Bobczyński jako Everyman /recenzja teatralna "Według Bobczyńskiego/

Agata Duda – Gracz opowiedziała „Rewizora” Mikołaja Gogola „Według Bobczyńskiego”, stąd tytuł spektaklu. Według Bobczyńskiego to znaczy z punktu widzenia szarego człowieczka – nikogo i Każdego. Podjęła próbę stworzenia  spektaklu będącego  uniwersalnym dyskursem na temat kondycji człowieka, siły relacji międzyludzkich – owego Gombrowiczowskiego „kościoła międzyludzkiego”, w którym rodzą się groźne ideologie, ale który jest także esencją teatru. Spektakl ma bowiem również warstwę autotematyczną. 

Według Bobczyńskiego, fot. WTW

Aktorzy wychodzą na scenę od strony widowni – są z tego samego świata, co my i w naszą stronę kierują swoje monologi, grają, bo to my ich „stwarzamy”.

Główny bohater, o rysach tak zwyczajnych, że nie do zapamiętania, Piotr Iwanowicz Bobczyński, rozpoczyna spektakl, prosząc o skierowanie na siebie światła i wygłaszając swoje najgłębsze pragnienie:

Proszę jak najpokorniej — jak pan pojedzie do Petersburga, niech pan raczy powiedzieć tam różnym możnowładcom, senatorom, admirałom, że, właśnie, wasza ekscelencjo, albo jaśnie oświecony książę, w tym a tym miasteczku mieszka Piotr Iwanowicz Bobczyński. Tak niech pan łaskawie powie: mieszka Piotr Iwanowicz Bobczyński.

Według Bobczyńskiego, fot. WTW

On pierwszy zawiadamia Horodniczego o przybyciu rewizora, a potem towarzyszy mu jak natrętna mucha, byle tylko znaleźć się w orbicie „władzy”. Na koniec umiera, gdy okazuje się, że rewizor nie był tym, za kogo go uważano. Najpierw jednak obserwujemy, jak wszyscy uczestnicy wydarzeń próbują coś ukryć i coś „ugrać”, jak spiskują ze sobą i przeciwko sobie, jak się wzajemnie oskarżają i wykluczają i wreszcie – jak nieustannie prowadzą o siebie grę. Oczywiście, nie tylko Bobczyński pragnie zaistnieć, marzy o tym właściwie każdy: Horodniczy (Krzysztof Kuliński) chciałby mieć jeszcze większą władzę, a nie – być tylko prowincjonalnym bossem. Jego żona Anna Andriejewna (Ewelina Paszke-Lowitzsch), konkuruje z córką (Katarzyna Z. Michalska) o zainteresowanie mężczyzn, zwłaszcza tego „ważnego”, podczas gdy jej mąż stara się wydać swoją pociechę za „ważną figurę”, aby w ten sposób przypieczętować gwarancję własnych interesów. Podobnie zabiegają o względy „ważnej osoby” pozostali, m.in. naczelnik poczty Iwan Kuźmicz Szpiekin (Michał Szwed) czy kurator instytucji filantropijnych Ziemlanika (Krzysztof Boczkowski).

Według Bobczyńskiego, fot. WTW

Reżyserka przyjęła koncepcję, w której rewizor się w istocie nie pojawia, lecz pozostaje w wyobrażeniach i marzeniach bohaterów. Jest niejako ich projekcją, podobnie jak osoby dramatu w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego. Kiedy więc kolejne postaci udają się do niego z „łapówką”, zrzucają z siebie maski, odkrywając, co najgłębiej ukryte, odsłaniając słabości i braki. Jesteśmy wówczas świadkami doprawdy popisowych etiud aktorskich. Sędzia – człowiek poważny i wiecznie poirytowany, skręca się ze śmiechu – śmiechem „zabija” swoje lęki, jak w „Trans-Atlantyku” Gombrowicza. Ziemlanika okazuje się homoseksualistą i człowiekiem – gumą, który odtąd może być „sobą”...

Według Bobczyńskiego, fot. WTW

Właściwie najmocniejszą stroną spektaklu są poszczególne etiudy – w tym głównego bohatera Bobczyńskiego (gościnnie Tomasz Schimscheiner), który wirtuozowsko rozgrywa scenę opowiadania o domniemanym rewizorze, z panem Piotrusiem (Dobczyńskim – Michał Dudziński) jako swoim echem albo kiedy bezskutecznie usiłuje znaleźć wyjście z domu Horodniczego lub gdy wciela się w postać rewizora i wraz z innymi kokietuje w towarzystwie Annę Andriejewną (której zabawne, przedrzeźniające echo stanowi służący Dzierżymorda (gościnnie Tomasz Wesołowski). Wszyscy się wdzięczą, defilują, romansują i gotowi są na wszystko. I do nas tak, do widzów, maszerują, defilują śpiewają, fałszują, od czego robi się „śmieszno i straszno”.

Przestrzeń sceniczna jest właściwie ograniczona do pudełka sceny, które co pewien czas to pogłębia się, to maleje. Ponadto tworzy ją – i to jest interesujący pomysł autorki scenografii i reżyserki w jednej osobie – światło, a właściwie migoczące punkty, które ogarniają w jedną całość scenę i widownię. Często towarzyszy temu muzyka (Jakuba Ostaszewskiego). W ten sposób spektakl „przenosi się” na widownię i opowieść „Według Boczyńskiego” staje się również  opowieścią nas, widzów.

Według Bobczyńskiego, fot. WTW

Spektakl Agaty Dudy – Gracz "Według Bobczyńskiego" stanowi interesującą propozycję nowego odczytania sztuki Gogola. Niekiedy jest to odczytanie zbyt płaskie i może celowo prostackie (scena gwałtu, aluzje do sytuacji służby zdrowia w Polsce), czasami ma się wrażenie chaosu – kiedy reżyserka próbuje w scenach zbiorowych powiedzieć zbyt wiele na temat historii czy historiozofii, jednakże błyskotliwe etiudy poszczególnych aktorów i interesująca koncepcja całości są wystarczającym powodem, aby uznać „Rewizora” według Agaty Dudy – Gracz za sztukę interesującą, na którą warto się wybrać do teatru.

Recenzja ukazała się na portalu PIK Wrocław w styczniu 2012 roku.

Agata Duda - Gracz (ur. 1974)  reżyser teatralny, scenograf. Absolwentka historii sztuki na UJ oraz reżyserii teatralnej w PWST w Krakowie. Debiut reżyserski Kain G. Byrona (Teatr im. Witkiewicza, Zakopane, 1998), pozostałe spektakle: Woyzeck G. Büchnera (Teatr PWST, Kraków, 1999),Abelarda i Heloiza R. Vaillanda (Teatr im. J. Słowackiego, Kraków, 2002),Kreatura J. Murrela (Teatr PWST, Kraków, 2002) Kaligula A. Camusa (Teatr im. J. Słowackiego, Kraków, 2003), Grzeszne dzieciństwo wg M. Twaine'a (Scena Fundacji Starego Teatru, Kraków, 2003), Nierządy wg J. Geneta (Teatr PWST, Kraków, 2004).

Laureatka nagrody Ludwika za najlepszą scenografię krakowskiego sezonu teatralnego za: Naprawiacza świata T. Bernhardta (reż. L. Piskorz, Stary Teatr, Kraków, 2000) i Abelarda i Heloizę (2001).

Co nowego w DCF | 17-23 lutego 2023

W Dolnośląskim Centrum Filmowym - wiele atrakcji! Już 17 lutego kolejna odsłona cyklu "Kobiety, kino i wino", a w nim komedia romantyczna „Plan na miłość”. Dwa dni później Magiel Filmowy z Marią Sadowską i projekcja "Pokusy". 22 lutego - pokaz rejestracji koncertu z Gali 35 PPA i spotkanie z twórcami. Poza tym - pokazy przedpremierowe (m. in. „Tata” w reż. Anny Maliszewskiej i spotkanie z twórczyniami | 20 lutego), premiery i stałe cykle.

WYDARZENIA

Kobiety, kino i wino | „Plan na miłość” | 17 lutego | godz. 19:00

Już 17 lutego kolejna odsłona cyklu KOBIETY, KINO I WINO w DCF. Jako że spotykamy się w miesiącu zakochanych, przygotowaliśmy PLAN NA MIŁOŚĆ. Przedpremierowy pokaz tej międzykulturowej i niezwykle współczesnej komedii romantycznej, w której angielski styl i humor łączą się z egzotyką odległego wschodu, urozmaicimy wieloma atrakcjami.

