Tytuł bloga powstał z inspiracji prozą Brunona Schulza, w której wielokrotnie, w różnych kontekstach, pada to tajemniczo brzmiące słowo, znaczące o wiele więcej niż „składniki”, bo mające rangę metafory, symbolu… Kulturalne Ingrediencje nie jest blogiem monotematycznym, np. książkowym czy filmowym. Łączę w nim wszystkie moje pasje w jedną całość. Znajdują się tu teksty dotyczące literatury, filmu, muzyki i sztuk plastycznych. Ponadto rozmowy z artystami i własne zapiski.To także moje archiwum.
środa, 13 listopada 2019
Trwa 11. edycja Wybrzeża Sztuki
Dotychczasowe edycje pozwoliły Państwu podziwiać wielkie kreacje wybitnych scenicznych osobowości w często zaskakujących i zawsze niebanalnych reżyserskich interpretacjach wielkiej dramatycznej klasyki i nieprzeciętnej współczesności, w porywających inscenizacyjnie i rewelacyjnie ascetycznych spektaklach realizowanych na scenach całego kraju. Nie inaczej będzie i w tym roku.
11 listopada, w Dzień Niepodległości... WOJNA POLSKO-RUSKA POD FLAGĄ BIAŁO-CZERWONA Doroty Masłowskiej w reżyserii Pawła Świątka z Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. 12. obrosła legendą, wielokrotnie nagradzana EWELINA PŁACZE Anny Karasińskiej z TR Warszawa. W czwartek, 14 listopada, najnowszy spektakl Jana Klaty - DŁUG z Teatru Nowego Proxima. 11. edycję Wybrzeża Sztuki zakończy najbardziej wyczekiwana premiera sezonu - CAPRI - WYSPA UCIEKINIERÓW Krystiana Lupy z Teatru Powszechnego w Warszawie.
O WYBRZEŻU SZTUKI
Wybrzeże Sztuki to coroczne święto miłośników teatru, bogate w najciekawsze, najwybitniejsze i najgłośniejsze spektakle prezentowane na polskich scenach. Dotychczasowe edycje naszego przeglądu dały trójmiejskiej publiczności możliwość obejrzenia m.in. OCZYSZCZONYCH Krzysztofa Warlikowskiego, TANGA Jerzego Jarockiego, WYCINKI HOLZFÄLLEN Krystiana Lupy, TRYLOGII Jana Klaty, W IMIĘ JAKUBA S. Pawła Demirskiego i Moniki Strzępki, MIĘDZY NAMI DOBRZE JEST Grzegorza Jarzyny. Przez sceny Wybrzeża Sztuki przewinęło się wielu wybitnych polskich aktorów. W mistrzowskich kreacjach nasza publiczność mogła podziwiać m.in. Krystynę Jandę, Danutę Stenkę, Annę Dymną, Maję Komorowską, Magdalenę Cielecką, Maję Ostaszewską, Danutę Szaflarską, Kingę Preis, Jana Peszka, Jana Frycza, Piotra Machalicę, Jerzego Trelę, Jana Englerta, Grzegorza Małeckiego, Krzysztofa Globisza i Zbigniewa Zapasiewicza.
SZCZEGÓŁOWY PROGRAM
poniedziałek, 11 listopada, godz. 19.00, Duża Scena
Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
Dorota Masłowska
WOJNA POLSKO-RUSKA POD FLAGĄ BIAŁO-CZERWONĄ
Adaptacja i dramaturgia: Mateusz Pakuła
Reżyseria: Paweł Świątek
Scenografia: Marcin Chlanda
Muzyka: Dominik Strycharski
Ta zionąca seksizmem i zwykłym chamstwem książka przez 17 lat od pierwszego wydania zdążyła się już zestarzeć i nieoczekiwanie stać aktualna na nowo. W dobie wychodzących spod ziemi demonów nacjonalizmu WOJNA POLSKO-RUSKA Doroty Masłowskiej nabiera porażającego, jadowitego blasku. W tej adaptacji tę historię, historię pewnej bzdurnej – lub zupełnie niebzdurnej – wojny, wojny z ruskami, z wszelkim obcym, oraz historię głównego bohatera, Silnego, brawurowo opowiada sześć dziewczyn, które spotkał na swojej popapranej drodze pierwszy dresiarzo-husarz Rzeczypospolitej.
„Wow, niezły paradoks, że Wojna P-R swojego teatralnego spełnienia doczekuje się po 17 latach od premiery, gdy zdążyła tak się zestarzeć, że zdążyła od nowa się uaktualnić. Błyskotliwa adaptacja Pawła Świątka; ni to Monthy Python, ni to Gombrowicz, ale taki z Lidla z tygodnia literackiego. Zamiast bloków - łany techno-róż, zamiast tępego socjologicznego konkretu - diaboliczne aktorstwo, w którym videoblogerki cwałują z popkami w upiornym korowodzie; śmiech, łzy i kompletny gore. Gratuluję i dziękuję.”
Dorota Masłowska
„WOJNA POLSKO-RUSKA Pawła Świątka to udany powrót reżysera do prozy Doroty Masłowskiej i wysokiej formy, jaką prezentował w Pawiu królowej. Teraz zrealizował spektakl o infantylnej, kibolskiej mentalności. Silny patrzy na kraj i świat – jak na podwórko przy bloku.”
Jacek Cieślak
„Pakuła i Świątek uważnie czytają tekst powieści Doroty Masłowskiej i jednocześnie obserwują zmieniającą się Polskę. Ich spektakl to udana interpretacja książki, a ponieważ twórcy sięgają po język obecny w internecie i na ulicy, to inscenizacja stanowi przede wszystkim komentarz o współczesnym Polaku.”
Alicja Wielgus
W spektaklu występują: Karolina Kazoń, Marta Konarska, Agnieszka Kościelniak, Natalia Strzelecka, Marta Waldera, Katarzyna Zawiślak-Dolny.
Asystentka scenografa: Katarzyna Sobolewska
Producent: Bożena Sowa
Inspicjent: Iwona Cieślik
Premiera: 2 marca 2019, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie - Scena MOS
Czas trwania spektaklu: 90 min bez przerw
Spektakl przeznaczony dla widzów dorosłych.
wtorek, 12 listopada, godz. 18.00 i 20.30, Stara Apteka
TR Warszawa
Anna Karasińska
EWELINA PŁACZE
Reżyseria: Anna Karasińska
Współpraca dramaturgiczna: Magdalena Rydzewska
Choreografia: Marta Ziółek
Spektakl o możliwości bycia sobą w świecie, w którym tożsamość człowieka tworzą liczne, często sprzeczne ze sobą narracje. Tekst jest zbudowany z fantazji, obiegowych opinii i wizerunków medialnych aktorek i aktorów. Aktorzy grają tu siebie samych wyobrażonych przez kogoś innego. Nie mając możliwości sprostowania informacji na swój temat pozostają uwięzieni w swoich przypadkowych i fragmentarycznych tożsamościach, które przenikają się z ich prywatną prawdą. Spiętrzenie ról sprawia, że nie wiadomo już do kogo należą wypowiadane ze sceny kwestie.
Anna Karasińska o spektaklu: „Rozmontowujemy sytuację teatralną, aby wejść w bliskość z widzami i samymi sobą. Absurd sytuacji, którą stworzyliśmy jest sposobem na wymknięcie się poza obręb oczekiwań i schematów. W naszej pracy wielokrotne wywracaliśmy wszystko do góry nogami i doświadczaliśmy płynącej z tego wolności, która jak mamy nadzieję, udziela się naszym widzom.”
Przy pisaniu tekstu wykorzystane zostały improwizacje: Bogny Gronieckiej, Moniki Kłobukowskiej, Katarzyny Obidzińskiej, Karoliny Płanik, Beaty Terech. Autorka projektu przeprowadziła również wywiady z członkami grupy HURRAGRAM i młodzieżą z grupy teatralnej w Stołecznym Centrum Edukacji Kulturalnej.
„Odtrutka na teatralną nudę. Świetne!”
Zdzisław Pietrasik
„Dowcipnie i bez odrobiny patosu obnaża kłamstwo teatru, zdziera z niego blichtr i z wyczuciem pokpiwa.”
Jacek Wakar
Nagroda Magnolii – Nagroda Miasta Szczecina 51. Przeglądu Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT 2016 w Szczecinie bdla Marii Maj, Eweliny Pankowskiej, Adama Woronowicza i Rafała Maćkowiaka za ukazanie wartości kolektywnej pracy w teatrze; za stworzenie perfekcyjnie współgrającego zespołu, który bawiąc się swoją tożsamością, zadaje ważne pytanie o to, co znaczy dzisiaj bycie sobą oraz tamże Nagroda Promocyjna im. Kazimierza Krzanowskiego dla Anny Karasińskiej za błyskotliwość, inteligencję, konsekwencję w tworzeniu wypowiedzi, która burzy tradycyjne hierarchie i pokazuje, jak ważne jest zaufanie w pracy teatralnej.
Nagroda Aktorska 56. Kaliskich Spotkań Teatralnych dla Marii Maj, Eweliny Pankowskiej, Adama Woronowicza i Rafała Maćkowiaka.
W spektaklu występują: Rafał Maćkowiak, Maria Maj, Ewelina Pankowska, Adam Woronowicz.
