Jubileuszowa Gala Muzyki Poważnej Fryderyk 2024

Od baroku po współczesność, od muzyki kameralnej po symfoniczną i koncertującą, od klasyki muzyki poważnej po lżejsze brzmienia z Ameryki Południowej – tak w skrócie zapowiada się program Gali Muzyki Poważnej Fryderyk 2024. Jubileuszowej 30. ceremonii wręczenia Fryderyków będą towarzyszyły występy najwybitniejszych polskich muzyków – solistów i kameralistów. Nie zabraknie również akcentu operowego. Gospodarzem wieczoru będzie Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia pod dyrekcją Łukasza Borowicza.

Jubileuszowa 30. Gala Muzyki Poważnej, wieńcząca tegoroczną edycję Fryderyk Festiwalu, rozpocznie się występem muzycznym najwyższej próby, czyli utworem w wykonaniu występującej w roli gospodarza Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Pod batutą Łukasza Borowicza usłyszymy wizjonerską muzykę Benjamina Brittena: Burzę, jedno z jego interludiów morskich, pochodzących z opery "Peter Grimes". Ten jeden z największych kompozytorów XX w. po mistrzowsku ukazał w nim rozpętane żywioły nieba i wody, które są w operze metaforą stanów emocjonalnych tytułowego bohatera.

W obszar muzyki francuskiej – eleganckiej i wyrafinowanej – wprowadzi słuchaczy {oh!} Trio pod kierunkiem wybitnej skrzypaczki Martyny Pastuszki. Artystka gra na wspaniałym instrumencie włoskiego lutnika Giuseppe Guarneri „del Gesù”, a towarzyszyć jej będą Krzysztof Firlus (viola da gamba) i Anna Firlus (klawesyn). Artyści wykonają fragment z jednej z suit Josepha Marchanda, muzyka Chapelle Royale z czasów Ludwika XIV – w Chaconne z VII Suity G-dur – 8’ mieści się wiele frapujących muzycznych światów.

W obszarze muzyki francuskiej pozostaniemy jeszcze przez moment z wirtuozem skrzypiec Jakubem Jakowiczem. Solista z towarzyszeniem NOSPR pod dyrekcją Łukasza Borowicza wykona Medytację z opery Thaïs Julesa Masseneta, również po to, aby wprowadzić słuchaczy w świat opery, która jest żywiołem kolejnej gwiazdy gali Fryderyków – barytona Szymona Mechlińskiego. Jego potężny głos będzie można podziwiać w dramatycznych ariach z oper Zygmunta Noskowskiego (Wyrok) i Giacoma Pucciniego (Płaszcz). Akcentu Pucciniowskiego nie mogło zabraknąć w setną rocznicę śmierci twórcy Cyganerii i Madame Butterfly.

Zanim w drugiej części gali przejdziemy do lżejszych, tanecznych rytmów i tonów, usłyszymy utwór wyróżnionej w ubiegłym roku nagrodą ZAiKS Anny Rocławskiej-Musiałczyk. Jej Two contrasts for a duo zabrzmi w wykonaniu znakomitych skrzypków Marty Gidaszewskiej i Roberta Łaguniaka tworzących wspólnie uznane na świecie Polish Violin Duo.

A potem już temperatura muzyki i wydarzeń będzie tylko rosnąć, ponieważ na sali koncertowej pojawi się Marcin Masecki, pianista, kompozytor, aranżer, brawurowy improwizator, człowiek wielu talentów, również wokalnych i krasomówczych. Wychował się w kręgu kultury muzycznej Ameryki Południowej, zna całą gamę rozmaitych rytmów i tańców latynoamerykańskich, począwszy od ich wczesnych, XIX-wiecznych pierwowzorów. Merengue, bolera i tanga we własnej aranżacji nagrał niedawno na znakomitej płycie Boleros y más, której fragmentami uraczy publiczność fryderykowej gali. Kto słyszał, jak Masecki śpiewa po hiszpańsku, ten nigdy tego nie zapomni.

Na finał wieczoru zabrzmi zaś klasycyzujące opracowanie tanga: III część Double concert” Astora Piazzolli w wykonaniu znakomitego, grającego ciepłym tonem klarnecisty Jana Jakuba Bokuna i jego muzycznego kompana, gitarzysty Jakuba Kościuszko. 

Fryderyk Festiwal 2024

Uroczysta Gala Muzyki Poważnej odbędzie się 28 kwietnia w siedzibie Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Wydarzenie będzie otwarte dla publiczności. Bilety są jeszcze dostępne.

Fryderyk Festiwal 2024
Gala Muzyki Poważnej
28 kwietnia 2024 r., NOSPR
Plac Wojciecha Kilara 1, 40-202 Katowice

informacja prasowa

20. Pomorskie Dni Chopinowskie w Waplewie Wielkim

Już po raz dwudziesty w Muzeum Tradycji Szlacheckiej w Waplewie Wielkim posłuchamy znakomitej muzyki podczas wiosennej odsłony Pomorskich Dni Chopinowskich. W piątek 12 czerwca o godz. 17.00 zagra jazzowy Wojciech Staroniewicz Quintet, a w sobotę 13 czerwca o godz. 17.00 z recitalem fortepianowym wystąpi Yehuda Prokopowicz, półfinalista XIX Konkursu Chopinowskiego i zdobywca tegorocznego Paszportu Czytelników „Polityki”. Tegoroczna edycja łączy jazzowe inspiracje muzyką Chopina z klasycznym recitalem fortepianowym, prezentując artystów cenionych zarówno przez publiczność, jak i krytyków. Wstęp na oba koncerty jest bezpłatny.

Yehuda Prokopowicz, fot. Michał Basista

12 czerwca 2026 (piątek), godz. 17.00

Koncert muzyki jazzowej: Wojciech Staroniewicz Quintet

Wojciech Staroniewicz – saksofon tenorowy i sopranowy

Erik Johannessen (NOR) – puzon

Dominik Bukowski – wibrafon

Konrad Żołnierek – kontrabas

Przemysław Jarosz – perkusja

Kwintet Wojciecha Staroniewicza to zespół łączący nowoczesny język jazzu z europejską wrażliwością i bogatym doświadczeniem scenicznym muzyków. Muzyka zespołu opiera się na autorskich kompozycjach Wojciecha Staroniewicza, w których spotykają się melodyjność, otwarta improwizacja i nowoczesna energia zespołowej gry. Kwintet koncertuje z powodzeniem od siedmiu lat, jego muzyka została zarejestrowana na trzech albumach: „North Park” i „Strange Vacation” (studyjne)

oraz „The Band on Tour” 

Erik Johannessen – gra na puzonie, instrumentach perkusyjnych oraz okazjonalnie śpiewa. Koncertował na całym świecie z zespołami: Jaga Jazzist, Gard Nilssen’s Supersonic Orchestra, Ensemble Denada, Loud Jazz Band, Trondheim Jazz Orchestra i trio Lord Kelvin. Jest puzonistą free jazzowym, ale lubi także improwizację melodyczną. Komponuje i aranżuje muzykę dla małych i dużych zespołów. Był nominowany do norweskiej nagrody Grammy jako kompozytor roku za nagranie muzyki dziecięcej „Snydelig” z udziałem The National Broadcasting Orchestra. Gra w zespołach pop i rockowych z artystami takimi jak Susanne Sundfør, Hans-Peter Lindstrøm czy Maria Mena.

Dominik Bukowski – wibrafonista, kompozytor, absolwent Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Katowickiej Akademii Muzycznej. Zdobywca wyróżnienia na Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Jazzowych w Gdyni (1999) oraz zwycięzca konkursu Bielskiej Zadymki Jazzowej 2002. Wielokrotny zwycięzca ankiety magazynu „Jazz Forum” w kategorii najlepszy wibrafonista. Współpracuje i nagrywa z takimi muzykami jak Tim Hagans, Cikada String Quartet, Brian Melvin, Janusz Muniak,

Leszek Możdżer, Piotr Wojtasik. Koncertował na festiwalach w Indonezji, Izraelu i większości krajów europejskich. Nagrał ponad 30 płyt, jego album „Vice Versa” został nominowany do nagrody Fryderyki 2010. 