W chorwackich winach rozkocha nas specjalizująca się w selekcji win z tego regionu Konoba Wine, a Food Think Tank przygotuje pyszne przekąski – wszystko z miłości do najlepszych smaków!

Pod szczęśliwymi fotelami jak zwykle niespodzianki od naszych partnerów – inspirowane naturą kosmetyki Organique, vouchery do Medestetic  – Instytutu Kosmetologii i Medycyny Estetycznej, kosmetyki Mokosh o nietuzinkowych składach i zapachach oraz rozpieszczające zmysły czekoladki Vroclinki.

Magiel Filmowy z Marią Sadowską | „Pokusa” | 19 lutego | godz. 19:00

19 lutego o godz. 19:00  zapraszamy na pierwsze w tym roku spotkanie w Maglu Filmowym, w którym tym razem gościć będziemy Marię Sadowską – reżyserkę wchodzącego właśnie na ekrany kin filmu „Pokusa” z Heleną Englert i Piotrem Stramowskim w rolach głównych.

Maria Sadowska to artystka wszechstronna: reżyserka, scenarzystka, piosenkarka i kompozytorka, a także barwna osobowość telewizyjna, która zdobyła wielką popularność jako jurorka programu „The Voice od Poland”.  Od debiutu filmowego pt. „Dzień kobiet”, przez „Sztukę kochania” po kontrowersyjne „Dziewczyny z Dubaju”, Sadowską fascynują mocne, bezkompromisowe kobiety, których historie opowiada. Odważnie porusza najbardziej gorące tematy współczesności i, jak sama mówi, jest specjalistką od pokazywania w kinie erotyki z „punktu widzenia kobiety”. Klasyfikowana jako thriller erotyczny „Pokusa” będzie dobrym punktem wyjścia do rozmowy nie tylko o najnowszym filmie artystki. O niezwykłą, rozpoczętą już w dzieciństwie karierę i przede wszystkim o filmy i kino wypyta – jak zwykle wnikliwie –  gospodarz Magla Łukasz Maciejewski.

„Wielka płyta 1972-2018. Bardzo drogi koncert z okazji pięćdziesiątej ósmej rocznicy taniego budownictwa mieszkaniowego” – Gala 35. PPA | pokaz rejestracji koncertu i spotkanie z twórcami | 22 lutego | godz. 19:00

Fot. Łukasz Giza

Dolnośląskie Centrum Filmowe we współpracy z Teatrem Muzycznym Capitol przypomina najgłośniejsze Koncerty Galowe Przeglądu Piosenki Aktorskiej. Już 22 lutego na wielkim ekranie zobaczymy rejestrację „Wielkiej płyty 1972-2018. Bardzo drogiego koncertu z okazji pięćdziesiątej ósmej rocznicy taniego budownictwa mieszkaniowego”, który odbył się 29 i 30 marca 2014 roku. Pokazowi towarzyszyć będzie spotkanie z twórcami.

To opowieść, w której – jak w krzywym zwierciadle – mogą przejrzeć się wszyscy. Ci, którzy budownictwo wielkiej płyty znają z autopsji, jak i ci, których doświadczenie życia w bloku ominęło. W obsadzie znalazło się ponad trzydzieści osób w rolach strasznych mieszczan w strasznych mieszkaniach bloku nr 104. Perypetie bohaterów tworzą okrutną i zarazem śmieszną fabułę, przeplataną przebojami polskiej i światowej popkultury.

Po filmie odbędzie się spotkanie z twórcami Gali. Gośćmi Jana Pelczara będą m.in. Agata Duda-Gracz, Cezary Studniak i Wojciech Mecwaldowski.

Scenariusz, reżyseria, scenografia, kostiumy: Agata Duda-Gracz

POKAZY PRZEDPREMIEROWE

 „Tata” | pokaz przedpremierowy i spotkanie z twórczyniami | 20 lutego | godz. 19:00

Zapraszamy na przedpremierowy pokaz filmu TATA i spotkanie z reżyserką Anną Maliszewską i autorką scenografii Jagną Dobesz.

Michał jest kierowcą TIRa i ojcem samotnie wychowującym córkę Miśkę. Długie godziny za kółkiem, samotność i ciągłe życie w drodze to dla niego codzienność. Najważniejsze, żeby dotrzeć z towarem na czas. Kiedy jest w trasie, jego córką opiekuje się ukraińska sąsiadka. Jej wnuczka Lena i Miśka są nierozłączne. Gdy ukraińska niania nagle umiera, Michał zabiera dziewczynki ze sobą w podróż. Przydrożne parkingi, życie w trasie, granica a wreszcie spotkanie z rodziną Lenki w Ukrainie to dla dziewczynek ważna lekcja siostrzeństwa, dorastania w zmieniającym się na ich oczach świecie peryferii Europy. Ukraina, która dla Lenki jest symbolem domu i cudownego dzieciństwa okaże się miejscem doświadczonym przez trudy życia i zmagania bohaterów. Dla Michała przymusowa podróż to czas dorastania do bycia tatą. Dzięki niej może w końcu przestanie uciekać przed swoimi demonami i odkryje, co w jego życiu jest tak naprawdę najważniejsze.

Tár | reż. Todd Field | USA | 2022 | 19 lutego | godz. 16:30

Zapraszamy na pokazy przedpremierowe TÁR. Film z Cate Blanchett w roli głównej z sześcioma nominacjami do Oscara, w tym dla najlepszego filmu!

Lydia Tár (Cate Blanchett), przełomowa dyrygentka dużej niemieckiej orkiestry, jest u szczytu swojej kariery, przygotowując zarówno premierę książki, jak i wyczekiwane wykonanie na żywo V Symfonii Mahlera. Wraz z żoną, koncertmistrz orkiestry, Sharon Goodnow (Nina Hoss), wychowuje córkę Petrę. Lydia jest również współzałożycielką programu mentorskiego dla młodych dyrygentek. Osobista asystentka Lydii, jej była studentka Francesca (Noémie Merlant), ma nadzieję, że pewnego dnia Lydia awansuje ją na asystentkę dyrygenta. Kiedy Lydia zostaje oskarżona o niewłaściwe zachowanie, jej niezmącone dotąd kariera i życie prywatne zaczynają się układać w niezwykły sposób.

PONOWNIE W REPERTUARZE

 IO | reż. Jerzy Skolimowski | Polska, Włochy | 2022

18 lutego | godz. 15:30

23 lutego | godz. 18:00

PREMIERY OD 17 LUTEGO 2023

Blisko | reż. Lukas Dhont | Belgia, Holandia, Francja | 2022

Królowa wojownik | reż. Gina Prince-Bythewood | USA, Kanada | 2022

Wieloryb | reż. Darren Aronofsky | USA | 2022

Właściciele | reż. Jiří Havelka | Czechy | 2019

CYKLE

DKF „Centrum”

20.02 | Lato ’85 (Été 85) | reż. François Ozon, Francja 2020

Seanse w każdy poniedziałek o godz. 19:00 | Bilety: 16 zł

Filmowy Klub Seniorów

21.02 | Niebezpieczni dżentelmeni | reż. Maciej Kawalski, Polska 2022

Seanse w każdy wtorek o godz. 12:00 | Bilety: 16 zł 

informacja prasowa

Znamy finalistów tegorocznego 25. Konkursu o Złotego Yoricka - wrocławianie górą!

W tegorocznej edycji „Konkursu na najlepszą polską inscenizację dzieł dramatycznych Williama Szekspira oraz utworów inspirowanych dziełami Williama Szekspira w sezonie 2017/2018”, do ścisłego finału przechodzą: Teatr Pieśń Kozła ze spektaklem „Hamlet - komentarz” w reż. Grzegorza Brala oraz Teatr Muzyczny Capitol we Wrocławiu ze spektaklem „Makbet” w reż. Agaty Dudy-Gracz.

Tym samym dwa finałowe spektakle zostaną zaprezentowane na 22. Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku, który odbędzie się w dniach 27 lipca – 5 sierpnia 2018 roku. Spektakle oceniać będzie Jury Konkursu o Złotego Yoricka, w skład którego wejdą krytycy teatralni, teatrolodzy oraz artyści.

