NFM I FORUM MUSICUM 2021 I Harmonia vocum – jedność i różnorodność

Narodowe Forum Muzyki i dyrektor festiwalu Forum Musicum, Tomasz Dobrzański zapraszają na tegoroczną edycję pod tytułem "Harmonia vocum – jedność i różnorodność".  Festiwal odbędzie się w dniach od 13 do 22 sierpnia 2021 roku.

"Głos to fascynujące zjawisko o nieskończonych możliwościach brzmieniowych - twierdzi dyrektor festiwalu Tomasz Dobrzański. Ponadto posiada nadzwyczajne zdolności wchodzenia w interakcje z innymi głosami i tworzenia z nimi niebywałych współbrzmień. Zespoły głosów ludzkich znajdziemy w wielu tradycjach muzycznych różnych kultur i czasów, w których nieraz ten sposób muzykowania odgrywał rolę pierwszoplanową. 

Nie mamy dziś możliwości dokładnego odtworzenia brzmienia głosów dawnych śpiewaków, zwłaszcza tych, którzy występowali w zespołach. Hipotezy na ten temat muszą uwzględniać o wiele więcej elementów niż w wypadku solistów. W zależności od wymogów repertuaru, stylu epoki, przeznaczenia utworów, a zwłaszcza miejsca na mapie w czasach, w których standaryzacji i globalizacji nie znano, charakter tych głosów może być niezwykle różnorodny. Nadchodząca edycja festiwalu Forum Musicum odkryje przed Państwem kilka historycznie i stylistycznie odległych od siebie wcieleń zespołu wokalnego. 

Sztuka zespołowego śpiewu rozkwitała naturalnie od momentu narodzin wielogłosowości, a więc co najmniej od czasów średniowiecza. Pomysły odtworzenia sposobu śpiewania z tamtego okresu budzą dziś najwięcej kontrowersji. Naszą podróż rozpoczniemy już od XIII wieku, od czasów króla Ludwika Świętego, wraz z francuskim zespołem Diabiolus in Musica. Ówczesny repertuar motetowy, jego rytmika, współbrzmienia, którym charakter nadają pitagorejskie proporcje interwałów, jest dziś jedynym źródłem oparcia dla naszych wyobrażeń o śpiewie tamtego okresu. Przeciwległy biegun estetyki śpiewu zespołowego przedstawi grupa Heinavanker z Tallina. Charakter tej estetyki – niemalże mistyczny, krystaliczny w brzmieniu – wywodzi się z długiej tradycji muzyki protestanckiej zespolonej z miejscowym śpiewem tradycyjnym. Wrocławski zespół Ars Cantus wykona mało znany repertuar z twórczości pieśniowej Franza Schuberta. Te wielogłosowe kompozycje z towarzyszeniem fortepianu są utrzymane w nastroju muzykowania domowego i towarzyskiego. Z pewnością były one przeznaczone dla wykształconych muzyków działających na pograniczu świata salonowych koncertów i sceny operowej. Ciekawe jest zbadanie, jak mogły brzmieć te utwory w czasach, w których dokonywały się najważniejsze dla europejskiej muzyki przemiany w estetyce głosu wokalnego. 

Główny nurt festiwalowych koncertów przełamią dwa wydarzenia. Pierwszym będzie barwny i zabawny spektakl dla widzów w każdym wieku – Bajka o czterech księżniczkach w wykonaniu wspaniałej młodzieży z Zespołu Muzyki i Tańca Dawnego Capella Antiqua Bialostociensis. Drugim będzie tradycyjna potańcówka, ale też wspólne śpiewanie, które poprowadzi Maniucha Bikont. 

Pieśnią wieczorną pożegna słuchaczy festiwalu Ensemble Morgaine z Wilna. Tym razem śpiewacy wystąpią z towarzyszeniem instrumentów. Będzie to najbardziej – jak powiedzielibyśmy dziś – „klasyczne” spojrzenie na estetykę renesansowego śpiewu zespołowego. Artyści przedstawią polsko-litewskie związki muzyczne w nastroju muzykowania domowego, zapewne najbardziej autentycznym dla czasów renesansu".

Program

Forum Musicum 2021

Harmonia vocum – jedność i różnorodność / Harmonia Vocum – Unity and Diversity

Wrocław, 13–22 sierpnia / 13–22 August 2021

13.08.2021, piątek, godz. 20.00 / Friday, 8 pm

Wrocław, Ratusz, Sala Wielka / Town Hall, Principal Room, Rynek 1

Muzyka czasów Ludwika Świętego / Music in the Times of Louis the Saint

Diabolus in Musica (Paryż / Paris):

Antoine Guerber – kierownictwo artystyczne / artistic direction

Raphaël Boulay – tenor

Emmanuel Vitorky – bas-baryton / bass-baritone

Philippe Roche – bas / bass

Nicolas Sansarlat – fidele średniowieczne / medieval fiddles

Program/ Programme:

Salva nos, stella maris – conductus jednogłosowy, rkp. Florencja Plut29.1 /conduit à 1, ms Firenze Plut29.1

Gontier de Soignies Quant oi tentir – chanson, rkp. / ms Paryż Paris BN fr 846

Huon de St Quentin Jerusalem se plaint – chanson, rkp. / ms Paryż Paris BN fr 846

