Tytuł bloga powstał z inspiracji prozą Brunona Schulza, w której wielokrotnie, w różnych kontekstach, pada to tajemniczo brzmiące słowo, znaczące o wiele więcej niż „składniki”, bo mające rangę metafory, symbolu…
Kulturalne Ingrediencje nie jest blogiem monotematycznym, np. książkowym czy filmowym. Łączę w nim wszystkie moje pasje w jedną całość. Znajdują się tu teksty dotyczące literatury, filmu, muzyki i sztuk plastycznych. Ponadto rozmowy z artystami i własne zapiski.To także moje archiwum.
23 lutego 2020 roku mieliśmy szczególną okazję posłuchania czterech pięknych kantat Johanna Sebastiana Bacha. Tytuł koncertu: "Jesu, meine Freude" wziął nazwę od jednego z utworów - motetu BWV 227. Cóż to był za wieczór!
Michal Mazur, Andrzej Kosendiak, Wrocław Baroque Ensemble, Tomáš Král, Marta Niedzwiecka,
Julia Karpeta, Krzysztof Karpeta i Thomas Meraner, fot. Bogusław Beszlej
Przez Wrocław tego dnia przeszła wichura, ale my - słuchacze i muzycy - siedzieliśmy blisko siebie na odwróconej scenie Narodowego Forum Muzyki i za sprawą lipskiego Kantora znaleźliśmy się w zupełnie innej rzeczywistości - może trochę bliżej nieba? :-) W każdym razie była niedziela i takich "kazań" muzycznych wysłuchałam nader gorliwie :-)
Biograf J.S. Bacha, Albert Schweitzer, pisze, że W porównaniu z kantatami wszystko, co Bach poza tym stworzył, wydaje się niemal tylko dodatkiem.
Słowa te brzmią być może nieco ekscentrycznie, ale nie sposób nie przyznać, że kantaty tworzył lipski Kantor najczęściej. W jego twórczości była ona częścią liturgii, rodzajem muzycznego kazania, pouczenia. W liturgii protestanckiej najważniejsze jest słowo i kantata słowu służyła. Bach był człowiekiem głębokiej wiary - przez całe życie czytał i studiował Biblię oraz dzieła teologiczne, przede wszystkim Lutra. Teksty swoich utworów opatrywał często takimi aktami strzelistymi, jak: S D G („Soli Deo Gloria” – „Bogu Jedynemu Chwała”) czy J J („Jesu juva” – „Jezu, wspomóż”).
Wrocław Baroque Ensemble, Tomáš Král, Maciej Gocman, Piotr Olech i Aleksandra Turalska,
fot. Bogusław Beszlej
Na początek koncertu zabrzmiała moja ulubiona (na równi Ich bin ein guter Hirt) kantata Ich habe genug (BWV 82), która została skomponowana na święto Ofiarowania Pańskiego i wykonana po raz pierwszy 2 lutego 1727 roku, a potem wielokrotnie przez Bacha wykonywana i przerabiana. Libretto oparte zostało na kantyku Symeona "Nunc Dimittis", dla którego spotkanie Dzieciątka w progu świątyni oznacza spełnienie pragnienia, gdyż pobożny starzec wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim.(Łk. 2, 25) I oto spełnia się ono w dniu ofiarowania Dzieciątka w świątyni. Symeon wziął je w ramiona, pobłogosławił i uznał, że teraz może odejść w pokoju, skoro jego oczy ujrzały Boże zbawienie. Słowa te odnoszą się także do pobożnej wspólnoty. Ich habe genug jest szczególnie piękną, mistyczną kantatą. Człowiek jest w niej stęskniony Boga, dosyć ma ziemskich trosk (Ich habe genug) i chętnie podążyłby do nieba za Symeonem, gdyby Bóg "z łańcuchów ciała zechciał go wybawić".
Da seh ich auch mit Simeon Die Freude jenes Lebens schon. Laßt uns mit diesem Manne ziehn! Ach! möchte mich von meines Lebes Ketten Der Herr erretten!
Ta część rozpoczyna się pełną wyrazu melodią oboju, któremu akompaniują skrzypce. Motyw oboju podejmuje następnie głos basowy, na wrocławskim koncercie - Tomáš Král, którego ciepły niski głos przypominał mi nieco niezapomnianą interpretację Petera Kooij, ale jego śpiew był młodzieńczy i bardziej emocjonalny. W kantacie Ich habe genug, poza utworem początkowym, szczególnie piękna jest część trzecia - rodzaj kołysanki: Schlummert ein, ihr matten Augen (Zamknijcie się, oczy znękane) - podobno ulubionego utworu J. S. Bacha - by po krótkim zakończeniu (Welt, gute Nacht) przejść do radośnie ożywionej arii końcowej: Ich freue mich auf meinen Tod (Raduję się na moją śmierć). Brzmi to pozornie paradoksalnie, ale nie w przypadku kogoś, kto ma głęboką wiarę. Radosny nastrój tej części kantaty daje przedsmak nieba. Można by bez większej przesady powiedzieć, że wykonując tę kantatę Tomáš Král "skradł" ten wieczór pozostałym wykonawcom. A jednak, a jednak tak się nie stało!
Kolejne utwory okazały się równie piękne i mogliśmy tym razem podziwiać nie tylko jednego wykonawcę i brzmienie instrumentów historycznych, ale również chór, duety i tercety. Zespół Wrocław Baroque Ensemble składa się bowiem z wielu wytrawnych wykonawców, zarówno solistów, jak i muzyków, a każdy z nich jest prawdziwym artystą i specjalistą od wykonawstwa muzyki dawnej, nie mówiąc już o założycielu zespołu i pasjonacie tej muzyki - Andrzeju Kosendiaku. Z całą pewnością w motecie Jesu, meine Freude(Jezu, ma radości) liczyło się przede wszystkim brzmienie ludzkich głosów. Swoisty hymn i wyznanie miłości, które Bach napisał na podstawie fragmentów Listu do Rzymian św. Pawła oraz do tekstu hymnu Johanna Francka z 1650 roku. Przeznaczony jest na pięć głosów, podobnie jak Magnificat, i wymaga niemałej wirtuozerii, ponieważ obfituje w liczne kontrasty między obrazami nieba i piekła, często w obrębie jednej sekcji. Rozpoczyna się i kończy chorałami, pomiędzy którymi pojawiają się poszczególne głosy, np. trio dwóch sopranów i altu w części czwartej, skomponowanej na wzór sonaty, albo trio alt - tenor - bas w części ósmej. Całość brzmiała przepięknie, a to za sprawą wykonawców: wspomnianego już Tomáša Krála (bas), Macieja Gocmana (obdarowanego pięknym tenorem lirycznym), świetnie współbrzmiącego z pozostałymi głosami altu Piotra Olecha oraz dwóch znakomitych sopranów o nieco zróżnicowanej barwie głosu: Aleksandry Turalskiej i Aldony Bartnik.
