Spotkanie z Andą Rottenberg i Marią Poprzęcką w MOCAK-u

MOCAK oraz Wydawnictwo Stentor zapraszają w piątek 19 czerwca o godzinie 18 na spotkanie poświęcone książce Andy Rottenberg "Sztuka w Polsce 1945–2005". Rozmowę z autorką poprowadzi prof. Maria Poprzęcka.

"Sztuka w Polsce 1945–2005" to – jak pisze autorka – podręczny przewodnik. Anda Rottenberg w zwięzły sposób opisuje sztukę i życie artystyczne ostatnich 60 lat, a całości dopełniają noty biograficzne artystów, krytyków, kuratorów i organizatorów życia artystycznego mających duży wpływ na dzieje polskiej sztuki powojennej. Jej linię rozwojową opisuje autorka nie abstrakcyjnie, ale w powiązaniu z rzeczywistością minionego półwiecza. Ukazuje przede wszystkim przemiany w sztuce współczesnej i tych twórców, którzy wnieśli do niej coś nowego. Dzięki tej książce nurty, kierunki, wybitne postaci i zjawiska alternatywne układają się w całość i tworzą logiczny ciąg. Anda Rottenberg nie tylko przedstawia historię sztuki współczesnej w Polsce, ale uczy patrzeć na nią i pomaga zrozumieć nowe zjawiska artystyczne. (z materiałów wydawcy)
 
Podczas spotkania książkę będzie można kupić w promocyjnej cenie.

Spotkanie odbędzie się w sali audiowizualnej MOCAK-u oraz na platformie ZOOM. Wstęp 2 zł. Liczba osób w sali ograniczona zgodnie z wytycznymi sanitarnymi. W przypadku braku wolnych miejsc chętnych zapraszamy do kawiarni MOCAK-u, gdzie będzie prowadzony streaming wydarzenia.

W związku z obecną sytuacją dla wspólnego bezpieczeństwa przygotowaliśmy nowy regulamin zwiedzania Muzeum.

Bilety na spotkanie w Muzeum można kupić w kasie MOCAK-u oraz online pod tym linkiem.
Bilety na spotkanie online na platformie ZOOM do kupienia pod tym linkiem.

Patronem publikacji jest MOCAK.

informacja prasowa

Mirosław Bałka w OP ENHEIM – otwarcie nowej instytucji kultury we Wrocławiu

Wystawą 1/1/1/1/1, będącą wynikiem współpracy jednej z najbardziej utytułowanych polskich kuratorek sztuki, Andy Rottenberg i znakomitego twórcy Mirosława Bałki, zainaugurowany zostanie program artystyczny OP ENHEIM. To nowa instytucja kultury zlokalizowanej w sercu Wrocławia, w zabytkowej kamienicy przy placu Solnym. 19 października odbędzie się wernisaż wystawy, a dzień później spotkanie autorskie, wykład kulturoznawcy Piotra J. Fereńskiego oraz koncert w wykonaniu Jasmine Guffond. 

OP ENHEIM, fot. Jerzy Wypych

Open heim, czyli dom otwarty... dla kultury

OP ENHEIM to nowa przestrzeń dla kultury we Wrocławiu, która obejmuje galerię sztuki na pierwszym piętrze historycznej kamienicy oraz Salon Herz – przepiękne poddasze z tarasem i widokiem na dachy budynków Starego Miasta – miejsce spotkań, rozmów i intymnych koncertów. – Fundacja stawia sobie za cel wspieranie sztuki współczesnej poprzez rozwój sieci współpracy z instytucjami we Wrocławiu, Berlinie i w innych krajach europejskich – zapowiada Kama Wróbel, dyrektor artystyczna. – Interesują nas projekty zaangażowane, nietuzinkowe, dające możliwość odważnego komentowania otaczającej nas rzeczywistości. OP ENHEIM jest miejscem żywo przypatrującym się dynamice postępujących zmian tożsamościowych, kulturowych i historycznych, o czym świadczy premierowa dla nas wystawa Mirosława Bałki, nawiązującą do dziejów dawnego Domu Oppenheimów i losów jego mieszkańców.