Mainte chancon ai fait – chanson, rkp. / ms Paryż Paris BN na fr 1050

On doit la mère Dieu honorer – chanson, rkp. / ms Paryż Paris BN na fr 1050

Lʼautrier matin – chanson przypisywana Ludwikowi Świętemu, rkp. Paryż BN fr 12483 / chanson attribuée à Saint Louis, ms Paris BN fr 12483

Gaude felix Francia – conductus dwugłowosowy, rkp. Paryż BN fr 1583 / conduit à 2, ms Paris BN fr 1583

Thibaud de Champagne Chancon ferai – chanson, rkp. / ms Paryż Paris BN fr 846, Aussi cum l’unicorne sui chanson, rkp. / ms Paryż Paris BN fr 846

Pater noster – conductus trzygłosowy, rkp. Florencja Plut29.1 / conduit à 3, ms Firenze Plut29.1

Rogeret de Cambrai Nouvelle amour – chanson, rkp. / ms Paryż Paris BN fr 846

Gillebert de Berneville Je nʼeusse ja chante – chanson, rkp. / ms Paryż Paris BN fr 846

Nicholai presulis – conductus trzygłosowy, rkp. Florencja Plut29.1 / conduit à 3, ms Firenze Plut29.1

Gaudens in Domino – conductus trzygłosowy, rkp. Florencja Plut29.1 / conduit à 3, ms Firenze Plut29.1

14.08.2021, sobota, godz. 20.00 / Saturday, 8 pm

Wrocław, kościół św. Macieja / St Matthew Church, pl. Nankiera 17a

Estońskie pieśni religijne XVI w. / Estonian Hymns of the 16th Century

Heinavanker (Tallinn):

Saale Kreen – sopran / soprano

Kadri Hunt – alt / alto

Sander Pehk – tenor

Vambola Krigul – baryton / baritone

Christopher Staak – bas / bass

Margo Kõlar – tenor, kierownictwo artystyczne / artistic direction

Program / Programme:

Loomine (Stworzenie świata) wg pieśni runicznej z parafii Ambla / (Creation) after a runic song from Ambla parish (opr. / arr. M. Kõlar)

Oh Aadam, sinu essitus (O Adamie, twa obłuda) – ludowy hymn z parafii Otepää / (O Adam, Your Hypocrisy) – a folk hymn from Otepää parish

Mikołaj z Radomia (XV w.) / Mikołaj of Radom (15th c.) Magnificat

Mu süda, ärka üles (Obudź me serce) wg ludowego hymnu / (Wake up my Heart) after a folk hymn (opr. / arr. M. Kõlar)

Marbrianus de Orto (ok. / ca. 1460–1529) Lamentatio

Rahva Õnnistegija (Ludu Odkupiciel) – ludowy hymn z parafii Suur-Pakri / (Redeemer of the People) – a folk hymn from Suur-Pakri parish

Anonim (XIV w.) / Anonymous (14th c.) Sanctus ze Mszy z Tounai / from the Tounai Mass

Imeline koda (Cudowny dom) wg pieśni runicznej z parafii Vilo / (House of Wonders) after a runic song from Vilo parish (opr. / arr. M. Kõlar)

Anonim (XIV w.) / Anonymous (14th c.) Agnus Dei ze Mszy z Tuluzy / from the Toulouse Mass

Mu mano tulge latse (Pozwólcie dzieciom przyjść do mnie) – ludowy hymn z parafii Vormsi / (Let the Children Come to Me) – a folk hymn from Vormsi parish

Haned kadunud (Zagubiona gąska) wg pieśni runicznej z parafii Kuusalu / (A Lost Goose) after a runic song from Kuusalu parish (opr. / arr. M. Kõlar)

19.08.2021, czwartek, godz. 18.00 / Thursday, 6 pm

Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall, pl. Wolności 1

Bajka o czterech księżniczkach / A Tale of Four Princesses

Koncert i spektakl na podstawie Bajki o księżniczkach Zofii Pomian-Piętki / A concert and performance based on Zofia Pomian-Piętka’s Tale of Princesses

część I / part I

Capella all’Antico:

Anna Cichoń-Hereta – kierownictwo artystyczne / artistic direction

Aleksandra Gancarz – fidel / fiddle

Katarzyna Horoszkiewicz – fidel, rebek / fiddle, rebec

Kamila  Hereta – flety podłużne / recorders

Katarzyna Fedorczuk – flety podłużne / recorders

Alicja Pomaniec – flety podłużne / recorders

Weronika Walczak – flety podłużne / recorders

Natalia Cisło – rebek tenorowy tenor rebec

Karolina Zięba – rebek basowy / bass rebec                    

Dominika Zygmunt – giterna, gitara mauretańska / gittern, Mauritanian guitar

Lena Młynarczyk – bębny / drums

Program / Programme:

Diomedes Cato Chorea Polonica z tabulatury Thesaurus harmonicus Jeana-Baptiste’a Besarda (Kolonia, 1603) / from the tablature Thesaurus harmonicus by Jean-Baptiste Besard (Cologne, 1603)

Alfons X el Sabio (XIII w. / 13th c.) Madre de Deus ze zbioru / from Cantigas de Santa Maria

Anonim (XIII w.) / Anonymous (13th c.) Abrisme cara de rosa – pieśń sefardyjska / Sephardic song

