Marcin Mielczewski II - nowa płyta Narodowego Forum Muzyki /recenzja/

Narodowe Forum Muzyki wydało w marcu tego roku drugą płytę z nagraniami kompozycji Marcina Mielczewskiego, która została nagrodzona Fryderykiem. Znalazły się na niej fragmenty najbardziej znanego utworu: "Missa triumphalis", a także Magnificat i psalmy. Płyta doprawdy przepiękna i warta posłuchania!

Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu to nie tylko znakomite koncerty, których wykonawcami są zarówno stałe zespoły, jak i występujący gościnnie wybitni artyści. Nie do przecenienia są również  realizowane przez tę instytucję nagrania płytowe, pozwalające na wielokrotne smakowanie utworów, które słyszało się na żywo. Działalność fonograficzna NFM została po raz kolejny doceniona prestiżową Nagrodą Fryderyka. W tym roku aż cztery płyty zespołów Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu otrzymały Nagrody Akademii Fonograficznej Fryderyki 2019. Wśród nich znalazł się drugi album z nagraniami wybitnego kompozytora epoki baroku - Marcina Mielczewskiego, nie bez kozery nazywanego polskim Bachem.

Zanim to się stało, dyrektor Narodowego Forum Muzyki  postanowił przybliżyć twórczość Mielczewskiego melomanom. Zaprezentował na koncertach z cyklu pod tytułem "Perła polskiego baroku" utwory różnorodne, głównie religijne, ale w programie znalazły się także utwory świeckie w stylu włoskim, a mianowicie canzony. Pięknym koncertom towarzyszył komentarz dyrygenta, który przybliżał zarówno postać kompozytora, jak też jego dzieła, doprawdy wybitne.

Najpierw, w 2016 roku,  ukazała się pierwsza płyta z tymi utworami, którą miałam przyjemność recenzować. Kontynuacją tamtej jest "Martino Mielczewski II", na której znalazła się Missa triumphalis - najbardziej znany utwór kompozytora, jeden z pierwszych, który znalazł się w XVII-wiecznym słowniku muzycznym. Niniejsze nagranie powstało dzięki rękopisowi znajdującemu się w gdańskim kościele św. Jana.

Marcin Mielczewski – polski Bach

Przypomnijmy, że Marcin Mielczewski był najbardziej znanym w Europie polskim kompozytorem XVII wieku, postacią znaną i cenioną  jako kapelmistrz Karola Ferdynanda Wazy, najmłodszego brata Władysława IV, biskupa wrocławskiego i płockiego. Biskup – królewicz miał jeden z najlepszych zespołów muzycznych w ówczesnej Rzeczypospolitej, złożony z muzyków włoskich i polskich, a kapelmistrzostwo Mielczewskiego było najbardziej prestiżowym stanowiskiem muzycznym zajmowanym przez Polaka. Funkcję tę pełnił do końca życia, nie zrywając jednak kontaktów z dworem królewskim. Można by zaryzykować stwierdzenie, że był on polskim Bachem. Jego utwory grano w ośrodkach niemieckich, w Danii, Gdańsku, na Śląsku, Morawach, Słowacji i Ukrainie, w Rosji i przypuszczalnie nawet w Paryżu.

W swojej twórczości posługiwał się charakterystyczną dla siebie techniką koncertującą, nawiązując do stylu kompozytorów weneckich, takich jak Claudio Monteverdi czy Giovanni Rovetta, a także rzymskich i bolońskich: Giovanni Francesco Anerio czy Marco Scacchi, Girolamo Giaccobi. Wykorzystywał także melodie pieśni i tańców, zwłaszcza popularnych w Polsce.

Dorobek Mielczewskiego obejmuje ponad sto dwadzieścia kompozycji, z czego około sześćdziesiąt zachowało się w całości, zaś około trzydzieści – we fragmentach. Pozostałe znane są tylko z tytułów. Wśród zachowanych dzieł zdecydowaną większość stanowią utwory religijne z tekstem łacińskim, wykonywane przez zespoły śpiewaków z towarzyszeniem instrumentów lub a cappella.

Utwory kompozytora zostały w XIX wieku skatalogowane we wrocławskiej Bibliotece Miejskiej przez organistę i kompozytora Emila Bohna, ale ich autora, podpisującego się monogramem "M.M." nie udało się wówczas zidentyfikować. Po II wojnie światowej zostały wraz z innymi muzykaliami wywiezione do Moskwy, a następnie w latach 50. przekazane ... Niemieckiej Republice Demokratycznej i zdeponowane w Staatsbibliothek Preβischer Kulturbesitz w Berlinie Wschodnim. Odzyskano je dopiero w latach 90. ubiegłego wieku. Wówczas też, w rezultacie badań, przypisano autorstwo rękopisów Marcinowi Mielczewskiemu. W ten sposób rozpoczął się proces przywracania Polsce jej utraconego dziedzictwa. Rękopisy wprawdzie nie płoną, jak wiemy z "Mistrza i Małgorzaty", ale nie wszystko ocalało.

Płyta "Martino Mielczewski II"

Taki los spotkał prezentowany na płycie utwór: "Missa triumphalis", która zawiera tylko dwie pierwsze części cyklu ordinarium missae: Kyrie i Gloria. Ponadto na płycie zarejestrowano opracowania sześciu psalmów, kantyku "Magnificat" oraz dwa utwory na niewielkie zespoły instrumentalne.

Wykonanie krótkiego Kyrie  polega na szybkim, naprzemiennym śpiewie chórów z towarzyszeniem instrumentów. Ostatnie Kyrie kończy relatywnie długie tutti. W Gloria natomiast, obok partii wykonywanych przez chór lub poszczególne chóry w kontrapunkcie, pojawia się także śpiew solowy z towarzyszeniem basso continuo lub instrumentu.

Z kolei psalmy i Magnificat wykonuje na płycie sześć głosów i tyleż instrumentów. Podobnie jak na pierwszej płycie Mielczewskiego, znalazła się także canzona - Canzona seconda a tre II.9. Canzony to najważniejsza forma renesansowej i wczesnobarokowej muzyki instrumentalnej, której nazwa pochodzi od słowa "śpiewać". Pierwsze utwory były transkrypcjami wielogłosowych utworów wokalnych – włoskich canzon i francuskich chansons i zachowały śpiewny charakter pierwowzoru.

Kompozycje Mielczewskiego znalazły i tym razem znakomitych interpretatorów: Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. Ale to, co jest w nich najpiękniejsze to wielogłosowy śpiew. Znakomici śpiewacy: Aldona Bartnik i Aleksandra Turalska - soprany, Matthew Venner i Piotr Łykowski - kontratenorzy, Maciej Gocman i Tomáš Lajtkep  - tenorzy oraz Jonathan Brown, Tomáš Král  i Jerzy Butryn  - basy – brzmią  pięknie i harmonijnie. Jednocześnie zaś z chóru wyłaniają się regularnie prawdziwe perełki pojedynczych głosów: piękny, mocny sopran Aldony Bartnik i ciepły tenor Macieja Gocmana. Śpiewakom towarzyszą znakomici instrumentaliści: Zbigniew Pilch - I skrzypce, Mikołaj Zgółka - II skrzypce, Adam Pastuszka - III skrzypce, Julia Karpeta - viola da gamba, Krzysztof Karpeta - wiolonczela,  Janusz Musiał - kontrabas,  Přemysl Vacek i Anton Birula – teorba, Marta Niedźwiecka – pozytyw, klawesyn, Johannes Kronfeld, Ferdinand Hendrich, Masafumi Sakamoto, Hans-Martin Schlegel  – puzony oraz William Lyons – fagot. Płyta doprawdy przepiękna i warta posłuchania!

A teraz coś do posmakowania :-)

Wrocław Baroque Ensemble | Marcin Mielczewski „Veni Domine”

3.02.2019 | Zamek Królewski w Warszawie

Seria płyt MUSIC FIRST. MUZYKA RZECZYPOSPOLITEJ (MUSIC OF THE FIRST COMMONWEALTH) - nowy projekt NFM dla polskiej kultury

Seria płyt z utworami polskich kompozytorów XVII i XVIII wieku w wykonaniu Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka jest wydawana przez Narodowe Forum Muzyki i CD Accord od 2012 roku. 

Cykl tworzą po dwa albumy z dziełami Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego, Bartłomieja Pękiela i Marcina Mielczewskiego oraz płyty poświęcone Marcinowi Józefowi Żebrowskiemu i Stanisławowi Sylwestrowi Szarzyńskiemu. Jeszcze kilkanaście lat temu wiele utworów prezentowanych na tych albumach nie było znanych. Dzieła są wykonywane w takich opracowaniach, w jakich były lub mogły być grywane przed stuleciami. O wartości serii świadczy też pieczołowicie zaprojektowana i spójna szata graficzna oraz zawarte w materiałach eseje, których autorami są badacze zajmujący się twórczością danego kompozytora. Składający się z ośmiu płyt cykl formuje pewną zamkniętą całość zarówno pod względem muzycznym, jak i wydawniczym – każdy komplet albumów jest zamknięty w ekskluzywnym, niezwykle eleganckim etui, a do zestawu dołączona jest mapa XVII-wiecznej Polski.