Do pierwszego etapu tegorocznej edycji Konkursu o Złotego Yoricka zakwalifikowanych zostało aż 16 spektakli z teatrów z całej Polski:

1. Teatr im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim – ze spektaklem „Hamlet” w reż. Błażeja Peszka, premiera: 10.11.2017 r,
2. Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie - „Poskromienie Złośnicy” w reż. Anny Gryszkówny, premiera: 30.12.2017 r,
3. Teatr Polski w Bielsko-Białej – „Miarka za miarkę” w reż. Mikołaja Grabowskiego, premiera: 25.11.2017 r,
4. Teatr im. H. Ch. Andersena w Lublinie - „Hamlet” w reż. Magdaleny Szpecht, premiera: 07.04.2017 r,
5. Wrocławski Teatr Lalek - „Burza” w reż. Marka Zakostelecky’ego, premiera: 30.09.2017 r,
6. Teatr Muzyczny CAPITOL we Wrocławiu - „Makbet” w reż. Agaty Dudy- Gracz, premiera: 13.10.2017 r,
7. Teatr im. S. Jaracza w Olsztynie - „Wiele hałasu o nic” w reż. Andrzeja Majczaka, premiera: 15.12.2017 r,
8. Teatr „Maska” w Rzeszowie - „Romeo i Julia” w reż. Bogusława Kierca, premiera: 25.06. 2017 r,
9. Teatr Polski w Bydgoszczy - „Komedia Omyłek” w reż. Jean Philippe’a Selerio, premiera: 29.12.2017 r,
10. Teatr Scena Stu w Krakowie - „Wiedźmy” w reż. Krzysztofa Jasińskiego, premiera: 21.01.2018 r,
11. Teatr Pieśń Kozła z Wrocławia - „Hamlet – Komentarz” w reż. Grzegorza Brala, premiera: 02.07.2017 r,
12. Teatr im. S. Żeromskiego w Kielcach - „Jak wam się podoba” w reż. Mai Kleczewskiej, premiera: 15.06.2018 r,
13. Teatr Pleciuga w Szczecinie - „Tłumacz snów” wg Snu nocy letniej w reż. Alekseia Leliauski’ego, premiera: 23.04.2018 r,
14. Teatr Miejski w Gliwicach - „Romeo i Julia” w reż. Krzysztofa Rekowskiego, premiera: 18.05.2018 r,
15. Teatr Polonia w Warszawie - „Dzieła wszystkie Szekspira (w nieco skróconej wersji) w reż. Johna Weisgerbera, premiera: 10.11.2017 r,
16. Teatr „Bagatela” im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie - „Szukając Romea” w reż. Klaudii Hartung-Wojciak, premiera: 14.04.2018 r.

Z uzasadnienia werdyktu:

Makbet w reż. Agaty Dudy-Gracz/Teatr Muzyczny Capitol

„Najlepsze tegoroczne realizacje szekspirowskie, zgłoszone i zakwalifikowane do Konkursu o Złotego Yoricka, czyli „Makbet” w reż. Agaty Dudy-Gracz i „Hamlet - komentarz” w reż. Grzegorza Brala to przykłady autorskiego, osobistego czytania Szekspira. Dramaty Stratfordczyka zostają dopasowane do intymnego imaginarium reżysera, wrzucone w przepracowaną na innym materiale estetykę. Reżyser i jego wizja świata, materiał teatralny, z którego buduje ją na scenie, są na pierwszym planie, ale głos elżbietańskiego dramatopisarza wcale nie ginie. Szekspir przemawia jakby w nowych okolicznościach, z pomocą innych figur niż konwencjonalne, znane z oswojonych strategii inscenizacyjnych. I bez wątpienia jest tu cennym sojusznikiem; traktuje się go z szacunkiem, ale bez niewolniczego przywiązania do jakiegokolwiek uniwersalnego odczytania.” – pisze selekcjoner Konkursu Łukasz Drewniak.

Hamlet-komentarz w reż. G. Brala, Teatr Pieśń Kożła

Podsumowanie pierwszego etapu Konkursu o Złotego Yoricka 

„W gdańskiej finałowej rozgrywce oglądaliśmy zazwyczaj trzy przedstawienia – choć zdarzały się również edycje konkursu bez finału, jak rok poprzedni. Tym razem nie udało się jednak wyłonić przekonującego trzeciego spektaklu do zestawu finałowego – pisze Łukasz Drewniak, selekcjoner Konkursu.
Tegoroczne spektakle konkursowe były niejednokrotnie wielkiej urody plastycznej (olsztyńskie „Wiele hałasu o nic”, wrocławskie „Burza” i „Makbet”, tarnowskie „Poskromienie złośnicy”). Nie było wybitnych aktorskich partii solowych, ale dało się zauważyć kilka mocnych kreacji zespołowych. Na pochwałę zasługują epizody, najczęściej komediowe - Fabian Kocięcki jako Hortensjo w tarnowskim „Poskromieniu złośnicy”, Agnieszka Castellanos i Marcin Kiszluk jako Pan Morwa i pan Kwasik w „Wiele hałasu o nic” z Olsztyna, Mikołaj Kwiatkowski – aktor, duch ojca w gorzowskim „Hamlecie”). Triumfy święcił tak zwany „Szekspir mniejszy”. Mniejszy nie znaczy wcale – gorszy. Na „Szekspira mniejszego” składa się bowiem ta część jego tekstów, która ma charakter ewidentnie komediowy i została zrealizowany poza głównymi polskimi scenami. Broni honoru klasyki światowej w mniejszym mieście, powstała bez ambicjonalnej walki o arcydzieło i raczej z chęci przygotowania spektaklu popularnego. „Szekspir mniejszy” omija tragedie, sięga po konwencję teatru środka, przyjemnego dla oka i ucha, komediowego, ukostiumowanego. Tak samo jak fabuła, fraza i dowcip szekspirowskie, ważna jest w nim dekoracja, rytm widowiska, piosenki, sympatyczni wykonawcy. To Szekspir gładki, ale nie głupi, Szekspir bez scen wywróconych do góry nogami, bez akcentu na możliwy do wydobycia czarny rdzeń komedii. Nie wystawia go się przeciwko intencjom dramatopisarza, nie poprawia zadr i krzywizn oryginału. Postępuje się raczej za prostotą, ufa zapisanym rozwiązaniom. To Szekspir lokalny, ale nie byle jaki. Może być treningiem dla reżysera przed innym, trudniejszym zadaniem, sprawdzeniem w praniu, co widownia rozumie i co się jej podoba w klasyce. Zaliczylibyśmy do tego nurtu bielską „Miarkę za miarkę” Mikołaja Grabowskiego, tarnowskie „Poskromienie złośnicy”, olsztyńskie „Wiele hałasu o nic” czy bydgoską „Komedię omyłek”.
Dalej rozwijamy gatunek zwany „Szekspirem młodzieżowym” czyli szkolnym, przystępnie opowiadającym fabułę, nie gubiącym nawet pobocznych bohaterów i wątków, kuszącym przystępną konwencją znaną z kina lub telewizji. To Szekspir dla sprofilowanej grupy publiczności; ma być przewodnikiem po teatrze i konwencjach, marzy o sytuacji, w której chodzenie na niego byłoby wśród młodzieży modne (szczeciński „Władca snów” według „Snu nocy letniej”, gliwicki „Romeo i Julia”, krakowskie „Wiedźmy”).
W ostatniej grupie znajdują się spektakle, w których reżyser dokonuje bardzo daleko idącej ingerencji w tekst, radykalnie przekłada klocki scen, podmienia strukturę, próbuje odnaleźć w Szekspirze lub dołożyć mu do utworu zupełnie inny temat. Nazwijmy ten sposób podejścia do dzieła Stratfordczyka „Szekspirem kombinowanym” („Romeo i Julia” Bogusława Kierca w rzeszowskiej Masce, „Hamlet” Błażeja Peszka w Gorzowie, „Jak wam się podoba” Mai Kleczewskiej w Kielcach).” – dodaje Łukasz Drewniak.

_____________________

Mając na uwadze, iż w mijającym sezonie teatralnym pojawiło się wyjątkowo dużo spektakli szekspirowskich na bardzo przyzwoitym poziomie, selekcjoner Konkursu zaproponował przyznanie honorowych indywidualnych wyróżnień twórcom, którzy zasłużyli na nie oryginalnością i rozmachem, odwagą i dowcipem.
Honorowe indywidualne wyróżnienia XXV edycji Konkursu Złotego Yoricka:
- Anna Gryszkówna za reżyserię „Poskromienia złośnicy” w Teatrze im. Ludwika Solskiego w Tarnowie,
- Urszula Czernicka za scenografię do spektaklu „Wiele hałasu o nic” w reżyserii Andrzeja Majczaka w Teatrze im. Jaracza w Olsztynie,
- Bartosz Bandura za ruch sceniczny w „Hamlecie” Błażeja Peszka z Gorzowa Wielkopolskiego,
- Anna Makowska-Kowalczyk i Radosław Kasiukiewicz za role Mirandy i Ferdynanda w spektaklu „Burza” Marka Zakostelecky’ego z Wrocławskiego Teatru Lalek.
Wyróżnienia w postaci pamiątkowych dyplomów zostaną wręczone podczas uroczystej gali wieńczącej 22. Festiwal Szekspirowski.