Konrad Żołnierek – kontrabasista i gitarzysta basowy. Absolwent średniej szkoły muzycznej w Olsztynie (klarnet) i Akademii Muzycznej w Gdańsku (gitara basowa). Stypendysta Conservatoire royal de Bruxelles (Belgia). Od 2020 roku jest wykładowcą w Akademii Muzycznej w Gdańsku. Współpracuje z muzykami oraz formacjami tworzącymi w różnorodnych stylach muzycznych (m.in. Jerzy Małek Group, Leszek Możdżer, Sławek Jaskułke, Tomasz Grzegorski, Adam Wendt, Tomasz Sowiński, Adam Pierończyk, Jarosław Bester, Orkiestra Daniela Nosewicza, Orkiestra Szymona Sutora, Tomasz Chyła Quintet, Drunk Lamb, Confusion Project, Jazz.u).

Przemysław Jarosz – perkusista, absolwent wrocławskiej Akademii Muzycznej. Współpracuje z czołowymi muzykami polskiej sceny jazzowej, występując na większości festiwali w Polsce i za granicą. Członek kilku formacji oraz lider własnego tria Yarosz Organ Trio, z którym nagrał dwa albumy. Od 2005 roku kontynuuje pracę dydaktyczną na rodzimej uczelni, gdzie w 2014 roku uzyskał stopień doktora sztuki. Wybrane nagrania: Dominik Bukowski Group – „Simple Words”, Maciej Fortuna – „Jazz from Poland”, Lion Vibrations – „Friends”, Krystyna Stańko – „Snik”, Improvision Quartet – „Free Folk Jazz”, Yarosh Organ Trio feat. Katarzyna Mirowska – „Alterakcje”.

Wojciech Staroniewicz – saksofonista i kompozytor. Jego dyskografia obejmuje około 50 płyt, w tym także albumy autorskie, m.in. „Karambola”, „Quiet City”, „Hand Made”, „Conversession”, „Alternations”, „A'freak-an Project”, „Tranquillo”, „A’FreAk-KomEdA Project”, „North Park”, „Strange Vacation”, „The Band on Tour”. Koncertuje jako solista z Polską Filharmonią Kameralną Sopot Wojciecha Rajskiego. Współpracował z takimi artystami i formacjami jak Andrzej Jagodziński, Włodek Pawlik, Cezary Konrad, Adam Cegielski, Nippy Noya, Helge Lien, Erik Johannessen, Brian Melvin czy norweska grupa Loud Jazz Band. Jako jedyny wśród polskich saksofonistów jazzowych został zakwalifikowany do półfinału Międzynarodowego Konkursu Improwizacji Jazzowej w Waszyngtonie w 1991 roku.

Wojciech Staroniewicz Quintet, fot. Jerzy Bartkowski

13 czerwca 2026 (sobota), godz. 17.00

Koncert muzyki klasycznej: recital fortepianowy Yehudy Prokopowicza

W programie

Wolfgang Amadeusz Mozart (1756–1791)

Adagio h-moll KV 540

Fryderyk Chopin (1810‒1849)

Mazurki (wybór)

Ballada F-dur op. 38

Ballada f-moll op. 52

przerwa

Fryderyk Chopin 

Fantazja f-moll op. 49

Ferenc Liszt (1811–1886)

Etiudy Transcendentalne

Nr 10 f-moll (Appassionata)

Nr 11 Des-dur (Harmonies du soir)

Bela Bartok (1881–1945)

Sonata fortepianowa Sz. 80

Allegro moderato

Sostenuto e pesante

Allegro molto

Yehuda Prokopowicz

Urodził się w roku 2005 na wzgórzach prowadzących do Jerozolimy. Naukę gry

na fortepianie rozpoczął w wieku 4 lat u swojej siostry Veroniki, uczennicy

prof. Eitana Globersona. Krakowskie szkoły muzyczne doprowadziły go

do mistrzowskiej klasy prof. Stefana Wojtasa, który uczył Yehudę od 2018 roku.

W 2024 skończył z wyróżnieniem PSM II st. im. W. Żeleńskiego w Krakowie.

Obecnie jest studentem drugiego roku Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie w klasie dr. Krzysztofa Książka. Był półfinalistą XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz zdobył nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie mazurków. Jest laureatem ponad 30 konkursów krajowych i międzynarodowych, m.in. Grand Prix Konkursu im. I. J. Paderewskiego w Piotrkowie Trybunalskim; pierwszej nagrody Konkursu Epta (2022), Konkursu im. A. Harasiewicza (2022) i Wirtualnego Konkursu w Malezji (2020). Kształcił się u tak wybitnych artystów i pedagogów jak Lidia Grychtołówna, Aleksandr Kobrin, Marc Laforet, Claudio Martinez, Eldar Nebolsin, Katarzyna Popowa-Zydroń, Zbigniew Raubo. W 2024 roku Yehuda miał zaszczyt zagrać na VIII Festiwalu im. Artura Rubinsteina w Łodzi, występował w takich salach jak Salle Cortot w Paryżu, Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie, Filharmonia Krakowska, Filharmonia Pomorska, Polskie Radio Gdańsk, Filharmonia Bałtycka. W 2024 roku pianista został laureatem stypendium Młoda Polska. W 2026 roku zdobył Paszport Czytelników „Polityki”.

Koordynacja:

dr Olga Walentynowicz – Przewodnicząca Towarzystwa im. Fryderyka Chopina, Koło

w Gdańsku

dr Dobromiła Rzyska-Laube – Kurator Muzeum Tradycji Szlacheckiej, Pomorski Ośrodek Kontaktów z Polonią w Waplewie Wielkim

13 czerwca 2026 (sobota), godz. 17.00

Koncert muzyki klasycznej: recital fortepianowy Yehudy Prokopowicza

W programie

Wolfgang Amadeusz Mozart (1756–1791)

Adagio h-moll KV 540

Fryderyk Chopin (1810‒1849)

Mazurki (wybór)

Ballada F-dur op. 38

Ballada f-moll op. 52

przerwa

Fryderyk Chopin 

Fantazja f-moll op. 49

Ferenc Liszt (1811–1886)

Etiudy Transcendentalne

Nr 10 f-moll (Appassionata)

Nr 11 Des-dur (Harmonies du soir)

Bela Bartok (1881–1945)

Sonata fortepianowa Sz. 80

Allegro moderato

Sostenuto e pesante

Allegro molto

Yehuda Prokopowicz

Urodził się w roku 2005 na wzgórzach prowadzących do Jerozolimy. Naukę gry

na fortepianie rozpoczął w wieku 4 lat u swojej siostry Veroniki, uczennicy

prof. Eitana Globersona. Krakowskie szkoły muzyczne doprowadziły go

do mistrzowskiej klasy prof. Stefana Wojtasa, który uczył Yehudę od 2018 roku.

W 2024 skończył z wyróżnieniem PSM II st. im. W. Żeleńskiego w Krakowie.

Obecnie jest studentem drugiego roku Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie w klasie dr. Krzysztofa Książka.

Był półfinalistą XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz zdobył nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie mazurków. Jest laureatem ponad 30 konkursów krajowych i międzynarodowych,

m.in. Grand Prix Konkursu im. I. J. Paderewskiego w Piotrkowie Trybunalskim; pierwszej nagrody Konkursu Epta (2022), Konkursu im. A. Harasiewicza (2022)

i Wirtualnego Konkursu w Malezji (2020). Kształcił się u tak wybitnych artystów

i pedagogów jak Lidia Grychtołówna, Aleksandr Kobrin, Marc Laforet, Claudio Martinez, Eldar Nebolsin, Katarzyna Popowa-Zydroń, Zbigniew Raubo.

W 2024 roku Yehuda miał zaszczyt zagrać na VIII Festiwalu im. Artura Rubinsteina

w Łodzi, występował w takich salach jak Salle Cortot w Paryżu, Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie, Filharmonia Krakowska, Filharmonia Pomorska, Polskie Radio Gdańsk, Filharmonia Bałtycka. W 2024 roku pianista został laureatem stypendium Młoda Polska. W 2026 roku zdobył Paszport Czytelników „Polityki”.

