Tytuł bloga powstał z inspiracji prozą Brunona Schulza, w której wielokrotnie, w różnych kontekstach, pada to tajemniczo brzmiące słowo, znaczące o wiele więcej niż „składniki”, bo mające rangę metafory, symbolu…
Kulturalne Ingrediencje nie jest blogiem monotematycznym, np. książkowym czy filmowym. Łączę w nim wszystkie moje pasje w jedną całość. Znajdują się tu teksty dotyczące literatury, filmu, muzyki i sztuk plastycznych. Ponadto rozmowy z artystami i własne zapiski.To także moje archiwum.
W dniach od 2. do 5. czerwca w Narodowym Forum Muzyki odbędzie się 13. edycja Leo Festiwal, tym razem pod hasłem "Nasi sąsiedzi i my". Wystąpi żeńska reprezentacja Lwowskiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej oraz NFM Orkiestra Leopoldinum pod dyr. Ernsta Kovacica. Zostanie też zaprezentowana muzyka naszych południowych i zachodnich sąsiadów.
W imieniu pana Andrzeja Kosendiaka, dyrektora generalnego, a także pana Ernsta Kovacica, dyrektora artystycznego, serdecznie zapraszamy na Leo Festival (13. edycja) – „Nasi sąsiedzi i my” (2-5.06.22).
Temat tegorocznego festiwalu – „Nasi sąsiedzi i my” – wybraliśmy na długo przed wybuchem absurdalnej i brutalnej wojny w Ukrainie. Wierzymy, że żywe więzi i wymiany kulturowe są niezbędne, gdyż wzbogacają nas i promują międzyludzkie zrozumienie. Bliższe kontakty z sąsiadami pozwalają nam też lepiej pojmować własną tożsamość.
Ostatnie wydarzenia polityczne i wojenne każą na nowo zapytać: co oznacza sąsiedztwo w naszym świecie? Ogromna chęć pomocy naszym ukraińskim sąsiadom daje jasną odpowiedź na to pytanie!
Do udziału w pierwszym koncercie Leo Festiwalu, poświęconym ukraińskim muzykom i muzyce tego narodu, zaprosiliśmy Akademicką Orkiestrę Kameralną „Wirtuozi Lwowa”. Jednym z punktów programu miało być wspólne wykonanie wraz z NFM Orkiestrą LeopoldinumSerenady na podwójną orkiestrę smyczkową op. 10 Gottfrieda von Einema. Niestety, w związku z barbarzyńską napaścią rosyjskich wojsk na Ukrainę, udział lwowskiego zespołu okazał się niemożliwy – mężczyźni nie mogą opuścić terytorium kraju. Udało się jednak zorganizować przyjazd żeńskiej reprezentacji Lwowskiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej, z czego niezmiernie się cieszymy. Mamy nadzieję, że nic nie stanie artystkom na przeszkodzie i będą mogły u nas wystąpić.
W programie drugiego koncertu skupiamy się na południowych i zachodnich sąsiadach. Zabrzmią energiczne Concertino na trio fortepianowe i smyczkiBohuslava Martinů oraz urocza Suita op.3 Leoša Janačka. Przedstawimy ciekawy instrument, który wyznacza początek muzyki elektronicznej i nie jest często słyszany na koncertach. Solistka Carolina Eyck zagra muzykę na theremin i zespół instrumentalny. Theremin wymyślił zaledwie sto lat temu Lew Siergiejewicz Termen, później znany jako Leon Teremin. Nawiasem mówiąc, Carolina Eyck należy do grupy etnicznej Serbołużyczan, zamieszkujących Dolne Łużyce, zajmujące teren przy południowej części zachodniej granicy Polski.
Podczas trzeciego koncertu zaprezentujemy kluczowe utwory polskiej muzyki smyczkowej ostatniego stulecia. Analizując biografie polskich kompozytorów, możemy zobaczyć, jak ważne dla nich były więzy z sąsiednimi krajami.
Jesteśmy bardzo wdzięczni wszystkim osobom, które przyczyniły się do powstania tegorocznej edycji Leo Festiwalu! Ufamy, że duchowa moc muzyki pomoże nam wytrwać w tych trudnych czasach.
NFM Orkiestra Leopoldinum i Ernst Kovacic
Zapraszamy!
Zespół NFM
13. Leo Festiwal 2–5.06.2022 Wrocław, NFM
Nasi sąsiedzi i my
Andrzej Kosendiak – dyrektor generalny
Ernst Kovacic – dyrektor artystyczny
2.06.2022, czwartek, godz. 19.00
Wrocław, NFM, Sala Czerwona
Połączeni w muzyce
Olena Korolenko – dyrygent
Natalia Kozhushko-Maksymiv – flet
Lviv National Philharmonic Orchestra „MUZA”
NFM Orkiestra Leopoldinum
Program:
M. Skoryk Dyptyk na orkiestrę smyczkową
S. Ludkiewicz Holosinnya (oprac. W. Pasicznyk)
J. Stepowyj Preludium ku pamięci Tarasa Szewczenki op. 13 (oprac. R. Stelmaszczuk)
H. Hawrylec Chorale na orkiestrę smyczkową
J. Stankowycz III Symfonia kameralna na flet i orkiestrę smyczkową
G. von Einem Serenada na podwójną orkiestrę smyczkową op. 10
M. Skoryk Melodia
4.06.2022, sobota, godz. 18.00
Wrocław, NFM, Sala Czerwona
Pieśni Theremina
Ernst Kovacic – dyrygent
Christian Danowicz – skrzypce
Marcin Misiak – wiolonczela
Karolina Stalmachowska – obój
Michał Rot – fortepian
Carolina Eyck – theremin
Kwartet smyczkowy Pakamera:
Aleksandra Pawłowska – I skrzypce
Dorota Pindur – II skrzypce
Marzena Malinowska – altówka
Monika Łapka – wiolonczela
NFM Orkiestra Leopoldinum
Program:
L. Janáček Suita na orkiestrę op. 3
K.A. Kocor Kantilena nr 3 na theremin i kwintet smyczkowy (oprac. J. Bilk, C. Eyck)
C. Eyck Jumping River – fantazja na theremin i kwartet smyczkowy
C. Debussy Claire de lune (oprac. na theremin i smyczki E. Kovacic)
***
B. Martinů Fantazja na theremin, obój, kwartet smyczkowy i fortepian H 301; Concertino na trio fortepianowe i smyczki H 232
5.06.2022, niedziela, godz. 18.00
Wrocław, NFM, Sala Czerwona
Odległy horyzont
Ernst Kovacic – dyrygent
Atom String Quartet:
Dawid Lubowicz – I skrzypce
Mateusz Smoczyński – II skrzypce
Michał Zaborski – altówka
Krzysztof Lenczowski – wiolonczela
NFM Orkiestra Leopoldinum
Program:
G. Bacewicz Sinfonietta na smyczki
Z. Krauze Rhapsod na orkiestrę smyczkową
H. Kulenty-Majoor Concerto Rosso na kwartet smyczkowy i orkiestrę smyczkową
***
J. Koffler Szkice ukraińskie op. 27 (opac. E.Kovacic)
K. Szymanowski II Kwartet smyczkowy op. 56 (oprac. R. Tognetti)
Organizator zastrzega sobie możliwość dokonania zmian w programie.
„W tym roku tematem przewodnim jest natura, więc „Cztery pory roku” Antonia Vivaldiego stały się dla mnie głównym źródłem pomysłów” – o programie tegorocznej edycji Leo Festiwal opowiada jego dyrektor artystyczny – Christian Danowicz.
