NFM I Wystawa prac z kolekcji Rzeźby Polskiej w Orońsku "Fantastyczne zwierzęta" I 3.02-16.04.2023

 W Narodowym Forum Muzyki prezentowane są również wystawy. Tym razem pod hasłem  "Fantastyczne zwierzęta", którą NFM przygotowało wraz z Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.  Będzie można zobaczyć prace następujących artystów: Magdaleny Abakanowicz, Pawła Althamera, Plamena Bratanowa, Mieczysława Chojnackiego, Bronisława Chromego i wielu innych.

Fantastyczne zwierzęta

Natura jest źródłem cywilizacji, karmi nas i naszą wyobraźnię. Przez długie tysiąclecia jej reguły były naszym porządkiem, jesteśmy zależni od niej i jej zasobów. Teraz jednak dociera do nas, że niemal ją zniszczyliśmy. Tracimy także nasz wewnętrzny świat mitu i wyobraźni. Dawniej myśleliśmy o zwierzętach jako o istotach obdarzonych charakterem, cechami podobnymi do naszych, a nawet duszą. Do dziś są to idee kultywowane przez niektóre ludy i plemiona żyjące blisko natury – pozostałości naturalnego stanu rzeczy. Ślady tego świata odkrywamy w wielu prehistorycznych kulturach, w których zwierzęce kształty zarezerwowane były dla bogów, wyobrażonych jako hybrydy ludzko-animalne. Stare mity zapełnione są podobnymi do zwierząt bohaterami reprezentującymi najdawniejszy świat, który zawładnięty został przez ludzi, ale wysyła jeszcze fauny, byki, łabędzie, by utrzymywać z nami stały kontakt. Ślad tamtych postaci pozostał w bajkach. Ludowa mądrość, historia oralna, powtarzana i zniekształcana przez dziesięciolecia, wytworzyła klasyczne tematy, w których zwierzę, opatrzone wyrazistymi cechami, gra rolę niezbędną do przekazania morału. Baśnie to niekiedy próby wytłumaczenia niezwykłych, dramatycznych zjawisk, zbrodni, głodu i przemocy. Są śladem pradawnych wydarzeń. Czasem zwierzęta to także maski aktorów, bez których nie potrafiono sobie poradzić ze zjawiskami wymykającymi się logice i humanistycznej etyce, zbyt dramatycznymi dla odbiorcy. Świat fantazji jest nam niezbędny, nie tylko w górnolotnej poezji. Nie radzimy sobie bez niego także na co dzień. 

von Rydingsvard Ursula, Ocean Voices, 2011-2012 _ fot. Jan Gaworski

Oczywista antropomorfizacja zwierząt w literaturze, budowanie nowych metafor i posługiwanie się już utrwalonymi to nie tylko bogactwo języka. To kody, bez których nie opowiemy złożonych, nieoczywistych narracji. Nie wyrazimy lęku, nadziei, emocji i wrażeń. Bez tego rodzaju języka słowo pełni podrzędną rolę instrukcji. Zwierzęta wracają w filmach, są na godłach i w ważnych lekturach, niekiedy reprezentują kategorie wzniosłe, innym razem upadłe. Metaforami zwierzęcymi posługujemy się w mowie codziennej, np. sformułowania „zachował się jak zwierzę” używamy, gdy chcemy opisać postępowanie nacechowane dzikością i nieokiełznaniem. Animalistyczna wyobraźnia źle się komponuje ze współczesnością, w której poważana jest skuteczność, przydatność, produktywność. Dlatego usuwamy ją z naszego życia. Pozostaje sztuka – naturalny rezerwat fantastycznych zjawisk, metafor, mitów i baśni. Wyimaginowane zwierzęta to bohaterowie światów niedojrzałych i nienowoczesnych, bez których nasze życie jest jednak niepełne. 