Koordynacja:

dr Olga Walentynowicz – Przewodnicząca Towarzystwa im. Fryderyka Chopina, Koło

w Gdańsku

dr Dobromiła Rzyska-Laube – Kurator Muzeum Tradycji Szlacheckiej, Pomorski Ośrodek Kontaktów z Polonią w Waplewie Wielkim

informacja prasowa

„Immanuel Kant” operowo, czyli groteskowa apokalipsa /recenzja/

5. Festiwal Oper Współczesnych we Wrocławiu rozpoczął w wielkim stylu „Immanuel Kant” Thomasa Bernharda, z muzyką Leszka Możdżera, wyreżyserowany przez Jerzego Lacha. Można się było przekonać, że współczesna opera stawia ważne filozoficzne pytania i robi to w dodatku w atrakcyjnej formie. Jak niegdyś Bob Fosse w swoich filmach, które na zawsze zmieniły oblicze musicalu.

baner 5. Festiwalu Oper Współczesnych

„Immanuel Kant” Thomasa Bernharda

Dramat Thomasa Bernharda zwykliśmy kojarzyć z teatrem, a w szczególności z przedstawieniem Krystiana Lupy, który po twórczość austriackiego pisarza sięgał wielokrotnie, a jego spektakl „Immanuela Kanta” z 1996 roku, zyskał sławę i uznanie.

Sztuka Bernharda nie ma nic wspólnego z realizmem - jest metaforą i myli się, kto sądzi, że mamy do czynienia z historią prawdziwą, w której to Immanuel Kant faktycznie popłynął statkiem do Ameryki w towarzystwie swojej żony, służącego Ernsa Ludwika i papugi imieniem Fryderyk. W rzeczywistości Kant nigdy nie opuścił Królewca, nie był żonaty i nie wiadomo, czy w ogóle miał papugę. A jeśli nawet, to z pewnością nie przypominała tej z dramatu, w którym również pełni rolę metafory. 

W sztuce austriackiego pisarza Kant płynie do Ameryki, aby odebrać kolejny doktorat honoris causa, a przede wszystkim – by amerykańscy profesorowie (którzy są najlepsi!) zoperowali mu oczy. W przeciwieństwie do pasażerów,  orientujemy się, że płyną do świata, który jest płytki i nie zajmuje się filozoficznymi rozważaniami, ale za to można w nim odzyskać zdrowie: wzrok albo nową rzepkę kolanową, która jest jak naturalna.

„Ja zawiozę Ameryce rozum, Ameryka da mi wzrok” – powtarza z wiarą Kant.

Pozostali pasażerowie to przekrój europejskiej śmietanki: Milionerka, Kardynał, Admirał, Kolekcjoner Sztuki... Luksusowy transatlantyk w jakimś sensie symbolizuje pogrążoną w kryzysie Europę, która podąża do wspaniałej i podziwianej Ameryki – do nowego, lepszego świata. Transatlantyk zdaje się być jak „statek głupców”– metaforą upadku i szaleństwa nowożytnej Europy. Pasażerowie, choć mają się za elitę, są właściwie karykaturalni – groteskowi i zabawni. Jedynie Kant uchodzić może za kwintesencję europejskiej myśli. Ale i on ciągle narzeka i gdera, głównie na służącego, który nieumiejętnie odsłania klatkę z Fryderykiem. Jest po trosze mizantropem jak sam autor, o którym wiadomo, że ciężko chorował i przedwcześnie zmarł. Zresztą, jak powiada sceniczny Kant, nie da się filozofować na pełnym morzu.

Na koniec, zamiast happy andu w hollywoodzkim stylu, jesteśmy świadkami ostatecznej klęski. Krystian Lupa w swoim spektaklu nie stawiał jednak kropki nad „i”, lecz kazał zastygnąć bohaterom w stop klatce, dając w ten sposób większą przestrzeń do refleksji widzowi.

Jędrzej Tomczyk (Fryderyk) i Artur Janda (Kant), fot. M. Grotowski, 
Opera Wrocławska

Kant w operze

Oczywiście nie jest „upiorem w operze”, ale za sprawą użytej konwencji nabiera charakteru groteskowego. Skomponowanie opery na podstawie sztuki Thomasa Bernarda było z pewnością aktem odwagi i wyobraźni. Na szczęście, nie zabrakło jej ani kompozytorowi, Leszkowi Możdżerowi, ani reżyserowi i autorowi scenografii, Jerzemu Lachowi. Ten ostatni sięgał już wcześniej po twórczość Thomasa Bernarda, realizując w 1997 roku spektakl „Ucieczka do Ameryki”, zaś operę z muzyką Leszka Możdżera przygotowywał wcześniej w Warszawskiej Operze Kameralnej. Jednak to we Wrocławiu miała ona swoją prapremierę. Niewątpliwie jest dzieło precyzyjnie przemyślane, o czym świadczą brawurowe efekty sceniczne.

Przedsmak tego znakomicie przygotowanego przedstawienia operowego mają widzowie już w foyer, gdzie przemykają majtkowie pokładowi, oni też wpuszczają ich na widownię – jak na statek. I tak oto stajemy się poniekąd członkami załogi tego "statku szaleńców". Muzycy grają wiedeńskie walce, co jako żywo kojarzy się z Titanikiem (a wiadomo, z czym kojarzy się Titanic :-)), zaś po scenie snują się marynarze, dopingowani do pracy przez Stewarda z charakterystycznym nerwowym tikiem.

Marcin Grzywaczewski (Admirał), Katarzyna Haras-Kruczek (Żona Kanta)/
fot. M. Grotowski, Opera Wrocławska

Wszystkie postacie są zindywidualizowane i charakterystyczne: dzięki odpowiednim kostiumom (Ewy Minge!), choreografii, gestom, a przede wszystkim – dzięki wygłaszanym/wyśpiewanym kwestiom. Oczywiście, centralnym bohaterem spektaklu jest Kant (w tej roli gościnnie wystąpił znakomity Artur  Janda). Ubrany w elegancki smoking, nosi ciemne okulary, spoza których nie widać dobrze jego twarzy, jakby się izolował od reszty. Jego żona, odziana w czarną, elegancką suknię, towarzyszy mu dyskretnie i pośredniczy pomiędzy nim a tzw. światem zewnętrznym. Tytułowy bohater zajmuje się głównie Fryderykiem, który jest symbolem umysłu wielkiego filozofa, zamkniętego w klatce, a więc pozbawionego możliwości komunikacji ze światem. Kant jednak sądzi, że odsłaniając go powoli, będzie mógł ostatecznie zademonstrować go światu, a ten doceni jego geniusz. Na razie więc Kant pilnuje, aby odsłonięcie nie było zbyt gwałtowne i przedwczesne. W swojej interpretacji tego wątku Leszek Możdżer twierdził podczas konferencji prasowej, że zasłona na klatce papugi ma jakiś ukryty, głębszy związek z "apokalipsą", słowo to bowiem oznacza "odsłonięcie" (tajemnicy), "zerwanie zasłony". I może prawda bywa dla nas aż tak niebezpieczna, że trzeba nam ją dozować - dowodził. 