O Konkursie:
„Konkurs na najlepszą polską inscenizację dzieł dramatycznych Williama Szekspira oraz utworów inspirowanych dziełami Williama Szekspira” (w skrócie: Konkurs o Złotego Yoricka), odbywa się nieprzerwanie od 1994 roku i stanowi swoiste podsumowanie polskich szekspirowskich realizacji danego sezonu artystycznego.
W ramach Konkursu swoje realizacje pokazywali najwięksi polscy reżyserzy, jak: Krzysztof Warlikowski, Maciej Prus, Maja Kleczewska, Grzegorz Wiśniewski, Monika Pęcikiewicz, Jan Klata, Krzysztof Garbaczewski, Agata Duda-Gracz. Spektakle wyłonione do finału Konkursu prezentowane są podczas Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku, gdzie ocenia je niezależne Jury. Główną nagrodą w Konkursie jest prestiżowy Złoty Yorick.

informacja prasowa

Znamy program 45. Przeglądu Piosenki Aktorskiej

Tegoroczna edycja Przeglądu Piosenki Aktorskiej to opowieść o zderzeniu szeroko pojmowanej normalności z szaleństwem. Jak te dwa przeciwległe bieguny odnajdują się w dzisiejszej sztuce? Czy twórczość „normalsów” i „freaków” może opowiadać o tym samym i zarazem łączyć odmienne światy artystyczne? Odpowiedzi na te pytanie znajdziemy na wydarzeniach zarówno polskich jak i zagranicznych gwiazd.

Autor: Damian Styrna

Po raz kolejny rozpoczniemy festiwal Galą, jednym z najważniejszych i najbardziej wyczekiwanych przez publiczność wydarzeń PPA. Premierowy koncert „R.A.D.W.A.N. – sztuka znikania” w reż. Ewy Konstancji Bułhak jest poświęcony Stanisławowi Radwanowi, wybitnemu kompozytorowi muzyki teatralnej, ikonie artystycznego Krakowa i wielkiemu przyjacielowi PPA, laureatowi Dyplomu Mistrzowskiego im. Aleksandra Bardiniego. Podczas Gali wystąpią: Ewa Konstancja Bułhak, Werusza Kowalska, Olga Lisiecka, Ewa Prus, Katarzyna Zielińska, Jacek Braciak, Marcin Januszkiewicz, Filip Karaś, Kacper Kuszewski i Maciej Maciejewski.

Kolejnym wydarzeniem nieodłącznie związanym z PPA jest Koncert Finałowy. W pierwszej części zaśpiewają finalistki i finaliści Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki, wyłonieni po II etapie KAIP, na których czekają atrakcyjne nagrody, na czele z Grand Prix, czyli statuetką Złotego Tukana. Oceniać ich będzie jury w składzie: Anna Radwan, Jan Klata, Michał Litwiniec, Agnieszka Szydłowska i Leszek Możdżer. 

Część druga to premierowy koncert „Mirrors” w reż. Ewy Kaim i Agnieszki Kozak, który opowiada o inności i potrzebie akceptacji. Cała historia rozgrywa się w cyrku osobliwości, w którym wystąpią: Emose Uhunmwangho, Kamil Studnicki, Sebastian Stankiewicz, Marcin Januszkiewicz, Marcin Czarnik, Justyna Szafran, Ralph Kaminski, Natalia Sikora, Bartosz Picher, Cezary Studniak i Dorota Pomykała.

Ciekawie zapowiada się eksperymentalny spektakl „Pieśni malowane teraz” w reż. Agaty Dudy-Gracz i Cezarego Studniaka: w trakcie piosenek wykonywanych na żywo powstanie pięć obrazów. Pod kierownictwem muzycznym Wojciecha Krzaka, malować będą: Jerzy Kosałka, Edyta Olszewska, Piotr Saul, Jacek Sroka i Olga Szerstobitow.

Na PPA nie zabraknie występów zagranicznych gwiazd, a w tym roku będą to: francuski Fo’plafonds z muzycznym show, podczas którego zespół wykorzystuje najróżniejsze instrumenty uzyskane z recyklingu; Dakh Daughters, czyli sześć wszechstronnie uzdolnionych ukraińskich artystek, ze spektaklem „Danse Macabre” opowiadającym o zbrodniach wojennych; Bachar Mar Khalifé, francusko-libański artysta, mistrz fortepianu, wykorzystujący w twórczości zarówno tradycje Bliskiego Wschodu, jak i nowoczesne, europejskie brzmienia.

Podczas 45. PPA będzie można obejrzeć jeden z najgłośniejszych spektakli muzycznych zeszłego roku – „Serce ze szkła. Musical zen” w reż. Cezarego Tomaszewskiego, inspirowany „Królową śniegu” Hansa Christiana Andersena oraz książką „Naku*wiam zen” Marii i Jana Peszków, czyli autobiograficzną rozmową-rzeką córki i ojca o miłości, śmierci, Bogu, sztuce i sensie życia. Na festiwal powraca Natalia Sikora, laureatka Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki sprzed dwudziestu lat, teraz dojrzała artystka z imponującym dorobkiem. Zaprezentuje monodram muzyczny „Privare Tina”, w którym wyśpiewa historię jednej z największych gwiazd estrady. Jan Emil Młynarski & Brass Federacja zaprezentują materiał z pierwszej płyty sygnowanej nazwiskiem artysty: „Narkotyki”. Usłyszymy przedwojenne piosenki o miłości i używkach, którym Jan Emil Młynarski, podobnie jak wielu innych, nadaje drugie życie.

Jak co roku, w programie festiwalu znalazły się spektakle szkół teatralnych. Tym razem będą to: „pieśni piekarzy polskich” w reż. Klaudii Gębskiej (Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie), „Alicji nie będzie” w reż. Bartosza Porczyka i Eweliny Adamskiej-Porczyk (Akademia Sztuk Teatralnych w Warszawie) oraz „Kopciuch” w reż. Cezarego Studniaka (Szkoła Filmowa w Łodzi). 

Nie zabraknie również ciekawych propozycji Klubu Festiwalowego. Późnymi wieczorami zagrają: IKARVS, Sw@da x Niczos, Zima stulecia, Nanga, Sedno, Przestrzeń i Hajda Banda. 

W Konkursie OFF 45. PPA znalazło się osiem premierowych spektakli teatralnych, wybranych do zrealizowania w drodze konkursu scenariuszy. W jury Konkursu Off zasiądą: Barbara Banaś, Agnieszka Wolny-Hamkało i Piotr Damasiewicz. 

Ostatniego dnia festiwalu odbędzie się dyskusja połączona z koncertem „Po co śpiewać w teatrze?”, którą poprowadzą Konrad Imiela i Katarzyna Janowska. Udział w wydarzeniu wezmą: Marcin Czarnik, Krzysztof Głuchowski, Marta Górnicka, ŁONA (Adam Zieliński), Jan Jurkowski, Jan Klata, Zuzanna Skolias-Pakuła, Piotr Tuleja, Emose Uhunmwangho, Klaudia Waszak, Filip Zaręba i zespół aktorski Teatru Szaniawskiego z Wałbrzycha.

Zapraszamy wiosną do Wrocławia! 45. Przegląd Piosenki Aktorskiej potrwa od 21 do 30 marca 2025.