Rzeźba opowiada inaczej niż literatura, pokazuje inaczej niż malarstwo. Na wystawie prezentujemy wymyślone zwierzęta bez kontekstu i tła. Jednostki samotne i obnażone. To bohaterowie wydarci z dawnych, zapomnianych opowieści. Zapraszamy do odtworzenia ich historii, do zrekonstruowania mitów, legend oraz baśni o nich. Bez tej pracy świat fantazji znika.

dr hab. Maciej Aleksandrowicz 

Jarnuszkiewicz Jerzy, Suka, 1957-1992 _ fot. Jan Gaworski

Fantastic Animals

Nature is the source of civilization, as it feeds us and our imagination. For long millennia, its rules have been our order, and we still depend on it and its resources. But now we realize we have almost destroyed it completely. We have also lost our inner world of myth and imagination. In the past, we thought of animals as beings with character, traits similar to our own, and even a soul. To this day, these are the ideas cultivated by some peoples and tribes living close to nature – the residues of the natural state of affairs. We discover traces of this world in many prehistoric cultures, where animal shapes were reserved for gods, imagined as human-animal hybrids. The old myths are filled with animal-like heroes representing the most primeval world that has been taken over by humans, but still sends out fauns, bulls, and swans to keep in constant contact with us. The traces of those characters have remained in fairy tales. Folk wisdom, oral history, repeated and modified for decades, has produced classic themes in which the animal, endowed with distinctive features, plays the role necessary to convey the moral message. Fairy tales are sometimes attempts to explain unusual, dramatic phenomena, crimes, hunger and violence. They are traces of ancient events. Sometimes animals are also actors’ masks, without which it was impossible to cope with phenomena that eluded logic and human ethics, too dramatic for the viewer. The world of fantasy is indispensable to us, not only in high-flying poetry. We can’t do without it on a daily basis.

Althamer Paweł, Ochse, 2018 _ fot. Jan Gaworski

The obvious anthropomorphizing of animals in literature, the construction of new metaphors and the use of established ones are not only the richness of language. These are the codes without which we will not be able to tell complex, non-obvious narratives. We will not express fear, hope, emotions and impressions. Without this kind of language, the word plays the subordinate role of instruction. Animals return in films, on emblems and in important books, sometimes representing sublime categories, sometimes fallen ones. We use animal metaphors in everyday speech, for example, we use the phrase “he acted like an animal” when we want to describe behavior characterized by wildness and unbridled demeanour. Animalistic imagination does not go well with the present, in which efficiency, usefulness and productivity are respected. So we remove it from our lives. What remains is art – a natural reserve of fantastic phenomena, metaphors, myths and fairy tales. Imaginary animals are the heroes of immature and non-modern worlds, without whom our lives are incomplete.

Sculpture tells a story differently than literature, shows it differently than painting. At the exhibition we present imaginary animals without any context or background. Lonely and exposed individuals. They are heroes torn out of old, forgotten stories. We invite you to recreate their history, to reconstruct myths, legends and fairy tales about them. Without this effort, the fantasy world disappears.

Maciej Aleksandrowicz PhD

Abakanowicz Magdalena, Mutant stojący, 1994-1995 _ fot. Jan Gaworski

Fantastyczne zwierzęta
Fantastic Animals

Wystawa prac z kolekcji Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

Sculpture exhibition from the Centre of Polish Sculpture in Orońsko

3.02.2023–16.04.2023

foyer NFM

Wrocław, plac Wolności 1

Kurator / Curator: Maciej Aleksandrowicz

Współpraca / Cooperation: Stanisław Małecki

Wernisaż exhibition opening:

3 lutego February 2023, 18.00 6 pm

foyer NFM

Artyści:

Magdalena Abakanowicz

Paweł Althamer

Plamen Bratanow

Mieczysław Chojnacki

Bronisław Chromy

Beata Czapska

Anna Dębska

Mitko Dinev

Zbigniew Dudek

Jerzy Jarnuszkiewicz

Jumber Jikia

Anna Kamieńska-Łapińska

Marek Kijewski

Jolanta Kłyszcz de Kentros

Józef Kopczyński

Tadeusz Koper

Michał Leszczyński

Sławomir Lewiński

Władysław Pawlik

Andrzej Pawlowski (Pawłowski)

Adam Procki

Anna Rodzińska-Iwańska

Ursula von Rydingsvard

informacja prasowa

Wystawa "W przestrzeni Magdaleny Abakanowicz" w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

Wystawa "W przestrzeni Magdaleny Abakanowicz", prezentowana wiosną w Muzeum Sztuk Dekoracyjnych i Designu w Rydze, latem zagości w rozszerzonej wersji we wszystkich galeriach oraz w Parku Rzeźby w Orońsku, pokazując wielowątkową twórczości pierwszej damy polskiej sztuki.

