„Dialogue”– nowy album wydany przez Narodowe Forum Muzyki

8 maja 2026 roku swoją premierę ma najnowszy, wydany przez Alpha Classics album Chóru NFM pod dyrekcją Lionela Sowa: "Dialogue". Znalazły się na nim dzieła Krzysztofa Pendereckiego zestawione z wybitnymi dwudziestowiecznymi utworami francuskimi. Płytę zarejestrowano w doskonałej akustycznie Sali Głównej ORLEN Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego. Za reżyserię nagrania, montaż i mastering odpowiadają Aleksandra Nagórko oraz Antoni Grzymała (CD Accord). Wydawnictwo można nabyć w Kasie NFM, w księgarni Niskie Łąki oraz online w Sklepie NFM.

„Program tej płyty zrodził się z idei, którą kultywuję od początku mojej pracy z Chórem NFM. Historia przypomina nam, że dialog między Europą Wschodnią a Zachodnią nie zawsze był łatwy – a czasem okazywał się wręcz niemożliwy. Muzyczna wyobraźnia jednak daje szansę na budowanie więzi ponad fizycznymi granicami ustanowionymi w przeszłości. Projekt ten obrazuje czysto artystyczny dialog między światem Krzysztofa Pendereckiego a muzyką francuską XX wieku. Podążając różnymi ścieżkami sztuki, kompozytorzy eksplorowali wspólne terytorium: tradycję chrześcijańskiej muzyki sakralnej i wykorzystanie zapisu modalnego, jak również nieograniczoną ekspansję tonalności aż do momentu, w którym zostaje ona zawieszona, a nawet całkowicie zanika. Dialog ten nie dotyczy tu ani chronologii, ani stylu w najściślejszym sensie: toczy się on raczej w uchu słuchacza, we wspólnej intymności brzmienia tego samego kontynentu muzycznego, którą łączą podobne napięcia, ale także oczywiste pokrewieństwa”.

Lionel Sow

Program:

KRZYSZTOF PENDERECKI (1933–2020)

1. Pieśń Cherubinów 7’07

JEAN-YVES DANIEL-LESUR (1908–2002)

LE CANTIQUE DES CANTIQUES

2. I. Dialogue 3’11

3. II. La voix du Bien-aimé 3’11

4. III. Le songe 1’37

5. IV. Le roi Salomon 1’36

6. V. Le jardin clos 4’13

7. VI. La Sulamite 3’43

8. VII. Épithalame 2’58

KRZYSZTOF PENDERECKI

9. Stabat Mater 8’41

CAROLINE MARÇOT (*1974)

10. Nigra sum 4’43

KRZYSZTOF PENDERECKI

11. O gloriosa virginum 4’18

FRANCIS POULENC (1899–1963)

12. Salve Regina 4’56

KRZYSZTOF PENDERECKI

POLISH REQUIEM

13. Agnus Dei 7’48

OLIVIER MESSIAEN (1908–1992)

14. O sacrum convivium! 5’33

TOTAL TIME: 63’41

Wykonawcy:

Lionel Sow – dyrygent

Chór NFM

Nagrano w Sali Głównej ORLEN Narodowego Forum Muzyki w lipcu 2024 oraz maju i lipcu 2025 roku.

Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Aleksandra Nagórko, Antoni Grzymała

Wydawca: Alpha Classics

ALPHA 1233, NFM 100

© 2024, 2025 Narodowe Forum Muzyki

℗ 2026 Alpha Classics

informacja prasowa

NFM l 20 lat emocji z Chórem NFM I Koncert „Van Gogh we mnie" i wernisaż wystawy jubileuszowej I 4.02.2026 /zapowiedź/

4 lutego w Narodowym Forum Muzyki odbędzie się wernisaż wystawy jubileuszowej Chóru NFM, a także na wyjątkowy koncert "Van Gogh we mnie" w wykonaniu artystów jubilatów.

Mozaika CHÓR NFM 

Wernisaż rozpocznie się o godz. 18.00 w foyer NFM na poziomie -3, a wystawę będzie można oglądać do 28 czerwca 2026 roku. Już od dwudziestu sezonów muzycy Chóru NFM swoimi głosami wzbogacają koncerty w NFM i na całym świecie. Z tej okazji chcemy przybliżyć publiczności sylwetki śpiewaków i śpiewaczek tworzących zespół, z czego zrodził się pomysł na indywidualne portrety, które wykonał Łukasz Rajchert, fotograf od lat związany z instytucją. Sesja zrealizowana została w nurcie cast portrait, a jej inspiracją były między innymi piękne, naturalne ujęcia autorstwa Annie Leibovitz.