Asystentka reżysera: Ewelina Pankowska
Produkcja: TR Warszawa
Kierowniczka produkcji: Karolina Pająk
Premiera: 1 października 2015, TR Warszawa
Czas trwania spektaklu: 60 minut bez przerw
czwartek, 14 listopada, godz. 19.00 i 21.30, Scena Kameralna
Teatr Nowy Proxima
DŁUG
Adaptacja i reżyseria: Jan Klata
Scenografia, kostiumy: Mirek Kaczmarek, Krystian Szymczak
Muzyka: Jakub Lemiszewski
Choreografia: Maćko Prusak
„I odpuść nam nasze długi jako i my odpuszczamy naszym dłużnikom” – tak brzmi dosłowny przekład znanych wszystkim od dzieciństwa słów. Dług towarzyszy nam od kołyski aż po grób, narastający, niemożliwy do spłacenia dług… Antropolog David Graeber napisał jedną z najważniejszych książek ostatnich lat. Erudycyjną, błyskotliwą, przenikliwą, nonkonformistyczną, skłaniającą do radykalnej rewizji utartych poglądów na mechanizmy rządzące światem.
Jan Klata inspirując się książką Graebera DŁUG i odwołując się do innych tekstów kultury, takich jak ZBRODNIA I KARA Fiodora Dostojewskiego czy FAUST Johanna Wolfganga von Goethego, postanowił zmierzyć się tematem długu, jego historią i wpływem na dzieje całej ludzkości. Jan Klata dokonuje radykalnej rewizji utartych poglądów na mechanizmy rządzące światem – i udowadnia, że dług towarzyszył człowiekowi od zarania dziejów, a świat nie tyle jest podzielony na panów i niewolników, co dłużników i wierzycieli, a rolnicze imperia mają sporo wspólnego z aktualnymi kryzysami finansowymi i przyszłością gospodarki.
„Największą siłą spektaklu w krakowskim Teatrze Nowym Proxima są Bartosz Bielenia, Marcin Czarnik, Monika Frajczyk, Małgorzata Gorol - świetni artyści, którzy przyszli do Starego Teatru za Klaty i z Klatą z niego odeszli. Dziś współtworzą zespoły czołowych stołecznych teatrów - połowa wylądowała w Rozmaitościach Jarzyny, połowa w Nowym Warlikowskiego. Na scenie potrafią się zmienić w ironiczny zespół disco, mistrzów klasycznej formy dramatycznej czy nawiązujących kontakt z widownią performerów. To oni robią to przedstawienie.”
Witold Mrozek
„Oto dłużnicy. Ubrani, jakby przed chwilą wyszli z Pewexu. Cali w jeansie, kowbojkach i z grillzem na zębach. Swoimi pieniędzmi "biją po oczach". Trochę odrealnieni - ich ubrania z tyłu i z przodu wyglądają dokładnie tak samo. Zaczepiają, zachęcają do festynowych okrzyków. Jest połyskująca podłoga, są stoliki z przezroczystymi głowami, do których podłączono sporo kabelków na kapitalistyczne pranie mózgów (dobra scenografia Mirka Kaczmarka). Gospodarze wieczoru mieszają tragiczne z komicznym. Najpierw umierają za swoje winy - długi, by po chwili zatańczyć i zaśpiewać (choreografia Maćko Prusaka). M.in. o tym, że pożyczone często jest dziedziczone. Jak kiepski gen, z którym nie wiadomo, co zrobić.”
Dawid Dudko
W spektaklu występują: Bartosz Bielenia, Marcin Czarnik, Monika Frajczyk, Małgorzata Gorol.
Światło: Wojciech Kiwacz
Dźwięk: Tadeusz Sawka/Bogdan Czyszczan
Producent: Fundacja Kultury Cracovia Genius Loci, Teatr Nowy Proxima
Premiera: 14 września 2019, Teatr Nowy Proxima Kraków
Czas trwania spektaklu: 100 minut bez przerw
Spektakl przeznaczony dla widzów powyżej 16 roku życia.
piątek i sobota, 15 i 16 listopada, godz. 18.00, Duża Scena
Teatr Powszechny Warszawa
Curzio Malaparte
CAPRI – WYSPA UCIEKINIERÓW
Scenariusz (na podstawie utworów: KAPUTT i SKÓRA),
reżyseria, scenografia: Krystian Lupa
Kostiumy: Piotr Skiba
Muzyka: Bogumił Misala
Wideo: Natan Berkowicz, Adam Suzin
Twórcy spektaklu przyglądają się przemianom Europy i roli wielkich osobowości w procesach polityczno-społecznych. W epickiej opowieści narodziny faszyzmu i wojna stają się odniesieniem dla współczesnych lęków. Lupa akcję umieszcza na Capri, wyspie, na którą uciekali marzyciele, władcy i rewolucjoniści, m.in. cesarz Tyberiusz, Lenin, Gorki, George Bernard Shaw i Rilke. Tajemnicza, utopijna przestrzeń łączy artystów, żołnierzy i wykluczonych poza margines – kiedy wielka historia wymusza zawieszenie dotychczasowych norm społecznych i moralnych, barbarzyństwo spotyka się z obojętnością, a kryzys z beztroską rozrywką, w bólach rodzi się nowy, nieodgadniony ład.
„Krystian Lupa bywa w CAPRI bardzo autoironiczny. To on sam stworzył na scenie chyba najlepszą metaforę przedstawienia. Reżyser z POGARDY Godarda na Capri kręci ODYSEUSZA; grecki bohater patrzy w morze i - jak słyszymy - widzi pierwszy raz Itakę. Tylko że przypomina się na scenie, nie widzimy żadnego lądu. Horyzont, morze, mgła. To, że jest tam gdzieś jakiś dom, jakiś sens, jakiś cel - bierzemy na słowo. Wytwarzanie takiej obietnicy, i to tak, że mu się wierzy - to może ostatnio największy kunszt Krystiana Lupy.”
Witold Mrozek
„Czy Lupa zaleca nam spokój, bo kiedyś znów i za olbrzymią cenę przyjdzie czas na realizację wolnościowych utopii? A może w ogóle stracił wiarę w ludzkość? W ostatniej części spektaklu żywy plan przenika się z projekcją wideo, ale po obu stronach jest czekanie.”
Aneta Kyzioł
„Krystian Lupa zarówno wytyka naszą codzienność palcem, jak i doświetla ją metaforą, nie strzelając jednak oskarżeniami we wszystkich, w których mógłby strzelać.”
Piotr Olkusz
W spektaklu występują: Karolina Adamczyk, Grzegorz Artman, Jacek Beler, Michał Czachor, Anna Ilczuk, Michał Jarmicki, Andrzej Kłak, Magdalena Koleśnik, Mateusz Łasowski, Vova Makovskyi, Monika Niemczyk, Filip Orliński, Halina Rasiakówna, Maria Robaszkiewicz, Nikodem Rozbicki, Piotr Skiba, Ewa Skibińska, Julian Świeżewski, Paweł Tomaszewski, Wojciech Wójcik, Julia Wyszyńska, Michał Zieliński, Wojciech Ziemiański, Michalina Żemła oraz statyści: Karol Helewski, Maciej Kobiela, Ignacy Martusewicz, Tomasz Mechowicki, Olaf Staszkiewicz, Mariusz Urbaniec, Filip Warot.
Pomoc dramaturgiczna, asystent reżysera: Maksym Teteruk
Główna asystentka reżysera: Michalina Żemła
Asystentki reżysera: Julia Ongirska, Karolina Szczypek
Inspicjentka: Jagoda Mordak/Iza Stolarska
Premiera: 12 października 2019, Teatr Powszechny Warszawa
Czas trwania spektaklu: 330 minut, dwie przerwy
Spektakl przeznaczony dla widzów dorosłych.
Więcej informacji na stronie Teatru Wybrzeże.
informacja prasowa
wtorek, 11 lutego 2025
Znamy program 45. Przeglądu Piosenki Aktorskiej
Tegoroczna edycja Przeglądu Piosenki Aktorskiej to opowieść o zderzeniu szeroko pojmowanej normalności z szaleństwem. Jak te dwa przeciwległe bieguny odnajdują się w dzisiejszej sztuce? Czy twórczość „normalsów” i „freaków” może opowiadać o tym samym i zarazem łączyć odmienne światy artystyczne? Odpowiedzi na te pytanie znajdziemy na wydarzeniach zarówno polskich jak i zagranicznych gwiazd.
![]() |
| Autor: Damian Styrna |
Po raz kolejny rozpoczniemy festiwal Galą, jednym z najważniejszych i najbardziej wyczekiwanych przez publiczność wydarzeń PPA. Premierowy koncert „R.A.D.W.A.N. – sztuka znikania” w reż. Ewy Konstancji Bułhak jest poświęcony Stanisławowi Radwanowi, wybitnemu kompozytorowi muzyki teatralnej, ikonie artystycznego Krakowa i wielkiemu przyjacielowi PPA, laureatowi Dyplomu Mistrzowskiego im. Aleksandra Bardiniego. Podczas Gali wystąpią: Ewa Konstancja Bułhak, Werusza Kowalska, Olga Lisiecka, Ewa Prus, Katarzyna Zielińska, Jacek Braciak, Marcin Januszkiewicz, Filip Karaś, Kacper Kuszewski i Maciej Maciejewski.
Kolejnym wydarzeniem nieodłącznie związanym z PPA jest Koncert Finałowy. W pierwszej części zaśpiewają finalistki i finaliści Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki, wyłonieni po II etapie KAIP, na których czekają atrakcyjne nagrody, na czele z Grand Prix, czyli statuetką Złotego Tukana. Oceniać ich będzie jury w składzie: Anna Radwan, Jan Klata, Michał Litwiniec, Agnieszka Szydłowska i Leszek Możdżer.
Część druga to premierowy koncert „Mirrors” w reż. Ewy Kaim i Agnieszki Kozak, który opowiada o inności i potrzebie akceptacji. Cała historia rozgrywa się w cyrku osobliwości, w którym wystąpią: Emose Uhunmwangho, Kamil Studnicki, Sebastian Stankiewicz, Marcin Januszkiewicz, Marcin Czarnik, Justyna Szafran, Ralph Kaminski, Natalia Sikora, Bartosz Picher, Cezary Studniak i Dorota Pomykała.
