17 kwietnia o 16.00 Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza na uroczystość rozstrzygnięcia 33. edycji konkursu Piękny Wrocław na najlepszą realizację architektoniczną w latach 2023-2024. Ogłoszenie wyników konkursu połączone będzie z otwarciem wystawy pokonkursowej, prezentującej obiekty nagrodzone i wyróżnione.
Piękny Wrocław to konkurs, w którym nagradzane są najlepsze budynki realizowane we Wrocławiu. Tegoroczna wystawa podsumowuje inwestycje ukończone w latach 2023-2024. Celem konkursu jest promowanie architektury Wrocławia i uhonorowanie szczególnie wartościowych dokonań twórczych w dziedzinie architektury. Głównym kryterium wyboru są walory architektoniczne, przestrzenne oraz funkcjonalno-użytkowe.
W tym roku odbyła się 33. edycja tego konkursu. Jego organizatorem jest Prezydent Miasta oraz Towarzystwo Miłośników Wrocławia.
Za lata 2023 –2024 przyznano nagrody w 5 kategoriach:
MODERNIZACJA OBIEKTU HISTORYCZNEGO
BUDYNEK MIESZKALNY JEDNORODZINNY
BUDYNEK MIESZKALNY WIELORODZINNY
BUDYNEK LUB OBIEKT UŻYTECZNOŚCI PUBLICZNEJ
PRZESTRZEŃ PUBLICZNA
Jury konkursu tworzyli: Dyrektor Wydziału Architektury i Zabytków Urzędu Miejskiego Wrocławia (Przewodniczący), Dyrektor Muzeum Architektury we Wrocławiu, przedstawiciele Towarzystwa Miłośników Wrocławia, osoba desygnowana przez Prezydenta Miasta, a także przedstawiciele oddziału wrocławskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich i Dolnośląskiej Okręgowej Izby Architektów RP.
O historii konkursu:
Początki konkursu „Piękny Wrocław” sięgają lat 60. XX wieku. W 1961 roku, z inicjatywy redakcji dziennika „Słowo Polskie” oraz przy współpracy lokalnych środowisk architektonicznych i budowlanych (wrocławskich oddziałów Stowarzyszenia Architektów Polskich i Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa), rozpisano po raz pierwszy plebiscyt „Mister Wrocławia”. Rok później do grona organizatorów dołączyło Towarzystwa Miłośników Wrocławia.
Regulamin konkursu był krótki i prosty:
– wybór najlepszego budynku dokonywany był spośród obiektów ukończonych i oddanych do użytku w ocenianym okresie;
– jury powołane przez TMW i redakcję „Słowa Polskiego” wyłaniało propozycje obiektów, które następnie prezentowano na łamach „Słowa”, poddając je ocenie czytelników;
– wyniki głosowania Wrocławian były podstawą werdyktu jury.
Pierwszym Misterem Wrocławia został Dom Naukowca wzniesiony przy placu Grunwaldzkim 15/21 według projektu Jadwigi Grabowskiej Hawrylak, Edmunda Frąckiewicza oraz Marii i Igora Tawryczewskich.
Po kilku pierwszych edycjach plebiscytu – przyjętych entuzjastycznie przez mieszkańców miasta – skończyła się dobra passa „Mistera Wrocławia”. W latach 1966 i 1973 nie wyłoniono laureatów. Nie przeprowadzono także plebiscytu w latach 1975–1977. Powrócono do tej tradycji dopiero w roku 1978. Wobec zaistniałej przerwy, jury postanowiło odstąpić od regulaminowych zasad i zakwalifikować do konkursu budynki mieszkalne powstałe w ciągu ostatnich kilku lat oraz budynki użyteczności publicznej wzniesione w ostatnim pięcioleciu. Po ogłoszeniu wyników „Mistera Wrocławia 1978”, plebiscyt ponownie zniknął z mapy wydarzeń miasta – tym razem na ponad dekadę. Konkurs reaktywowano w 1989 roku z inicjatywy Jana Paluchniaka, założyciela Klubu Budowniczych Wrocławia przy współpracy Urzędu Miejskiego oraz wrocławskiego oddziału SARP i PZiTB. Po czterech edycjach, w roku 1993, zmieniono jego tytuł na „Najpiękniejszy Budynek Roku”, poszerzając również zakres kwalifikowanych do oceny budynków.
W 2006 roku Prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz zdecydował o przejęciu organizacji konkursu przez urząd Miejski. Opracowano nowy regulamin i ustalono nowe kategorie obiektów kwalifikowanych odtąd do „Pięknego Wrocławia – konkursu na najlepszą realizację architektoniczną”. W XVI edycji, pierwszej po długiej przerwie, kapituła dla zachowania ciągłości przyjęła do oceny budynki z lat 2003–2005.
.jpg)
.jpg)