Anda Rottenberg, fot.Maksymilian Rigamonti

– Barokowa kamienica przy placu Solnym we Wrocławiu ma długą historię. Jej nowy rozdział zaczyna się na białych ścianach pustych dziś pokojów reprezentacyjnego piętra, które zostały wytatuowane żółtym gazem jarzącym się w kruchych rurkach neonów. Kompozycja Mirosława Bałki, otwierająca działalność galerii OP ENHEIM, ma bardzo szczególny charakter. Złożona jest z czterech neonów układających się w zapis słowa „ojczyzna” po polsku, po niemiecku, po hebrajsku i po łacinie. To samo pojęcie brzmi w każdym języku odmiennie, otrzymaliśmy więc tutaj odzwierciedlenie koncepcji jednego w wielości: z wyglądu są to cztery różne wyrazy, które znacząc to samo, znaczą co innego. Różne przecież mogło być myślenie o ojczyźnie kolejnych mieszkańców tej kamienicy. I różne odcienie tego pojęcia zawarte zostało w językach, którymi się posługiwali – czytamy w komentarzu Andy Rottenberg, kuratorki wystawy. Wernisaż odbędzie się 19 października o godz. 18:30.

Spotkania ze sztuką w Salonie Herz

Mirosław Bałka, C Studio

W sobotę, 20 października, OP ENHEIM zaprasza na kameralne poddasze kamienicy, do Salonu Herz, gdzie odbędą się wydarzenia towarzyszące wystawie, w tym spotkanie autorskie z udziałem Mirosława Bałki i Andy Rottenberg oraz wykład kulturoznawcy Piotra Jakuba Fereńskiego, pt. „Państwo i miasto jako przestrzeń spotkań i podziałów – czyli o czym każe nam myśleć sztuka Mirosława Bałki”. Uczestnicy spotkania będą zastanawiać się, czy sztuka jest wystarczająco silna i doniosła, by przełamywać ciszę, niepamięć, obojętność, a wreszcie, czy środki wyrazu artystycznego mogą być narzędziem w walce z różnego typu wykluczeniami czy represjami. Podsumowaniem refleksji wokół wystawy, a zarazem finałem inauguracji programowej OP ENHEIM, będzie koncert Jasmine Guffond. Rezydująca w Berlinie artystka dźwiękowa i kompozytorka zaprezentuje specjalnie przygotowany projekt inspirowany wystawą Mirosława Bałki.

Historia kamienicy

Wyjątkowy budynek przy placu Solnym 4, stanowiący tło dla premierowej wystawy w OP ENHEIM, należy do nielicznych w obrębie wrocławskiego Starego Miasta, które bez uszkodzeń przetrwały bombardowania Wrocławia podczas oblężenia Festung Breslau. Jego historia sięga XIII wieku. 

Od 1810 roku, gdy właścicielem kamienicy został bankier Heymann Oppenheim, była ona siedzibą banku oraz rezydencją rodzinną Oppenheimów. Później pełniła funkcję ważnego centrum życia wrocławskiej społeczności żydowskiej – przez ponad 40 lat na parterze kamienicy mieścił się słynny sklep obuwniczy rodziny Herz z międzynarodową sprzedażą wysyłkową (stąd obecna nazwa wielofunkcyjnej sali na poddaszu budynku). Okres wojny to także bolesny finał życia jej mieszkańców. Szansa na stworzenie nowej historii pojawiła się w 2013 roku, gdy „zielonym domem na Solnym” zaopiekowała się Fundacja OP ENHEIM. Rozpoczęto kilkuletni, niezwykle staranny proces renowacji.  