Ciekawie zapowiada się eksperymentalny spektakl „Pieśni malowane teraz” w reż. Agaty Dudy-Gracz i Cezarego Studniaka: w trakcie piosenek wykonywanych na żywo powstanie pięć obrazów. Pod kierownictwem muzycznym Wojciecha Krzaka, malować będą: Jerzy Kosałka, Edyta Olszewska, Piotr Saul, Jacek Sroka i Olga Szerstobitow.
Na PPA nie zabraknie występów zagranicznych gwiazd, a w tym roku będą to: francuski Fo’plafonds z muzycznym show, podczas którego zespół wykorzystuje najróżniejsze instrumenty uzyskane z recyklingu; Dakh Daughters, czyli sześć wszechstronnie uzdolnionych ukraińskich artystek, ze spektaklem „Danse Macabre” opowiadającym o zbrodniach wojennych; Bachar Mar Khalifé, francusko-libański artysta, mistrz fortepianu, wykorzystujący w twórczości zarówno tradycje Bliskiego Wschodu, jak i nowoczesne, europejskie brzmienia.
Podczas 45. PPA będzie można obejrzeć jeden z najgłośniejszych spektakli muzycznych zeszłego roku – „Serce ze szkła. Musical zen” w reż. Cezarego Tomaszewskiego, inspirowany „Królową śniegu” Hansa Christiana Andersena oraz książką „Naku*wiam zen” Marii i Jana Peszków, czyli autobiograficzną rozmową-rzeką córki i ojca o miłości, śmierci, Bogu, sztuce i sensie życia. Na festiwal powraca Natalia Sikora, laureatka Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki sprzed dwudziestu lat, teraz dojrzała artystka z imponującym dorobkiem. Zaprezentuje monodram muzyczny „Privare Tina”, w którym wyśpiewa historię jednej z największych gwiazd estrady. Jan Emil Młynarski & Brass Federacja zaprezentują materiał z pierwszej płyty sygnowanej nazwiskiem artysty: „Narkotyki”. Usłyszymy przedwojenne piosenki o miłości i używkach, którym Jan Emil Młynarski, podobnie jak wielu innych, nadaje drugie życie.
Jak co roku, w programie festiwalu znalazły się spektakle szkół teatralnych. Tym razem będą to: „pieśni piekarzy polskich” w reż. Klaudii Gębskiej (Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie), „Alicji nie będzie” w reż. Bartosza Porczyka i Eweliny Adamskiej-Porczyk (Akademia Sztuk Teatralnych w Warszawie) oraz „Kopciuch” w reż. Cezarego Studniaka (Szkoła Filmowa w Łodzi).
Nie zabraknie również ciekawych propozycji Klubu Festiwalowego. Późnymi wieczorami zagrają: IKARVS, Sw@da x Niczos, Zima stulecia, Nanga, Sedno, Przestrzeń i Hajda Banda.
W Konkursie OFF 45. PPA znalazło się osiem premierowych spektakli teatralnych, wybranych do zrealizowania w drodze konkursu scenariuszy. W jury Konkursu Off zasiądą: Barbara Banaś, Agnieszka Wolny-Hamkało i Piotr Damasiewicz.
Ostatniego dnia festiwalu odbędzie się dyskusja połączona z koncertem „Po co śpiewać w teatrze?”, którą poprowadzą Konrad Imiela i Katarzyna Janowska. Udział w wydarzeniu wezmą: Marcin Czarnik, Krzysztof Głuchowski, Marta Górnicka, ŁONA (Adam Zieliński), Jan Jurkowski, Jan Klata, Zuzanna Skolias-Pakuła, Piotr Tuleja, Emose Uhunmwangho, Klaudia Waszak, Filip Zaręba i zespół aktorski Teatru Szaniawskiego z Wałbrzycha.
Zapraszamy wiosną do Wrocławia! 45. Przegląd Piosenki Aktorskiej potrwa od 21 do 30 marca 2025.
PROGRAM21-30 marca 2025
21 marca, piątek
17:00
Konkurs Aktorskiej Interpretacji Piosenki: II etap
Wrocławskie Centrum Kongresowe (Hala Stulecia)
Bilety: 80 zł
18:00 i 21:00
OFF: Biforek żałobny. Chłostki
realizacja: Magdalena Drab, Albert Pyśk, Martyna Rak
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień
Bilety: 10 zł
22:00
KLUB: DJ Endless
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja
22 marca, sobota
17:00 i 20:00
Gala: R.A.D.W.A.N. – sztuka znikania
reż. Ewa Konstancja Bułhak
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena
Bilety: 120, 170 i 200 zł
18:00 i 21:00
OFF: daj gryza
Klub Anonimowych Aktorów
reż. Marta Parzychowska
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień
Bilety: 10 zł
23:00
KLUB: Sw@da X Niczos / DJ Aniri
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja
Bilety: 25 zł
23 marca, niedziela
17:00 i 20:00
Gala: R.A.D.W.A.N – sztuka znikania
reż. Ewa Konstancja Bułhak
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena
Bilety: 120, 170 i 200 zł
18:00
Kopciuch
Teatr Studyjny w Łodzi
reż. Cezary Studniak
AST Duża Scena
Bilety: 30 zł
18:00 i 21:00
OFF: Zaświadczenie przesiedleńca nr 1/25
reżyseria: Dariusz Jackowski
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień
Bilety: 10 zł
22:00
KLUB: Hajda Banda / DJ Dotyk Dźwiękiem
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja
Bilety: 25 zł
24 marca, poniedziałek
19:00
Pieśni malowane teraz
reż. Agata Duda-Gracz i Cezary Studniak
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena
Bilety: 70 i 80 zł
18:00 i 21:00
OFF: Nakręcana Imba
realizatorzy: Maciej Ćwieluch, Dagmara Daleka, Dominik Skwarek
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień
Bilety: 10 zł
22:00
KLUB: Nanga / DJ Margaret Toucher
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja
Bilety: 25 zł
25 marca, wtorek
18:00
Bachar Mar-Khalifé solo
Piekarnia. Żywa Kultura
Bilety: 70 zł
20:00
FO'PLAFONDS
Impart Centrum
Bilety: 80 zł
18:00 i 21:00
OFF: Konstrukcja pustej przestrzeni
reż. Maciej Dziaczko
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień
Bilety: 10 zł
22:00
KLUB: Sedno / DJ Ojomag
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja
Bilety: 25 zł
26 marca, środa
18:00
Serce ze szkła. Musical zen
Teatr Studio
reż. Cezary Tomaszewski
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena
Bilety: 90, 120 i 150 zł
20.30
Narkotyki. Jan Emil Młynarski & Brass Federacja
Impart Centrum
Bilety: 70 zł
18:00 i 21:00
OFF: Korpocham
reż. Piotr M. Wach
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień
Bilety: 10 zł
22:00
KLUB: Rzeka / DJ Marcepan
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja
Bilety: 25 zł
27 marca, czwartek
18.00
Dakh Daughters: Danse Macabre
reż. Vladyslav Troitskyi
Impart Centrum
Bilety: 80 zł
20:30
Private Tina - monodram muzyczny
Natalia Sikora
Sala Koncertowa Radia Wrocław
Bilety: 60 i 70 zł
18:00 i 21:00
OFF: Egzekucja / Szoł
reż. Erycze Herbut
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień
Bilety: 10 zł
22:00
KLUB: Zima stulecia / DJ Ryan R
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja
Bilety: 25 zł
28 marca, piątek
19:00
Alicji nie będzie
Teatr Collegium Nobilium
reż. Bartosz Porczyk i Ewelina Adamska-Porczyk
AST Duża Scena
Bilety: 30 zł
18:00 i 21:00
OFF: Litania do dżona łejna
reż. Mikołaj Woubishet
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień
Bilety: 10 zł
22:00
KLUB: Ikarvs / DJ Siwy
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja
Bilety: 25 zł
29 marca, sobota
16:00 i 20:30
Koncert Finałowy
Część I: Finał Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki
Część II: Mirrors
reż. Ewa Kaim i Agnieszka Kozak
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena
Bilety: 120, 160 i 190 zł
22:00
KLUB: DJ Pretty Vacant
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Restauracja
30 marca, niedziela
17:00
Pieśni piekarzy polskich
Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie
reż. Klaudia Gębska
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień
Bilety: 30 zł
19:00
Dyskusja i koncert: Po co śpiewać w teatrze?
reż. Konrad Imiela
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena
Bilety: 30 i 40 zł
WYDARZENIE TOWARZYSZĄCE
20, 21 i 22 marca
Bulwar
reż. Michał Jagodziński
Teatr Dialogu
Bilety: 50 i 60 zł, sprzedaż za pośrednictwem Bilety24.pl
Organizatorem 45. Przeglądu Piosenki Aktorskiej jest Teatr Muzyczny Capitol we Wrocławiu Dyrektor artystyczny: Cezary Studniak, główny Producent: Paweł Krupski
Rada Artystyczna PPA: Agnieszka Kozak, Justyna Szafran, Konrad Imiela, Mariusz Kiljan, Michał Litwiniec, Krzysztof Mieszkowski, Jerzy Satanowski, Bogusław Sobczuk
Miejsca
Teatr Muzyczny Capitol, ul. Piłsudskiego 67
AST, ul. Braniborska 59
Piekarnia. Żywa Kultura, ul. Księcia Witolda 62-70
Impart Centrum, ul. Piłsudskiego 19
Wrocławskie Centrum Kongresowe, ul. Wystawowa 1
Sala Koncertowa Radia Wrocław, Aleja Karkonoska 10
Teatr Dialogu, ul. Krakowska 180
Szczegóły programu mogą ulec zmianie z przyczyn niezależnych od Organizatora. Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany programu i organizacji wydarzeń w dowolnym czasie.