Anonim / Anonymous – melodia tradycyjna z Kataru / traditional melody from Qatar

Francesco Landini (ok. / ca 1325–1397) Ecco la primavera

Anonim (II poł. XIII w.) / Anonymous (2nd half of 13th c.) La Tierche Estampie Royal z rękopisu / from the manuscript Chansonnier du Roi, Paryż / Paris BN

Gilles Binchois (XV w. / 15th c.) Triste Plaisir z rękopisu / from the manuscript Oxford, Bodleian Library, Canon. Misc. 213

Antonio Zacara da Teramo (1350/60–1413/16) Ciaramella me dolce

Anonim / Anonymous Chrystus zmartwychwstał jest z Graduału płockiego / Christ Has Risen from the Płock Gradual (1365)

Anonim (II poł. XV w.) / Anonymous (2nd half of 15th c.) Pase el agua, ma Julieta, dama ze zbioru / from Cancionero de Palacio, Madryt / Madrid, Biblioteca Real, MS II – 1335

Adrian Willaert Vecchie Letrose ze zbioru / from Canzone Villanesche alla Napolitana (Wenecja / Venice, 1545)

Anonim / Anonymous Branle de Bourgoingne

Pierre-Francisque Caroubel Branle Gay

Anonim / Anonymous Branle de Bourgoigne z tabulatury lutniowej Thesaurus musicus Pierre’a Phalèse’a / from the lute tablature Thesaurus musicus by Pierre Phalèse (Lovanium, 1574)

Transkrypcja i instrumentacja / Transcription and instrumentation: Agnieszka Obst-Chwała

część II / part I

Zespół Muzyki i Tańca Dawnego Capella Antiqua Bialostociensis (Białystok) / The Capella Antiqua Bialostociensis Early Music and Dance Ensemble (Białystok):

Helena Szuhalska – kierownictwo artystyczne / artistic direction

Hanna Bolesta, Urszula Dobrogowska, Katarzyna Gulińska, Adrianna Ibiańska, Natalia Ignaciuk, Aleksandra Jelska, Anna Jurczuk, Michał Jurczuk, Krystyna Kowalewska, Agata Kwiatkowska, Małgorzata Olesińska, Gabriela Perkowska, Magdalena Perkowska, Małgorzata Redo, Magdalena Redo, Zuzanna Sobczyk, Zofia Szulęcka, Marta Wojciechowska, Kornelia Zawadzka, Julia Żołądkowska

Thoinot Arbeau, Fabritio Caroso, Cesare Negri, Romana Agnel i Helena Szuhalska – choreografia / choreography 

Agnieszka Cianciara-Fröhlich – opracowanie układu scen w stylu komedii dellʼarte / concept of scenes in commedia dell’arte style

Tomasz Dobrzański – szałamaje, flety jednoręczne i podłużne, douçaine, tabor, tuntun, citola / shawms, one-hand flutes and recorders, douçaine, tabor, tuntun, citola 

Agnieszka Szwajgier – cornamuzy, pomort, cynk, krummhorn, flety podłużne / cornamuses, pommer, cornett, krummhorn, recorders

Agnieszka Obst-Chwała – fidel / fiddle, lira da braccio

Mateusz Kowalski – viola do gamba

Program / Programme:

Thoinot Arbeau Orchésographie (1589): Branles: Double, Simple, Gay

Anonim / Anonymous Tabulatura Jana z Lublina / Tablature of Jan of Lublin (1537–1548): Taniec bez tytułu / Untitled dance

Fabritio Caroso Il Ballarino (1581): Bassa Pompilia

Pierre Francisque Caroubel / Michael Praetorius Terpsichore (1612): Courante, Ballet des coqs, Ballet des sorciers

Fabritio Caroso Il Ballarino (1581): Dolce amoroso fuoco

Cesare Negri Le Gratie d'Amore (1602): Fedeltá dʼAmore

Fabritio Caroso Il Ballarino (1581): Chiaranzana

Valentin Haussmann Rest von polnischen und andern Täntzen… (1603): Tantz

Cesare Negri Le Gratie d'Amore (1602): Bizzarria dʼAmore

Thoinot Arbeau Orchésographie (1589): Belle qui tiens ma vie – pawana / pavane

Anonim / Anonymous Tabulatura Jana z Lublina / Tablature of Jan of Lublin (1537–1548): Rex

Cesare Negri Le Gratie d'Amore (1602): So ben mi chi ha bon tempo

Cesare Negri Le Gratie dʼAmore (1602): La Battaglia

Wojciech Długoraj Tabulatura Długoraja / Tablature of Długoraj (1619): Cantio polonica

Pierre-Francisque Caroubel / Michael Praetorius Terpsichore (1612): Courante

Fabritio Caroso Il Ballarino (1581): Allegrezza d'Amore

20.08.2021, piątek, godz. 20.00 / Friday, 8 pm

Wrocław, Aula Ossolineum, ul. Szewska 37

Franz Schubert – pieśni wielogłosowe / Franz Schubert – Polyphonic Songs 

Ars Cantus (Wrocław):

Aleksandra Hanus – sopran / soprano

Joanna Klisowska – sopran / soprano

Radosław Pachołek – alt / alto

Maciej Gocman – tenor

Piotr Gałek – tenor

Piotr Karpeta – baryton / baritone

Rafał Chalabala – bas / bass

Ewa Prawucka – fortepian / piano

Tomasz Dobrzański – klarnet romantyczny, kierownictwo artystyczne / Romantic flute, artistic direction