Zielona fasada z lat 90-tych XX wieku, charakterystyczna i rozpoznawalna wśród mieszkańców Wrocławia, została przeprojektowana, zachowując swoją kolorystykę dopasowaną, poprzez porównanie z obiektami referencyjnymi, do barokowego stylu kamienicy. Świetnie zachowały się również, pochodzące z różnych epok, odrestaurowane fragmenty fresków na parterze oraz pierwszym i drugim piętrze. Polichromie można podziwiać na co dzień wewnątrz kamienicy, w restauracji Fuzja na Solnym. Przeprowadzona w latach 2013-2018 renowacja uznana została za jeden z lepszych przykładów tego typu działań i funkcjonuje jako wzór dobrych praktyk konserwatorskich.

Drugie życie Domu Oppenheimów

Wewnątrz historycznego Domu Oppenheimów, prócz przestrzeni zagospodarowanych przez Fundację, swoje biura mają partnerzy OP ENHEIM, tj. Krzyżowa Music, Europa Forum (Polsko-Niemieckie Koło Gospodarcze), Heinle, Wischer und Partner Architekci Sp. z.o.o. oraz Deutsch-Polnische Stiftung Kulturpflege und Denkmalschutz (Niemiecko – Polska Fundacja Ochrony Zabytków Kultury). 

W kamienicy znajduje się także mieszkanie dla artystów-rezydentów (których działania, wraz 

z prezentacjami prac z kolekcji Fundacji, wzbogacać będą program artystyczny OP ENHEIM) 

oraz wyjątkowe lokale gastronomiczne, czyli Fuzja na Solnym i Bema Café. Dzięki ich działalności 

oraz swojej aktywności kulturalnej i artystycznej Dom Oppenheimów zaczyna tętnić życiem jak 

za czasów swojej największej świetności.

Wstęp na wydarzenia towarzyszące wystawie jest bezpłatny. Liczba miejsc ograniczona.

Więcej: Openheim.org, Fb.com/openheim, Instagram.com/op_enheim

informacja prasowa

Rozpoczęła się 5. edycja festiwalu Międzynarodowe Spotkania Nieprzypadkowe "Oko nigdy nie śpi"

Spotkania Nieprzypadkowe "Oko nigdy nie śpi" to festiwal nietypowy. Właściwie jest jednym, wielkim spotkaniem artystów i naukowców każdym, kto chce w tym spotkaniu uczestniczyć. To święto sztuki, kultury i kreatywności, tworzone od 5 lat przez Fundację Czarny Karzeł.

Motto tegorocznej edycji - “Twarz i maska”, sformułował czołowy, polski filozof religii profesor Zbigniew Mikołejko. Zgodnie z tradycją, właśnie wokół idei wiodącej obracały się będą wszystkie festiwalowe wydarzenia.

“Oko nigdy nie śpi” to festiwal wielu sztuk. Łączy performance, literaturę, film, muzykę, sztukę współczesną, a nawet operę. Dzięki temu podczas “Oka” rodzą się nowe idee, koncepcje artystyczne i społeczne.

Główne wydarzenia (Ostromecko)

Trudno jest wybierać spośród wydarzeń "Oka" te "najlepsze", bo ten festiwal stroni od wszelkiej maści rankingów. Niemniej spróbujemy wskazać Wam kilka kluczowych momentów.

W niedzielę, 1 lipca o godzinie 19:00 otworzymy festiwal wykładem prof. Zbigniewa Mikołejko o "Twarzy i Masce". Otwarciu towarzyszyły będą  prezentacje i performance Łukasza Owczarzaka, Kuby Elwertowskiego,  Britt Al-Busultan, Grzegorza Pleszyńskiego, Petera Alexandra Grodzkiego, Waldemara Malaka i Andrzeja Kaliskiego.

W poniedziałek, 2 lipca wystąpi znany muzyk Czesław Mozil, który wystawi swój autorski projekt “Czesław Mozil Solo Akt” (Dwór Artusa Toruń).

We wtorek 3 lipca, z uczestnikami spotka się laureatka Srebrnego Niedźwiedzia Berlinale, reżyserka filmów animowanych Izabela Plucińska. Dzień zwieńczy - dokładnie o północy - Oratorium „Niedokończone życie Phoebe Hicks“ w wykonaniu Chóru Społecznego Czarnego Karła (Ostromecko). Oratorium powstało w oparciu o książkę pisarki Agnieszki Taborskiej.