informacja prasowa
wtorek, 28 sierpnia 2018
"Trojanki" Eurypidesa w reż. Jana Klaty zainaugurują sezon Teatru Wybrzeże
![]() |
| próby do TROJANEK, fot. Michał Szlaga |
![]() |
| próby do TROJANEK, foto Michał Szlaga |
![]() |
| próby do TROJANEK, fot. Michał Szlaga |
piątek, 5 marca 2021
"W chocholim tańcu" - wystawa w Muzeum Krakowa
Od 17 marca Muzeum Krakowa, oddział w Domu pod Krzyżem, zaprasza na wystawę "W chocholim tańcu", która mierzy się z wizją Wyspiańskiego i realizujących jego dramat artystów teatralnych. Przedstawia w syntezie historię kolejnych reżyserskich interpretacji dramatu i społecznych reakcji na przedstawienia, proponując jednocześnie refleksję nad tym, jak Polacy widzieli i ukazywali samych siebie w „lustrze Wesela”. Wystawie towarzyszyć będą warsztaty, oprowadzania, spacery, wykłady i debaty
Niespełna trzy miesiące po bronowickim weselu Lucjana Rydla i Jadwigi Mikołajczykówny, w listopadzie 1900 roku Stanisław Wyspiański stworzył jego literacką wizję, która 16 marca roku 1901 zyskała swoją teatralną postać sceniczną. Wesele już po prapremierze odczytane zostało jako metafora dziejów polskiego narodu – i tak interpretowane jest po dziś dzień.
Wystawa "W chocholim tańcu" mierzy się z wizją Wyspiańskiego i realizujących jego dramat artystów teatralnych. Przedstawia w syntezie historię kolejnych reżyserskich interpretacji dramatu i społecznych reakcji na przedstawienia, proponując jednocześnie refleksję nad tym, jak Polacy widzieli i ukazywali samych siebie w „lustrze Wesela”.
Zapraszamy w krąg weselnych wyobrażeń. Jak widzowie zareagowali na premierowe przedstawienie w 1901 roku? Co wzruszało ich 116 lat później, gdy spektakl reżyserował Jan Klata? Jak artyści portretowali wspólnoty weselne? Co łączy Stańczyków z przedstawień Andrzeja Wajdy? Jak tańczono chocholi taniec?
Na przestrzeni ostatnich 120 lat Wesele stało się także przestrzenią eksperymentu, w którym mierzyliśmy się z polską tożsamością, relacjami społecznymi, patriotyzmem, zaniedbaniami, lękami i pragnieniami. Wystawa daje wgląd w to, jak pracowali z tymi tematami reżyserzy różnych pokoleń, w odmiennych kontekstach politycznych, m.in. Lidia Zamkow w 1969, Jerzy Grzegorzewski w 1977 czy Michał Zadara w 2006 roku.
Czy potrafimy zobaczyć siebie uśpionych w chocholim tańcu?
Wystawie towarzyszy katalog prezentujący 120-letnie sceniczne dzieje Wesela Stanisława Wyspiańskiego w Polsce. Zgromadzone w publikacji eseje napisane zostały nie tylko z perspektywy historyczno-teatralnej – podejmują również najistotniejsze kwestie polskiej kultury i życia społecznego. Wśród autorów: Piotr Augustyniak, Ewa Benesz, Dorota Buchwald, Piotr Dobrowolski, Jan Klata oraz Wiesław Komasa.
Zapraszamy na wydarzenia towarzyszące otwarciu wystawy:
17 marca (środa)
godz. 15:00 i 17:00 – oprowadzania kuratorskie, w cenie biletu na wystawę (zapisy w COZ: info@muzeumkrakowa.pl, tel. 12 426 50 60)
20 marca (sobota)
godz. 11.00 – oprowadzanie kuratorskie, w cenie biletu na wystawę – Julia Lizurek (zapisy w COZ: info@muzeumkrakowa.pl, tel. 12 4
10:00-14:30 – dziedziniec Domu pod Krzyżem
Performans Pisanie jutra (performer: Bartosz Buława, koncepcja Julia Lizurek)
Czekanie. Przekładanie. Odwlekanie.
Na jutro, na lepszy dzień, czas, porę.
W Weselu Gospodarz odwlekał w czasie mobilizację wojsk, która według przepowiedni Wernyhory miała przynieść narodowi wolność. Zgromadzeni weselnicy czekali na sygnał złotego rogu, który miał zasygnalizować początek niepodległościowego zrywu.
A co my dzisiaj przełożyliśmy na jutro? Ten performans zaczynamy teraz.
21 marca (niedziela)
godz. 11.00 - oprowadzanie kuratorskie, w cenie biletu na wystawę – Karina Janik (zapisy w COZ: info@muzeumkrakowa.pl, tel. 12 426 50 60)
Wystawie towarzyszyć będą warsztaty, oprowadzania, spacery, wykłady i debaty. Szczegóły na stronie www.muzeumkrakowa.pl i w mediach społecznościowych.
Godziny otwarcia wystawy:
w dniach 17-21 marca: 10.00-17.00
w kolejne dni:
wtorek i piątek 10.00-17.00 (po wcześniejszej rezerwacji)
sobota – niedziela 10.00-17.00
informacja prasowa
wtorek, 18 maja 2021
Prezentujemy program 41.Przeglądu Piosenki Aktorskiej
W dniach od 11 do 20 czerwca 2021 roku odbędzie się 41. edycja Przeglądu Piosenki Aktorskiej. Część koncertów i spektakli zaznaczonych gwiazdką będzie można obejrzeć on-line.
11 czerwca 2021, piątek
17:00
*Konkurs Aktorskiej Interpretacji Piosenki: II etap
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 60 i 80 zł, dostęp online (na żywo): 25 zł
17:00, 20:00
*Teatr Collegium Nobilium: Przybysz
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 25 zł, dostęp online (wcześniejsza rejestracja): 10 zł.
12 czerwca 2021, sobota
19:00*Pussy Riot: Riot Days
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 50 i 60 zł, dostęp online (na żywo): 15 zł
21:00
Huncwot
Impart, Scena w podwórku, ul. Mazowiecka 17
bilety: 30 zł
18:00, 21:00
*OFF: Biała szmata
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 1 zł, dostęp online (na żywo): 5 zł
13 czerwca 2021, niedziela
19:00
*Kovacs: Cheap Smell Tour
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 130 i 150 zł, dostęp online (na żywo): 30 zł
18:00, 21:00
*OFF: Najczęściej zadawane pytania. Rewia Drag Queen
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 1 zł, dostęp online (na żywo): 5 zł
14 czerwca 2021, poniedziałek
19:00
Boże! Ojczyzna! –Ale jaka?
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena, ul. Piłsudskiego 67bilety: 80 i 100 zł
16:00, 20:00
AST Wrocław: Inni ludzie
AST Wrocław, ul. Braniborska 59
bilety: 25 zł
21:00
*Mary Komasa
Piekarnia –Centrum Sztuk Performatywnych, ul. Księcia Witolda 62-70
bilety: 60 zł, dostęp online(na żywo): 15 zł18:00,
21:00
*OFF: Kwadrat
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 1 zł, dostęp online (na żywo): 5 zł
15 czerwca 2021, wtorek
19:00
*STUDIO teatrgaleria: Złota Skała. Opowieść o Robercie Brylewskim
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 60, 70 i 90 zł, dostęp online (wcześniejsza rejestracja): 25 zł
21:00
*Salvador Sobral in Concert
Synagoga pod Białym Bocianem, ul. Włodkowica 7
bilety: 140 zł, dostęp online (na żywo): 25 zł
18:00, 21:00
*OFF: Śmierć Człowieka-Wiewiórki
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 1 zł, dostęp online (na żywo): 5 zł
16 czerwca 2021, środa
18:00
*Teatr Collegium Nobilium: Ustawienia ze świętymi, czyli rozmowy obrazów
Piekarnia –Centrum Sztuk Performatywnych, ul. Księcia Witolda 62-70
bilety: 25 zł, dostęp online (wcześniejsza rejestracja): 10 zł.
21:00
*Renata Przemyk i Mężczyźni
Impart, Scena w podwórku, ul. Mazowiecka 17
bilety: 100 zł, dostęp online (na żywo): 25 zł
18:00, 21:00
*OFF: Mury krzyczą albo uliczna śpiewka
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 1 zł, dostęp online (na żywo): 5 zł.
17 czerwca 2021, czwartek
18:00
*Ivo Dimchev: LIVE solo concert
Piekarnia –Centrum Sztuk Performatywnych, ul. Księcia Witolda 62-70
bilety: 60 zł, dostęp online (na żywo): 15 zł
21:00
Karaś/Rogucki: Ostatni bastion romantyzmu
Impart, Scena w podwórku, ul. Mazowiecka 17
bilety: 60 zł
18:00, 21:00
*OFF: Bronisław Piłsudski Was Here. Musical nawałki
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 1 zł, dostęp online (na żywo): 5 zł
18 czerwca 2021, piątek
16:00, 20:30
*Koncert Finałowy
Część I: Finaliści Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki
Część II: Ralph Kaminski: Kora
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 120, 140 i 160 zł, dostęp online (na żywo): 40 zł.
19 czerwca 2021, sobota
16:00, 20:00
*Koncert Galowy: Wiązanka pieśni miłosnych, reż. Jan Klata
Teatr Polski, Scena im. Jerzego Grzegorzewskiego, ul. Zapolskiej 3
bilety: 120, 170 i 200 zł, dostęp online (na żywo): 40 zł
17:00, 20:00
*Magdalena Kumorek: Madaleine
Teatr Muzyczny Capitol, Scena Ciśnień, ul. Piłsudskiego 67bilety: 30 zł, dostęp online (na żywo): 10 zł.