Christian Danowicz, 2024, fot. ze strony artysty na FB
Barbara Lekarczyk-Cisek: Leo Festiwal odbywa się w tym roku już po raz 16, a po raz drugi pod Pańskim kierownictwem artystycznym. Czy pamięta Pan jego początki?
Christian Danowicz: Twórcą festiwalu jest Ernst Kovacic, który – będąc dyrektorem artystycznym Wrocławskiej Orkiestry Kameralnej „Leopoldinum” – powołał festiwal do istnienia. Ja pojawiłem się w orkiestrze nieco później, w 2010 roku.
Koncepcja festiwalu była od początku oryginalna i niekonwencjonalna. Ernst Kovacic łączył rozmaite dziedziny, pokazując związki muzyki z tańcem, architekturą, malarstwem, literaturą, a nawet ze sportem… Ba, pamiętam, że tematem siódmej edycji festiwalu była… cisza rozumiana jako stworzenie przestrzeni, w której człowiek odnajdzie "z dala od zgiełku" własne myśli, a także poczuje urodę i smak życia. Pan z kolei w ubiegłym roku nawiązał do „Biegunów” Olgi Tokarczuk. Skąd taki pomysł i jakie dawał możliwości?
Kiedy w ubiegłym roku zacząłem prowadzić Leo Festiwal, kontynuowałem zamysł Kovacica, aby zmierzać w kierunku synkretyzmu. Ernst Kovacic ciągle zresztą z nami współpracuje – to wielki erudyta i staramy się sprostać jego aspiracjom i inspiracjom. Podobnie jak mój poprzednik, chciałem łączyć różne dziedziny sztuki i to się udało, bo był i teatr (narrator na scenie), i różne rodzaje muzyki – coś, co jest „pomiędzy”: crossover. Sama książka okazała się bardzo inspirująca, bo podejmuje tematykę ruchu i czasu. Dzięki niej mogliśmy podjąć te uniwersalne zagadnienia i przyjrzeć się im przez pryzmat muzyki oraz tańca. Mogłem w ten sposób nawiązać także do filozofii Henri Bergsona i jego Élan vital – twórczej siły, będącej motorem rozwoju oraz podstawą działań duchowych i artystycznych. Bergson twierdził, że obok czasu uniwersalnego istnieje czas przeżywany – psychologiczny.
Na jego filozofii opiera się powieść Marcela Prousta „W poszukiwaniu straconego czasu”… Ale i Olga Tokarczuk dotyka tego zagadnienia.
Tak, to mnie w jej powieści najbardziej zainspirowało! W tym roku punktem wyjścia nie jest dzieło literackie, lecz przyroda, która jest pierwotnym źródłem inspiracji dla wszystkich dziedzin sztuki.
Intryguje mnie, jak powstaje program takiego festiwalu, bo zapewne, mimo pewnych ustalonych już ram, pozostaje jednak spory margines swobody na własne twórcze podejście do tematu…
To dobre pytanie! (śmiech) Przez dziesięć lat prowadziłem festiwal w swoim rodzinnym mieście we Francji, mam więc pewne doświadczenie. Przede wszystkim myślę o utworach, które chciałbym zagrać. Temat przewodni traktuję jako wspólny mianownik tych utworów. W ubiegłym roku towarzyszyła mi także myśl, aby wychodzić z muzyką poza NFM, koncertować w przestrzeni publicznej, czemu sprzyjał fakt, że graliśmy z Marcinem Maseckim, którego pianino na kołach dawało takie możliwości.
W tym roku tematem przewodnim jest natura, więc „Cztery pory roku” Antonia Vivaldiego stały się dla mnie głównym źródłem pomysłów. Bogactwo barw natury skłoniło włoskiego duchownego do skomponowania w 1723 roku hitu wszechczasów, Le quattro stagioni. Utwór ten wykonamy wraz z jednym z najoryginalniejszych i najodważniejszych polskich zespołów – Bastarda Trio. Dzieło weneckiego mistrza będzie przeplatane nieprzewidywalnymi fragmentami improwizowanymi, które wykonają nasi goście. Skoro przyroda, to pomyślałem o jej kontraście i połączyłem klasykę z … elektroniką.
Wyszedłem z założenia, że inspiracje naturą różnie oddziaływały na kompozytorów, choćby dlatego, że natura jest pod różnymi szerokościami geograficznymi odmienna. Jednak dobór kompozycji wiązał się głównie z ich nawiązywaniem do tradycji folkloru. Ciekawe, że muzyka ludowa podoba się pod każdą szerokością geograficzną.
Jeśli więc natura, to oczywiście także „Pastoralna” Beethovena, ale w wersji smyczkowej z efektami elektronicznymi. Tak więc będzie to „dobarwianie” Beethovena elektroniką, ale w składzie kameralnym.
Christian Danowicz podczas koncertu 15. edycji Leo Festiwal, fot. Adam Sokołowski
Czy te wszystkie plany udaje się spełnić, czy też ostateczny kształt programu jest średnią wypadkową?
To raczej średnia wypadkowa, nie sposób bowiem wyobrazić sobie wszystkie problemy, które się pojawiają, począwszy od spraw technicznych. W tym roku np. odbędzie się w Zamku Topacz koncert „Instynkty”, do którego zaprosiliśmy studentów akademii muzycznych w Polsce.
Czasami miejsce, w którym planuje się koncert, okazuje się niewłaściwe, a czasami program jest zbyt obszerny. Poza tym musi on mieć swoją dramaturgię, a jego elementy powinny ze sobą współgrać. Lubię mieć czas, aby to wszystko sensownie ułożyć, nie działać pod presją. W jakimś sensie trzeba to „odłożyć”, aby się uleżało, dojrzało.
Tym, co odróżnia Leo festiwal od innych, jest koncertowanie w plenerze (np. w Zamku Topacz), jak też w prywatnych mieszkaniach. Jak to wygląda w praktyce?
Ernst Kovacic miał ideę, aby stworzyć wokół Orkiestry Leopoldinum grono przyjaciół. Zapraszają nas nie tylko melomani, ale także ludzie, by tak rzec, przypadkowi, ciekawi tego, co się wydarzy. W zależności od przestrzeni, gramy w większych lub mniejszych składach. Po koncertach zazwyczaj gospodarze i ich przyjaciele biesiadują z muzykami, co tworzy zupełnie inne relacje niż te, które znamy z sali koncertowej.
Natomiast w Topaczu chciałem wykorzystać piękne, sielskie plenery, co jest jednak obarczone różnymi problemami związanymi z pogodą i nagłośnieniem. Mam nadzieję, wszystko się uda, ale mamy też w odwodzie salę balową i starą stodołę.
4-letni Christian Danowicz grający na werblu, fot. z archiwum rodzinnego artysty
Przyglądając się programowi zauważyłam, że nie zapomniał Pan także o najmłodszych i przygotował dla nich Dzień Dziecka z Mozartem, dodajmy z młodym Mozartem – cudownym dzieckiem…
Wiąże się to z moim wspomnieniem z dzieciństwa. Otóż kiedy miałem cztery lata, mój ojciec, muzyk z zawodu, przygotował koncert, którego wykonawcami były m. in. dzieci, w tym ja grający na werblu i na „kuku” (ptaszku) „Symfonię dziecięcą” Mozarta… To były wielkie emocje! Myślę, że dla maluchów to jest super sprawa, że można być na scenie i grać muzykę klasyczną, w dodatku tak czarującą. Uważam, że taki występ jest dla dzieci motywujący, a dla muzyków granie w takim towarzystwie jest również wspaniałym przeżyciem.