Artur Janda (Kant), Katarzyna Haras-Kruczek (Żona Kanta)/fot. M. Grotowski,
Opera Wrocławska

Podczas podróży Kant nie filozofuje, wygłasza jedynie krótkie kwestie, bo uważa, że mówić o rozumie na pełnym morzu, to niemożliwe.  W swoich zapędach krytycznych wzywa natomiast głównego kucharza, aby mu wytknąć błędy w gotowaniu zup, które mu nie odpowiadają, a poza tym podobno pływają w nich włosy. Kucharz z szacunkiem zdejmuje czapkę, dzięki czemu przekonujemy się, że ... jest łysy :-)

Towarzystwo na statku toczy rozmowy o wszystkim i o niczym, ale tylko pozornie. W istocie konwersacje te mówią wiele o kondycji umysłowej współczesnego człowieka. Jedną z najbardziej znaczących jest scena z lampionami oraz uczta. Towarzystwo, coraz bardziej ożywione alkoholem i podróżą, zaczyna tańczyć, a wreszcie ruszają w korowodzie. Oczywiście, Kant nie bierze w tym udziału. Panuje powszechna euforia, zbliża się upragniona Ameryka. Gwiaździste niebo nad statkiem, będące aluzją do znanego cytatu filozofa, staje się oceanem, wodą – niczym. Toteż finał podróży jest nieco zaskakujący, choć w gruncie rzeczy można się go było spodziewać. Zamiast spodziewanego szacunku i uznania, Kant zostaje wpakowany w kaftan bezpieczeństwa, a Fryderyk – ubrany w elegancki garnitur – dziękuje publiczności. Ironia? Nikomu nie jest potrzebny filozof, który zajmuje się krytyką czystego i praktycznego rozumu albo też metafizyką moralności. To wręcz niebezpieczne! Toteż Kant musi być potraktowany jako szaleniec, który „nie pasuje” do nowoczesnego społeczeństwa. Finałowa apokalipsa ma jednak wymiar groteski – patrzymy na nią z niedowierzaniem, że dzieje się już.

scena zbiorowa: Uczta/fot. M. Grotowski, Opera Wrocławska

Przedstawienie operowe „Immanuel Kant” ma nie tylko znakomitą muzykę – Leszek Możdżer wniósł do tradycyjnej operowej formy powiew świeżości. Jego kompozycje, znakomicie wykonane przez artystów, „rymują się” ponadto z groteskową konwencją spektaklu. Każda rola jest prawdziwą perełką, a przy tym stanowią one precyzyjnie przemyślaną całość. Reżyser, zaprawiony w bojach po „Operetce” Gombrowicza, tworzy oryginalny spektakl operowy, w którym błyskotliwej formie odpowiada głęboka filozoficzna treść. Refleksja nad współczesnym światem – jego wartościami (czy raczej ich brakiem) oraz jego priorytetami niezmiernie rzadko pojawia się na deskach sceny operowej. Tym większe uznanie dla twórców i wykonawców tego znakomitego dzieła.

„Immanuela Kanta” Można było zobaczyć w Operze Wrocławskiej 25 i 26 listopada 2017 roku.

Dyrygent: Przemysław Fiugajski

Reżyseria i scenografia: Jerzy Lach

Reżyseria świateł: Kamil Jach

Kostiumy: Ewa Minge

Choreografia: Jarosław Staniek

obsada:

Kant - Artur Janda*

Pani Kant - Katarzyna Haras-Kruczek

Milionerka - Hanna Sosnowska

Fryderyk - Jędrzej Tomczyk*

Ernst Ludwig - Jerzy Szlachic

Kapitan - Wojciech Parchem*

Admirał - Marcin Grzywaczewski

Kardynał - Barbara Bagińska

Kolekcjoner - Marek Klimczak

Steward - Mirosław Gotfryd

* - gościnnie

7 nominacji do nagród Akademii Fonograficznej Fryderyk 2025 dla artystów Narodowego Forum Muzyki!

Artyści Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu otrzymali aż 7 nominacji do nagród Akademii Fonograficznej Fryderyk 2025 w następujących kategoriach w dziedzinie muzyki poważnej. 

NAJWYBITNIEJSZE NAGRANIE MUZYKI POLSKIEJ

oraz

ALBUM ROKU – MUZYKA DAWNA 

Mikołaj Dylecki

Wykonawcy:

Andrzej Kosendiak – dyrygent 

Wrocław Baroque Ensemble:

Aldona Bartnik, Aleksandra Turalska – soprany

Piotr Olech, Daniel Elgersma – kontratenory 

Maciej Gocman, Florian Cramer – tenory 

Volodymyr Andrushchak, Tomáš Král – basy

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko

Współpraca: Piotr Papier

Wydawcy: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord

NAJWYBITNIEJSZE NAGRANIE MUZYKI POLSKIEJ

oraz

ALBUM ROKU – MUZYKA ORATORYJNA I OPEROWA 

Karol Szymanowski

Wykonawcy:

Giancarlo Guerrero – dyrygent 

Iwona Sobotka – sopran 

Chór NFM

Lionel Sow – kierownictwo artystyczne Chóru NFM

NFM Filharmonia Wrocławska

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Wojciech Marzec, Justyna Popiel, Agnieszka Szczepańczyk Wydawca: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord

ALBUM ROKU – MUZYKA CHÓRALNA 

Dance of Death

Wykonawcy:

Lionel Sow – dyrygent

Willard White – narrator

Jan Krzeszowiec – flet 

Chór NFM

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Aleksandra Nagórko i Antoni Grzymała

Wydawca: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord

ALBUM ROKU KLASYKA – CROSSOVER

Filharmonia Pana Kleksa

Wykonawcy: 

Małgorzata Podzielny – dyrygent, kierownictwo artystyczne zespołów wokalnych 

Chór Dziewczęcy NFM 

Chór Chłopięcy NFM 

Zespół Wokalny Rondo

NFM Orkiestra Leopoldinum 

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Ewa Lasocka 

Wydawca: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord

ALBUM ROKU – RECITAL SOLOWY

Bach Romantique

Wykonawca:

Zbigniew Pilch – skrzypce

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko 

Wydawca: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord

Laureatów poznamy 30 marca podczas Gali Muzyki Klasycznej Fryderyk Festiwal 2025.

informacja prasowa

"Z klasyką przez Polskę": Aldona Bartnik i Naruhiko Kawaguchi

W dniach 24-26 kwietnia na Dolny Śląsk powróci cykl „Z klasyką przez Polskę”, w ramach którego na trzech koncertach pieśni romantycznych wystąpi duet sopranistki Aldony Bartnik i pianisty Naruchiko Kawaguchi.

Wykonawcy:

Aldona Bartnik - sopran

Naruhiko Kawaguchi (fortepian)

Program:

Fryderyk Chopin (1810-1849)

Życzenie op. 74 nr 1 (sł. S. Witwicki)

Gdzie lubi op. 74 nr 5 (sł. S. Witwicki)

Mazurek e-moll op. 17 nr 2

Poseł op. 74 nr 7 (sł. S. Witwicki)

Piosnka litewska op. 74 nr 16 (sł. S. Witwicki)

Hulanka op. 74 nr 4 (sł. S. Witwicki)

Julian Fontana (1810-1869)

Nokturn op. 20

Ignacy Jan Paderewski (1860-1941)

Nokturn op. 16 nr 4

Stanisław Niewiadomski (1859-1936)

Oczekiwanie op. 47 nr 9

O sroga czasów odmiano! op. 45 nr 9

Echo op. 45 nr 6

Fryderyk Chopin (1810-1849)

Grande Valse Brillante Es-dur op.18

Pierścień op. 74 nr 14 (sł. S. Witwicki)

Smutna rzeka op. 74 nr 3 (sł. S. Witwicki)

Dwojaki koniec op. 74 nr 11 (sł. J.B. Zaleski)

Nokturn c-moll op. posth nr 21

Moja pieszczotka op. 74 nr 12 (sł. A. Mickiewicz)

Śliczny chłopiec op. 74 nr 8 (sł. J.B. Zaleski)

Wojak op. 74 nr 10 (sł. S. Witwicki)

Stanisław Niewiadomski (1859-1936)

Krakowiak op. 47 nr 5

Aldona Bartnik, sopran

Ukończyła Królewskie Konserwatorium w Hadze, specjalizując się w wykonawstwie muzyki dawnej. Występowała jako solistka m.in. pod batutą Tona Koopmana oraz Jordi Savalla. W 2019 roku otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wspierające jej pracę badawczą w zakresie poszukiwań manuskryptów. W 2021 roku ukazał się jej solowy album „Kilka słów o miłości…” dedykowany mało znanym pieśniom romantycznym. Projekt ten zrealizowała z Naruhiko Kawaguchim, grającym na fortepianie historycznym. W 2018 roku wraz z pianistą Maurice Lammerts van Bueren wydała w Holandii solowy album „Melancholia” zawierający pieśni polskich kompozytorów. Za wkład w promocję Polskiej kultury w Holandii była nominowana do nagrody Polonus 2016. W jej dorobku znajduje się ponad dziesięć albumów muzyki barokowej. Trzy z nich zrealizowane z Wrocław Baroque Ensemble otrzymały nagrodę fonograficzną Fryderyk. Od 2021 roku jest członkinią Akademii Młodych Uczonych i Artystów oraz prezesem Stowarzyszenia Inicjatyw Artystycznych „Mosty Kultury” działającego na rzecz popularyzacji sztuki. W 2022 roku została wyróżniona Nagrodą EMOCJE przyznawaną przez Radio Wrocław Kultura za działalność artystyczną oraz organizację wydarzeń kulturalnych we Wrocławiu.