Program / Programme:

Franz Schubert (1797–1828)

An die Sonne D. 439 na sopran, alt, tenor i bas z towarzyszeniem fortepianu / for soprano, alto, tenor and bass with piano

Gebet D. 815 na sopran, alt, tenor i bas z towarzyszeniem fortepianu / for soprano, alt, tenor and bass with piano

Romanze z opery / from Die Verschworenen D. 787 na sopran, klarnet i fortepian / for soprano, clarinet and piano (opr. / arr. A. Amore) 

Lebenslust D. 609 na sopran, alt, tenor i bas z towarzyszeniem fortepianu / for soprano, alto, tenor and bass with piano

Der Hochzeitsbraten D. 930 na sopran, tenor i bas z towarzyszeniem fortepianu / for soprano, tenor and bass with piano

Nachthelle D. 892 na tenor solo oraz dwa tenory i dwa basy z towarzyszeniem fortepianu / for solo tenor, two tenors and two basses with piano

Schicksalslenker, blicke nieder D. 763 na sopran, alt, tenor i bas z towarzyszeniem fortepianu / for soprano, alto, tenor and bass with piano

Der Hirt auf dem Felsen D. 965 na sopran z towarzyszeniem klarnetu i fortepianu / for soprano with clarinet and piano

Jünglingswonne z cyklu / from Vier Gesänge D. 893 na cztery głosy męskie / for four male voices

Die Advocaten D. 37 – tercet komiczny na dwa tenory i bas z towarzyszeniem fortepianu / comic tercet for two tenors and bass with piano

Der Tanz D. 826 na sopran, alt, tenor i bas z towarzyszeniem klarnetu i fortepianu / for soprano, alto, tenor and bass with clarinet and piano

21.08.2021, sobota, godz. 20.00 / Saturday, 8 pm

Wrocław, Klubokawiarnia Mleczarnia / Mleczarnia Club and Café, ul Włodkowica 5

Śpiewy i tańce / Songs and Dances

Maniucha Bikont – śpiew, kierownictwo artystyczne / voice, artistic direction

Joanna Skowrońska – śpiew, baraban / voice, baraban

Joanna Gancarczyk – śpiew, basy / voice, basses

Marcin Lorenc – skrzypce / violin

Program / Programme:

Śpiewane mazurki, kujony, śpiwy, powiślaki, polki i inne zabawy taneczne, a także wiosenne i żniwne korowody, šetano kolo i pieśni do posłuchu. Melodie z Polski Centralnej, utwory od reemigrantów z byłej Jugosławii, z Ukrainy, Białorusi i Rosji, które były wykonywane lub zachowały się na Śląsku. / Sung mazurkas, kujons, śpiws, powiślaks, polaks and other dances as well as spring and harvesttime pageants, šetano kolo and songs to follow. Melodies from Central Poland, from re-emigrants from former Yugoslavia, from Ukraine, Belarus and Russia that have been performed or survived in Silesia.

22.08.2021, niedziela, godz. 20.00 / Sunday, 8 pm

Wrocław, Ratusz, Sala Wielka / Town Hall, Principal Room, Rynek 1

Pieśń wieczorna – pieśni z XVI w., hymny, psalmy z trybunału i kaplicy Zygmunta Augusta / Evening Song – songs from the 16th c., hymns, psalms from the tribunal and chapel of King Sigismund Augustus

Ensemble Morgaine (Wilno / Vilnius, Berlin, Poznań, Wrocław):

Nora Petročenko – sopran / soprano

Radosław Pachołek – kontratenor / countertenor

Maciej Gocman – tenor

Nerijus Masevičius – bas / bass

Mirjam-Luise Münzel – flety podłużne / recorders

Darius Stabinskas – viola da gamba

Jan Kiernicki – lutnia / lute

Alina Rotaru – klawesyn, pozytyw / harpsichord, chest organ

Program / Programme:

Mikołaj Gomółka (ok. / ca. 1535–1609?)

Psalm 137: Super flumina Babylonis (Siedząc po niskich brzegach Babilonskiey wody / Ant Babilono upies kraβta sededami; tłum. / transl. J. Kochanowski / S.M. Slavočinskis)

Psalm 127: Nisi Dominus aedificaverit domum (Jeśli domu sam Pan nie zbuduie / Jay pats namu Wieβpats nepastatis; tłum. / transl. J. Kochanowski / S.M. Slavočinskis)

Psalm 22: Deus, Deus meus, respice in me (wersja instrumentalna / instrumental version)

Psalm 91: Qui habitat in adiutorio Altissimi (Kto sye w opiekę poda Panu swemu / Kursay atsiduosi Ponuy Diewuy sawam; tłum. / transl. J. Kochanowski / S. Jaugelis-Telega)

Psalm 30: Exaltabo te, Domino (Będę cię wielbił, móy Panie / Garbe tau, Wieβpatie, duosiu; tłum. / transl. J. Kochanowski / S.M. Slavočinskis)

Petrus de Drusina (ok. / ca.1560–1611)

Resonet in laudibus z Tabulatury oliwskiej / from Oliwa Tablature

Cyprian Bazylik (ok. / ca. 1535–ok. / ca. 1600)

Nabożna piosnka: Jezu Kryste, Boże wieczny / Jezau Christe, sunau Diewo (sł. / text A. Trzecieski, tłum. / transl. S. Jaugelis-Telega)