Na płytach znalazła się muzyka z czasów I Rzeczypospolitej. Czasy baroku i klasycyzmu były dla Polski okresem rozkwitu w nauce i sztuce, również w dziedzinie muzyki, czego dowodzi wysoka jakość repertuaru zawartego na albumach wydanych przez NFM. Kapela dworu Wazów, w której działali Bartłomiej Pękiel, Marcin Mielczewski i Adam Jarzębski, była jednym z czołowych zespołów europejskich. Muzyka wykonywana w katedrze na Wawelu w XVII i w pierwszej połowie XVIII wieku, a szczególnie w czasach, gdy działał tam Grzegorz Gerwazy Gorczycki, charakteryzowała się wybitnie wysokim poziomem artystycznym.

Lata 50. i 60. XVIII wieku to z kolei rozkwit Kapeli Jasnogórskiej, możliwy w dużej mierze dzięki Marcinowi Józefowi Żebrowskiemu – wczesnoklasycznemu twórcy, którego dzieła dorównują pod względem jakości młodzieńczym utworom Mozarta. Warto zauważyć oddziaływanie polskich kompozytorów na inne ośrodki europejskie, np. odpisy utworów Marcina Mielczewskiego znajdujemy od Lubeki, przez miasta Saksonii, Moraw i Śląska, aż po Smoleńsk, a nawet Moskwę. Trzon wokalno-instrumentalnego zespołu Wrocław Baroque Ensemble uzupełniają muzycy zagraniczni. To międzynarodowe grono artystów dobrze ze sobą zgranych i kochających polską muzykę dawną.

Większość albumów wydanych w ramach tego cyklu była nominowana do nagrody Fryderyk, a w 2019 r. zdobyła ją płyta Mielczewski II („Album roku – muzyka dawna”). Krążki  zostały także nagrodzone innymi wyróżnieniami – m.in. pierwszy album z dziełami G.G. Gorczyckiego otrzymał Wrocławską Nagrodę Muzyczną.

Seria płyt realizowana pod kierownictwem Andrzeja Kosendiaka przyczynia się do propagowania polskiej muzyki na świecie. Wyjątkowo nagrane i wydane, zaopatrzone w niezwykle wartościowe merytorycznie eseje oraz eleganckie etui albumy są doskonałą wizytówką Polski. Zestaw ten będzie miał zastosowanie zarówno w kraju – we wszystkich placówkach edukacyjnych oraz instytucjach kulturalnych, jak i za granicą, ze szczególnym uwzględnieniem placówek dyplomatycznych – wszędzie tam, gdzie pragniemy chwalić się naszym wyjątkowym bogactwem kulturalnym.

Płyty:
Grzegorz Gerwazy Gorczycki I (NFM 17, ACD 186)
Grzegorz Gerwazy Gorczycki II (NFM 26, ACD 211)
Bartłomiej Pękiel I (NFM 30, ACD 222)
Bartłomiej Pękiel II (NFM 44, ACD 240)
Marcin Mielczewski I (NFM 34, ACD 227)
Marcin Mielczewski II (NFM 50, ACD 248)
Marcin Józef Żebrowski (NFM 58, ACD 258)
Stanisław Sylwester Szarzyński (NFM 54, ACD 261)

informacja prasowa

Martino Mielczewski- polski Bach na płycie Narodowego Forum Muzyki /recenzja płyty/

Utwory Mielczewskiego znalazły znakomitych interpretatorów: Wrocław Baroque Ensamble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. A to, co jest na płycie najpiękniejsze, to wielogłosowy śpiew.

Okładka płyty/NFM

Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu to nie tylko wspaniałe koncerty, których wykonawcami są zarówno stałe zespoły, jak i występujący gościnnie wybitni artyści. Nie do przecenienia są również nagrania płytowe, które pozwalają na wielokrotne smakowanie utworów, które słyszało się na żywo. Działalność fonograficzna NFM została ostatnio doceniona prestiżową Nagrodą Fryderyka dla płyty ”De profundis”, nagranej przez Chór NFM pod dyrekcją AgnieszkiFranków-Żelazny. Recenzowałam także unikalny album "Affetti e passaggi", zawierający sonaty ze zbiorów Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu oraz płytę z utworami wybitnego krakowskiego kompozytora - Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego.

Praktyka prezentowania cymeliów muzycznych nie jest bynajmniej incydentalna, czego dowodem może być cykl koncertów ”Perła polskiego baroku”, podczas których Andrzej Kosendiak prezentował zapomnianego kompozytora wczesnego baroku – Marcina Mielczewskiego. Nagranie zawierające utwory mistrza muzyki barokowej ukazało się niedawno na płycie. Zanim to się stało, dyrektor Narodowego Forum Muzyki  postanowił przybliżyć twórczość Mielczewskiego melomanom. Zaprezentował na koncertach utwory różnorodne, głównie religijne, ale w programie znalazły się także utwory świeckie w stylu włoskim, a mianowicie canzony. Pięknym koncertom towarzyszył komentarz dyrygenta, który przybliżał zarówno postać kompozytora, jak też jego dzieła, doprawdy wybitne.

Marcin Mielczewski – polski Bach

Marcin Mielczewski, choć dziś nieco zapomniany, był najbardziej znanym w Europie polskim kompozytorem XVII wieku, postacią znaną i cenioną  jako kapelmistrz Karola Ferdynanda Wazy, najmłodszego brata Władysława IV, biskupa wrocławskiego i płockiego. Biskup – królewicz miał jeden z najlepszych zespołów muzycznych w ówczesnej Rzeczypospolitej, złożony z muzyków włoskich i polskich, a kapelmistrzostwo Mielczewskiego było najbardziej prestiżowym stanowiskiem muzycznym zajmowanym przez Polaka. Funkcję tę pełnił do końca życia, nie zrywając jednak kontaktów z dworem królewskim. Można by zaryzykować stwierdzenie, że był on polskim Bachem. Jego utwory grano w ośrodkach niemieckich, w Danii, Gdańsku, na Śląsku, Morawach, Słowacji i Ukrainie, w Rosji i przypuszczalnie nawet w Paryżu.

W swojej twórczości posługiwał się charakterystyczną dla siebie techniką koncertującą, nawiązując do stylu kompozytorów weneckich, takich jak Claudio Monteverdi czy Giovanni Rovetta, a także rzymskich i bolońskich: Giovanni Francesco Anerio czy Marco Scacchi, Girolamo Giaccobi. Wykorzystywał także melodie pieśni i tańców, zwłaszcza popularnych w Polsce.

Dorobek Mielczewskiego obejmuje ponad sto dwadzieścia kompozycji, z czego około sześćdziesiąt zachowało się w całości, zaś około trzydzieści – we fragmentach. Pozostałe znane są tylko z tytułów. Wśród zachowanych dzieł zdecydowaną większość stanowią utwory religijne z tekstem łacińskim, wykonywane przez zespoły śpiewaków z towarzyszeniem instrumentów lub a cappella.

Mielczewski na płycie NFM

Starannie wydana płyta NFM (także pod względem estetyki: zieleń i złoto) zawiera oprócz nagrań dwujęzyczne, polsko-angielskie opracowanie dotyczące kompozytora i jego muzyki w formie książeczki. Znajdziemy tam również teksty utworów – w łacińskim oryginale, z polskim i angielskim przekładem.

Płytę rozpoczyna piękny uroczysty utwór na dzień św. Marcina: Triumphalis Dies, po którym następują kolejno pieśni: Laudate Dominum, Audite et Admiramini (Słuchajcie i podziwiajcie), Currite Populi (Pośpieszcie, narody). Wśród utworów religijnych znalazły się także dwie canzony: Canzona prima a tre oraz Canzona terza a tre. 
Canzona to najważniejsza forma renesansowej i wczesnobarokowej muzyki instrumentalnej, której nazwa pochodzi od słowa "śpiewać". Pierwsze utwory były transkrypcjami wielogłosowych utworów wokalnych – włoskich canzon i francuskich chansons i zachowały śpiewny charakter pierwowzoru.

Drugą, osobną część, stanowią nieszpory: Vesperae Dominicales.  W Kościele katolickim stanowią one przedostatnią część liturgii godzin, sprawowaną w porze wieczornej, o zachodzie słońca. Nieszpory Mielczewskiego składają się tradycyjnie z pięciu opartych na psalmach części: Dixit Dominus, Confiteor, Beatus Vir, Laudate pueri, Magnificat.