Najbardziej znanym Abakanom – Błękitnemu, Tubie, Czarnemu Ubraniu, Lady i kilku innym – towarzyszyć będą rzeźby wykonane przez artystkę z jutowego płótna utwardzanego żywicą: Głowy (1973–1975), Postacie stojące (1986–1987), słynne Plecy (1976), a także Oracz (1996–1997) i inne. Wystawa pokaże jak duże znaczenie miała dla artystki figura ludzka. Sporadycznie traktowana w sposób dosłowny, częściej pojawiała się jako ślad, odcisk, skorupa czy fragment tkanki. Charakterystyczne dla jej twórczości są cykle rzeźbiarskie przedstawiające pojedyncze postaci lub tłumy. Ekspozycję uzupełni pokaz slajdów przedstawiających najważniejsze realizacje Abakanowicz w parkach rzeźby na całym świecie. Wystawa będzie próbą odpowiedzi na kilka pytań: jak dziś pokazywać twórczość wielkiej artystki i jej dziedzictwo, czy można powiedzieć coś nowego o jej życiu i twórczości?

Tłum Magdaleny Abakanowicz na wystawie "Medytacja i ekspresja", fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

W ramach ekspozycji zostaną zaprezentowane filmy o życiu i sztuce artystki: dokument o Abakanach zrealizowany przez telewizję łódzką na początku lat 70. i dwie najnowsze produkcje autorstwa Róży Fabjanowskiej i Sławomira Malcharka zrealizowane w tym roku.

Magdalena Abakanowicz była jedną z najbardziej znanych w świecie polskich artystek (1930–2017). Zajmowała się tkaniną i rzeźbą, które w jej ujęciu znacznie przekraczały konwencjonalne ramy dyscypliny. Studiowała w latach 1950–1954 w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Początkowo zajmowała się malarstwem, by szybko przejść do innych dziedzin twórczości – tkaniny i rzeźby.
Decydującym wydarzeniem otwierającym międzynarodową karierą artystki było otrzymanie w 1965 roku złotego medalu na Biennale w São Paulo. Zasłynęła tzw. „abakanami” oraz figuratywnymi kompozycjami przestrzennymi, które powstawały głównie z tkanin, juty, ale także z drewna, kamienia czy brązu. Wprowadziła techniki tkackie do galerii sztuki nowoczesnej. Monumentalne abstrakcyjne formy zawieszała w przestrzeni, przekraczając granice między malarstwem i rzeźbą, pomiędzy obiektem i otoczeniem. Jednocześnie intrygowała ją faktura materii: Abakany, wykonane z barwionego, sizalowego włókna zachwycają zwielokrotnioną organicznością. Na wystawach podwieszane do sufitu, tworzą barwny gąszcz.

Abakan na wystawie w Galerii Dworcowej we Wrocławiu, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Artystka pisała: [...] (Abakany) drażniły ludzi. Były nie w porę. W tkactwie gobelin francuski, w sztuce: pop-art i sztuka konceptualna, a tu [formy] magiczne, skomplikowane ogromne...
Magdalena Abakanowicz reprezentowała Polskę na Biennale Sztuki w Wenecji w 1980 roku. Jest autorką m.in. dużych realizacji rzeźbiarskich w Parku Granta w Chicago, Parku Olimpijskim w Seulu w Korei Płd., Muzeum Miejskim w Hiroszimie w Japonii, Storm King Art Center pod Nowym Jorkiem, Ogrodzie Rzeźby Muzeum Izrael w Jerozolimie, Europos Parkas pod Wilnem na Litwie, a także na poznańskiej Cytadeli. Brała udział w słynnej, historycznej wystawie analizującej założenia i spuściznę sztuki feministycznej WACK! Art and the Feminist Revolutio w Museum of Contemporary Art (MOCA) w Los Angeles (2007), Metropolitan Museum w Nowym Jorku i kilkudziesięciu innych wystawach w muzeach i galeriach Europy, Ameryki Północnej, Azji i Australii. Odznaczona dwukrotnie nagrodą rzeźbiarską przez Sculpture Center w Nowym Jorku.
Wystawie towarzyszy katalog z tekstami dyrektor Muzeum Sztuk Dekoracyjnych i Designu w Rydze, Inese Baranovskiej, Andy Rottenberg, hiszpańskiej kuratorki Margi Paz, Eulalii Domanowskiej i Irēny Bužinskiej.