Mozart był muzykiem genialnym, można by powiedzieć, że muzyka była częścią jego natury. Podczas koncertu będą także czytane jego listy do ojca i do siostry, które pokażą go jako człowieka o wielkim poczuciu humoru, niekiedy specyficznego. Zaprezentujemy w ten sposób mniej oficjalnego Mozarta.
Który koncert poleciłby Pan jako najciekawszy, którego przeoczyć nie można?
Dla mnie wszystkie będą ciekawe, być może dlatego, że nie wiem, jak finalnie będą wyglądać. Mimo że mam całościową wizję programu, to jednak wszystko się klei dopiero na ostatniej próbie. Podobnie było w ubiegłym roku. Czasami na próbach z aktorem nic nie wychodziło, co rodziło wielki stres, a tymczasem koncert wypadł fantastycznie. W przypadku tego festiwalu nie da się pewnych rzeczy zaplanować wcześniej, bo nie powielamy codziennych schematów. Kiedy ćwiczę przed koncertem wiele godzin, to wiem, jak go zagram, a w tym przypadku nic nie wiem, może oprócz koncertu z Bastardą, bo po dwóch próbach już wiem, że to będzie naprawdę interesujące – zarówno dla szerokiej publiczności, jak i dla melomanów.
Myślę, że cała niedziela w Zamku Topacz powinna dać wszystkim satysfakcję i przyjemność. Najpierw koncert kameralny w pięknych otoczeniu natury, a potem– dla kontrastu – Beethoven i elektronika. Jak wypadnie – sam nie wiem (śmiech).
Brzmi intrygująco!
Tak, to jest intrygujące! Ten festiwal to dla mnie duża sprawa. Zapraszam do uczestnictwa w nim.
Dziękuję za rozmowę i życzę równie ekscytujących przeżyć, jak te z dzieciństwa.
Operą dla dzieci rozpoczął się we Wrocławiu 8. już Leo Festival. Poznajcie jego interesujący program, który zapowiedział dyrektor artystyczny i dyrygent - Ernst Kovacic.
Tegoroczny Leo Festival rozpoczęła 29 maja opera dla dzieci, którą specjalnie na tę okazję zamówił dyrektor NFM - Andrzej Kosendiak. Muzykę do libretta Justyny Skoczek na podstawie baśni J. Andersena "Brzydkie kaczątko" skomponował Michał Ziółkowski. Poza dorosłymi wykonawcami (Magdalena Dudek - sopran, Joanna Dobrakowska - mezzosopran, Sylwia Ziółkowska - alt, Aleksander Zuchowicz - tenor) występuje tu także Chór Chłopięcy NFM oraz Chór "Con Brio" SM. Widowisko wyreżyserowała Grażyna Wolszczak. Podczas konferencji kompozytor opery powiedział dziennikarzom:
Opera powstała na zamówienie NFM, dzięki mojej współpracy z panią Małgorzatą Podzielny, prowadzącą Chór Chłopięcy. Zdecydowaliśmy się stworzyć coś nowego. Jest to dla mnie ogromne przeżycie. Jestem dumny, że udało mi się spełnić swoje marzenia, ale również z dzieci, które wzięły udział w przygotowaniu opery. Muszę przyznać, że takiej orkiestry i takich wykonawców dla wykonania swojego utworu nie mógłbym sobie nawet wymarzyć.
Ernst Covacic, fot NFM
Festival du Corps
Dzieciom, ale nie tylko im, poświęcony zostanie także "Festival du Corps" - splot tańca, muzyki i sportu. Wszystkie te dyscypliny łączą regularne i często forsowne ćwiczenia, obejmujące zarówno umysł, jak i ciało. Najpierw zobaczymy na placu przed Narodowym Forum Muzykirewię atletów i tancerzy. Następnie będziemy zatem świadkami owych zmagań, przysłuchując się ćwiczeniom skrzypka, pracującego nad "Perpetum mobile" N. Paganiniego. Usłyszymy także etiudy Czernego i Kreutzera, którym towarzyszyć będą ćwiczenia członków fitness clubu. Przekonamy się, że niektóre utwory komponowano wręcz na estradę. Tak było w przypadku "Gymnopėdies" Erica Satiego, których tytuł odnosi się do spartańskich festiwali celebrujących siłę i piękno ludzkiego ciała.
Orkiestra Kameralna Leopoldinum, fot. Ł. Rajchert
Tego samego dnia wieczorem zobaczymy balet heroiczno-alegoryczny w dwóch aktach: "Twory Prometeusza" op. 43 Ludwika van Bethoveena. Autorem libretta jest Salvatore Vignani - tancerz i kompozytor, uczeń Boccheriniego. Stworzeni przez tytana ludzie okazują się tak niedoskonali, że postanawia on poddać ich intensywnej edukacji poprzez sztukę, kulturę i naukę. Utwór ma interesującą choreografię (oryginalna, niestety, zaginęła). Twórca współczesnej - Rose Breuss - skupia się na żywiole ognia, inspirując się jego cechami. Pomiędzy te części wpleciono zabawne skecze kabaretowe.
Dwie orkiestry i skrzypce
Na koniec - 4 czerwca - usłyszymy dwie orkiestry i skrzypce solo. Tym razem Ernst Kovacic będzie dyrygował Orkiestrą Kameralną Leopoldinum oraz Sinfonietta Cracovia. Posłuchamy utworu Kazimierza Serockiego: "Synfonietta na dwie orkiestry smyczkowe", w którym dialogi między orkiestrami, ich współzawodnictwo prowadzi do coraz większego mistrzostwa.
Synfonietta Cracovia, prasowe
W kolejnej kompozycji: "Polyptyque na skrzypce i dwie orkiestry smyczkowe" Martina Franka - impresje kompozytora po obejrzeniu historii pasyjnej, na skrzypcach zagra wybitny muzyk, były student Ernsta Kovacica - Benjamin Schmid. Utwór był pierwotnie napisany dla Yehudi Menuhina i skrzypek bardzo go cenił, twierdząc, że ma on klasę porównywalną z utworami J.S. Bacha.
Trzecią kompozycją wykonaną tego dnia będzie "Muzyka na instrumenty strunowe, perkusję i czelestę" Bėli Bartóka, w którym odnajdziemy również ślady muzyki filmowej (m.in. "Lśnienie", "Doktor Who").
Podczas konferencji prasowej Ernst Kovacic nie tylko zaprezentował program, ale również podzielił się także z dziennikarzami swoją refleksją:
Jak co roku festiwal łączy ludzi poprzez różne dziedziny aktywności, różne sztuki. Z naszej otwartości oraz z owego połączenia różnych elementów rodzą się rzeczy nowe.
Od 30 maja do 2 czerwca potrwa 11. Leo Festiwal. "Sztuka zależy od komunikacji" - twierdzi dyrektor artystyczny Ernst Kovacic. Można będzie gościć muzyków w prywatnych mieszkaniach, spontanicznie wybrać utwór, którego zapragniemy posłuchać, kupić obraz namalowany podczas koncertu, a także odkryć związki muzyki i ... gotowania.
Nadchodzącą edycję Leo Festiwalu 2019 cechuje duża różnorodność tematyczna. Oczywiście jak zwykle staramy się budować mosty między muzyką i innymi dziedzinami sztuki, a także różnymi grupami społecznymi. Staramy się także zdobywać nowe obszary, stymulując i wzmacniając owocną wymianę energii między muzykami a słuchaczami. Sztuka zależy od komunikacji.
Ernst Kovacic, fot. Łukasz Rajchert
Koncert "Gościmy Leo" wprowadza muzykę do mieszkań prywatnych. W ramach tej inicjatywy melomani mają możliwość zaprosić do własnego domu zespół uformowany z członków NFM Orkiestry Leopoldinum. Dzięki temu mogą zaoferować swoim przyjaciołom i gościom wysłuchanie w domowym zaciszu znakomitego koncertu muzyki kameralnej wykonywanej przez ansamble, w którego w składzie gra od dwóch do pięciu muzyków. To wspaniałe doświadczenie intymności!