Trzecia kompozycja - kantata Christ lag in Todes Banden, (Legł Chrystus w śmierci pętach) BWV 4 - wykonywana w Niedzielę Wielkanocną, została napisana przez Bacha w 1707 roku, a jej podstawę stanowi chorał skomponowany przez Marcina Lutra w 1524 roku. Kompozycja Lutra oparta zaś jest na hymnie wielkanocnym z XII wieku: Chrystus ist erstanden (Chrystus zmartwychwstał), który nawiązuje do sekwencji wielkanocnej, Victimae paschali. Wszystkie strofy pieśni zachowane zostały przez Bacha w brzmieniu używanym za jego czasów i mają bardzo obrazowy charakter. Jest to przede wszystkim kantata chorałowa, więc też jej brzmienie zależy od harmonii tworzących ją głosów. Słychać tu było przede wszystkim wypracowaną latami znakomitą współpracę zespołu.
Aldona Bartnik, fot. Bogusław Beszlej
Wreszcie końcowy utwór: Ich bin vergnügt mit meiner Glücke (Rad jestem wielce z mego szczęścia), BWV 84 powstał w 1727 r. w Lipsku i był przeznaczony na trzecią niedzielę przed Wielkim Postem. To kompozycja na sopran, składająca się z pięciu części - sekwencji naprzemiennych arii i recytatywów, które kończy chorał. Sopranowi towarzyszą obój, smyczki i continuo. Po odświętnie uroczystej arii wstępnej Ich bin vergnügt mit meinem Glücke i recytatywie następuje taneczna ożywiona aria Ich esse mit Freuden mein weniges Brot (Z radością spożywam chleb mój skromny), natomiast następujący po niej recytatyw Im Schweiße meines Angesichts(W pocie, co z twarzy będzie spływać) swoim uroczystym charakterem nawiązuje znów do części wstępnej. Wreszcie końcowy chorał przynosi zakończenie w pełnej obsadzie głosów: Ich leb indes in dir vergnüget (Ku Twojej teraz idę chwale). O ile początek koncertu należał do solisty - Tomáša Krála, o tyle w jego zakończeniu królowała Aldona Bartnik. Jej radosny, czysty sopran współbrzmiał harmonijnie z treścią kantaty, a skrzypce solo (znakomity jak zawsze Zbigniew Pilch) oraz obój (Thomas Meraner, który również na początku koncertu znakomicie "dialogował" z solistą) współtworzyły tę piękną kompozycję.
Reasumując, był to piękny, wyrównany koncert, podczas którego nie tylko mieliśmy szczęście posłuchać różnorodnych kantat Johanna Sebastiana Bacha, ale co więcej - mogliśmy wysłuchać ich w znakomitej interpretacji solistów i zespołu muzycznego Wrocław Baroque Ensemble pod batutą Andrzeja Kosendiaka. Oby więcej takich koncertów!
W imieniu pana Andrzeja Kosendiaka, dyrektora generalnego, a także pana Giovanniego Antoniniego, dyrektora artystycznego, serdecznie zapraszamy na 57. edycję Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego, która odbędzie się w dniach 9–18 września 2022 roku.57. Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans.
Niebezpieczne związki
"Niebezpieczne związki" to tytuł książki Pierre’a Choderlosa de Laclos, a także filmu Stephena Frearsa – dzieł podejmujących opowieść o relacjach podległości i władzy, będącej częstą przyczyną ludzkich działań. Te słynne utwory zainspirowały Giovanniego Antoniniego, dyrektora artystycznego Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego, do poszukania analogicznych tematów w muzyce.
W programie koncertów 57. edycji festiwalu pojawią się utwory o wyraźnym charakterze politycznym, w tym dzieło stworzone przez Ołeksandra Szymkę tuż po pierwszej agresji Rosji na Ukrainę, które doskonale zwieńczy festiwal. Znajdziemy w nim bardzo ciekawą mieszankę współczesnego języka kompozytorskiego artysty i ukraińskiej tradycji ludowej. Jak co roku na Dolnym Śląsku wystąpią uznani artyści polscy i zagraniczni, m.in.: sir John Eliot Gardiner z Orchestre Révolutionnaire et Romantique i Chórem Monteverdi, Jewhen Sawczuk z Narodowym Chórem Ukrainy „Dumka”, Barbara Hannigan z LUDWIG Orchestra, Agata Zubel, Giovanni Antonini z Il Giardino Armonico,Le Poème Harmonique, Cameron Carpenter, a także: Andrzej Kosendiak i Wrocław Baroque Ensemble, Chór NFM, NFM Filharmonia Wrocławska, NFM Orkiestra Leopoldinum i NFM Chór Chłopięcy.
Koncerty 57. edycji festiwalu, jak co roku, odbędą się we Wrocławiu oraz w miastach Dolnego Śląska.
Serdecznie zapraszamy!
Zespół NFM
57. Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego Niebezpieczne związki
Narodowe Forum Muzyki
Wrocław i Dolny Śląsk
9–18 września 2022
Andrzej Kosendiak – dyrektor generalny
Giovanni Antonini – dyrektor artystyczny
PROGRAM KONCERTÓW WE WROCŁAWIU:
9.09.2022
piątek, 19.00
Wrocław, katedra pw. św. Jana Chrzciciela, pl. Katedralny 18
Giovanni Bassano Diminuzioni su Introduxit me rex del Palestrina (Wenecja 1585)
Samuel Scheidt Canzon à 5 ad imitationem Bergamasca Anglica SSWV 64 (Hamburg 1621)
Bilety:
VIP 90 zł, I N 70 zł / U 55 zł
11.09.2022
niedziela 20.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
La voix humaine. Anatomia wyobraźni
Wykonawcy:
Barbara Hannigan – dyrygent, sopran
LUDWIG Orchestra
Barbara Hannigan, Denis Guéguin, Clemens Malinowski – reżyseria i wideo
Clemens Malinowski – wideo tworzone na żywo do utworu F. Poulenca La voix humaine
Étienne Démoulin – realizator dźwięku
Delphine Dussaux – korepetytor i asystent muzyczny
Florent Derex – koncepcja dźwiękowa
Program:
Richard Strauss Metamorfozy TrV 290
Francis Poulenc La voix humaine – tragédie lyrique
Projekt dofinansowany przez Performing Arts Fund NL.