Podczas festiwalu odbędą się też spotkania autorskie z jedną z najważniejszych postaci polskiej sztuki współczesnej Andą Rottenberg, światowej sławy tancerką i choreografką Krystyną Mazurówną i pisarką Agnieszką Taborską.

W środę, 4 lipca, malarz i performer Grzegorz Pleha Pleszyński zaprosi na finał "Oka": Antydepresyjnę Akademię Dźwięku (Ostromecko), podczas której odbędzie się m.in. występ Dagi Gregorowicz z grupy Dagadana i Sławomira Szudrowicza z Something Like Elvis.

Program festiwalu obejmuje blisko 30 wydarzeń wykorzystujących różne formy ekspresji. 
Dzień "toruński"

"Oko" w tym roku odbywa się w zarządzanym przez Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy, zespole pałacowo-parkowym w Ostromecku (5 km od Bydgoszczy). Na jeden dzień - poniedziałek 1 lipca - festiwal przeniesie się do Torunia.

W Dworze Artusa odbędzie się dyskusja i surrealistyczna gra pt. "Dadaistyczny poker", w której wezmą udział: Anda Rottenberg, Agnieszka Taborska, prof. Zbigniew Mikołejko, Bogdan Dziworski, Grzegorz Pleszyński i prof. Marcin Giżycki. Po niej obejrzymy koncert/spektakl "Czesław Mozil Solo Act“, a na koniec, o 22.00 rozpocznie się Nocne Zwiedzanie Starego Miasta Torunia, które poprowadzi blogger, dziennikarz i satyryk Jarosław Jarry Jaworski.

Jak wejść na festiwal?

Wstęp na wszystkie wydarzenia festiwalu jest bezpłatny, poza koncertem "Czesław Mozil Solo Act", na który trzeba mieć (też bezpłatne) zaproszenie. W sprawie zaproszeń prosimy o kontakt mailowy: fundacjarozruch@gmail.com

Do ZPP Ostromecko dojechać można z Bydgoszczy PKP Regio i PKS-em; z Torunia autobusami Arriva Bus i łączonym pociągiem  PKP/Arriva.

W Pałacu Nowym w Ostromecku można stołować się w Restauracji Pałacowej oraz zwiedzać Pałac Stary z drugą co do wielkości w Polsce, Kolekcją Zabytkowych Fortepianów im. Andrzeja Szwalbe. Na gości czeka też hotel pałacowy i 40-hektarowy park.
Festiwal organizuje Fundacja Czarny Karzeł z Bydgoszczy. Karzeł tworzy sztukę, kręci filmy i działa społecznie. Fundacja gromadzi wokół siebie ponad 100 osób, a swoje działania kieruje do każdego, kto chce się włączyć w jej prace, nie patrząc na zawód, wykształcenie i rodowód.
 

5. SPOTKANIA NIEPRZYPADKOWE OKO NIGDY NIE ŚPI 2018 

Motto: "Twarz i Maska"
Prolog festiwalu: 28-30 czerwca 2018, Bydgoszcz
Festiwal: 1-4 lipca 2018, Zespół Pałacowo-Parkowy w Ostromecku k. Bydgoszczy / Toruń
Organizator: Fundacja Czarny Karzeł
Finansowanie: Program Regionalny Fundusze Europejskie, Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego, Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego Unii Europejskiej
Partnerzy: Urząd Miasta Bydgoszczy, Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy, Galeria Miejska bwa w Bydgoszczy, Zespół Pałacowo-Parkowy Ostromecko (MCK). MOCAK Kraków
Patroni medialni: Gazeta Wyborcza, TVP Bydgoszcz, Polskie Radio PIK, Express Bydgoski

Współpraca: Werner Herzog Film, Deutsche Kinemathek – Museum Fur Film und Fernsehen

informacja prasowa

Perspektywa wieku dojrzewania. Szapocznikow – Wróblewski – Wajda

Wystawa w Muzeum Śląskim w Katowicach zaprezentuje twórczość trojga przedstawicieli pokolenia „zarażonych wojną”: malarza Andrzeja Wróblewskiego, rzeźbiarki Aliny Szapocznikow i reżysera Andrzeja Wajdy. Łączy ich nie tylko zbliżona data urodzenia i wczesna utrata ojca, ale też podobieństwo doświadczeń związanych z miejscem i czasem dojrzewania: okresem II wojny światowej w okupowanej Polsce. To, czego byli uczestnikami i świadkami, naznaczyło w sposób bardzo szczególny zarówno ich życie, jak i twórczość.