20 czerwca 2021, niedziela
16:00, 20:00
Koncert Galowy: Wiązanka pieśni miłosnych, reż. Jan Klata
Teatr Polski, Scena im. Jerzego Grzegorzewskiego, ul. Zapolskiej 3
bilety: 120, 170 i 200 zł
17:00
Teatr Współczesny w Szczecinie: Być jak Beata
Teatr Muzyczny Capitol, Duża Scena, ul. Piłsudskiego 67
bilety: 70 i 90 zł
Szczegóły programu mogą ulec zmianie z przyczyn niezależnych od Organizatora. Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany programu w dowolnym czasie.
informacja prasowa
poniedziałek, 23 lipca 2018
Jan Klata reżyseruje "Trojanki" Eurypidesa w Teatrze Wybrzeże
| zdjęcia z próby czytanej TROJAKNEK, fot. Bartosz Bańka |
Scenografia i kostiumy: Mirek Kaczmarek
Muzyka: Michał Nihil Kuźniak
Ruch sceniczny: Maćko Prusak
Asystent reżysera: Marcin Starosta
| zdjęcia z próby czytanej TROJAKNEK, fot. Bartosz Bańka |
W spektaklu występują: Magdalena Boć, Małgorzata Brajner, Agata Bykowska, Katarzyna Dałek, Katarzyna Figura, Magdalena Gorzelańczyk, Sylwia Góra-Weber, Dorota Kolak, Piotr Biedroń, Grzegorz Gzyl, Michał Jaros, Michał Kowalski, Jacek Labijak, Krzysztof Matuszewski, Robert Ninkiewicz, Cezary Rybiński oraz Małgorzata Gorol (gościnnie).
| zdjęcia z próby czytanej TROJAKNEK, fot. Bartosz Bańka |
środa, 6 lutego 2019
Wkrótce 25. Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych
Jak co roku, Festiwal otworzy kalendarz teatralnych festiwali w Polsce. Temat tej edycji to „Publiczność”. Na Festiwalu widzowie zobaczą między innymi spektakle z dwóch teatrów narodowych, spektakl z Deutsches Theater w Berlinie oraz dwie prapremiery Teatru Powszechnego w Łodzi – „Ferragosto” Radosława Paczochy w reżyserii Adama Orzechowskiego oraz „Wracaj” Przemysława Pilarskiego w reżyserii Anny Augustynowicz (koprodukcja z Teatrem Współczesnym w Szczecinie).
Program:
8 marca 2019 o 18:30"Teatr i jego widz" - otwarcie wystawy
Miejsce: Teatr Powszechny w Łodzi, foyer
![]() |
| Rok z życia codziennego... w reż. Moniki Strzępki |
8 marca 2019 o 19:00
"Rok z życia codziennego w Europie Środkowo-Wschodniej", reż. Monika Strzępka (Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej)
Miejsce prezentacji: Teatr Powszechny w Łodzi, Duża Scena
10 marca 2019 o 19:00
"Alte Meister" ("Dawni mistrzowie"), reż. Thom Luz (Deutsches Theater w Berlinie)
Miejsce prezentacji: Teatr Powszechny w Łodzi, Duża Scena
![]() |
| Instytut Goethego, reż Cezary Tomaszewski, fot. Bartek Warzecha |
15 marca 2019 o 19:00
"Instytut Goethego", reż. Cezary Tomaszewski (Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu)
Miejsce prezentacji: Teatr Powszechny w Łodzi, Duża Scena
16 marca 2019 o 19:00
Czerwone świnie - koncert
Miejsce: DOM, Off Piotrkowska
17 marca 2019 o 15:00
"Herling-Grudziński" - panel dyskusyjny (prowadzenie: prof. Józef Opalski)
Miejsce: Teatr Powszechny w Łodzi, Mała Scena
17 marca 2019 o 19:15
"Ferragosto", reż. Adam Orzechowski, Prapremiera (Teatr Powszechny w Łodzi)
Miejsce prezentacji: Teatr Powszechny w Łodzi, Mała Scena
18 marca 2019 o 19:15
"Ferragosto", reż. Adam Orzechowski (Teatr Powszechny w Łodzi)
Miejsce prezentacji: Teatr Powszechny w Łodzi, Mała Scena
23 marca 2019 o 19:00
"Pod presją", reż. Maja Kleczewska (Teatr Śląski w Katowicach)
Miejsce prezentacji: Hala EXPO-Łódź, al. Politechniki 4
24 marca 2019 o 15:00
"Publiczność" - panel dyskusyjny (prowadzenie: Katarzyna Janowska)
Miejsce: Teatr Powszechny w Łodzi, Mała Scena
![]() |
| Hymn do miłości, reż. Marta Górnicka |
24 marca 2019 o 20:30
"Hymn do miłości", reż. Marta Górnicka (Teatr Polski w Poznaniu)
Miejsce: Teatr Powszechny w Łodzi, Mała Scena
25 marca 2019 o 19:00
"Trojanki", reż. Jan Klata (Teatr Wybrzeże w Gdańsku)
Miejsce prezentacji: Hala EXPO-Łódź, al. Politechniki 4
29 marca 2019 o 19:15
"Wracaj", reż. Anna Augustynowicz, Prapremiera
(Koprodukcja Teatru Powszechnego w Łodzi i Teatru Współczesnego w Szczecinie)
Miejsce prezentacji: Teatr Powszechny w Łodzi, Mała Scena
30 marca 2019 o 16:00
"Wracaj", reż. Anna Augustynowicz
(Koprodukcja Teatru Powszechnego w Łodzi i Teatru Współczesnego w Szczecinie)
Miejsce prezentacji: Teatr Powszechny w Łodzi, Mała Scena
30 marca 2019 o 19:15
"Popiół i diament. Zagadka nieśmiertelności", reż. Marcin Liber (Teatr Modrzejewskiej w Legnicy)
Miejsce prezentacji: Teatr Powszechny w Łodzi, Duża Scena
2 kwietnia 2019 o 19:15
"Ułani", reż. Piotr Cieplak, (Teatr Narodowy w Warszawie) - Pokaz Mistrzowski
Meijsce: Teatr Powszechny w Łodzi, Mała Scena
informacja prasowa
poniedziałek, 11 marca 2019
O!Lśnienia – Nagrody Kulturalne Onetu i Miasta Krakowa przyznane!
O wynikach zadecydowali internauci, którzy na stronie www.olsnienia.onet.pl mogli w tym roku oddać głos w siedmiu kategoriach konkursowych: Film, Literatura, Sztuki wizualne, Muzyka popularna, Muzyka klasyczna i jazz, Teatr oraz Serial. Nagrody zostały przyznane za najważniejsze artystyczne wydarzenia 2018 roku.
- Polityka kulturalna miasta wytworzyła szereg silnych instytucji kultury, ważnych liderów polskiego życia kulturalnego, wreszcie silne marki w kulturze, liczące się w poszczególnych branżach, w Polsce i na świecie – mówi Jacek Majchrowski, Prezydent Miasta Krakowa – Przyznawane jest tutaj kilkadziesiąt branżowych nagród i stypendiów dających szanse artystom na tworzenie kolejnych dzieł, wykorzystywanie przestrzeni publicznej dla wydarzeń artystycznych. Jestem dumny, że od tego roku dołączyły do nas również O!Lśnienia –dodaje Prezydent.
- „O!Lśnienia” rosną w siłę. Kraków to miasto kultury, w którym swoje miejsce znajdują wszystkie dziedziny sztuki. Trudno wymarzyć sobie lepszego partnera do takiego przedsięwzięcia jak nagradzanie artystów. Onet zresztą od lat współpracuje z miastem na polu kultury. Poza tym głęboko wierzę w sens decentralizacji kultury. W 80 proc. kultura w Polsce jest finansowana z budżetów samorządowych, a tylko w 20 proc. z ministerialnych. Tak więc miasto to naturalna przestrzeń dla wolności twórczej – mówi Katarzyna Janowska, redaktor naczelna Onet Kultura.
- Nasze miasto posiada doskonałe zaplecze, by organizować tu najbardziej prestiżowe wydarzenia – mówi Izabela Helbin, Dyrektor Krakowskiego Biura Festiwalowego – Nowoczesna przestrzeń Centrum Kongresowego ICE Kraków doskonale podkreśliła uroczysty charakter Gali. Kraków to miasto, które corocznie organizuje międzynarodowe festiwale, przyciągając tysiące artystów nie tylko z Polski, ale także z zagranicy. KBF działa w sieciowych modelach współpracy i współorganizacji, dzieląc się wspólnie zasobami i budując wizerunek wyjątkowego miasta kultury – dodaje Izabela Helbin.
Najwięcej głosów internautów w plebiscycie O!Lśnień – Nagród Kulturalnych Onetu zdobył Wojciech Smarzowski, który był nominowany w kategorii Film za „Kler”. Zwycięzca otrzymał Nagrodę Główną – nowy model Mazdy 3.
W kategorii Literatura statuetkę otrzymał Szczepan Twardoch, nominowany za „Królestwo” znakomitą kontynuację bestsellerowego „Króla”.
Dyrektor Dariusz Stola i zespół Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN otrzymał nagrodę w kategorii Sztuki wizualne za program Muzeum Historii Żydów Polskich i jego walory edukacyjne ze szczególnym wskazaniem wystaw „Obcy w domu. Wokół Marca '68" i „W Polsce króla Maciusia. 100-lecie odzyskania niepodległości”.
W kategorii Muzyka popularna nagrodę zdobyła Katarzyna Nosowska za płytę „Basta”.