W programie "Wybierz i słuchaj" oferujemy publiczności bogatą i barwną listę kompozycji. Podczas wieczoru słuchacze będą mogą spontanicznie wybrać, co chcą usłyszeć. Wskazane utwory zostaną zaprezentowane przez NFM Orkiestrę Leopoldinum.
Ernst Kovacic, fot. Łukasz Rajchert
W projekcie "Muzyka i malarstwo" mistrzowie pędzla przełożą energię muzyki wykonywanej na żywo na swój język – będą spontanicznie malować podczas koncertu! W pewnym sensie nawiążemy w ten sposób do action painting z lat 50. XX w. Pamiętacie Jacksona Pollocka? Po koncercie będzie można wziąć udział w aukcji i kupić jeden z obrazów namalowanych „na żywo”.
Na zakończenie festiwalu czeka nas prawdziwy rarytas – koncert "Dźwięki i smaki". NFM Orkiestra Leopoldinum wraz z Robertem Makłowiczem zaproponują świetny program muzyczny w połączeniu ze sztuką gotowania. Będzie to prawdziwa symfonia wspaniałych dźwięków oraz intrygujących smaków i aromatów. W menu prawdopodobnie znajdzie się danie tournedos Rossini, a także wiele smakowitych utworów, takich jak m.in. Tafelmusik Georga Philippa Telemanna i La revue de cuisine Bohuslava Martinů!
W dniach od 1 do 4 czerwca Narodowe Forum Muzyki zaprasza melomanów na 14. edycję Leo Festiwal. Podczas koncertu otwierającego festiwal NFM Orkiestra Leopoldinum wykona dwa utwory czołowych kompozytorów z Polski i Austrii – Witolda Lutosławskiego i HK Grubera – obok dwóch ponadczasowych symfonii Josepha Haydna i Wolfganga Amadeusa Mozarta! Gościmy Leo ponownie wniesie muzykę kameralną do prywatnych mieszkań.
"Leo Festiwal od pierwszej edycji starał się koncentrować na aktywnej roli orkiestry kameralnej NFM w społeczeństwie. Próbowaliśmy doświadczyć związków muzyki z tańcem, sportem i innymi dyscyplinami, takimi jak architektura, literatura, kabaret, malarstwo czy haute cuisine. Zanurzyliśmy się nawet w świat magików i próbowaliśmy dowiedzieć się czegoś o humorze w muzyce.
Kolejnym ważnym celem była współpraca z chórami dziecięcymi i młodzieżowymi, czy to przy koncertach, czy przy produkcjach operowych. Być może pamiętacie wykonania Brzydkiego kaczątka Michała Ziółkowskiego, które były hitem Leo 2016 i 2017!
Ponieważ jest to ostatnia edycja festiwalu pod moim kierownictwem, ponownie chciałem umieścić w programie teatralny wieczór z fantastyczną młodzieżą – chórami Małgorzaty Podzielny, co z powodu pandemii Covid-19 nie było możliwe przez kilka lat. Na finał Leo Festiwalu 2023 proponujemy Państwu dwa klasyki tego gatunku: Wir bauen eine Stadt Paula Hindemitha i Brundibar Hansa Krásy. Podczas koncertu otwierającego festiwal NFM Orkiestra Leopoldinum wykona dwa utwory czołowych kompozytorów z Polski i Austrii – Witolda Lutosławskiego i HK Grubera – obok dwóch ponadczasowych symfonii Josepha Haydna i Wolfganga Amadeusa Mozarta! Gościmy Leo ponownie wniesie muzykę kameralną do prywatnych mieszkań. Orkiestra będzie aktywnie docierać do swojej publiczności, oferując gospodarzom i przyjaciołom intymne doznania muzyczne, co już jest rzadkie w naszych czasach.
Miło mi poinformować, że kierownictwo artystyczne Leo Festiwalu w przyszłym roku obejmie lider NFM Orkiestry Leopoldinum, Christian Danowicz. W ten sposób również w przyszłości festiwal będzie wyrazem aktywnej roli orkiestry w tym wspaniałym mieście. Ogromne podziękowania należą się wszystkim, którzy pomogli wprowadzić Leo Festiwal 2023 na scenę, a szczególnie Dyrektorowi Andrzejowi Kosendiakowi za jego wsparcie przez tyle lat! Życzę stymulujących występów! Ogromne podziękowania dla Was, drodzy słuchacze, za nieustające zainteresowanie Leo Festiwalem.
Ernst Kovacic
Program:
NFM Orkiestra Leopoldinum, fot. Łukasz Rajchert
1 czerwca, godz. 19.00
Płynie czas
J. Haydn Symfonia g-moll Hob. I:83 „Kura”
W. Lutosławski Mała suita na orkiestrę kameralną
***
HK Gruber Nebelsteinmusik na skrzypce i smyczki
W.A. Mozart Symfonia D-dur KV 385 „Haffnerowska”
Wykonawcy:
Ernst Kovacic – dyrygent, skrzypce
Christian Danowicz – dyrygent
NFM Orkiestra Leopoldinum
Czas trwania:
64 minuty
2 czerwca, godz. 18.00
Gościmy Leo
Wykonawcy:
Muzycy NFM Orkiestry Leopoldinum występujący w mniejszych zespołach kameralnych (duety, tria, kwartety)
Lokalizacja:
mieszkania prywatne, Wrocław
4 czerwca, godz. 17.00
P. Hindemith Wir bauen eine Stadt – opera dziecięca
***
H. Krása Uwertura na małą orkiestrę, Brundibar – opera dziecięca (wersja praska)
Już w czerwcu Narodowe Forum Muzyki zaprasza do udziału w koncertach 12. edycji Leo Festiwalu, którego gospodarzem tradycyjnie będzie NFM Orkiestra Leopoldinum pod artystycznym kierownictwem Ernsta Kovacica.
Dorosłym słuchaczom polecamy koncert otwierający festiwal: jego tytuł Przetrwamy symbolicznie nawiązuje do trudnego, pandemicznego roku, a optymistyczny wydźwięk jest obietnicą nagrody za całą naszą wytrwałość.
Gościem specjalnym festiwalu będzie Bartosz Porczyk – jeden z najbardziej utalentowanych aktorów polskiej sceny teatralnej. Razem z Aleksandą Bugaj zaprezentuje kameralne pieśni Mieczysława Karłowicza.
Nie zapominamy też o najmłodszych. Dzieci zabierzemy na wędrówkę po baśniowych krainach z muzyką na żywo! Niezwykłe utwory zaprezentują chóry dziecięce z towarzyszeniem NFM Orkiestry Leopoldinum.
KONCERTY
Ernst Kovacic, fot. Łukasz Rajchert
2 czerwca o 19.00
Przetrwamy
Program:
F. Weingartner Serenada na smyczki F-dur op. 6
A. Honegger II Symfonia na orkiestrę smyczkową i trąbkę H 153
L. van Beethoven Große Fuge op. 133 (opr. F. Weingartner)
Wykonawcy:
Ernst Kovacic – dyrygent
NFM Orkiestra Leopoldinum
Skoczek, fot. Natalia Kabanow
4 czerwca o godz. 19.30
Pieśni, modlitwy i rapsodie
M. Karłowicz Idzie na pola op. 3 nr 3; Z erotyków op. 3 nr 2; Mów do mnie jeszcze op. 3 nr 1; Z nową wiosną; Po szerokim, po szerokim morzu op. 3 nr 9; Rdzawe liście strząsa z drzew; O, nie wierz; Pod jaworem; Zaczarowana królewna op. 3 nr 10; Zasmuconej op. 1 nr 1; Nie płacz nade mną op. 3 nr 7; Pamiętam ciche, jasne, złote dni op. 1 nr 5; Na Anioł Pański (opr. partii kontrabasu P. Jabłczyński)
M. Bruch Kol Nidrei op. 47
M. Wajnberg Rapsodia na tematy mołdawskie op. 47 nr 3
Od 1. do 3. czerwca 2018 roku będzie odbywał się jubileuszowy, bo 10. Leo Festiwal. W tym roku program jest różnorodny. Koncerty mają charakter tematyczny i dotyczą Niepodległości, pokoju, wspólnoty, a także związków muzyki i ... magii.
