Program 2. Tygodnia Warszawskich Kin Studyjnych

3 października rozpoczyna się druga edycja Tygodnia Warszawskich Kin Studyjnych - wydarzenia, które w zeszłym roku dostarczyło wszystkim wielkich filmowych emocji. W małych kinach drzemie ogromny potencjał! Zostaną zaprezentowane najnowsze nagrodzone filmy, odbędą się spotkania z ich twórcami, warsztaty, wystawa plakatów filmowych, spacery tematyczne - będzie interesująco!

PROGRAM 2. Tygodnia Warszawskich Kin Studyjnych

3 PAŹDZIERNIKA, PONIEDZIAŁEK

OFICJALNE OTWARCIE TWKS: Kino Muranów, g. 19.30 // wydarzenie płatne: bilety 22 zł

PRZEDPREMIERA! W TRÓJKĄCIE, reż. Ruben Östlund / sala Gerard

Przedpremierowy pokaz filmu, który zdobył Złotą Palmę na MFF w Cannes w tym roku.

Nagrodzony już po raz drugi canneńską Złotą Palmą Ruben Östlund zabiera nas w szalony rejs luksusowym statkiem z piękną gwiazdką instagrama Yayą (Charlbi Dean), początkującym modelem Carlem (Harris Dickinson) oraz wiecznie pijanym kapitanem (przezabawny Woody Harrelson). Na statku bawią się celebryci i bogacze – emerytowani handlarze bronią, rosyjski król nawozu, podstarzałe diwy i zrzędliwe milionerki. Rejs po szmaragdowych morzach zamienia się w jazdę bez trzymanki, przy której katastrofa Titanica to romantyczny wypadek przy pracy.

4 PAŹDZIERNIKA, WTOREK

KINO SYRENA, g. 18.00 // wydarzenie bezpłatne

PRZEDPREMIERA! PISKLAKI reż. Lidia Duda

Najnowszy film uznanej polskiej dokumentalistki Lidii Dudy pt. PISKLAKI zdobył wiele prestiżowych nagród w tym roku, m.in.: Marco Zucchi Award na MFF w Locarno, Motyla na Europejskim Festiwalu Filmowym „Integracja Ty i Ja” dla najlepszego filmu dokumentalnego, a na Docs Against Gravity Film Festival Nagrodę TVP Dokument i Nagrodę Stowarzyszenia Kin Studyjnych.

Po seansie spotkanie z reżyserką Lidią Dudą poprowadzi Marlena Gabryszewska.

KINOTEKA, g. 20.00 // wydarzenie płatne: bilety 20 zł

PRZEDPREMIERA! SYNDROM HAMLETA reż. Elwira Niewiera i Piotr Rosołowski, twórców filmu "Książę i dybuk"

Film SYNDROM HAMLETA został uhonorowany dwiema nagrodami na MFF w Locarno w tym roku: Grand Prix sekcji Tydzień Krytyki; 22. Niezależną Nagrodę Krytyków Boccalino D’Oro dla najlepszego filmu dokumentalnego.

Film w języku ukraińskim zostanie wyświetlony z polskimi i angielskimi napisami.

Spotkanie po seansie odbędzie się w językach polskim i ukraińskim.

Po seansie spotkanie z reżyserką Elwirą Niewierą i bohaterami filmu poprowadzi Marcin Radomski

5 PAŹDZIERNIKA, ŚRODA

KINO WISŁA, g. 18.00 // wydarzenie płatne: bilety 20 zł - pod patronatem Fundacji Kultury bez Barier.

PRZEDPREMIERA! SŁOŃ reż. Kamil Krawczycki / pokaz z audiodeskrypcją i napisami dla niesłyszących!

Film „Słoń” zdobył nagrodę dla najlepszego filmu w Konkursie Filmów Mikrobudżetowych na tegorocznym Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

Po seansie odbędzie się spotkanie z Kamilem Krawczyckim i Janem Hrynkiewiczem, które poprowadzi Robert Więckowski.

U-JAZDOWSKI KINO g. 20.30 // wydarzenie bezpłatne

PRZEDPREMIERA! NIE ZGUBILIŚMY DROGI reż. Anka Sasnal, Wilhelm Sasnal

Film NIE ZGUBILIŚMY DROGI reprezentował polską kinematografię w oficjalnej selekcji MFF w Berlinie w tym roku.

Po seansie spotkanie m.in. z aktorem Andrzejem Konopką poprowadzi Klara Pawlicka.

6 PAŹDZIERNIKA, CZWARTEK

KINO ILUZJON, g. 11.00 // wydarzenie płatne: bilety 5 zł, a dla członków klubu Seniora - bezpłatnie

KOBIETA JEST KOBIETĄ, reż. Jean-Luc Godard / prelekcja Andrzej Bukowiecki

Film Jean-Luca Godarda z 1961 roku zostanie wyświetlony z taśmy 35 mm w ramach Klubu Seniora. „Kobieta jest kobietą” to wczesny film Godarda, w którym widzimy Annę Karinę w jej najbardziej urzekającym wydaniu gdy autor z rozmysłem i artyzmem odkrywa na nowo gatunek „komedii romantycznej”.

KINO KULTURA, g. 20.00 // wydarzenia bezpłatne

UWAGA, TRWA SEANS: OD DFK-u DO KINA STUDYJNEGO

Pokaz materiałów archiwalnych, a po seansie dyskusja z udziałem zaproszonych gości, m.in. Marleny Gabryszewskiej, Macieja Gila, Magdaleny Łazarkiewicz, Janusza Zaorskiego, Sławomira Rogowskiego, Radosława Piwowarskiego, Krystyny Kofty.

Punktem wyjścia do dyskusji jest wiersz Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego „Małe kina” i jego pierwsza strofa:

Najlepsze to małe kina

w rozterce i w udręce,

z krzesłami wyściełanymi

pluszem czerwonym jak serce.

Podczas spotkania zaproszeni goście opowiedzą o dawnych kinach i DKF-ach Warszawy. Powspominamy – przywołując seanse, zdarzenia, ludzi i anegdoty – dawne filmowe miejsca stolicy, porozmawiamy o tym jaką małe kina pełniły funkcję (kulturotwórczą i opiniotwórczą) przed laty, przywołamy życie miejskie, studenckie i towarzyskie Warszawy (i nie tylko Warszawy) lat 70. i 80., przybliżymy dawny repertuar. Zapytamy gości i ekspertów również o to, czy DKF-y stanowiły podwalinę pod przyszłe/obecne kina studyjne i jakie są dziś najważniejsze cele/wyzwania kin studyjnych, jaka jest ich rola w budowaniu lokalnych społeczności i kreowaniu kultury filmowej. Czy mają szansę w pozyskaniu ciekawych filmowych treści i zwróceniu uwagi współczesnego widza przy tak bogatej ofercie kulturalnej? Spotkanie wpisuje się w bieżącą dyskusję na temat zmiany modelu upowszechniania kultury filmowej na świecie.

7 PAŹDZIERNIKA, PIĄTEK

KINO ŚWIT, g. 10.00-12.30 // wydarzenie bezpłatne, obowiązują zapisy organizowane przez kino // Limit osób 20.

UBIERZ MNIE, reż. Małgorzata Goliszewska (16 min)

Po seansie warsztaty dla młodzieży.

Warsztat bazujący na filmie „Ubierz mnie” w reż. Małgorzaty Goliszewskiej ma na celu pokazać znaczenie krytyki i komunikatów oceniających w budowaniu pozytywnych relacji. Siłą filmu jest jego surowy autentyzm i naturalizm. Oglądamy bohaterkę w różnych systemach społecznych (wśród rodziny, znajomych, przyjaciół), które mogą w dużym stopniu odzwierciedlać otoczenie uczniów. Niekonstruktywne, przepełnione oceną i brakiem akceptacji schematy komunikacyjne bardzo dobrze ilustrują to, z czym często styka się młody człowiek – warunkowa akceptacja, odrzucenie, krytyka, brak zrozumienia. Uczniowie poznają narzędzia komunikacyjne pozwalające zamieniać oceny na opinie i budować satysfakcjonujące relacje, w których otwartość i autentyczność idzie w parze z dążeniem do nieranienia innych.

Fundacja Generator / prowadzenie: Marcin Majkut

KINO AMONDO, g. 17.00 // seans płatny: 10 zł; wydarzenie bezpłatne: spacer śladami lokacji filmowych. Limit osób 20: obowiązują zapisy rezerwacje@kinoamondo.pl

DOMÓWKA Z KINEM AMONDO: WOKÓŁ FILMU PLAC ZBAWICIELA

17.00 – otwarcie wydarzenia: zapowiedź Jan Lubaczewski

17.15 – pokaz filmu PLAC ZBAWICIELA reż. Joanna Kos-Krauze i Krzysztof Krauze

19.00 – 20.00 - koniec projekcji, krótkie spotkanie z Joanną Kos-Krauze i wyjście na spacer z reżyserką śladami filmu wokół placu Zbawiciela i lokacji filmowych: wejście do kina Luna, zwiedzanie obiektów: kościół, pasaż, sklep, restauracja, park; omówienie realizacji filmu z Joanną Kos-Krauze

Spacer śladami filmowych lokacji odbędzie się w języku polskim i angielskim. Tłumaczenie Magdalena Krajewska.

KINO LUNA, g. 20.30 // wydarzenie płatne: bilety 20 zł

 W programie seans niespodzianka z muzyką na żywo!

8 PAŹDZIERNIKA, SOBOTA

KINO MURANÓW, g. 11.00 // wydarzenie bezpłatne dla dzieci, obowiązują zapisy i limit miejsc 10; w tym samym czasie wydarzenie płatne dla rodziców: bilety 24 zł

11.00 – NIE TAKI WILKU STRASZNY, JAK GO MALUJĄ / wydarzenie bezpłatne dla dzieci

Pokaz krótkich metraży autorstwa Mariusza Wilczyńskiego i warsztaty plastyczne dla dzieci z udziałem👉 Mariusza Wilczyńskiego.