Wspaniałe kompozycje Mielczewskiego znalazły znakomitych interpretatorów: Wrocław Baroque Ensamble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. Ale to, co jest w nich najpiękniejsze to wielogłosowy śpiew. Znakomici śpiewacy: Aldona Bartnik i Aleksandra Turalska - soprany, Matthew Venner, Piotr Olech i Piotr Łykowski - kontratenorzy, Maciej Gocman, Karol Kozłowski  i Tomáš Lajtkep  - tenorzy oraz Jonathan Brown, Tomáš Král, Bogdan Makal  i Jerzy Butryn  - basy – brzmią  zachwycająco pięknie i harmonijnie. Jednocześnie zaś z chóru wyłaniają się regularnie prawdziwe perełki pojedynczych głosów: piękny, mocny sopran Aldony Bartnik i ciepły tenor Macieja Gocmana. Płyta doprawdy przepiękna i warta posłuchania.

Nagrania dokonano w doskonałej akustycznie Sali Głównej KGHM Narodowego Forum Muzyki. Wykonawcy: Andrzej Kosendiak – dyrygent, soliści, Wrocław Baroque Ensemble. Reżyseria nagrań, montaż, mastering: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko (CD Accord).Płyta jest częścią projektu wydawnictw realizowanych w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016.

Perła polskiego baroku – Marcin Mielczewski /relacja z koncertu/

Muzyka religijna i wczesnobarokowe canzony zabrzmiały w NFM w wykonaniu Wrocław Baroque Ensemble oraz znakomitych solistów.

Soliści oraz Wrocław Baroque Ensamble, dyr. Andrzej Kosendiak,
fot. Sławek Przerwa

Po mocnym akcencie finalizującym sezon muzyczny w Narodowym Forum Muzyki, jakim były ”Pory roku” J. Haydna pod Paulem McCreeshem, mogliśmy jeszcze uczestniczyć w niezwykłym koncercie w ramach ESK Wrocław 2016: ”Perła polskiego baroku”. Ową perłą został nazwany Marcin Mielczewski – kompozytor wczesnego baroku, którego partytury zachowały się m.in. we Wrocławiu. 

Dziś nieco zapomniany, był w XVII wieku postacią znaną i cenioną jako kapelmistrz Karola Ferdynanda Wazy, najmłodszego brata Władysława IV, biskupa wrocławskiego i płockiego. Biskup – królewicz miał jeden z najlepszych zespołów muzycznych w ówczesnej Rzeczypospolitej, złożony z muzyków włoskich i polskich, a kapelmistrzostwo Mielczewskiego było najbardziej prestiżowym stanowiskiem muzycznym zajmowanym przez Polaka. Funkcję tę pełnił do końca życia, nie zrywając jednak kontaktów z dworem królewskim. Jego utwory znano w ośrodkach niemieckich, w Danii, Gdańsku, na Śląsku, Morawach i Słowacji, Ukrainie, w Rosji i przypuszczalnie w Paryżu. Oprócz ponad stu zachowanych wokalno-instrumentalnych utworów religijnych, pozostawił też kompozycje instrumentalne, canzony na dwa lub trzy instrumenty i basso continuo.

Utwory religijne i canzony

Tym bardziej więc cieszy fakt, że Andrzej Kosendiak – Dyrektor Narodowego Forum Muzyki – postanowił przybliżyć je melomanom. Zaprezentował na koncercie utwory różnorodne, głównie religijne, ale w programie koncertu znalazły się także utwory świeckie w stylu włoskim, a mianowicie dwie canzony: Canzona quarta i Canzona seconda.

Koncert Perła polskiego baroku, na pierwszym planie Aldona Bartnik, sopran,
fot. Sławek Przerwa

Canzona to najważniejsza forma renesansowej i wczesnobarokowej muzyki instrumentalnej, której nazwa pochodzi od słowa "śpiewać". Pierwsze canzony były transkrypcjami wielogłosowych utworów wokalnych – włoskich canzon i francuskich chansons i zachowały śpiewny charakter pierwowzoru. Poszczególnym częściom koncertu towarzyszył słowny komentarz Andrzeja Kosendiaka, który wprowadzał słuchaczy w niuanse i piękno kompozycji Mielczewskiego.

Na początek usłyszeliśmy Missa Triumphalis: Kyrie, Gloria, po którym zabrzmiała instrumentalna Canzona quarta. Kolejne prezentowane utwory ukazywały zarówno piękno brzmienia głosów, które – jak za życia kompozytora – prezentowane były w różnych konfiguracjach i miejscach przestrzeni scenicznej, jak też urodę współbrzmiących z nimi instrumentów dawnych, w wykonaniu Wrocław Baroque Ensemble. Z dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że tak właśnie brzmiały te utwory w XVII-wiecznym Breslau.

Najbardziej urzekła mnie kompozycja Laudate Dominum in sanctis eius, w którym cudownie przeplatające się głosy sopranów z altami i basami przypominały nieco włoską muzykę renesansu. – z jej śpiewną, płynną melodią i jakimś rodzajem słodyczy. Znakomici śpiewacy: Aldona Bartnik i Aleksandra Turalska - soprany, Matthew Venner  i Piotr Łykowski - kontratenorzy, Maciej Gocman  i Tomáš Lajtkep  - tenorzy oraz Jonathan Brown  i Jerzy Butryn  - basy – zabrzmieli  pięknie i harmonijnie. Jednocześnie zaś z chóru wyłaniały się regularnie prawdziwe perełki pojedynczych głosów: piękny, mocny sopran Aldony Bartnik, ciepły tenor Macieja Gocmana i poruszający alt Matthew Vennera.

Marcin Mielczewski stał się dzięki nim kompozytorem dla nas odzyskanym, tym bardziej, że – jak poinformowano – niebawem ukaże się płyta z jego muzyką.

 Koncert odbył się w NFM 26 czerwca 2016 r. i był ostatnim z serii kilku koncertów prezentujących twórczość Marcina Mielczewskiego.

Artykuł ukazał się na portalu Kulturaonline 5 lipca 2016 roku.

Albumy Narodowego Forum Muzyki zostały nominowane do International Classical Music Awards 2020

Z satysfakcją informujemy, że albumy Narodowego Forum Muzyki zostały nominowane do International Classical Music Awards 2020.

W kategorii „Baroque Vocal” nominację otrzymały następujące albumy:

Marcin Mielczewski II, płyta nagrana przez Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka;

La decollazione di San Giovanni Battista A.M. Bononciniego, album zarejestrowany przez solistów i Wrocławską Orkiestrę Barokową pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka.

Ponadto nominację w kategorii „Chamber Music” uzyskała płyta Carl Höckh – Violin Sonatas (wyk. Mikołaj Zgółka, Aleksandra Rupocińska, Jarosław Thiel), wydana pod patronatem Narodowego Forum Muzyki.

Nagrań dokonano w doskonałej akustycznie Sali Głównej Narodowego Forum Muzyki. Reżyseria nagrań, montaż, mastering: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko (CD Accord).

Marcin Mielczewski II

Szósty album, który ukazał się w ramach cyklu prezentującego twórczość mistrzów polskiego baroku Music First. Muzyka I Rzeczypospolitej. Na krążku znalazły się utwory najpopularniejszego polskiego kompozytora XVII wieku. Płyta została uhonorowana Fryderykiem 2019 w kategorii „Album roku – muzyka dawna”.

„Płyta prezentuje dzieła głównie z kolekcji kościoła św. Marii Magdaleny we Wrocławiu, o których istnieniu jeszcze kilkanaście lat temu nie wiedzieliśmy. Zbiory muzyczne ze zburzonego pod koniec II wojny światowej Wrocławia, podobnie jak wiele innych archiwaliów, dzieł sztuki i cennych przedmiotów, zostały wywiezione przez Armię Czerwoną na Wschód. Rękopisy muzyczne trafiły do Moskwy, a stamtąd po latach przekazano je do Berlina Wschodniego. Dzięki badaniom profesor Barbary Przybyszewskiej-Jarmińskiej zostały przywrócone do życia muzycznego dopiero pod koniec XX wieku. Cieszę się, że mogliśmy po prawie czterech stuleciach ponownie wykonać i nagrać utwory Mielczewskiego we Wrocławiu, i to w takim opracowaniu, w jakim były one grywane tutaj przed stuleciami”.

Andrzej Kosendiak, fragment tekstu zamieszczonego w booklecie dołączonym do płyty

A.M. Bononcini La decollazione di San Giovanni Battista

Dwupłytowy album nagrany przez Wrocławską Orkiestrę Barokową pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. Znalazło się  na nim oratorium La decollazione di San Giovanni Battista Antonia Marii Bononciniego (1677–1726), skomponowane do libretta Giovanniego Domenica Filippesciego.