Bilety:
VIP 150 zł, I – N 105 zł / U 90 zł, II – N 75 zł / U 60 zł
12.09.2022
poniedziałek, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Missa solemnis
Wykonawcy:
Sir John Eliot Gardiner – dyrygent
Lucy Crowe – sopran
Ann Hallenberg – mezzosopran
Giovanni Sala – tenor
Matthew Rose – bas
The Monteverdi Choir
Orchestre Révolutionnaire et Romantique
Program:
Ludwig van Beethoven Missa solemnis D-dur op. 123
Bilety:
VIP 250 zł, I – N 200 zł / U 185 zł, II – N 160 zł / U 145 zł
13.09.2022
wtorek, 19.00
Wrocław, kościół pw. św. Marii Magdaleny, katedra Kościoła polskokatolickiego, ul. Szewska 10
Hymny Banganarti
Wykonawcy:
Norbert Twórczyński – dyrygent
Jarosław Bręk – bas-baryton
Chór NFM
Lionel Sow – kierownictwo artystyczne Chóru NFM
NFM Filharmonia Wrocławska
Program:
Paweł Łukaszewski VIII Symfonia „Hymny Banganarti” na bas, chór mieszany i orkiestrę – prawykonanie
Zamówienie utworu VIII Symfonia „Hymny Banganarti” na bas, chór mieszany i orkiestrę P. Łukaszewskiego dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.
Bilety:
VIP 90 zł, I N 55 zł / U 40 zł
14.09.2022
środa, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Dyktator muzyki francuskiej
Wykonawcy:
Vincent Dumestre – dyrygent
Ana Quintans – sopran
David Tricou – tenor
Romain Bockler – baryton
Igor Bouin – baryton
Geoffroy Buffière – bas
Le Poème Harmonique
Program:
Jean-Baptiste Lully
Uwertura z komediobaletu La Princesse d'Elide LWV 22
Courante pour Sganarelle, Menuet pour les espagnols i Rondeau pour le charivary z komediobaletu Le Mariage forcé LWV 20
Chaconne z komediobaletu L'Amour médecin LWV 29
Bergerie, Entrée de trois Importuns, Ballet des espagnols and Quels spectacles z komediobaletu Mieszczanin szlachcicem LWV 43
Marc-Antoine Charpentier Trio grotesque z komediobaletu Le Mariage forcé H. 494
Jean-Baptiste Lully
Ah, qu’il est beau qu’il est joli z komediobaletu La Pastorale comique LWV 33
Piglialo sù z komediobaletu Monsieur de Pourceaugnac LWV 41
Dormez, beaux yeux z komediobaletu Les Amants magnifiques LWV 42
Ah! mortelles douleurs z komediobaletu Grzegorz Dyndała LWV 38
Marche pour la cérémonie des Turcs z komediobaletu Mieszczanin szlachcicem LWV 43
Bilety:
VIP 110 zł, I – N 70 zł / U 55 zł, II – N 55 zł / U 40 zł
15.09.2022
czwartek, 20.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Niepokorny organista
Wykonawcy:
Cameron Carpenter – organy
Program:
Johann Sebastian Bach
Fantazja i fuga c-moll BWV 537
Preludium i Fuga C-dur BWV 870 oraz Preludium i Fuga F-dur BWV 880 z Das wohltemperierte Klavier II
Fantasia super „Komm, heiliger Geist“ BWV 651
O Mensch, bewein dein Sünde groß – preludium chorałowe BWV 622
Preludium i Fuga Es-dur BWV 552
***
Johann Sebastian Bach Wariacje Goldbergowskie BWV 988
Bilety:
VIP 65 zł, I – N 55 zł / U 45 zł, II – N 45 zł / U 35 zł
16.09.2022
piątek, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Czerwona, pl. Wolności 1
Zakochany Mahler
Wykonawcy:
Ernst Kovacic – dyrygent
Agata Zubel – sopran
NFM Orkiestra Leopoldinum
Program:
Alma Mahler Fünf Lieder; Vier Lieder
Gustav Mahler Lieder eines fahrenden Gesellen; Rückert-Lieder
Opracowanie pieśni na sopran, orkiestrę smyczkową i harfę – Agata Zubel, Ernst Kovacic
Bilety:
VIP 65 zł, I N 55 zł / U 45 zł
17.09.2022
sobota, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Ciało i dusza
Wykonawcy:
Giovanni Antonini – dyrygent
Il Giardino Armonico
Anett Fritsch – Anima (sopran)
Mauro Borgioni – Corpo (baryton)
Margherita Maria Sala – Piacere (kontralt)
Renato Dolcini – Tempo / Consiglio (baryton)
Fulvio Bettini – Mondo, un compagno del Piacere (tenor)
Cyril Auvity – Intelletto (tenor)
Federico Fiorio – Angelo Custode (kontratenor)
Anna Reinhold – Vita Mondana / Anima Beata (mezzosopran)
Danyło Kryżaniwski Реве та стогне Дніпр широкий (Ryczy i jęczy Dniepr szeroki), oprac. Wiktor Kosenko
Jewhen Stankowycz Садок вишневий (Sad wiśniowy)
Wstęp wolny
12.09.2022
poniedziałek, 19.00
Duszniki-Zdrój, Teatr Zdrojowy im. Fryderyka Chopina, ul. Zielona 7
Wyśnione miłości
Claire Lefilliâtre – sopran
Overtone:
Klaudia Matlak – skrzypce
Julia Karpeta – viola da gamba
Maurycy Raczyński – klawesyn
Dohyo Sol – teorba
Program:
Jean-Baptiste Morin Ouverture z divertissement L'Himen et l'amour op. 7
Nicolas Bernier Médée – kantata ze zbioru Cantates françoises, ou Musique de chambre (Livre IV, Paryż 1703)
Marin Marais La Mariée z Suite en la mineur z Pièces de viole (Livre V, Paryż 1725)
Elisabeth Jacquet de la Guerre Judith – kantata ze zbioru Cantates françoises sur des sujets tirez de l'écriture (Livre I, Paryż 1708)
***
Jacques Duphly Médée z Troisième Livre de Pièces de Clavecin (Paryż 1756)
