij to i wyjedź z tego miasta”

Po raz pierwszy w historii Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni nagrodę dla najlepszego filmu otrzymała pełnometrażowa animacja. Laureatów Złotych i Srebrnych Lwów, a także nagród indywidualnych w Konkursie Głównym oraz zwycięzców Konkursu Filmów Mikrobudżetowych i Konkursu Filmów Krótkometrażowych ogłoszono podczas Gali Zakończenia 45. FPFF w sobotę, 12 grudnia 2020 roku.

Nagrody regulaminowe w Konkursie Głównym przyznało Jury 45. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w składzie:

Lech Majewski – Przewodniczący Jury

Grażyna Błęcka-Kolska

Marcin Lenarczyk

Ryszard Lenczewski

Dorota Masłowska

Jan P. Matuszyński

Cezary Pazura

Klaudia Śmieja-Rostworowska

Wielką Nagrodę „Złote Lwy” 45. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych dla najlepszego filmu „Zabij to i wyjedź z tego miasta” otrzymali reżyser Mariusz Wilczyński oraz producentki: Ewa Puszczyńska i Agnieszka Ścibior.

Nagrodę „Srebrne Lwy” 45. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych dla filmu „Sweat” otrzymali reżyser Magnus von Horn oraz producent Mariusz Włodarski.

Nagrodę „Złoty Pazur” 45. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w kategorii „Inne Spojrzenie” dla filmu „Magnezja”, otrzymali reżyser Maciej Bochniak oraz producenci: Leszek Bodzak i Aneta Hickinbotham.

Nagrody indywidualne otrzymali:

Magnus von Horn za reżyserię filmu „Sweat”

Piotr Domalewski za scenariusz do filmu „Jak najdalej stąd”

Jan Holoubek za debiut reżyserski za film „25 lat niewinności”

Michał Dymek za zdjęcia do filmu „Sweat”

Hania Rani za muzykę do filmu „Jak najdalej stąd”

Marek Warszewski za scenografię do filmu „Magnezja”

Franciszek Kozłowski za dźwięk w filmie „Zabij to i wyjedź z tego miasta”

Agnieszka Glińska za montaż filmu „Sweat”

Waldemar Pokromski i Agnieszka Hodowana za charakteryzację do filmu „Magnezja”

Dorota Roqueplo za kostiumy do filmu „Magnezja”

Aleksandra Konieczna za drugoplanową rolę kobiecą w filmie „Sweat”

Tomasz Włosok za drugoplanową rolę męską w filmie „Jak zostałem gangsterem. Historia prawdziwa”

Magdalena Koleśnik za główną rolę kobiecą w filmie „Sweat”

Piotr Trojan za główną rolę męską w filmie „25 lat niewinności”

Zofia Stafiej za debiut aktorski w filmie „Jak najdalej stąd”

Podczas gali zakończenia 45. FPFF ogłoszono również zwycięzców dwóch pozostałych konkursów filmowych.

Nagrodę za najlepszy film w Konkursie Filmów Mikrobudżetowych otrzymał reżyser Dawid Nickel za film „Ostatni Komers”.

Nagrodę im. Lucjana Bokińca dla Najlepszego Filmu w Konkursie Filmów Krótkometrażowych otrzymała reżyserka Olga Bołądź za film „Alicja i żabka”.

„Platynowe Lwy”, nagrody za całokształt twórczości ufundowane przez Stowarzyszenie Filmowców Polskich, odebrali reżyserzy Andrzej Barański i Feliks Falk.

45. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych odbywał się on-line w dniach 8-12 grudnia 2020 roku w Gdyni.

Organizatorzy Festiwalu: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Polski Instytut Sztuki Filmowej, Stowarzyszenie Filmowców Polskich, Prezydent Miasta Gdyni, Marszałek Województwa Pomorskiego

Współorganizatorzy: Telewizja Polska, Instytut Adama Mickiewicza, Narodowe Centrum Kultury

Partnerzy Główni: Mercedes-Benz BMG Goworowski, Dr Irena Eris

Partnerzy: KINO POLSKA, PKP Intercity

Ogólnopolscy Patroni Medialni: Telewizja Polska, Radiowa Jedynka, Trójka - Program Trzeci Polskiego Radia, Rzeczpospolita, Miesięcznik Kino, Filmweb, Onet, ELLE, Gala, Super Express

Lokalni Patroni Medialni: Telewizja Gdańsk, Radio Gdańska, Dziennik Bałtycki, Trojmiasto.pl

informacja prasowa

Platynowe Lwy dla Agnieszki Holland

Nagrodę Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za całokształt twórczości otrzyma w tym roku Agnieszka Holland. Reżyserka i scenarzystka odbierze statuetkę Platynowych Lwów podczas finałowej gali 46. FPFF. Wcześniej aż trzykrotnie była laureatką Złotych Lwów za filmy: „Gorączka”, „W ciemności”, „Obywatel Jones”.