„Oratorium wykonano po raz pierwszy w 1709 roku w kaplicy cesarza Józefa I w Wiedniu. Raczej skromną w obsadzie partyturę La decollazione na smyczki i continuo można wyjaśnić wykonaniem w okresie Wielkiego Postu, ale wokalne i instrumentalne wymogi tego utworu w pełni wykorzystują wirtuozerię wiedeńskich muzyków i ich umiejętności wokalne. Jednocześnie Bononcini wplótł doskonale opanowaną przez niego technikę kontrapunktu, zwykle kojarzoną z muzyką sakralną, w całe dzieło tak, że nosi znamiona zarówno kompozycji świeckiej, jak i religijnej”.

Brent Wissick, profesor University of North Carolina, Chapel Hill, fragment eseju zamieszczonego w booklecie albumu

Carl Höckh – Violin Sonatas

Na płycie znalazło się premierowe nagranie sonat skrzypcowych Carla Höckha (1707–1773). Wykonawcy: Mikołaj Zgółka (skrzypce), Jarosław Thiel (wiolonczela) i Aleksandra Rupocińska (klawesyn).

 „Carl Höckh jest bez wątpienia postacią wyjątkową. (…) Charakterystyczną cechą wszystkich utworów na niniejszym krążku jest ogromne bogactwo środków wirtuozowskich. Höckh wymaga od wykonawcy zdecydowanie więcej aniżeli twórcy jemu współcześni. Zastosowanie gry w dwudźwiękach, wejścia do jedenastej pozycji, niezwykle szybkie pasaże, a nawet użycie decym w dwudźwiękach – to kilka przykładów wyzwań stojących przed skrzypkiem. Melodyka, harmonia i motywika dzieł wykazują wyraźne cechy stylu galant. Ponieważ nie można określić dokładnych dat powstania sonat – wszystkie materiały są napisane ręką innego kopisty bądź upublicznione drukiem w późniejszym czasie – jedynym wyznacznikiem chronologicznym pozostaje ich charakterystyka stylistyczna. Rytmy, niektóre zwroty melodyczne oraz zdobienia wskazują na wyraźne nawiązania do szkoły berlińskiej drugiej połowy XVIII wieku. Pomimo pewnego idiomatycznego sposobu traktowania faktury skrzypcowej stosowane środki często są dość odważne i wymagające. Nagłe skoki z pierwszej do szóstej pozycji, osadzenie dzieła w specyficznej i niełatwej dla skrzypiec tonacji E-dur to przykłady przełamywania konwencji instrumentalnej oraz poszukiwania nowych możliwości wykonawczych i brzmieniowych. Wszystkie te elementy w zestawieniu z liryzmem części wolnych pozwalają na określenie twórczości koncertmistrza z Zerbst mianem preromantycznej. Dokonania Carla Höckha stanowią bez wątpienia bardzo ważny etap w rozwoju wiolinistyki niemieckiej i europejskiej. Zastanawiający jest dotychczasowy brak współczesnych pozycji wydawniczych jego twórczości, a także poważna luka na rynku fonograficznym, którą ta płyta ma za zadanie w skromny sposób wypełnić”.

Mikołaj Zgółka, fragment eseju zamieszczonego w booklecie dołączonym do płyty



Wydawnictwo płytowe CD Accord współpracowało z wybitnymi zespołami i artystami takimi jak m.in. Orkiestra i Chór Filharmonii Narodowej, Sinfonia Varsovia, zespoły Narodowego Forum Muzyki, NOSPR, Deutsche Kammerphilharmonie Bremen, Chamber Orchestra of Europe, Piotr Anderszewski, Dang Thai Son, Jacek Kaspszyk, Kazimierz Kord, Aleksandra Kurzak, Jerzy Maksymiuk, Krzysztof Penderecki, Olga Pasiecznik, Ewa Pobłocka, Ewa Podleś, Grigory Sokolov, Antoni Wit, Frank Peter Zimmermann, Witold Lutosławski, Jerzy Semkow i Stanisław Skrowaczewski. Nagrania Andrzeja Sasina i Aleksandry Nagórko zostały wydane m.in. przez Polskie Nagrania, CD Accord, Polskie Radio, Deutsche Grammophon, Virgin Classics, Warner Music Poland, Bridge Records, JVC Victor, Pony Canyon, EMI, Sony, Naxos i ECM.

informacja prasowa

Inauguracja Roku Wazowskiego na Zamku Królewskim – koncert Wrocław Baroque Ensemble

W związku z rocznicą ukończenia budowy Zamku Królewskiego w roku 1619 i sprowadzeniem się do niego dworu królewskiego cykl koncertowy w 2019 roku koncentrować się będzie wokół tematu „Rok Zamkowy”, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności muzycznej polskich Wazów. Ich wkład w rozwój kultury muzycznej naszego kraju w XVI i XVII wieku był bowiem niezwykle znaczący.      

Wrocław Baroque Ensamble, fot. Łukasz Rajchert

Zygmunt III Waza kontynuował działalność istniejącej wcześniej kapeli kierowanej przez Krzysztofa Klabona, a oprócz tego sprowadził na swój dwór muzyków włoskich, m.in. Giovanniego Battistę Cocciolę (1598–1599), Tarquinia Merulę (1621–1625) czy słynącego  z twórczości madrygałowej Lucę Marenzia (1553 lub 1554–1599).  W nowo powstałej włoskiej kapeli Zygmunta III na początku jej istnienia zdecydowanie dominowali muzycy przybyli z Wiecznego Miasta.
                                                                                                                                                                    Jego syn Władysław IV cenił sobie twórczość pochodzących z Gdańska kompozytorów Kacpra Förstera młodszy i Paula Sieferta, organisty kościoła Mariackiego w Gdańsku. Kapelmistrzem na jego dworze był Marco Scacchi. Jednak najszerzej znanym w Europie kompozytorem polskim epoki baroku był bez wątpienia Marcin Mielczewski. Jego utwory grano w ośrodkach niemieckich, w Danii, Gdańsku, na Śląsku, Morawach, Słowacji, Ukrainie, w Rosji i przypuszczalnie nawet w Paryżu. Początkowo związany był z dworem i kapelą Władysława IV, a następnie w latach 1644–1645 działał jako kapelmistrz na dworze Karola Ferdynanda, królewskiego brata i biskupa płockiego.


W latach 1624–1625 królewicz Władysław odbył tzw. Grand Tour, odwiedzając m.in. takie miasta, jak Bruksela, Wiedeń, Mediolan, Florencja, Rzym, Wenecja czy Mantua. Przykładał niezwykłą wagę do muzycznej oprawy swoich wizyt. Interesowały go wszystkie nowe trendy muzyczne, wszelkie nowinki. Chętnie słuchał koncertów, spektakli operowych, oglądał przedstawienia baletowe, przysłuchiwał się muzycznym oprawom mszy. Niemal normą było organizowanie dla niego przez władców, a także papieża specjalnych koncertów i spektakli z udziałem najwybitniejszych muzyków i śpiewaków epoki. Można zaryzykować stwierdzenie, że muzyka stanowiła dla niego treść życia, a w każdym razie niezwykle istotny jego element. Z wyprawy przywiózł do kraju operę włoską, na której potrzeby kazał przebudować wnętrza Zamku Królewskiego, tworząc tym samym pierwszy na północ od Alp tego typu teatr operowy. Był nie tylko amatorem muzyki. Był jej znawcą i koneserem. Dowodem na to może być chociażby, nieudana ze względu na wiek kompozytora, próba nakłonienia Claudia Monteverdiego do przeniesienia się do Warszawy. Z czasem wysunął Warszawę nie tylko przed wszystkie europejskie ośrodki operowe – nie wyłączając Wiednia i Paryża – lecz także postawił ją w jednym rzędzie z najwybitniejszymi scenami samych Włoch.

Andrzej Kosendiak, fot. Łukasz Rajchert

W ofercie koncertowej Zamku Królewskiego znajdą Państwo najlepszych wykonawców – Wrocław Baroque Ensemble, czyli zespół Narodowego Forum Muzyki pod kierunkiem Andrzeja Kosendiaka, Zespół Męski Gregorianum pod kierunkiem Bereniki Jozajtis, Luteduo Plus pod kierunkiem Antona Biruli, zespół Harmonia Sacra pod kierunkiem Marcina Szelesta, zespół instrumentalno-wokalny oraz Chór Collegium Musicum UW pod kierunkiem Lilianny Stawarz, zespół Polskiej Opery Królewskiej, zespół La Stagione Armonica z Włoch – oraz niezwykle ciekawy repertuar, na który złożą się utwory takich kompozytorów, jak: Marcin Mielczewski, Bartłomiej Pękiel, Franciszek Lilius, Marcin Paligon, Walentyn Gawara, Jakub Polak, Luca Marenzio, Marco Scacchi, Tarquinio Merula, Annibale Orgas, Asprilio Pacelli, Giovanni Francesco Anerio, Bernardino Terzago, Diomedes Cato, Francesco Maffon, Michelangelo Galilei, Valentinus Greff Bakfark, Giovanni Battista Cocciola, Paul Siefert, Kaspar Förster, Claudio Monteverdi i Alessandro Scarlatti.