Siedząca postać, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Projekt uzupełni międzynarodowa konferencja, która odbędzie się we wrześniu w ramach Warsaw Gallery Weekend.

Organizator wystawy:
Centrum Rzeźby Polskiej  w Orońsku

Współorganizatorzy:
Instytut Adama Mickiewicza
Fundacja Marty Magdaleny Abakanowicz- Kosmowskiej i Jana Kosmowskiego w Warszawie
Muzeum Sztuk Dekoracyjnych i Designu w Rydze / Dekoratīvās Mākslas un Dizaina Muzejs, Latvijas Nacionālais mākslas muzejs
Partnerzy:
Bank PKO BP
Muzeum Narodowe w Warszawie
Muzeum Sztuki w Łodzi
Galeria Starmach

W PRZESTRZENI MAGDALENY ABAKANOWICZ
Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku
Muzeum Rzeźby Współczesnej, Galeria „Oranżeria”, Galeria „Kaplica”, Galeria „Wozownia”, Park Rzeźby, Pałac Józefa Brandta
13 lipca – 6 października 2019

KURATORKA:
Eulalia Domanowska, dyrektor, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

WSPÓŁPRACA:
Henryk Gac, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

informacja prasowa

Zainteresowanych odsyłam do mojego artykułu na portalu NIEZŁA SZTUKA.

Wystawa Zachęta/Orońsko KOLEKCJE w Narodowym Forum Muzyki

Narodowe Forum Muzyki zaprasza na wystawę "Kolekcje", przygotowaną przez Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku i Zachętę – Narodową Galerię Sztuki w Warszawie. Wernisaż wystawy odbędzie się 19 lutego 2019 (wtorek) o godz. 18:00 w NFM, w foyer na poziomie -1.

Formowanie kolekcji sztuki to proces, który podobnie jak sama sztuka podlega nieustannej transformacji i okresowym weryfikacjom. Dumę wielu instytucji kulturalnych w Polsce – muzeów, centrów sztuki, fundacji – stanowi spuścizna wielu pokoleń artystów, sukcesywnie gromadzona w celu jej udostępniania, popularyzowania i promowania. Kolejne odsłony fragmentów zbiorów, zestawiane w różnych konfiguracjach, w różnych przestrzeniach i lokalizacjach, umożliwiają nowe spojrzenie na kolekcję jako układ otwarty i dialog artefaktów z tym, co aktualne, bieżące, na topie.

Wystawa przygotowana przez Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku i Zachętę – Narodową Galerię Sztuki w Warszawie na bazie kolekcji obu instytucji prezentuje dzieła wybitnych, kanonicznych artystów oraz znaczących twórców młodej i średniej generacji, poruszających się w obrębie różnorodnych tendencji i nurtów artystycznych. Pokaz stanowi reprezentatywny zbiór polskiej sztuki drugiej połowy XX wieku oraz początku naszego stulecia.

Spośród wielu tysięcy dzieł kuratorzy wybrali blisko sześćdziesiąt eksponatów, w tym pełnoplastyczne rzeźby, przestrzenne obiekty i instalacje, film wideo z kolekcji orońskiej oraz wielkoformatowe obrazy olejne i temperowe ze zbioru Zachęty.
Prezentację budują między innymi dzieła sztuki abstrakcyjnej, konceptualnej, a także prace reprezentujące tendencje figuratywne, postmodernistyczne i ekspresyjne, inspirowane pop-artem, będące reakcją na nową rzeczywistość i sytuację ekonomiczno-kulturową w naszym kraju po 1989 roku. Niektóre z nich wynikły z zainteresowania artystów aktualnymi zjawiskami współczesnej kultury, inne powstały w izolacji do panujących mód czy tendencji.

Prace będą prezentowane w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu od 19 lutego do 31 lipca
2019 roku.
Joanna Egit-Pużyńska
Anna Podsiadły
Henryk Gac

informacja prasowa