PROGRAM

21-30 marca 2025

21 marca, piątek

17:00

Konkurs Aktorskiej Interpretacji Piosenki: II etap

Wrocławskie Centrum Kongresowe (Hala Stulecia)

Bilety: 80 zł

18:00 i 21:00

OFF: Biforek żałobny. Chłostki

realizacja: Magdalena Drab, Albert Pyśk, Martyna Rak

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

22:00

KLUB: DJ Endless

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

22 marca, sobota

17:00 i 20:00

Gala: R.A.D.W.A.N. – sztuka znikania

reż. Ewa Konstancja Bułhak

Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena

Bilety: 120, 170 i 200 zł

18:00 i 21:00

OFF: daj gryza

Klub Anonimowych Aktorów

reż. Marta Parzychowska

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

23:00

KLUB: Sw@da X Niczos / DJ Aniri

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł

23 marca, niedziela

17:00 i 20:00

Gala: R.A.D.W.A.N – sztuka znikania

reż. Ewa Konstancja Bułhak

Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena

Bilety: 120, 170 i 200 zł

18:00

Kopciuch

Teatr Studyjny w Łodzi

reż. Cezary Studniak

AST Duża Scena

Bilety: 30 zł

18:00 i 21:00

OFF: Zaświadczenie przesiedleńca nr 1/25

reżyseria: Dariusz Jackowski

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

22:00

KLUB: Hajda Banda / DJ Dotyk Dźwiękiem

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł

24 marca, poniedziałek

19:00

Pieśni malowane teraz

reż. Agata Duda-Gracz i Cezary Studniak

Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena

Bilety: 70 i 80 zł

18:00 i 21:00

OFF: Nakręcana Imba

realizatorzy: Maciej Ćwieluch, Dagmara Daleka, Dominik Skwarek

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

22:00

KLUB: Nanga / DJ Margaret Toucher

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł

25 marca, wtorek

18:00

Bachar Mar-Khalifé solo

Piekarnia. Żywa Kultura

Bilety: 70 zł

20:00

FO'PLAFONDS

Impart Centrum

Bilety: 80 zł

18:00 i 21:00

OFF: Konstrukcja pustej przestrzeni

reż. Maciej Dziaczko

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

22:00

KLUB: Sedno / DJ Ojomag

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł

26 marca, środa

18:00

Serce ze szkła. Musical zen

Teatr Studio

reż. Cezary Tomaszewski

Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena

Bilety: 90, 120 i 150 zł

20.30

Narkotyki. Jan Emil Młynarski & Brass Federacja

Impart Centrum

Bilety: 70 zł

18:00 i 21:00

OFF: Korpocham

reż. Piotr M. Wach

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

22:00

KLUB: Rzeka / DJ Marcepan

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł

27 marca, czwartek

18.00

Dakh Daughters: Danse Macabre

reż. Vladyslav Troitskyi

Impart Centrum

Bilety: 80 zł

20:30

Private Tina - monodram muzyczny

Natalia Sikora

Sala Koncertowa Radia Wrocław

Bilety: 60 i 70 zł

18:00 i 21:00

OFF: Egzekucja / Szoł

reż. Erycze Herbut

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

22:00

KLUB: Zima stulecia / DJ Ryan R

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł

28 marca, piątek

19:00

Alicji nie będzie

Teatr Collegium Nobilium

reż. Bartosz Porczyk i Ewelina Adamska-Porczyk

AST Duża Scena

Bilety: 30 zł

18:00 i 21:00

OFF: Litania do dżona łejna

reż. Mikołaj Woubishet

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 10 zł

22:00

KLUB: Ikarvs / DJ Siwy

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

Bilety: 25 zł

29 marca, sobota

16:00 i 20:30

Koncert Finałowy

Część I: Finał Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki

Część II: Mirrors

reż. Ewa Kaim i Agnieszka Kozak

Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena

Bilety: 120, 160 i 190 zł

22:00

KLUB: DJ Pretty Vacant

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja

30 marca, niedziela

17:00

Pieśni piekarzy polskich

Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie

reż. Klaudia Gębska

Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień

Bilety: 30 zł

19:00

Dyskusja i koncert: Po co śpiewać w teatrze?

reż. Konrad Imiela

Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena

Bilety: 30 i 40 zł

WYDARZENIE TOWARZYSZĄCE

20, 21 i 22 marca

Bulwar

reż. Michał Jagodziński

Teatr Dialogu

Bilety: 50 i 60 zł, sprzedaż za pośrednictwem Bilety24.pl

Organizatorem 45. Przeglądu Piosenki Aktorskiej jest Teatr Muzyczny Capitol we Wrocławiu Dyrektor artystyczny: Cezary Studniak, główny Producent: Paweł Krupski

Rada Artystyczna PPA: Agnieszka Kozak, Justyna Szafran, Konrad Imiela, Mariusz Kiljan, Michał Litwiniec, Krzysztof Mieszkowski, Jerzy Satanowski, Bogusław Sobczuk

Miejsca

Teatr Muzyczny Capitol, ul. Piłsudskiego 67

AST, ul. Braniborska 59

Piekarnia. Żywa Kultura, ul. Księcia Witolda 62-70

Impart Centrum, ul. Piłsudskiego 19

Wrocławskie Centrum Kongresowe, ul. Wystawowa 1

Sala Koncertowa Radia Wrocław, Aleja Karkonoska 10

Teatr Dialogu, ul. Krakowska 180

Szczegóły programu mogą ulec zmianie z przyczyn niezależnych od Organizatora. Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany programu i organizacji wydarzeń w dowolnym czasie.

informacja prasowa

Maraton Chopinowski Polskiego Radia z okazji Święta Niepodległości

Po ubiegłorocznym sukcesie Maratonu Chopinowskiego, który zgromadził rekordowo dużo słuchaczy Polskiego Radia Chopin, także w tym roku Polskie Radio postanowiło zorganizować to wyjątkowe wydarzenie. Z okazji Święta Niepodległości oraz 6. urodzin Polskiego Radia Chopin na słuchaczy czeka 26 godzin muzyki Chopina na żywo ze Studia Koncertowego Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie. Wystąpi ponad pięćdziesięcioro pianistów, a wykonaniom dzieł towarzyszyć będą projekcje obrazów z cyklu „Chopinowi – Jerzy Duda Gracz. Więcej szczegółów na stronie chopinmaraton.pl. Początek 10 listopada o godz. 19.00. Wstęp jest bezpłatny.

Przez 26 godzin w Studiu Koncertowym im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie rozbrzmiewać będzie muzyka Chopina. – Formuła tegorocznego Maratonu Chopinowskiego nie będzie repliką wydarzenia sprzed roku i w kilku istotnych punktach – poza oczywistą zmianą garnituru wykonawców – zostanie zmodyfikowana. Dzieła Chopina wykonywane będą tym razem w odwróconej chronologii, od ostatniego opusu dojrzałego mistrza, jakim jest Sonata wiolonczelowa, po młodzieńcze Rondo op. 1 napisane przez kilkunastoletniego geniusza. Takie rozwiązanie pozwoli zupełnie inaczej ująć fenomen bezprecedensowego dla światowej muzyki artystycznego rozwoju Chopina: jego biografię twórczą, przybliżaną słuchaczom w krótkich przerwach pomiędzy poszczególnymi utworami przez dziennikarzy Polskiego Radia Chopin i radiowej Jedynki, poznawać będziemy począwszy od dramatycznych i mrocznych dni ostatnich aż po pierwsze, tchnące młodzieńczym optymizmem lata nauki w liceum – zapewnia Marcin Gmys, dyrektor Polskiego Radia Chopin.

Maraton Chopinowski rozpocznie się 10 listopada o godz. 19.00 i potrwa do 11 listopada do około godz. 21. 00. Do udziału w wydarzeniu zaproszonych zostało blisko sześćdziesięcioro uznanych, jak i tych najbardziej obiecujących, młodych muzyków. Większość wykonawców wywodzić się będzie w tym roku z Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Na estradzie pojawią się m.in. tacy artyści, jak nestor pomorskich wirtuozów prof. Bogdan Czapiewski, który o godzinie 19.00 rozpocznie maraton krótkim recitalem, natomiast pod koniec wydarzenia pieśni Chopina zaprezentują wybitni gdańscy śpiewacy operowi: Anna Fabrello, Ewa Marciniec, Krzysztof Bobrzecki i rektor gdańskiej Akademii Muzycznej, światowej sławy tenor – Ryszard Minkiewicz. Poza przeważnie bardzo młodymi artystami z Gdańska wystąpią tak uznani artyści, jak Janusz Olejniczak, Joanna Ławrynowicz czy jazzman Filip Wojciechowski. Duchowym patronem Maratonu Chopinowskiego będzie natomiast bezapelacyjny zwycięzca Konkursu Chopinowskiego z 2005 roku Rafał Blechacz, który w południe 11 listopada, po odśpiewaniu Mazurka Dąbrowskiego, wykona jedno „wielkoformatowe” arcydzieło Chopina i wygłosi przesłanie adresowane do wszystkich stacjonarnych i wirtualnych uczestników Maratonu Chopinowskiego. 