Marin Marais Menuet fantasque & Double z Suite en sol mineur (Livre III, Paryż 1711)
Jean-Baptiste Morin Le naufrage d'Ulisse – kantata ze zbioru Cantates françoises a une, et a trois voix, avec simphonie (Paryż 1712); Chaconne z divertissement L'Himen et l'amour op. 7
Bilety:
N 25 zł / U 15 zł
12.09.2022
poniedziałek, 19.30
Kłodzko, kościół Wniebowzięcia NMP, pl. Kościelny 9
Giovanni Bassano Diminuzioni su Introduxit me rex del Palestrina (Wenecja 1585)
Samuel Scheidt Canzon à 5 ad imitationem Bergamasca Anglica SSWV 64 (Hamburg 1621)
Wstęp wolny
13.09.2022
wtorek, 19.00
Żórawina, kościół pw. Świętej Trójcy, al. Niepodległości 43
Wyśnione miłości
Claire Lefilliâtre – sopran
Overtone:
Klaudia Matlak – skrzypce
Julia Karpeta – viola da gamba
Maurycy Raczyński – klawesyn
Dohyo Sol – teorba
Program:
Jean-Baptiste Morin Ouverture z divertissement L'Himen et l'amour op. 7
Nicolas Bernier Médée – kantata
Marin Marais La Mariée z Suite en la mineur z Pièces de viole (Livre V, Paryż 1725)
Elisabeth Jacquet de la Guerre Judith – kantata ze zbioru Cantates françoises sur des sujets tirez de l'écriture (Livre I, Paryż 1708)
***
Jacques Duphly Médée z Troisième Livre de Pièces de Clavecin (Paryż 1756)
Marin Marais Menuet fantasque & Double z Suite en sol mineur (Livre III, Paryż 1711)
Jean-Baptiste Morin Le naufrage d'Ulisse – kantata ze zbioru Cantates françoises a une, et a trois voix, avec simphonie (Paryż 1712); Chaconne z divertissement L'Himen et l'amour op. 7
Wstęp wolny
13.09.2022, wtorek, 19.00
Bolesławiec, bazylika mniejsza Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja, ul. Kościelna 3
Kings in the North
Jarosław Thiel – dyrygent
Tomáš Král – baryton
Wrocławska Orkiestra Barokowa
Program:
Thomas Arne Uwertura do opery Alfred
Georg Friedrich Händel Tirannia gli diede il regno – aria z opery Rodelinda HWV 19
Johann Helmich Roman Datti pace, alma reale – aria z kantaty Festa musicale
Georg Philip Telemann Chaconne comique z opery Der neumodische Liebhaber Damon, oder Die Satyrn in Arcadien TWV 21:8
Johann David Heinichen Si teme si freme – aria z oratorium La pace di Kamberga S.19
Georg Friedrich Händel Courante z opery Almira HWV 1
Reinhard Keiser Ich muss schweigend von dir gehen – aria z opery Fredegunda
Georg Friedrich Händel Menuet z opery Almira HWV 1
Georg Caspar Schürmann Dich soll der Freiheit Gold bekrönen – aria z opery Ludovicus Pius, oder Ludwig der Fromme
Georg Friedrich Händel Concerto z opery Ottone, re di Germania HWV 15
Attilio Ariosti Questo mar – aria z opery La fede ne’ tradimenti
Thomas Arne Largo i Con spirito z Ouverture g-moll nr 8 ze zbioru Eight Overtures in 8 Parts
Reinhard Keiser Ach! Nero ist nicht Nero mehr! i Erstaune, sichrer Kreis der Welt – recytatyw i aria z opery Octavia
Georg Philip Telemann Intrada z opery Pastorelle en musique; Ihr krachenden Klüfte – aria z opery Der neumodische Liebhaber Damon, oder Die Satyrn in Arcadien TWV 21:8
Wstęp wolny
13.09.2022
wtorek, 19.00
Bielawa, kościół pw. Bożego Ciała, pl. Kościelny 58
Utwory
Mielczewskiego znalazły znakomitych interpretatorów: Wrocław Baroque Ensamble
pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. A to, co jest na płycie najpiękniejsze, to
wielogłosowy śpiew.
Okładka płyty/NFM
Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu to nie tylko
wspaniałe koncerty, których wykonawcami są zarówno stałe zespoły, jak i
występujący gościnnie wybitni artyści. Nie do przecenienia są również nagrania
płytowe, które pozwalają na wielokrotne smakowanie utworów, które słyszało się
na żywo. Działalność fonograficzna NFM została ostatnio doceniona prestiżową Nagrodą Fryderyka dla płyty ”De profundis”, nagranej przez ChórNFM pod dyrekcją AgnieszkiFranków-Żelazny. Recenzowałam także unikalny album "Affetti e passaggi", zawierający
sonaty ze zbiorów Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu oraz płytę z utworami
wybitnego krakowskiego kompozytora - Grzegorza
Gerwazego Gorczyckiego.
Praktyka prezentowania cymeliów muzycznych nie jest
bynajmniej incydentalna, czego dowodem może być cykl koncertów ”Perła polskiego baroku”, podczas których AndrzejKosendiak prezentował zapomnianego
kompozytora wczesnego baroku – Marcina
Mielczewskiego. Nagranie zawierające utwory mistrza
muzyki barokowej ukazało się niedawno na płycie. Zanim to się stało, dyrektor
Narodowego Forum Muzyki postanowił
przybliżyć twórczość Mielczewskiego melomanom. Zaprezentował na koncertach
utwory różnorodne, głównie religijne, ale w programie znalazły się także utwory
świeckie w stylu włoskim, a mianowicie canzony. Pięknym koncertom towarzyszył
komentarz dyrygenta, który przybliżał zarówno postać kompozytora, jak też jego
dzieła, doprawdy wybitne.
