Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania wrocławski teatr lalek, posortowane według trafności. Sortuj według daty Pokaż wszystkie posty
Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania wrocławski teatr lalek, posortowane według trafności. Sortuj według daty Pokaż wszystkie posty

wtorek, 21 lutego 2023

"Pinokio" - premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek /zapowiedź/

 25 lutego 2023 roku we Wrocławskim Teatrze Lalek będzie miała miejsce premiera spektaklu na podst. "Pinokia" Carlo Collodiego, w reż. Agaty Kucińskiej. „Pinokio” Pommerata to opowieść o wyboistej drodze dzieciństwa i licznych, a niełatwych konfrontacjach ze światem dorosłych: ich oczekiwaniami, obietnicami. To także poszukiwanie odpowiedzi na pytania, czym jest wolność i szczęście dla niedojrzałego jeszcze człowieka.

"Pinokio" w reż. Agaty Kucińskie, zdjęcie z próby: Natalia Kabanow

Człowieka, który z racji braku doświadczenia przegląda się w oczach innych osób, który często doświadcza stanów ekstremalnych po to, by nabrać odwagi do podążania własną  i wyznaczaną już tylko przez siebie drogą. 

Budujemy nasz spektakl z miłości do dzieci i zachwytu nad nimi – mówią twórcy. 

- Szukamy w historii o drewnianym chłopcu wartości ważnych dla współczesnych dzieci. 

„Pinokio” jest dla nas opowieścią o realizacji własnych pragnień i marzeń, o szukaniu wolności – będącej i przywilejem, i wyzwaniem. Dzieciństwo to ciągły balans pomiędzy tym co możemy, a tym co chcemy, tym co zakazane i tym co upragnione. To istny rollercoaster. W naszym spektaklu na pewno nie zabraknie szalonych przygód, spotkań z przedziwnymi postaciami, powodów do śmiechu i sytuacji nieco groźnych. Sięgamy w naszej realizacji po tekst francuskiego artysty teatru Joëla Pommerata, który interpretuje klasycznego „Pinokia” na nowo. Podążamy za nim, szukając w opowieści o drewnianym chłopcu wartości ważnych dla współczesnych dzieci.

"Pinokio" w reż. Agaty Kucińskie, zdjęcie z próby: Natalia Kabanow

Biogramy twórców:

Agata Kucińska

Absolwentka AST im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie - Filia we Wrocławiu. Wydział Lalkarski. Dyplom obroniła w 2005 r. Po studiach podjęła pracę w macierzystej szkole teatralnej, gdzie w 2013 roku obroniła tytuł doktora habilitowanego. Obecnie pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Jeszcze w czasie studiów rozpoczęła współpracę z niezależnym teatrem Ad Spectatores we Wrocławiu, w którym w r. 2006 i w r. 2010 zrealizowała swoje autorskie monodramy lalkowe: SNY (2005 r.) I ŻYWOTY ŚWIĘTYCH OSIEDLOWYCH (2010 r.). Od 2006 r. jako aktorka pracuje we  Wrocławskim Teatrze Lalek. Obecnie współpracuje także z wrocławskim scenami dramatycznymi: Teatrem Polskim w Podziemiu oraz Teatrem Muzycznym Capitol. Od 2013 r. reżyseruje spektakle teatralne. W swoim dorobku ma realizacje m.in. we Wrocławskim Teatrze Lalek, Teatrze Baj w Warszawie,  Opolskim Teatrze Lalek, Teatrze Arlekin w Łodzi (m.in.: TYLKO JEDEN DZIEŃ, Zdrojowy Teatr Animacji w Jeleniej Górze 2013r., W ŚRODKU SŁOŃCA GROMADZI SIĘ POPIÓŁ, Wrocławski Teatr Lalek 2015 r., PRZYGODY KOTA FILEMONA, Teatr Baj w Warszawie 2015 r., MAŁA MYSZ I SŁOŃ DO PARY Opolski Teatr Lalki i Aktora 2016 r., NIC, DZIKA MRÓWKA, ADAM I EWA, Teatr Lalki i Aktora Kubuś, Kielce 2017 r., ILE ŻAB WAŻY KSIĘŻYC, Wrocławski Teatr Lalek, 2020 r., WIELKI ZŁY LIS, Teatr Lalek Arlekin w Łodzi, 2021 r.).

Współtworzyła przedstawienia z udziałem lalek w Teatrze Polskim we Wrocławiu (DZIADY w reż. M. Zadary, 2016 r.) oraz Teatrze Powszechnym w Warszawie (KSIĘGI JAKUBOWE w reż. E. Marciniak, 2016 r.). Ma na swoim koncie około 30 indywidualnych nagród teatralnych przyznanych za pracę aktorską i reżyserską (m.in. Nagroda Marszałka Województwa Dolnośląskiego dla najlepszego artysty-lalkarza 2008 r., Nagroda im. Leona Schillera dla młodego artysty sceny za 2011 r. przyznawana przez Zarząd Stowarzyszenia ZASP, Nagroda kulturalna WARTO przyznawana przez "Gazetę Wyborczą" za spektakl MOLLY B., 2013 r., Wrocławska Nagroda Teatralna za wybitne kreacje aktorskie w spektaklach: MOTYL (reż. M. Liber, Wrocławski Teatr Lalek, 2019 r.) oraz BLASZANY BĘBENEK (reż. W. Kościelniak, Teatr Muzyczny Capitol, 2018 r.).

"Pinokio" w reż. Agaty Kucińskie, zdjęcie z próby: Natalia Kabanow

Barbara Olech

Choreografka, aktorka, tancerka. Związana z tańcem od 2002 roku. Ukończyła szkolenie „Dana Foglia mentorship program” w Los Angeles i Londynie. Absolwentka laboratorium Meisnera w Warszawie. Stworzyła choreografię do wielu spektakli w Polsce, m.in.:„1989. The musical” w reż. K. Szyngiery, „Priscilla. Królowa pustyni” w reż. C. Tomaszewskiego, „Cesarz” reż. C. Studniak, „Varietes Great Revue” reż. E. Adamska-Porczyk oraz K. Tyszko, „Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale” w reż. C. Tomaszewskiego i wielu innych. 

Od 2013 roku współpracuje z Teatrem Muzycznym Capitol, w którym występowała w takich spektaklach jak: „Blaszany bębenek” w roli Czarnej Kucharki, (chor. E. Adamska-Porczyk, reż. W. Kościelniak), „Mistrz i Małgorzata” (chor. J. Staniek, reż. W. Kościelniak), "Mock - Czarna burleska", „Trzej Muszkieterowie” (chor. J. Gębura, reż. K. Imiela). Wystąpiła w Gali Przeglądu Piosenki Aktorskiej: „Koniec” w reż. W. Kościelniaka. Była asystentką choreografa w serialu o Agnieszce Osieckiej. Jako tancerka występowała z takimi gwiazdami jak: Clock Machine, Margaret, Sylwia Grzeszczak. Współpracowała z wieloma markami (Big Active, Desperados, Deutsche Telecom), tworząc projekty komercyjne. Nieustannie szkoli swoje umiejętności i poszerza artystyczne doświadczenia. Od wielu lat prowadzi również zajęcia taneczne w Polsce i za granicą. Obecnie razem ze swoim partnerem tworzy projekt NA SCENIE, organizując różne artystyczne warsztaty.

"Pinokio" w reż. Agaty Kucińskie, zdjęcie z próby: Natalia Kabanow

Ignacy Wojciechowski

Ur. w 1997 roku kompozytor, producent muzyczny i multiinstrumentalista. Absolwent szkół muzycznych I i II stopnia w Skierniewicach w klasach fortepianu i kontrabasu. W 2017 roku ukończył Akademię Realizacji Dźwięku w Warszawie, w roku 2022 – z wyróżnieniem – Akademię Muzyczną im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, uzyskując dyplom magistra w zakresie kompozycji. Laureat wielu nagród w konkursach kompozytorskich, m.in. I nagrody w konkursie muzyki filmowej Young Talent Award 2022, organizowanym przez Festiwal Muzyki Filmowej w Krakowie. Autor muzyki koncertowej oraz funkcjonalnej, w tym ścieżek dźwiękowych do sześciu spektakli teatralnych i ponad dziesięciu filmów krótkometrażowych. Pracował z producentami z Węgier, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Jako orkiestrator i aranżer współpracował z uznanymi twórcami muzyki do gier wideo, takimi jak Jesper Kyd, Borislav Slavov czy Austin Wintory, tworząc symfoniczne suity na potrzeby wrocławskiego Game Music Festival w latach 2018-2019. W maju 2021 roku, w sali koncertowej AMKL we Wrocławiu, odbył się jego pierwszy kompozytorski koncert monograficzny zatytułowany „Sky is The Limit”. Jego kompozycje koncertowe wykonywane były m.in. we wrocławskim Narodowym Forum Muzyki, Centrum Kongresowym ICE w Krakowie oraz w sali koncertowej Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach.

Michał Dracz 

Scenograf, grafik, twórca multimedialny, absolwent Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Od 2006 roku związany z Wrocławskim Teatrem Pantomimy („Gastronomia”, „Galapagos”, „Cafe Panique”) oraz Wrocławskim Teatrem Lalek („Co w trawie piszczy”, „Może morze”, „Tesla vs. Edison”, „Ziemianie”). Pracował z reżyserami (m.in.): Wiesławem Hejną, Aleksandrem Sobiszewskim, Krzysztofem Draczem, Agatą Kucińską, Joanną Gerigk, Leną Frankiewicz, Błażejem Peszkiem, Jarosławem Tumidajskim, Ewą Piotrowską. Od 2010 roku stale współpracuje z Michałem Derlatką. 


"Pinokio" w reż. Agaty Kucińskie, zdjęcie z próby: Natalia Kabanow

Alicja Pietrucka

Realizatorka i reżyserka światła, twórczyni wizualizacji multimedialnych. Od 2008 roku związana z Wrocławskim Teatrem Lalek, w którym realizuje i reżyseruje światła do spektakli. Współpracowała m.in. z Janem Peszkiem („Wroniec”), Pią Partum („Dziedzictwo Estery”, „Z piasku”), Leną Frankiewicz („Ziemianie”, „Bobo”, „Dyplom ze snów”), Michałem Derlatką („Piotruś Pan”, „Bajka o księciu Pipo”), Duetem SKUTR („Jaki ten świat jest wielki!”). Od 2020 pedagożka Akademii Sztuk Teatralnych – prowadzi zajęcia z reżyserii światła dla studentów reżyserii teatru lalek. 