11.00 – SERCE DĘBU reż. Laurent Charbonnier i Michel Seydoux / wydarzenie płatne dla opiekunów

SPACER „ŚLADAMI KIN STUDYJNYCH”: KINO SYRENA MUZEUM WARSZAWY, KINO KULTURA, KINO ATLANTIC, g. 17.00, przewodniczka: Magdalena Krajewska / spacer w języku polskim. Limit osób – 20; obowiązują zapisy twks@stowarzyszeniekinstudyjnych.pl

KINO PRAHA, g. 18.00 // wydarzenie bezpłatne

 NA KRÓTKO PO GDYNI / blok krótkich metraży

Pokaz najciekawszych krótkometrażowych filmów wyprodukowanych w Studiu Munka i nagrodzonych w tym roku na Festiwalu Filmowym w Gdyni.

Na zaostrzenie apetytów widzów zostanie wyświetlony jako pierwszy krótkometrażowy film animowany pt. KOT w reżyserii Zofii Strzeleckiej. Film został zrealizowany w ramach programu „Młoda Animacja” w Studiu Munka

FOLLOWERS. ODPALAJ LAJWA, reż. Jakub Radej / 29 min

Film otrzymał Nagrodę Specjalną Jury w Konkursie Filmów Krótkometrażowych na tegorocznym Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

WRÓBEL reż. Marcin Janos Krawczyk / 24 min

VICTORIA reż. Karolina Porcari / 28 min.

Autorka filmu, Karolina Porcari, otrzymała m.in. Srebrnego Smoka na Krakowskim Festiwalu Filmowym dla reżysera najlepszego filmu fabularnego, uhonorowano ją również nagrodą im. Lucjana Bokińca za najlepszy film krótkometrażowy w Konkursie Filmów Krótkometrażowych na tegorocznym Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

Po seansie spotkanie z twórcami poprowadzi Ania Serdiukow

Łączny czas trwania projekcji: 87 min.

KINO ATLANTIC, g. 20.00 // wydarzenie płatne: bilety 20 zł

PRZEDPREMIERA! BOY FROM HEAVEN, reż. Tarik Saleh

Film otrzymał nagrodę za najlepszy scenariusz na tegorocznym MFF w Cannes.

9 PAŹDZIERNIKA, NIEDZIELA

SPACER „ŚLADAMI WARSZAWSKICH KIN STUDYJNYCH”: WISŁA, ELEKTRONIK, MURANÓW, g. 10.00, przewodniczka i tłumaczka: Magdalena Krajewska / spacer w języku angielskim. Limit osób: 20; obowiązują zapisy: twks@stowarzyszeniekinstudyjnych.pl

KINOKAWIARNIA STACJA FALENICA, g. 16.00 / wydarzenie płatne: bilety 20 zł

 PRZEDPREMIERA! BABY BROKER, reż. Hirokazu Koreeda

Film otrzymał Nagrodę Jury Ekumenicznego, a Kang-ho Song został uhonorowany nagrodą dla najlepszego aktora na MFF w Cannes w tym roku.

KINO ELEKTRONIK, g. 19.00 / wydarzenie bezpłatne (wernisaż wystawy); 19.30 wydarzenie płatne (przedpremierowy pokaz): bilety 20 zł

 19.00 Wernisaż wystawy SCENY Z ŻYCIA PLAKATOWEGO

Wystawa poświęcona plakatom filmowym marki „Plakiat” autorstwa Maksa Bereskiego, prezentująca fragment twórczości artysty z lat 2019-2022, ukazująca przekrój tematyczny i gatunkowy podejmowanych przez plakacistę realizacji. Pośród ekspozycji znajdują się m.in. „Sukienka”, „Pani Doubtfire”, „Pewnego razu... w Hollywood”, „C’mon C’mon”, „Teściowie”.

W tym roku Maks Bereski – marka PLAKIAT – został uhonorowany nagrodą PISF-u (Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej) za plakat do filmu „Teściowie”. Po raz pierwszy w historii nagród zdarzyło się, aby dwa plakaty tego samego twórcy były nominowane równocześnie w tej samej kategorii: obok plakatu do filmu „Teściowie” nominowany był również plakat do filmu „Ucieczka na srebrny glob” (autorstwa Maksa Bereskiego).

Podczas wystawy zaprezentowanych zostanie 16 polskich i zagranicznych plakatów marki PLAKIAT. 17 plakat do filmu SILENT TWINS będzie miał swoją premierę na ekranie w kinie.

PRZEDPREMIERA! SILENT TWINS reż. Agnieszka Smoczyńska

Film otrzymał Nagrodę Stowarzyszenia Kin Studyjnych oraz nagrody za muzykę i scenografię oraz Wielką Nagrodę „Złote Lwy” na tegorocznym Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

Pokazywany premierowo na festiwalu w Cannes „Silent Twins” to najnowszy film Agnieszki Smoczyńskiej, twórczyni „Córek dancingu” i „Fugi”. Jedna z najoryginalniejszych polskich reżyserek, która o tym, co w nas dzikie i nieokiełznane opowiada z lekkością tanecznych kroków, także w swoim anglojęzycznym debiucie daje popis nieskrępowanej wyobraźni. Wizjonerski, wypełniony muzyką „Silent Twins”, choć zrealizowany w oparciu o reportaż Marjorie Wallace, nosi wyraźne piętno autorskiego stylu. I – podobnie jak poprzednie filmy Smoczyńskiej – pokazuje perspektywę kobiet.

 Po seansie SILENT TWINS spotkanie z reżyserką Agnieszką Smoczyńską poprowadzi Ania Serdiukow

Organizatorem wydarzenia jest Stowarzyszenie Kin Studyjnych

Projekt został zrealizowany dzięki wsparciu finansowemu Miasta Stołecznego Warszawy.

Plakat i identyfikacja wizualna - Julia Fukiet

KOCHAJMY KINA STUDYJNE! 

informacja prasowa

Dolnośląskie Spacery Filmowe | filmowa wycieczka po Ziemi Wałbrzyskiej

Czas zainicjować turystykę filmową na Dolnym Śląsku! Postanowiliśmy dać możliwość podróżowania w kameralnym gronie po regionie dolnośląskim, by wspólnie cieszyć się bogactwem tych terenów, a także odkrywać kinowe tropy województwa. To oferta dla wszystkich, którzy szukają turystycznej alternatywy!

Czy nie chcielibyście przespacerować się wzdłuż ulic wałbrzyskiej dzielnicy Podgórze, śladami magicznych Sztuczek Andrzeja Jakimowskiego? Przejść się podwórkami, które stały się miejscem akcji innej bajkowej opowieści – przeniesionej znad morza na Dolny Śląsk adaptacji Weisera Dawidka w reżyserii Wojciecha Marczewskiego (pt. Weiser) lub poznać barwne filmowe losy Zamku Książ? Nad wszystkim unosić się będzie duch Krzysztofa Kieślowskiego, mieszkającego przez kilka lat w Sokołowsku, gdzie Fundacja In Situ wciąż pielęgnuje pamięć o wybitnym polskim reżyserze.

Czas zainicjować turystykę filmową na Dolnym Śląsku! Postanowiliśmy dać możliwość podróżowania w kameralnym gronie po regionie dolnośląskim, by wspólnie cieszyć się bogactwem tych terenów, a także odkrywać kinowe tropy województwa. To oferta dla wszystkich, którzy szukają turystycznej alternatywy!

Nie byłoby cudownej muzyki do Noża w wodzie czy Dziecka Rosemary Romana Polańskiego, gdyby Krzysztof Komeda nie zakochał się w jazzie, co stało się kiedy jego rodzina mieszkała w Wałbrzychu. Wizyjny Diabeł Andrzeja Żuławskiego byłby znacznie uboższy bez plenerów Zamku Książ, który zresztą wystąpił do tej pory w kilkudziesięciu produkcjach filmowych (m.in. Papusza Krzysztofa Krauze i Joanny Kos-Krauze, Ciemno, prawie noc Borysa Lankosza czy Dolina Bogów Lecha Majewskiego z Joshem Hartnettem i Johnem Malkovichem w rolach głównych). Mieszkając w Sokołowsku Krzysztof Kieślowski odkrył sztukę filmową. Późniejszy autor Dekalogu pierwsze filmy oglądał w tamtejszym Kinoteatrze Zdrowie, reaktywowanym zresztą w 2017 r. przez In Situ.

Dajemy Wam możliwość poznania plenerów, w których kręcono kilkadziesiąt filmów polskich i zagranicznych, odwiedzenia miejsc, które w Wałbrzychu, Sokołowsku czy Chełmsku Śląskim wiąże się z kinem. Wszystko po to, by lepiej poznać Dolny Śląsk i jego filmowe dzieje.

Region, w którym powstawały takie dzieła filmowe, jak chociażby Diabeł Andrzeja Żuławskiego, Panna Nikt Andrzeja Wajdy, Bez wstydu Filipa Marczewskiego, Julia wraca do domu Agnieszki Holland czy Komornik Feliksa Falka, a także mieszkali tutaj Krzysztof Komeda, Krzysztof Kieślowski, Krzesimir Dębski oraz Andrzej Chyra – zasługuje na odkrycie jego filmowej historii! Te smaczki, jak i wiele więcej czekają na uczestników wycieczki w okolicach Wałbrzycha.