Naruhiko Kawaguchi, fortepian

Pianista specjalizujący się w grze na instrumentach historycznych. Urodził się w Morioce (Japonia), dorastał natomiast w Yokohamie. Ukończył z wyróżnieniem studia

magisterskie pod okiem Kikuko Ogury, specjalizując się w wykonawstwie muzyki dawnej na Tokyo University of the Arts. Następnie by doskonalić swój warsztat gry na fortepianach historycznych i pianoforte wyjechał do Europy i studiował u Richarda Egarra w Conservatorium van Amsterdam. W konsultacji z Menno van Delft praktykuje również grę na klawikordzie. Pianista znakomicie odnajduje się w wykonawstwie utworów z różnych epok. Jako solista oraz kameralista regularnie koncertuje i nagrywa płyty w Japonii oraz w Europie. Jest laureatem wielu konkursów, m.in.: Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych w Warszawie, Międzynarodowego Konkursu Musica Antiqua w Brugii, I Międzynarodowego Konkursu dla pianoforte w Rzymie Premio Muzio Clementi. Występował z recitalami m.in. na festiwalach: Chopin i jego Europa w Warszawie, Festival Oude Muziek w Utrechcie oraz Goldberg Festival w Gdańsku oraz jako solista z Orchestra of the Eighteenth Century i {oh!} Orkiestra Historyczna.

Cykl koncertów „Z klasyką przez Polskę” to projekt realizowany przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca we wszystkich regionach kraju. Propaguje muzykę klasyczną poprzez promocję znakomitych artystów oraz ambitnego repertuaru w miejscach, w których publiczność na co dzień nie obcuje z ambitną sztuką i nie ma możliwości uczestnictwa w ciekawych i różnorodnych działaniach kulturalnych. Na Dolnym Śląsku jest współorganizowany przez Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego. Operatorem przedsięwzięcia jest Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Dolnośląskie Laboratorium Kultury. Projekt finansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury 

informacja prasowa

Radiowa Dwójka świętuje 89. urodziny!

Recital Mateusza Dubiela z Żelazowej Woli, koncert Piotra Pawlaka w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, audycja urodzinowa „DNA Dwójki: Dobre Geny” to tylko część propozycji, które Program 2 Polskiego Radia przygotował z okazji swoich 89. urodzin. Radiowa Dwójka zaprasza na wspólne świętowanie!

W niedzielę, 1 marca, słuchacze Programu 2 Polskiego Radia mogą liczyć na wyjątkowe wydanie audycji Małgorzaty Szymankiewicz i Moniki Zając z Żelazowej Woli o godz. 10.00. 

Po niej, o godz. 12.00, rozpocznie się transmisja recitalu z Domu Urodzenia Fryderyka Chopina. Tego dnia, w radiowej Dwójce, zabrzmią kompozycje Fryderyka Chopina – również jubilata. 

W Żelazowej Woli wystąpi Mateusz Dubiel – laureat I nagrody w 53. Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie, uczestnik XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina. Artysta zagra na fortepianie historycznym. 

W programie: Fryderyk Chopin Nokturn Es-dur op. 55 nr 2, Mazurki op. 41, Barkarola Fis-dur op. 60, Sonata h-moll op. 58. 

Transmisję poprowadzi Róża Światczyńska.

A już o 13.00 audycja urodzinowa „DNA Dwójki: Dobre Geny”. - Naszą solenizantkę ciągnie do sztuki, podróży i spotkań, co wskazuje na bardzo dobre geny. Przez cztery benefisowe godziny będziemy rozmawiali o radiu, które nadaje nam i Państwu wspólny rytm. W antenowej sztafecie wystartują trzy pary prowadzących oraz siła gości ze wszystkich pokoleń i redakcji – zapowiadają dziennikarze radiowej Dwójki. Na audycję specjalną zapraszają: Maria Czok Michał Dębski, Katarzyna Hagmajer-Kwiatek, Agata Kwiecińska Piotr Matwiejczuk i Michał Nowak.

Tego dnia, w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, odbędzie się Koncert Urodzinowy Dwójki. Na fortepianie Erarda z 1858 roku zagra Piotr Pawlak - laureat konkursów i ulubieniec słuchaczy, który zachwycił podczas XIX Konkursu Chopinowskiego. Artyście towarzyszyć będzie kwintet Arte dei Suonatori. 

W programie: Wolfgang Amadeus Mozart Sonata fortepianowa a-moll KV 310; Fryderyk Chopin Polonez-fantazja As-dur op. 61; Fryderyk Chopin II Koncert fortepianowy f-moll op. 21 (transkrypcja na fortepian i kwintet smyczkowy: Kevin Kenner i Krzysztof Dombek). Początek transmisji o godz. 17.00. Prowadzenie: Klaudia Baranowska.

• Transmisja koncertu z Żelazowej Woli na antenie Programu 2 Polskiego Radia,  1 marca o godz. 12.00.
• Transmisja koncertu ze Studia Koncertowego Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego na antenie Programu 2 Polskiego Radia, 1 marca o godz. 17.00.

Więcej informacji na stronie Dwójki.

informacja prasowa

Marcin Józef Żebrowski –"Vesperae in Visitatione Beatae Mariae Virginis” z Fryderykiem 2023! /recenzja płyty/

Andrzejowi Kosendiakowi wraz z  Baroque Ensemble udało się nie tylko oczarować słuchaczy piękną muzyką, ale także dowieść, jak znakomitym kompozytorem był Marcin Józef Żebrowski. Nic zatem dziwnego, że płyta otrzymała Nagrodę Muzyczną "Fryderyk", a obecnie nominowana jest w kilku kategoriach do nagród OPUS KLASSIK 2023 - prestiżowych wyróżnień przyznawanych w dziedzinie muzyki poważnej przez niemieckie Verein zur Förderung der Klassischen Musik (Stowarzyszenie Krzewienia Muzyki Klasycznej). 

21 października 2022 roku miała swoją premierę druga monograficzna płyta poświęcona twórczości Marcina Józefa Żebrowskiego. był to kolejny krążek wydany w ramach cyklu prezentującego twórczość mistrzów polskiego baroku, nagrany przez znakomitych solistów oraz Chór NFM i Wrocławską Orkiestrę Barokową pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. Koncert został nagrany 19 września 2018 r. w Sali Koncertowej Filharmonii Pomorskiej im. Ignacego Jana Paderewskiego podczas koncertu "Polski Barok" w ramach 56. Bydgoskiego Festiwalu Muzycznego. Miałam szczęście wysłuchać tej pięknej muzyki na żywo podczas 53. Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans. Na niezwykle piękny koncert "Duchowa stolica Polski", pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka, złożyły się kompozycje mało dziś znanego, a przecież wybitnego polskiego kompozytora XVIII wieku, Marcina Józefa Żebrowskiego. 

Na owej pierwszej płycie utrwalono Rorate coeli, Magnificat oraz Missa Pastorita. Wszystkie kompozycje mają charakter kantatowy - tekst liturgiczny został w nich podzielony na części, opracowane przez kompozytora jako samodzielne utwory, zróżnicowane pod względem nastroju, obsady wokalno-instrumentalnej, a także stylu. Płyta piękna i ze wszech miar zasługująca na uwagę i wielokrotne słuchanie. A jednak kiedy posłuchałam najnowszej, "Vesprae..." wydały mi się jeszcze piękniejsze. Wykonawcom - zarówno muzykom, jak i śpiewakom - udało się osiągnąć szczyty mistrzostwa. Nie dziwi zatem, że płyta otrzymała w tym roku prestiżową Nagrodę Muzyczną "Fryderyk". 