Oratio Dominica: Ojcze nasz, któryś jest w niebie / Tewe musu Danguiesis (sł. / text A. Trzecieski, tłum. / transl. S. Jaugelis-Telega)

Psalm 130: De profundis clamavi ad te, Domine (Z głębokości grzechów moich / Nugrimzdęs grieku gilibey; tłum. autor nieznany / anonymous translation / S. Jaugelis-Telega)

Bálint Bakfark (1526/30–1576)

Non dito mai che io habui torto z Krakowskiej tabulatury lutniowej / from Krakow Lute Tablature

Cyprian Bazylik

Dobrotliwość Pańska. Mądrość oyca wszechmocnego / Tewa amzina iβmintis (sł. / text Jakub Lubelczyk, tłum. / transl. S. Jaugelis-Telega)

Psalm 71: In te, Domine, speravi (W tobie, Panie, nadzieję mam / Ing tawę, o Diewe, aβ tykiu; tłum. monogramista S.K. / transl. S.K. / S. Jaugelis-Telega)

Anonim / Anonymous Radim Themu z Tabulatury Jana z Lublina / from Tablature of Jan of Lublin 

Anonim / Anonymous Passomezzo z Tabulatury oliwskiej / from Oliwa Tablature

Krzysztof Klabon (ok. / ca. 1550–ok. / ca. 1616) Pieśni Kalliopy Slowienskiey (fragment, wersja instrumentalna / excerpt, instrumental version)

Wacław z Szamotuł (ok. / ca. 1524–ok. / ca. 1560)

Psalm 117: Alleluia! Laudate Dominum omnes gentes (Alleluja! Chwalcie Pana Boga / Alleluja, garbinkite Diewą; tłum. / transl. M. Rej / S. Jaugelis-Telega)

Christe qui lux es et dies (Kryste, dnyu nassey śwyatłosci / Christau, diena musu βwiesibes / Christe, der du bist Tag und Licht; tłum. / transl. M. Rej / M. Petkevičius / W. Meuslin)

Psalm 1: Beatus vir, qui non abiit in consilio impiorum (wersja instrumentalna / instrumental version)

Psalm 86: Inclina, Domine, aurem tuam (Nakłoń, Panie, ku mnie ucho twoie / Pałenk, Pone, manęsp ausi sawo; tłum. / transl. M. Rej / M. Petkevičius)

Pieśń wieczorna (Modlitwa, gdy dziatki spać idą). Już się zmierzka / Evening Song (Prayer of Children Going to Sleep). It’s Already Dusk / Giesme wakarine: Jau tamsibės užueyti; sł. / text A. Trzecieski / tłum. / transl. M. Petkevičius)

Organizator zastrzega sobie możliwość dokonania zmian w programie. / The Presenter reserves the right to change the programme.

informacja prasowa

Vertigo Summer Blues Festival: Sebastian Jerzy Riedel & Bartek Miarka we Wroclavii

18 sierpnia na zielonym tarasie Wroclavii zagra Sebastian Jerzy Riedel wraz z Bartkiem Miarką. Wydarzenie jest częścią Vertigo Summer Blues Festival. Do 15 sierpnia trwa konkurs Wroclavii, w którym można wygrać wejściówki na koncert.

Vertigo Summer Blues Festival to cykl wydarzeń dla wielbicieli muzyki oraz dla miłośników podróży śladem ulubionych miejsc w mieście. Dla organizatorów ważne jest, by uczestnicy koncertów odkryli na nowo znane we Wrocławiu przestrzenie – tym razem dzięki bluesowym melodiom i gitarowym brzmieniom. Festiwal odbędzie się w dniach 16 – 29 sierpnia,  a koncert we Wroclavii będzie jednym z pierwszych wydarzeń tegorocznej edycji muzycznej imprezy.

Kto wystąpi na zielonym tarasie Wroclavii?

Sebastian Jerzy Riedel to pochodzący ze Śląska polski muzyk. W 1993 roku – mając niespełna 16 lat – wraz z przyjaciółmi założył zespół Cree, w którym do tej pory jest wokalistą, gitarzystą oraz autorem znakomitej części repertuaru. Twórczość artysty  można określić mianem blues rocka, który swoją stylistyką nawiązuje do brzmień lat 60. i 70. To fakt, który nie powinien nikogo dziwić, ponieważ Sebastian Jerzy Riedel jest synem wieloletniego frontmana kultowego zespołu Dżem – Ryszarda Riedela.

Riedel na scenie we Wroclavii wystąpi w towarzystwie Bartka Miarki – gitarzysty bluesowego i kompozytora, który współpracował m. in. z Anitą Lipnicką, Carlosem Johnsonem, Starym Dobrym Małżeństwem oraz HooDoo Band. Ostatnie wydawnictwo Miarki to album „Where’s The Moose” (2017), który nagrał po założeniu własnego zespołu – Bartek Miarka Band. 

Muzyka i odpoczynek w centrum Wrocławia

To już drugi koncert tego lata, który odbędzie się na zielonym tarasie Wroclavii – 28 lipca wystąpił tu Mateusz Pospieszalski Quintet w ramach Vertigo Summer Jazz Festival. Miejsce, które zwykle jest oazą wypoczynku w samym sercu miasta, zmieni się tego wieczoru w kameralną i klimatyczną przestrzeń, która pozwoli widzom odbyć niezwykłą, emocjonalną podróż przy bluesowej muzyce.