Szczegółowe informacje znajdziecie na stronie www.DolnoslaskieSpaceryFilmowe.pl w zakładce „Sklep”, gdzie można też kupić bilety na wycieczkę. W samej witrynie możecie poczytać więcej o turystyce filmowej i udziale Dolnego Śląska w polskiej kinematografii. Zapraszamy też do naszych kanałów w mediach społecznościowych (fb i ig: Dolnoslaskie Spacery Filmowe). Organizatorem jest Wrocławska Fundacja Filmowa, a projektu jest współfinansowany ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Dolnośląskiego.

informacja prasowa

"Papusza". Epicki fresk o życiu w wolności /recenzja filmu/

Tytuł filmu - „Papusza” - w reżyserii duetu Joanna Kos-Krauze i Krzysztof Krauze sugeruje, że jest on biografią cygańskiej poetki Bronisławy Weis. W istocie jednak jest to epicki fresk o życiu Romów, który oddziałuje na widzów przede wszystkim pięknym, czarno-białym obrazem.

plakat filmu, Next Film

Film ujęty jest w rodzaj klamry, a jego fabuła odsłania się stopniowo przed widzem w formie chronologicznie zaprezentowanych retrospekcji. Rozpoczyna go dziejąca się w latach 70. nieco groteskowa scena, kiedy to Papusza zostaje wypuszczona z więzienia na polecenie ministra (odbywa karę za „recydywę w kradzeniu kur”), a następnie – wbrew woli – bierze udział jako gość honorowy koncertu „Pieśni Papuszy”. Wykonywana przez klasycznych śpiewaków i orkiestrę piękna i tęskna pieśń o życiu Cyganów, w ich oryginalnym języku,  towarzyszy nam również w końcowych kadrach filmów, kiedy to w ujęciu z góry oglądamy wędrujący tabor -  wolny jak ptaki i jak one instynktownie podążający sobie tylko wiadomymi drogami.  

kadr z filmu - ślub Papuszy

Fabuła filmu obejmuje lata 1910 – 1987, będące ramami życia Papuszy. Najpierw poznajemy okoliczności jej narodzin: młodziutka Cyganka, dziecko nieledwie, ogląda z podziwem wystawę, na której stoi wspaniale ubrana lalka przedstawiająca damę w długiej sukni i w kapeluszu. Potem obserwujemy dyskretnie ukazany samotny poród w otoczeniu przyrody, obrzędy związane z narodzinami i nazwaniem noworodka. Dziewczynka otrzymuje imię Papusza, czyli Lalka, niejako w odniesieniu do sceny ze sklepową witryną i marzeniami młodej matki. Czynności te wprowadzają nas w egzotyczny, tajemniczy  świat cygańskich wierzeń i obrzędów. Jednocześnie zaś w sposób symboliczny obrazy pokazują zaledwie zasugerowaną tęsknotę za przynależnością do otaczającego świata – pięknego i eleganckiego, który jest jednak niedostępny. Całe życie Papuszy jest taką niewypowiedzianą tęsknotą za tym innym, lepszym światem, w którym pozycja kobiety jest zupełnie inna niż w romskiej tradycji. Tradycja ta bowiem jest typowa dla kultury Dalekiego Wschodu – patriarchalna.

kadr z filmu, Next Film

Narracja filmu jest bodaj najsłabszą jego stroną. Jakby opowiadając historię Papuszy, autorzy filmu nie mogli się zdecydować, czy główną bohaterką jest ona, czy też Romowie. Początkowo oglądamy pięknie zaaranżowane sceny, przywołujące realia przedwojennych miasteczek i wsi, przez które wędrują cygańskie tabory. W miarę rozwoju akcji, zwłaszcza gdy w grę wchodzi osobisty dramat bohaterki, narracja zyskuje na potoczystości i widz łatwiej się jej poddaje.

Romowie są postrzegani jako obcy i traktowani z daleko idącą niechęcią, a nawet atakowani. Jedynie śpiew i umiejętność gry na różnych instrumentach nobilituje ich do tego stopnia, że są przyjmowani nawet na eleganckich przyjęciach. Na jednym z nich grający na cytrze Cygan zakochuje się w znacznie młodszej od siebie Papuszy i kupuje ją od jej ojczyma, jak to jest w zwyczaju, mimo sprzeciwu dziewczyny. Holocaust, ukrywanie się po lasach i powojenna nędza – to tematy kolejnych retrospektyw. Wśród nich na uwagę zasługuje scena w więzieniu. Otóż Romom zostaje odebrane stare prawo wykonywania publicznego muzyki oraz wolnego przemieszczania się. Mimo to jednak, zamknięci w ciasnej celi, rozpoczynają szalony koncert, który jest najlepszym wyrazem ich wewnętrznej, prawdziwej wolności.

Jowita Budnik jako Papusza, Next Film

Papuszę jako poetkę odkrywa Jerzy Ficowski, chroniący się w taborze cygańskim przed Służbą Bezpieczeństwa. Lata spędzone wśród Romów zaowocowały opracowaniami na temat ich życia i obyczajów. Stało się to zresztą przekleństwem dla Papuszy, której wiersze Ficowski tłumaczył i publikował, ponieważ posądzono ją o zdradę cygańskich tajemnic. Potraktowana jako zdrajczyni, przeżyła nerwowe załamanie i wielokrotnie leczyła się w zakładzie psychiatrycznym. Romowie nie traktowali jej wierszy i książki Ficowskiego jako próby ocalenia pamięci o cygańskiej kulturze, lecz jako zdradę. Papusza płaci więc najwyższą cenę – cenę wykluczenia ze wspólnoty. Jej strach i niechęć do publicznego przyznania się, że jest poetką, staje się wówczas zrozumiała.

Dramatyczne losy tej kobiety zostały w filmie ukazane w sposób bardzo subtelny – przede wszystkim za pomocą obrazów. Papusza mówi niewiele, jest bardzo oszczędna w gestach, ale kiedy już zabiera głos, to jej słowa mają szczególny ciężar. Tak jest np. w scenie, kiedy pyta Ficowskiego, czy jego książka jej nie zrani, a on tego oczywiście nie rozumie. Jowita Budnik znakomicie wcieliła się w postać Papuszy – jest równie prawdziwa, jak prawdziwa była w roli Beaty w filmie „Plac Zbawiciela”. Jest też niezwykle poruszająca – w oszczędnych, ale znaczących gestach i spojrzeniach. Równie wyraziście zarysowana jest postać męża Papuszy – cygańskiego harfisty, zagrana przez Zbigniewa Walerysia. Brutalny i władczy, potrafi jednak stanąć w obronie żony, a później także odwiedza ją w zakładzie psychiatrycznym. Pyszne są sceny, kiedy Weis przechwala się, że jego gra tak się spodobała Leninowi, że chciał, aby muzyk towarzyszył mu podczas przeprowadzania rewolucji, on jednak był już umówiony z Piłsudskim, którego również oczarował swoją grą na harfie.

kadr z filmu Papusza, Next Film

Dodać należy, że jest to pierwszy film, w którym aktorzy posługują się językiem romskim. Oczywiście, występują też prawdziwi Romowie – i są fantastyczni!

Najbardziej ujmuje uroda zdjęć: czarno-białe, dające wrażenie zapisu dokumentalnego, są jednocześnie artystycznie wysmakowane, co jest zasługą dwóch znakomitych operatorów: Krzysztofa Ptaka i Wojciecha Staronia.

Realizatorom należą się również słowa uznania za niezwykle staranne przygotowanie filmu o Romach – świetna znajomość i kultury i języka czyni ten obraz szczególnie wartościowym.

Film Joanny Kos-Krauze i Krzysztofa Krauzego: "Papusza" miał swoją polską premierę 15 listopada 2013 roku.

Obejrzałam go niedawno ponownie, tym razem w telewizji i utwierdziłam w przekonaniu, że to wspaniałe artystyczne kino. Recenzję napisałam tuż po premierze, ale jej nie opublikowałam, dopiero teraz postanowiłam to zrobić.

zwiastun filmu

13. Brave Festival intryguje i zaskakuje. Poznaj najbliższe wydarzenia

Spektakle i koncerty weekendu otwarcia to był Brave Festival w najlepszym wydaniu. Przed nami w programie głównym jeszcze kilkanaście wydarzeń, w tym energetyczna parada kenijsko-brazylijska. Dowiedz się, co można zobaczyć i usłyszeć w najbliższych dniach. 

Na otwarcie festiwalu SEPO (Syrian Expat Philharmonic Orchestra) wraz z muzykami Orkiestry Leopoldinum NFM połączyli dwa muzyczne światy. W Operze Wrocławskiej usłyszeliśmy orientalne tempo i dźwięki w symfonicznym wydaniu oraz utwory polskich kompozytorów, a także instrumenty współczesne i tradycyjne, zwłaszcza buzuki. Koncert i atmosfera między publicznością a muzykami – niepowtarzalne.

SEPO (Syrian Expat Philharmonic Orchestra), fot. Mateusz Bral

Z kolei ILL-Abilities, międzynarodowa grupa niepełnosprawnych tancerzy breakdance, dała popis akrobacji na najwyższym poziomie. Ich motto – „Bez wymówek, bez ograniczeń” – na scenie nabrało bardzo konkretnego wymiaru. Niezwykła energia
i osobowość tancerzy sprawiły, że publiczność angażowała się od pierwszych minut obu weekendowych spektakli.

ILL-Abilities, fot. M. Bral

Dwukrotnie zaprezentował się też Alessandro Schiattarella, wysokiej klasy tancerz cierpiący na chorobę osłabiająca siłę jego mięśni. W spektaklach uwagę przykuwały kunszt artysty, niekonwencjonalna ekspresja i choreografia z wykorzystaniem ruchu, światła i dźwięku.

Zaskoczeniem mógł być pierwszy pokaz spektaklu „Requiem dla Alcaraván” meksykańskiego performera Lukasa Avendaño, koncentrujący się wokół tajemniczej trzeciej płci z kultury Indian Zapoteków. Przede wszystkim: to przedstawienie ma świetny rytm, nie tylko dzięki radosnej latynoskiej muzyce. Artysta pokazuje tradycyjne obrzędy jakby w migawkach, ale bardzo sugestywnie, a momenty wyciszenia lub narracji przeplata dynamicznym tańcem. Jest jeszcze dodatkowy smaczek – wybrani widzowie odgrywają w ceremoniach intrygującą rolę. Drugi pokaz już dzisiaj o godz. 18.15 na Scenie na Świebodzkim.