"Pinokio" w reż. Agaty Kucińskie, zdjęcie z próby: Natalia Kabanow

"Pinokio"

premiera: 25 lutego 2023 r.
Joël Pommerat na podstawie książki Carla Collodiego

Przekład: Maryna Ochab

Reżyseria: Agata Kucińska

Scenografia i kostiumy: Michał Dracz

Muzyka: Ignacy Wojciechowski

Choreografia: Barbara Olech

Reżyseria światła: Alicja Pietrucka

Obsada:

Konferansjer: Kamila Chruściel, Radosław Kasiukiewicz, Marek Koziarczyk, 

Konrad Kujawski, Anna Makowska-Kowalczyk, Sławomir Przepiórka, Piotr Starczak

Pajacyk – Krzysztof Kozak (AST)

Starszy mężczyzna – Sławomir Przepiórka

Wróżka – Kamila Chruściel

Diva, Zły uczeń – Anna Makowska-Kowalczyk 

Dyrektor, Nauczyciel – Marek Koziarczyk

Oszust pierwszy, Morderca drugi – Radosław Kasiukiewicz

Oszust drugi, Morderca pierwszy – Piotr Starczak 

Sędzia, Sprzedawca osłów, Dyrektor cyrku – Konrad Kujawski 

Duża Scena

Czas trwania: ok. 80 min.

Kolejne spektakle: 26, 28.02, 1, 2, 3, 4, 5, 7.03

7.03 - spektakl z audiodeskrypcją i tłumaczeniem na PJM

Ceny biletów: 35 zł normalny, 32 zł ulgowy, 30 zł grupowy

informacja prasowa


wtorek, 9 września 2025

Plany repertuarowe Wrocławskiego Teatru Lalek 2025/2026

Sezon 2025/2026 będzie dla Wrocławskiego Teatru Lalek wyjątkowy pod kilkoma względami. Na początku 2026 r. rozpoczniemy obchody jubileuszu 80-lecia, wiosną  czeka nas 8. edycja organizowanego co dwa lata Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci, a zaraz po niej remont Dużej Sceny. W tym bogatym w wydarzenia sezonie będziemy prowadzić regularną i jak zawsze intensywną działalność artystyczną, edukacyjną i włączającą. Przed nami spektakle wyjazdowe, nowe cykle warsztatowe, działania na rzecz dostępności, a także trzy premiery.

Wrocławski Teatr Lalek, fot. Helena Milanowska

Nowy sezon otworzy premiera spektaklu „Olbrzyyym!” Phillipe’a Dorina w reżyserii Karoliny Maciejaszek (4.10.2025) dla dzieci w wieku szkolnym (7+). Zimą 2026 r. student wrocławskiej reżyserii Piotr Żukowski wyreżyseruje na naszej scenie swój debiut, „Brzydkie Kaczątko” dla dzieci w wieku przedszkolnym (3+). Ostatnią premierą sezonu będzie przedstawienie inspirowane poezją Juliana Tuwima i czeskiego poety Ivana Wernischa, stworzone przez czesko-słowacki duet SKUTR. Ta czesko-słowacko-polska premiera otworzy 8. Przegląd Nowego Teatru Dla Dzieci, który jak dotąd będzie przeglądem najciekawszych przedstawień z Polski i zza granicy. 


PREMIERY

1.

OLBRZYYYM!

Tekst: Philippe Dorin

Przekład: Ewa Umińska-Plisenko

Reżyseria: Karolina Maciejaszek

Scenografia, kostiumy, formy lalkowe: Marta Kodeniec

Muzyka: Mateusz Czarnowski

Asystent reżyserki: Siarhei Artsiomenka

Obsada: Marta Kwiek, Tomasz Maśląkowski, Mateusz Zilbert

Spektakl dla osób od 7. roku życia

Premiera 4.10.2025

Duża Scena

Trójka dzieci nie może zasnąć i opowiada sobie historię o strasznym Olbrzymie. Opowiadając, jednocześnie odgrywa ją na oczach widzów. Głodny wielkolud staje pod bramami miasta, budząc przerażenie w jego mieszkańcach. Rodzice ukrywają przed nim dzieci w strachu, że mógłby je pożreć. W pewnym momencie na jego drodze staje mała dziewczynka, która wydaje się wcale nie bać potwora, co więcej, sama wchodzi do jego paszczy. W brzuchu olbrzyma dziewczynka odkrywa nowy osobny świat, który okazuje się fascynujący i przyjazny. Tymczasem do wielkoluda zbliżają się polujący na niego myśliwi. Zabijają olbrzyma i wydostają z wnętrza dziewczynkę. Ta jednak wcale nie jest im wdzięczna…

OLBRZYYYM! Philippe’a Dorina to poetycka, surrealna i pełna humoru opowieść o strachu, która stawia pytanie o naturę naszych lęków i pokazuje, jak mogą urastać do niebotycznych, „olbrzyyymich” rozmiarów. Czy to, czego się boimy, istnieje naprawdę? A może jest tylko wytworem wyobraźni? Czy największego lęku nie budzi w nas to, czego nie znamy? Dlaczego strach tak łatwo zmienia się w agresję i chęć walki z wyobrażonymi potworami? I kto wtedy jest prawdziwym postrachem?

OLBRZYYYM! uczy empatii i zachęca do tego, by odrzucić lęk i być jak mała dziewczynka ze sztuki Dorina, z ciekawością i czułością przyglądająca się obcemu wielkoludowi.

.

BRZYDKIE KACZĄTKO

Adaptacja baśni Hansa Christiana Andersena: Piotr Żukowski

Reżyseria: Piotr Żukowski

Asystent reżysera: Łukasz Filipowicz

Scenografia i kostiumy: Emilia Burtan i Kacper Szczęśniak

Muzyka: Maciej Domański

Obsada: Edyta Skarżyńska

Spektakl przeznaczony dla widzów od 3. roku życia 

Premiera: luty 2026

Mała Scena

Klasyczna baśń, która nigdy się nie zestarzeje. „Brzydkie kaczątko” Hansa Christiana Andersena opowiada o tym, że każdy z nas nosi w sobie potencjał rozwoju i zmiany. Mówi także o uczuciu, które towarzyszy dzieciom w zderzeniu ze światem dorosłych – że są niezdarne, niewystarczające, nie takie, jak powinny być. Uniwersalność tej baśni tkwi jednak nie tylko 

w tym, że jest opowieścią o dorastaniu, ale w tym, że wszyscy, również dorośli, mogą identyfikować się z nieprzystającym do otoczenia bohaterem. 

Spektakl adresowany jest do dzieci w wieku przedszkolnym i ich opiekunów i będzie fabularnie wierny adaptowanemu tekstowi. Chcemy, żeby przybliżał widzom klasyczną bajkę, zinterpretowaną na nowo przez przedstawicieli najmłodszego pokolenia twórców teatralnych. Piotr Żukowski, student reżyserii wrocławskiej Akademii Sztuk Teatralnych jest związany z WTL od kilku sezonów. Asystował reżyserom dwóch spektakli naszego teatru („Karolcia”, „Sprzedawcy bajek”) i dał się poznać jako niezwykle kreatywny i zaangażowany artysta. Przedstawienie w jego reżyserii będzie opartym na formach wizualnych monodramem uwielbianej przez dzieci i dorosłych aktorki WTL - Edyty Skarżyńskiej.

Mamy nadzieję, że nasze „Brzydkie kaczątko” stanie się dla wielu młodych widzów pierwszym świadomym zetknięciem z teatrem formy i z klasyką literatury. Zaangażowanie młodych twórców gwarantuje jednak, że w tym klasycznym lalkowym spektaklu nie zabraknie świeżego spojrzenia.


TUWIM – WERNISCH (tytuł roboczy)

Wiersze: Julian Tuwim, Ivan Wernisch

Scenariusz i reżyseria: SKUTR (Martin Kukučka i Lukaš Trpišovsky)

Scenografia: Martin Chocholoušek

Kostiumy: Simona Rybakova

Reżyseria Światła: Alicja Pietrucka

Spektakl dla widzów od 9. roku życia

Premiera: 29.05.2026 na otwarcie 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci

Duża Scena

Czesko-słowacki duet twórczy SKUTR - Lukaš Trpišovsky i Martin Kukučka - wraca do WTL. SKUTR to jedni z najważniejszych twórców czeskiej sceny teatralnej. Zrealizowali wiele nagradzanych spektakli, które były prezentowane nie tylko w Czechach, ale na festiwalach w Europie i Azji. SKUTR specjalizuje się w poetyckich inscenizacjach dla dorosłych, pracuje  w operach i teatrach dramatycznych w Czechach, Słowacji i w Niemczech. Lukaš Trpišovsky i Martin Kukučka jako dyrektorzy artystyczni kierują obecnie Teatrem Narodowym w Pradze. Zespół, z którym stale współpracują, to między innymi Simona Rybakova, nagrodzona Czeskim Lwem za najlepsze kostiumy filmowe i Martin Chocholoušek, którego spektakularne scenografie można oglądać na scenach czeskich i europejskich teatrów operowych  i dramatycznych. 

SKUTR zrealizował w WTL grane do dziś przedstawienie na podstawie baśni Andersena „JAKI TEN ŚWIAT JEST WIELKI!”, które miało premierę online w trakcie pandemii. Tym razem artyści planują połączyć wiersze dla dzieci polskiego klasyka Juliana Tuwima z twórczością Ivana Wernischa, uznawanego za najwybitniejszego żyjącego poetę czeskiego.  

Pozeja Wernischa jest wielobarwna, często oniryczna. Jego teksty z muzyką wykonywał m.in. kultowy zespół Plastic People of the Universe. I choć Wernisch zdecydowanie nie pisze dla dzieci, to pomysł wykorzystania jego twórczości w spektaklu dla młodego widza wydaje się niezwykle świeży. Bo czy nie jest pełen dziecięcej energii choćby wiersz „Kacperek”?

Włażę do pudła, jest noc

Wyłażę, jest dzień

Włażę tam, jest noc

Wyłażę, jest dzień

Włażę tam, jest noc

I tak bez końca

A kto mi tego zabroni?

