Nie opuszczam rąk. Spotkanie z Leonem Tarasewiczem i Małgorzatą Czyńską

MOCAK i Fundacja Villa Sokrates zapraszają we wtorek, 14 grudnia, o godzinie 18 na spotkanie poświęcone książce Nie opuszczam rąk z udziałem autorów: Leona Tarasewicza i Małgorzaty Czyńskiej. Rozmowę poprowadzi Paweł Kowal.

Podczas wydarzenia publikację będzie można kupić w promocyjnej cenie w MOCAK Bookstore.

Uznawany za jednego z najważniejszych polskich artystów współczesnych [Leon Tarasewicz] zdobył sławę w kraju i za granicą. W swojej twórczości wychodzi poza blejtram, dosłownie i w przenośni – maluje światłem i betonem, przełamuje schematy, przekłada rzeczywistość na język obrazu i przestrzeni.

Leon Tarasewicz w rozmowie z Małgorzatą Czyńską opowiada o swojej białoruskiej tożsamości i skomplikowanych stosunkach Białorusinów z Polakami, o fascynacji naturą i zwierzętami, zwłaszcza kurami, które z pasją hoduje, wspomina czasy studenckie, ale przede wszystkim mówi o sztuce, której podporządkował całe swoje życie.

„Sztuka to jest poczucie niemożliwości. Twórca każdą kolejną pracą przekracza granice, o których sam jeszcze nie wie. I trzeba mocno wierzyć w to, że ma się przed sobą drzwi do otwarcia, drogi, którymi jeszcze nie szedłeś, ani ty, ani inni”.

Leon Tarasewicz (ur. 1957) – malarz, profesor Akademii Sztuk Pięknych, wiceprezes Związku Hodowców Drobiu Rasowego „Gallus” w Polsce. Mieszka i tworzy we wsi Waliły. Laureat wielu nagród, między innymi Nagrody im. Jana Cybisa, Nagrody Fundacji Zofii i Jerzego Nowosielskich, Paszportu „Polityki", Nagrody im. Jerzego Giedroycia, Nagrody im. prof. A. Gieysztora, Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida, Nagrody Stulecia ZAiKS-u. Współpracuje z warszawską Galerią Monopol, Galerią Foksal, rzeszowską Galerią Tabot, poznańską Galerią Ego, a także lubelską Galerią Białą.

Małgorzata Czyńska (ur. 1975) – pisarka, dziennikarka, historyczka sztuki. Autorka tekstów o sztuce, wywiadów z artystami, reporterskich portretów, specjalistka od historii mody i dizajnu, kuratorka wystaw. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Autorka książek: Kobiety z obrazów, Kobro. Skok w przestrzeń, Harem metafizyczny. Kobiety Witkacego, Dom polski. Meblościanka z pikasami, Berezowska. Nagość dla wszystkich, Łempicka. Tryumf życia oraz dwóch wywiadów rzek – z Edwardem Dwurnikiem (Moje królestwo) i z Leonem Tarasewiczem (Nie opuszczam rąk). Laureatka Nagrody Literackiej Juliusz za książkę Kobro. Skok w przestrzeń. Za biografię Mai Berezowskiej została nominowana do Nagrody im. prof. Jerzego Skowronka.

(materiały wydawcy)

Rozmowa odbędzie się w sali audiowizualnej MOCAK-u. Wstęp 2 zł, liczba miejsc ograniczona.

W związku z obowiązującymi obostrzeniami pandemicznymi prosimy posiadaczy zanonimizowanych paszportów covidowych o ich przygotowanie przed wejściem do sali. Usprawni to przebieg wydarzenia.

informacja prasowa

Leona Tarasewicza przekraczanie granic obrazu /relacja z wystawy w Muzeum Architektury we Wrocławiu/

 Od 10 maja 2018 r. Muzeum Architektury we Wrocławiu prezentuje prace wybitnego współczesnego malarza Leona Tarasewicza. Podczas wernisażu artysta, którego największy zbiór prac posiada wrocławskie Muzeum Narodowe, otrzyma medal "Merito de Wratislavia" - "Zasłużony dla Wrocławia", a także tytuł honorowego profesora Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu.

Wystawa Leona Tarasewicza w Muzeum Architektury we Wrocławiu, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Pierwotnie zakładano, że wystawa będzie miała charakter retrospektywy, prezentując prace artysty od najwcześniejszych po powstałe współcześnie. Kiedy jednak zmierzył się z przestrzenią Muzeum Architektury we Wrocławiu, koncepcja ta ewoluowała w kierunku dla Tarasewicza charakterystycznym - gry czy też raczej swoistego dialogu z przestrzenią.

Kontekst przestrzeni, historii jest dla niego bardzo ważny  – wyjaśniała podczas  konferencji prasowej kuratorka wystawy, Małgorzata Devosges-Cuber. 