O!Lśnienie w kategorii Muzyka klasyczna i jazz otrzymał Jakub Józef Orliński za „Anima sacra” oraz za olśniewający debiut na międzynarodowych scenach muzycznych.
W kategorii Teatr O!Lśnienie otrzymała Krystyna Janda za poruszającą kreację w spektaklu Teatru Polonia „Zapiski z wygnania” w reżyserii Magdy Umer.
Krzysztof Skonieczny i Jakub Żulczyk otrzymali nagrodę O!Lśnienie w kategorii Serial za doskonałe przełożenie powieści na język filmu oraz stworzenie wyrazistych bohaterów i obrazu współczesnej Warszawy w serialu „Ślepnąc od świateł” (HBO).
Tegoroczny plebiscyt jest trzecią edycją konkursu O!Lśnienia! Rok temu zwyciężyła Natalia Nykiel (dzięki płycie „Discordia”). Laureatami w pozostałych kategoriach byli: Film – Dorota Kobiela i Hugh Welchman za animację „Twój Vincent”, Muzyka poważna – Piotr Orzechowski/Pianohooligan za płytę „24 Preludes&Improvisations”, Teatr – Jan Klata za „Wesele” w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, Sztuka – Marta Frej za artystyczne memy.
Współorganizatorami O!Lśnień są: Miasto Kraków, Krakowskie Biuro Festiwalowe i Centrum Kongresowe ICE Kraków. Canal+ jest partnerem telewizyjnym, a polska edycja magazynu „Vogue” – patronem medialnym.
informacja prasowa
sobota, 5 stycznia 2019
„Titus Andronicus” Jana Klaty Quentinem Tarantino oswojony /zapowiedź/
Najnowszy spektakl Jana Klaty „Titus Andronicus” jest oryginalną sceniczną adaptacją tragedii Williama Shakespeare`a oraz fragmentów utworu Heinera Müllera „Anatomia Tytusa Fall of Rome Komentarz do Szekspira".
Być może potrzebowaliśmy Quentina Tarantino – powiedział reżyser na spotkaniu z dziennikarzami 12 września 2012 roku – aby zrozumieć związki między tym, co okrutne a tym, co okrutnie śmieszne.
Mistrz ze Stratfordu przedstawia wprawdzie historię, która rozgrywa się w starożytnym Rzymie, ale w inscenizacji Klaty jest to opowieść o zderzeniu cywilizacji – o „jakże pogodnym sąsiedztwie Polaków i Niemców”, jak zauważył ironicznie reżyser. Spektakl grany przez artystów polskich i niemieckich będzie miał swoją podwójną premierę: we Wrocławiu (15 września) i w Dreźnie (28 września).
![]() |
| Wolfgang Michalek jako Titus Andronicus, fot. Sebastian Martinez |
Tragedia Shakespeare`a posługuje się niezwykle poetyckim językiem, który nie tyle skrywa, co opisuje okrucieństwo – skomentował tekst oryginału reżyser.
Opowieść rozpoczyna triumfalny powrót generała Tytusa Andronicusa do Rzymu, po dziesięcioletniej, zwycięskiej wojnie z Gotami. Zwycięstwa okupił jednak śmiercią swoich 21 synów. Jest stary i nie pragnie władzy, mimo że mu ją proponują. Chciałby zaznać spokoju u boku jedynej córki, Lavinii, która ma zostać żoną cesarza. Zostaje jednak zgwałcona i okaleczona w akcie zemsty przez synów królowej Gotów Tamory. Jakby powiedział nasz wieszcz narodowy: „Gwałt się gwałtem odciska”; zbrodnie i okrucieństwo mnożą się w sposób zatrważający.Bardzo długo uważano, że „Titus Andronicus” jest zbyt okrutnym dramatem i że być może nie wyszedł spod pióra Mistrza ze Stratfordu. Nawet tak wybitny poeta jak T.S. Eliot oświadczył, że tragedia ta jest „jednym z najgłupszych i najbardziej banalnych dramatów, jakie kiedykolwiek napisano”. Jako ciekawostkę warto dodać, że akty brutalnej przemocy zostały skatalogowane w 1979 roku przez S. Clarke Hulse, który naliczył: 14 zabójstw, 9 z nich na scenie, 6 odciętych członków, jeden pogrzeb, jeden przypadek obłędu i jeden kanibalizmu - średnio 5,2 okrucieństw w akcie lub jeden na każde 97 wierszy. Swój nowy żywot zawdzięcza tekst wybitnemu twórcy i inscenizatorowi – Peterowi Brookowi, który w 1955 roku wystawił dramat we wspaniałej obsadzie: z Laurence Olivierem jako Tytusem Andronicusem i Vivien Leigh jako Lavinią.
![]() |
| Titus Andronicus w reż. Jana Klaty, fot. Sebastian Martinez |
Polska prapremiera „Tytusa Andronicusa” odbyła się w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi 27 września 1987 roku, w reż. Macieja Prusa i w przekładzie Leona Ulricha. W 2006 roku wystawiono tę sztukę w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, w reż. Moniki Pęcikiewicz i w przekładzie Ulricha i Słomczyńskiego.Dramat napisany w 1984 roku przez Heinera Müllera – wybitnego autora ze wschodnich Niemiec – miał okazać się proroctwem zapowiadającym upadek radzieckiego imperium. Czy dzisiaj można go odczytywać jako proroctwo dotyczące przyszłości Europy, targanej niepokojami ekonomicznymi i politycznymi? Europy, której kodeks moralny – zorganizowany wokół idei wolności, solidarności, poszanowania różnorodności oraz uniwersalnych praw człowieka – rozpada się obecnie pod naporem wewnętrznych konfliktów, rosnącego poczucia egzystencjalnej niepewności oraz lęku przed tym, co obce. Goci Müllera zabijają tak samo okrutnie i bezmyślnie jak Rzymianie, czym prędzej pragnąc zająć ich dominującą pozycję. Obie strony są równe sobie w okrucieństwie.
![]() |
| Titus Andronicus w reż. Jana Klaty, fot. Sebastian Martinez |
Przedstawienie Jana Klaty ma szansę stać się wydarzeniem, ponieważ – jak to czynił wielokrotnie wcześniej – klasyczny tekst staje się w jego interpretacji refleksją o współczesnym świecie. Aby ukazać, co się dzieje na styku dwóch odmiennych kultur, zaprosił do współpracy niemieckich aktorów. Postacie w przedstawieniu Jana Klaty zamieniają się językami: Polacy mówią – ułomnie - po niemiecku, Niemcy – jeszcze gorzej po polsku. Podkreśla to, jak wątpliwym środkiem porozumienia jest język. Więcej przemawiają emocje, mowa ciała, spojrzenia postaci. Ubrani we współczesne T-shirty z napisami, bohaterowie poruszają się w przestrzeni, którą wypełniają liczne kufry, przypominające nie tylko o tymczasowości egzystencji i wędrówce człowieka, ale kojarzące się z trumnami i wykorzystane również w
funkcji wanny lub łoża.
Szukamy przemocy w kontaktach międzyludzkich. Ilość okrucieństwa i zła, którą sobie postaci nawzajem zadają – powiedział Jan Klata – jest bezprecedensowa. Zmierzenie się z tym jest wielkim wyzwaniem dla artysty.
W oczekiwaniu na spektakl pozostaje mieć nadzieję, że i tym razem reżyser „Sprawy Dantona”, „H”, „Utworu o Matce i Ojczyźnie” i wielu innych wybitnych inscenizacji, nie pozostawi nas obojętnymi i zmusi do refleksji nad otaczającym nas światem i jego problemami.
Artykuł ukazał się na portalu PIK Wrocław 12 września 2012 roku.
wtorek, 19 czerwca 2018
Znamy finalistów tegorocznego 25. Konkursu o Złotego Yoricka - wrocławianie górą!
Tym samym dwa finałowe spektakle zostaną zaprezentowane na 22. Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku, który odbędzie się w dniach 27 lipca – 5 sierpnia 2018 roku. Spektakle oceniać będzie Jury Konkursu o Złotego Yoricka, w skład którego wejdą krytycy teatralni, teatrolodzy oraz artyści.
Do pierwszego etapu tegorocznej edycji Konkursu o Złotego Yoricka zakwalifikowanych zostało aż 16 spektakli z teatrów z całej Polski:
1. Teatr im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim – ze spektaklem „Hamlet” w reż. Błażeja Peszka, premiera: 10.11.2017 r,
2. Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie - „Poskromienie Złośnicy” w reż. Anny Gryszkówny, premiera: 30.12.2017 r,
3. Teatr Polski w Bielsko-Białej – „Miarka za miarkę” w reż. Mikołaja Grabowskiego, premiera: 25.11.2017 r,
4. Teatr im. H. Ch. Andersena w Lublinie - „Hamlet” w reż. Magdaleny Szpecht, premiera: 07.04.2017 r,
5. Wrocławski Teatr Lalek - „Burza” w reż. Marka Zakostelecky’ego, premiera: 30.09.2017 r,
6. Teatr Muzyczny CAPITOL we Wrocławiu - „Makbet” w reż. Agaty Dudy- Gracz, premiera: 13.10.2017 r,
7. Teatr im. S. Jaracza w Olsztynie - „Wiele hałasu o nic” w reż. Andrzeja Majczaka, premiera: 15.12.2017 r,
8. Teatr „Maska” w Rzeszowie - „Romeo i Julia” w reż. Bogusława Kierca, premiera: 25.06. 2017 r,
9. Teatr Polski w Bydgoszczy - „Komedia Omyłek” w reż. Jean Philippe’a Selerio, premiera: 29.12.2017 r,
10. Teatr Scena Stu w Krakowie - „Wiedźmy” w reż. Krzysztofa Jasińskiego, premiera: 21.01.2018 r,
11. Teatr Pieśń Kozła z Wrocławia - „Hamlet – Komentarz” w reż. Grzegorza Brala, premiera: 02.07.2017 r,
12. Teatr im. S. Żeromskiego w Kielcach - „Jak wam się podoba” w reż. Mai Kleczewskiej, premiera: 15.06.2018 r,
13. Teatr Pleciuga w Szczecinie - „Tłumacz snów” wg Snu nocy letniej w reż. Alekseia Leliauski’ego, premiera: 23.04.2018 r,
14. Teatr Miejski w Gliwicach - „Romeo i Julia” w reż. Krzysztofa Rekowskiego, premiera: 18.05.2018 r,
15. Teatr Polonia w Warszawie - „Dzieła wszystkie Szekspira (w nieco skróconej wersji) w reż. Johna Weisgerbera, premiera: 10.11.2017 r,
16. Teatr „Bagatela” im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie - „Szukając Romea” w reż. Klaudii Hartung-Wojciak, premiera: 14.04.2018 r.