Wyjątkowym ukoronowaniem tego wieczoru będzie niezwykły koncert Chóru NFM. Odbędzie się on o godz. 19.00 w Sali Głównej ORLEN. "Van Gogh we mnie" to niesamowity projekt multimedialny, który przeniesie nas do artystycznie utopijnej i na zawsze już utraconej belle époque. Tym razem będzie to spotkanie nie tylko z kompozytorami, ale również słynnymi malarzami przełomu wieków: Vincentem van Goghiem i Gustavem Klimtem. Pomysł na to widowisko powstał w 2022 roku w ramach współpracy Holenderskiego Chóru Kameralnego oraz muzeów mieszczących się w Wiedniu i Amsterdamie.

Wydarzenie rozpięte jest pomiędzy dwiema artystycznymi stolicami Europy sprzed I wojny światowej: Paryżem i wspomnianym już Wiedniem. Oprócz wymienionych malarzy w tych miastach działali także kompozytorzy, których twórczość usłyszymy tego wieczoru. Camille Saint-Saëns, Claude Debussy i Erik Satie swoją muzyką wypełniali sale koncertowe i salony III Republiki Francuskiej. Z biegiem czasu ich dzieła ogniskowały w sobie coraz więcej światła. Takie utwory, jak Trois chansons de Charles d’Orléans Debussy’ego, cechowała lekkość i żywość kolorów. Z kolei przewodzący kulturze dźwiękowej świata niemieckojęzycznego Alma i Gustav Mahlerowie, Richard Strauss i Arnold Schönberg zaglądali coraz głębiej w mrok dusz. Wyrazem nieskończonej tęsknoty za dekadencką nirwaną jest pieśń Ich bin der Welt abhanden gekommen Gustava Mahlera.

Podczas koncertu współczesne tym kompozycjom dzieła sztuki malarskiej (a także historyczne zdjęcia) ożyją za sprawą zaawansowanych technik komputerowych i biometrycznych. Włoskie studio multimedialne fuse* odpowiada za wykorzystaną w ramach projektu technologię, dzięki której możliwe stało się modulowanie obrazu za pomocą danych zbieranych na żywo. Ich źródłem jest nie tylko muzyka, ale również emocje odbiorców, wykonawców oraz ruchy dyrygenta. Znane powszechnie arcydzieła malarstwa tworzą się na żywo, wybuchają nowymi kolorami i roztapiają w dźwiękach. A to wszystko za sprawą czterech milionów cyfrowych mikropędzli, Chóru NFM i… publiczności! 

Program:

C. Saint-Saëns

 Deux choeurs op. 68: Calme de nuits; Les fleurs et les arbres

C. Debussy Trois chansons de Charles d’Orléans; Les Angélus (oprac. C. Gottwald), Des pas sur la neige (oprac. C. Gottwald)          

E. Satie Gymnopédie nr 1 (oprac. W. Knight)          

A. Mahler Die stille Stadt oraz Laue Sommernacht z cyklu Drei frühe Lieder (oprac. C. Gottwald)

G. Mahler Im Abendrot (Adagietto z V Symfonii cis-moll; oprac. C. Gottwald)

R. Strauss Traumlicht z cyklu Drei Männerchöre TrV 270 

G. Mahler Ich bin der Welt abhanden gekommen z cyklu Rückert-Lieder (oprac. C. Gottwald)

A. Schönberg Dreimal tausend Jahre op. 50a; Friede auf Erden op. 13

Wykonawcy:

Lionel Sow – dyrygent 

Natalia Kiczyńska – sopran 

Joanna Rot, Ewelina Wojewoda – alty

Adam Cieślak – tenor 

Grzegorz Zajączkowski – bas 

Chór NFM

Koncepcja oryginalna Netherlands Chamber Choir w koprodukcji ze studiem fuse*

Koncepcja muzyczna, opieka kuratorska i reżyseria – Tido Visser

Koncepcja wizualna, projekt i kodowanie kreatywne – fuse* 

Autorzy projektu dziękują Van Gogh Museum and Belvedere

Produkcja techniczna – TOT

Czas trwania:

70 minut

informacja prasowa

NFM I Diapason d'Or dla Chóru NFM

Album Chóru NFM pod dyrekcją Lionela Sowa Dance of Death otrzymał nagrodę Diapason d’Or – najwyższe i najbardziej prestiżowe wyróżnienie dla nagrania muzyki klasycznej we Francji.