Leon Tarasewicz, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Ekspozycja obejmuje trzy wzajemnie uzupełniające się przestrzenie, nawiązujące do etapów twórczości malarza, obejmujące tradycyjne prace artysty od 1974 roku, wśród których znajduje się także praca dyplomowa. Drugą stanowią obrazy "wychodzące z ram", trzecią zaś realizacje powstałe ze swoistego dyskursu z przestrzenią Muzeum Architektury. Wszystkie te części płynnie się ze sobą łączą, tworząc integralną całość.

fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Leon Tarasewicz od ponad trzech dekad przekracza granice obrazu - dowodzi kuratorka wystawy. Zagarnia dla malarstwa coraz większe przestrzenie - wybiera wielkie formaty płócien, anektuje kolejno ściany, podłogi i elementy zastanej architektury, przekształca strukturalne płaszczyzny w niezależne instalacje malarskie konstruowane z rusztowań, drewna i farby we wnętrzach i na zewnątrz budynków, każe widzom deptać po obrazach i gubić się w labiryntach malarskich instalacji. W ostatnich działaniach coraz częściej wyznacza rytm rzeczywistości samym światłem, wykorzystując świecące plastikowe formy wypełniane czystym kolorem.

fot. B. Lekarczyk-Cisek

Podczas oprowadzania po wystawie Profesor mówił m.in. o tym, że postanowił wykorzystać przestrzeń byłego klasztoru po to, aby przypomnieć jej dawny, sakralny charakter:

Zawsze mnie interesowało przemijanie cywilizacji i to co po nich pozostaje. Biorąc pod uwagę złożoną historię tego miejsca, chciałem nadać swoim pracom uniwersalny sens, nie ograniczony do prostej symboliki.

A zatem możemy zaobserwować na wystawie instalacje malarskie będące nie tylko obrazem - miejscem, ale pozostające w dialogu z przeszłością - nie tylko tego konkretnego miejsca, ale w jakimś sensie również całej cywilizacji, sfery sacrum.

fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Wystawa prac Leona Tarasewicza potrwa do 26 sierpnia 2018 r.
..................................................................................................................................................

Leon Tarasewicz urodził się w  1957 w Waliłach na Podlasiu. Studiował w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych; dyplom otrzymał w pracowni Tadeusza Dominika w roku 1984, a od 1996 r. prowadzi na macierzystej uczelni Gościnną Pracownię Malarstwa.
Najważniejszym punktem odniesienia są dla niego rodzinne Waliły. Podkreśla ciągle swoje białoruskie korzenie i identyfikuje się z mniejszością białoruską w Polsce.
Wielokrotnie prezentował swoje prace, także we Wrocławiu, gdzie w Muzeum Narodowym znajduje się ich najobszerniejszy zbiór. W 2013 roku przygotował nawet wystawę malarstwa… bez obrazów, pokrywając podłogę lubelskiej Galerii Białej różnobarwnymi kwadratami, podobnie jak wcześniej posadzkę miejscowej Kaplicy św. Trójcy.

Malowanie to nie jest tylko pędzelek i farba. To jest jakiś kolorowy element, którym stwarzamy iluzje. Tak było w przeszłości i tak jest dziś – mówił.

Wystawiał również wielokrotnie za granicą: w Berlinie (1998, 2001) i we Frankfurcie nad Menem (1992, 1996), w Galerie Nordenhake w Sztokholmie (1989, 1991, 1993, 2001), w Galleria del Cavallino w Wenecji (1986, 1989, 2001).

Otrzymał Paszport "Polityki" (2000), Nagrodę im. Jana Cybisa (2000) oraz Nagrodę Fundacji Zofii i Jerzego Nowosielskich.W 2011 roku został Kawalerem Orderu Odrodzenia Polski.

Tarasewicz ma również pasję pozaartystyczną - jest prezesem Związku Hodowców Kur Ozdobnych i posiadaczem przedstawicieli rzadkich gatunków tegoż ptactwa.

Korzystałam z  biogramu na portalu Culture.pl

fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Leon Tarasewicz w Muzeum Architektury we Wrocławiu

W dniach od 10 maja do 25 sierpnia 2018 roku w Muzeum Architektury we Wrocławiu zostaną zaprezentowane prace Leona Tarasewicza - jednego z najbardziej intrygujących artystów współczesnych.

Wystawa ukaże ewolucję twórczości Leona Tarasewicza od ukończenia studiów w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w 1984 roku, przez prezentację wielkoformatowych obrazów z lat 80. i 90. XX w., po przykłady kompozycji przestrzennych ostatnich lat.

Leon Tarasewicz, "Bez tytułu", 1985, gwasz na papierze 210x300 cm,
Scaler Collection, fot. Tadeusz Rolke

"Bez tytułu", 1984 olej na płótnie 130x170 cm,  fot. Jacek Gładykowski 

Leon Tarasewicz od ponad trzech dekad konsekwentnie przekracza granice obrazu. Zagarnia dla malarstwa coraz większe przestrzenie – wybiera wielkie formaty płócien, anektuje kolejno ściany, podłogi i elementy zastanej architektury, przekształca strukturalne płaszczyzny w niezależne instalacje malarskie konstruowane z rusztowań, drewna i farby we wnętrzach i na zewnątrz budynków, każe widzom deptać po obrazach i gubić się w labiryntach malarskich instalacji. Wkracza w przestrzeń publiczną, oszukuje zmysły i buduje iluzje, multiplikując malowane konstrukcje i naturalne otoczenie w lustrzanych odbiciach. W ostatnich działaniach coraz częściej wyznacza rytm rzeczywistości samym światłem, wykorzystując świecące plastikowe formy wypełniane czystym kolorem.

Leon Tarasewicz podczas przygotowywania wystawy w Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa, 2003, fot. Jan Rolke / Forum

"Instalacja malarska" Leona Tarasewicza, Muzeum Narodowego w Krakowie i Fundacji Nowa

Na wystawie znajdą się prace ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu, warszawskiej Zachęty, Galerii Arsenał w Białymstoku, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu a także z kolekcji prywatnych i zbiorów własnych Leona Tarasewicza. Zestawione z realizacjami site specific, w kontekście miejsca pozwalają przyjrzeć się dialogowi malarstwa z architekturą składając się na polisensoryczny obraz działań jednego z najciekawszych współczesnych artystów.

Kuratorka: Małgorzata Devosges-Cuber

Organizatorzy: Muzeum Architektury we Wrocławiu i Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu.


informacja prasowa