Podczas obu koncertów zagramy Vesperae dominicales, których jedyny znany pełny rękopis (przechowywany na zamku w Kromieryżu w Czechach) wymienia poza głosami wokalnymi następujące partie: dwoje skrzypiec, fagot i basso continuo - powiedział Andrzej Kosendiak w rozmowie z Joanną Zubel. Tymczasem pochodzący z tych nieszporów hymn Magnificat znaleziono także w rękopisie w Gdańsku i tam obsada wykonawcza jest bogatsza – mamy dodatkowo dwa cynki i cztery puzony. Zadałem sobie pytanie, jak wobec tego grano Vesperae dominicales we Wrocławiu. Nie posiadamy rękopisów tego utworu na Dolnym Śląsku, ale wiemy, że wrocławskie kapele miały duże składy i wykorzystywały instrumenty dęte. Poprosiłem więc Russella Gilmoura, grającego we Wrocław Baroque Ensemble na cynku, aby na podstawie gdańskiego odpisu Magnificat zrekonstruował w podobny sposób pozostałe części nieszporów. Gramy to dzieło w formie, w jakiej mogło (ale nie musiało) być wykonywane w przeszłości we Wrocławiu – to bardzo interesująca sytuacja dla artysty. Dużo ciekawsza niż projekt, w którym wszystko jest zdefiniowane.

Koncert odbędzie się 3 lutego (niedziela) 2019 r. o godz. 18:00 na Zamku Królewskim w Warszawie.

informacja prasowa

4 statuetki FRYDERYKÓW 2019 dla zespołów Narodowego Forum Muzyki!

Aż 4 płyty zespołów Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu otrzymały Nagrody Akademii Fonograficznej Fryderyki 2019.

Statuetka Fryderyka. Fot. PAP L. Szymański

Wyróżnienia zostały przyznane w następujących kategoriach w dziedzinie muzyki poważnej:


ALBUM ROKU – MUZYKA CHÓRALNA, ORATORYJNA I OPEROWA:

Stanisław Moniuszko: Widma

Chór NFM, Wrocławska Orkiestra Barokowa pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka

Kompozytor: Stanisław Moniuszko

Wykonawcy: Jarosław Bręk, Aleksandra Kubas-Kruk, Mariusz Bonaszewski, Paweł Janyst, Chór NFM i Wrocławska Orkiestra Barokowa pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka
Agnieszka Franków-Żelazny – kierownictwo artystyczne Chóru NFM
Jarosław Thiel – kierownictwo artystyczne Wrocławskiej Orkiestry Barokowej

Reżyseria dźwięku: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko

Wydawca: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord

Recenzja płyty

ALBUM ROKU – MUZYKA DAWNA

Marcin Mielczewski II

Wrocław Baroque Ensemble, Andrzej Kosendiak

Kompozytor: Marcin Mielczewski

Wykonawcy: Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka

Reżyseria dźwięku: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko

Wydawca: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord

Recenzja płyty

ALBUM ROKU – MUZYKA WSPÓŁCZESNA

Supernova

Atom String Quartet, NFM Orkiestra Leopoldinum, Christian Danowicz

Kompozytor: Hanna Kulenty-Majoor, Mateusz Smoczyński, Dawid Lubowicz, Michał Zaborski, Krzysztof Lenczowski

Wykonawcy: Atom String Quartet i NFM Orkiestra Leopoldinum pod dyrekcją Christiana Danowicza

Reżyseria dźwięku: Antoni Grzymała, Agnieszka Szczepańczyk

Wydawca: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord

NAJWYBITNIEJSZE NAGRANIE MUZYKI POLSKIEJ

Silesian Quartet and Friends – Grażyna Bacewicz: Kwintety fortepianowe, Kwartet na 4 skrzypiec, Kwartet na 4 wiolonczele

Kompozytor: Grażyna Bacewicz

Wykonawcy: Kwartet Śląski, Wojciech Świtała, Krzysztof Lasoń, Małgorzata Wasiucionek, Polish Cello Quartet

Reżyseria dźwięku: Beata Jankowska-Burzyńska

Wydawca: CHANDOS



Rozdanie nagród odbyło się 12 marca w Sali Koncertowej NOSPR w Katowicach.

informacja prasowa

Wrocław dla Pojednania - koncert Wrocław Baroque Ensemble w Narodowym Forum Muzyki /zapowiedź/

 18 listopada o 19.00 Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu zaprasza na koncert upamiętniający wydarzenie sprzed 60 laty, kiedy to  pod koniec Soboru Watykańskiego II i w obliczu tysiąclecia chrztu Mieszka I  biskupi polscy skierowali do biskupów niemieckich list. Padły w nim słynne słowa sformułowane w języku sąsiada: „Wir gewähren Vergebung und bitten um Vergebung” – ‘Przebaczamy i prosimy o przebaczenie’. Rocznicę tę pragną uczcić muzycy Wrocław Baroque Ensemble pod batutą maestra Andrzeja Kosendiaka wraz z jednym z polskich półfinalistów tegorocznego XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina – pianistą Piotrem Pawlakiem.

W oficjalnym liście, którego autorem i inicjatorem był ówczesny biskup wrocławski Bolesław Kominek, hierarchowie przypominali długie dzieje sąsiedzkiej relacji narodów polskiego i niemieckiego. Szczególny nacisk kładli na jej pozytywne rozdziały. Dwadzieścia lat po zakończeniu wojny trudno było o nich pamiętać obu stronom. Trauma po hitlerowskich zbrodniach i milionach straconych istnień pozostawała wciąż żywa wśród Polaków. Z kolei Niemcy gorzko wspominali wysiedlenie ludności ze Śląska i innych terenów, na które jednocześnie napływali mieszkańcy kresów II RP.

Choć w tym głęboko wówczas poruszającym orędziu nie pojawia się historia muzyki, spotkania dwóch kultur na przestrzeni tysiąca lat zrodziły owoce i w tej dziedzinie. Szczególnie w krainie pogranicza, jaką jest Dolny Śląsk, i w jej stolicy – Wrocławiu.

Koncert otworzą utwory Mikołaja Zieleńskiego z początku XVII wieku, przeznaczone na wspomnienia trojga świętych, którym poświęcony jest sąsiadujący z NFM kościół pw. św. Stanisława, św. Doroty i św. Wacława. Byli oni patronami odpowiednio Polaków, Niemców i Czechów mieszkających w mieście w XIV wieku. Następnie zabrzmią dzieła Marcina Mielczewskiego, znanego w całej Europie twórcy barokowego. Pracował on na dworze polskich Wazów, a później u biskupa wrocławskiego Karola Ferdynanda, brata Władysława IV. Mimo że artysta komponował dla biskupa katolickiego, najwięcej jego dzieł zachowało się w odpisach tworzonych we wrocławskich wspólnotach protestanckich. W programie znajdą się też utwory Johanna Sebastiana Bacha. Rzadko pamięta się, że od 1736 posługiwał się on tytułem Nadwornego Kompozytora Króla Polski i Elektora Saksonii – Augusta III. Słynna kantata Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten! powstała na okazję urodzin królowej Polski Marii Józefy.

Po przerwie będziemy świadkami niecodziennej rekonstrukcji koncertowej. Fryderyk Chopin kilkukrotnie podróżował przez pruski Wrocław. Ostatni raz miało to miejsce w 1830 roku. Autor Mazurków spotkał się wtedy z Josephem Schnablem, kluczową wówczas postacią życia muzycznego miasta. Artyści spontanicznie zdecydowali o wykonaniu jeszcze tego samego wieczoru drugiej i trzeciej części Koncertu fortepianowego e-moll op. 11. Później pianista improwizował na tematy z oper. Ten sam program zaprezentuje przy fortepianie Piotr Pawlak, który przedstawi też improwizacje na tematy z opery Daniela Aubera Niema z Portici.

Program:

M. Zieleński Filiae regum in honore tuo (In festo S. Hedvigis Viduae; offertorium) ;Qui mihi ministrat (In festo Translatio S. Venceslai Martyris; communio); Feci iudicium (In festo S. Dorothae Virginis et Martyris; communio); Ortus de Polonia Stanislaus (Motetto de S. Stanislao)

M. Mielczewski Credidi; Currite populi

J.S. Bach Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten! – kantata BWV 214

***

F. Chopin I Koncert fortepianowy e-moll op. 11 (oprac. na smyczki K. Kenner): II. Larghetto; III. Rondo – Vivace

Improwizacje na tematy z Niemej z Portici Daniela Aubera (Piotr Pawlak)

Wykonawcy:

Andrzej Kosendiak – dyrygent

Piotr Pawlak – fortepian 

Wrocław Baroque Ensemble

Lokalizacja:

NFM, Sala Główna ORLEN

plac Wolności 1, Wrocław

informacja prasowa

14. Festiwal Goldbergowski Gdańsk

28 sierpnia rozpoczyna się w Gdańsku 14. Festiwal Golbdergowski. Wystąpią artyści z Polski, z Włoch, Niemiec, Francji, Holandii... Zostaną zaprezentowane utwory muzyki dawnej z wykorzystaniem oryginalnych instrumentów, a także utworów inspirowanych muzyką dawną.