(Wiersz z tomu „Pernambuko” w tłumaczeniu Leszka Engelkinga)

PRZEGLĄD NOWEGO TEATRU DLA DZIECI

Premierą duetu SKUTR otworzymy ósmą edycję Przeglądu Nowego Teatru Dla Dzieci (29.05 – 3.06.2026), który tradycyjnie odbywa się na w okolicach Dnia Dziecka. Jak zwykle planujemy zaprosić na festiwal najciekawsze nowe spektakle z Polski i wzbogacić ten główny nurt o kilka przedstawień z innych krajów Europy. Pokazom towarzyszyć będą spotkania z twórcami i bogaty program niebiletowanych warsztatów w ramach Ogrodu Sztuk. 

EDUKACJA

W nowym sezonie kontynuować będziemy również nasze działania pedagogiczne: cykl PORAŻKA! Warsztaty improwizacji teatralnej dla nieco starszych dzieci, codzienne warsztaty dla szkół i przedszkoli (m.in. warsztaty lalkowe, wycieczki po teatrze oraz warsztaty do spektakli), a także cykliczne spotkania zapoznające z kulisami pracy w teatrze: BOCZNE DRZWI DO TEATRU i MACHINA TEATRALNA. Kolejny sezon pracy rozpoczną nasze dwie stałe grupy teatralne: dziecięca WYTWÓRNIA oraz młodzieżowa ROBIMY.

W programie znajdą się także trzy zupełnie nowe cykle warsztatowe:

TEATRALNE KLOCKI, czyli z czego składa się spektakl

Warsztaty dla rodzin z dziećmi w wieku 3-5 l.

prowadzący: Natalia Herman i Mateusz Zilbert

Twórcze warsztaty inspirowane elementami, z których składa się przedstawienie: muzyką, scenografią, słowem, animacją, światłem. Podczas zajęć razem z Natalią i Mateuszem – aktorami lalkarzami – stworzymy nasze własne, jedyne w swoim rodzaju i niepowtarzalne TEATRALNE KLOCKI, między innymi:

MUZYKĘ (używając naszych ciał i prostych instrumentów)

SCENOGRAFIĘ (z materiałów dostępnych dla każdego)

ŚWIATŁO (eksperymentując z lampkami i latarkami)

OPOWIEŚCI (przy pomocy zabaw i ćwiczeń impro)

...a także dużo, dużo więcej. 


CHODŹ! 

Teatralne podróże dla dzieci w wieku 1-3 l. wraz z bliskimi dorosłymi

Prowadząca: Monika Reks

Chodź, pobawmy się! Chodź, zobaczymy, co tam jest! Chodź na spacer! Chodź ze mną, pójdziemy razem… 

CHODŹ! to podróże po światach tworzonych na bieżąco podczas spotkania dzięki teatralnym narzędziom. Zapraszamy dzieci wraz z bliskimi dorosłymi na wspólne wyprawy 

do fantastycznych krain, które sami stworzymy za pomocą naszych rąk, nóg, głosów (właściwie każdej części nas – bo nawet kolana potrafią świetnie zagrać Himalaje!), a także lalek, przedmiotów i różnorodnych materii, które zapewniają bogate wrażenia sensoryczne. 

Podczas naszych podróży nie tylko rozwijamy ekspresję i spędzamy czas na wspólnym doświadczaniu. Zajęcia wspierają także rozwój motoryki małej i dużej, koordynację wzrokowo-ruchową, pobudzają rozwój zmysłów i zdolność koncentracji. Chcemy dostarczać dzieciom różnorodne doznania sensoryczne, rozwijać ich gotowość do poznawania nowego, a także podtrzymywać naturalną dla człowieka – zwłaszcza małego - ciekawość świata. 

Uwaga: Rodzice/opiekunowie biorą aktywny udział w zajęciach razem z dziećmi.

ALE KOSMOS!

Warsztaty twórcze dla starszych dzieci i młodzieży (9+)

prowadzący: Piotr Soroka, Piotr Starczak

Znasz nasz teatr od dziecka, ale teraz już tu nie bywasz? Myślisz, że teatr lalek to miejsce dla małych dzieci? Albo że na warsztaty teatralne przychodzą tylko dziewczyny? 

Słyszymy to często, zwłaszcza od chłopców, dlatego zachęcamy: sprawdź! Przyjdź na ALE KOSMOS! - nasz nowy cykl warsztatowy dla starszych dzieci i młodzieży (bez towarzyszących dorosłych).

ALE KOSMOS! to teatralne warsztaty o marzeniach, podróżach (w miejscu i czasie), planach i wyobraźni. Powstały z myślą o chłopcach w wieku szkolnym, ale zapraszamy na nie wszystkie otwarte osoby, szukające dla siebie ciekawych zajęć i miejsca, gdzie mogą poznać nowych ludzi. Podczas warsztatów wraz z Piotrem (aktorem) i Piotrem (reżyserem i choreografem) działamy teatralnie: gramy, ruszamy się, tworzymy obiekty i formy, ale mamy też czas na poznanie się nawzajem i swobodną rozmowę w otwartej i przyjaznej atmosferze.

Warsztaty mają charakter cykliczny, a ich tematy krążą wokół kosmosu: zainspirowały nas m.in. czarne dziury, grawitacja, droga mleczna, ale także UFO i... pierogi :) Dlaczego właśnie kosmos? Bo, mimo że abstrakcyjny i odległy, jest świetnym punktem wyjścia do rozmowy o marzeniach, przygodach, planach, ciekawości i obawach przed nieznanym – czyli rzeczach bardzo nam bliskich.

Uwaga: Na warsztatach zapewniamy dostępność uczestnikom o szczególnych potrzebach, w tym z niepełnosprawnościami. Prosimy o zgłaszanie szczególnych potrzeb na adres: marta.kurowska@teatrlalek.wroclaw.pl 

DOSTĘPNOŚĆ

W sezonie 2025-2026 Wrocławski Teatr Lalek kontynuuje współpracę ze środowiskami osób 

o szczególnych potrzebach, w tym z niepełnosprawnościami. Staramy się wspierać widzów 

z wyzwaniami w obszarze widzenia, słyszenia, poruszania się, rozumienia i czucia.

Niemal wszystkie spektakle z repertuaru Teatru są opatrzone audiodeskrypcją, która wspiera odbiór przedstawień przez osoby z niepełnosprawnością wzroku, i tłumaczeniem PJM. Niektóre również posiadają napisy w języku polskim dla osób niesłyszących. Co zrobić, jeśli chcesz skorzystać z któregoś z tych udogodnień? Wystarczy zgłosić taką potrzebę podczas rezerwacji biletów!

Wszystkich widzów, którzy cenią Teatr różnorodny i otwarty, zapraszamy już w październiku na 13. Festiwal Kultury bez Barier. W ramach ogólnopolskiego święta kultury dostępnej zaprezentujemy spektakl „Kulawa kaczka i ślepa kura” w reżyserii Tomasza Maśląkowskiego. 

A dzieci, młodzież i dorosłych zaprosimy na towarzyszące przedstawieniu spotkania twórcze, dostępne dla uczestników z niepełnosprawnością wzroku oraz neuroróżnorodnych.

W odpowiedzi na wzrastającą liczbę dzieci i młodzieży, które doświadczają kryzysu zdrowia psychicznego (wg danych UNICEF w 2021 roku z powodu kryzysu cierpiało 9% dzieci w Polsce, a ponad 1.400 podjęło próbę samobójczą) rozwijamy działania, które wspierają proces zdrowienia. Dzięki dotacji w wysokości 83.000 zł, którą pozyskaliśmy w ramach Krajowego Planu Odbudowy:

Przygotujemy bezpłatne przedprzewodniki do 7 spektakli z naszego repertuaru. Przeprzewodniki, czyli publikacje, w których opiszemy trudniejsze tematy, treści wrażliwe i intensywne bodźce w naszych przedstawieniach. Przedprzewodniki pomogą rodzicom i nauczycielom dzieci neuroróżnorodnych i szczególnie wrażliwych lepiej przygotować je na wizytę na spektaklu,

Zaprosimy dzieci neuroróżnorodne, w tym w spektrum autyzmu i spektrum ADHD, na cykl bezpłatnych warsztatów twórczych, które pozwolą im się dobrze poczuć w naszym Teatrze, od września do lutego będziemy wspierać proces zdrowienia dzieci i młodzieży z dziennych oddziałów psychiatrycznych podczas dwóch cykli bezpłatnych warsztatów twórczych.

Współpracujemy z psychologami i terapeutami integracji sensorycznej, a także zdobywamy wiedzę podczas intensywnego programu szkoleniowego, który zrealizujemy we współpracy z Fundacją Katarynka.

Dbamy również o rozwój zespołu. Wrocławski Teatr Lalek uczestniczy w programie Narodowego Centrum Kultury „Projektowanie Uniwersalne Kultury” (zadanie 1. oraz zadanie 3.3.) Podczas szkoleń, wizyt studyjnych i spotkań z tutorką uczymy się, jak tworzyć ofertę dostępną m.in. dla widzów z niepełnosprawnościami. I w jaki sposób współpracować z ekspertami i samorzecznikami, by nasze propozycje najlepiej odpowiadały na szczególne potrzeby dzieci i młodzieży.


WYJAZDY

Nowy sezon to nie tylko działalność w siedzibie, ale także wyjazdy festiwalowe.

17.09 o godz. 10:00 spektakl „Zła dziewczynka” zostanie zagrany w Wałbrzychu w ramach 

VII Festiwalu małych Prapremier organizowanego przez Teatr Lalki i Aktora w Wałbrzychu; prezentacja na dużej scenie Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu, 

pl. Teatralny 1.

26.09 o godz. 17:00 spektakl „Misiaczek” pokażemy widzom w Rzeszowie w ramach 15. Festiwalu Teatrów Ożywionej Formy „MASKARADA” 2025 „superMOCE” organizowanego przez Teatr Maska w Rzeszowie

18.10 o godz. 11:00 i 16:00 zagramy „Karolcię” w Opolu w ramach XXXII Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Lalek organizowanego przez Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki

19.10 o godz. 10:00 i 12:00 spektakl "Kulawa kaczka i ślepa kura" zagramy również w Opolu w ramach tegoż XXXII Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Lalek

20.10 o godz. 18:00 nasza „Karolcia” zagości w Warszawie w ramach 29. edycji Międzynarodowego Festiwalu Teatrów dla Dzieci i Młodzieży KORCZAK DZISIAJ pod hasłem „Wyobraź to sobie, sobie”. Organizator: Polski Ośrodek Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży ASSITEJ; prezentacja w Teatrze Polskim w Warszawie

30.11 o godz. 16:00 w ramach Festiwalu Boska Komedia w Teatrze Łaźnia Nowa zagramy „Odyseję”.