W uzasadnieniu przyznanej nagrody czytamy, że „polski chór urzeka od początku do końca powagą, jaką nadaje tym niekiedy archaicznym zdaniom, zamieniając je w żywą, pełną czułości medytację. Cóż za piękno wykonania a cappella łączącego gęstość i estetyczny blask! […] Sow i Chór NFM osiągają tu wyżyny, które kiedyś osiągnął Reuss z RIAS Kammerchor w Berlinie czy Rademann z Chórem NDR w Hamburgu (Carus)”.

Płyta Dance of Death powstała przy udziale Willarda White’a oraz Jana Krzeszowca i miała premierę w czerwcu 2024 roku. Jest to pierwsze wydawnictwo Chóru NFM pod dyrekcją Lionela Sowa, który od 2021 roku jest jego szefem artystycznym. Album zawiera Totentanz op. 12 nr 2 Hugona Distlera, Warum ist das Licht gegeben dem Mühseligen op. 74 nr 1 Johannesa Brahmsa, Sarabandę z Partity a-moll na flet solo BWV 1013 Johanna Sebastiana Bacha oraz O Tod, wie bitter bist du op. 110 nr 3 Maxa Regera.

W sezonie artystycznym 2025/2026 Chór NFM świętuje dwudziestolecia istnienia – zapraszamy na koncert inaugurujący ten jubileusz.

Chór NFM, fot. Łukasz Rajchert

CHÓR NFM

Zespół został założony w 2006 r. przez Andrzeja Kosendiaka. Przez 15 lat kierowała nim Agnieszka Franków-Żelazny, a od sezonu 2021/2022 funkcję tę pełni Lionel Sow. Chór szybko zdobył uznanie, wykonując zarówno repertuar a cappella, jak i duże formy oratoryjne, operowe i symfoniczne.

Współpracował z tak znakomitymi dyrygentami, jak Giovanni Antonini, Zubin Mehta, Masaaki Suzuki, Kirill Petrenko, Iván Fischer, Jacek Kaspszyk, Paul McCreesh, James MacMillan, Stephen Layton, Bob Chilcott czy Krzysztof Penderecki. Wystąpił na ponad 300 koncertach, m.in. w Berliner Philharmoniker, Barbican Centre i Royal Albert Hall w Londynie, Gewandhausie w Lipsku, Filharmonii Paryskiej i Salle Pleyel w Paryżu. Chór był wielokrotnie zapraszany na międzynarodowe festiwale, takie jak BBC Proms, Osterfestspiele Baden-Baden, International Ankara Music Festival, Gent Festival van Vlaanderen, Klarafestival, Lucerne Festival, George Enescu Festival czy Warszawska Jesień. Nawiązał współpracę m.in. z Budapest Festival Orchestra, Gabrieli Consort & Players, Il Giardino Armonico, Israel Philharmonic Orchestra, Bach Collegium Japan, Berliner Philharmoniker i NOSPR. Ważną częścią pracy zespołu są prawykonania muzyki chóralnej i wokalno-instrumentalnej m.in. takich kompozytorów, jak Krzysztof Penderecki, Agata Zubel, Roxanna Panufnik, Rafał Augustyn, Paweł Łukaszewski, Julia Wolfe czy Bob Chilcott.

W dyskografii Chóru NFM znaczące miejsce zajmuje seria nagrań pod dyrekcją Paula McCreesha (wyd. Winged Lion) uhonorowanych prestiżowymi nagrodami, jak również dwie płyty z muzyką Boba Chilcotta The Seeds of Stars oraz Canticles of Light zrealizowane dla wytwórni Signum. W kwietniu 2024 r. album Łukasz Borowicz, nagrany z udziałem zespołu, otrzymał Fryderyka w kategorii „Album roku – muzyka oratoryjna i operowa”, a w czerwcu premierę miało najnowsze nagranie chóru, pierwsze zarejestrowane pod dyrekcją Lionela Sowa – Dance of Death.

NFM CHOIR

The NFM Choir was founded in 2006 by Andrzej Kosendiak. Directed for its first 15 years by Agnieszka Franków-Żelazny, Lionel Sow became its Artistic Director in 2021. The choir has a well-earned reputation for its work in various genres, performing a cappella pieces as well as large-scale oratorios, operas, and symphonic compositions. 

The choir has collaborated with such renowned conductors as Giovanni Antonini, Zubin Mehta, Masaaki Suzuki, Kirill Petrenko, Iván Fischer, Jacek Kaspszyk, Paul McCreesh, James MacMillan, Stephen Layton, Bob Chilcott and Krzysztof Penderecki, performing more than 300 concerts, including at the Berliner Philharmonie, Barbican Centre and Royal Albert Hall in London, Gewandhaus in Leipzig, as well as the Philharmonie de Paris and Salle Pleyel in Paris.