Marcin
Mielczewski – polski Bach
Marcin Mielczewski, choć dziś nieco zapomniany, był
najbardziej znanym w Europie polskim kompozytorem XVII wieku, postacią znaną i
cenioną jako kapelmistrz Karola
Ferdynanda Wazy, najmłodszego brata Władysława IV, biskupa wrocławskiego i
płockiego. Biskup – królewicz miał jeden z najlepszych zespołów muzycznych w
ówczesnej Rzeczypospolitej, złożony z muzyków włoskich i polskich, a
kapelmistrzostwo Mielczewskiego było najbardziej prestiżowym stanowiskiem
muzycznym zajmowanym przez Polaka. Funkcję tę pełnił do końca życia, nie zrywając
jednak kontaktów z dworem królewskim. Można by zaryzykować stwierdzenie, że był
on polskim Bachem. Jego utwory grano w ośrodkach niemieckich, w Danii, Gdańsku,
na Śląsku, Morawach, Słowacji i Ukrainie, w Rosji i przypuszczalnie nawet w
Paryżu.
W swojej twórczości posługiwał się charakterystyczną
dla siebie techniką koncertującą, nawiązując do stylu kompozytorów weneckich,
takich jak Claudio Monteverdi czy Giovanni Rovetta, a także rzymskich i
bolońskich: Giovanni Francesco Anerio czy Marco Scacchi, Girolamo Giaccobi. Wykorzystywał
także melodie pieśni i tańców, zwłaszcza popularnych w Polsce.
Dorobek Mielczewskiego obejmuje ponad sto
dwadzieścia kompozycji, z czego około sześćdziesiąt zachowało się w całości,
zaś około trzydzieści – we fragmentach. Pozostałe znane są tylko z tytułów.
Wśród zachowanych dzieł zdecydowaną większość stanowią utwory religijne z
tekstem łacińskim, wykonywane przez zespoły śpiewaków z towarzyszeniem
instrumentów lub a cappella.
Mielczewski na płycie NFM
Starannie wydana płyta NFM (także pod względem
estetyki: zieleń i złoto) zawiera oprócz nagrań dwujęzyczne, polsko-angielskie
opracowanie dotyczące kompozytora i jego muzyki w formie książeczki. Znajdziemy
tam również teksty utworów – w łacińskim oryginale, z polskim i angielskim
przekładem.
Płytę rozpoczyna piękny uroczysty utwór na dzień św.
Marcina: Triumphalis Dies, po którym
następują kolejno pieśni: Laudate
Dominum, Audite et Admiramini (Słuchajcie
i podziwiajcie), Currite Populi (Pośpieszcie,
narody). Wśród utworów religijnych znalazły się także dwie canzony: Canzona prima a tre oraz Canzona terza a tre. Canzona to
najważniejsza forma renesansowej i wczesnobarokowej muzyki instrumentalnej,
której nazwa pochodzi od słowa "śpiewać". Pierwsze utwory były
transkrypcjami wielogłosowych utworów wokalnych – włoskich canzon i francuskich
chansons i zachowały śpiewny
charakter pierwowzoru.
Drugą, osobną część, stanowią nieszpory: Vesperae Dominicales. W Kościele katolickim stanowią one przedostatnią
część liturgii godzin, sprawowaną w porze wieczornej, o zachodzie słońca. Nieszpory
Mielczewskiego składają się tradycyjnie z pięciu opartych na psalmach części: Dixit Dominus, Confiteor, Beatus Vir,
Laudate pueri, Magnificat.
Wspaniałe kompozycje Mielczewskiego znalazły znakomitych
interpretatorów: Wrocław Baroque
Ensamble pod dyrekcją Andrzeja
Kosendiaka. Ale to, co jest w nich najpiękniejsze to wielogłosowy śpiew. Znakomici
śpiewacy: Aldona Bartnik i Aleksandra Turalska - soprany, Matthew Venner, Piotr Olech i PiotrŁykowski - kontratenorzy, MaciejGocman, Karol Kozłowski i Tomáš
Lajtkep - tenorzy oraz Jonathan Brown, Tomáš Král, BogdanMakal
i Jerzy Butryn - basy – brzmią zachwycająco pięknie i harmonijnie. Jednocześnie zaś z
chóru wyłaniają się regularnie prawdziwe perełki pojedynczych głosów: piękny,
mocny sopran Aldony Bartnik i ciepły
tenor Macieja Gocmana. Płyta
doprawdy przepiękna i warta posłuchania.
Nagrania
dokonano w doskonałej akustycznie Sali Głównej KGHM Narodowego Forum Muzyki.
Wykonawcy: Andrzej Kosendiak – dyrygent, soliści, Wrocław Baroque Ensemble.
Reżyseria nagrań, montaż, mastering: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko (CD
Accord).Płyta jest częścią projektu wydawnictw realizowanych w ramach programu
Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016.
Narodowe Forum Muzyki wydało w marcu tego roku drugą płytę z nagraniami kompozycji Marcina Mielczewskiego, która została nagrodzona Fryderykiem. Znalazły się na niej fragmenty najbardziej znanego utworu: "Missa triumphalis", a także Magnificat i psalmy. Płyta doprawdy przepiękna i warta posłuchania!
Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu to nie tylko znakomite koncerty, których wykonawcami są zarówno stałe zespoły, jak i występujący gościnnie wybitni artyści. Nie do przecenienia są również realizowane przez tę instytucję nagrania płytowe, pozwalające na wielokrotne smakowanie utworów, które słyszało się na żywo. Działalność fonograficzna NFM została po raz kolejny doceniona prestiżową Nagrodą Fryderyka. W tym roku aż cztery płyty zespołów Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu otrzymały Nagrody Akademii Fonograficznej Fryderyki 2019. Wśród nich znalazł się drugi album z nagraniami wybitnego kompozytora epoki baroku - Marcina Mielczewskiego, nie bez kozery nazywanego polskim Bachem.