KONTAKT 

Wrocławski Teatr Lalek 

Pl. Teatralny 4, Wrocław

BILETY I REZERWACJE

Biuro Organizacji Widowni

T: 71 335 49 11, 71 335 49 12

F: 71 335 49 13

widownia@teatrlalek.wroclaw.pl

Bilety online: https://bilety.teatrlalek.wroclaw.pl/ 

https://www.teatrlalek.wroclaw.pl/pl/ 


informacja prasowa

środa, 22 września 2021

Plany repertuarowe Wrocławskiego Teatru Lalek w sezonie 2021/2022

Wrocławski Teatr Lalek rozpoczął 75. sezon swojej działalności nieco wcześniej niż zwykle, bo już w sierpniu. Jakie są plany? Trzy premiery, 6. edycja Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci, działania edukacyjne oraz jubileuszowe niespodzianki.

Wrocławski Teatr Lalek, fot. materiały prasowe

Po doświadczeniach ubiegłego roku, kiedy to kilkukrotnie zmuszeni byliśmy zawiesić działalność stacjonarną i przenosić aktywność do sieci, wracamy  na dobre - z nadzieją i wiarą, że będzie to sezon bezpośrednich spotkań z naszą publicznością. Cieszymy się, że widzowie nie zapomnieli o nas, czego dowodem mogą być pełne – w ramach limitów – widownie i szybko ubywające bilety na wrześniowe przedstawienia. Radość i wdzięczność nie sprawiają jednak, że zapominamy o bezpieczeństwie. Naszym priorytetem pozostaje zdrowie zarówno widzów, jak i pracowników. We wszystkich działaniach przestrzegamy bieżących wytycznych i ograniczeń związanych z pandemią.

Na sezon 2021/2022 zaplanowaliśmy trzy premiery przeznaczone dla dzieci w wieku szkolnym i bliskich im dorosłych. Ze względu na trwającą epidemię zdecydowaliśmy, że wszystkie nowe spektakle zostaną zrealizowane na Dużej Scenie, dzięki czemu w przypadku wprowadzenia obostrzeń będziemy mogli je bezpiecznie grać dla widowni szerszej niż ta na Scenie Kameralnej. 

Jesienią 2021 r. Wrocławski Teatr Lalek obchodzi swoje 75-lecie. Symboliczna data urodzin to 18 października 1946 r. – dzień premiery „Przygód Gęgorka” w reż. Elżbiety Kalinowicz, inaugurującej działalność Teatru Lalki i Aktora przy ul. Rzeźniczej. Obchody zaczniemy jednak nieco wcześniej niż w październiku. Ich głównym punktem jest prapremiera LALKI KAFKI w reżyserii Marka Zákostelecký’ego – 25 września na Dużej Scenie.

Teatralne jubileusze to zwykle wydarzenia o charakterze środowiskowym, przeznaczone dla dorosłych. Chcemy, by nasz był inny - dlatego zamiast uroczystości i gal przygotowaliśmy program jubileuszowy dla naszych widzów. Obejmuje on m.in.: dwie publikacje: historyczną o początkach WTL i ilustrowany przewodnik po naszym budynku dzień otwarty, w którym będzie można zwiedzić budynek teatru i wziąć udział w nieodpłatnych warsztatach (3 października), a także spacer w przestrzeni miejskiej śladami historii WTL (17 października).

PROGRAM JUBILEUSZOWY:

PUBLIKACJE na 75-lecie:

Hubert Michalak, SKĄD SIĘ WZIĘLIŚMY – o początkach Wrocławskiego Teatru Lalek, elektroniczna publikacja jubileuszowa dla dorosłych

Tekst napisany na zamówienie Wrocławskiego Teatru Lalek, przybliżający zarówno sytuację teatru po zakończeniu II wojny światowej w zrujnowanym mieście, jak i najważniejsze postaci, które przyczyniły się do tego, że Teatr Lalki i Aktora pojawił się we Wrocławiu. W eseju pojawiają się m.in. Elżbieta i Zenon Kalinowiczowie (założyciele), Irena Solska (wybitna aktorka młodopolska, w powojniu – popularyzatorka kultury na Dolnym Śląsku) czy Roman Modrzejewski, przychylny pomysłowi Kalinowiczów urzędnik miejski. Nakreślone zostanie tło historyczne i kontekst społeczny powstawania sceny. Treść eseju oparta jest na badaniach własnych autora i tekstach źródłowych. Przygotowana przez historyka teatru opowieść przybliża skomplikowaną i fascynującą historię powstania teatru lalkowego we Wrocławiu.

Katarzyna Krajewska (tekst), Katarzyna Walentynowicz (ilustracje i projekt graficzny) WROCŁAWSKI TEATR LALEK. TU JESTEŚ U SIEBIE - jubileuszowe wydawnictwo dla dzieci

Interaktywny przewodnik dla dzieci po Wrocławskim Teatrze Lalek – jego budynku, historii, a także tym, czym teatr jest obecnie. W książce, poza ważnymi informacjami i ciekawostkami dotyczącymi teatru, dzieci znajdą zabawy i zadania do wykonania. Celem nie jest więc jednostronny komunikat dla biernego odbiorcy, ale raczej wskazywanie ciekawych obszarów do dalszej eksploracji. Ilustracje do publikacji stworzyła Kasia Walentynowicz – jedna z najbardziej znanych i najczęściej nagradzanych polskich ilustratorek, współpracująca z wieloma instytucjami kultury przy projektach skierowanych do dzieci (m.in. festiwal Kino Dzieci, Muzeum Narodowe w Warszawie).

DZIEŃ OTWARTY WTL - 3 października 2021

TU MI GRAJ!  | godz. 10:30

Warsztaty muzyczno-teatralne dla dzieci w wieku 3-5 l. wraz z bliskimi dorosłymi

Prowadzenie: Agata Cejba, Monika Jeszke

LALKI I MY | godz. 11:00-13:00

Warsztaty lalkowe dla dzieci

Prowadzenie: Edyta Skarżyńska

17 października 2021 / 11:00

Spacer zrealizowany we współpracy z Fundacją t: w ramach projektu .portal Wrocławskie podróże teatralne

Spacer teatralny śladami Elżbiety i Zenona Kalinowiczów, założycieli Teatru Lalki i Aktora we Wrocławiu, pozwoli wspólnie przyjrzeć się historii miasta. Cofniemy się w czasie o 75 lat, do 1946 roku, bo to właśnie wtedy Kalinowiczowie przyjechali do Wrocławia. Nasze miasto wyglądało wtedy zupełnie inaczej niż dzisiaj – nawet teatr lalek był w innym miejscu niż teraz jest. Pod koniec II wojny światowej Wrocław został zniszczony, a jego odbudowa trwała wiele lat. Miasto było zdewastowane I niebezpieczne – ale też gościnne i otwarte na przybyszów z różnych części świata. Miało swoje sekrety (dla marzycieli) i obietnice (dla odważnych). Spróbujemy ich poszukać przy pomocy niezawodnej maszyny czasu – wyobraźni.

Prowadzenie: Hubert Michalak

PREMIERY

LALKA KAFKI 

Prapremiera 25 września 2021 z okazji 75-lecia WTL


Pewnego dnia, kiedy Franz Kafka spacerował po berlińskim parku Steglitz, spotkał małą dziewczynkę, z płaczem szukającą zagubionej lalki. Pisarz starał się jej pomóc, ale na próżno – zguby nie udało się odnaleźć. Nazajutrz Kafka wręczył dziewczynce list „napisany” przez lalkę: „Proszę, nie płacz. Pojechałam na wycieczkę, aby zobaczyć świat”. Tak rozpoczęła się niezwykła przyjaźń. Do końca życia Franz Kafka pisał do dziewczynki listy, opisujące podróże i przygody jej lalki.

Czy ta historia wydarzyła się naprawdę? Nie wiemy – jedynym jej śladem są wspomnienia przyjaciółki pisarza, Dory Diamant. Okazała się jednak tak inspirująca, że dała początek teatralnemu przedstawieniu. LALKA KAFKI to spektakl stworzony przez polsko-czeski duet: Elżbietę Chowaniec i Marka Zákostelecký’ego, dobrze znanych widzom Wrocławskiego Teatru Lalek. Twórcy „Czarodziejskiego fletu” i „Burzy” udowodnili już, że dzieła Mozarta i Shakespeare’a można z powodzeniem inscenizować w teatrze dla dzieci. Ich najnowsze przedstawienie przybliża młodym widzom osobę i twórczość Franza Kafki.

Motywem przewodnim LALKI KAFKI jest opowieść o przygodach zagubionej lalki, ale w spektaklu pojawiają się także odniesienia do prozy i opowiadań pisarza. Marek Zákostelecký, reżyser i scenograf przedstawienia, po raz kolejny w swojej inscenizacji gra z klasyką i żongluje konwencjami, sięgając m.in. do teatru lalek, teatru groteski, filmu niemego. Ten szalony teatralny rollercoaster dokądś jednak prowadzi. Dzieci i dorośli odbywają nim wyprawę do świata Franza Kafki, poznając jego biografię i czasy, w których żył.

Tekst i dramaturgia: Elżbieta Chowaniec 

Reżyseria, scenografia: Marek Zákostelecký 

...........................................................................................................................................................

KOLORY. Spotkanie pomarańczowe | godz. 12:30

Sensualne warsztaty teatralne dla dzieci w wieku 1,5 – 3 l. i bliskich im dorosłych. Prowadzenie: Marta Kurowska, Bartosz Kurowski

MACHINA TEATRALNA, czyli jak to wszystko działa | godz. 14:00

Interaktywny spacer po teatrze dla dzieci wraz z bliskimi dorosłymi

Prowadzenie: Katarzyna Starczewska

WĘDRUJĄCY OBIEKT | Godz. 14:30

Warsztaty teatralne dla dzieci 6+ wraz z bliskimi dorosłymi

Prowadzenie: Katarzyna Krajewska

SPACER TEATRALNY DLA RODZIN Z DZIEĆMI

............................................................................................................................................................

OPOWIEŚCI Z WIELKICH BLOKÓW (6+)

Prapremiera 5 marca 2022

W marcu zaprosimy naszych Widzów na prapremierę sztuki Ewy Mikuły w reżyserii Marty Streker. „Opowieści z Wielkich Bloków” to historia Weroniki, która wakacje spędza, siedząc sama w domu. Pewnego dnia dziewczynka odkrywa, że w jej bloku znajduje się przejście do innego wymiaru. Weronika poznaje w nim przyjaciół – podobnie jak ona zamkniętych w czterech ścianach. Główną rolę w spektaklu zagra głucha aktorka Dominika Kozłowska. Spektakl jest grany w dwóch językach: polskim oraz polskim języku migowym, dzięki czemu jest dostępny dla osób z dysfunkcjami słuchu.