The NFM Choir is frequently invited to perform at international festivals suchas the BBC Proms, Osterfestspiele Baden-Baden, International Ankara Music Festival, Gent Festival van Vlaanderen,Klarafestival, Lucerne Festival, George Enescu Festival, and Warsaw Autumn. The choir has worked with, among others, Budapest Festival Orchestra, Gabrieli Consort & Players, Il Giardino Armonico, Israel Philharmonic Orchestra, Bach Collegium Japan, Berliner Philharmoniker, and the Polish National Radio Symphony Orchestra. At the core of the choir’s activity are world premieres of works by such composers as Krzysztof Penderecki, Agata Zubel, Roxanna Panufnik, Rafał Augustyn, Paweł Łukaszewski, Julia Wolfe, and Bob Chilcott.

The NFM Choir has made a series of award-winning recordings under the direction of Paul McCreesh issued by Winged Lion, and two discs of Bob Chilcott’s music: The Seeds of Stars and Canticles of Light, on Signum. In April 2024, the Łukasz Borowicz album, recorded with the choir, received a Fryderyk award in the Album of the Year – Oratorio and Opera Music category, and in June the choir’s latest recording was released – the first one on which the NFM Choir is conducted by Lionel Sow, entitled Dance of Death.

informacja prasowa

Jej głos. Zakończenie sezonu Chóru NFM /zapowiedź/

 23 czerwca o 16.00 Chór NFM od dyrekcją Lionela Sowa zakończy sezon artystyczny w wielkim stylu, prezentując twórczość polską – dzieła Andrzeja Panufnika, Henryka Mikołaja Góreckiego i Krzysztofa Pendereckiego, a także Hymn to St Cecilia Anglika Benjamina Brittena oraz arcydzieło chóralistyki francuskiej – Le Cantique des cantiques Jeana Yvesa Daniel-Lesura. Utwory łączą trzy postaci kobiece obecne w kulturze chrześcijańskiej: Matka Boża, święta Cecylia, Oblubienica z "Pieśni nad pieśniami".

Chór NFM, fot. Łukasz Rajchert

„Tyś piękniejsza od księżyca, czystsza od gwiazd, jaśniejsza od słońca, Mario!” – śpiewać będą muzycy w otwierającym koncert Song to the Virgin Mary Andrzeja Panufnika. Ta dość prosta maryjna pieśń o melodyce nawiązującej do muzyki ludowej i chorału gregoriańskiego napisana została przez niego na emigracji w efekcie inspiracji polską ludową pobożnością. Zmysłowy obraz kobiety, w tekście utworu Panufnika zaledwie zaznaczony, powróci zaraz potem z całą mocą w polifonicznym, kunsztownym, dwunastogłosowym opracowaniu tekstu biblijnej Pieśni nad pieśniami autorstwa Daniel-Lesura. Ten jednak, cytując w ostatniej części utworu antyfonę Venite, sponsa Christi, będzie starał się skłonić nas do alegorycznej interpretacji przesyconych erotyką starotestamentowych wersetów i odczytania opisywanej przez nie oblubieńczej miłości jako obrazu relacji Chrystus–Kościół. Znacznie prostsze niż u Francuza muzyczne faktury usłyszymy w dziele Henryka Mikołaja Góreckiego Totus Tuus napisanym dla uświetnienia przyjazdu papieża Jana Pawła II do Polski w 1987 roku. Znakomicie pasować będzie do niego łagodny, kontemplacyjny hymn O gloriosa Virginum – dojrzałe dzieło Krzysztofa Pendereckiego.

O ile w Polsce niezwykle rozwinięty jest kult maryjny, o tyle w Anglii szczególną czcią darzona jest święta Cecylia – patronka muzyków. Męczennica ta wyjątkowe znaczenie miała także dla Benjamina Brittena, który przyszedł na świat w dzień jej wspomnienia. Okazja do poświęcenia przez niego utworu świętej pojawiła się, gdy kompozytor zawarł znajomość z poetą W.H. Audenem, którego poprosił o napisanie ody na jej cześć. Wspaniały muzyczny hymn, skomponowany częściowo na statku, którym podczas II wojny światowej Britten odbył niebezpieczną podróż z Nowego Jorku do Liverpoolu, został prawykonany 22 listopada 1942 roku – w dzień jego dwudziestych ósmych urodzin, będący jednocześnie, jak już wspomniano, świętem świętej Cecylii.