Z uzasadnienia werdyktu:
![]() |
| Makbet w reż. Agaty Dudy-Gracz/Teatr Muzyczny Capitol |
Podsumowanie pierwszego etapu Konkursu o Złotego Yoricka
„W gdańskiej finałowej rozgrywce oglądaliśmy zazwyczaj trzy przedstawienia – choć zdarzały się również edycje konkursu bez finału, jak rok poprzedni. Tym razem nie udało się jednak wyłonić przekonującego trzeciego spektaklu do zestawu finałowego – pisze Łukasz Drewniak, selekcjoner Konkursu.
Tegoroczne spektakle konkursowe były niejednokrotnie wielkiej urody plastycznej (olsztyńskie „Wiele hałasu o nic”, wrocławskie „Burza” i „Makbet”, tarnowskie „Poskromienie złośnicy”). Nie było wybitnych aktorskich partii solowych, ale dało się zauważyć kilka mocnych kreacji zespołowych. Na pochwałę zasługują epizody, najczęściej komediowe - Fabian Kocięcki jako Hortensjo w tarnowskim „Poskromieniu złośnicy”, Agnieszka Castellanos i Marcin Kiszluk jako Pan Morwa i pan Kwasik w „Wiele hałasu o nic” z Olsztyna, Mikołaj Kwiatkowski – aktor, duch ojca w gorzowskim „Hamlecie”). Triumfy święcił tak zwany „Szekspir mniejszy”. Mniejszy nie znaczy wcale – gorszy. Na „Szekspira mniejszego” składa się bowiem ta część jego tekstów, która ma charakter ewidentnie komediowy i została zrealizowany poza głównymi polskimi scenami. Broni honoru klasyki światowej w mniejszym mieście, powstała bez ambicjonalnej walki o arcydzieło i raczej z chęci przygotowania spektaklu popularnego. „Szekspir mniejszy” omija tragedie, sięga po konwencję teatru środka, przyjemnego dla oka i ucha, komediowego, ukostiumowanego. Tak samo jak fabuła, fraza i dowcip szekspirowskie, ważna jest w nim dekoracja, rytm widowiska, piosenki, sympatyczni wykonawcy. To Szekspir gładki, ale nie głupi, Szekspir bez scen wywróconych do góry nogami, bez akcentu na możliwy do wydobycia czarny rdzeń komedii. Nie wystawia go się przeciwko intencjom dramatopisarza, nie poprawia zadr i krzywizn oryginału. Postępuje się raczej za prostotą, ufa zapisanym rozwiązaniom. To Szekspir lokalny, ale nie byle jaki. Może być treningiem dla reżysera przed innym, trudniejszym zadaniem, sprawdzeniem w praniu, co widownia rozumie i co się jej podoba w klasyce. Zaliczylibyśmy do tego nurtu bielską „Miarkę za miarkę” Mikołaja Grabowskiego, tarnowskie „Poskromienie złośnicy”, olsztyńskie „Wiele hałasu o nic” czy bydgoską „Komedię omyłek”.
Dalej rozwijamy gatunek zwany „Szekspirem młodzieżowym” czyli szkolnym, przystępnie opowiadającym fabułę, nie gubiącym nawet pobocznych bohaterów i wątków, kuszącym przystępną konwencją znaną z kina lub telewizji. To Szekspir dla sprofilowanej grupy publiczności; ma być przewodnikiem po teatrze i konwencjach, marzy o sytuacji, w której chodzenie na niego byłoby wśród młodzieży modne (szczeciński „Władca snów” według „Snu nocy letniej”, gliwicki „Romeo i Julia”, krakowskie „Wiedźmy”).
W ostatniej grupie znajdują się spektakle, w których reżyser dokonuje bardzo daleko idącej ingerencji w tekst, radykalnie przekłada klocki scen, podmienia strukturę, próbuje odnaleźć w Szekspirze lub dołożyć mu do utworu zupełnie inny temat. Nazwijmy ten sposób podejścia do dzieła Stratfordczyka „Szekspirem kombinowanym” („Romeo i Julia” Bogusława Kierca w rzeszowskiej Masce, „Hamlet” Błażeja Peszka w Gorzowie, „Jak wam się podoba” Mai Kleczewskiej w Kielcach).” – dodaje Łukasz Drewniak.
_____________________
Mając na uwadze, iż w mijającym sezonie teatralnym pojawiło się wyjątkowo dużo spektakli szekspirowskich na bardzo przyzwoitym poziomie, selekcjoner Konkursu zaproponował przyznanie honorowych indywidualnych wyróżnień twórcom, którzy zasłużyli na nie oryginalnością i rozmachem, odwagą i dowcipem.
Honorowe indywidualne wyróżnienia XXV edycji Konkursu Złotego Yoricka:
- Anna Gryszkówna za reżyserię „Poskromienia złośnicy” w Teatrze im. Ludwika Solskiego w Tarnowie,
- Urszula Czernicka za scenografię do spektaklu „Wiele hałasu o nic” w reżyserii Andrzeja Majczaka w Teatrze im. Jaracza w Olsztynie,
- Bartosz Bandura za ruch sceniczny w „Hamlecie” Błażeja Peszka z Gorzowa Wielkopolskiego,
- Anna Makowska-Kowalczyk i Radosław Kasiukiewicz za role Mirandy i Ferdynanda w spektaklu „Burza” Marka Zakostelecky’ego z Wrocławskiego Teatru Lalek.
Wyróżnienia w postaci pamiątkowych dyplomów zostaną wręczone podczas uroczystej gali wieńczącej 22. Festiwal Szekspirowski.
O Konkursie:
„Konkurs na najlepszą polską inscenizację dzieł dramatycznych Williama Szekspira oraz utworów inspirowanych dziełami Williama Szekspira” (w skrócie: Konkurs o Złotego Yoricka), odbywa się nieprzerwanie od 1994 roku i stanowi swoiste podsumowanie polskich szekspirowskich realizacji danego sezonu artystycznego.
W ramach Konkursu swoje realizacje pokazywali najwięksi polscy reżyserzy, jak: Krzysztof Warlikowski, Maciej Prus, Maja Kleczewska, Grzegorz Wiśniewski, Monika Pęcikiewicz, Jan Klata, Krzysztof Garbaczewski, Agata Duda-Gracz. Spektakle wyłonione do finału Konkursu prezentowane są podczas Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku, gdzie ocenia je niezależne Jury. Główną nagrodą w Konkursie jest prestiżowy Złoty Yorick.
informacja prasowa
piątek, 2 września 2022
Aldona Struzik: Najważniejsza jest wyobraźnia /wywiad/
"Właściwie wszystko, co nam się przydarza i czego się nauczymy w życiu, może się okazać przydatne w pracy nad rolą" – z okazji jubileuszu 35-lecia pracy artystycznej rozmawiam z Aldoną Struzik, popularną wrocławską aktorką Teatru Polskiego. Artystka opowiada o swoich mistrzach, pracy nad rolą, o zamiłowaniu i pasji, a także o trudach zawodu aktora.
![]() |
| Aldona Struzik, fot. z archiwum aktorki |
Barbara Lekarczyk-Cisek: Jubileusz 35-lecia pracy artystycznej to dobry moment na to, aby poddać refleksji swoje doświadczenia i przeżycia związane z zagranymi rolami, spotkanymi ludźmi, którzy wpłynęli na ich kształt, a niekiedy również na nas samych. Jest to wreszcie dobry czas na to, aby sobie odpowiedzieć na pytanie, czy wybór zawodu aktora okazał się trafny i jak za jego sprawą potoczyło się życie… W ogóle pasjonuje mnie fenomen tego zawodu, który Pani z takim powodzeniem i entuzjazmem uprawia od tylu lat. Czy marzyła Pani w dzieciństwie, aby zostać aktorką?
Aldona Struzik: Sądzę że tak!… Podobnie jak wiele innych małych dziewczynek. Powiem więcej. Kiedy byłam w pierwszej klasie szkoły podstawowej, na pytanie: „Kim chcesz zostać w przyszłości”, odpowiedziałam, że – właśnie! – aktorką. Ale tak naprawdę nie wszystko na tej mojej drodze było takie oczywiste jak wówczas, kiedy byłam mała. To marzenie, nawet jeśli kiedyś zakiełkowało we mnie, to jednak zrealizowało się przede wszystkim dzięki niezwykle ciekawym i nietuzinkowym ludziom, których w życiu spotykałam. Najpierw byli to rodzice, którzy wiedząc, że jestem śpiewającą, tańczącą i pełną pomysłów dziewczynką, postanowili zapisać mnie do szkoły muzycznej w moim rodzinnym mieście Namysłowie. Miałam jednocześnie wielkie szczęście spotkać panią Wiolettę Trelińską – polonistkę i moją wychowawczynię, która zachęciła mnie do aktywności w ramach koła teatralnego, tanecznego i folklorystycznego. Jakby tego było mało, śpiewałam także w chórze i grałam w szkolnej kapeli. Występów zatem było co niemiara! To wszystko miało ogromny wpływ na rozwój mojej wyobraźni.