Dawno, dawno temu stworzono Świat Wysokich Bloków. Już dawno zapomniano, jak wysokich. Nadano światu perspektywę pionowej bryły. Ludzie dobudowywali do siebie kolejne piętra, aż wkrótce przestano liczyć. Windy nie mieściły liczby przycisków danych pięter, więc przestano je oznaczać, a one zatrzymywały się losowo. W pewnym momencie poruszanie się windą niosło ze sobą ryzyko bezpowrotnego opuszczenia domu. Ludzie z góry nie wiedzieli nic o ludziach z dołu. Coraz rzadziej zaczęli zjeżdżać w dół, a żeby wjeżdżać w górę nie było powodu. Czasem cały tydzień trwało zjeżdżanie windą do wyjścia - pięter było tak wiele. Dlatego rozpoczęto handel wewnętrzny na pobliskich piętrach i uprawy jedzenia na balkonach. Na początku mieszkańców było zbyt wielu, by zmieścili się w windach, dlatego windy z przeciążenia coraz częściej zaczęły się psuć, a śmiałków, którzy mogli wchodzić tak wysoko po schodach., było niewielu Ludzie wyrzucali zużyte rzeczy przez okno. Niektórzy przemierzali po  schodach codziennie te same trasy. Trzy klatki w górę, trzy klatki w dół. Dla zachowania formy ciała i umysłu. Niektórzy wariowali. Nie potrafili znieść zamknięcia, więc rzucali się ze schodów. Od czasu do czasu powstawały konflikty między piętrami, jednak nigdy nie przerodziło się to w poważne powstanie. Całe pokolenia żyły i umierały w tych wysokich blokach. Czasami mieszkania pozostawały puste, w innych rodziły się dzieci. Niektórzy zostawiali swoich zmarłych w domach, niektórzy wyrzucali ich przez okna. W pewnym momencie ludzie zaczęli się bać poruszać nawet pomiędzy piętrami. Dlatego stopniowo tracili zdolność rozmawiania ze sobą. Nie tylko międzysąsiedzką, ale również tę między domownikami. Rozmowy przeprowadzane w kółko wyrabiały języki tylko do poruszania się w bardzo określonych pozycjach. Jeśli ktoś codziennie powtarzał to samo zdanie - “Odrób lekcje”, “Nie lubię poniedziałków”, “Jasne, nie ma sprawy”, “Nienawidzę cię”, “Dla mnie obojętnie” - z czasem nie potrafił powiedzieć nic innego, a jeśli próbował, słowa te brzmiały bardzo niewyraźnie i pokracznie (na metrażu nie było zbyt wielu logopedów). 

Mieszkańcy nie wiedzieli, co się dzieje na zewnątrz, więc zaczęli budować wokół tego mity. Uważali świat zewnętrzny za niebezpieczny, podobnie jak ich sąsiedzi. Woleli udawać, że ich nie ma - tak było prościej. Z czasem zaczęli bać się ludzi zza ściany. 

Tekst i dramaturgia: Ewa Mikuła

Reżyseria: Marta Streker

Scenografia: Katarzyna Leks

Kostiumy: Julia Kosmynka

Muzyka: Maciej Zakrzewski


ROMEO I JULIA (13+)

Premiera 27 maja 2022 na otwarcie 6. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci

Sezon 2021/2022 zakończymy szóstą, dwukrotnie odraczaną z powodu pandemii, edycją Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci. Planowany termin to 27.05-1.06.2022. Premierę tradycyjnie otwierającą Przegląd wyreżyseruje tym razem Bartosz Szydłowski, reżyser, twórca stowarzyszenia teatralnego „Łaźnia” i festiwalu „Boska Komedia”.

Klasyczny dramat o tym, jak niezgoda między dorosłymi niszczy życie młodych ludzi – temat zawsze aktualny, a może szczególnie żywy we współczesnej Polsce. Bartosz Szydłowski po sukcesie krakowskiego „Hamleta” (Złoty Yorick tegorocznego Festiwalu Szekspirowskiego) będzie kontynuował pracę nad dziełem wielkiego Stradfordczyka. 

Przedstawienie przeznaczone dla młodzieży wpisze się w nurt WTL-owskich przedstawień opartych na reinterpretacji tekstów klasycznych (jak „Burza” Shakespeare’a czy „Jaki ten świat jest wielki!” według Andersena). Chociaż repertuar Wrocławskiego Teatru Lalek opiera się głównie na sztukach współczesnych, jesteśmy przekonani, że każde pokolenie powinno mieć „swojego Szekspira” – spektakl, który będzie ich pierwszym spotkaniem z wiecznie żywymi dramatami 

Na podstawie “Romea I Julii” Williama Shakespeare’a

Przekład: Stanisław Barańczak

Reżyseria: Bartosz Szydłowski


6. PRZEGLĄD NOWEGO TEATRU DLA DZIECI 

27 maja - 1 czerwca 2022

To organizowany jest od 2013 r. To największy taki festiwal w regionie. Edycja 6., zaplanowana planowo na przełom maja i czerwca 2020 r., musiała zostać odwołana ze względu na epidemię. 

Hasło towarzyszące 6. edycji - „Poszerzenie pola lalki” jest dla autorów programu, Marii Wojtyszko i Jakuba Krofty, inspiracją do stworzenia mozaiki najciekawszych wydarzeń teatralnych dla dzieci i młodzieży z minionych dwóch sezonów, ze szczególnym naciskiem na obszar teatru lalek i teatru formy.  Krofta i Wojtyszko chcą poszukać odpowiedzi na pytania o kondycję współczesnego teatru lalek. Czy teatr lalkowy jest obecnie w kryzysie? Czy – a jeśli tak, dlaczego – współczesny teatr odchodzi od klasycznych form? Czy "nowe" typy animantów, pojawiające się na scenach teatrów lalkowych i dramatycznych, są mniej wartościowe niż "tradycyjne" lalki? Dzięki Przeglądowi młodzi widzowie będą mieli okazję nie tylko zapoznać się z bogactwem możliwych form animacji, ale także zweryfikować swoje wyobrażenia na temat teatru lalkowego – nierzadko oparte na złych doświadczeniach lub stereotypach.

Wybierając spektakle na 6. edycję Przeglądu, autorzy programu kierowali się przede wszystkim chęcią ukazania różnorodności form, jakie przyjmuje dziś sztuka animacji. Współczesny teatr jest miejscem fuzji form i gatunków, co znalazło pełne odzwierciedlenie w wyborze przedstawień. W programie znajdzie się zatem musical lalkowy, improwizacja z lalkami, teatr uliczny, ale też spektakl-koncert, teatr tańca oraz dwa przedstawienia, w których scenografia jest w nowatorski sposób kreowana na żywo przy użyciu nowych technologii. 

DZIAŁANIA EDUKACYJNE

Jesienią, po przerwie spowodowanej pandemią, powrócą regularne działania edukacyjne w ramach Pracowni Pedagogiki Teatru. Zaproszeni do współpracy artyści i pedagodzy przeprowadzą warsztaty dla dzieci i bliskich im dorosłych oraz młodzieży i seniorów. 

Pod koniec września i w październiku rozpoczną się dwa nowe cykle warsztatów weekendowych: KOLORY dla najmłodszych oraz MIGRAJKI dla dzieci w wieku przedszkolnym. Swoją działalność kontynuować będzie także istniejąca od 2018 r. młodzieżowa grupa ROBIMY. 

Wraz z grupami szkolnymi do teatru wrócą teatralne zajęcia dla szkół: warsztaty do spektakli, lekcje teatralne, warsztaty lalkowe i scenograficznie.

Młodzieżowa grupa teatralna ROBIMY (13-18 l.)

ROBIMY to młody kolektyw twórczy działający od 2017 r. Grupa ma za sobą dwa spektakle: CHŁODNO O MIŁOŚCI (2017) i NIEWYDARZONE (2018), zrealizowane pod opieką Martyny Majewskiej, Dawida Majewskiego, Anny Haudek i VJ Emiko, a także film CASTING APOKALIPSA (2021), powstały pod opieką Marty Streker i Agnieszki Wolny-Hamkało jako efekt pracy grupy w czasie pandemii. We wrześniu 2021 grupa wraz z pedagożką teatru Katarzyna Krajewską wzięła udział w projekcie “21 postulatów dla przyszłości teatru”, realizowanym przez teatr Łaźnia Nowa w Krakowie w ramach festiwalu Mała Boska Komedia. Efektem pracy była instalacja artystyczna mówiąca o teatrze, jakiego chcą i potrzebują młodzi.

W ramach projektu uczestnicy biorą udział w cotygodniowych warsztatach teatralnych: aktorskich, muzycznych i scenograficznych. Pod koniec roku odbywa się pokaz finałowy – prezentacja efektów pracy warsztatowej. Nad pokazem grupa pracuje zespołowo przez cały rok.

KOLORY. Warsztaty sensualne dla dzieci w wieku od 9 mies. do 3 lat

KOLORY to cykl sensualnych warsztatów teatralnych, adresowany do najmłodszych 

(w wieku od 9 miesięcy do 3 lat) i bliskich im dorosłych.

Wyruszamy w fascynujący świat i na wyprawę w głąb siebie. Inspiracją dla każdego spotkania jest jeden kolor – badamy jego dźwięk, smak, zapach. Emocje i skojarzenia, które wywołuje. Sensoryczne eksperymenty stymulują wszystkie zmysły, pobudzają kreatywność i rozwijają wyobraźnię. Pozostajemy w bliskim kontakcie z przyrodą i najbliższym otoczeniem, sięgamy po najciekawsze dzieła sztuki – tak adresowanej do dzieci, jak i zupełnie „dorosłej”. Inspirujemy dziecięcą wrażliwość i opowiadamy je po swojemu. Wspólnie doświadczamy plastyki, animacji, tańca, muzyki, teatru i słowa.

Kolory to teatr dla najmłodszych, w którym dziecko nie jest już tylko obserwatorem. Każdy warsztat jest małym przedstawieniem, a dziecko znajduje się w centrum, jest jego aktywnym twórcą.