Agnieszka Holland, fot. Anna Bobrowska / KFP.
Zdjęcie wykonano podczas gali 44. FPFF

Platynowe Lwy corocznie przyznaje Komitet Organizacyjny Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, by uhonorować dorobek wybitnych postaci polskiego kina. Kandydaturę Agnieszki Holland jednogłośnie rekomendowały w tym roku Stowarzyszenie Filmowców Polskich oraz Rada Programowa Festiwalu, obradująca pod przewodnictwem Pawła Pawlikowskiego.

– Agnieszka Holland to bezsprzecznie jedna z najważniejszych postaci w historii polskiego kina. Zarazem osoba, które rozsadza swoją osobowością artystyczną jego ramy. Wykształcona w Pradze, z powodzeniem realizowała filmy w Polsce, Czechach, Francji, Niemczech i w USA. Jest prawdziwą obywatelką świata i jedną z najbardziej cenionych twórczyń współczesnego kina artystycznego. Od wielu lat poza działalnością artystyczną jest także aktywna społecznie, od niedawna przewodniczy także Europejskiej Akademii Filmowej, będąc tym samym jedną z najlepszych ambasadorek kraju i polskiej sztuki za granicą. Wręczanie Platynowych Lwów takiej osobie to z pewnością wielki dzień dla Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni – mówi Paweł Pawlikowski, przewodniczący Rady Programowej FPFF.

Platynowe Lwy otrzymali dotąd między innymi: Andrzej Wajda, Jerzy Antczak, Sylwester Chęciński, Tadeusz Chmielewski, Tadeusz Konwicki, Janusz Majewski, Roman Polański, Witold Sobociński, Jerzy Wójcik, Jerzy Gruza, Jerzy Skolimowski, Krzysztof Zanussi. W ubiegłym roku do tego grona dołączyli dwaj reżyserzy: Andrzej Barański i Feliks Falk.

W dorobku tegorocznej Laureatki jest ponad 40 filmów i seriali, zrealizowanych w Polsce, w licznych koprodukcjach międzynarodowych oraz w Stanach Zjednoczonych, nagradzanych na festiwalach oraz przez prestiżowe gremia filmowe.

Agnieszka Holland urodziła się 28 listopada 1948 roku w Warszawie. Jest absolwentką czeskiego FAMU, czyli Wydziału Filmowego i Telewizyjnego Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze, który ukończyła w 1971 roku. Po powrocie do Polski pracowała jako asystentka reżysera przy filmie Krzysztofa Zanussiego „Iluminacja” (1973). Związała się z powstałym w 1972 roku Zespołem Filmowym „X”, gdzie kierownikiem artystycznym został Andrzej Wajda.

Jako reżyserka zadebiutowała telewizyjnym krótkim metrażem „Wieczór u Abdona” (1975). Jej pełnometrażowym debiutem byli „Aktorzy prowincjonalni” (1978), film uznany za jeden ze najważniejszych tytułów polskiego kina moralnego niepokoju. Obraz otrzymał wiele nagród, między innymi Międzynarodowej Federacji Krytyków FIPRESCI na Festiwalu w Cannes. W tym samym czasie Agnieszka Holland napisała scenariusz do filmu Andrzeja Wajdy „Bez znieczulenia” (1978), uhonorowanego Złotymi Lwami na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, wówczas jeszcze odbywającym się w Gdańsku.

Trzy lata później reżyserka otrzymała pierwsze „własne” Złote Lwy za film „Gorączka” (1980). Obraz będący adaptacją powieści Andrzeja Struga „Dzieje jednego pocisku” polemizował z entuzjazmem ruchu solidarnościowego z sierpnia ’80. Nakręcony krótko potem dramat „Kobieta samotna” (1981), przedstawiający beznadzieję życia samotnej matki w Polsce, aż sześć lat czekał na oficjalną premierę, wstrzymywany i cenzurowany przez władzę. Na Festiwalu w Gdyni otrzymał w 1988 roku Nagrodę Specjalną Jury.

Wprowadzenie stanu wojennego w Polsce w 1981 roku zastało Agnieszkę Holland za granicą, gdzie podjęła decyzję o pozostaniu na emigracji. Żyjąc i pracując okresowo we Francji i Republice Federalnej Niemiec, współpracowała z Andrzejem Wajdą między innymi nad scenariuszami do „Dantona” (1982) i „Korczaka” (1990). Jej film „Gorzkie żniwa” (1985), w którym podjęła tematykę Holocaustu, był nominowany do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. W amerykańsko-francuskiej koprodukcji zrealizowała „Zabić księdza” (1988), dramat oparty na historii morderstwa księdza Jerzego Popiełuszki.

Prawdziwe losy Solomona Perela, Żyda uciekającego przed zagładą do niemieckiej armii, stały się inspiracją do filmu „Europa, Europa” (1990). Został on nagrodzony Złotym Globem dla najlepszego filmu obcojęzycznego. Agnieszka Holland otrzymała za niego ponownie nominację do Oscara, tym razem za scenariusz adaptowany.