Weź udział, posłuchaj i zobacz: parada, pieśni protestu, spektakl nadziei

Również już dzisiaj (godz. 20.30, Scena na Świebodzkim) pierwszy występ Albino Revolution Cultural Troupe. Artyści z Tanzanii wystąpią po raz pierwszy w Europie. W rytmie bębnów zatańczą i zaśpiewają tradycyjne pieśni i swoje utwory. To będzie energetyczna opowieść o dzisiejszej Afryce subsaharyjskiej. Drugi występ we wtorek 17 lipca (godz. 18.30, Scena na Świebodzkim).

18 lipca w parku Staromiejskim wystąpią młodzi symfonicy z kenijskiej orkiestry Ghetto Classics, pochodzącej z największego slumsu Nairobi. Później czeka nas występ brazylijskich śpiewaczek z grupy Meninas de Sinhá, wykonujących pieśni cantigas de roda. Wspólnie stworzą żywiołowe i otwarte dla wszystkich wydarzenie w plenerze. Udział bezpłatny.

Również w środę 18 lipca (Scena na Świebodzkim, godz. 20.30) pierwszy występ Los Paveros por la Tierra. To będzie godzina wyrazistych emocji – autentycznych pieśni gniewu i protestu przeciwko koncernom odbierającym Kolumbijczykom ziemię pod plantacje palm olejowych.

Los Paveros por la Tierra, prasowe

Co w programie festiwalu na kolejne dni? M.in. Menes la Plume – barwna postać, niezwykle utalentowany hiphopowiec i poeta, a także uciekinier polityczny z Konga. Zagra wraz z muzykami z Malawi, gdzie mieszka w obozie dla uchodźców. Pierwszy koncert w piątek 20 lipca (Arsenał Miejski, godz. 21.00).
Wystąpi też grupa Mashirika ze spektaklem „Nadzieja Afryki”. Pierwsze przedstawienie w sobotę 21 lipca (Impart, godz. 18.00). W jednej z ról zobaczymy Eliane Umuhire, aktorkę występującą w filmie „Ptaki śpiewają w Kigali” (reż. Krzysztof Krauze, Joanna Kos-Krauze), który jest w programie przeglądu filmowego Brave: Forbidden Cinema.

W finałowym koncercie festiwalu, 22 lipca (Capitol, godz. 20.30), z orkiestrą Ghetto Classics wystąpi Radzimir Dębski (JIMEK) i polscy instrumentaliści. Wspólnie wykonają m.in. utwór polskiego kompozytora „Historia Hip Hopu”.

Spotkania, warsztaty, filmy

Zgodnie z tradycją festiwalu z wszystkimi artystami można porozmawiać w trakcie Brave Meetings. Wszystkie spotkania w ostatni weekend cieszyły się dużą popularnością. W ramach festiwalu artyści prowadzą też warsztaty. Dopełnieniem wydarzeń towarzyszących są Brave Contexts, czyli cykl ośmiu spotkań wokół znaczących książek. Ich fragmenty czyta aktorka teatralna Ewa Skibińska.
Ruszył już 12. Przegląd Filmowy Brave: Forbidden Cinema, składający się z 21 filmów w czterech cyklach. Jeden z nich to konkurs z udziałem sześciu filmów, a zwycięzcę wybiera publiczność, głosując po seansach. Wszystkie projekcje, jak również spotkania z twórcami filmów, zaplanowano w Dolnośląskim Centrum Filmowym.

Alison Bomnber_warsztaty, fot. M. Bral

Bilety na wydarzenia festiwalu są dostępne w punktach sprzedaży Eventim, on-line, w Centrum Festiwalowym w Barbarze (ul. Świdnicka 8B) oraz, w przypadku przeglądu filmowego, również w kasach Dolnośląskiego Centrum Filmowego.
Od pierwszej edycji Brave Festival cały dochód ze sprzedaży biletów jest przekazywany międzynarodowej organizacji charytatywnej ROKPA, niosącej pomoc ubogim
i osieroconym dzieciom w Tybecie.
Brave Festival 2018 wsparła finansowo Gmina Wrocław oraz Ministerstwo Kultury
i Dziedzictwa Narodowego.

Więcej informacji: www.bravefestival.pl


Brave Festival jest międzynarodowym wydarzeniem odbywającym we Wrocławiu już od 2005 roku, którego celem jest prezentowanie kultur i tradycji z całego świata, które pomimo swego unikatowego charakteru i wysokiej wartości artystycznej, wciąż pozostają nieznane szerokiej publiczności. W poprzednich latach na festiwalu prezentowali się artyści z takich krajów jak Togo, Brazylia, RPA, Iran czy Indie. Brave Festival jest wydarzeniem o charakterze charytatywnym, a cały dochód pozyskany ze sprzedaży biletów przekazywany jest organizacji ROKPA International finansującej przedsięwzięcia o charakterze kulturalnym, społecznym
i edukacyjnym skierowane do dzieci i młodzieży z różnych krajów świata.
Wydarzenie organizowane przez Stowarzyszenie Kultury Teatralnej „Pieśń Kozła” dofinansowane ze środków Gminy Wrocław oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Objęte Patronatem Honorowym Prezydenta Miasta Wrocławia, Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego 2018.
„Brave Festival” – festiwal ludzi odważnych, ludzi, którzy mówią skąd pochodzą, jakie są ich wartości, jaka jest ich tradycja, duchowość. To festiwal nie o dziełach sztuki, ale o sztuce, dzięki której można ocalić i ochronić tysiące zapomnianych, porzuconych, osamotnionych kultur i ludzi.

informacja prasowa

Bomsori Kim i NFM Filharmonia Wrocławska uczci koncertem jubileusz 80-lecia Polskiego Wydawnictwa Muzycznego /zapowiedź/

 7 marca 2025 Narodowe Forum Muzyki zaprasza na koncert, którego gwiazdą będzie wybitna koreańska skrzypaczka Bomsori Kim, a towarzyszyć jej będzie NFM Filharmonia Wrocławska. Koncert jest częścią wydarzeń związanych z jubileuszem 80-lecia Polskiego Wydawnictwa Muzycznego. Z tej okazji odbędą się także spotkania: z prof. Agatą Zubel (dla uczniów szkół średnich), z dyrektorem PWM dr. Danielem Cichym. Ponadto wykład o Witoldzie Lutosławskim wygłosi autorka jego monografii: Danuta Gwizdalanka. Zaśpiewa też Chór Melomana, a na placu Wolności odbędą się prezentacje gdańskiego carillonu w wykonaniu Moniki Kaźmierczak.

Jubileusz otworzy wykonanie Na zewnątrz czasu Agaty Zubel przeznaczone na solistkę hologramową i orkiestrę, prawykonane w Donaueschingen w 2022 roku. Jako motto utworu twórczyni wybrała następujący ustęp z "W poszukiwaniu straconego czasu" Marcela Prousta: „Człowiek wyobraża sobie przyszłość jako refleks teraźniejszości rzutowanej w pustą przestrzeń, gdy ona jest wynikiem – często bardzo bliskim – przyczyn, przeważnie dla nas nieuchwytnych”. Fragmenty prozy tego autora, będące refleksją na temat czasu i jego znaczenia dla ludzkiej egzystencji, stanowią komentarze do siedmiu części dzieła. Wysłuchamy także I Koncertu skrzypcowego Karola Szymanowskiego. W pracy nad odchodzącą od romantycznych konwencji kompozycją pomagał autorowi skrzypek Paweł Kochański. Oniryczne, a zarazem pełne emocji dzieło powstało jesienią 1916 roku, jednak na prawykonanie musiało czekać aż osiem lat. Za jedno ze źródeł inspiracji posłużył Szymanowskiemu wiersz Tadeusza Micińskiego "Noc majowa".

Druga część koncertu poświęcona będzie muzyce polskiej powstałej w pierwszej dekadzie po zakończeniu II wojny światowej. W folkloryzującej Rapsodii z 1949 roku autorstwa Grażyny Bacewicz – jak pisze biografka artystki Małgorzata Gąsiorowska – „elementy romantyczno-ekspresyjne przeplatają się ze skocznością”. Jako ostatni tego wieczoru zabrzmi Koncert na orkiestrę – pełen rozmachu, wirtuozowski utwór patrona NFM, Witolda Lutosławskiego. Dzieło napisane zostało na zamówienie Witolda Rowickiego, dyrektora Filharmonii Warszawskiej, który poprowadził jego prawykonanie w 1954 roku. Twórca wykorzystał w tym dziele melodie mazowieckich pieśni zebranych w XIX wieku przez Oskara Kolberga. Tak powstała trzyczęściowa, pełna blasku kompozycja interpretowana jako podsumowanie wczesnego okresu działalności, w którym artysta często opierał się na materiale ludowym.

Program:

A. Zubel Na zewnątrz czasu na solistkę hologramową i orkiestrę

K. Szymanowski I Koncert skrzypcowy op. 35

***

G. Bacewicz Rapsodia na skrzypce i orkiestrę 

W. Lutosławski Koncert na orkiestrę

Wykonawcy:

Duncan Ward – dyrygent

Bomsori Kim – skrzypce

NFM Filharmonia Wrocławska

Czas trwania:

120 minut

Muzyczne prezentacje gdańskiego carillonu

Program:

K. Knittel Gdańska nostalgia

Z. Krauze Hejnał

H. Kulenty Cristal en cristal

K. Meyer Memento

P. Mykietyn STOP

A. Nowak Trzy wezwania

D. Przybylski Wizje

M. Ptaszyńska Dzwony św. Katarzyny

E. Sikora Running North

J. Wnuk-Nazarowa Ciacona

Godziny prezentacji:

16.30–17.00 – Krzysztof Knittel (10'), Paweł Mykietyn (8')

18.30–19.00 – Hanna Kulenty (11'), Krzysztof Meyer (7')

ok. 21.00 (po koncercie) – Aleksander Nowak (11'), Zygmunt Krauze (5')

Wykonawcy:

Monika Kaźmierczak – carillon

Lokalizacja: Wrocław, plac Wolności

Zacznij od Bacha

07.03 pt. 17:00

NFM, Sala Czerwona

Chór Melomana to projekt skierowany do wszystkich, którzy chcieliby oderwać się od codziennych trosk i pośpiewać w sali o wspaniałej akustyce. Dzieci, młodzież i dorośli mogą rozwinąć swoje wokalne umiejętności pod okiem profesjonalnych chórmistrzów, doskonalić słuch muzyczny, a podczas tego spotkania odkryć piękno utworów Zbigniewa Wodeckiego. Będzie to możliwe dzięki sporządzonemu przez Krzysztofa Herdzina wspaniałemu opracowaniu piosenek tego artysty na fortepian, głos i gitarę. Zbiór ukazał się nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego, otwierając serię „Klasycy polskiej piosenki”.