Cechą charakterystyczną festiwalu było budowanie mostów pomiędzy różnymi częściami społeczeństwa i między różnymi gatunkami sztuki - powiedział podczas konferencji prasowej Ernst Kovacic, dyrektor Leo Festiwal.
Ernst Kovacic, fot. B. Beszlej
Budowaliśmy więc mosty łączące muzykę z literaturą, tańcem, teatrem lalkowym, a nawet ... ze sportem. W tym roku jeden z koncertów łączy muzykę i magię, a jego pomysłodawcą jest wiolonczelista, Jerzy Misiak. Z kolei pianistka Justyna Skoczek stała się pomysłodawczynią koncertu "Niepodległość" i to ona zadbała o odpowiednie teksty poetyckie oraz utwory muzyczne związane z wydarzeniami, podczas których Polska odzyskiwała niepodległość. Ale głównym przesłaniem tegorocznego festiwalu będą słowa Credo: "Una nobis pacem" - "I obdarz nas pokojem". I dodał:
Granie muzyki kameralnej jest dobrym przykładem na to jak żyć w pokoju. Tworzący zespół muzycy mają różne pomysły, ale ich wykonanie jest jedno.
Muzyka i magia
Mistrz magii oraz muzycy z Pakamery i Leopoldinum zainaugurują 10. Leo Festiwal.
Fantastyczna muzyka Johna Williamsa przeniesie nas do Hogwartu, gdzie raz jeszcze przeżyjemy zapierające dech w piersiach przygody z Harrym, Ronem i Hermioną. Dźwięki czarodziejskiego fletu pokonają wszystkie czarne charaktery z przeboju W.A. Mozarta – jednej z najbardziej lubianych oper w historii.
Orkiestra Leopoldinum, fot. Łukasz Rajchert
Pamiętajmy jednak, że z magią nie ma żartów, o czym przekonał się tytułowy bohater "Ucznia czarnoksiężnika", lekkomyślnie naśladujący swojego nauczyciela. Barwne, żartobliwe scherzo symfoniczne Paula Dukasa możemy znać z filmu "Fantazja" Walta Disneya z Myszką Miki w roli adepta magii. Czy to zaklęcia sprawiają, że kilkulatki grają na skrzypcach? W przerwie koncertu wystąpią maluchy uczące się muzyki metodą Suzuki, która odczarowuje wiele mitów, choćby na temat talentu albo trudności w wykonywaniu muzyki klasycznej. Smyczki w rękach maluchów niczym magiczne różdżki wyczarowują muzykę.
Niepodległość
Podczas tego koncertu zostaną zaprezentowane nie tylko dzieła muzyczne, lecz także literackie – związane z osobami i wydarzeniami znaczącymi w historii Polski.
Na jubileuszowym koncercie nie może zabraknąć muzyki jednego z twórców niepodległej Polski, Ignacego Jana Paderewskiego, który na rzecz ojczyzny działał jako artysta i mąż stanu, a później premier suwerennej już II Rzeczypospolitej. Natomiast Jerzy Fitelberg to reprezentant pokolenia wchodzącego w dorosłość tuż po odzyskaniu niepodległości. Zabrzmi oczywiście muzyka najbardziej kojarzonego z polskością kompozytora, genialnego Fryderyka Chopina. Dedykowana Janowi Pawłowi II Chaconne Krzysztofa Pendereckiego należy do Polskiego Requiem – wieloczęściowego dzieła inspirowanego ważnymi wydarzeniami i wielkimi postaciami z historii ojczyzny. Rodzima muzyka najnowsza będzie reprezentowana przez zamówiony specjalnie na Leo Festiwal premierowy utwór Tomasz Skweresa.
Atmosferę czasów końca I wojny światowej i początków niepodległej Polski przywołają wiersze i pamiętniki z tamtych lat (m.in. Jarosława Iwaszkiewicza, Juliana Tuwima, Marii Dąbrowskiej, Witolda Gombrowicza). Efektownym finałem będzie płomienne przemówienie Paderewskiego wygłoszone oryginalnie w Nowy Rok 1919.
Razem żyjemy – razem gramy
Publiczność festiwalu ma okazję zobaczyć efekty współpracy młodych muzyków z doświadczonymi artystami. Tradycyjnie już członkowie NFM Tria Smyczkowego Leopoldinum zagrają wspólny koncert ze studentami wrocławskiej Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego.
Trio Smyczkowe Leopoldinum, fot. B. Beszlej
Tym razem po raz pierwszy na estradzie pojawią się także muzycy grający na instrumentach dętych. Pedagodzy i studenci wykonają dzieła wielkich kompozytorów: Beethovena, Pendereckiego i Brucha. To program pokazujący nam muzykę kameralną w całym pięknie jej intymności, skupienia i subtelności.
Właśnie komponowanie na kilkuosobowe składy przyniosło Beethovenowi i Bruchowi ukojenie w trudnych chwilach. Penderecki określił swój kwartet jako intymną kolację czworga przyjaciół, „podczas której każdy ma coś do powiedzenia, a ich znajomość jest tak dobra, że żaden nie musi dopowiadać nic do końca”. Ten repertuar to idealna propozycja koncertowa na późny poranek leniwej czerwcowej niedzieli.
informacja prasowa
podczas konferencji: Basia Folta i ja :-), fot. Bogusław Beszlej
W tym roku 55 Międzynarodowy Festiwal Wratisłavia Cantans odbędzie się w ograniczonych ramach: podczas weekendu od 11 do 13 września 2020 r. Całość została przeniesiona na 2021 rok. Hasłem przewodnim edycji jest "Światło dla świata".
Szanowni Państwo,
rok 2020 przyniósł sytuację dla nas nową i nieznaną, dotknęła ona wszystkich. Nowy świat, który wyłoni się po pandemii, z pewnością będzie inny. Mam nadzieję, że będzie lepszy. Ludzkość co jakiś czas doświadcza podobnych zdarzeń. Epidemie, wojny, kataklizmy i plagi towarzyszą nam od zawsze. Czasami wiążą się z przełomami, wyznaczają koniec jakiejś cywilizacji lub stają się początkiem czegoś nowego i wspaniałego. W trudnych czasach ujawniają się różne postawy i emocje. W świecie przemocy, egoizmu i wykluczenia zawsze znajdą się wspaniali ludzie, osoby niosące pomoc wbrew przeciwnościom. Dziś jest podobnie.
Hasłem przewodnim tegorocznej edycji festiwalu Wratislavia Cantans jest „Światło dla świata”. Dźwięk i światło to fale, różnią się długością. Fale dźwiękowe potrzebują powietrza, by mogły się rozchodzić. W próżni muzyka nie zabrzmi. Światło i powietrze to środowisko życia dla ludzi, roślin i zwierząt – muzyka to przestrzeń dla piękna.