Program:

A. Panufnik Song to the Virgin Mary

J.Y. Daniel-Lesur Le Cantique des cantiques (partie solowe: Agata Chodorek, Małgorzata Kątnik, Violetta Wysocka-Marciniak – soprany, Aleksandra Michniewicz, Joanna Rot, Ewelina Wojewoda – alty, Adam Cieślak, Andrzej Górniak, Paweł Zdebski – tenory, Maciej Adamczyk, Dawid Dubec, Michał Pytlewski – basy)

H.M. Górecki Totus Tuus op. 60

K. Penderecki O gloriosa Virginum

B. Britten Hymn to St Cecilia op. 27 (partia solowa: Aleksandra Turalska – sopran)

Wykonawcy:

Lionel Sow – dyrygent

Chór NFM

Czas trwania:

65 minut

informacja prasowa

 

„Dance of Death” – premiera nowego albumu Chóru NFM

21 czerwca 2024 roku ma swoją premierę najnowszy album Narodowego Forum Muzyki, nagrany przez Chór NFM z udziałem Willarda White’a oraz Jana Krzeszowca. Jest to pierwsza płyta zespołu pod dyrekcją Lionela Sowa, który od 2021 roku jest jego szefem artystycznym. 

Mój egzemplarz nagrania :-)

Album zawiera Totentanz op. 12 nr 2 Hugo Distlera, a także Warum ist das Licht gegeben dem Mühseligen op. 74 nr 1 Johannesa Brahmsa, Sarabandę z Partity a-moll na flet solo BWV 1013 Johanna Sebastiana Bacha oraz O Tod, wie bitter bist du op. 110 nr 3 Maxa Regera.

Nagrania dokonano w doskonałej akustycznie Sali Głównej Narodowego Forum Muzyki. Reżyseria nagrań, montaż, mastering: Aleksandra Nagórko i Antoni Grzymała (CD Accord).

Dance of Death
Wykonawcy:
Lionel Sow – dyrygent
Willard White – narrator
Jan Krzeszowiec – flet
Chór NFM

Program:

1         Johannes Brahms  (1833–1897)

           Warum ist das Licht gegeben dem Mühseligen op. 74 nr 1            11'12

           na chór mieszany a cappella (1877)

           Hugo Distler  (1908–1942)

           Totentanz op. 12 nr 2  na chór mieszany a cappella, narratora i flet (1934)                                                                                                      [ 38'00 ]

2         Erster Spruch – Der Tod                                                            3'12

3         Zweiter Spruch – Der Kaiser                                                    3'02

4         Dritter Spruch – Der Bischof                                                    2'13

5         Vierter Spruch – Der Edelmann                                               3'02

6         Fünfter Spruch – Der Arzt                                                        2'28

7         Sechster Spruch – Der Kaufmann                                           1'54

8         Siebter Spruch – Der Landsknecht                                          2'42

9         Achter Spruch – Der Schiffer                                                   2'42

10       Neunter Spruch – Der Klausner                                               2'54

11       Zehnter Spruch – Der Bauer                                                    2'19

12       Elfter Spruch – Die Jungfrau                                                    2'18

13       Zwölfter Spruch – Der Greis                                                     3'00

14       Dreizehnter Spruch – Das Kind                                                3'45

15       Vierzehnter Spruch                                                                    2'28

16       Johann Sebastian Bach  (1685–1750)

           Sarabanda z Partity a-moll na flet solo BWV 1013 (1717–1723)    5'15

17       Max Reger  (1873–1916)

           O Tod, wie bitter bist du op. 110 nr 3                                     10'08

           na chór mieszany a cappella

           Czas całkowity                                                                           64'56

NFM 90, ACD 335

Premiera płyty: 21 czerwca 2024

Patronat medialny: Program II Polskiego Radia

„Większość z nas, oddając się kontemplacji średniowiecznych przedstawień danse macabre, w których Śmierć prowadzi w korowodzie ludzi wszelkich stanów, nie zwraca uwagi na dźwiękową stronę alegorii. Jest ona jednak bardzo istotna – gdzie ma miejsce taniec, tam musi być i muzyka.

Na najstarszych przedstawieniach, pochodzących z końca średniowiecza, to właśnie Śmierć gra na instrumencie. Co ciekawe, jest to instrument dęty, jak flet czy dudy, lub perkusyjny. W średniowieczu takie instrumentarium kojarzone było z diabłem (skrzypce są w tym kontekście atrybutem nowoczesnym). Wiedza o tym skojarzeniu pozwoliła historykom sztuki zrozumieć genealogię popularnego motywu. Pokrewieństwo ówczesnych wizerunków śmierci i diabła (do którego domeny należała tak cielesna czynność, jak taniec) tłumaczy dydaktyczną funkcję słynnej alegorii, która pojawiła się w Europie po epidemii dżumy w XIV wieku.