Wykonawcy:

Aleksandra Szymańska / Dominik Jarocki – przygotowanie i prowadzenie

Uczestnicy Chóru Melomana

Portrety wielkich kompozytorów – Witold Lutosławski

Wykład z serii Portrety wielkich kompozytorów poświęcony będzie patronowi NFM, Witoldowi Lutosławskiemu. Historię życia i twórczości tego wybitnego kompozytora przybliży dr Danuta Gwizdalanka, autorka licznych artykułów i publikacji o muzyce. Jej książka "Lutosławski" ukazała się w ramach popularyzatorskiej serii Małe Monografie o znanych i lubianych kompozytorach polskich i zagranicznych różnych epok, wydawanej przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne. Nie tylko fakty o kompozytorze, ale również portret osobowości artysty i człowieka przybliży muzykolożka, która miała okazję osobiście poznać Witolda Lutosławskiego.

Na wykład zapraszamy nie tylko uczestników Akademii Melomana NFM, inicjatywy zrzeszającej wszystkich, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę muzyczną i stać się bardziej świadomymi uczestnikami życia kulturalnego, ale też wszystkie osoby zainteresowane wysłuchaniem prelekcji o Witoldzie Lutosławskim.

dr Daniel Cichy, fot. B. Barczyk

Spotkajmy się w NFM – dr Daniel Cichy

07.03 pt. 18:00

NFM, foyer -1, czerwone kanapy

informacja prasowa

KINO 89+ | Polska po przełomie okiem twórców kina

W 2019 roku mija dokładnie 30 lat od wielkiej transformacji ustrojowej jaką przeszła Polska. To 30-lecie jest szalenie interesujące, obfitujące w wiele procesów rzutujących na naszą teraźniejszość, ale także bardzo dramatyczne. KINO 89+ to seria projekcji i rozmów, podczas których z perspektywy rodzimej kinematografii można przyjrzeć się zachodzącym w tym burzliwym okresie zjawiskom.

Cicha noc | materiały promocyjne

Na pokazy i spotkania w ramach cyklu KINO 89+ aż do stycznia 2020 roku zapraszają jego twórcy: Kaja Klimek i Tomasz Kolankiewicz. Razem z publicznością i wyjątkowymi gośćmi przyglądają się temu, jak zmieniał się nasz kraj i kino, jak ewoluowała forma filmowa, ale też jakie mechanizmy, dziś już dobrze widoczne z dystansu, kształtowały codzienne życie. Filmy zostały połączone w tematyczne bloki prezentujące najważniejsze sfery, które badało kino: od nadchodzącego kapitalizmu (Dług Krzysztofa Krauzego), przez rozterki emigracyjne (Cicha noc Piotra Domalewskiego), pogłębiające się różnice klasowe (Jestem twój Mariusza Grzegorzka), radykalizujący się nacjonalizm (Pewnego razu w listopadzie Andrzeja Jakimowskiego), po wkraczający do polskich domów internet (Sala samobójców Jana Komasy).

Cyklowi towarzyszą rozmowy z twórcami oraz badaczami: socjologami, historykami, kulturoznawcami, filozofami, antropologami. Zastanowimy się, jak czas transformacji ukształtował kraj, w którym żyjemy dzisiaj.

Podczas najbliższego spotkania, które odbędzie się 8 października, pokazana zostanie Cicha noc – nagrodzony w 2017 roku gdyńskimi Złotymi Lwami debiut Piotra Domalewskiego. Projekcję poprzedzi spotkanie z reżyserem.

Dług | © Studio Filmowe "Zebra" Canal+ Polska ITI Cinema

19 listopada FINA zaprasza na wydarzenie specjalne – jubileuszowy pokaz Długu Krzysztofa Krauzego w 20-lecie premiery, po którym odbędzie się spotkanie z udziałem członków ekipy. Dług to jeden z najgłośniejszych polskich filmów przełomu wieków, symboliczny koniec lat 90. w polskim kinie. Ten mroczny obraz polskiej transformacji ekonomicznej i bezwzględnych mechanizmów działających pod przykrywka „polskiego snu”,  został nagrodzony Złotymi Lwami na Festiwalu Filmowym w Gdyni.

Seanse i spotkania w ramach cyklu odbywają się w głównej siedzibie Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego (FINA) przy ul. Wałbrzyskiej 3/5 w Warszawie. Wstęp wolny.

Program projekcji

8 października | g. 19:00  | Cicha noc | reż. Piotr Domalewski | 2017

5 listopada | g. 19:00 | Pewnego razu w listopadzie | reż. Andrzej Jakimowski | 2017

19 listopada | g. 19:00 | Dług | reż. Krzysztof Krauze |1999

3 grudnia | g. 19:00 | Sala samobójców | reż. Jan Komasa | 2011

14 stycznia | g. 19:00 | Jestem twój | reż. Mariusz Grzegorzek | 2009

28 stycznia | g. 19:00 | Dzień świra | reż. Marek Koterski | 2002


Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny, ul. Wałbrzyska 3/5 02-739 Warszawa

informacja prasowa

„Kadry wyzwolone”, biografie wielkich malarzy, kino poetyckie i o wiele więcej w Kinie Iluzjon w październiku

„Kadry wyzwolone”, czyli kino i cenzura w okresie PRL, pełne udręki i ekstazy biografie wielkich malarzy, kino poetyckie i klasyki spod znaku czarnej komedii, ulubione filmy Andrzeja Wajdy w 3. rocznicę śmierci reżysera i pachnący kawą Alfabet Retrokina! Jesiennego programu kina Iluzjon nie można przegapić!  

„Ręce do góry”, fot. Jerzy Troszczyński, FOTOTEKA FINA

„KADRY WYZWOLONE” | KINO I CENZURA W OKRESIE PRL

Pokazy filmowe, spotkania autorskie i wykłady historyków kina polskiego. Najważniejsze tytuły, które długi czas „przeleżały na półkach”, jak i mniej znane „półkowniki”, które warto przypomnieć. Przegląd obejmie dzieła mistrzów polskiego filmu fabularnego: m.in. Jerzego Skolimowskiego i Janusza Zaorskiego oraz dokumentalnego m.in. Edwarda Skórzewskiego, Jerzego Hoffmana i Krzysztofa Kieślowskiego, a także mniej znane filmy krótkometrażowe i oświatowe.

„UDRĘKA I EKSTAZA, CZYLI WIELKIE BIOGRAFIE NA DUŻYM EKRANIE”

Trudne osobowości, genialni artyści... Biografie wielkich malarzy są gatunkiem niezmiennie popularnym. Dopieszczone wizualnie, czasem stylizowane, czasem realistyczne, dają cudowną ułudę prawdziwego obcowania z wielką sztuką. W programie jesiennego przeglądu znalazły się: „Tajemnica Picassa” (reż. Henri Georges Clouzot), „Udręka i ekstaza” (reż. Carol Reed), „Mój Nikifor”(reż. Krzysztof Krauze), „Nightwatching” (reż. Peter Greenaway), „Młyn i Krzyż” (reż. Lech Majewski) i „Andriej Rublow” (reż. Andriej Tarkowski).

KINO POETYCKIE

Choć trudno szukać jej wśród filmowych gatunków, istnieje pewna szczególna kategoria dzieł filmowych, które dzięki zastosowaniu nietypowych środków wyrazu pozwalają widzowi na doświadczenie wyjątkowo intensywnych przeżyć estetycznych. Nieuchwytny, niepoddający się zdefiniowaniu i bliski liryce nastrój prezentowanych filmów pozwoli doświadczyć poezji na wielkim ekranie. Iluzjon proponuje wyjątkowy przegląd arcydzieł mistrzów światowego kina – dowodów ich niezwykłej wrażliwości i poetyckiej intuicji, w programie m.in.: „Orfeusz” (reż. Jean Cocteau), „Niebo nad Berlinem” (reż. Wim Wenders), „Hiroszima, moja miłość” (reż. Alain Resnais), „Anioł przy moim stole” (reż. Jane Campion).

CZARNA KOMEDIA

Któż ich nie lubi? Czasem pełne ironii, zahaczające o groteskę, czasem odwołujące się do poetyki absurdu i surrealizmu – zachwycają nas od dziesiątek lat: czarne komedie. Wywodzące się z tradycji teatru, te klasyczne, wręcz eleganckie, wydają się kwintesencją brytyjskiego poczucia humoru. Inne brawurowo żonglują elementami o wyraźnie makabrycznym wydźwięku. Gatunek ten od lat rozwija się w niepohamowanym tempie, sięgając do kryminału, sensacji, westernu, fantastyki, filmu przygodowego i wojennego. Podróż po tym bogatym i popularnym gatunku warto rozpocząć od absolutnych klasyków, m.in.: „Arszenik i stare koronki” (reż. Frank Capra), „Szlachectwo zobowiązuje” (reż. Robert Hamer), „Jak zabić starszą panią?” (reż. Alexander Mackendrick); Płytki grób (reż. Danny Boyle).

