Marc Chagall: „Sceny Biblijne”, litografie w na Zamku Królewskim w Sanoku /zapowiedź wystawy/

Muzeum Historyczne w Sanoku oraz Galeria EPICENTRUM w Opolu zapraszają na wystawę: MARC CHAGALL: „Sceny Biblijne”, litografie. Ekspozycja zagości na Zamku Królewskim w Sanoku w dniach od 26 kwietnia do 29 maja 2024. 

Chagall – poeta obrazu

We wspomnieniach  ”Moje życie” artysta napisał żartobliwie:

"Na imię mam Marc, posiadam głębokie życie wewnętrzne i nie mam pieniędzy, ale mówi się, że mam talent".

Naprawdę nazywał się Moisiej (Mojsze) Szagał (Segal) i urodził się 6 lipca 1887 roku w Łoźnie koło Witebska na Białorusi, jako najstarsze z dziewięciorga dzieci ortodoksyjnych Żydów.  Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych artystów XX wieku. Choć zaliczany do przedstawicieli kubizmu w sztuce, był w istocie artystą osobnym, nie dającym się zaszufladkować poetą obrazu.

"Wyznacznikiem fenomenu Chagalla była jego niecodzienna biografia i jej odbicie w świecie niezwykłych motywów" – piszą o malarzu autorzy jego monografii: Ingo F. Walther i Rainer Metzger.  A i sam artysta robił wszystko, aby pielęgnować swój image – image szepczącego i zadziwionego cudzoziemca, wiecznego obywatela świata i samotnego wizjonera.

Obrazy rodzinnego Witebska pojawiały się na płótnach artysty przez całe jego życie, stając się z czasem symbolem zaginionego, nostalgicznie traktowanego świata i kultury żydowskiej.

W 1910 r., Chagall wyjechał do Paryża gdzie związał się ze środowiskiem awangardowych artystów skupionych w dzielnicy Montparnasse, a już w 1914 roku miał pierwszą wystawę w galerii Der Sturm w Berlinie. W tym samym roku wrócił do Rosji, gdzie przebywał do roku 1922. W latach dwudziestych XX wieku wyjechał do Berlina, a potem do Francji, gdzie zamieszkał na stałe. W 1941 roku wyjechał do USA, gdzie mieszkał przez okres wojenny. Po powrocie do Francji zmienił nieco styl swoich obrazów – odszedł od geometrycznej formy, wykonywał też więcej prac monumentalnych jak witraże czy malowidła ścienne. Ponadto tworzył scenografię i kostiumy, zajmował się rzeźbą, ceramiką, litografią. Marc Chagall zmarł w 1985 w Saint-Paul-de-Vence we Francji.

W 2004 roku Muzeum Narodowe we Wrocławiu zorganizowało podobną wystawę: „W ogrodach Edenu” Marc Chagall – sceny biblijne". Prace Marca Chagalla pochodziły ze zbiorów Muzeum Marca Chagalla w Witebsku. Z trzystu zgromadzonych tam prac siedemdziesiąt dwie grafiki zaprezentowano na wystawie prace graficzne o tematyce biblijnej, powstałe w latach 1931 – 1979, głównie litografie barwne oraz kilka akwafort i akwatint.

Barbara Lekarczyk-Cisek

`Picasso - "Wojna i Pokój" i "Los Toros" w Muzeum Podlaskim w Białymstoku /zapowiedź wystawy/

12 stycznia 2024 w Muzeum Podlaskim w Białymstoku nastąpi otwarcie wystawy prac Pablo Picasso. Ekspozycja skupia się na dwóch kluczowych tematach, które wywarły znaczący wpływ na życie artysty oraz jego dzieła. Pierwszy z nich to „Wojna i Pokój”, która prezentuje grafiki wykonane w znanej paryskiej drukarni – Atelier Mourlot.

Pablo Picasso jest jednym z najbardziej znanych artystów w historii. Finezyjne, geometryczne formy oraz charakterystyczne przedstawienia postaci sprawiają, że jego obrazy bez trudu może rozpoznać każdy widz. Jednakże wystawa w Muzeum Podlaskim zamiast obrazów prezentuje mniej znaną dziedzinę twórczości z dorobku wszechstronnie uzdolnionego Picassa, a mianowicie litografię. Była to jedna z wielu technik, którym poświęcał się malarz. W trakcie swojej działalności artystycznej stworzył około 350 litografii. 