Myślę o wszystkich, którzy pomagają sobie wzajemnie w tych trudnych czasach. Muzyka wspiera takie postawy. Jest przestrzenią, w której ludzie się jednoczą. Pomaga z nadzieją patrzeć w przyszłość. Chcemy, by była ona lepsza, piękniejsza dzięki tym, którzy działają na rzecz dobra. Są światłami dla świata.
Bardzo się cieszę, że mogę Państwa zaprosić na festiwalowe koncerty. Andrzej Kosendiak
Dyrektor generalny Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego
Oto program tegorocznej edycji:
Krzysztof Penderecki, fot. Bruno Fidrych
11 września, godz. 19.00 Hommage à Penderecki
Pierwszy koncert tegorocznej edycji Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans będzie hołdem złożonym Krzysztofowi Pendereckiemu. Zabrzmią na nim wyłącznie dzieła tego twórcy, uważanego przez wielu badaczy za najwybitniejszego polskiego kompozytora działającego w ostatnich sześciu dekadach.
Na wieść o śmierci kardynała Stefana Wyszyńskiego Penderecki napisał przeznaczone na chór a cappella Agnus Dei, które później włączył do monumentalnego Polskiego Requiem. Dzieło zabrzmiało po raz pierwszy podczas uroczystości żałobnych hierarchy 31 maja 1981 roku w Bazylice Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie. Kompozycja rozpoczyna się powoli, w cichej dynamice, ewokuje nastrój modlitewnego skupienia. Muzyka stopniowo staje się coraz bardziej żarliwa i ekspresyjna, by po przejmującej, oznaczonej w partyturze quasi in grido (prawie jak krzyk) kulminacji na słowie peccata (grzechy) znowu przycichnąć i zwolnić. Agnus Dei zabrzmi w dwóch wersjach: na początku w oryginalnej – chóralnej, na koniec koncertu zaś w przygotowanym przez wiolonczelistę Borisa Pergamenschikowa opracowaniu na orkiestrę kameralną. Majestatyczna Pieśń Cherubinów jest z kolei wyrazem fascynacji Pendereckiego muzyką cerkiewną. Twórca ukończył ją w 1986 roku i zadedykował obchodzącemu wówczas sześćdziesiąte urodziny wybitnemu wiolonczeliście Mścisławowi Rostropowiczowi.
Łagodny w brzmieniu, kontemplacyjny hymn O gloriosa Virginum powstał w 2009 roku. Penderecki napisał go z okazji siedemdziesiątych urodzin Joségo Antonia Abreu, założyciela wenezuelskiej fundacji El Sistema. Utwór ukończył w Krakowie zaledwie na miesiąc przed prawykonaniem, podczas którego sam poprowadził Coral Nacional Juvenil Simón Bolívar de Venezuela. Z kolei w Sinfonietcie na smyczki Penderecki nawiązał do idei barokowego concerto grosso, w którym kilku solistów dialoguje z resztą zespołu. To lekki, dowcipny i krótki utwór, zadedykowany orkiestrze Sinfonia Varsovia. Kolejne części mocno kontrastują ze sobą pod względem temp, co zaskakuje słuchającego, a jednocześnie pomaga mu skupić uwagę na dziele.
Concerto doppio per violino, viola e orchestra to jeden z bardzo niewielu koncertów podwójnych przeznaczonych na skrzypce i altówkę, a jednocześnie jedyny, który utrzymuje się w repertuarze koncertowym. Powstał w 2012 roku na zamówienie wiedeńskiego Musikverein – dla uczczenia dwusetnej rocznicy jego istnienia. Do napisania tego dzieła namawiał też gorąco Pendereckiego skrzypek i altowiolista Julian Rachlin, ponieważ zależało mu na tym, aby mieć w repertuarze utwór, w którym mógłby wykonywać dwie partie solowe przeznaczone na te instrumenty. Polski kompozytor stworzył koncert wirtuozowski, efektowny, naszpikowany wielkimi trudnościami technicznymi. Jednocześnie jest to dzieło komunikatywne i przystępne w odbiorze, co sprawia, że cieszy się dużym zainteresowaniem ze strony publiczności. Przed altówką, instrumentem traktowanym nieco po macoszemu przez większość twórców, Penderecki postawił tu wymagania takie same jak przed skrzypcami.
W programie koncertu NFM Orkiestry Leopoldinum znajdą się cztery porywające dzieła twórców działających w XX wieku. Każde z nich jest niezwykłe pod względem brzmienia, inwencji i ekspresji.
Love Song Andrzeja Panufnika powstała w 1976 roku do słów szesnastowiecznego angielskiego poety, sir Philipa Sidney’a. Kompozytor wrócił do tego łagodnego w wyrazie, lirycznego dzieła w ostatnich dniach swojego życia, kiedy z myślą o koncercie charytatywnym wspierającym edukację muzyczną dzieci przygotował wersję tego utworu przeznaczoną na mezzosopran, smyczki i fortepian lub harfę. Częściowo sam ją zapisał, a częściowo podyktował swojej żonie Camilii, która była dla niego muzą i oparciem. Głęboko osobista, pełna czułości i pogody Love Song stała się świadomym, nasyconym melancholią pożegnaniem twórcy z ukochaną osobą.
Z kolei napisany w 1939 roku cykl pieśni Les illuminations Benjamina Brittena powstał do słów Artura Rimbauda. Choć kompozytor zaznaczył, że można go wykonać w wersji na sopran lub tenor z towarzyszeniem smyczków, większą popularnością cieszy się opracowanie na głos żeński. Komentatorzy zgodnie podkreślają, że jest bardziej zmysłowe i zdecydowanie lepiej oddaje nastrój tego utworu. Partyturę poprzedza cytat z Rimbauda: „Ja jeden znam klucz do tej dzikiej parady”, a słowa te, akcentujące specjalny wgląd artysty w rzeczywistość, pojawiają się też trzykrotnie w różnych miejscach dzieła. Po amerykańskim wykonaniu w 1940 roku jeden z krytyków pisał, że cykl ten jest „niczym więcej jak serią tanich i łatwych efektów… pretensjonalnych, banalnych i w najwyższym stopniu rozczarowujących”. Te słowa są sztandarowym przykładem na to, jak nietrafna i niesprawiedliwa potrafi być ocena krytyka. Zmysłowa, oniryczna i niezwykle nastrojowa kompozycja Brittena szybko zyskała wielką popularność i należy obecnie do najbardziej cenionych i najchętniej wykonywanych jego dzieł.
Introdukcja i Allegro to jeden z najbardziej znanych utworów Edwarda Elgara. Przeznaczony jest na kwartet smyczkowy i orkiestrę smyczkową. Został skomponowany na zasadzie barokowego concerto grosso – partia kwartetu jest bardziej rozbudowana i wirtuozowska. Zazwyczaj współzawodniczy on z resztą orkiestry, w nielicznych odcinkach zaś jego brzmienie stapia się z dźwiękami pozostałych instrumentów. To porywająca kompozycja, dramatyczna i pełna wielkich emocji.
Koncert zwieńczy Serenada na tenor, róg i smyczki Brittena, napisana na zamówienie legendarnego waltornisty Dennisa Braina. Twórca skomponował ją w 1943 roku podczas pobytu w szpitalu, gdzie leczył się na odrę po powrocie z Ameryki. Serenada składa się z ośmiu części – w sześciu Britten wykorzystał wiersze angielskich poetów odnoszące się do tematyki nocy, stąd też nastrój dzieła jest tajemniczy i nieco mroczny. Prolog i Epilog odgrywane są przez waltornię solo. Ósma część musi być wykonywana za sceną, więc w siódmym ogniwie soliście akompaniują tylko smyczki, co daje mu czas na wyjście za kulisy.