Kolory to także warsztaty dla rodziców. Podczas teatralnych spotkań inspirujemy do wprowadzania dziecka w świat sztuki, stwarzamy przestrzeń do wzmacniania relacji z rodzicami i stymulujemy elementy komunikacji niewerbalnej. Wprowadzamy działania integracyjne dla rodziców, a każdy warsztat kończy się krótką ewaluacją – podsumowaniem najważniejszych wątpliwości i spostrzeżeń.

Prowadzenie warsztatów: Marta Kurowska, Bartosz Kurowski / Fundacja t:

MIGRAJKI. Warsztaty muzyczno-migowo-teatralne dla dzieci w wieku 3-5 l. wraz z bliskimi dorosłymi

Warsztaty muzyczno-migowo-teatralne, czerpiące z kilku źródeł: metody rytmiki Émile’a Jaques’a-Dalcroze’a oraz teorii uczenia się muzyki Edwina Eliasa Gordona z wykorzystaniem choreografii I języka migowego. Program zajęć oparty jest o autorskie, stworzone specjalnie na potrzeby cyklu kompozycje i teksty piosenek, a także proste układy ruchowe i rytmiczne.

W trakcie zabaw muzycznych dzieci ilustrują muzykę ruchem, słuchają melodii w różnych skalach i rytmiczanek o zróżnicowanym metrum. Każde zajęcia zaczynają się i kończą specjalnie ułożoną muzyczną powitanką i pożegnanką. Język migowy towarzyszy uczestnikom przez cały czas warsztatów - nie tylko jako środek komunikacji, ale także gest, wykorzystywany w zabawach teatralnych.

Warsztaty są współprowadzone przez Monikę Jeszke - nauczycielkę rytmiki i wychowania przedszkolnego, instruktorkę zajęć gordonowskich oraz Madi Rostkowską - choreografkę pracującą z językiem migowym.

MACHINA TEATRALNA, czyli jak to wszystko działa
MACHINA TEATRALNA to interaktywny spacer po zakamarkach WTL dla dzieci wraz z bliskimi im dorosłymi
Czy zdarzyło się Wam się kiedyś być w teatrze poza godzinami spektaklu? Myślicie, że nic się wtedy w nim nie dzieje? Nic bardziej mylnego. Czasami widok z kulis jest równie ciekawy jak ten ze strony widowni.
MACHINA TEATRALNA to interaktywny spacer po zakamarkach WTL. W trakcie godzinnych zajęć zwiedzimy miejsca, do których publiczność zazwyczaj nie ma dostępu, ale także wspólnie się pobawimy. Zadamy pytania, których zwykle w teatrze się nie zadaje i zajrzymy wszędzie tam, gdzie się nie zagląda. Oswoimy trudne słowa: sztankiet, gabit, czempuryt. Zastanowimy się, co montaż ma wspólnego z remontem, a próba teatralna z naszymi codziennymi życiowymi próbami.
Prowadzenie: Katarzyna Starczewska

FESTIWALE

Sezon 2021/2022 to również udział WTL w festiwalach teatralnych. W ramach Festiwalu Małych Parapremier, organizowanego przez Teatr Lalki i Aktora w Wałbrzychu, 13 września na naszej scenie zagraliśmy autorskie przedstawienie duetu Maria Wojtyszko/Jakub Krofta „OJEJA! albo o dziewczynce, która nie znała własnego imienia”. Spektakl został entuzjastycznie przyjęty i rozbił festiwalowy bank nagród, zbierając nagrody za tekst, reżyserię (Maria Wojtyszko i Jakub Krofta), muzykę (Grzegorz Mazoń) oraz główną rolę kobiecą (Anna Makowska-Kowalczyk).

Kolejne prezentacje spektakli w ramach festiwali już na początku października. „Ile żab waży księżyc” w reżyserii Agaty Kucińskiej oraz „Jaki ten świat jest wielki!” w reżyserii duetu SKUTR zagramy podczas XXX Opolskiego Festiwalu Teatru Lalek. 

Szczegółowe informacje dotyczące bieżących wydarzeń, repertuaru i warsztatów znajdują się na stronie www.teatrlalek.wroclaw.pl oraz w mediach społecznościowych Wrocławskiego Teatru Lalek. 

LALKA KAFKI (6+)
Prapremiera 25 września 2021 
z okazji 75-lecia WTL 

Pierwsza premiera sezonu 2021/2022 to dzieło duetu dobrze znanego widzom WTL. Elżbieta Chowaniec i Marek Zákostelecký zrealizowali na naszej scenie już dwie wariacje na temat światowej klasyki - „Czarodziejski flet” na motywach opery Wolfganga Mozarta i „Burzę” na podstawie sztuki Williama Shakespeare’a. Jesienią 2021 zamkną ten tryptyk, konfrontując się z twórczością Franza Kafki w przedstawieniu „Lalka Kafki”.
Spektakl opowiadający magiczną podróż pewnej lalki będzie inspirowany mało znanym epizodem z życia Franza Kafki. By go lepiej zrozumieć, trzeba przybliżyć fakty z życia Franza Kafki. 
Franz Kafka przyszedł na świat 3 lipca 1883 roku w Pradze. Żył tylko 40 lat, ale pozostawił po sobie bogaty i  dorobek literacki. Dora Diamant (Dwojra Dymant) urodziła się 4 marca 1898 roku w Pabianicach, a zmarła 15 sierpnia 1952 roku w Londynie. Była wielką miłością Franza Kafki, która po śmierci pisarza przechowała część jego dzieł, dopóki nie zostały skonfiskowane przez gestapo w 1933 roku (było to 35 listów i około 20 notesów). Poszukiwania tych zaginionych dokumentów jak dotąd nie dały rezultatu.
Dlaczego ten wątek jest tak istotny? Kiedy Franz Kafka wraz z Dorą mieszkali w Berlinie, pisarz poznał podobno małą dziewczynkę, która zgubiła lalkę. Ponieważ była bardzo smutna z tego powodu, pisał listy do dziewczynki z perspektywy zagubionej lalki. Tę historię znamy jedynie ze wspomnień Dory Diamant. Oto ona:
W 1923 roku Franz Kafka spacerował po berlińskim parku Steglitz. Pewnego dnia spotkał małą dziewczynkę, która płakała, ponieważ zgubiła ukochaną lalkę. Kafka próbował pomóc jej w poszukiwaniach, ale na próżno. Nazajutrz Kafka dał dziewczynce list "napisany" przez lalkę i informujący, że ta udała się w podróż. Tak rozpoczęła się historia, która trwała do końca życia pisarza.
Kafka pisał do dziewczynki starannie skomponowane listy, opisujące przygody ukochanej lalki. Ostatni opisywał powrót lalki do Berlina. Razem z nim pisarz wręczył dziewczynce nową lalkę – z kartką "Moje podróże mnie zmieniły". Kilka lat później dorosła już dziewczyna znalazła w lalce zwitek papieru. Krótki, napisany przez Kafkę list brzmiał: "Wszystko, co kochasz, utracisz, ale wróci do ciebie w inny sposób”.
Próby odnalezienia dziewczynki podejmowano już w 1959 roku (m.in. poprzez lokalną gazetę w Steglitz, dzielnicy Berlina), ale nie przyniosły one żadnego rezultatu, podobnie jak poszukiwania skonfiskowanych listów i notesów Franza Kafki. Do dziś nie wiemy więc, czy ta historia jest prawdziwa, okazała się jednak inspirująca dla wielu twórców: na jej podstawie powstało dotąd kilka książek i sztuk teatralnych. LALKA KAFKI Elżbiety Chowaniec nie jest adaptacją żadnej z nich, ale napisaną na nowo metaforyczną opowieścią, sięgającą do całej biografii i twórczości Franza Kafki.

Przedstawienie ma konstrukcję szkatułkową, mieści się w nim kilka planów. Pierwszy to czasy współczesne Kafce, Berlin w roku 1923 r. – tu dochodzi do spotkania pisarza z dziewczynką. Drugi to Kafkalandia, czyli świat wyobraźni Kafki – w nim odbywają się przygody lalki Dory. Trzeci – współczesny świat Kafkologów, naukowców, badaczy biografii i dzieła pisarza. Te trzy światy przenikają się na scenie, a my jako widzowie przechodzimy płynnie z jednego do drugiego, w każdym z nich dowiadując się czegoś o bohaterze. Nie wszystkie informacje są podane wprost. Część z nich to symbole, aluzje i nawiązania do wydarzeń z życia lub utworów Kafki, czekające na odczytanie. 

Tekst i dramaturgia: Elżbieta Chowaniec 
Reżyseria, scenografia: Marek Zákostelecký
Muzyka: Vratislav Šramek
Ruch sceniczny: Piotr Soroka
Światło: Alicja Pietrucka
Projekcje i udźwiękowienie: Robert Maniak
Obsada: Anna Bajer, Agata Cejba, Aneta Głuch-Klucznik, Radosław Kasiukiewicz, Marek Koziarczyk, Grzegorz Mazoń, Sławomir Przepiórka. 
Inspicjentka: Agnieszka Drobna

Spektakl zostanie dostosowany do potrzeb osób z dysfunkcjami wzroku i słuchu dzięki opracowaniu tłumaczenia na Polski Język Migowy oraz audiodeskrypcji. Przedstawienie z dostosowaniem zostanie zagrane po raz pierwszy 12.10.2021 r. Do spektaklu powstaną także teatralne warsztaty kontekstowe dla grup szkolnych. 

informacja prasowa



środa, 22 października 2025

Premiera spektaklu "MATEI BRUNUL" w reżyserii Jerzego Bielunasa i Anety Głuch-Klucznik we wrocławskim Teatrze Lalek /zapowiedź spektaklu/

8 listopada na scenie kameralnej Wrocławskiego Teatru Lalek odbędzie się premiera spektaklu MATEI BRUNUL w reżyserii Jerzego Bielunasa oraz Anety Głuch-Klucznik. Spektakl jest sceniczną adaptacją powieści rumuńskiego pisarza Luciana Dana Teodorovici pt. „Matei Brunul”. Książce przyznano w Rumunii najważniejsze nagrody i uznano za „Książkę Roku”.

Sceniczna adaptacja książki „Matei Brunul” (2011) rumuńskiego pisarza Luciana Dana Teodorovicia. Powieści przyznano w Rumunii wszelkie najważniejsze nagrody i uznano ją za „Książkę Roku”. Została przetłumaczona m.in. na język angielski, francuski, niemiecki, węgierski i polski. Ukazała się w Stanach Zjednoczonych oraz w wielu krajach Europy, wszędzie spotykając się z uznaniem. W 2015 roku utwór został nominowany do Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus i otrzymał Nagrodę Czytelników im. Natalii Gorbaniewskiej.