Pablo Picasso – Femme La Guerre II

Ekspozycja skupia się na dwóch kluczowych tematach, które wywarły znaczący wpływ na życie artysty oraz jego dzieła. Pierwszy z nich to „Wojna i Pokój”, która prezentuje grafiki wykonane w znanej paryskiej drukarni – Atelier Mourlot. Dzieła te były manifestem artysty przeciwko wojnie i jej okrucieństwu oraz świadectwem jego działalności na rzecz pokoju. Drugi z poruszanych tematów – „Los Toros” – to zbiór ukazujący walki byków, słynną korridę, która była często powracającym motywem w dziełach Picassa i ukazywała jego fascynację mitologią, kulturą Hiszpanii oraz „tauromachią”.

Pablo Picasso – La Guerre et la Paix Rouge Collotype

Kuratorki: Anna Topolewicz, Monika Stalończyk

Czas ekspozycji: 12 stycznia – 7 lutego 2024 r.

informacja prasowa

Ratujemy zbiory Biblioteki Polskiej w Paryżu!

Biblioteka Polska w Paryżu jest jedną z najstarszych i najbogatszych w zbiory polską instytucją działającą poza granicami kraju. Została założona w 1838 roku przez emigrantów, m.in. przez Adama Jerzego Czartoryskiego, Juliana Ursyna Niemcewicza, Karola Sienkiewicza jako fundacja Wielkiej Emigracji. Miała za zadanie zbierać, ocalałe od grabieży i zniszczeń, książki, archiwa i pamiątki narodowe. którzy przybyli do Francji po upadku powstania listopadowego. W 1839 roku opiekę nad Biblioteką objęło Towarzystwo Historyczno-Literackie. 

Biblioteka Polska w Paryżu, fot. Wikipedia

Zbiory Biblioteki są ogromne, lecz prawie nieznane polskiemu odbiorcy. Gromadzi przede wszystkim wydawnictwa z zakresu historii, literatury, filozofii i sztuki polskiej XIX i XX wieku, ale w jej zasobach znajdują się też kolekcje artystyczne, zawierające przede wszystkim prace wybitnych artystów polskich tworzących od końca XVIII wieku aż do 1945 roku, jak również dzieła artystów europejskich.

W 2007 roku Muzeum Narodowe w Gdańsku nawiązało współpracę z Biblioteką Polską, a w 2009 roku obie instytucje podpisały porozumienie o współpracy w zakresie konserwacji zbiorów, ich prezentacji podczas wystaw, prowadzenia działalności naukowej oraz wzajemnej promocji.

Od tego czasu zrealizowano wiele projektów konserwatorsko-wystawienniczych. Między innymi zorganizowano takie ważne wystawy, jak „Zbiory artystyczne Biblioteki Polskiej w Paryżu. Bolesław Biegas” (poświęconą jednemu z najciekawszych, a nieco zapomnianych artystów polskich działających na początku XX w.) oraz „Artyści polscy w Paryżu”. Obiekty ze zbiorów Biblioteki poddane konserwacji w ramach kolejnego projektu można było zobaczyć na wystawie „Konterfekty królewskie ze zbiorów Biblioteki Polskiej w Paryżu” w Muzeum Hymnu Narodowego w Będominie.

 Jan Lewicki, Wieśniaczki, litografia, fot. Muzeum Narodowe w Gdańsku

            W 2020 roku został zrealizowany kolejny projekt konserwatorski, w ramach którego konserwacji poddano cenny zespół 84 litografii Jana Nepomucena Lewickiego (1795–1871), polskiego malarza i rysownika. Jan Lewicki studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych i na Oddziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego. Brał udział w powstaniu listopadowym i zagrożony aresztowaniem wyjechał do Paryża. Skala jego zainteresowań artystycznych była ogromna ‒ tworzył sceny historyczne, religijne, rodzajowe, pejzaże i widoki architektoniczne, a także portrety. Uprawiał wiele technik graficznych: litografię, miedzioryt, akwafortę, akwatintę, mezzotintę, drzeworyt, cynkografię i staloryt oraz techniki eksperymentalne. Tematyce polskiej są poświęcone jego przedstawienia strojów ludowych i szlacheckich, także umundurowania wojsk polskich.