W kontekście licznych przedstawień malarskich i tekstów literackich tego okresu zbiór zabytków muzycznych nawiązujących do tańca śmierci jest stosunkowo skromny. Dziewiętnastowieczne realizacje, takie jak Totentanz Ferenca Liszta i Danse macabre Camille’a Saint-Saënsa, niewiele mają wspólnego z klasycznym kształtem alegorii. Dopiero czasy modernizmu i rozwój historycznych nauk o sztuce sprawiły, że kompozytorzy, zgłębiając dawne techniki, wprost odnieśli się do zachowanych średniowiecznych przedstawień. Na wyobraźnię kompozytorów najbardziej wpłynęły malunki pochodzące z Bazylei i Lubeki. Szwajcarski Totentanz zainspirował Arthura Honeggera (La danse des morts) i Franka Martina (Ein Totentanz zu Basel im Jahre 1943), natomiast temu północnoniemieckiemu autorowi hołd złożył Hugo Distler w swoim dziele Totentanz op. 12 nr 2.

(…) W 1932 roku na nieszporach w kościele św. Jakuba, za których oprawę muzyczną odpowiadał Distler, odbyło się przedstawienie oparte na motywie danse macabre – zabrzmiał wówczas niedawno odkryty, renesansowy cykl motetów Leonharda Lechnera Deutsche Sprüche von Leben und Tod. Utwory te, będące zbiorem aforystycznych refleksji nad naturą przemijania, zrobiły na Distlerze ogromne wrażenie. Jego Totentanz nawiązuje do nich zarówno formalnie, jak i pod względem techniki kompozytorskiej. Distler wpisał się w ten sposób w ważny nurt niemieckiego historyzmu. Po gatunek motetu sięgali m.in. Felix Mendelssohn Bartholdy, Robert Schumann, Johannes Brahms i Max Reger. Motet łączył się z istotnymi dla niemieckiej tradycji toposami, co widać na przykładzie kompozycji dwóch ostatnich z wymienionych twórców.

(…) Na niniejszym albumie znajduje się jeszcze jeden utwór – Sarabanda z Partity a-moll na flet solo BWV 1013 Johanna Sebastiana Bacha. Zabrzmi niczym lament samej Śmierci na zgliszczach lubeckiego kościoła. Bach był dla dziewiętnastowiecznej kultury niemieckiej ideałem romantycznego artysty i jednocześnie religijnego rzemieślnika. Ufundowana na podobnych sprzecznościach kultura zrodziła arcydzieła literatury muzycznej, ale też zbrodniczą ideologię nazizmu. To Bachowi każdy z wspomnianych kompozytorów chciał dorównać i to on bywał postrzegany jako dowód na wyższość niemieckiego narodu. A przecież, podobnie jak oni, był tylko kolejnym człowiekiem w korowodzie Śmierci”.

Szymon Atys, fragment eseju zamieszczonego w booklecie dołączonym do płyty

informacja prasowa

„Karol Szymanowski” – premiera nowego albumu wydanego przez Narodowe Forum Muzyki

24 maja 2024 roku swoją premierę miał nowy album Narodowego Forum Muzyki z udziałem Iwony Sobotki (sopran), Chóru NFM oraz NFM Filharmonii Wrocławskiej pod dyrekcją Giancarla Guerrero. Na płycie, która jest w całości poświęcona twórczości Karola Szymanowskiego, znalazły się Uwertura koncertowa E-dur op. 12, Pieśni księżniczki z baśni op. 31 oraz III Symfonia „Pieśń o nocy” op. 27. Nagrania dokonano w Sali Głównej Narodowego Forum Muzyki. Reżyseria nagrań, montaż, mastering: Wojciech Marzec, Justyna Popiel i Agnieszka Szczepańczyk (CD Accord).

Wykonawcy:

Iwona Sobotka – sopran

Giancarlo Guerrero Giancarlo Guerrero – dyrygent

Chór NFM

Lionel Sow – kierownictwo artystyczne Chóru NFM

NFM Filharmonia Wrocławska

Program:

KAROL SZYMANOWSKIKAROL SZYMANOWSKI (1882–1937)  

Uwertura koncertowa E-dur op. 12 (2. wersja, 1912–1913)         13'06

Pieśni księżniczki z baśni op. 31 na sopran i orkiestrę* (1915)                            [ 17'53 ]

(sł. Zofia Szymanowska)

   I. Samotny księżyc                                                                                                    4'25

  II. Słowik                                                                                                                  2'52