Literatura badająca i komentująca utwory w najrozmaitszy sposób nawiązujące do traumy i pamięci II wojny światowej jest z roku na rok obszerniejsza i zapewne wykracza już poza liczbę powstałych na ten temat dzieł – aczkolwiek każdego roku ich również przybywa. Kolejne pokolenia twórców wskazują na nowe aspekty tej tematyki i sięgają po coraz to inne formy mające odświeżyć i wyostrzyć zatartą przez dziesiątki lat zbiorową pamięć. Również kolejne pokolenia badaczy wracają do powszechnie rozpoznanych dzieł, by wydobyć z nich pominięte dotąd aspekty. Jednym z nich jest dotychczas nieuwzględniany w opracowaniach teoretycznych i na wystawach, wspólny dla niemałej grupy twórców czynnik związany z bardzo szczególnym okresem życia, w jakim zastały ich działania wojenne, czyli z pokwitaniem.

Andrzej Wróblewski, Nagrobek kobiety II, Starmach Gallery, Kraków

Okres ten jest sam w sobie postrzegany jako traumatyczny, a w szczególnych okolicznościach, wynikających z życia rodzinnego, relacji z grupą rówieśniczą, systemu edukacji oraz okoliczności, w jakich przebiega inicjacja seksualna, może mieć decydujący wpływ na przebieg całego dalszego życia. Jeśli do tych kilku zmiennych dodamy dodatkowe czynniki, takie jak śmierć jednego z rodziców i obcowanie z okrucieństwem wojny, jej demoralizacją i obscenicznością, otrzymamy bardzo szczególny, „wojenny syndrom pokwitania”.

Alina Szapocznikow, Samogłoska, 1962, Collection Karmitz, fot. Galerie Isabella Czarnowska, Berlin 

Nowe odczytywanie twórczości Aliny Szapocznikow i Andrzeja Wróblewskiego trwa od kilkunastu lat, ich nazwiska są też coraz lepiej znane w świecie. Filmy Andrzeja Wajdy cieszą się popularnością na całym świecie od półwiecza. Jednak zderzenie na jednej wystawie dzieł trojga artystów odbędzie się po raz pierwszy. Jej zamysł ogniskuje się na jednoczącym czynniku, określonym jako „perspektywa wieku dojrzewania”. Taki punkt widzenia stwarza szansę na rewizję dotychczasowego podejścia do wielu dzieł, ich ponowne odczytanie i zreinterpretowanie.

Popiół i diament, fot PAP, reprodukcja

Na wystawę złoży się około 70 prac rzeźbiarskich i rysunków Aliny Szapocznikow oraz tyle samo obrazów, gwaszy, monotypii i rysunków Andrzeja Wróblewskiego. 

Dzieło Andrzeja Wajdy zostanie zaprezentowane przez szkice do scenopisów, plakaty, fotosy i fragmenty jego 14 filmów z lat 1955–2016. Uzupełnieniem wystawy będą projekcje filmów o Szapocznikow, Wróblewskim i Wajdzie oraz archiwalnego filmu z przedstawienia "Akropolis"Jerzego Grotowskiego i Józefa Szajny z roku 1962. Wystawie towarzyszyć będzie katalog w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej.

Perspektywa wieku dojrzewania. Szapocznikow – Wróblewski – Wajda

Muzeum Śląskie w Katowicach 

23.06–30.09.2018 

Kuratorka: Anda Rottenberg

informacja prasowa