Wejściówki na koncert można wygrać, biorąc udział w konkursie na profilach Facebook i Instagram Wroclavii. Konkurs trwa do 15 sierpnia. Szczegóły dostępne są na wroclavia.pl oraz na facebook.com/wroclavia. Bilety można zakupić również poprzez stronę https://vertigojazz.pl/pl/blues-festival.

Centrum podjęło wszelkie działania, aby zapewnić uczestnikom bezpieczeństwo. W wydarzeniu weźmie udział ok. 150 osób, po uprzednim zaaranżowaniu przestrzeni koncertowej tak, by zachować bezpieczne odległości. 

Informacje o Wroclavii

Wroclavia to lajfstajlowe centrum handlowe położone w samym centrum tętniącego życiem Wrocławia. Otwarte w 2017 r., wniosło na wrocławski rynek nowy standard 4-gwiazdowej obsługi, innowacyjną, uznaną za najlepszą na świecie architekturę oraz przyjemną, ożywioną atmosferę. Na 64 tys. m² powierzchni Wroclavii znajdują się 194 sklepy, restauracje i miejsca rozrywki, w tym strefa Grand Kitchen, 20-salowe kino Cinema City z jedyną w mieście salą IMAX, klub fitness, sala zabaw, a także zielone ogrody i parking na 2200 miejsc.

Centrum stale wychodzi naprzeciw potrzebom współczesnego klienta, m.in. w zakresie mobilności i digitalizacji. W ubiegłym roku wprowadziło działającą w aplikacji mobilnej unikatową usługę cashback, dzięki której klienci otrzymują zwrot części środków wydanych na zakupy. W 2020 r. otrzymało również – z najwyższą notą – certyfikat „Safe&Healthy Places”, który potwierdza wysokie standardy w zakresie higieny i bezpieczeństwa. 

W 2019 r. centrum odwiedziło 16 mln klientów, a świetne wyniki przypieczętowała srebrna statuetka PRCH Awards 2020 w kategorii „Best Performance Shopping Center”. Dzięki doskonałej lokalizacji, wynikom, licznym nagrodom i ciekawym wydarzeniom Wroclavia jest uznawana za jedno z najatrakcyjniejszych centrów handlowych w Polsce. 

informacja prasowa

Świat się budzi. Program 18. edycji festiwalu Millennium Docs Against Gravity

Świat się budzi – to tegoroczne hasło festiwalu Millennium Docs Against Gravity, który rozpocznie się 3 września w siedmiu polskich miastach (Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Poznaniu, Katowicach, Lublinie i Bydgoszczy) i potrwa do 12 września. Odsłona online festiwalu odbędzie się w dniach 16 września - 3 października na platformie festiwalowej mdag.pl. 

Kadr z filmu Jestem Greta

Film otwarcia: „Jestem Greta”

Pełne nadziei hasło zostało zaczerpnięte z przemówienia Grety Thunberg, bohaterki filmu otwarcia festiwalu – „Jestem Greta”. Wiele filmów prezentowanych w programie 18. Millennium Docs Against Gravity dotyczyć będzie aktywizmu, a ich twórcy będą wzywać nas do działania na rzecz lepszego, równego i ekologicznego świata. Podczas festiwalu odbędą się dwie wyjątkowe debaty wokół filmu otwarcia. Pierwsza będzie dotyczyła ekologii oraz aktywizmu i zostanie zorganizowana w partnerstwie z WWF Polska i miesięcznikiem „Pismo. Magazyn Opinii.” Druga będzie koncentrowała się na neuroróżnorodności i sytuacji osób wykluczanych ze społeczeństwa i rynku pracy. Partnerem debaty jest Fundacja a/typowi, a jej pomysłodawcą Bank Millennium. 

Wielkie możliwości festiwalu hybrydowego

Podobnie jak w zeszłym roku, Millennium Docs Against Gravity odbędzie się w formule hybrydowej. W zeszłym roku edycja łącząca część w kinach z częścią online, która pozwoliła najlepszemu kinu dotrzeć do każdego miejsca w kraju, zgromadziła ponad 170 tysięcy widzów, stając się największym festiwalem filmowym zorganizowanym w historii Polski! Otwierając się na odbiór filmów online, Festiwal dotarł do osób starszych, z niepełnosprawnościami czy z mniejszych miejscowości, oddalonych znacznie od festiwalowych miast. Dzięki niezwykłemu przyspieszeniu cyfryzacji, kultura decentralizuje się i staje się jeszcze bardziej demokratyczna oraz inkluzywna, a Millennium Docs Against Gravity może jeszcze lepiej realizować swój główny cel - popularyzację kultury filmowej.

Konkurs Główny o Grand Prix - Nagrodę Banku Millennium 

W tegorocznym Konkursie Głównym zostanie zaprezentowanych 14 filmów z całego świata, prezentujących najwyższy poziom sztuki filmowej. Wśród nich znalazły się: nominowany do Oscara® film „Śledztwo w domu spokojnej starości” (The Mole Agent) Maite Alberdi, w którym 83-letni Sergio zostaje szpiegiem w domu spokojnej starości i bada, czy jego pensjonariusze są dobrze traktowani, odkrywając prawdziwy powód ich nieszczęścia, czyli… samotność.  