Koncert Giovanniego Antoniniego, Julii Lezhnevy i zespołu Il Giardino Armonico będzie spotkaniem z wybitnymi kompozytorami epoki baroku – Georgiem Friedrichem Händlem, Geminianem Giacomellim, Carlem Heinrichem Graunem, Matthew Lockiem i, last but not least, Antonim Vivaldim. Program będzie ciekawy i zróżnicowany, a dobór dzieł pozwoli spojrzeć na dorobek tych twórców z wielu perspektyw.
Locke był czołowym angielskim kompozytorem muzyki teatralnej, który żył przed Henrym Purcellem. Jednym z najbardziej znanych jego utworów jest muzyka sceniczna do wystawionej w kwietniu 1674 roku sztuki The Tempest (Burza), będącej luźną adaptacją dzieła Williama Szekspira, przygotowaną przez poetę Thomasa Shadwella. Locke użył w niej – jako pierwszy na Wyspach – artykulacji tremolo w partii instrumentów smyczkowych. Polega ona na szybkim powtarzaniu dźwięków, co ma za zadanie zwiększenie napięcia. W programie koncertu znalazły się cztery części z muzyki do tej sztuki: Introduction, Canon 4 in 2, Lilk oraz Curtain Tune.
Współcześnie pamiętamy Vivaldiego głównie jako twórcę koncertów instrumentalnych, jednak ten niezwykle płodny artysta pisał także bardzo liczne i cieszące się wielkim powodzeniem opery. W programie znajdą się dwie arie z dzieł Rudego Księdza – brawurowa Agitata da due venti z opartej na wątkach z Dekameronu opery Griselda oraz liryczna Zeffiretti che sussurrate z opery Ercole su’l Termodonte (Herkules w Termodoncie). W XVIII wieku nie istniało jeszcze pojęcie prawa autorskiego, a kompozytorzy swobodnie wykorzystywali w swych pracach mniej lub bardziej zmienione arie z oper swoich kolegów po fachu. Robił tak też Vivaldi, a aria Sposa son disprezzata z jego opery Bajazet (inny wariant tytułu to Il Tamerlano) to tak naprawdę lekko zmieniona aria z opery La Merope Giacomellego. Tego typu opery były określane jako „pasticcio”, co oznacza dosłownie… pasztet.
Julia Lehzneva podczas Akademii Händlowskiej, 2015, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek
Niemiecki kompozytor i tenor Graun był w swoich czasach jednym z najbardziej cenionych autorów oper w stylu włoskim. Jego znakomitą, choć dziś mało znaną twórczość przypomni dramatyczna aria No, no di Libia fra le arene z opery Silla z 1753 roku. Z kolei Händel to obecnie jeden z najbardziej rozpoznawalnych kompozytorów doby baroku, słynny zarówno ze względu na swoje dzieła instrumentalne, jak i wokalno-instrumentalne. Podczas koncertu zabrzmią jego dwie arie – gwałtowna Un pensiero nemico di pace z oratorium Il trionfo del Tempo e del Disinganno (Triumf Czasu i Rozczarowania) oraz nie mniej atrakcyjna Brilla nell’alma z opery Alessandro. Wspaniałym dopełnieniem programu będzie Concerto grosso g-moll op. 6 nr 6. Wykonawcy: Giovanni Antonini – dyrygent Il Giardino Armonico
Julia Lezhneva – sopran
Jarosław Thiel, fot. Łukasz Rajchert
13 września, 2020 r. godz. 17.00 "Jak wielkie jest Twoje imię"
Głównym bohaterem czwartego z pięciu koncertów tegorocznej edycji festiwalu Wratislavia Cantans będzie niemiecki twórca doby baroku – Georg Philipp Telemann. Kompozytor, poeta, poliglota, a przede wszystkim tytan pracy, który był opłacany przez swych chlebodawców znacznie lepiej niż żyjący w tym samym czasie Johann Sebastian Bach. Lipski kantor cenił zresztą swojego kolegę – został on nawet ojcem chrzestnym jednego z jego synów, Carla Philippa Emanuela.
Składająca się z siedmiu części Overture-Suite D-dur to rozbudowana, pełna przepychu i rozmachu kompozycja, doskonale obrazująca skalę talentu Telemanna. Otwiera ją majestatyczna Uwertura, po której następują pełne wdzięku tańce – menuet, gawot i passacaglia. Liryczna, melodyjna Aria przynosi wytchnienie, a Les Postillons wyróżnia się ostrą rytmiką i energicznym, żywym charakterem. Całość wieńczy uroczysta Fanfara.
Die Donnerode to kantata przeznaczona na pięć głosów solowych (sopran, alt, tenor oraz dwa basy), chór i orkiestrę. Utwór powstał dla upamiętnienia ofiar trzęsienia ziemi w Lizbonie w 1755 roku. Historycy szacują, że kataklizm pochłonął około dziewięćdziesiąt tysięcy osób. Mieszkańcy miasta ginęli nie tylko bezpośrednio w wyniku wstrząsów. Wielkie żniwo zebrały wysokie na dwadzieścia metrów fale tsunami, które wdarły się do ruin, a także szalejące wszędzie pożary. Wstrząsy były tak silne, że odczuwano je nawet w Wenecji, o czym pisał w swoich memuarach Giacomo Casanova. Kantata Telemanna zabrzmiała po raz pierwszy w 1756 roku w hamburskim kościele św. Jakuba. Utwór spodobał się tak bardzo, że cztery lata później kompozytor zdecydował się dopisać drugą część. Die Donnerode to dzieło niezwykle dramatyczne, intensywne i angażujące. Ważną funkcję pełnią w nim instrumenty dęte blaszane, a także kotły, które imitują trzęsienie ziemi. Był to jeden z utworów najczęściej wykonywanych za życia kompozytora. Także i dziś jego rozmach wywiera na słuchaczach wielkie wrażenie.
13 września 2020, godz. 20.00 "Światła dla świata"
Tradycją festiwalu Wratislavia Cantans stało się prezentowanie polskiej muzyki dawnej. Tym razem Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka wykona dzieła Jacka Różyckiego herbu Doliwa, twórcy działającego w drugiej połowie XVII wieku.
Pewnych detali z biografii kompozytora zapewne nigdy nie poznamy. Nie wiemy, kiedy dokładnie się urodził ani kiedy zmarł. Znamy za to dość dobrze przebieg jego pełnej sukcesów kariery zawodowej. Różycki musiał być sprawnym organizatorem, ponieważ służył jako kapelmistrz na dworze królewskim dość długo, w czasie rządów aż czterech władców: Jana II Kazimierza, Michała Korybuta Wiśniowieckiego, Jana III Sobieskiego i Augusta II Mocnego. Pełnił też funkcję sekretarza królewskiego za rządów trzeciego z wymienionych monarchów, a za czasów panowania ostatniego z nich przeniósł się do Drezna, gdzie kierował polsko-saską kapelą królewską.
Różycki komponował głównie religijne utwory wokalno-instrumentalne, ponieważ takich dzieł oczekiwali jego chlebodawcy. Do naszych czasów nie dotrwał żaden z jego autografów – dorobek artysty znamy tylko z odpisów i pośmiertnych wydań. Wiadomo, że królewski kapelmistrz pisał także instrumentalną muzykę świecką, ale wszystkie jego kompozycje tego typu zaginęły. Zachowane utwory są identyfikowane najczęściej dzięki podpisowi H.R.; pierwsza litera to inicjał łacińskiej wersji imienia twórcy – Hyacinthus.