TO LUBIĘ: ANDRZEJ WAJDA

Ulubione filmy reżysera zestawione w pary: słynne klasyki światowego kina i jego własne dzieła! W 3. rocznicę śmierci artysty kino Iluzjon przypomni cykl prezentowany przed laty, a seansom towarzyszyć będą prelekcje Andrzeja Bukowieckiego – filmoznawcy i krytyka.  Wajda często wspominał o dziełach, które były dla niego szczególnie ważne i które stały się dla niego inspiracją. Twórczo rozwijał idee, tematy, sposoby opowiadania historii, obrazy, które zapisały się w jego pamięci najsilniej. W programie przeglądu: „Rzym, miasto otwarte” (reż. Roberto Rossellini) i „Pokolenie”; „Obywatel Kane” (reż. Orson Welles) i „Popiół i diament”; „Tron we krwi” (reż. Akira Kurosawa) i „Powiatowa Lady Makbet”; „Osiem i pół” (reż. Federico Fellini) i „Wszystko na sprzedaż”, a także „Zwierciadło” (reż. Andriej Tarkowski) i „Panny z Wilka”.

ALFABET RETROKINA: K JAK KAWA!

Pachnąca i aromatyczna. Kawa! A gdzie przed wojną smakowała najlepiej? Oczywiście w Adrii i Ziemiańskiej. Jak wypadało ją pić? Naturalnie we frakach, marynarkach, sukniach z chiffonne velour i futrach. W październiku kino Iluzjon zaprasza na Alfabet Retrokina do kawiarni, na filiżankę doskonałej czarnej kawy – a wszystko w towarzystwie stukotu projektora, ciemnej sali kinowej i największych gwiazd srebrnego ekranu! Podczas czterech październikowych spotkań widzowie dowiedzą się m.in. czy filiżanka kawy pomoże zakochanej Lucynie w rozbudzeniu uczuć Stefana (w filmie „Czy Lucyna to dziewczyna?”) i czy czarny napar uspokoi zazdrosną do szaleństwa kochankę Andrzeja, Celinę (w filmie „Wrzos”). Wybrane seanse są poprzedzone prelekcjami ekspertów Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego, którzy zdradzają tajniki przedwojennej kinematografii. 

„Wrzos”, reż. Juliusz Gardan, zasoby FINA

Wstęp na wszystkie wydarzenia w ramach cyklu „Kadry wyzwolone” jest bezpłatny - zaproszenia do odbioru w dniu pokazów w kasie kina Iluzjon. Na pozostałe pokazy archiwalne bilety w cenie 12-14 zł do nabycia online lub w kasie kina.

Kino Iluzjon ǀ ul. Narbutta 50a ǀ Warszawa

informacja prasowa

Znamy pierwszych zwycięzców 17. Millennium Docs Against Gravity!

10 września w warszawskim Teatrze Studio odbyła się uroczysta gala wręczenia nagród 17. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity. Grand Prix - Nagroda Banku Millennium - została przyznana filmowi „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza” w reż. Iryny Tsilyk. 

Grand Prix – Nagroda Banku Millennium dla filmu „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza w reż. Iryna Tsilyk

Festiwal potrwa do 13 września. W Warszawie, Wrocławiu, Katowicach, Poznaniu, Bydgoszczy i Lublinie przed widzami weekend emocjonujących filmów i wydarzeń. W Gdyni impreza potrwa do 18 września. W tym roku festiwal ma charakter hybrydowa. Od 19 września do 4 października odbędzie się prezentacja filmów festiwalowych online. Widzowie będą mogli obejrzeć ponad 100 tytułów z tegorocznej edycji na stronie festiwalu - mdag.pl.

W Konkursie Głównym 17. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity o Grand Prix – Nagrodę Banku Millennium i 8 000 euro walczyło 13 filmów. Najlepszy film wyłoniło jury w składzie: Paweł Pawlikowski – reżyser, Maria Zmarz-Koczanowicz – reżyserka, Sigrid Dyekjaer – producentka filmowa.

Jury przyznało najważniejszą nagrodę festiwalu filmowi „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza”. Uzasadnienie: „Jury chciało podziękować Arturowi Liebhartowi i jego zespołowi za stworzenie wybitnego programu konkursowego. Była to podróż – czasem inspirująca, ale przeważnie niepokojąca - przez chaos i zgiełk współczesnego świata. Świata, który wypadł z torów i pędzi w nieznane. Wiele filmów zasługiwało na nagrodę lub specjalne wyróżnienie. Niestety nagroda jest tylko jedna, zaś wyróżnianie aż tylu tytułów wydawało się mijać z celem. Jeden film spodobał się nam wszystkim bez wyjątku. Jury postanowiło jednogłośnie nagrodzić film, który opowiada oryginalną i przejmującą historię z ogromną empatią i poczuciem formy. Mówi o rodzinie, która wykorzystuje medium kina, aby przetrwać i nie oszaleć w obliczu wojny. Unikając emocjonalnej retoryki i przesady, reżyserka stworzyła poruszający i zarazem uniwersalny obraz o niezłomności ludzkiego ducha w mrocznych czasach”.

Nagroda dla Najlepszego Filmu Polskiego dla filmu „Między nami” („Between Us”), reż. Dorota Proba 

W organizowanym po raz pierwszy Konkursie Polskim na 17. Millennium Docs Against Gravity o Nagrodę dla Najlepszego Filmu Polskiego oraz 3 00 euro walczyło 12 filmów. Najlepszy film wyłoniło jury w składzie: Marek Hovorka - dyrektor festiwalu Jihlava International Documentary Film Festiwal, reżyserka Joanna Kos-Krauze, reżyser Paweł Łoziński oraz Brigid O’Shea, współpracująca z festiwalem DOK Leipzig.

Kadr z filmu Między nami

Jury przyznało nagrodę filmowi „Między nami”. Uzasadnienie: „W momencie, w którym fizyczna intymność została ograniczona wskutek pandemii, niekonwencjonalne koncepcje związków i miłości są marginalizowanie, a płynne tożsamości seksualne i płciowe podważane lub wręcz brutalnie prześladowane, prawdziwą przyjemnością było spędzić trochę czasu z trzema parami doświadczającymi trudów i radości wiążących się z pozostawaniem w związku. Reżyserka Dorota Proba wprawnie i empatycznie nakreśliła zasady, na których publiczność może wkroczyć do ich życia i zaobserwować mechanikę ich partnerstwa. Film łączy sceny codziennego życia rodzinnego z bardziej ustrukturyzowanymi wywiadami ukazującymi czego trzeba, by zbudować, podtrzymać, lub pożegnać miłość i zaangażowanie”.

Jury Konkursu Polskiego przyznało także wyróżnienie filmowi „Spróbujmy skoczyć do studni”, reż. Piotr Stasik i Dorota Wardęszkiewicz.

Uzasadnienie: „Jury postanowiło przyznać wyróżnienie filmowi, który jest portretem artysty zupełnie odmiennym od tych, do których przywykliśmy. Pokazuje wybitnego reżysera w całej bezradności wobec wampirycznie pochłaniającego go dzieła i procesu. Z tej rozpaczy i niemocy rodzi się sztuka.  Obraz, który udowadnia, że sens sztuki, życia, pracy naprawdę zależy od tego, po której stronie łóżka siadamy…”.

Nagroda Smakjam za Najlepszą Produkcję w Konkursie Polskim dla Pokromski Studio za film „Wieloryb z Lorino” („The Whale From Lorino”), reż. Maciej Cuske

O przyznawaną po raz pierwszy Nagrodę Smakjam za Najlepszą Produkcję w Konkursie Polskim na 17. Millennium Docs Against Gravity  i 3 000 euro lub świadczenia od studia Smakjam walczyło 12 filmów. Najlepszy film wyłoniło jury w składzie: Marek Hovorka - dyrektor festiwalu Jihlava International Documentary Film Festiwal, reżyserka Joanna Kos-Krauze, reżyser Paweł Łoziński oraz Brigid O’Shea współpracująca z festiwalem DOK Leipzig.

Jury przyznało nagrodę filmowi „Wieloryb z Lorino”. Uzasadnienie: „Wrażliwy autor stworzył piękny i czuły filmowy portret zbiorowy mieszkańców zapomnianego miasteczka na końcu świata. Ze zrozumieniem i bez oceniania pokazał ich codzienne zmagania z ciężarem życia w zrujnowanym kraju dając nam uniwersalną opowieść o człowieczeństwie i nadziei w beznadziejności”.

Kadr z filmu Wieloryb z Lorino

Nagroda Amnesty International Polska dla reżysera filmu „Witamy w Czeczenii” („Welcome to Chechnya”), reż. David France

David France zwyciężył w tegorocznym konkursie filmów o prawach człowieka. Jury w składzie Maciej Drygas – reżyser filmów dokumentalnych, Jakub Majmurek – publicysta, krytyk filmowy, Draginja Nadaždin – dyrektorka Amnesty International Polska przyznało reżyserowi nagrodę w wysokości 3 000 euro za film „Witamy w Czeczenii” („Welcome to Chechnya”).

Uzasadnienie jury: „Film Davida France’a to wstrząsające świadectwo dyskryminacji i prześladowań, jakich doznają osoby LGBTI w Czeczenii. Reżyser z wyjątkową wrażliwością buduje więź z bohaterami, towarzysząc im w ucieczce z rodzinnego kraju. To obraz nie tylko o niesprawiedliwości wobec grup mniejszościowych, ale również o współczesnej Czeczenii i współczesnej Rosji, której polityka często przekłada się na jednostkowe dramaty. To film o systemie opresji, w którym zarówno homofobiczne deklaracje dyktatorów, jak i przemoc wobec osób LGBTI ze strony członków ich własnych rodzin, pozostają bezkarne. Film pokazuje też, że nawet w pozornie beznadziejnej sytuacji aktywność niewielkich grup świadomych, mających odwagę działać bohaterów, może wiele zmienić”.

Witamy w Czeczenii

David France zwyciężył w tegorocznym konkursie filmów o prawach człowieka. Jury w składzie Maciej Drygas – reżyser filmów dokumentalnych, Jakub Majmurek – publicysta, krytyk filmowy, Draginja Nadaždin – dyrektorka Amnesty International Polska przyznało reżyserowi nagrodę w wysokości 3 000 euro za film „Witamy w Czeczenii” („Welcome to Chechnya”).