Jan Lewicki, Wieśniaczki, litografia, fot. Muzeum Narodowe w Gdańsku

Innym przykładem konserwowanego zespołu prac artysty jest 71 czarno-białych i kolorowych litografii z albumu graficznego Les costumes du peuple polonais Leona Zienkowicza (1808–1870) oraz luźne ryciny z innych albumów (13 obiektów). Ryciny przedstawiają pary w historycznych strojach ludowych i szlacheckich z różnych regionów Polski, umundurowanie wojsk, a także sceny ilustrujące obyczaje i obrządki ludowe. Prace te świadczą o rozległej wiedzy autora i znajomości tradycji. Ze względu na bardzo zły stan zachowania grafiki te nie były nigdy pokazywane publicznie, teraz ‒ dzięki pełnej konserwacji ‒ kolekcję będą mogły pokazywać polskie i zagraniczne muzea i instytucje kultury.

 Jan Lewicki, Kijacy z podgórza, litografia, fot. Muzeum Narodowe w Gdańsku

Projekt został sfinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i Sportu z programu  „Ochrona dziedzictwa narodowego poza granicami kraju”.

W ciągu 13 lat współpracy konserwacji zostało poddanych około 700 obiektów: obrazów, rzeźb, grafik i rysunków i odbyło się 9 wystaw.

informacja prasowa

POKAZ SPECJALNY / Pablo Picasso w Muzeum Narodowym w Warszawie

W lutym w Muzeum Narodowym w Warszawie będzie można obejrzeć 30 prac Pabla Picassa – ceramikę i grafiki ze zbiorów MNW. To wyjątkowa okazja do poznania dzieł artysty niedostępnych na co dzień dla zwiedzających. 

Pablo Picasso, Buste de Femme au Chapeau, 1962, linoryt barwny

nr inw. MNW, © Succession Picasso

Na pokaz wybrano 10 talerzy z wizerunkami twarzy i przedstawieniami martwej natury. Wszystkie powstały we wczesnym okresie fascynacji artysty ceramiką i istnieją tylko w pojedynczych egzemplarzach (jego późniejsze prace tego typu były zazwyczaj produkowane w seriach od 25 do nawet 500 identycznych egzemplarzy).

Pablo Picasso, Gołąb, 1948, półmisek fajansowy malowany podszkliwnie

, MNW, © Succession Picasso

Na pokazie znajdą się również grafiki Picassa z kolekcji MNW, w większości litografie, w tym 14 prac z najdłuższego stworzonego przez niego cyklu: "Kobieta w fotelu" (1948–1949). Jego bohaterką jest Françoise Gilot, ówczesna towarzyszka życia artysty, sportretowana m.in. w przywiezionym z Polski zakopiańskim kożuchu.

Pablo Picasso, Kobieta polska, 1948, pióro, tusz, papier

,
, MNW, © Succession Picasso

Wśród prezentowanych litografii będą także martwe natury, m.in. interesująca grafika przedstawiająca dzban i owoce, najprawdopodobniej narysowana palcem na kamieniu litograficznym. Będzie też można zobaczyć dwa barwne linoryty z 1962 roku, własnoręcznie odbite przez artystę: "Popiersie kobiety w kapeluszu" (portret drugiej żony Picassa, Jacqueline Roque) i "Śniadanie na trawie" (według obrazu Édouarda Maneta).

Pablo Picasso, Kobieta w fotelu, 1949 (GM 412), litografia pędzlem, płyta

,  MNW, © Succession Picass

Eksponaty te są darem Henry’ego Kahnweilera, przyjaciela artysty i kolekcjonera jego dzieł. Zostanie również zaprezentowany rysunek "Dziewczyna polska" (1948), przedstawiający młodą kobietę w chuście – jedyny rysunek Picassa w zbiorach MNW.

Pablo Picasso, Palacz IV, 1964, akwatinta barwna

nr inw. Gr.W.O.371 MNW, © Succession Picasso

Pokaz stanowi inaugurację cyklu Skarby Muzeum Narodowego w Warszawie, w którego ramach Muzeum będzie prezentowało najciekawsze obiekty ze swoich magazynów.

POKAZ SPECJALNY / Pablo Picasso
pokaz specjalny z cyklu
Skarby Muzeum Narodowego w Warszawie
12–24 lutego 2019

Inauguracja pokazu: 12 lutego 2019, godz. 12.00

informacja prasowa