III. Złote trzewiczki                                                                                                    2'46

IV. Taniec                                                                                                                  1'46

  V. Pieśń o fali                                                                                                           3'44

VI. Uczta                                                                                                                   2'17

III Symfonia „Pieśń o nocy” op. 27 na sopran, chór i orkiestrę (1914–1916)        [ 24'42 ]

(sł. „Mewlana” Dżalaluddin Rumi, przekł. pol. Tadeusz Miciński)

Moderato assai                                                                                                           7'52

Vivace, scherzando                                                                                                      7'32

Largo                                                                                                                         9'17

czas całkowity                                                                                                         55'42

 * Karol Szymanowski opracował na głos i orkiestrę tylko trzy pieśni z cyklu: nr I, II i IV (1933), pozostałe trzy opracował Bruno Dozza: nr III, V i VI (2011–2012).

NFM 89, ACD 315
Premiera płyty: 24 maja 2024

Patronat medialny: Program II Polskiego Radia

Debiut orkiestrowy, jeden z licznych cyklów pieśni, wreszcie krótkie, ale masywne dzieło wokalno-instrumentalne. Rozpiętość lat pomiędzy datami powstania: dwanaście. Znacznie większa – pomiędzy datami premier, w których miesza się historia duża i mała, w tym zwłaszcza pierwsza wojna światowa i obie rosyjskie rewolucje, a także seria osobistych doświadczeń i przewartościowań w świecie duchowym twórcy, a zarazem pechów i splotów okoliczności.

Co – poza osobą autora – łączy te dzieła? Na pozór niewiele, ale pewne wątki da się odnaleźć. Wśród nich i ten, że każde z naszej trójki jest w jakimś stopniu związane z konkretnym tekstem literackim. W „jakimś”, czyli za każdym razem odmiennym. „Pieśni księżniczki z baśni” to przypadek oczywisty: wiersze „umuzycznione”. „III Symfonia”, czyli „Pieśń o nocy”, ma jako kościec semantyczny tekst perskiego mistyka, ale jest dziełem przede wszystkim instrumentalnym i możliwym do wykonania bez głosów.

A „Uwertura”? Zgodnie z duchem – czy manierą – epoki pierwszą wersję dzieła poprzedzało poetyckie motto z poematu „Witeź Włast” Tadeusza Micińskiego (1873–1918), dobrego znajomego kompozytora, postaci kultowej, mówiąc dzisiejszym slangiem, ale także w dawniejszym, ściślejszym znaczeniu: swoistego „maga”, jednego z przywódców polskiej moderny początków XX wieku.

Rafał Augustyn, fragment eseju zamieszczonego w booklecie dołączonym do płyty

Płytę można kupić w kasie NFM, w księgarni Niskie Łąki oraz online w sklepie NFM.

informacja prasowa

Immortal Bach /zapowiedź koncertu w NFM/

W niedzielę, 30 kwietnia o 18.00 w Narodowym Forum Muzyki zabrzmi koncert solistów oraz Chóru NFM pod dyrekcją Lionela Sowa upłynie pod znakiem twórczości wielkich niemieckich kompozytorów epoki baroku – Heinricha Schütza oraz Johanna Sebastiana Bacha. Repertuaru dopełni z kolei dzieło Immortal Bach Knuta Nystedta, oparte na pieśni Komm, süßer Tod (Przyjdź, słodka śmierci) pióra lipskiego kantora.

Chór NFM, fot. Łukasz Rajchert

Koncert rozpocznie Musikalische Exequien op. 7 Heinricha Schütza, uważanego za najwybitniejszego kompozytora niemieckiego tworzącego przed Johannem Sebastianem Bachem. Jest to muzyka żałobna, napisana na przełomie 1635 i 1636 roku na uroczystości pogrzebowe hrabiego Henryka II z rodu Reussów. Zgodnie z uprawianą wówczas praktyką arystokrata pozostawił po sobie szereg wskazówek dotyczących przebiegu ceremonii, włącznie z charakterem muzyki, która winna podczas niej rozbrzmiewać. Wątpliwym jest jednak czy jego życzeniem było stworzenie przez Schütza Musikalische Exequien – wedle przekazów zamówienie pochodziło od wdowy po hrabim oraz jego synów.

„Błogosławieni są odtąd umarli, którzy w Panu umierają” – to słowa pochodzące z Biblii, a dokładniej z Apokalipsy św. Jana, będącej jedyną proroczą księgą Nowego Testamentu, przedstawiającą wizję końca istnienia obecnego świata. W Biblii Lutra początek tego zdania brzmi: „Selig sind die Toten” – i to właśnie ono stanowi kanwę tekstową kolejnej z kompozycji Schütza, która zabrzmi tego wieczoru.