Marcin Józef Żebrowski - najświetniejszy kompozytor klasztoru na Jasnej Górze

Marcin Józef Żebrowski - śpiewak, skrzypek, kompozytor i nauczyciel muzyki. Wiadomości na jego temat są nader skąpe, wiadomo jednak, że kształcił się za granicą (o czym świadczy odnaleziony w Londynie autograf Concerto grosso), a zachowane dokumenty wskazują, że w latach 1748–1765 był zatrudniony w kapeli jasnogórskiej jako świecki muzyk i nauczyciel. Z ksiąg rachunkowych wynika ponadto, że jego pensja należała do najwyższych wśród muzyków kapeli, co świadczyłoby o dużym uznaniu, którym się najwidoczniej cieszył, a także o wszechstronnym wykorzystaniu jego umiejętności. Wiemy także, że wystąpił wraz z żoną, śpiewaczką Marią Elżbietą, na koncercie z okazji imienin króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, 8 maja 1768 roku w Warszawie. 

Marcin Józef Żebrowski był czołowym kompozytorem swoich czasów, przedstawicielem stylu galant w muzyce sakralnej, co jest najbardziej widoczne w ornamentyce jego linii melodycznych. Jednak w niektórych jego kompozycjach można zauważyć cechy typowe dla późnego baroku, takie jak użycie polifonii (w tym podwójnego kontrapunktu) czy techniki koncertującej. Nawiązywał ponadto do polskiego folkloru muzycznego, np. wykorzystując cechy krakowiaka lub cytując polskie pieśni religijne. 

W zbiorach Biblioteki Jasnogórskiej przechowywanych jest 31 jego utworów. Największa część jego dorobku znajduje się w archiwum oo. Paulinów na Jasnej Górze w Częstochowie: trzydzieści wpisów pod dwudziestoma jeden sygnaturami. Ponadto fragmenty  znajdują się w zbiorach parafialnego zakładu muzycznego w Szalowej oraz zakładu muzycznego Ojców Dominikanów w Gidle.

Pod względem ilości zachowanych dzieł Żebrowski należy więc do najwybitniejszych znanych dziś kompozytorów polskich XVIII wieku. Dotyczy to nie tylko muzyki wokalno-instrumentalnej, ale także czysto instrumentalnej: jego Sonatae pro processione są niezwykle cenną częścią dziedzictwa polskiej muzyki instrumentalnej okresu przedklasycznego. Porównując twórczość Żebrowskiego z zachowanym dorobkiem innych kompozytorów współczesnych widać, że przewyższa on im w opanowaniu warsztatu kompozytorskiego, a przede wszystkim w pomysłowości i kreatywności w kształtowaniu linii melodycznej.

Marcin Józef Żebrowski - Vesprae  in Visitatione Beatae Mariae Virginis

Poza tytułowym "Vesprae...", będącym utworem procesyjnym skomponowanym na uroczyste wejście i wyjście procesji ku czci NMP z kościoła (utwór był prawdopodobnie wykonywany na Jasnej Górze podczas świąt maryjnych na rozpoczęcie i zakończenie nieszporów), na płycie został także utrwalony "Magnificat", antyfona "Salve Regina" oraz sequuentia "Mittit ad Virginem".

Utwory są przepięknie zagrane i zaśpiewane! Słuchałam tej płyty co najmniej siedem razy i ciągle mam niedosyt... Przeplatanie śpiewu gregoriańskiego z chorałami i śpiewem solowym stanowi rodzaj modlitewnej konstrukcji, w której śpiew wspólnoty inkrustują polifoniczne głosy, a w niektórych partiach - głosy solowe. W towarzyszącym głosowi instrumentarium dominują trąbki, oboje  i skrzypce, rzadziej viola da gamba czy czy pozytyw, ale tym bardziej pozostają w pamięci. Ich współbrzmienie jest znakomite, a momentami zachwycające. 

Dość wspomnieć Hymn AVE MARIS STELLA  (WITAJ GWIAZDO MORZA), który rozpoczyna pięknie brzmiąca trąbka, do której dołącza orkiestra i wspaniały bas solo (Tomáš Král) albo Quia respexit (Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej) z MAGNIFICAT , w którym czystemu, przejmującemu sopranowi Aldony Bartnik partnerują skrzypce i viola da gamba. Takich pięknych momentów jest na tej płycie znacznie więcej, jest ona bowiem całością doskonałą. Andrzejowi Kosendiakowi wraz z  Baroque Ensemble udało się nie tylko oczarować słuchaczy piękną muzyką, ale także dowieść, jak znakomitym kompozytorem był Marcin Józef Żebrowski. Nic zatem dziwnego, że płyta otrzymała Nagrodę Muzyczną "Fryderyk", a obecnie nominowana jest w kilku kategoriach do nagród OPUS KLASSIK 2023, prestiżowych wyróżnień przyznawanych w dziedzinie muzyki poważnej przez niemieckie Verein zur Förderung der Klassischen Musik (Stowarzyszenie Krzewienia Muzyki Klasycznej). 

Marcin Józef Żebrowski – Vesperae in Visitatione Beatae Mariae Virginis/Narodowe Forum Muzyki

Fryderyk 2023 I pięć nominacji dla zespołów Narodowego Forum Muzyki!

Aż pięć nominacji do nagród Akademii Fonograficznej Fryderyk 2023 otrzymały zespoły Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu. 

Są to nominacje w następujących kategoriach w dziedzinie muzyki poważnej:

ALBUM ROKU – MUZYKA DAWNA

NAJWYBITNIEJSZE NAGRANIE MUZYKI POLSKIEJ

Marcin Józef Żebrowski – Vesperae in Visitatione Beatae Mariae Virginis

Wykonawcy:

Andrzej Kosendiak – dyrygent

Wrocław Baroque Ensemble:

Aldona Bartnik, Aleksandra Turalska – soprany

Daniel Elgersma, Piotr Olech – kontratenory

Maciej Gocman, Florian Cramer, Vojtěch Semerád – tenory

Tomáš Král, Jaromír Nosek – basy

Zbigniew Pilch, Mikołaj Zgółka – skrzypce

Hanna Piasna, Maria Plucińska – oboje

Fruzsina Hara, Stefan Leitner – trąbki

Přemysl Vacek – teorba

Krzysztof Karpeta – wiolonczela

Julia Karpeta – violone

Marta Niedźwiecka – pozytyw

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Ewa Lasocka, Andrzej Sasin (CD Accord)

Wydawcy: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord

ALBUM ROKU – MUZYKA ORATORYJNA I OPEROWA

Witold Lutosławski. Opera omnia 08 – kolędy

Wykonawcy:

Antoni Wit – dyrygent

Aleksandra Kurzak – sopran

Chór NFM

Agnieszka Franków-Żelazny – dyrektor artystyczny Chóru NFM

NFM Filharmonia Wrocławska

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Ewa Lasocka (CD Accord)

Wydawcy: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord

ALBUM ROKU – MUZYKA WSPÓŁCZESNA

5 [+2]   

Wykonawcy:

Nate Wooley – trąbka

Tomasz Żymła – klarnet basowy

LutosAir Quintet:

Jan Krzeszowiec – flet

Karolina Stalmachowska – obój

Maciej Dobosz – klarnet

Alicja Kieruzalska – fagot

Mateusz Feliński – róg

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Andrzej Sasin, Aleksandra Nagórko (CD Accord)

Wydawcy: Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, CD Accord

ALBUM ROKU – MUZYKA KONCERTUJĄCA

Live in Wrocław

Wykonawcy:

Szymon Krzeszowiec – skrzypce

Adam Krzeszowiec – wiolonczela

Jan Krzeszowiec – flet

Jerzy Maksymiuk – dyrygent

NFM Filharmonia Wrocławska

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Aleksander Sobecki

Wydawca: Fundacja Musica Mundana

Nagrano 19 marca 2021 roku w Sali Głównej Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu podczas koncertu w ramach 75-lecia NFM Filharmonii Wrocławskiej.