Uzasadnienie jury: „Film Davida France’a to wstrząsające świadectwo dyskryminacji i prześladowań, jakich doznają osoby LGBTI w Czeczenii. Reżyser z wyjątkową wrażliwością buduje więź z bohaterami, towarzysząc im w ucieczce z rodzinnego kraju. To obraz nie tylko o niesprawiedliwości wobec grup mniejszościowych, ale również o współczesnej Czeczenii i współczesnej Rosji, której polityka często przekłada się na jednostkowe dramaty. To film o systemie opresji, w którym zarówno homofobiczne deklaracje dyktatorów, jak i przemoc wobec osób LGBTI ze strony członków ich własnych rodzin, pozostają bezkarne. Film pokazuje też, że nawet w pozornie beznadziejnej sytuacji aktywność niewielkich grup świadomych, mających odwagę działać bohaterów, może wiele zmienić”.

Jury Konkursu o Nagrodę Amnesty International Polska przyznało także dwa wyróżnienia dla filmów „Dla Samy” („For Sama”), reż. Waad Al-Kateab, Edward Watts oraz „Jaskinia” („The Cave”), reż. Feras Fayyad.

Uzasadnienie: „Filmy „Dla Samy” i „Jaskinia” dopełniają obraz tego, co działo się w objętej wojną Syrii. Wszystkie wyróżnione dokumenty to także filmy, których szukaliśmy w ramach tegorocznego konkursu - o tematach trudnych, sytuacjach krytycznych, w których jednak człowiek potrafi szukać sposobów przetrwania i nie tracić nadziei”.

Nagroda za Najlepsze Zdjęcia dla operatora filmu „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza” („The Earth is Blue as an Orange”), operator: Wiaczeslaw Tswietkow

W konkursie znalazło się 10 tytułów, które zachwycają stroną wizualną. Jury w składzie Tala Hadid – reżyserka, producentka i fotografka („Dom rodzinny”), Krzysztof Skonieczny – reżyser („Hardkor Disko”, „Ślepnąc od świateł”), Samir Ljuma – operator („Kraina miodu”) przyznało Nagrodę za Najlepsze Zdjęcia i 2000 euro Wiaczeslawowi Tswietkowi, operatorowi filmu „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza” („The Earth is Blue as an Orange”).

Ziemia jest niebieska jak pomarańcza

Jury nagrodziło operatora filmu „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza” („The Earth is Blue as an Orange”) Wiaczeslawa Tswietkowa. Uzasadnienie: „Za naturalny styl opowiadania obrazem, który w sposób organiczny splata warstwę wizualną z intymną historią bezbronnej, ale i silnej wspólnotą rodziny, walczącej o przetrwanie za pomocą sztuki filmowej w rozpadającej się przez wojnę rzeczywistości. Nagrodą w Konkursie na Najlepsze Zdjęcia 17. Festiwalu Filmowego Millenium Docs Against Gravity chcielibyśmy nagrodzić autorów filmu Ziemia jest niebieska jak pomarańcza w reżyserii Iryny Tsylik, którego operatorem jest Wiaczeslaw Tswietkow”.

Green Warsaw Award dla reżysera filmu „Ośmiornica, nauczycielka życia”

 („My Octopus Teacher”), reż. Pippa Ehrlich, James Reed

Podczas tegorocznego edycji festiwalu po raz kolejny została przyznana nagroda Green Warsaw Award w wysokości 15 000 zł dla najlepszego filmu o tematyce ekologicznej. Fundatorem nagrody jest Urząd Miasta Stołecznego Warszawy. 

Jury w składzie Leszek Drogosz – dyrektor Biura Infrastruktury Urzędu m.st. Warszawy, Marcin Dorociński – aktor, producent filmowy, działacz społeczny, aktywista ekologiczny oraz Katarzyna Jagiełło – aktywistka klimatyczna, ekspertka ds. różnorodności klimatycznej przyznało Green Warsaw Award duetowi reżyserskiemu Pippa Ehrlich, James Reed za film „Ośmiornica, nauczycielka życia” („My Octopus Teacher”).

Uzasadnienie jury: „W konkursie Green Warsaw Award jury miało do wyboru 8 filmów poruszających problemy i zagrożenia, jakie człowiek stwarza nadmiernie i często bezsensownie eksploatując zasoby naturalne naszej planety, naruszając przy tym ekstremalnie jej równowagę biologiczną i klimat.

W konkursie zobaczyliśmy obrazy globalnych zniszczeń i problemów oraz próby wskazywania ścieżek, którymi my mieszkańcy Ziemi powinniśmy podążać, aby uniknąć ostatecznej katastrofy.

Promyk nadziei na to, że człowiek jest jednak zdolny do stworzenia właściwych relacji z naturą odnaleźliśmy w kameralnej historii opowiedzianej przez duet reżyserski Pippę Ehrlich i Jamesa Reeda zatytułowanej “Ośmiornica, nauczycielka życia”.

„Czułość jest tą najskromniejszą odmianą miłości”, nauczyła nas ostatnio Olga Tokarczuk. Craig Foster, bohater filmu jest najczulszym z obserwatorów, do tego mądrym i uważnym na każdy element tkanki tego świata. Dzięki jego intymnej relacji z niezwykłą istotą, którą jest ośmiornica, możemy wejrzeć w ekosystem oceanu i stać się świadkami pięknej, ponadgatunkowej relacji dwóch krańcowo odmiennych istot. Mamy przywilej towarzyszyć historii uczucia budowanego na najdrobniejszych gestach, między jednym oddechem, a drugim. Niebywałe spotkanie ponad podziałami, rozwija się na naszych oczach w prawdziwe uczucie, w czułą miłość. Jeśli nauczymy się patrzeć na wszystkie istoty na Planecie tak, jak ludzki narrator tego dokumentu widzi swoją Nauczycielkę, to jest dla nas nadzieja”.

Nagroda Nos Chopina dla reżysera filmu „System K” („System K”), reż. Renaud Barret

   Podczas tegorocznego Festiwalu Millennium Docs Against Gravity po raz kolejny została przyznana nagroda Nos Chopina i 2 000 euro dla najlepszego filmu o muzyce i sztuce. Jury w składzie Karol Radziszewski – artysta wizualny, Barbara Wrońska - wokalistka i kompozytorka oraz  reżyserka Jaśmina Wójcik przyznało nagrodę reżyserowi filmu „System K”.

Jury uzasadniło swój werdykt następująco: „Po obejrzeniu dwunastu filmów w sekcji konkursowej Jury jednogłośnie wybrało „System K” w reżyserii Renaud Bareta. Film brawurowo i bez egzotyzacji, pokazuje z bliska grupę artystów, dla których sztuka z odpadów cywilizacji zachodniej jest autentyczną formą dialogu społecznego, głosem oporu prowokującym do politycznej refleksji. Dokument przybiera formę radykalnego performance'u, bo jak mówią bohaterowie: Życie w Kinszasie jest performancem samo w sobie (...) Kinszasa to ogromna wystawa, sztuka jest tu wszędzie i dla każdego”.

System K.

Fundatorem Nagrody Nos Chopina jest Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny.

informacja prasowa

NFM I 13. Leo Festiwal - „Nasi sąsiedzi i my” (2-5.06.2022)

W dniach od 2. do 5. czerwca w Narodowym Forum Muzyki odbędzie się 13. edycja Leo Festiwal, tym razem pod hasłem "Nasi sąsiedzi i my". Wystąpi żeńska reprezentacja Lwowskiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej oraz NFM Orkiestra Leopoldinum pod dyr. Ernsta Kovacica. Zostanie też zaprezentowana muzyka naszych południowych i zachodnich sąsiadów.  

W imieniu pana Andrzeja Kosendiaka, dyrektora generalnego, a także pana Ernsta Kovacica, dyrektora artystycznego, serdecznie zapraszamy na Leo Festival (13. edycja) – „Nasi sąsiedzi i my” (2-5.06.22).

Temat tegorocznego festiwalu – „Nasi sąsiedzi i my” – wybraliśmy na długo przed wybuchem absurdalnej i brutalnej wojny w Ukrainie. Wierzymy, że żywe więzi i wymiany kulturowe są niezbędne, gdyż wzbogacają nas i promują międzyludzkie zrozumienie. Bliższe kontakty z sąsiadami pozwalają nam też lepiej pojmować własną tożsamość.

Ostatnie wydarzenia polityczne i wojenne każą na nowo zapytać: co oznacza sąsiedztwo w naszym świecie? Ogromna chęć pomocy naszym ukraińskim sąsiadom daje jasną odpowiedź na to pytanie!

Do udziału w pierwszym koncercie Leo Festiwalu, poświęconym ukraińskim muzykom i muzyce tego narodu, zaprosiliśmy Akademicką Orkiestrę Kameralną „Wirtuozi Lwowa”. Jednym z punktów programu miało być wspólne wykonanie wraz z NFM Orkiestrą Leopoldinum Serenady na podwójną orkiestrę smyczkową op. 10 Gottfrieda von Einema. Niestety, w związku z barbarzyńską napaścią rosyjskich wojsk na Ukrainę, udział lwowskiego zespołu okazał się niemożliwy – mężczyźni nie mogą opuścić terytorium kraju. Udało się jednak zorganizować przyjazd żeńskiej reprezentacji Lwowskiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej, z czego niezmiernie się cieszymy. Mamy nadzieję, że nic nie stanie artystkom na przeszkodzie i będą mogły u nas wystąpić.