Akcja powieści rozgrywa się w Rumunii w czasach reżimu stalinowskiego. To dramatyczne studium niszczenia człowieka przez system totalitarny. 

Tytułowy bohater – rumuński marionetkarz włoskiego pochodzenia – zostaje niesłusznie oskarżony i trafia do stalinowskiego obozu pracy. Więziony w nieludzkich warunkach, poddawany torturom, traci pamięć. Po wyjściu na wolność, wciąż cierpiąc na amnezję, Brunul zaczyna pracować w Państwowym Teatrze Lalek. Świadkiem jego rozpaczy i samotności, słuchaczem i powiernikiem staje się marionetka o imieniu Bazylek. Brunul, nieświadomy paradoksalnych analogii między brutalną rzeczywistością a światem sztuki, zgłębia tajniki technik lalkarskich, ucząc się na pamięć fragmentów instrukcji:

 „Życie marionetki jest w rękach marionetkarza. Nigdy nie będziesz mógł poruszać lalką i sprawić, aby żyła tak, jak chcesz, jeżeli nie nauczysz się kontrolować dogłębnie jej duszy, niezależnie od miejsca, w którym się ona znajduje”*.

Po wyjściu z obozu Brunul jest tylko pozornie wolny. System nie opuszcza swej ofiary. Każda chwila życia lalkarza jest nadal nadzorowana. Staje się on dla reżimu poletkiem doświadczalnym. Agenci służb bezpieczeństwa poddają go „obróbce”, próbując uformować z niego nowego człowieka, który ma tworzyć „ziemski raj dla dobra ogółu”. Dzieło Luciana Dana Teodorovicia kreśli przerażającą wizję ubezwłasnowolnionego społeczeństwa, która jest niepokojąco aktualna.

Spektakl „Matei Brunul” jest poświęcony pamięci zmarłego przed rokiem profesora Wiesława Hejny – wieloletniego dyrektora Wrocławskiego Teatru Lalek, twórcy słynnej Małej Sceny dla Dorosłych, reżysera przełomowych przedstawień polskiego teatru lalek, w tym tzw. „tryptyku władzy” – trzech przedstawień Wrocławskiego Teatru Lalek, zrealizowanych na podstawie: „Procesu” Franza Kafki (1985), „Gyubala Wahazara” Witkacego (1987) oraz „Fausta” Johanna Wolfganga Goethego (1989). Wszystkie trzy spektakle podejmowały temat wpływu władzy na jednostkę.

*Lucian Dan Teodorovici, „Matei Brunul”, Wydawnictwo Amaltea, Oficyna Wydawnicza ATUT, Wrocław 2014, s. 18.
MATEI BRUNUL | premiera 8.11.2025 
Premiera spektaklu Jerzego Bielunasa i Anety Głuch-Klucznik na podstawie powieści Luciana Dana Teodorovicia 


Adaptacja powieści: Jerzy Bielunas 
Reżyseria: Jerzy Bielunas, Aneta Głuch-Klucznik
Reżyseria światła: Alicja Pietrucka
Scenografia: Mirosław Chudy
Kostiumy: Monika Luścińska, Elżbieta Terlikowska-Misiak
Marionetka: Maciej Luściński
Produkcja: Monika Luścińska, Wiktoria Palczewska
Występują: Sambor Dudziński (gościnnie), Aneta Głuch-Klucznik, Krzysztof Grębski, Sławomir Przepiórka, Piotr Starczak, Tomasz  Szczygielski (gościnnie), Marek Tatko
Spektakl na podstawie powieści Luciana Dana Teodorovicia pt. „Matei Brunul” w przekładzie Radosławy Janowskiej-Lascar (Wydawnictwo Amaltea, Oficyna Wydawnicza ATUT, Wrocław 2014).
Producent: Instytut im. Jerzego Grotowskiego
Partner: Wrocławski Teatr Lalek


8.11.2025, 19:00 - PREMIERA
9.11.2025, 18:00

Wrocławski Teatr Lalek (pl. Teatralny 4)

Czas trwania: 75 min
Bilety: 40/50 PLN, dostępne na stronie: https://bilety.teatrlalek.wroclaw.pl/
 
informacja prasowa

sobota, 27 stycznia 2018

Świadomość lalki. Teatr form Jadwigi Mydlarskiej-Kowal. Nowa wystawa w Muzeum Śląskim

9 lutego 2018 roku odbędzie się wernisaż wystawy „Świadomość lalki. Teatr form Jadwigi Mydlarskiej-Kowal”, poświęconej dorobkowi twórczemu jednej z najważniejszych reformatorek polskiego teatru lalkowego XX wieku. Wystawa potrwa do 22 kwietnia.

materiały Muzeum Śląskiego

Niekonwencjonalna wyobraźnia i nowatorstwo Jadwigi Mydlarskiej-Kowal 

Przedstawienia lalkowe kojarzone są zwykle z inscenizacjami dla młodej widowni. Jednak istnieje także „dorosła” odmiana tej formy teatru, równie twórczego oraz angażującego emocje i intelekt widzów w nie mniejszym stopniu niż teatr dramatyczny. Lalki w tego rodzaju spektaklach mogą pełnić różne funkcje i stanowić zarówno partnerów dla „żywego” aktora, jak i zupełnie samodzielne formy.

W XX wieku zmieniło się rozumienie roli lalek, które zaczęto traktować jako jeden z możliwych środków ekspresji w spektaklu. Postacią sceniczną obok lalki stał się także przedmiot podniesiony do funkcji znaku teatralnego. Nie zawsze jednak z walorami artystycznymi lalek wiązała się dostosowana do potrzeb forma i konstrukcja, a ich możliwości animacyjne nie zawsze satysfakcjonowały twórców.

Jadwiga Mydlarska-Kowal należała do tych scenografów, którzy w swoich projektach zaczęli łączyć plastyczną ekspresję lalek ze zróżnicowaną konstrukcją i mechaniką dostosowaną do poszczególnych realizacji. W swojej typowej formie lalka uważana była za obiekt, przy użyciu którego nie sposób przekazać skomplikowanych przeżyć i emocji. Dzięki pracom Mydlarskiej-Kowal lalkarstwo stało się sztuką przemawiającą własnym, specyficznym dla tego medium językiem, a sama lalka przestała być jedynie obiektem poddanym animatorowi, stała się bytem samodzielnym, mającym możliwość przedstawiania na scenie złożoności ludzkich losów.

materiały Muzeum Śląskiego

Artystka związana była z Wrocławskim Teatrem Lalek, który za sprawą spektakli zrealizowanych w jej scenografii zyskał nowatorski, niepowtarzalny i zarazem charakterystyczny wyraz. Zajmowała się w nim między innymi teatrem dla dorosłych, uznawanym za najtrudniejszą z form sztuki lalkarskiej. Kluczową cechą teatru, którego Mydlarska była reformatorką, było to, że grano w nim te same spektakle, które wystawiano na deskach teatrów dramatycznych. Nie był to repertuar specjalny, przystosowany do możliwości drewnianych kukieł. Artystka wręcz odwróciła ten stan rzeczy: jej lalki zyskały takie możliwości ekspresji, iż często dobitniej przekazywały idee zawarte w sztuce, niż mógłby tego dokonać żywy aktor. W okresie, kiedy w polskich teatrach lalkowych królował tradycyjny repertuar, przeznaczony w większości dla najmłodszych widzów, we Wrocławiu wystawiano dzieła wymagające niekonwencjonalnej wyobraźni - Goethego, Witkacego, Szekspira, Kafki, Schulza. W Ryszardzie III (Wrocławski Teatr Lalek, 1997) na scenie pojawiły się zmechanizowane głowy, w Burzy (Teatr Animacji, Poznań, 1997) bezgłowe płaszcze, z których wyłaniały się ręce aktorów. Ta symbioza lalki z aktorem jest jeszcze jedną cechą, którą odnaleźć można w twórczości artystki. Nieco inne oblicze Mydlarska ukazywała, projektując scenografie do przedstawień lalkowych dla dzieci, jednak i tam przenikały elementy znane z jej „dorosłych” realizacji.

Lalka z "Fausta" J.W. Goethego

Teatr Lakowy i scenografia dla teatrów dramatycznych

Wystawa „Świadomość lalki” została podzielona na dwie przestrzenie, z których jedna pokazuje działania artystki w teatrach lalkowych, druga – jej twórczość związaną z przedstawieniami na deskach teatrów dramatycznych. Ekspozycja realizacji lalkowych prezentuje najbardziej znaczące dokonania scenografki w tej dziedzinie, począwszy od jej pierwszych wystawień we Wrocławskim Teatrze Lalek, aż do nieukończonego przedstawienia Córka Króla Mórz. 
W części dotyczącej realizacji w teatrach dramatycznych ukazano drogi kształtowania się koncepcji roli i formy lalki w aktorskim spektaklu  teatralnym oraz proces zacierania różnic pomiędzy żywym aktorem a kukłą na scenie: od Wizyty starszej pani (Teatr im. W. Bogusławskiego, Kalisz, 1994), w której twarz aktorki pokryto makijażem tworzącym z niej maskę, podobną do tych noszonych przez lalki w Gyubalu Wahazarze czy Procesie, aż po Xięgę bałwochwalczą czy Gimpela głupka, w których wprowadzono do akcji dramatu marionety wzorowane na bohaterach zrealizowanego w teatrze lalkowym Fausta.

Proces F. Kafki

Twórczość Mydlarskiej wymyka się jakimkolwiek próbom jednoznacznego zdefiniowania. Jest to teatr autorski, niepowtarzalny i pod każdym względem wyjątkowy, także na tle osiągnięć teatru światowego. Jej scenografie nigdy nie były tłem czy wizualizacją przekazu zawartego w słowie, ale niezależnymi światami wynikającymi z tekstu. Niezależnie od formy spektaklu, zawsze w centrum jej scenicznych wizji był człowiek i pytanie o jego egzystencję oraz przeznaczenie.

Kuratorką wystawy jest Sylwia Ryś



Wernisaż odbędzie się 9 lutego o godz. 18.00, wystawę oglądać będzie można do 22 kwietnia w budynkach Centrum Scenografii Polskiej oraz stolarni. Dodatkowo w przestrzeni foyer na poziomie -2 głównego budynku Muzeum Śląskiego stanie instalacja złożona z lalek grających w spektaklu Akropolis wrocławska. Szopka.