Ponadto artyści NFM otrzymali następujące nominacje: Lutosławski Quartet (i inni) oraz Wojciech Fudala i Michał Rot w kategorii Muzyka Kameralna – Duety, Tomasz Daroch i Roksana Kwaśnikowska w kategorii Recital Solowy.

informacja prasowa

„Polish Cello Quartet – Chopin Project” – nowy album wydany przez Narodowe Forum Muzyki

 17 listopada 2023 roku polską premierę będzie miał nowy album Narodowego Forum Muzyki, nagrany przez Polish Cello Quartet i poświęcony Fryderykowi Chopinowi. Na płycie, która jest drugim krążkiem zespołu, znalazł się wybór dzieł i gatunków kluczowych dla twórczości Chopina: mazurki, walce, preludia, nokturny i etiuda. Album zawiera transkrypcje na kwartet wiolonczelowy Chopinowskich utworów zamówione przez zespół u trojga kompozytorów: Sabiny Meck, Piotra Mossa i Leszka Kołodziejskiego.

Płytę zarejestrowano w doskonałej akustycznie Sali Czerwonej Narodowego Forum Muzyki. Reżyseria nagrania, mastering: Agnieszka Szczepańczyk, Antoni Grzymała (CD Accord), montaż: Agnieszka Szczepańczyk. Album można kupić w Kasie NFM, w księgarni Niskie Łąki oraz online w Sklepie NFM.

TYTUŁ: Polish Cello Quartet – Chopin Project
Wykonawcy: Polish Cello Quartet:
Tomasz Daroch, Wojciech Fudala, Krzysztof Karpeta, Adam Krzeszowiec – wiolonczele

Fryderyk Chopin (1810–1849)

1. Mazurek F-dur WN 25                                                                                    1′24

2. Mazurek a-moll op. 17 nr 4                                                                           4′24

3. Mazurek B-dur op. 7 nr 1                                                                              2′30

4. Preludium e-moll op. 28 nr 4 Prelude in E minor, Op. 28 No. 4             2′15

5. Preludium h-moll op. 28 nr 6 Prelude in B minor, Op. 28 No. 6             1′59

6. Preludium gis-moll op. 28 nr 12                                                                   1′15

7. Preludium c-moll op. 28 nr 20                                                                     2′13

8. Preludium Des-dur op. 28 nr 15 „Deszczowe”                                          6′03

9. Walc Des-dur op. 64 nr 1 „Minutowy”                                                       2′16

10. Lento con gran espressione [Nokturn] cis-moll WN 37                         4′16

11. Walc cis-moll op. 64 nr 2                                                                             3′34

12. Etiuda cis-moll op. 25 nr 7                                                                          5′31

13. Walc h-moll WN 19                                                                                      3′50

14. Nokturn Es-dur op. 9 nr 2                                                                            4′06

15. Walc Es-dur op. 18 „Grande Valse Brillante”                                           6′12

Czas całkowity                                                                                                     51′57

Opracowania na kwartet wiolonczelowy:

Sabina Meck [1, 3–5, 8, 10–11, 15]

Piotr Moss [2, 7, 9, 14]

Leszek Kołodziejski [6, 12–13]

Oddajemy w Państwa ręce album z transkrypcjami utworów kompozytora bliskiego naszym sercom. Od zawsze chcieliśmy usłyszeć twórczość fortepianową Fryderyka Chopina w odsłonie wiolonczelowej, a inspiracją dla nas były opracowania Auguste’a Franchomme’a i nagrania kwartetu wokalnego Novi Singers.

Nadzwyczajna śpiewność i emocjonalność, w naszym odczuciu, wyróżniają muzykę Chopina w sposób szczególny. Z uwagi na idiomatyczne podobieństwo wiolonczeli do głosu ludzkiego ośmieliliśmy się zrealizować ten projekt – jeden z najbardziej szalonych i oryginalnych w naszej karierze. Praca nad Chopinowskim repertuarem była dla nas wspaniałą artystyczną przygodą. Z radością dzielimy się z Państwem jej rezultatami.

Polish Cello Quartet, tekst zamieszczony w booklecie dołączonym do płyty 

Płyta zespołu Polish Cello Quartet z utworami Chopina (…) przynosi transkrypcje na kwartet wiolonczelowy autorstwa Sabiny Meck, Piotra Mossa i Leszka Kołodziejskiego. Uwagę zwraca już sam nieczęsto spotykany skład wykonawczy: cztery wiolonczele. W kontekście życia i twórczości Fryderyka Chopina ta obsada ma pewien wyjątkowy walor, a dotyczy on specyfiki instrumentu. Otóż Chopin lubił wiolonczelę i chętnie tworzył muzykę na ten instrument. Co więcej, przyjaźnił się z wiolonczelistami. Jako młodzieniec bywał w Antoninie, w dworku myśliwskim księcia Antoniego Radziwiłła – mecenasa sztuki, polityka, wiolonczelisty i kompozytora. Chopin doceniał talent kompozytorski arystokraty, obaj razem muzykowali, a dla poszerzenia wspólnego repertuaru młody Fryderyk skomponował Poloneza C-dur na wiolonczelę i fortepian (później dopisał jeszcze do niego Introdukcję). Bliskim przyjacielem Chopina był znakomity francuski wiolonczelista Auguste Franchomme, również kompozytor i pedagog. Dokonał on transkrypcji wybranych utworów Chopina oraz z nim występował. To jemu polski kompozytor zadedykował ostatnie wielkie arcydzieło, jakim była Sonata g-moll op. 65 na fortepian i wiolonczelę. Tak więc to właśnie wiolonczelę uważać można – po fortepianie, a przed głosem ludzkim – za drugi istotny dla twórczości Chopina instrument. Pozwala to uznać wiolonczelowe opracowania jego dzieł za historycznie „uprzywilejowane”.

Artur Bielecki, fragment eseju zamieszczonego w booklecie dołączonym do płyty

Nagrano w Sali Czerwonej Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, w dniach 18–20.03.2023.

Reżyseria nagrania, mastering: Agnieszka Szczepańczyk, Antoni Grzymała

Montaż: Agnieszka Szczepańczyk

NFM 88, ACD 326

Polska premiera płyty: 17 listopada 2023 r.

Światowa premiera płyty: 5 stycznia 2024 r.

Patronat medialny: Program II Polskiego Radia

Zespół NFM

informacja prasowa

Fryderyki w kategoriach muzyki poważnej przyznane!

Za nami uroczysta gala przyznania Fryderyków w dziesięciu kategoriach muzyki poważnej. Z cennymi statuetkami zjawiskowe wnętrza NOSPR-u opuszczają m.in. sekstet wokalny proMODERN, sopranistka Agata Zubel, klawesynistka Alina Ratkowska i Zespół Śpiewaków Miasta Katowice „Camerata Silesia”. Aż dwa Fryderyki otrzymało wydawnictwo 100 na 100. Muzyczne Dekady Wolności. Wieczór uświetniły występy wybitnych artystów – m.in. Szymona Komasy i Ewy Tracz, Jakuba Józefa Orlińskiego oraz Bartłomieja Nizioła.

Tegoroczna gala wręczenia Fryderyków po raz drugi odbyła się w siedzibie Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach – obiekcie ze znakomitą akustyką, stanowiącym najlepszy anturaż dla tak prestiżowej ceremonii. Aż dwie statuetki otrzymało wydawnictwo będące świadectwem niezwykłego bogactwa polskiej fonografii, czyli 100 na 100. Muzyczne Dekady Wolności. Dwie przyznane dzisiejszego wieczoru statuetki pozostaną na Śląsku: w kategorii Album Roku Recital Solowy Fryderyka otrzymała Agata Zubel za płytę Apparition, a w kategorii Album Roku Muzyka Chóralna – Zespół Śpiewaków Miasta Katowice „Camerata Silesia”. 

Jakub Józef Orliński, fot. Radosław Kaźmierczak /Live

Nominowani w trzech kategoriach wokaliści z sekstetu proMODERN wyjadą z Katowic ze statuetką przyznaną w kategorii Album Roku Muzyka Współczesna za płytę Comfort Zone. Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie nagrodzona została Fryderykiem w kategorii Muzyka Chóralna i Oratoryjna za album Karol Szymanowski: Hagith.