Zanim to się stało, dyrektor Narodowego Forum Muzyki postanowił przybliżyć twórczość Mielczewskiego melomanom. Zaprezentował na koncertach z cyklu pod tytułem "Perła polskiego baroku" utwory różnorodne, głównie religijne, ale w programie znalazły się także utwory świeckie w stylu włoskim, a mianowicie canzony. Pięknym koncertom towarzyszył komentarz dyrygenta, który przybliżał zarówno postać kompozytora, jak też jego dzieła, doprawdy wybitne.
Najpierw, w 2016 roku, ukazała się pierwsza płyta z tymi utworami, którą miałam przyjemność recenzować. Kontynuacją tamtej jest "Martino Mielczewski II", na której znalazła się Missa triumphalis - najbardziej znany utwór kompozytora, jeden z pierwszych, który znalazł się w XVII-wiecznym słowniku muzycznym. Niniejsze nagranie powstało dzięki rękopisowi znajdującemu się w gdańskim kościele św. Jana.
Marcin Mielczewski – polski Bach
Przypomnijmy, że Marcin Mielczewski był najbardziej znanym w Europie polskim kompozytorem XVII wieku, postacią znaną i cenioną jako kapelmistrz Karola Ferdynanda Wazy, najmłodszego brata Władysława IV, biskupa wrocławskiego i płockiego. Biskup – królewicz miał jeden z najlepszych zespołów muzycznych w ówczesnej Rzeczypospolitej, złożony z muzyków włoskich i polskich, a kapelmistrzostwo Mielczewskiego było najbardziej prestiżowym stanowiskiem muzycznym zajmowanym przez Polaka. Funkcję tę pełnił do końca życia, nie zrywając jednak kontaktów z dworem królewskim. Można by zaryzykować stwierdzenie, że był on polskim Bachem. Jego utwory grano w ośrodkach niemieckich, w Danii, Gdańsku, na Śląsku, Morawach, Słowacji i Ukrainie, w Rosji i przypuszczalnie nawet w Paryżu.
W swojej twórczości posługiwał się charakterystyczną dla siebie techniką koncertującą, nawiązując do stylu kompozytorów weneckich, takich jak Claudio Monteverdi czy Giovanni Rovetta, a także rzymskich i bolońskich: Giovanni Francesco Anerio czy Marco Scacchi, Girolamo Giaccobi. Wykorzystywał także melodie pieśni i tańców, zwłaszcza popularnych w Polsce.
Dorobek Mielczewskiego obejmuje ponad sto dwadzieścia kompozycji, z czego około sześćdziesiąt zachowało się w całości, zaś około trzydzieści – we fragmentach. Pozostałe znane są tylko z tytułów. Wśród zachowanych dzieł zdecydowaną większość stanowią utwory religijne z tekstem łacińskim, wykonywane przez zespoły śpiewaków z towarzyszeniem instrumentów lub a cappella.
Utwory kompozytora zostały w XIX wieku skatalogowane we wrocławskiej Bibliotece Miejskiej przez organistę i kompozytora Emila Bohna, ale ich autora, podpisującego się monogramem "M.M." nie udało się wówczas zidentyfikować. Po II wojnie światowej zostały wraz z innymi muzykaliami wywiezione do Moskwy, a następnie w latach 50. przekazane ... Niemieckiej Republice Demokratycznej i zdeponowane w Staatsbibliothek Preβischer Kulturbesitz w Berlinie Wschodnim. Odzyskano je dopiero w latach 90. ubiegłego wieku. Wówczas też, w rezultacie badań, przypisano autorstwo rękopisów Marcinowi Mielczewskiemu. W ten sposób rozpoczął się proces przywracania Polsce jej utraconego dziedzictwa. Rękopisy wprawdzie nie płoną, jak wiemy z "Mistrza i Małgorzaty", ale nie wszystko ocalało.
Płyta "Martino Mielczewski II"
Taki los spotkał prezentowany na płycie utwór: "Missa triumphalis", która zawiera tylko dwie pierwsze części cyklu ordinarium missae: Kyrie i Gloria. Ponadto na płycie zarejestrowano opracowania sześciu psalmów, kantyku "Magnificat" oraz dwa utwory na niewielkie zespoły instrumentalne.
Wykonanie krótkiegoKyriepolega na szybkim, naprzemiennym śpiewie chórów z towarzyszeniem instrumentów. Ostatnie Kyrie kończy relatywnie długie tutti. W Gloria natomiast, obok partii wykonywanych przez chór lub poszczególne chóry w kontrapunkcie, pojawia się także śpiew solowy z towarzyszeniem basso continuo lub instrumentu.
Z kolei psalmy i Magnificatwykonuje na płycie sześć głosów i tyleż instrumentów. Podobnie jak na pierwszej płycie Mielczewskiego, znalazła się także canzona - Canzona seconda a tre II.9. Canzony to najważniejsza forma renesansowej i wczesnobarokowej muzyki instrumentalnej, której nazwa pochodzi od słowa "śpiewać". Pierwsze utwory były transkrypcjami wielogłosowych utworów wokalnych – włoskich canzon i francuskich chansons i zachowały śpiewny charakter pierwowzoru.
Kompozycje Mielczewskiego znalazły i tym razem znakomitych interpretatorów: Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. Ale to, co jest w nich najpiękniejsze to wielogłosowy śpiew. Znakomici śpiewacy: Aldona Bartnik i Aleksandra Turalska - soprany, Matthew Venner i Piotr Łykowski - kontratenorzy, Maciej Gocman i Tomáš Lajtkep - tenorzy oraz Jonathan Brown, Tomáš Král i Jerzy Butryn - basy – brzmią pięknie i harmonijnie. Jednocześnie zaś z chóru wyłaniają się regularnie prawdziwe perełki pojedynczych głosów: piękny, mocny sopran Aldony Bartnik i ciepły tenor Macieja Gocmana. Śpiewakom towarzyszą znakomici instrumentaliści: Zbigniew Pilch - I skrzypce, Mikołaj Zgółka - II skrzypce, Adam Pastuszka - III skrzypce, Julia Karpeta - viola da gamba, Krzysztof Karpeta - wiolonczela, Janusz Musiał - kontrabas, Přemysl Vacek i Anton Birula – teorba, Marta Niedźwiecka – pozytyw, klawesyn, Johannes Kronfeld, Ferdinand Hendrich, Masafumi Sakamoto, Hans-Martin Schlegel – puzony oraz William Lyons – fagot. Płyta doprawdy przepiękna i warta posłuchania!