Pomiędzy poszczególnymi opusami prezentowane będą wizytówki video wszystkich wykonawców, a wszystkie kompozycje stanowiące kwintesencję Chopinowskiej polskości – a więc mazurki i polonezy, poprzedzone zostaną mini-wykładami prof. Tomasza Nowaka, autora kultowej, wielokrotnie nagradzanej monografii Taniec narodowy w polskim kanonie kultury. Co niezwykle istotne, każdemu wykonaniu pojedynczego dzieła Chopina będzie towarzyszyć stosowna animacja odpowiadającego mu ściśle obrazu autorstwa Jerzego Dudy-Gracza, pochodzącego z bezprecedensowego w skali świata cyklu malarskich ekfraz – wizualizacji wszystkich kompozycji polskiego romantyka. Poetyka malarska Dudy-Gracza, świadomie nawiązująca do stylistyki Witolda Wojtkiewicza i Jacka Malczewskiego, zbuduje zupełnie niepowtarzany i odrębny nastrój dla odbioru każdej z ponad dwustu kompozycji patrona anteny. 

Podczas wydarzenia prezentowane będą także materiały video z rejestracjami rozmów z luminarzami polskiego życia muzycznego i prezentacjami najważniejszych książek poświęconych Chopinowi. Warto dodać, że Polskie Radio Chopin, dokładnie 11 listopada o godz. 12.00 świętujące 6. rocznicę rozpoczęcia emisji, jest jedyną anteną radiową w polskiej przestrzeni publicznej, która przez 24 godziny na dobę nadaje muzykę klasyczną.

informacja prasowa

28 maja - Gala Poznańskiej Nagrody Literackiej 0 godz. 18.00 - online

Zapraszamy na Galę wręczenia Poznańskiej Nagrody Literackiej! Spotkajmy się online dziś (28.05.) g. 18 na fb Zamek Czyta, CK ZAMEK oraz UAM.

W programie wieczoru pokaz filmów o laureatach i nominowanych zrealizowanych przez Irka Bednorza, a także minirecital Hani Rani, która dzień później wystąpi w CK ZAMEK z programem „Home”.

Jan Gondowicz, 2013, fot. Wikipedia

Laureatem Poznańskiej Nagrody Literackiej – Nagrody im. Adama Mickiewicza 2021 został Jan Gondowicz (ur. 1950) – literaturoznawca bardzo niezależny, tłumacz, wydawca. Autor książek eseistycznych, a także licznych opracowań i przekładów. Za przekład „Ćwiczeń stylistycznych” Raymonda Queneau otrzymał Nagrodę „Literatury na Świecie”. Był nominowany do Nagrody im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego (2015) oraz do Nagrody Literackiej Gdynia (2015) w kategorii esej.

Jan Gondowicz ucieleśnia żywioł zabawnego, lecz niebłahego słowa, zaskakującej interpretacji, błyskotliwych skojarzeń, rozległej i głębokiej, wręcz podziemnej erudycji. Można by rzec, że żyje literaturą, ale to za mało – on jest życiem literatury.  Czytelnikiem i pisarzem, któremu nigdy dość nowych wrażeń i wyzwań, szafarzem widzialnej i niewidzialnej biblioteki zachwyceń, do której wpuszcza nas chętnie, wszelako pod jednym warunkiem, a mianowicie, że porzucimy przed drzwiami rutynę i zniechęcenie.

Jednak wystarczy zajrzeć np. do słownika „Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku”, by przekonać się, że ów pasjonat i entuzjasta jest przede wszystkim człowiekiem niezwykłej, gorączkowej pracowitości. Gdzież to nie pisał! Czego nie redagował! Jak wiele przetłumaczył!

Głównie interesuje go literatura, ale także teatr, film, malarstwo i – sport, szczególnie taternictwo. Nie jest wybredny co do gatunku, pisze recenzje, eseje, felietony, hasła encyklopedyczne, opracowuje katalogi, no i oczywiście książki.

Wyliczmy niektóre książki Jana Gondowicza: „Zoologia fantastyczna uzupełniona (z dodaniem układu systematycznego Adama Pisarka)” (1995), „Schulz” (2006), „Nowosielski” (2006), „Duda-Gracz” (2006), „Zoologia Fantastyczna Uzupełniona” (2007), „Paradoks o autorze” (2011), „Pan tu nie stał” (2011), „Duch opowieści” (2014), „Trans-Autentyk. Nie-czyste formy Brunona Schulza” (2014).

Przedłużeniem tej żywiołowej pasji czytania w poprzek głównych nurtów, na złość hierarchiom i kanonom, bez liczenia się z literaturoznawczą etykietą jest książka ostatnia – „Czekając na Golema” (Wydawnictwo Nisza 2019).

fot. materiały prasowe

Dziś dowiemy się także, który z nominowanych autorów otrzyma Nagrodę-Stypendium im. Stanisława Barańczaka. A są to:

Urszula Honek – autorka książek poetyckich za tom „Pod wezwaniem” (WBPiCAK 2018),

Igor Jarek – poeta, prozaik, dramatopisarz, autor scenariuszy do komiksów, za książkę „Halny” (Nisza 2020),

Katarzyna Szweda – poetka i fotografka za tom „Bosorka” (Biuro Literackie 2020).

https://www.facebook.com/ckzamek,

https://www.facebook.com/ZamekCzyta,

https://www.facebook.com/amupoznan

.......................................................................................................................................................

Poznańską Nagrodę Literacką ustanowili wspólnie w 2015, po śmierci Stanisława Barańczaka, Prezydent Miasta Poznania Jacek Jaśkowiak oraz prof. Bronisław Marciniak, ówczesny Rektor UAM. Składa się ona z dwóch części. Nagroda im. Adama Mickiewicza (60 tys. zł) przyznawana jest za całokształt twórczości, natomiast nagroda im. Stanisława Barańczaka (40 tys. zł) trafia do twórcy, który nie ukończył 35. roku życia.

W skład kapituły Nagrody wchodzą: przewodniczący prof. Piotr Śliwiński (UAM) oraz prof. Inga Iwasiów (Uniwersytet Szczeciński), Jarosław Mikołajewski (poeta, pisarz),

Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki (poeta, prozaik), prof. Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz (UAM), prof. Szymon Wróbel (PAN, Uniwersytet Warszawski), prof. Marcin Jaworski (UAM) oraz Karol Francuzik (krytyk literacki) – od września 2020 sekretarz Poznańskiej Nagrody Literackiej.

W latach ubiegłych laureatami Nagrody im. Adama Mickiewicza byli: Krystyna Miłobędzka, Wiesław Myśliwski, Zbigniew Kruszyński, Erwin Kruk, Tadeusz Sławek oraz Anna Bikont, a laureatami Nagrody-Stypendium im. Stanisława Barańczaka: Monika Glosowitz, Kira Pietrek, Magdalena Kicińska, Małgorzata Lebda, Szczepan Kopyt i Tomasz Bąk.

informacja prasowa

Niezwykłe prace Aliny Sibery w Muzeum Magicznego Realizmu

W najbliższą sobotę (29 września) o godz. 17.00 w Muzeum Magicznego Realizmu Ochorowiczówka w Wiśle odbędzie się wernisaż z udziałem Aliny Sibery. Spotkanie z artystką zapoczątkuje wystawę „Mistyczny bezczas utrwalony pędzlem”, którą będzie można oglądać do 27 października.

Zdaniem Jerzego Dudy-Gracza, artystkę wyróżnia malarska filozofia i znakomity warsztat: „Twórczość ta dowodzi, że to co w Sztuce wartościowe żyje ponad czasem, bo chociaż współczesne – nie przemija”.
„Alina Sibera odnosząc się do Natury, nadaje swoim pracom, rozpoznawalny „charakter pisma”, które w sposób bardzo widoczny odróżnia Ją od wielu artystów, którzy również malują rzeczywistość” – pisał o artystce prof. Jerzy Duda-Gracz, dodając „jest to twórczość stanowiąca bardzo osobisty, nieomal intymny zapis Czasu, którego fenomenem jest nieprzemijalność, bo jego „akcja” może trwać nieskończenie.”.

Alina Sibera

Alina Sibera studiowała w Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Grafiki w Katowicach. Jest autorką ok. 20 wystaw indywidualnych. Brała udział w ponad 50 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą m.in. w Niemczech, Holandii, Włoszech, Słowacji, Rosji i Francji. Uczestniczyła w cyklu wystaw „Kobiety malują kobiety“ i „Magical dreams“. Uczestniczka wielu plenerów malarskich i wystaw poplenerowych. Jest członkiem Stowarzyszenia Pastelistów Polskich, Związku Polskich Artystów Plastyków, jak również stowarzyszenia Artystyczna Kreacja Wspólnej Europy. Uprawia zarówno malarstwo jak i projektowanie graficzne.