Pierwszym w pełni francuskim filmem Agnieszki Holland, nakręconym na podstawie własnego scenariusza, był „Olivier, Olivier” (1991) – wnikliwe studium rodziny z prowincji, w której w niewyjaśniony sposób ginie jedno z dzieci. W Stanach Zjednoczonych reżyserka zrealizowała adaptację klasycznej powieści Frances Hodgson Burnett „Tajemniczy ogród” (1993). Wśród kolejnych amerykańskich produkcji znalazły się: film „Całkowite zaćmienie” (1995) o związku poetów Artura Rimbauda i Paula Verlaine’a, „Plac Waszyngtona” (1997), adaptacja powieści Henry’ego Jamesa, a następnie „Trzeci cud” (1999) na podstawie powieści Richarda Vetere’a, w którym reżyserka podjęła temat cudów w Kościele katolickim. Wśród kolejnych filmów niezwykle pracowitej polskiej filmowczyni zrealizowanych w tym okresie za granicą są „Julia wraca do domu” (2001) i „Kopia mistrza” (2006).

Do tematu Holocaustu, dwie dekady po filmie „Europa, Europa”, Agnieszka Holland powróciła dramatem wojennym „W ciemności” (2011). Ta filmowa adaptacja książki Krystyny Chiger „Dziewczynka w zielonym sweterku” przyniosła reżyserce drugie w karierze Złote Lwy na Festiwalu w Gdyni, a także kolejną nominację do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Premierę na Berlinale miał film Agnieszki Holland „Pokot” (2017) – określana jako eko thriller adaptacja powieści Olgo Tokarczuk „Prowadź swój pług przez kości umarłych”. Film otrzymał Srebrnego Niedźwiedzia w Berlinie, a w Gdyni między innymi nagrodę za najlepszą reżyserię.

44. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w 2019 roku przyniósł Agnieszce Holland trzecią statuetkę Złotych Lwów dla najlepszego polskiego filmu. Reżyserka otrzymała ją za „Obywatela Jonesa” (2019), opowieść o walijskim dziennikarzu, który jako pierwszy opisał wielki głód na Ukrainie. Już rok później reżyserka zaprezentowała swój kolejny film, będący efektem jej pracy w Czechach, czyli „Szarlatana” (2020). Tym razem zainspirowała się biografią Jana Mikolaszka, czeskiego zielarza i uzdrowiciela.

W Polsce w 2007 roku Agnieszka Holland nakręciła serial telewizyjny z nurtu political fiction „Ekipa”, we współpracy z siostrą Magdaleną Łazarkiewicz, córką Kasią Adamik oraz Borysem Lankoszem. Jej kolejną realizacją serialową zrealizowaną wspólnie z córką była koprodukcja polsko-czesko-słowacko-węgierska „Janosik. Prawdziwa historia” (2009). Spośród jej produkcji telewizyjnych warto wymienić miniserial HBO „Gorejący krzew” (2013). Opowiada ona historię Jana Polaka, czeskiego studenta, który dokonał aktu samospalenia w proteście przeciw agresji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację. W 2018 roku premierę miał pierwszy polski serial dla platformy Netflix, „1983”. Agnieszka Holland pracowała przy nim z Kasią Adamik, Olgą Chajdas i Agnieszką Smoczyńską. Agnieszka Holland reżyserowała także wybrane odcinki amerykańskich seriali: „Prawo ulicy”, „The Killing”, „House of Cards”.

Agnieszka Holland zajmowała się także reżyserią teatralną oraz tłumaczeniami z języka czeskiego. Przełożyła „Nieznośną lekkość bytu” Milana Kundery (polskie wydanie w 1985 roku). Artystka została odznaczona między innymi Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w pracy twórczej” (2001) oraz Złotym Medalem „Gloria Artis – Zasłużony Kulturze” (2008). Za „zasługi w szerzeniu dobrego imienia państwa czeskiego” otrzymała również Nagrodę „Gratias Agit”, przyznawaną przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Czech. Jest doktorem Honoris Causa Uniwersytetu Brandeis w Waltham (Massachusetts) oraz FAMU w Pradze.

W grudniu 2020 roku Agnieszka Holland została prezydentką Europejskiej Akademii Filmowej (EFA), przejmując tę funkcję od niemieckiego reżysera, scenarzysty i producenta, Wima Wendersa. Wcześniej od 2014 roku stała na czele Rady EFA. Reżyserka udziela się publicznie, będąc uważną obserwatorką współczesności i zaangażowaną komentatorką życia społeczno-politycznego.

Agnieszka Holland odbierze Platynowe Lwy, Nagrodę Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za całokształt twórczości, w sobotę 25 września 2021 roku, podczas uroczystej gali 46. FPFF w Gdyni.

informacja prasowa