A teraz coś do posmakowania :-)
Wrocław Baroque Ensemble | Marcin Mielczewski „Veni Domine”
Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Aleksander Sobecki
Wydawca: Fundacja Musica Mundana
Nagrano 19 marca 2021 roku w Sali Głównej Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu podczas koncertu w ramach 75-lecia NFM Filharmonii Wrocławskiej.
Ponadto artyści NFM otrzymali następujące nominacje: Lutosławski Quartet (i inni) oraz Wojciech Fudala i Michał Rot w kategorii Muzyka Kameralna – Duety, Tomasz Daroch i Roksana Kwaśnikowska w kategorii Recital Solowy.
25 lutego o 18.00 Narodowe Forum Muzyki zaprasza na koncert "Kawa z Bachem". Wrocław Baroque Ensemble poprowadzi maestro Andrzej Kosendiak. Wydarzenie poprzedzi wykład o kawie: "Symfonia smaku", który wygłosi trener baristów Karol Przesmycki.
Wrocław Baroque Ensemble / fot. Łukasz Rajchert
Czas, w którym rozkwitał geniusz Johanna Sebastiana Bacha, był w historii Europy tym samym okresem, w którym rozpoczęło się jej trwające do dzisiaj uzależnienie od kawy. Jeszcze przed narodzinami kompozytora kawiarnie działały już w Paryżu i Wiedniu. Kiedy Bach przybył do Lipska, obejmując w 1723 roku stanowisko kantora kościoła św. Tomasza, pierwsze lokale, w których serwowano małą czarną, działały też już i tam. Właściciel jednego z nich – Café Zimmermann – wykazał się znakomitym zmysłem zarówno jeśli chodzi o serwowane napoje, jak i muzykę, bo do swojego lokalu zapraszał na występy Collegium Musicum – zespół, który przez niemal dekadę prowadzony był przez samego Bacha.
Repertuarowym potrzebom tych występów zawdzięczamy powstanie wielu spośród skomponowanych przez niego koncertów klawesynowych. Zdecydowana większość tych utworów nie była kompozycjami oryginalnymi, a transkrypcjami wcześniejszych dzieł przeznaczonych na inne instrumenty. Jeśli chodzi o Koncert d-moll na 3 klawesyny BWV 1063 nie ma konsensusu odnośnie oryginalnej obsady dzieła, być może był to wcześniej koncert na troje skrzypiec. Był to jednak utwór samego Bacha – jeśli chodzi natomiast o Koncert a-moll na 4 klawesyny BWV 1065, to mamy do czynienia z transkrypcją utworu Antonia Vivaldiego – Koncertu h-moll na czworo skrzypiec i wiolonczelę op. 3 nr 10 RV 580.
Lipska Café Zimmermann była również świadkiem prawykonań wielu świeckich kantat Bacha. Była prawdopodobnie wśród nich też taka, której tematem jest sama kawa – Schweigt stille, plaudert nicht BWV 211, znana szerzej po prostu jako Kantata o kawie. Autor jej tekstu – poeta Picander – drwi sobie tu i z oddania, jakie kawa odnalazła w swoich świeżo upieczonych osiemnastowiecznych entuzjastach, i z uprzedzeń zajadłych wrogów nowego napoju oraz być może w ogóle wszystkich nowości, którzy uważali, że jego picie jest nawykiem niebezpiecznym, którego za wszelką cenę należy się wystrzegać. Że to z pesymistów bywa czasem więcej pożytku sugeruje fakt, że w momentach autorefleksji myśl ta regularnie nawiedza samych amatorów kawy i dzisiaj.
Program koncertu uzupełni jedna z dwóch kantat Bacha napisanych do tekstu w języku włoskim, skomponowana przez niego jeszcze w czasie służby u księcia Leopolda w Köthen.
Wydarzenie poprzedzi wykład o kawie – wstęp na podstawie biletu na koncert.
Program:
J.S. Bach
Koncert a-moll na 4 klawesyny BWV 1065;
Schweig stille, plaudert nicht – kantata BWV 211 „Kantata o kawie“
Dziś o 19.00 w Katedrze Prawosławnej pw. Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy przy św. Mikołaja 40 we Wrocławiu zabrzmi koncert "Kanon Zmartwychwstania" w wykonaniu Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. Zaprezentowana zostanie Liturgia Rekwialna i Kanon Zmartwychwstania Mykoły Dyleckiego – siedemnastowiecznego teoretyka i kompozytora, postaci niezwykle istotnej dla przeszczepienia na grunt muzyki cerkiewnej włoskiej polifonii.
Wrocław Baroque Ensemble, fot. Łukasz Rajchert
Co ciekawe, to pojawienie się wpływów włoskich w obrębie tradycji prawosławnej było skutkiem polskiego pośrednictwa. Dylecki przed wyjazdem do Moskwy i Smoleńska działał bowiem przez długi czas w Rzeczpospolitej – najprawdopodobniej kształcił się w prowadzonej przez jezuitów w Wilnie Akademii, a być może przebywał nawet przez jakiś czas w Warszawie. Z całą pewnością znał najnowsze osiągnięcia muzyki polskiej, m.in. twórczość Marcina Mielczewskiego i Jacka Różyckiego. Był gorącym orędownikiem muzycznej modernizacji wschodniochrześcijańskiej liturgii. W swoim popularnym traktacie pt. Grammatika muzikijskogo pienija sformułował założenia stylu śpiewu wielogłosowego określanego jako partiesnoje pienije, a także objaśniał zasady kompozycji wielogłosowej, w tym polichóralnej. Teoretyczne postulaty realizował w swoich chóralnych kompozycjach obejmujących przede wszystkim opracowania prawosławnych tekstów liturgicznych, m.in. właśnie w Liturgii Rekwialnej i Kanonie Zmartwychwstania.
Oba te dzieła pochodzą z II poł. XVII wieku. Liturgia Rekwialna jest opracowaniem tekstów Boskiej Liturgii – prawosławnej celebracji eucharystycznej odpowiadającej zachodniej Mszy Świętej. Dylecki stworzył je być może na okoliczność śmierci w 1674 roku rezydującego w Wilnie unickiego metropolity kijowskiego Gabriela Kolendy. Uważany za jego najznakomitsze dzieło Kanon Zmartwychwstania to natomiast uroczysty hymn wychwalający zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, przeznaczony do wykonania podczas Jutrzni Paschalnej w Wielkanoc.