Magiczne miejsce, wyjątkowa wystawa

Muzeum Magicznego Realizmu "Ochorowiczówka" w Wisle/fot. prasowa

Prace Aliny Sibery będzie można podziwiać do 27 października w Muzeum Magicznego Realizmu „Ochorowiczówka” w Wiśle, gdzie na kilkuset metrach powierzchni wystawienniczej prezentowanych jest ponad 300 surrealistycznych obrazów i rzeźb polskich twórców z pogranicza snu i fantazji. Tym samym jest to jedyna w Polsce i bodaj największa w Europie stała wystawa dzieł tego nurtu w sztuce.
To właśnie w Wiśle prezentowana jest stała wystawa prac Salvadora Dali, a także innych surrealistycznych artystów: Zdzisława Beksińskiego, Rafała Olbińskiego, Tomasza Sętowskiego, Jarosława Jaśnikowskiego, Marcina Kołpanowicza czy Wojciecha Siudmaka.

Wnętrze Muzeum Magicznego Realizmu "Ochorowiczówka" w Wisle/fot. prasowa

„Ochorowiczówka” po zawiłych latach świetności (przebywali tu m.in. Władysław Reymont czy Bolesław Prus) zaczęła popadać w ruinę. Na szczęście została wyremontowana i rozbudowana, by 1 maja, w 100-lecie śmierci Juliana Ochorowicza, otworzyć się na zwiedzających. Bo właśnie od Ochorowicza, budowniczego willi, w której się znajduje, Muzeum wzięło swoją nazwę. A była to postać wyjątkowa, jeden z najbardziej znanych w Europie polskich wynalazców i naukowców przełomu XIX i XX wieku. Jemu poświęcona jest też specjalna, stała wystawa, eksponowana w podcieniach Muzeum.

informacja prasowa

Jedno z pierwszych dzieł Zdzisława Beksińskiego na warszawskiej wystawie "Surrealizm i realizm magiczny"

Wielki, ekscentryczny twórca z dramatyczną historią w tle. Jego życie przedstawione zostało w głośnym filmie „Ostatnia rodzina”. W grudniu w DESA Unicum pojawi się bardzo wczesna praca Zdzisława Beksińskiego. Z pewnością jest to jeden z pierwszych obrazów tego wybitnego artysty. Obraz oglądać można na wystawie "Surrealizm i realizm magiczny".

Zdzisław Beksiński

Jedno z pierwszych dzieł Zdzisława Beksińskiego na warszawskiej wystawie  Obok niego pojawią się przepełnione magią prace m.in. Kazimierza Mikulskiego, Rafała Olbińskiego i Tomasza Sętowskiego. Wystawę zobaczyć można do 15 grudnia. Tego dnia dzieła zostaną zlicytowane. 

Zdzisław Beksiński początkowo zajmował się fotografią artystyczną i rysunkiem. Dopiero w późniejszym okresie przyszedł czas na malarstwo i rzeźbę. Pod koniec życia zafascynowały go komputery. Przy ich pomocy tworzył kompozycje w programach graficznych i za pomocą fotokopiarki. Z wielką pasją dokumentował życie własnej rodziny. To właśnie ono stało się motywem przewodnim głośnego filmu „Ostatnia rodzina”. Trudno o doskonalszy przykład wczesnej twórczości Zdzisława Beksińskiego niż prezentowana na wystawie kompozycja namalowana w technice olejnej w roku 1967. Pochodzi z ważnego etapu twórczości słynnego surrealisty, stanowiącego kamień milowy w jego rozwoju jako malarza. Jest to bardzo rzadki przykład pracy, która wiąże się z serią dzieł wykonanych na papierze – rysunków, w których dominuje motyw sadomasochistyczny. Makabryczna, ubrana w bieliznę postać kobieca, nieraz w towarzystwie innych postaci, jest bohaterką wielu prac wykonanych tuszem lub kredą. Prezentowana praca jest z pewnością jedną z pierwszych kompozycji malarskich, jakie wykonał Zdzisław Beksiński.

Kazimierz Mikulski, Wilgotny dzień

Nie sposób przejść też obojętnie wobec charakterystycznego zjawiska w sztuce powojennej Polski, jakim była twórczość Kazimierza Mikulskiego. W jego oscylującym między rzeczywistością a surrealizmem malarstwie można odnaleźć echa świata teatru, z którym artysta był związany przez cały okres swojej twórczości. Prezentowana w DESA Unicum praca „Wilgotny dzień” to jedna z najbardziej znanych kompozycji wybitnego twórcy. W charakterystyczny sposób łączą się tu jego ulubione motywy: surrealizm, erotyzm i natura. Główną bohaterką płótna jest naga błękitnooka kobieta, której włosy stają się gałęziami drzewa. W tle widoczne są spowite mgłą pagórki i drzewa smagane podmuchami wiatru. Towarzyszem postaci kobiecej jest łypiący znad dolnej krawędzi kompozycji osiołek. „Wilgotny dzień” utrzymany jest w szaro-zielono-brązowej tonacji, w której szczególnego kontrastu nabierają błękitne oczy bohaterki.

Rafał Olbiński, La Traviata

W DESA Unicum pojawi się również wyjątkowy obraz Rafała Olbińskiego. Jest on odpowiednikiem plakatu do opery „La Traviata”, którą Olbiński zrealizował na zamówienie New York City Opera. Sam plakat, bodaj najbardziej utożsamiany z operą Verdiego, został nagrodzony między innymi Złotym Medalem Art Directors Club of New York. Jego kompozycję spowija oniryczna aura melancholii podkreślona przez zimną paletę kolorystyczną o stalowych odcieniach błękitu. Z mroku wyłania się blada kobieca twarz o smukłych rysach. Jest to twarz Violetty, pięknej kurtyzany, głównej bohaterki opery Verdiego. Kobieta wydaje się być pogrążona w myślach bądź śnie. W miejscu jej ust na portrecie widnieje sylwetka ukochanego – Alfreda Germonta. Olbiński w charakterystyczny dla siebie sposób operuje tu metaforą, bawiąc się nieoczywistą symboliką związaną z miłością. Nie rezygnuje przy tym z iluzorycznych, surrealistycznych motywów, z których słynie jego twórczość. Granica między sceną i życiem, jawą a snem w wyobraźni malarza jest niezwykle płynna.

Leszek Nowosielski

W DESA Unicum pojawią się również prace twórczyń i twórców takich jak: Maja Borowicz, Mariola Jaśko, Maria Anto, Erna Rosenstein, Szarlota Pawel, Jerzy Duda-Gracz, Leszek Nowosielski i Grzegorz Stec. 15 grudnia wszystkie obiekty zostaną zlicytowane w największym polskim domu aukcyjnym przy ul. Pięknej 1A. Licytować można będzie online, przez aplikację oraz telefonicznie i przez zlecenie stałe. Aukcja transmitowana będzie na żywo w kanałach społecznościowych DESA Unicum.

Erna Rosenstein

Wystawa „Surrealizm i Realizm Magiczny”: 9-15 grudnia 2020, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Aukcja „Surrealizm i Realizm Magiczny”: 15 grudnia 2020, godz. 19.00, Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa

informacja prasowa

Studio Festiwalowe 21. MDAG: Konkurs Główny, działania industry i największe hity festiwalu

 W tym roku klasyczną konferencję prasową festiwalu zastąpiło dostępne publicznie Studio Festiwalowe MDAG. Wszyscy widzowie mogą za jego sprawą lepiej poznać osoby organizujące festiwal i jeszcze mocniej poczuć się częścią festiwalowej rodziny. Nagranie studia trafiło na stronę mdag.pl oraz YouTube i Facebook. Pierwszy odcinek studia poświęcony jest najważniejszym punktom tegorocznego programu na czele z Konkursem Głównym, w którym na zwycięski film czeka aż sześć nagród w sześciu miastach, w tym Grand Prix - Nagroda Banku Millennium. 

Konkurs Główny: złota 12-tka

O Konkursie Głównym 21. Millennium Docs Against Gravity opowiedzieli w Studiu Festiwalowym MDAG programerzy - dyrektor i założyciel festiwalu Artur Liebhart, dyrektor artystyczny Karol Piekarczyk oraz dyrektor Konkursu Polskiego Wojciech Diduszko. Do rywalizacji stanie 12 tytułów z całego świata wyreżyserowanych w sumie przez 10 kobiet i 9 mężczyzn. 