Promocja twórczości tego kompozytora wpisuje się w działalność Andrzeja Kosendiaka w dziedzinie muzyki dawnej. Dyrygent ten już od wielu lat konsekwentnie przywraca publiczności zapomnianych, a przecież tak wartych poznawania, polskich kompozytorów minionych epok.
Powieść Pierre’a Choderlosa de Laclosa "Niebezpieczne związki" i film Stephena Frearsa pod tym samym tytułem, które opowiadają o władzy, będącej częstą przyczyną ludzkich działań, zainspirowały Giovanniego Antoniniego, dyrektora artystycznego Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego, do poszukania ich analogii w muzyce.
W programie koncertów 57. edycji festiwalu pojawią się utwory mające wymiar polityczny i religijny, w tym dzieło stworzone przez Ołeksandra Szymko tuż po pierwszej agresji Rosji na Ukrainę. Stanowi ono bardzo ciekawą mieszankę współczesnego języka kompozytorskiego artysty z ukraińską tradycją ludową i znakomicie zwieńczy festiwal. Jak co roku na Dolnym Śląsku wystąpią uznani artyści zagraniczni i polscy, m. in.: sir John Eliot Gardiner z Orchestre Révolutionnaire et Romantique i Chórem Monteverdi,Jewhen Sawczuk z Narodowym Chórem Ukrainy „Dumka”, Barbara Hannigan z LUDWIG Orchestra, Agata Zubel,Giovanni Antonini z Il Giardino Armonico, Le Poème Harmonique, Cameron Carpenter, a także: Andrzej Kosendiak i Wrocław Baroque Ensemble,Chór NFM, NFM Filharmonia Wrocławska, NFM Orkiestra Leopoldinum i NFM Chór Chłopięcy.
Koncerty 57. edycji festiwalu jak co roku będą się odbywać we Wrocławiu oraz w miastach Dolnego Śląska.
PROGRAM:
9.09.2022
piątek, 19.00
Wrocław, katedra pw. św. Jana Chrzciciela, pl. Katedralny 18
Giovanni Bassano Diminuzioni su Introduxit me rex del Palestrina (Wenecja 1585)
Samuel Scheidt Canzon à 5 ad imitationem Bergamasca Anglica SSWV 64 (Hamburg 1621)
Bilety:
VIP 90 zł, I N 70 zł / U 55 zł
11.09.2022
niedziela 20.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
La voix humaine. Anatomia wyobraźni
Wykonawcy:
Barbara Hannigan – dyrygent, sopran
LUDWIG Orchestra
Barbara Hannigan, Denis Guéguin, Clemens Malinowski – reżyseria i wideo
Clemens Malinowski – wideo tworzone na żywo do utworu F. Poulenca La voix humaine
Étienne Démoulin – realizator dźwięku
Delphine Dussaux – korepetytor i asystent muzyczny
Florent Derex – koncepcja dźwiękowa
Program:
Richard Strauss Metamorfozy TrV 290
Francis Poulenc La voix humaine – tragédie lyrique
Bilety:
VIP 150 zł, I – N 120 zł / U 105 zł, II – N 90 zł / U 75 zł
12.09.2022
poniedziałek, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Missa solemnis
Wykonawcy:
Sir John Eliot Gardiner – dyrygent
Lucy Crowe – sopran
Ann Hallenberg – mezzosopran
Giovanni Sala – tenor
Matthew Rose – bas
The Monteverdi Choir
Orchestre Révolutionnaire et Romantique
Program:
Ludwig van Beethoven Missa solemnis D-dur op. 123
Bilety:
VIP 250 zł, I – N 200 zł / U 185 zł, II – N 160 zł / U 145 zł
13.09.2022
wtorek, 19.00
Wrocław, kościół pw. św. Marii Magdaleny, katedra Kościoła polsko-katolickiego, ul. Szewska 10
Hymny Banganarti
Wykonawcy:
Norbert Twórczyński – dyrygent
Jarosław Bręk – bas-baryton
Chór NFM
Lionel Sow – kierownictwo artystyczne Chóru NFM
NFM Filharmonia Wrocławska
Program:
Paweł Łukaszewski VIII Symfonia „Hymny Banganarti” na bas, chór mieszany i orkiestrę – prawykonanie
Zamówienie utworu VIII Symfonia „Hymny Banganarti” na bas, chór mieszany i orkiestrę P. Łukaszewskiego dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.
Bilety:
VIP 90 zł, I N 70 zł / U 55 zł
14.09.2022
środa, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Dyktator muzyki francuskiej
Wykonawcy:
Vincent Dumestre – dyrygent
Ana Quintans – sopran
David Tricou – tenor
Romain Bockler – baryton
Igor Bouin – baryton
Geoffroy Buffière – bas
Le Poème Harmonique
Program:
Jean-Baptiste Lully
Uwertura z komediobaletu La Princesse d'Elide LWV 22
Courante pour Sganarelle, Menuet pour les espagnols i Rondeau pour le charivary z komediobaletu Le mariage forcé LWV 20
Chaconne z komediobaletu L'amour médecin LWV 29
Bergerie, Entrée de trois Importuns, Ballet des espagnols and Quels spectacles z komediobaletu Mieszczanin szlachcicem LWV 43
Marc-Antoine Charpentier Trio grotesque z komediobaletu Le mariage forcé H. 494
Jean-Baptiste Lully
Ah, qu’il est beau qu’il est joli z komediobaletu La pastorale comique LWV 33
Piglialo sù z komediobaletu Monsieur de Pourceaugnac LWV 41
Dormez, beaux yeux z komediobaletu Les amants magnifiques LWV 42
Ah! mortelles douleurs z komediobaletu Georges Dandin LWV 38
Marche pour la cérémonie des Turcs z komediobaletu Mieszczanin szlachcicem LWV 43
Bilety:
VIP 110 zł, I – N 85 zł / U 70 zł, II – N 70 zł / U 55 zł
15.09.2022
czwartek, 20.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Niepokorny organista
Wykonawcy:
Cameron Carpenter – organy
Program:
Johann Sebastian Bach
Fantazja i fuga c-moll BWV 537
Preludium i Fuga C-dur BWV 870 oraz Preludium i Fuga F-dur BWV 880 z Das wohltemperierte Klavier II
Fantasia super „Komm, heiliger Geist“ BWV 651
O Mensch, bewein dein Sünde groß – preludium chorałowe BWV 622
Preludium i Fuga Es-dur BWV 552 „St Anne“
***
Johann Sebastian Bach Wariacje Goldbergowskie BWV 988
Bilety:
VIP 65 zł, I – N 55 zł / U 45 zł, II – N 45 zł / U 35 zł
16.09.2022
piątek, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Czerwona, pl. Wolności 1
Zakochany Mahler
Wykonawcy:
Ernst Kovacic – dyrygent
Agata Zubel – sopran
NFM Orkiestra Leopoldinum
Program:
Alma Mahler Fünf Lieder; Vier Lieder
Gustav Mahler Lieder eines fahrenden Gesellen; Rückert-Lieder
Opracowanie pieśni: Agata Zubel, Ernst Kovacic
Bilety:
VIP 65 zł, I N 55 zł / U 45 zł
17.09.2022
sobota, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Ciało i dusza
Wykonawcy:
Giovanni Antonini – dyrygent
Il Giardino Armonico
Anett Fritsch – Anima (sopran)
Mauro Borgioni – Corpo (baryton)
Margharita Maria Sala – Piacere (kontralt)
Renato Dolcini – Tempo / Consiglio (baryton)
Fulvio Bettini – Mondo, un compagno del Piacere (tenor)
Cyril Auvity – Inteletto (tenor)
Federico Fiorio – Angelo custode (kontratenor)
Anna Reinhold – Vita mondana / Anima beata (mezzosopran)