Jesu meine Freude to z kolei najdłuższy, a zarazem najbardziej złożony motet znajdujący się w katalogu dzieł Johanna Sebastiana Bacha. Kompozytor nawiązuje w nim do luterańskiego hymnu o tej samej nazwie. Jego tekst przeplata w poszczególnych zwrotkach również ze słowami zawartymi w ósmym rozdziale Listu do Rzymian. Tym samym stworzył pewnego rodzaju symetrię zarówno na poziomie tekstowym, jak i muzycznym. Wieczór zwieńczą dźwięki kompozycji Immortal Bach Knuta Nystedta z 1988 roku, będącej hołdem dla ponadczasowej, nieustannie inspirującej kolejne pokolenia twórczości niekwestionowanego mistrza barokowej polifonii, przez wielu uważanego za kompozytora wszech czasów.

Program:

H. Schütz Selig sind die Toten op. 11, SWV 391

J.S. Bach Jesu meine Freude – motet BWV 227

H. Schütz Musikalische Exequien op. 7, SWV 279–281

K. Nystedt Immortal Bach op. 153

Wykonawcy:

Lionel Sow – dyrygent

Małgorzata Kątnik, Aleksandra Turalska – sopran

Ewelina Wojewoda – alt

Marek Belko, Paweł Zdebski – tenor

Maciej Adamczyk, Grzegorz Zajączkowski – bas

Julia Karpeta – viola da gamba

Krzysztof Karpeta – violone

Maria Wilgos – teorba

Marta Niedźwiecka – pozytyw

Chór NFM

Chór Chłopięcy NFM

Małgorzata Podzielny – przygotowanie Chóru Chłopięcego NFM

informacja prasowa

Ukraińska muzyka sakralna. Inauguracja sezonu Chóru NFM

Zapraszamy na koncert inaugurujący nowy sezon artystyczny Chóru NFM! Tego wieczoru wnętrza katedry prawosławnej pw. Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy wypełni ukraiński śpiew sakralny. W wykonaniu muzyków pod dyrekcją Lionela Sowa usłyszymy dzieło urodzonej w Kijowie w 1939 roku kompozytorki Łesi Dyczko, cenionej szczególnie za swą spuściznę literatury chóralnej.

Chór NFM / fot. Łukasz Rajchert

 Łesia Dyczko jest ukraińską kompozytorką, pedagog, a także animatorką życia muzycznego, której twórczość koncentruje się wokół muzyki wokalnej oraz wokalno-instrumentalnej. Obecnie uznawana jest za czołową przedstawicielkę twórczości chóralnej w Ukrainie. Nie bez znaczenia pozostaje także fakt, że była pierwszą ukraińską kompozytorką, która zaczęła tworzyć muzykę cerkiewną po Rewolucji Październikowej. Dyczko jest autorką m.in. oratoriów, kantat, oper oraz pieśni chóralnych. Jej dzieła są wykonywane podczas festiwali i koncertów na całym świecie, m. in. w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Wielkiej Brytanii czy krajach europejskich. Artystka była wielokrotnie nagradzana, w tym także Państwową Nagrodą im. Szewczenki, będącą najwyższym odznaczeniem w dziedzinie kultury.

Ludmiła (Lesia) Dyczko (Dychko), fot. Polmic.pl

Liturgia uroczysta powstała w 1999 roku we współpracy ze słynnym dyrygentem, założycielem i wieloletnim liderem Chóru Kijowskiego, Mykołą Hobdyczem. Pomimo tego, że kompozycja powstała ponad dwadzieścia lat temu, nieustannie zachwyca oryginalnością środków, po które sięgnęła Dyczko. Partytura utworu czerpie z modernizmu, jednocześnie odwołując się do rozmaitych motywów folklorystycznych, a zarazem dawnych tradycji muzyki kościelnej. Kanwą jego warstwy tekstowej stała się ukraińska Liturgia św. Jana Chryzostoma. Potęga brzmienia dzieła mieniącego się całym spektrum muzycznych barw zachwyca kolejne pokolenia artystów i melomanów.

Program:

Ł. Dyczko Liturgia uroczysta

Wykonawcy:

Lionel Sow – dyrygent

Volodymyr Andruschak – bas-baryton

Violetta Wysocka-Marciniak – sopran

Aleksandra Michniewicz – mezzosopran

Joanna Rot – alt

Adam Cieślak – tenor   

Chór NFM

Czas trwania:

60 minut

informacja prasowa