A tę bez wątpienia miałam, skoro w szóstej czy może siódmej klasie napisałam opowiadanie pt. „Moja przyszła rodzina”. Wygrało ono pierwszą nagrodę w ogólnopolskim konkursie, czytano je w radio, drukowano nawet w prasie. Niedługo potem wygrałam kolejny konkurs, tym razem „Świata Młodych”, w którym nagrodą był rejs żaglowcem „Zawiszą Czarnym”. Proszę sobie wyobrazić trójkę nagrodzonych 13-latków w gronie marynarzy i to przez całe pięć dni! Teraz patrzę na to z wielkim rozrzewnieniem, choć wtedy było to niezłe wyzwanie i momentami nawet się trochę bałam, choć za żadne skarby świata bym się do tej „duszy na ramieniu” nie przyznała. Wszystkie te i wiele innych zdarzeń z mojego dziecięcego życia uważam za wspaniałe przygody, które uruchamiały moją wyobraźnię i kształtowały charakter. A kto wie, czy właśnie wyobraźnia nie jest najważniejszym bodźcem w życiu każdego z nas.
![]() |
| Aldona Struzik, fot. Mariusz Olszewski |
Przypomina to czas, kiedy będąc dziećmi, bawimy się stwarzając różne światy, nie z doświadczeń, bo tych niewiele wówczas mamy, ale właśnie z wyobraźni. Aktor, podobnie jak poeta, zachowuje ten rodzaj fantazjowania, które ma dziecko, prawda? Jednak nie wszystkie dzieci wyrastają na artystów. Nie wszystkie zostają poetami albo aktorami. Jak to się stało, że Pani jednak się to udało?
Oczywiście, że nie wszystko w moim dorosłym życiu przebiegało tak jak to sobie w dzieciństwie wyobrażałam. Ale przecież pewne życiowe sukcesy, a zwłaszcza trudności, które mogą nas budować, a gdy są przepracowane, mogą stać się źródłem przemyśleń wzbogacających naszą wyobraźnię, a co za tym idzie – pozwalają głębiej pojmować i konstruować postaci, które gramy. Właściwie wszystko, co nam się przydarza i czego się nauczymy w życiu, może się okazać przydatne w pracy nad rolą. Ale wracając do Pani pytania o to, jak zostałam aktorką. Droga do tej decyzji była długa i raczej nieoczywista. Najpierw, kiedy zdałam egzaminy do PSM II stopnia w Opolu, sądziłam, że zostanę nauczycielką muzyki. Jednocześnie decyzja o wyborze tej szkoły oznaczała dość wczesne oderwanie od rodzicielskiego domu i zamieszkanie w internacie (Bursie Szkół Artystycznych), a co za tym idzie – nowe doświadczenia, które ukształtowały moje poczucie odpowiedzialności. Dla mnie był to bardzo trudny czas z powodu tęsknoty za domem. Poza tym uczęszczałam jednocześnie do dwóch szkół średnich i właśnie w Liceum Ogólnokształcącym znowu miałam szczęście trafić na kogoś niezwykłego, kogo Opatrzność postawiła na mojej drodze. Andrzej Pałosz – poeta, polonista, który nie był wprawdzie moim nauczycielem, ale zwrócił uwagę na moje zdolności recytatorskie i starał się uświadomić mi, co znaczy rzemiosło w tym zawodzie. Sądzę, że w zawodzie artystycznym wyobraźnia jest czymś niezbywalnym, a uruchomiona, podparta solidną pracą i olbrzymim poświęceniem, czyni z rzemieślnika artystę. Ale do tego potrzeba jeszcze odrobiny szczęścia.
Pani miała szczęście, bo dostała się do szkoły teatralnej już za pierwszym razem.
Tak! Udało mi się to, co dla mnie samej było niezwykłym zaskoczeniem. Oczywiście, rok przed egzaminami byłam pełna obaw. Niezbyt często miałam okazję bywać w teatrach, po trosze dlatego, że uczęszczałam jednocześnie na wszystkie zajęcia w dwóch szkołach dziennych, a do tego angażowałam się w wiele przedsięwzięć poza nimi, choćby w wolontariat (działałam m. in. na rzecz niewidomych). Wolnego czasu niewiele mi pozostawało, ale wszystkie te doświadczenia ubogacały moją osobowość i moje myślenie o świecie. A pewne umiejętności (gra na pianinie, poczucie rytmu, taniec ) bardzo się w naszym zawodzie przydały. Teraz, po latach, przypuszczam, że dostałam się do PWST za pierwszym razem dlatego, że byłam niezbyt świadoma tego, jak trudny do pokonania był ten próg i że to moja świeżość i dziecięcość spodobała się komisji, bo była po prostu nieudawana. Nikt mnie do egzaminów nie przygotowywał, sama wybrałam teksty i zdecydowałam o ich interpretacji. Była to również niespodzianka dla moich rodziców. Ukrywałam fakt, że zdaję do szkoły teatralnej. Kiedy prawda wyszła na jaw, mama była bardzo zadowolona i dumna, a mój tata był tym mocno zaniepokojony, choć i w jego oczach widziałam radość. Szczęśliwie okazało się, że dość szybko się w tym nowym świecie odnalazłam. A mając już wcześniej ogrom zajęć, byłam przygotowana na wielką ilość obowiązków i samodzielną pracę, która jest charakterystyczną cechą uczelni artystycznej. Bardzo dobrze wspominam te lata, choć czasami nie była to „bułka z masłem”. Musiałam wiele zmienić w swoim myśleniu, bo byłam tzw. „grzeczną dziewczynką” i nie potrafiłam jeszcze spontanicznie otwierać się na różne wyzwania stawiane przede mną przez profesorów. Ale pokonałam wszelkie trudności i studia ukończyłam z bardzo dobrymi dyplomami. Sadzę, że duża w tym zasługa moich profesorów z Wydziału Aktorskiego PWST, bo wykładowców miałam rzeczywiście wspaniałych.
![]() |
| Aldona Struzik (Anna) z Bolesławem Abartem w spektaklu "Panny z Acheronu" w reż. G. Sobocińskiego, źródło: Wrocławski Teatr Współczesny |
Wspominam z wielką sympatią i wdzięcznością mojego dziekana Igora Przegrodzkiego, Jadwigę Skupnik- Kurowską, Igę Mayr – cudownych, niezwykłych ludzi, którzy zawsze we mnie wierzyli, a także w sposób szczególny – wspaniałego Bogusia Kierca od scen klasycznych, nie tylko aktora, ale także poetę. Zwłaszcza, że sama po latach zostałam wykładowczynią wiersza i kocham to robić! Pierwszą moją panią profesor tego przedmiotu była śp. Majka Zbyszewska – aktorka Teatru Współczesnego. Odeszła przedwcześnie, ale noszę Ją w sercu do dziś… Jej też zawdzięczam swoją pierwszą rolę teatralną – debiut w „Pannach z Acheronu” Joe Alexa w reż. Grzegorza Sobocińskiego, gdzie zagrałam Annę, córkę Ministra, w którego rolę wcielił się Bolesław Abart.
![]() |
| Jako Ekspedientka w spektaklu "Leworęczna kobieta" w reż. Moniki Pęcikiewicz, 3 lutego 2001, fot. Anna Łoś, źródło: Instytut Teatralny |
![]() |
| "Sztukmistrz z Lublina" w reż. Jana Szurmieja, Aldona Struzik w białej sukience pośrodku, źródło: Instytut Teatralny |
![]() |
| Aldona Struzik jako Sonia w spektaklu "Zbrodnia i kara" w reż. Krzysztofa Rościszewskiego, źródło: Wrocławski Teatr Współczesny |
![]() |
| Aldona Struzik, Włodzimierz Press, i Magdalena Mokrzycka. "Pułapka" w reż. Jerzego Jarockiego, 30 maja 1992 Teatr Polski (Wrocław), fot. Stefan Okołowicz, źródło: Instytut Teatralny |
![]() |
| Jako Adela w "Xięgach Schulza" w reż. Jana Szurmieja, z Dariuszem Bereskim w roli Józefa, fot. Jan Oborski, Jarek Kuśmierski |
![]() |
| Z Krzysztofem Globiszem w "Kartotece rozrzuconej" w reż. Kazimierza Kutza |
![]() |
| Aldona Struzik w wyreżyserowanym przez siebie monodramie "Daisy - błękitna tożsamość", fot. Piotr Dziedziul |
Początek jesieni – początek nowego sezonu wydarzeń w Muzeum Architektury we Wrocławiu
Początek jesieni i początek sezonu wystawienniczego to w Muzeum Architektury we Wrocławiu prawdziwy kalejdoskop wydarzeń, spotkań, wernisaż...
Popularne posty
-
Anioły na obrazach dawnych malarzy są piękne, dlatego często zapominamy, że są niematerialne i że ich piękno ma charakter duchowy. Sztuka pr...
-
W dniach od 7 do 15 lutego 2015 roku odbędzie się we Wrocławiu Akademia Händlowska. Wystąpi fenomenalna Julia Lezhneva, znakomici brytyjscy...
-
Film "Dom dobry" jest zrobiony "grubą kreską", co nie jest bynajmniej komplementem. O ile reżyser postarał się nakreślić...

























.%20Fot.%20Oko%C5%82owicz%20Stefan.jpg)