AGENT SZCZĘŚCIA (Agent of Happiness), reż. Arun Bhattarai, Dorottya Zurbó

W Bhutanie władca postanawia zbadać poziom szczęścia swoich poddanych. Ankieter o imieniu Amber jeździ po kraju, w którym mieszkają głównie buddyści i odpytuje mieszkańców. Celem rozmów jest wypełnienie formularza, który ma na celu określenie poziomu szczęścia obywatela_ki w skali od 0 do 10. Film z humorem opowiada o tak ulotnej i trudnej do jakiejkolwiek sztywnej klasyfikacji emocji, jaką jest szczęście. 

HOLLYWOODGATE, reż. Ibrahim Nash’at

Dzień po tym, jak wojska amerykańskie opuściły Kabul, talibowie przejęli Hollywood Gate – opuszczoną bazę Amerykanów. Ogłosili, że była to baza CIA. Znaleźli tam olbrzymie zasoby uzbrojenia: od karabinów po helikoptery i samoloty, których nie zdążono zniszczyć. Reżyser stąpa po bardzo cienkiej linie, ale udaje mu się przedstawić niezwykle ciekawy i wstrząsający obraz talibów i ich stosunku do reszty świata.

IBELIN, reż. Benjamin Ree

Mats Steen to młody norweski gracz, który zmarł w wieku 25 lat na dystrofię mięśniową Duchenne’a. Przed śmiercią Mats zostawił swoim rodzicom hasło do komputera, żeby mogli odkryć, jak bogate i pełne wydarzeń życie prowadził w internecie. Film pokazuje, jak to jest żyć, mieć się dobrze i pomagać innym w wirtualnym świecie. Benjamin Ree (reżyser „Malarki i złodzieja”) otrzymał za ten film nagrodę za najlepszą reżyserię na festiwalu w Sundance.

JESZCZE NIE JESTEM TYM, KIM BYM CHCIAŁA (I’m Not Everything I Want To Be), reż. Klára Tasovská

Film oparty wyłącznie na zdjęciach ukazuje życie i trudną artystycznie drogę Libuše Jarcovjákove. Od nielegalnych klubów nocnych w komunistycznej Pradze, poprzez dramatyczną decyzję o emigracji do Berlina, a następnie ucieczkę stamtąd do Tokio i powrót do Europy. Siła intymności i naturalność jej zdjęć długo czekały na uznanie. Po wystawie prac Libuše we Francji w 2019 roku zaczęto określać ją „Nan Goldin z Czechosłowacji”. 

LAS, reż. Lidia Duda

Asia i Marek po studiach kupili stary dom w Puszczy Białowieskiej, najstarszym lesie Europy. To ich mały raj – miejsce, w którym ich dzieci miały bezpiecznie dorastać z dala od problemów współczesnego świata. Ale pewnego dnia las się zmienia. Pojawiają się w nim Obcy, Inni, Uchodźcy – niechciani i w Polsce, i w Białorusi. Cała rodzina im pomaga, mimo że polskie prawo tego zabrania.

MATKA VERA (Mother Vera), reż. Cécile Embleton, Alys Tomlinson

Vera prowadziła burzliwe życie w Mińsku – stolicy Białorusi. Przed uzależnieniem uratowała ją decyzja o wstąpieniu do klasztoru. Cisza, las, dyscyplina klasztorna i opieka nad setką pacjentów ośrodka dla uzależnionych od alkoholu i narkotyków – tak spędziła 20 lat. W twarzach pacjentów widzi to, od czego uciekła. Vera była również jedną z bohaterek cyklu zdjęć „Ex-Voto”, za który współreżyserka filmu, Alys Tomlinson, otrzymała w 2018 roku nagrodę Sony Photographer of the Year.

NIE CHCEMY INNEJ ZIEMI (No Other Land), reż. Basel Adra, Hamdan Ballal, Yuval Abraham, Rachel Szor

Film ukazuje ciągnącą się przez dekady batalię prawną mieszkańców Masafer Yatta na Zachodnim Brzegu o zachowanie swojej wioski. Widzimy ich codzienność, która naznaczona jest niesprawiedliwością i upokorzeniami. Palestyńsko-izraelski filmowy kolektyw kręcił wydarzenia w wiosce przez pięć lat, korzystając przy tym z wcześniejszych nagrań mieszkańców. Adra – prawnik i dziennikarz, który urodził się i wychował w Masafer Yatta oraz Yuval Abraham – żydowski dziennikarz, tworzą duet. Każdego dnia starają się pomóc mieszkańcom i opowiedzieć światu o ich tragedii.

NOKTURNY (Nocturnes) reż. Anupama Srinivasan, Anirban Dutta

Medytacyjny obraz przyrody wschodnich Himalajów. Piękne zdjęcia i przeszywający dźwięk bardzo szybko przenoszą nas z sali kinowej w głąb górskiej puszczy. Naukowczyni Mansee Mungi bada tam tytułowe nocne istoty. Mansee bada ćmę jastrzębią, aby na tej podstawie przewidzieć wpływ zmian klimatycznych na ziemską bioróżnorodność.

OSTATNIA WYPRAWA, reż. Eliza Kubarska

Prawdziwa historia Wandy Rutkiewicz, pierwszej kobiety świata i pierwszej osoby z Polski na najwyższych szczytach ziemi – opowiedziana przez nią samą. Wanda bez zaproszenia wkroczyła w męski świat wypraw wysokogórskich i zapłaciła za to najwyższą cenę.

SR, reż. Lea Hartlaub

Sr (czytany jako syrr) to hieroglif egipski opisujący żyrafę. To najwyższe żyjące zwierzę zamieszkuje Ziemię od 20 milionów lat. W filmie występuje jako element mitu, baśni, historii naturalnej i politycznej. Jest łącznikiem prawdziwie epickiej historii, rozciągniętej na tysiąclecia i kontynenty. Mozaika kultur, zdarzeń i miejsc podana nam jest w swobodnej formalnie opowieści. Reżyserce udało się stworzyć film medytacyjny, immersyjny, czasami ironicznie dowcipny, zapierający dech w piersiach zarówno zdjęciami, jak i zwrotami narracji.

SUGARCANE, reż. Julian Brave NoiseCat, Emily Kassie

Rdzenni mieszkańcy rezerwatu Sugarcane postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce i rozliczyć się z traumatyczną przeszłością. To wielka kinowa opowieść o małej miejscowości, w której niezwykle wyraźnie odbija się ludzka natura. Historię traumy poznajemy z perspektywy reżysera filmu Juliana, jego urodzonego w strasznych warunkach ojca Eda oraz babci, która przeżyła pobyt w szkole św. Józefa w tytułowym kanadyjskim rezerwacie. Film otrzymał nagrodę za reżyserię na festiwalu Sundance. W czasie MDAG film będzie miał swoją premierę międzynarodową!

ŚCIEŻKA DŹWIĘKOWA ZAMACHU STANU (Soundtrack to Coup d’Etàt), reż. Johan Grimonprez

Polityka sprzed 60 lat nigdy nie była przedstawiona w tak energetyczny, dynamiczny sposób. Lata 1960–1961. 16 krajów afrykańskich ogłasza niepodległość, co wywołuje niepokój mocarstw w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ. CIA wysyła do Afryki gwiazdy jazzu: Louisa Armstronga, Dizzy Gillespie, Ninę Simone i innych, aby wzmocnić pozytywne odczucia Afrykańczyków wobec USA. Muzycy zaczynają zdawać sobie sprawę, że są wykorzystywani przez własny kraj, w którym nadal istnieje segregacja rasowa.

MDAG Industry. Przestrzeń rozwoju branży dokumentalnej 

Niezwykle ważną częścią Millennium Docs Against Gravity jest już od trzech lat moduł wydarzeń branżowych pod szyldem MDAG Industry. Tym razem festiwal przedstawia nowe perspektywy w branży: wykład o rynku amerykańskim i miejscu polskich filmów na nim, dyskusję o warunkach pracy na planach filmów dokumentalnych, a także analizę możliwości odniesienia sukcesu w planowaniu ścieżki filmu krókometrażowego. 

Do puli nagród MDAG Industry dołączyły:

Nagroda SoundMind - usługa postprodukcji dźwięku o wartości 10 000 zł (Progress Pitching Session) 

Silver Eye Award - 1 500 euro oraz roczna usługa dystrybucji festiwalowej w East Silver Caravan (Short Pitch Program) 

DAE Pitch Talent Encouragement Prize - indywidualny mentoring z członkiem DAE (Short Pitch Program) 

informacja prasowa