Alinę Ratkowską Akademia Fonograficzna wyróżniła statuetką w kategorii Album Roku Muzyka Dawna za płytę z kompozycjami Johanna Gottlieba Goldberga. Wydawnictwo z sonatami Zygmunta Stojowskiego i Ludomira Różyckiego w wykonaniu Agnieszki Przemyk-Bryły i Tomasza Strahla ogłoszono najlepszym albumem muzyki kameralnej. W kategorii Muzyka Koncertująca Fryderyka otrzymała płyta Emil Młynarski: Violin Concertos w wykonaniu Piotra Pławnera i Orkiestry Filharmonii Łódzkiej im. Artura Rubinsteina pod dyr. Pawła Przytockiego. Za Najlepszy Album Polski za Granicą Akademia uznała płytę Rafała Blechacza & Bomsori Kim Fauré, Debussy, Szymanowski, Chopin.

Ewa Tracz & Szymon Komasa, fot. Radosław Kaźmierczak /Live

Uroczystość wręczenia tegorocznych Fryderyków uświetniły występy doskonałych artystów. Dla zebranej publiczności zagrali gospodarze, czyli Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia pod batutą swojego szefa artystycznego – Lawrence’a Fostera. Kunszt wokalny zaprezentowali Ewa Tracz (sopran) i Szymon Komasa (baryton) nominowany do tegorocznych Fryderyków w kategorii Album Roku Recital Solowy za płytę Polish Love Story.

proMODERN, Fryderyk Festival, fot. Agencja LIVE Sp. z o.o.

Na scenie NOSPR zagościł również sekstet wokalny proMODERN, zdobywca Fryderyka w kategorii Album Roku Muzyka Współczesna. Ucztą muzyczną był niewątpliwie występ Berlin Piano Trio pod przewodnictwem Krzysztofa Polonka – koncertmistrza Filharmoników Berlińskich. W Katowicach wystąpił również wybitny skrzypek – Bartłomiej Nizioł. Wieczór zwieńczył występ Marka Brachy, który wykonał Poloneza A-dur op. 40.

Krzysztof Jakowicz, fot. Radosław Kaźmierczak /Live

Tegoroczny ZŁOTY FRYDERYK w kategorii muzyka poważna trafił do rąk wybitnego polskiego skrzypka – Krzysztofa Jakowicza. Artysta uważany jest za „skrzypcowego prawnuka” Henryka Wieniawskiego oraz naznaczony przez samego Witolda Lutosławskiego, który powierzył mu polskie prawykonanie wszystkich swoich utworów skrzypcowych.

Podczas gali wręczona została również Nagroda ZAIKS-u dla najlepszego kompozytora młodego pokolenia, która powędrowała do Mikołaja Majkusiaka.

Nagrody w kategoriach muzyki rozrywkowej i jazzu wręczone zostaną 14 marca w Międzynarodowym Centrum Kongresowym w Katowicach.

materiały prasowe Akademii Fonograficznej

WIELKI TYDZIEŃ W RADIOWEJ DWÓJCE

Transmisje i relacje z trzech znakomitych festiwali wypełnią ramówkę radiowej Dwójki w Wielkim Tygodniu. Melomani będą mogli usłyszeć największe wydarzenia kończącego się Festiwalu Beethovenowskiego, jak i rozpoczynających się właśnie Misteriów Paschaliów oraz Actus Humanus.

22. Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena

W najbliższym tygodniu Program 2 Polskiego Radia zaprasza na finałowe wydarzenia 22. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. W poniedziałek 26 marca (godz. 19.30-22.00) w Filharmonii Narodowej: Zygmunt Noskowski – Poemat symfoniczny „Step” op. 66; Ignacy Jan Paderewski – Fantazja Polska op. 19; Piotr Czajkowski – III Symfonia D-dur „Polska” op. 29. Wykonawcy: Łukasz Krupiński – fortepian, Santander Orchestra, dyrekcja – Lawrence Foster.

A w Wielki Piątek 30 marca (godz. 19.30-22.00) uroczysty koncert zamykający Festiwal. W programie: Antonin Dworzak – Stabat Mater op. 58 na głosy solowe, chór i orkiestrę w wykonaniu: Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Narodowej w Warszawie oraz Chóru Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. Dyryguje: Christoph Eschenbach. Soliści: Genia Kühmeier – sopran, Michelle Breedt – mezzosopran, Steve Davislim – tenor, Mikhail Petrenko – bas.

Misteria Paschalia

W poniedziałek 26 marca w Krakowie rozpoczynają się Misteria Paschalia – jeden z najważniejszych europejskich festiwali poświęconych muzyce renesansu i baroku. Wszystkich, którzy nie mogą uczestniczyć w koncertach 15. odsłony wydarzenia, a chcieliby poczuć jego magię, radiowa Dwójka zaprasza na 2 transmisje i 6 retransmisji. W Wielkim Tygodniu zaprezentowane zostaną dzieła związane z misterium męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.

We wtorek 27 marca, podczas koncertu „Skarby dworów Tudorów i Wettynów”, zabrzmią dzieła z dworów angielskich i polskich. Angielski zespół wokalny Stile Antico wykona program skomponowany z dzieł mistrzów okresu elżbietańskiego, do którego – specjalnie na Misteria Paschalia – dołączył utwory twórców polskiego renesansu i baroku: Mikołaja Zieleńskiego i Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego. Emisja: „Filharmonia Dwójki” – godz. 19.30-21.30 (transmisja od godz. 20.00).

W Wielki Czwartek 29 marca o godz. 13.00 retransmisja koncertu „Even Song – Brytyjskie nieszpory” (z 28 marca). W programie m.in.: Anthony Holborne –Paradizo, Thomas Tallis – Clarifica Me I, William Byrd – Have Mercy Upon Us, Jerome Bassano – Fantasia a 6 i wiele innych. Wykonanie: Tercia Realidad, English Cornett and Sackbut Ensemble, Capella Cracoviensis, dyr. Jorge Jimenez.

Z kolei w Wielki Piątek 30 marca o godz. 13.00 retransmisja (z 29 marca) koncertu „Żałobny lament” – John Dowland – Mr. Henry Noell his funerall Psalmes; Henry Purcell – Hear my prayer, O Lord; Francesco Scarlatti – Concerto grosso nr 3 a-moll; Jerzy Fryderyk Handel – The ways of Zion do mourn / Funeral Anthem for Queen Caroline HWV 264. Wykonanie: {oh!} Orkiestra Historyczna, Marian Consort, dyr. Martyna Pastuszka.

Actus Humanus Resurrectio

Również w Wielkim Tygodniu rozpoczyna się w Gdańsku Festiwal Actus Humanus Resurrectio. Radiowa Dwójka zaprasza na transmisje sześciu koncertów wiosennej edycji wydarzenia, gromadzącego grono światowych gwiazd wykonawstwa historycznego.

Program 2 w Wielkim Tygodniu zaplanował trzy transmisje. W środę 28 marca (godz. 20.00): Jan Sebastian Bach – Msza h-moll BWV 232. Wyk. Gabrieli Consort & Players, dyr. Paul McCreesh. W przerwie Rozmowa Magdaleny Łoś z dyrektorem Filipem Berkowiczem i Klaudii Baranowskiej z Paulem McCreeshem. 

Gwiazdy festiwalu Actus Humanus Resurrectio: Delphine Galou, Paul McCreesh, Sonia PrinaFoto: materiały promocyjne

W Wielki Czwartek, 29 marca o godz. 20.00: Giovanni Battista Ferrandini – Il pianto di Maria; Jan Sebastian Bach – Widerstehe doch der SündeBWV 54; Antonio Vivaldi – Longe Mala, umbrae, terrores RV 629; Pietro Antonio Locatelli – Concerto a 4 Il pianto d’Arianna; Jerzy Fryderyk Haendel –Concerto grosso F-dur op. 6 nr 2 HWV 320. Wyk. Sonia Prina – kontralt, Berlińska Akademia Muzyki Dawnej. W przerwie rozmowy z S. Priną i berlińskimi muzykami. 

A w Wielki Piątek 30 marca (godz. 20.00): Adoratio Sanctae Crucis – Canto Benevento, Adoratio Crucis, Vigilia Paschae, Missa Dominicae Resurrectionis w wykonaniu Ensemble Organum pod dyrekcją Marcela Pérèsa.

informacja prasowa