Dziś o 19.00 w Narodowym Forum Muzyki zabrzmi ostatni koncert tegorocznej Wratislavii: "Żywioły". Usłyszymy kompozycje J. S. Bacha i Jean-Féry Rebela w wykonaniu Wrocławskiej Orkiestry Barokowej, Chóru NFM i solistów, wśród których zaśpiewa m. in. światowej sławy kontratenor Andreas Scholl. Całość poprowadzi maestro Andrzej Kosendiak.
Program koncertu Wrocławskiej Orkiestry Barokowej pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka wieńczący 58. edycję festiwalu wypełnią dzieła dwóch twórców epoki baroku. Znalazły się wśród nich dwie kantaty Johanna Sebastiana Bacha, artysty powszechnie znanego i cenionego. Natomiast muzyka Jeana-Féry'ego Rebela dla wielu słuchaczy stanowić może odkrycie. Dzieła obu kompozytorów łączy tematyka potęgi siły natury.
Jak przedstawić chaos za pomocą muzyki? Jean-Féry Rebel w balecie Les élémens zdecydował się na zabieg jak na tamte czasy radykalny, a i dziś jeszcze robiący ogromne wrażenie na niczego się nie spodziewających słuchaczach. Otóż kompozytor wykorzystuje wszystkie dźwięki skali d-moll harmonicznej na raz, co daje współbrzmienie gęste i rażąco dysonujące. Zabieg ten stał się potem wielkim „odkryciem” XX-wiecznej awangardy i obecnie znany jest jako klaster. Ostry dysonans grany forte przez cały zespół natychmiast przykuwa uwagę słuchaczy. Chwilę później Rebel wprowadza obrazowe motywy symbolizujące poszczególne żywioły. Raz opadająca, raz wznosząca się melodia fletów symbolizuje wodę; przenikliwe tryle fletu piccolo to powietrze, ostre dźwięki smyczków w drobnych wartościach rytmicznych to ogień, a długo trzymane, stabilne i niskie dźwięki kontrabasów – to symbol ziemi. Jest to muzyka radykalna i pomimo tego, że po raz pierwszy zabrzmiała w 1738 roku, nadal zaskakująco świeża. Zabrzmią także dwa inne ogniwa z tego baletu. Loure, czyli powolny francuski taniec z Normandii, nosi tytuł Ziemia i woda, natomiast pełna energii Chaconne zatytułowana została Ogień.
W programie koncertu znalazły się również dwa dzieła Bacha. Zerreißet, zersprenget, zertrümmert die Gruft (Rozsadźcie, rozburzcie, rozkruszcie grotę) to świecka kantata z tekstem Picandra. Kompozycja została zamówiona w 1725 roku przez studentów lipskiego uniwersytetu, którzy jej wykonaniem uświetnili imieniny jednego z profesorów – Augusta Friedricha Müllera. Utwór odegrano pod tytułem Der zufrieden gestellte Aeolus (Zadowolony Eol). Pallas Atena wraz z Zefirem (bogiem łagodnego wiatru zachodniego) i Pomoną (boginią urodzaju) starają się udobruchać władcę wiatrów Eola, aby nie przeszkadzał w uroczystości ku czci profesora. Z kolei Schleicht, spielende Wellen (Wolno płyńcie fale!) to kolejna kantata świecka lipskiego kantora, w której dominują motywy akwatyczne. Powstała w 1736 roku na urodziny polskiego króla (i elektora Saksonii) Augusta III i to on jest tam wychwalany. Każdy z czterech głosów solowych symbolizuje inną rzekę: bas to Wisła, tenor – Łaba, alt – Dunaj, a sopran – Pleissa.
Wydarzenie towarzyszące Międzynarodowemu Kongresowi Miasto-Woda-Jakość Życia, który odbywa się w dn. 24-25.10.2023 we Wrocławiu.
Program:
Jean-Féry Rebel Les Élémens: Le cahos
Johann Sebastian Bach Zerreißet, zersprenget, zertrümmert die Gruft – kantata BWV 205
***
Jean-Féry Rebel Les Élémens: Loure I: La terre et l'eau; Chaconne: Le feu
Johann Sebastian Bach Schleicht, spielende Wellen – kantata BWV 206
Wykonawcy:
Andrzej Kosendiak – dyrygent
Chen Reiss – sopran
Andreas Scholl – kontratenor
Thomas Cooley – tenor
Tomáš Král – baryton
Zbigniew Pilch – skrzypce, viola d’amore
Christoph Urbanetz – viola da gamba
Rodrigo Gutiérrez, Daniel Ramírez Escudero – oboje d’amore
Jana Semerádová, Małgorzata Klisowska, Przemysław Wiśniewski – flety traverso
Artyści Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu otrzymali aż 7 nominacji do nagród Akademii Fonograficznej Fryderyk 2025 w następujących kategoriach w dziedzinie muzyki poważnej.
Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko
Współpraca: Piotr Papier
Wydawcy: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord
NAJWYBITNIEJSZE NAGRANIE MUZYKI POLSKIEJ
oraz
ALBUM ROKU – MUZYKA ORATORYJNA I OPEROWA
Karol Szymanowski
Wykonawcy:
Giancarlo Guerrero – dyrygent
Iwona Sobotka – sopran
Chór NFM
Lionel Sow – kierownictwo artystyczne Chóru NFM
NFM Filharmonia Wrocławska
Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Wojciech Marzec, Justyna Popiel, Agnieszka Szczepańczyk Wydawca: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord
ALBUM ROKU – MUZYKA CHÓRALNA
Dance of Death
Wykonawcy:
Lionel Sow – dyrygent
Willard White – narrator
Jan Krzeszowiec – flet
Chór NFM
Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Aleksandra Nagórko i Antoni Grzymała
Wydawca: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord
ALBUM ROKU KLASYKA – CROSSOVER
Filharmonia Pana Kleksa
Wykonawcy:
Małgorzata Podzielny – dyrygent, kierownictwo artystyczne zespołów wokalnych
.jpg)
.jpg)