Zobaczymy ponadto animowaną opowieść o chłopaku, który wraz z rodziną uciekł z Afganistanu przez Rosję do Europy Zachodniej, czyli „Przeżyć” (Flee) Jonasa Pohera Rasmussena - hit tegorocznego festiwalu Sundance. Pojawi się także najnowszy film wybitnego dokumentalisty Pawła Łozińskiego, który w „Filmie balkonowym” przygląda się przechodniom idącym ulicą… z własnego balkonu na warszawskiej Saskiej Kępie.

 Z kolei „Notturno” to zapis wyprawy na Bliski Wschód, gdzie nominowany do Oscara® za „Fuocoammare. Ogień na morzu” Gianfranco Rosi krążył z kamerą wzdłuż granic Iraku, Kurdystanu, Libanu i Syrii, filmując ciężko doświadczonych przez życie mieszkańców; opowieść o Grecie Thunberg zawierająca wiele prywatnych scen, które pokazują najsłynniejszą eko aktywistkę na świecie z zupełnie nowej strony, czyli film „Jestem Greta” (I Am Greta) Nathana Grossmana (film otwarcia 18.MDAG).

 „Gorbaczow. Raj” (Gorbachev. Heaven) Witalija Manskiego jest zapisem wizyty reżysera w willi Michaiła Gorbaczowa, 89-letniego ostatniego lidera Związku Radzieckiego. Z kolei dokumentacja życia bezpańskich psów w stolicy Turcji, w pięknym obrazie międzygatunkowej przyjaźni pod tytułem „Stambuł bez smyczy” (Stray) w reżyserii Elizabeth Lo. 

 „Ten deszcz nigdy nie ustanie" (This Rain Will Never Stop) Aliny Gorlowej to porywająca wizualnie opowieść o niekończącej się spirali wojny i pokoju, w której twórcy podążają za 20-letnim Andriejem Sulejmanem - jego rodzina ucieka z Syrii i trafia do ogarniętej wojną Ukrainy.  W filmie „Jacinta” Jessici Earnsh  zobaczymy obraz życia dziewczyny, która wychodzi z więzienia i stara się zaopiekować córką oraz skończyć z narkotykami. 

„Prezydent” (President) Camilli Nielsson jest wizytą w Zimbabwe, gdzie po ustąpieniu w urzędu w 2017 roku Roberta Mugabe zbliżały się pierwsze wolne wybory prezydenckie.  Poruszająca jest także dokumentacja akcji grupy obrońców praw człowieka, która stara się odbić z rąk wojowników ISIS porwane Jazydki, traktowane jako niewolnice seksualne w filmie „Sabaya” Hogira Hirori.

„Zostało nam słońce” (Nothing but the Sun) Arami Ullón to spojrzenie na życie paragwajskich Indian Ayoreo, żyjących w osiedlach spalonych słońcem i zasypanych kurzem, na śmietnikach cywilizacji, bez dostępu do ziemi uprawnej oraz czystej wody.

Kadr z filmu Śledztwo w domu spokojnej starości

Konkurs polski

Po raz drugi Millennium Docs Against Gravity zwraca uwagę na nowe, jakościowe kino polskie. Do konkursu zostało zakwalifikowanych aż 14 tytułów, które mają szansę na aż trzy nagrody – Nagrodę dla Najlepszego Polskiego Filmu, Nagrodę za Najlepszą Produkcję w Konkursie Polskim od studia postprodukcyjnego Smakjam oraz nowość: Nagrodę Stowarzyszenia Kin Studyjnych.

Bank Millennium - wrażliwy społecznie mecenas festiwalu 

Bank Millennium jest sponsorem festiwalu i fundatorem Nagrody Głównej od 2006 roku. W 2016 roku objął patronat tytularny nad wydarzeniem. Z myślą o osobach z niepełnosprawnościami, Bank i Festiwal wspólnie kontynuują projekt zwiększania dostępności. Wybrane filmy i seanse będą już trzeci rok z rzędu wyświetlane z napisami dla niesłyszących oraz z audiodeskrypcją. Filmy, które będą dostępne w specjalnej wersji to największe hity tegorocznego festiwalu: „Tańcząca z rekinami” (Playing With Sharks), reż. Sally Aitken, „Najpiękniejszy chłopiec na świecie” (The Most Beautiful Boy in the World), reż. Kristina Lindstroem, Kristian Petri, „Jestem Greta” (I Am Greta), reż. Nathan Grossman oraz „Śledztwo w domu spokojnej starości” (The Mole Agent), reż. Maite Alberdi. 

- Z dumą obserwujemy, jak wspierany przez nas od 16 lat festiwal rozwija się już nie tylko na mapie kulturalnej naszego kraju, ale i świata. Millennium Docs Against Gravity to flagowe przedsięwzięcie w ramach naszego mecenatu kultury, którym chcemy się dzielić z jak najszerszą publicznością. Z myślą o osobach z niepełnosprawnościami kontynuujemy projekt audiodeskrypcji. Wybrane filmy i seanse będą ponownie wyświetlane z napisami dla niesłyszących oraz z opcją przekazywania głosem, przez słuchawki werbalnego opisu treści wizualnych. Dzięki temu osoby niewidome i słabowidzące, seniorzy oraz osoby z dysleksją i niepełnosprawnością intelektualną, mogą bez ograniczeń uczestniczyć w festiwalu i cieszyć się najnowszymi produkcjami dokumentalnymi z całego świata - w kinie lub dzięki hybrydowej formule festiwalu, w domowym zaciszu. Dodatkowo wraz z organizatorami festiwalu tworzymy przestrzeń, gdzie swoje historie będą mogły opowiedzieć osoby często wykluczane społecznie, np. z chorobą afektywną dwubiegunową. Wspierając wydarzenie ułatwiamy dostęp do świata kultury i debaty społecznej w bardzo szerokim zakresie – mówi Iwona Jarzębska, Dyrektor Departamentu Public Relations Banku Millennium. 