Informacja prasowa Muzeum Śląskiego, śródtytuły moje.

sobota, 10 lutego 2018

"Pomnik", czyli krótka historia czeskiego komunizmu /recenzja teatralna/

Na podstawie reportażu ”Dowód miłości” polskiego pisarza Mariusza Szczygła czeski reżyser Jiří Havelka zrealizował spektakl w Teatrze Lalek we Wrocławiu. Ta  polsko-czeska plątanina dała znakomity rezultat: ”Pomnik” – przedstawienie adresowane do młodego widza, ale i ten dojrzalszy znajdzie coś dla siebie.

scena spektaklu Pomnik w reż. Jiří Havelka, fot. Wrocławski Teatr Lalek

Dowód miłości


W dowód miłości do czeskiej kultury znany reportażysta i pisarz Mariusz Szczygieł napisał najpierw ”Gottland”, który ukazał się w 2006 roku i wzbudził wielkie zainteresowanie, a dziś jest już uznawany za klasykę reportażu. Potem były jeszcze ”Zrób sobie raj” (2010) i ”Láska nebeská” (2012), skutkiem czego polski reporter urósł do rangi specjalisty od tematów związanych z naszymi południowymi sąsiadami. Nic zatem dziwnego, że zaproszony do współpracy z Teatrem Lalek czeski reżyser teatralny, dramaturg, aktor, prezenter różnych programach telewizyjnych w jednej młodej osobie (rocznik 1980) - Jiří Havelka sięgnął właśnie po tego autora. W dodatku temat pomnika Stalina, którzy nasi sąsiedzi postawili Józefowi Wissarionowiczowi w ”dowód miłości”, jak głosi tytuł reportażu, został przez nich wstydliwie przemilczany i trzeba było takiego Szczygła, z jego uporem i dociekliwością, aby rzecz całą przypomnieć światu i Czechom.
Pomnik był hołdem złożonym Stalinowi z okazji jego siedemdziesiątych urodzin, a władze podjęły decyzję, że stanie w Pradze, na wzgórzu Letná nad Wełtawą i będzie największym pomnikiem wodza rewolucji na kuli ziemskiej. Trwająca kilka lat budowa pomnika, opisana przez Mariusza Szczygła z iście czeskim poczuciem humoru, zostaje spointowana odsłonięciem w dniu 1 maja 1955 roku – dwa lata po śmierci Stalina. Następnie pomnik zostaje wysadzony w powietrze w 1962 roku – ”cicho i z godnością”. Jego budowa i to wszystko, co temu towarzyszyło, a także jego destrukcja i jej okoliczności stały się dla reportera przedmiotem badań i refleksji, diagnozą stanu czeskiego ”ducha”, by na koniec skonstatować, że ”Pomnik Stalina w Pradze … istnieje”.

"Pomnik" Havelki


Spektakl we wrocławskim Teatrze Lalek, w reżyserii rodowitego Czecha Jiří Havelki oraz według scenariusza Polki Elżbiety Chowaniec nosi tytuł bardziej jednoznaczny: ”Pomnik”. Bazując na tekście Szczygła prezentuje w pewnym myślowym skrócie historię komunizmu w Czechosłowacji, której ów pomnik staje się widomym znakiem i symbolem. Scena ograniczona ramami jak obraz, staje się umownym symbolem świata, w którym – oprócz słowa – króluje obraz właśnie, a ten pozwala na większą swobodę i wieloznaczność.


scena spektaklu Pomnik w reż. Jiří Havelka, fot. Wrocławski Teatr Lalek

Pośrodku owego uniwersum króluje długi prezydialny stół, a nad nim dominuje portret Józefa Wissarionowicza. Zaledwie trójka aktorów: Radosław Kasiukiewicz, Anna Makowska-Kowalczyk, Tomasz Maśląkowski wciela się w rozmaite role. A to premiera rządu, jego sekretarkę, a to skubaczkę gęsi, a to rzeźbiarzy, robotników pracujących przy budowie pomnika itd., posługując się przy tym różnymi rekwizytami. Oglądamy  także oryginalne zdjęcia przedstawiające pomnik i jego otoczenie. Funkcjonalna scenografia Marka Zákostelecký`ego (także Czech) pozwala tę sceniczną rzeczywistość do woli przekształcać na oczach widzów. Punktem kulminacyjnym jest, jakże by inaczej, pomnikowa postać Stalina, a następnie jej upadek. Twórcy przedstawienia wzbogacili je również o wątki dotyczące spotkań przywódców rządów, wraz ich słynnym ”pocałunkiem”, wykonanym w perfekcyjnym półobrocie i pod odpowiednim kątem.

Upadek komunizmu, który symbolizuje pomnik, nie jest już taki spektakularny. Po prostu nie widać go. Za to telefon ”z dyrektywami” brzmi ciągle tak samo…

Przedstawienie błyskotliwe i dowcipne, ukazujące historię komunizmu w Czechosłowacji, pozostaje także metaforą każdego ucisku, ukazując, jak zachowują się ludzie żyjący w opresji, zniewoleni i pozbawieni indywidualnych cech. Brawa należą się zarówno twórcom, jak i aktorom. Okazuje się, że współpraca polsko-czeska może być bardzo owocna.


Pomnik , premiera: 30 września 2016 r.

Recenzja ukazała się na portalu Kulturaonline wpaździerniku 2016 r.


wtorek, 2 lipca 2024

Lato w teatrze 2024 - pokaz finałowy we Wrocławskim Teatrze Lalek

Wrocławski Teatr Lalek zaprasza na pokaz finałowy półkolonii teatralnych "Lato w teatrze 2024", który odbędzie się 6.lipca o godz. 12:00. Wstęp wolny. Aktualnie w teatrze trwa letnia półkolonia LATO W TEATRZE 2024. Do udziału w niech zaproszono młodych artystów w wieku 8-12 lat, dzieci z niepełnosprawnością wzroku oraz z pieczy zastępczej. Uczestnicy spotykają się w dniach 24.06-6.07.

LATO W TEATRZE 2024 | Wrocławski Teatr Lalek

Do udziału w letnich integracyjnych półkoloniach teatralnych zaprosiliśmy młodych artystów w wieku 8 -12 lat, dzieci z niepełnosprawnością wzroku oraz z pieczy zastępczej. Nasze warsztaty to przede wszystkim przestrzeń spotkania i wspólnych odkryć, empatii i współpracy. Chcemy wspólnie bawić się i tworzyć, odkrywać wyjątkowość i mocne strony każdego dziecka!

Podczas warsztatowych spotkań zagłębimy się w niewidzialnym, angażując zmysły inne niż wzrok. Doświadczymy ciszy i dźwięków, dotyku jako sposobu poznawania świata, damy się pokierować węchowi i smakowi. Przyjrzymy się współczesnym eksperymentom performatywnym, żeby zobaczyć, czy można opowiadać o świecie inaczej niż tylko obrazami. Odwołanie do świata zmysłów pozwoli nie tylko rozwijać uważność i poszerzać percepcję, ale również stworzy wspólną przestrzeń pracy na równej pozycji dla dzieci z niepełnosprawnością wzroku i widzących.

Finał projektu będzie swoistym zapisem procesu dwutygodniowych poszukiwań: performensem złożonym z indywidualnych i grupowych instalacji, małych form chóralnych, prac video, w którym każde dziecko w wybranej przez siebie formie przedstawi swoją opowieść, wydobędzie z ciemności to, co musi ujrzeć światło dzienne.

WIDZIALNI TO MY:

Maja Bilińska, Jakub Biliński, Mikołaj Biliński, Nela Borowicz, Matylda Chylewska, Paulina Dyla, Natalia Grabińska, Ignacy Grabowiecki, Oliwia Grzywniak, Alisa Hramushko, Zuzanna Janota, Wiktoria Kaczmarek, Arkadiusz Krężlewicz, Joanna Kuchta, Markiian Roman, Barbara Moczulska, Justyna Pasławska, Sandra Siwa, Jan Szydłowski, Ksawery Traczyński, Zofia Trela, Małgorzata Urbańczyk, Ilaria Walus, Emilia Wojciechowska, Kamil Zalewski

TOWARZYSZYLI NAM:

Marta Kurowska, Robert Maniak, Karolina Łopata, Monika Reks, Piotr Starczak, Aleksander Górniak 

Lato w teatrze jest programem Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego finansowanym ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

OPIS PROGRAMU LATO W TEATRZE 2024

Lato w teatrze to ogólnopolski program wspierający samorządowe instytucje kultury i organizacje pozarządowe w tworzeniu młodym ludziom okazji do doświadczania teatru w miejscu, w którym żyją. Lato w teatrze bazuje na idei teatru jako formy spotkania. Program działa na rzecz rozwoju środowiska osób zajmujących się edukacją teatralną oraz animacją kulturalną i społeczną. Organizatorem programu jest Dział Pedagogiki Teatru Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie. Program składa się z konkursu grantowego na realizację dwutygodniowych warsztatów artystycznych dla dzieci i młodzieży, warsztatów i spotkań związanych z pedagogiką teatru oraz artystyczno-edukacyjnych projektów objazdowych w namiocie cyrkowym.

Konkurs grantowy pozwala wyłonić najciekawsze projekty dwutygodniowych wakacyjnych warsztatów o charakterze teatralnym dla dzieci i młodzieży. Realizowane projekty mają pokazać młodym ludziom, że teatr jest miejscem dla każdego – można w nim tworzyć, poznawać innych ludzi i odkrywać różnorodność otaczającego świata. Spośród zgłoszeń, wybrane zostają te, które wykorzystują metody twórcze do rozwijania kompetencji społecznych dzieci i młodzieży, pozwalają im odkrywać i wykorzystywać swój potencjał i dzielić się z publicznością własnym przekazem.  Projekty realizują zespoły, które dbają o podmiotowe traktowanie młodych ludzi oraz czuwają nad przebiegiem procesu grupowego – i nie zapominają, że przy tym wszystkim, można się dobrze bawić!

W aktualnej 17. edycji programu dofinansowanie otrzymało 35 ośrodków z całej Polski – 16 organizacji pozarządowych i 19 samorządowych instytucji kultury, aż 24 projekty zostaną przeprowadzone w miejscowościach do 20 tysięcy mieszkańców!

informacja prasowa

Mozart – "Requiem" w Narodowym Forum Muzyki /zapowiedź/

6 listopada o 19.00 w Narodowym Forum Muzyki angielski dyrygent Jonathan Nott, uznawany za wybitnego interpretatora muzyki współczesnej, pod...

Popularne posty