Festiwal powstał w 2006 roku, w którym przypadała 250. rocznica śmierci Johanna Gottlieba Goldberga, urodzonego w Gdańsku klawesynisty i kompozytora, żyjącego w latach 1727-1756. Nazwisko Goldberga przeszło do historii muzyki dzięki Wariacjom Goldbergowskim Johanna Sebastiana Bacha (BWV 988), których, jako jego uczeń, był pierwszym wykonawcą.

Pomysłodawczynią i obecnym dyrektorem Festiwalu jest dr hab. Alina Ratkowska, profesor Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, zwyciężczyni Międzynarodowego Konkursu Klawesynowego w Bolonii w 2005 roku. Ideą nadrzędną Festiwalu Goldbergowskiego jest prezentacja najciekawszych interpretacji muzyki dawnej z wykorzystaniem oryginalnego instrumentarium, a także ukazywanie zjawisk artystycznych inspirowanych muzyką dawną. Impreza zrodziła się również z chęci przybliżenia szerszej publiczności muzycznego dziedzictwa dawnego Gdańska.

Nawiązana współpraca z Biblioteką Gdańską PAN owocowała wykonaniami najcenniejszych zachowanych dzieł z twórczości gdańskich mistrzów epoki baroku. Wiele z nich zostało utrwalonych przez orkiestrę Goldberg Baroque Ensemble w ramach serii płytowej "Muzyczne Dziedzictwo Miasta Gdańska" (DUX, SARTON). Zapraszani na Festiwal Goldbergowski artyści i zespoły włączają do swoich programów kompozycje autorów związanych z Gdańskiem, co przyczynia się do promocji miasta i jego bogatego dziedzictwa kulturowego.
Impreza zyskała stałe grono melomanów, jest również rozpoznawalna w kraju i zagranicą.

PROGRAM

L'Accademia d'archi di Bolzano, fot. organizatorów 

28 sierpnia o godz, 19.00 na Dworze Artusa wystąpi L'Accademia d'archi di Bolzano (Streicherakademie Bozen) (Włochy)
Sergio Azzolini – fagot (Włochy)
Ai Ikeda – fagot (Japonia)

PROGRAM

Józef Haydn Koncert F-dur wg Hob. VIIh:4 na 2 fagoty i orkiestrę
Allegro-Andante-Finale. Presto

Jan Křtitel Vaňhal Koncert C-dur na fagot i orkiestrę
Allegro moderato – Andante molto – Rondeau. Allegro

Przerwa

Józef Haydn Koncert C-dur wg Hob XVIII:8 na fagot i orkiestrę
Moderato – Adagio – Finale. Allegro

Jan Křtitel Vaňhal Koncert F-dur na 2 fagoty i orkiestrę
Allegro moderato – Andante. Grazioso – Finale. Allegro

Heribert Breuer

29 sierpnia  godz. 19.00 Dwór Artusa
Długi Targ 43/44 Gdańsk

Goldberg Septett (Niemcy)
Magdalena Bogner – flet
Daniel Gatz – klarnet
Yu-Tung Shih – fagot
Carmen Steinmeier – harfa
Gabriel Adorjan – skrzypce
Kim Esther Roloff – altówka
Joan Bachs – wiolonczela
PROGRAM

Johann Sebastian Bach Wariacje Goldbergowskie BWV 988 w transkrypcji na septet Heriberta Breuera

Les Traversées Baroques, fot. organizatorów

30.08.2019 Les Traversées Baroques
Etienne Meyer – kierownictwo muzyczne
Anne Magouët, Dagmar Saskova – soprany
Jaromir Nosek – bass
Judith Pacquier – cornet & flet
Clémence Schaming – skrzypce
Laurent Stewart – pozytyw organowy

PROGRAM

Kaspar Förster (1616 Gdańsk – 1673 Gdańsk)
Jesu Dulcis Memoria
Ad Arma fideles
Quid faciam misera
Dulcis Amor Jesu
Laetentur Coeli
Jesu Spes Mea
Marcin Mielczewski (zm. 1651 Warszawa)
Veni Deo in nominee tuo

Les Esprits Animaux, fot. organizatorów

31.08.2019 19:00 Ratusz Głównego Miasta - Les Esprits Animaux

Elodie Virot – traverso
Javier Lupiáñez – skrzypce
Agnieszka Papierska – skrzypce
David Alonso Molina – altówka
Roberto Alonso Álvarez – wiolonczela
Patrícia Vintém – klawesyn

PROGRAM

Georg Philipp Telemann

Koncert fletowy D-dur, TWV 51: D2,
Sonata Polonaise na 2 skrzypiec i basso continuo a-moll TWV 42: a 5 8,
Ouverture à la polonaise d-moll TWV 32: d2
Concerto alla Polonese TWV 43: G7 10
Johann Gottlieb Goldberg
Sonata c-moll na 2 skrzypiec, altówkę i basso continuo DürG 14

Meccore String Quartet, fot, organizatorów

1.09.2019 godz. 17.00, Ratusz Głównego Miasta, Sala - String Quartet, T. Strahl, R. Morawski 

Tomasz Strahl – wiolonczela
Robert Morawski – fortepian
Meccore String Quartet
Wojciech Koprowski - skrzypce
Aleksandra Bryła - skrzypce
Michał Bryła - altówka
Tomasz Daroch - wiolonczela

Tomasz Strahl

PROGRAM

Koncert w 210. rocznicę urodzin elbląskiego wirtuoza wiolonczeli i kompozytora

Johann Benjamin Gross (12.09.1809 Elbląg-1.09.1848 St.Petersburg)

3 Rapsodie na wiolonczelę i fortepian

a-moll op. 12 nr 2
F-dur op. 12 nr 3
a-moll op. 12 nr 4
Sonata h-moll na wiolonczelę i fortepian

I Agitato
II Menuetto. Moderato
III Presto
***

Kwartet smyczkowy F-dur op. 16 nr 2

I Moderato – Più animato
II Scherzo
III Andante affettuoso
IV Finale. Allegro con spirito
Kwartet smyczkowy f-moll op. 37 nr 3

I Allegro di molto
II Cavatina (Andante non troppo Lento)
III Alternativo (Scherzoso)

IV Finale (Allegro con passione)

informacja prasowa

„Kaspar Förster – Sacrae cantiones” – nowy album wydany przez Narodowe Forum Muzyki

15 września 2023 roku miał premierę nowy album Narodowego Forum Muzyki nagrany przez Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka – monograficzna płyta poświęcona dorobkowi Kaspara Förstera, jednego z najciekawszych twórców XVII wieku. Zawiera ona kilkanaście koncertów kościelnych (niektóre zostały nagrane po raz pierwszy) wybranych ze wszystkich zachowanych dzieł kompozytora, wydanych w ramach serii Fontes Musicae in Polonia pod redakcją Larsa Berglunda.

To kolejne wydawnictwo ukazujące się w ramach przygotowywanego przez Narodowe Forum Muzyki i CD Accord od 2012 roku cyklu prezentującego twórczość mistrzów polskiego renesansu i baroku pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. Album zarejestrowano w doskonałej akustycznie Sali Głównej Narodowego Forum Muzyki. Płytę można kupić w Kasie NFM, w księgarni Niskie Łąki oraz online w Sklepie NFM.

„Gdybyśmy spojrzeli na Kaspara Förstera juniora z dzisiejszej perspektywy, moglibyśmy śmiało uznać go za prawdziwego Europejczyka. Pochodził z królewskiego Gdańska, a jego życie było związane z licznymi ośrodkami, m.in. Warszawą, Rzymem czy Kopenhagą. Odbył też szereg podróży, miał więc okazję zetknąć się z wieloma znakomitymi artystami tamtych czasów, jak choćby Marco Scacchi i Marcin Mielczewski (na dworze Władysława IV) czy Giacomo Carissimi, który zainspirował go do komponowania dzieł dramatycznych. Kontakty te w połączeniu z wybitnym, wszechstronnym talentem Förstera (oprócz zdolności kompozytorskich miał też ponadprzeciętne umiejętności wokalne) zaowocowały wyjątkową spuścizną, która odzwierciedla popularne tendencje stylistyczne pierwszej połowy XVII wieku. Na niniejszym albumie znalazło się kilkanaście koncertów kościelnych, które wybraliśmy z zachowanych dzieł kompozytora. Nazwa płyty, Sacrae cantiones, to także tytuł publikacji z jego kompozycjami wydanej w ramach serii Fontes Musicae in Polonia pod redakcją Larsa Berglunda. Utwory, które przetrwały do naszych czasów, pochodzą z różnych źródeł i najprawdopodobniej nie formowały żadnego cyklu.