W programie drugiego koncertu skupiamy się na południowych i zachodnich sąsiadach. Zabrzmią  energiczne Concertino na trio fortepianowe i smyczki Bohuslava Martinů oraz urocza Suita op.3 Leoša Janačka. Przedstawimy ciekawy instrument, który wyznacza początek muzyki elektronicznej i nie jest często słyszany na koncertach. Solistka Carolina Eyck zagra muzykę na theremin i zespół instrumentalny. Theremin wymyślił zaledwie sto lat temu Lew Siergiejewicz Termen, później znany jako Leon Teremin. Nawiasem mówiąc, Carolina Eyck należy do grupy etnicznej Serbołużyczan, zamieszkujących Dolne Łużyce, zajmujące teren przy południowej części zachodniej granicy Polski.

Podczas trzeciego koncertu zaprezentujemy kluczowe utwory polskiej muzyki smyczkowej ostatniego stulecia. Analizując biografie polskich kompozytorów, możemy zobaczyć, jak ważne dla nich były więzy z sąsiednimi krajami.

Jesteśmy bardzo wdzięczni wszystkim osobom, które przyczyniły się do powstania tegorocznej edycji Leo Festiwalu! Ufamy, że duchowa moc muzyki pomoże nam wytrwać w tych trudnych czasach.

NFM Orkiestra Leopoldinum i Ernst Kovacic

Zapraszamy!

Zespół NFM

13. Leo Festiwal
2–5.06.2022
Wrocław, NFM

Nasi sąsiedzi i my 

Andrzej Kosendiak – dyrektor generalny

Ernst Kovacic – dyrektor artystyczny

2.06.2022, czwartek, godz. 19.00

Wrocław, NFM, Sala Czerwona

Połączeni w muzyce 

Olena Korolenko – dyrygent

Natalia Kozhushko-Maksymiv – flet

Lviv National Philharmonic Orchestra „MUZA”

NFM Orkiestra Leopoldinum 

Program:

M. Skoryk Dyptyk na orkiestrę smyczkową

S. Ludkiewicz Holosinnya (oprac. W. Pasicznyk)

J. Stepowyj Preludium ku pamięci Tarasa Szewczenki op. 13 (oprac. R. Stelmaszczuk)

H. Hawrylec Chorale na orkiestrę smyczkową

J. Stankowycz III Symfonia kameralna na flet i orkiestrę smyczkową

G. von Einem Serenada na podwójną orkiestrę smyczkową op. 10

M. Skoryk Melodia

4.06.2022, sobota, godz. 18.00

Wrocław, NFM, Sala Czerwona

Pieśni Theremina 

Ernst Kovacic – dyrygent

Christian Danowicz – skrzypce

Marcin Misiak – wiolonczela

Karolina Stalmachowska – obój

Michał Rot – fortepian

Carolina Eyck – theremin

Kwartet smyczkowy Pakamera: 

Aleksandra Pawłowska – I skrzypce

Dorota Pindur – II skrzypce

Marzena Malinowska – altówka

Monika Łapka – wiolonczela

NFM Orkiestra Leopoldinum

Program:

L. Janáček Suita na orkiestrę op. 3

K.A. Kocor Kantilena nr 3 na theremin i kwintet smyczkowy (oprac. J. Bilk, C. Eyck)

C. Eyck Jumping River – fantazja na theremin i kwartet smyczkowy

C. Debussy Claire de lune (oprac. na theremin i smyczki E. Kovacic)

***

B. Martinů Fantazja na theremin, obój, kwartet smyczkowy i fortepian H 301; Concertino na trio fortepianowe i smyczki H 232

5.06.2022, niedziela, godz. 18.00 

Wrocław, NFM, Sala Czerwona

Odległy horyzont 

Ernst Kovacic – dyrygent

Atom String Quartet:

Dawid Lubowicz – I skrzypce

Mateusz Smoczyński – II skrzypce

Michał Zaborski – altówka

Krzysztof Lenczowski – wiolonczela

NFM Orkiestra Leopoldinum

Program:

G. Bacewicz Sinfonietta na smyczki

Z. Krauze Rhapsod na orkiestrę smyczkową

H. Kulenty-Majoor Concerto Rosso na kwartet smyczkowy i orkiestrę smyczkową

***

J. Koffler Szkice ukraińskie op. 27 (opac. E.Kovacic)   

K. Szymanowski II Kwartet smyczkowy op. 56 (oprac. R. Tognetti)

Organizator zastrzega sobie możliwość dokonania zmian w programie.

informacja prasowa 

Podsumowanie obchodów stulecia odzyskania Niepodległości

MKIDN i Niepodległa podsumowują obchody setnej rocznicy odzyskania niepodległości:300 tysięcy uczestników Festiwalu Niepodległa na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie: 40 tysięcy widzów Koncertu Dla Niepodległej na PGE Narodowym i 7 milionów telewidzów oglądających koncert na 5 antenach. 

Festiwal Niepodległa na Krakowskim Przedmieściu,
 fot. Tomasz Tołłoczko, Biuro Programu Niepodległa

Blisko 1000 miejsc w Polsce i na świecie zgromadziło śpiewających Hymn Narodowy w ramach akcji Niepodległa Do Hymnu. W 11 salach koncertowych Polski i 11 na świecie wybrzmiało 100 wybitnych polskich utworów minionego stulecia.

Cała Polska brzmi hymnem! // Niepodległa do hymnu

Już 10 listopada 2018 roku Biuro Programu Niepodległa otworzyło weekend stulecia Koncertem Dla Niepodległej. Koncertowa podróż przez ostatnie sto lat historii Polski przypomniała utwory, które towarzyszyły Legionom Polskim, walczącym na Monte Cassino żołnierzom i cywilom broniącym stolicy w Powstaniu Warszawskim. Nie zabrakło piosenek, które dodawały nadziei walczącym z totalitarną władzą, a także tych, które towarzyszyły chwilom radosnym – na dancingach i w dyskotekach. W trakcie Koncertu dla Niepodległej mogliśmy przeżyć chwile wzruszenia oraz radości i być razem w tym wyjątkowym czasie. Na stadionie koncert obejrzało 40 tys. widzów z całego kraju. Kolejne 7 milionów Polaków oglądało koncert dzięki transmisji na antenach 5 stacji telewizyjnych.

Narodowe Święto Niepodległości rozpoczęła akcja Niepodległa do Hymnu, która zgromadziła śpiewających Mazurka Dąbrowskiego w blisko 1000 miejscach na 5 kontynentach - Euroazji, Afryce, obu Amerykach i Australii oraz na wyspach Oceanii. W samo południe 11 listopada 2018 r. Polacy i przyjaciele Polski zgromadzili się w udostępnionych lokalizacjach, żeby razem zaśpiewać Hymn. Do akcji zagrzewały też prawie wszystkie stacje radiowe w kraju, które w południe odtworzyły hymn państwowy.

W stulecie odzyskania niepodległości Biuro Programu Niepodległa przy współpracy z Kancelarią Prezydenta RP i Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego zaprosiło ponad 300 000 warszawiaków i odwiedzających stolicę do udziału w Festiwalu Niepodległa na Krakowskim Przedmieściu. Od godz. 13:00 do 21:00 odwiedzający mogli posłuchać muzyki granej na żywo, uczyć się Polskich tańców, zobaczyć pokazy filmowe w Kinie „Kultura” oraz spróbować przysmaków kuchni polskiej. Dla najmłodszych przygotowany był namiot z grami i zabawami.

W niedzielę, w 22 salach koncertowych w Polsce i na świecie z okazji 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości odbywały się koncerty w ramach projektu „100 na 100. Muzyczne Dekady Wolności”, którego inicjatorem i organizatorem jest Polskie Wydawnictwo Muzyczne. Od Melbourne i Tokio, poprzez Lwów, Paryż czy Londyn aż po Nowy Jork rozbrzmiewało 100 arcydzieł polskiej literatury muzycznej, które powstawały od 1918 roku do dzisiaj. Wśród utworów tworzących wielobarwny pejzaż ostatniego 100-lecia polskiej muzyki znalazły się dzieła takich kompozytorów, jak Karol Szymanowski, Witold Lutosławski, Andrzej Panufnik, Grażyna Bacewicz, Krzysztof Penderecki, Kazimierz Serocki, Henryk Mikołaj Górecki, Wojciech Kilar, Zygmunt Krauze, Eugeniusz Knapik, Paweł Mykietyn czy Agata Zubel.

Przed Polakami kolejne setki wydarzeń i projektów, które już trwają, albo są zaplanowane jeszcze w tym roku. Kalendarium na https://niepodlegla.gov.pl/wydarzenia wskazuje ponad 770 projektów, które trwają lub wydarzą się w najbliższych tygodniach.

informacja prasowa

„Kamerdyner” z dwoma Orłami!

Na wczorajszej gali rozdania Polskich Nagród Filmowych Orły „Kamerdyner” Filipa Bajona, film dystrybuowany przez NEXT FILM, otrzymał dwie statuetki. Honorowego Orła za Osiągnięcia Życia otrzymał Krzysztof Zanussi, którego ostatni film „Eter” miał premierę w listopadzie 2018.

Film „Kamerdyner” był nominowany w ośmiu kategoriach, w tym Najlepszy Film. Tytuł Filipa Bajona otrzymał dwie nagrody w kategoriach: Najlepsza Scenografia i Najlepsze Kostiumy.

„Film historyczny to gratka dla widzów wrażliwych na piękno kostiumów. W przypadku „Kamerdynera” Filipa Bajona − filmu nakręconego z dużym rozmachem, którego akcja toczy się na przestrzeni ponad 40 lat − mamy naprawdę rzadką okazję obserwowania nie jednej epoki
w modzie, ale kilku. Zwłaszcza w modzie kobiecej. W tamtym czasie zmiany zachodziły szybko i były kolosalne. To okres wielkich przemian w modzie będących wynikiem I wojny światowej
i emancypacji kobiet” – mówi Małgorzata Gwiazdecka, która obok Małgorzaty Braszki, Ewy Krauze i Izabeli Stronias została nagrodzona za kostiumy na wczorajszej gali.
Nagrodę za scenografię otrzymali Paweł Jarzębski i pośmiertnie Zbigniew Dalecki, który zmarł w 2017 roku przed ukończeniem filmu.

informacja prasowa