Wszystkie dzieła Förstera wyróżnia klarowność formy i melodyjność. Prezentowane na płycie koncerty kościelne są kunsztownymi, zachwycającymi perełkami. To bardzo dobrze skomponowane (szczególnie pod względem wokalnym), niewielkich rozmiarów utwory, w których wykorzystano niekiedy wyrafinowane, ale wciąż proste środki. Förster pokazuje się w nich jako wytrawny dramaturg, umiejętnie bowiem stosuje środki retoryki muzycznej, by podkreślić emocje wynikające z tekstu literackiego, co jednocześnie zapewnia wyjątkową ciągłość narracyjną.

To już kolejne wydawnictwo z serii Muzyka I Rzeczypospolitej. Dzieła Kaspara Förstera juniora idealnie wpisują się w ten cykl, stanowią bowiem ważny element polskiej i europejskiej sceny muzycznej tamtych czasów. Twórczość kompozytora ukazuje również ówczesną Europę jako wspólnotę kulturową i społeczną, w której Förster mógł – pomimo rozdrobnienia i różnych podziałów administracyjnych – z łatwością przekraczać geograficzne granice, znajdując zatrudnienie i uznanie wszędzie, gdzie się pojawił”.

Andrzej Kosendiak, tekst zamieszczony w booklecie dołączonym do płyty

Kaspar Förster – Sacrae cantiones

Wykonawcy:

Andrzej Kosendiak – dyrygent

Wrocław Baroque Ensemble:

Aldona Bartnik – sopran [3, 5–8, 10, 12]

Aleksandra Turalska – sopran [2–4, 8, 10–12]

Piotr Olech – kontratenor [2, 4, 6–7]

Daniel Elgersma – kontratenor [1, 5, 7, 11]

Maciej Gocman – tenor [1, 4, 5, 7]

Jaromír Nosek – bas [2, 4–7, 9, 11–12]

Zbigniew Pilch – skrzypce

Mikołaj Zgółka – skrzypce

Anna Nowak-Pokrzywińska – altówka

Přemysl Vacek – teorba

Maximilian Ehrhardt – harfa

Julia Karpeta – viola da gamba

Krzysztof Karpeta – violone

Marta Niedźwiecka – pozytyw

Program:

KASPAR FÖRSTER JR (1616–1673)

1              Credo quod redemptor                                     5'28

                na alt, tenor, 2 skrzypiec i b.c.

2              O bone Jesu                                                           8'26

                na sopran, alt, bas, 2 skrzypiec i b.c.            

3              Celebramus te Jehova*                                     6'10

                na 2 soprany, 2 skrzypiec i b.c.                      

4              Peccavi super numerum*                                 5'44

                na sopran, alt, tenor, bas, 2 skrzypiec i b.c.        

5              Quanta fecisti Domine*                                     11'37

                na sopran, alt, tenor, bas, 2 skrzypiec, violę

                da gamba i b.c.

6              Benedicam Dominum*                                      5'57

                na sopran, alt, bas, 2 skrzypiec i b.c.            

7              Domine Dominus noster**                                         8'01

                na sopran, 2 alty, tenor, bas, 2 skrzypiec, altówkę, violę

                da gamba, violone i b.c.                                               

8              O dulcis Jesu*                                                                   4'03

                na 2 soprany i b.c.                                                          

9              Jesu dulcis memoria                                                       6'32

                na bas, 2 skrzypiec i b.c.                                              

10            Redemptor Deus*                                                          5'38

                 na 2 soprany, 2 skrzypiec i b.c.                                  

11            Intenderunt arcum*                                                      5'08

                 na sopran, alt, bas i b.c.                                               

12            Ad arma fideles                                                               4'36

                 na 2 soprany, bas i b.c.                                                 

Czas całkowity                                                                                 77'22

* Światowa premiera nagrania.

** Oryginalna obsada wokalna tego utworu to 2 soprany, alt, tenor, bas, którym towarzyszy basso continuo i 5 instrumentów smyczkowych, określanych w źródłach jako viola.

Nagrano w Sali Głównej Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, w dniach

13–15 września 2021 roku.

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko.

NFM 84, ACD 316

Premiera płyty: 15 września 2023 r.

Patronat medialny: Program II Polskiego Radia

XXX Międzynarodowy Festiwal Maj z Muzyką Dawną - od 22 września do 15 października 2021

22 września 2021 r. rusza jubileuszowa edycja Międzynarodowego Festiwalu "Maj z muzyką dawną". Podobnie jak w ubiegłym roku, jest to edycja jesienna. Dominować będą kompozycje Georga Friedricha Händla.

Festiwal Maj z Muzyką Dawną obchodzi swój JUBILEUSZ. Główną dominantą tegorocznej edycji Festiwalu jest muzyka G.F Händla.

Ponadto usłyszeć będzie można m.in. koncert z cyklu Music First – Muzyka I Rzeczypospolitej oraz muzykę barokową z Włoch i Anglii.

Publiczności na Dolnym Śląsku proponujemy występy gruzińskich artystów. Adżarski Państwowy Chór „Batumi”, muzykolożka Khatunay Managadze, duet muzyczny Murtaz Basheleishvili (kontratenor) oraz Nino Nishniadze (fortepian) zagoszczą u nas na mocy porozumienia o współpracy między Dolnym Śląskiem i Adżarią.

Zapraszamy do wspólnej podróży w czasy Muzyki Dawnej!

Międzynarodowy Festiwal Maj z Muzyką Dawną to jedyne tego typu wydarzenie kulturalne w zachodniej Polsce, organizowane nieprzerwanie od 1992 r.

Festiwal zajmuje się promowaniem muzyki dawnej – od średniowiecza do baroku – wykonywanej według autentycznych tabulatur i partytur na oryginałach, bądź kopiach instrumentów pochodzących z danej epoki. Każdego roku na Festiwal zapraszane są zarówno zespoły dziecięco-młodzieżowe, jak i studenckie, a także profesjonalni wykonawcy z kraju i zagranicy o dużym dorobku artystycznym.

Koncerty odbywają się w miejscach historycznie związanych z prezentowaną muzyką, dzięki czemu melomani, podziwiając szczegóły architektoniczne i odkrywając muzyczne piękno epoki, mają możliwość odbycia swoistej podróży do przeszłości. Dzięki festiwalowi od ponad 20 lat, każdego maja, muzyka dawna rozbrzmiewa w historycznych przestrzeniach Wrocławia i Dolnego Śląska.

PROGRAM WE WROCŁAWIU:

22 września środa, godz. 19.00

Narodowe Forum Muzyki, Sala Czerwona, Wrocław

NFM Orkiestra Leopoldinum

Koncert biletowany

Bilety do nabycia na stronie www.nfm.wroclaw.pl

Wykonawcy:

Andrzej Kosendiak – dyrygent

Aleksandra Kubas-Kruk – sopran

Ligia Nowak – harfa

Program:

G.F. Händel

Uwertura do opery Giulio Cesare in Egitto HWV 17

Piangero – aria z opery Giulio Cesare in Egitto HWV 17

Scherza in mar la navicella – aria z opery Lotario HWV 26

Posso morir ma vivere – aria z opery Arminio HWV 36

Koncert B-dur na harfę op. 4 nr 6, HWV 294

Quella fiamma – aria z opery Arminio HWV 36

Se pieta di me non senti oraz Da tempeste – arie z opery Giulio Cesare in Egitto HWV 17

25 września, sobota, godz. 19:00

Kościół św. Antoniego z Padwy, Wrocław

Barok hiszpański „De entre bellos candidos accidentes”

Wykonawcy:

Joanna Klisowska – sopran

Enriqe Gomze De Cabrero – skrzypce

Aleksandra Rupocińska – klawesyn

Karolina Habało – skrzypce barokowe

Martyna Jankowska – wiolonczela barokowa

Program:

Andrea  Falconieri (1585-1656) Folias echas para mi señora Doña Tarolilla de Carallenos

José de Nebra (1702-1768)  Alienta fervorosa

Cantada con violines al Santissimo Sacramento

Recytatyw- Allegro- Recytatyw – Vivo

Bartolomé de Selma y Salaverde (1595 – 1638) – Canzon terza

José de Nebra – Llegad, llegad creyentes

Cantada con violines al Santisimo

Recytatyw – Cantable – Recytatyw- Allegro

Antonio Caldara (1670 -1736) – Trio Sonata op.1 n. 5

Grave- Vivace-Adagio- Vivace

José de Nebra – Entre cándidos, bellos

Cantada al Santísimo con violino

Recytatyw – Andante- Recytatyw- Allegro

26 września, niedziela, godz. 16:00

Klub Muzyki i Literatury, Wrocław

Marek Dyżewski – wykład muzykologiczny  „Głos ludzi wiary w chorale protestanckim”

27 września, poniedziałek, godz. 19:00

Stary Ratusz, Wrocław

Kapela Polonica, “Miłość w muzyce angielskiego baroku”

Wykonawcy:

Barbara Rogala – sopran

Emilia Kinecka – flety podłużne

Ewa Rzetecka – Niewiadomska – klawesyn

Piotr Młynarczyk – viola da gamba

Program:

Tobias Hume (ok. 1569-1645)   

Fragmenty ze zbioru First Part of Ayres na violę da gamba solo

Johann Christoph Pepusch (1667-1752)  

Kantata nr 5 Corydon na sopran, flet podłużny i basso continuo

Recitativo: While Corydon, the lonely shepher

Aria: Gay charmer, to befriend thee

Recitativo: The Shepherd rose, he gaz´d around

Aria: Who, from Love his Heart securing

John Blow (1649- 1708)  

Suita nr 2 d-moll KL. 26 Ground ze zbioru A Choice Collection of Lessons

Georg Friedrich Haendel (1685-1759)    

Sonata d-moll HWV 367

na flet podłużny i basso continuo

Largo

Vivace

Furioso

Adagio

Alla breve

Andante

A tempo di menuet

Henry Purcell (1659-1695) 

Suita G-dur Z. 660

Prelude

Almand

Corant

Lament Dydony When I am Laid in Earth z opery Dydona i Eneasz

J.C. Pepusch

Kantata nr 3 When Loves Soft Passion

na sopran, flet podłużny i basso continuo

Recitativo: When Loves soft passion had usurp’d my breast

Aria: O Love thou know’st my anguish

Recitativo: The God of Love who hear’d my pray’r

Aria: Why shou’d I Love the fair that fly’s me

28 września, wtorek, godz. 18:00

Klub Muzyki i Literatury, Wrocław

1.“Średniowieczna muzyka gruzińska” – wykład muzykologiczny doktor Khatuny Managadze;

Celem prezentacji jest przedstawienie przydatnych informacji o gruzińskiej kulturze muzycznej w ramach rozwoju historii Gruzji. W ramach rozwoju europejskiej kultury muzycznej opisana zostanie także muzyka Kościoła gruzińskiego. Omówię wspólne i różne cechy, priorytety, które te dwie kultury przyjęły na różne sposoby. Powstanie i rozwój gruzińskiej muzyki profesjonalnej wiąże się z szerzeniem się i ustanowieniem chrześcijaństwa. W Gruzji chrześcijaństwo wraz z paralelą Imperium Rzymskiego zostało ogłoszone religią państwową w IV wieku. Proces formowania się gruzińskiej muzyki kościelnej odbywał się w gruzińskich szkołach klasztornych w kraju i za granicą.

2. Pieśni europejskie w interpretacji gruzińskich artystów

Gruziński duet:

Murtaz Basheleishvili – kontratenor

Nino Nishniadze – fortepian

 Program:

G. F. Händel – Lashia Chio Painga

G. F. Händel – Ombra Mai Fu

G. F. Händel – Verdi Prati, Selve Amene

A. Mozart – Mitridate, Re di Ponto. Farnace’s Aria – Va, Leror Mio Paleca

J, Schtrauss – Die Fledermaus (Zemsta nietoperza) – Ich Lade Gern Mir Caste Ein

H. W. Gluck – Orfeo. Orfeo’s aria

J. S. Bach – Erbarme dich, mein Gott (Matthaus Passion)

Sisatura – folk song (Mingrelia)

Karashvili – Isev Shen da Isev Shen (Again you)

Azarashvili – Ra Kargi Khar

G. F. Händel - Minuet g moll

Friedman/Grazioli – Adagio

29 września, środa, godz. 19:00

Sala Wielka Ratusza, Wrocław

koncert z cyklu Music First – Muzyka I Rzeczypospolitej

Wroclaw Baroque Ensemble

Wykonawcy:

Andrzej Kosendiak – dyrygent

Skład:

Aldona Bartnik, Aleksandra Turalska – soprany

Daniel Elgersma, Piotr Łykowski – kontratenory

Maciej Gocman, Florian Cramer – tenory

Tomáš Král, Jaromir Nosek – bas

Zbigniew Pilch, Mikołaj Zgółka – skrzypce

Fruzsina Hara, Stefan Leitner – trąbki

Přemysl Vacek – teorba

Julia Karpeta – viola da gamba

Krzysztof Karpeta – violone

Marta Niedźwiecka – pozytyw

Program:

S.S. Szarzyński Sonata a due violini con basso pro organo

M. J. Żebrowski Vesperae in D: Dixit Dominus, Laudate pueri, Laetatus sum, Nisi Dominus, Lauda Jerusalem Dominum, Magnificat

G.G. Gorczycki Tristes erant apostoli; Jesu corona virginum; Completorium

4 października , poniedziałek, godz. 19.00

Kościół św. Michała, Wrocław

Adżarski Państwowy Zespół Wokalny „Batumi” – „Gruzińskie pieśni”

Program:

Mravaljamier (Mnogije leta)

Alleluja (kościelna)

„Spokojna” (Trio)

Oda do winorośli (kościelna)

Oczekiwanie (ludowa)

Modlitwa (kościelna)

Swanska

Taneczna Kachetska

Orida (mengrelijska pieśń ludowa)

Jezioro śpi (Heinrich Pfeil)

Darujani

Magnolia

Zimowa (kachetska)

Taneczna Adjarska

Liryczna (górska)

Żartobliwa

W cichym ogrodzie (liryczna)

Piosenka do dziewczyny (z filmu)

Doluri

Popuri pieśni gruzińskich

Pieśń polska

Ech Batumi (po polsku)

Książęca za zdrowie

Gruzińska pieśń miejska

Requiem (Anton Bruckner)

Chorał (Niko Sulkhanishvili)

 

5 października, wtorek, godz. 19.00

Sala Wielka Ratusza, Wrocław

Giardino di Delize

 „ MUZYCZNE PEJZAŻE OGRODU BOSCO PARRASIO: KONTRAPUNTY, FUGI I FOLLIE W BAROKOWYM RZYMIE”

Wykonawcy:

Ewa Anna Augustynowicz – Skrzypce Barokowe, Kierownik Artystyczny

Joanna Dobrowolska – Skrzypce Barokowe

Agnieszka Oszańca – Wiolonczela Barokowa

Paola Ventrella – Tiorba

Elisabetta Ferri – Klawesyn, Organy

Joanna Klisowska – sopran

Program:

Adam Jarzębski (1590-1648), Berlinesa

Tarquinio Merula (1595-1665), La Polachina,

Mikolaj Zieleński (1550-1616), Fantasia No. 2

Stanisław Sylwester Szarzyński (1692-1713), Jesu spes mea

Giovanni Matteo Picchi ( 1572 – 1643), „Ballo alla Polacha”

Carlo Farina (1600-1639), Sonata detta „la Polaca”

Kaspar Foerster (1616-1673), Sonata à 3 ex d “La Sidon”

Giovanni Battista Luparini (1700-1775), Concerto In martirio crudele

Marcin Mielczewski (1600-1651), Canzon Prima a due

11 października , poniedziałek 19.00

Stary Ratusz, Wrocław

 Adżarski Państwowy Zespół Wokalny „Batumi” – „Gruzińskie pieśni”

Program:

Mravaljamier (Mnogije leta)

Alleluja (kościelna)

„Spokojna” (Trio)

Oda do winorośli (kościelna)

Oczekiwanie (ludowa)

Modlitwa (kościelna)

Swanska

Taneczna Kachetska

Orida (mengrelijska pieśń ludowa)

Jezioro śpi (Heinrich Pfeil)

Darujani

Magnolia

Zimowa (kachetska)

Taneczna Adjarska

Liryczna (górska)

Żartobliwa

W cichym ogrodzie (liryczna)

Piosenka do dziewczyny (z filmu)

Doluri

Popuri pieśni gruzińskich

Pieśń polska

Ech Batumi (po polsku)

Książęca za zdrowie

Gruzińska pieśń miejska

Requiem (Anton Bruckner)

Chorał (Niko Sulkhanishvili)

Organizatorzy:

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Akademickie Stowarzyszenie Kultury „Wagant”.

Patronat honorowy nad festiwalem objęli:

Wiceminister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Wanda Zwinogrodzka

Senator Rzeczpospolitej Polskiej Aleksander Szwed

Poseł na Sejm Rzeczpospolitej Polskiej Michał Dworczyk

Marszałek Województwa Dolnośląskiego Cezary Przybylski

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętych monopolem państwa, zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca

informacja prasowa