Kadr z filmu Notturno

Tegoroczne retrospektywy: Gianfranco Rosi i Helena Třeštikova

W tym roku podczas festiwalu Millennium Docs Against Gravity zostaną zaprezentowane dwie retrospektywy - jedna w części kinowej festiwalu, druga online.

Odwiedził seryjnego mordercę w Meksyku („Pokój 164. Spowiedź mordercy”), wysłuchał ludzi żyjących wokół obwodnicy Rzymu („Rzymska aureola” – Złoty Lew w Wenecji), pokazał sytuację uchodźców na Lampedusie („Fuocoammare. Ogień na morzu” – nominacja do Oscara®), w końcu w najnowszym filmie, „Notturno”, obnażył okrucieństwo wojny na Bliskim Wschodzie. W części kinowej, od 3 do 12 września, widzowie i widzki będą mieli okazję zobaczyć filmy włoskiego mistrza kina dokumentalnego - Gianfranco Rosiego.

Podczas części online tegorocznego festiwalu, w dniach 16 września – 3 października, zostanie zaprezentowana retrospektywa wybitnej czeskiej twórczyni kina dokumentalnego. Metoda Třeštíkovej, oparta na spędzaniu z bohaterami i bohaterkami niekiedy kilkunastu lat, pozwala jej ukazać ludzkie życie jako pełną zawiłości i zwrotów akcji podróż o głębokim humanistycznym znaczeniu. W programie retrospektywy znalazły się filmy: „Forman vs. Forman” (2019), „Prywatny wszechświat” (2012), „Katka” (2010) oraz „René” (2008). 

Festiwal Millennium Docs Against Gravity odbędzie się w tym roku w formie hybrydowej. Po części kinowej w siedmiu polskich miastach (Warszawa, Wrocław, Gdynia, Poznań, Katowice, Lublin, Bydgoszcz) od 3 do 12 września, odbędzie się część online, prezentująca część filmów z programu kinowego - od 16 września do 3 października na mdag.pl. Festiwal w tym roku potrwa więc ponownie okrągły miesiąc - od 3 września do 3 października.

informacja prasowa

Portrety przedstawiające parę XIX-wiecznych wrocławskich malarzy: Amalię i Josepha Kalterów wracają do Wrocławia

Zaginione po II wojnie światowej portrety przedstawiające parę XIX-wiecznych wrocławskich malarzy Amalię i Josepha Kalterów zostały odnalezione i wracają do Wrocławia. Prace udało się odzyskać dzięki działaniom Ministerstwa Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu oraz Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Dziś w siedzibie MKDNiS prace zostały przekazane do zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

Amalia Kalter z domu Palsner, popiersie w białej sukni i czerwonym szalu,

                                  ok. 1811; fot. Andrzej Ring, Zamek Królewski w Warszawie

„Historia dwóch akwarelowych portretów małżeństwa wrocławskich artystów Josepha Kaltera (1780–1834) oraz Amalii Kalter z domu Palsner (1794–1845) nie rozpoczyna się w momencie pojawienia się tych podobizn w ofercie jednego z warszawskich domów aukcyjnych w 2018 i 2020 roku” – wyjaśnia Piotr Oszczanowski, dyrektor MNWr. „To, co niewątpliwie wyróżniało te dwie prace, to oprócz ewidentnie identyfikowalnej (za sprawą inskrypcji) tożsamości bohaterów, ich związku z Wrocławiem potwierdzonego faktem oprawy podobizn w warsztacie ramiarskim H. Henninga, mieszczącym się przy rogu ul. Jodłowej oraz Nowego Targu, to przede wszystkim wielokrotnie powtarzające się, zapisane kredką i atramentem numeracje: Inv. Nr. 45:25 oraz Inv. Nr. 46:25. To właśnie ta specyficzna numeracja – która sprawiła, że zwróciłem uwagę na te dwa portrety – natychmiast skierowała moją uwagę w stronę wrocławskiego Śląskiego Muzeum Przemysłu Artystycznego i Starożytności.

To z tych właśnie przedwojennych zbiorów muzealnych pochodzą te dwa portrety. A były one częścią bardzo okazałego daru, jaki ofiarowała tej instytucji Maria Jaeschke (zm. 28 IV 1925), bezpotomna spadkobierczyni licznych pamiątek po artystach wrocławskich. Była prawnuczką malarza Richarda Carla Palsnera oraz wnuczką artystycznego małżeństwa Amalii i Josepha Kalterów. Już w 1920 r. ofiarowała Śląskiemu Muzeum Przemysłu Artystycznego i Starożytności miniatury i obrazy o łącznej wartości 1000 marek (RM). W testamencie podtrzymała wolę dalszego wzbogacenia zbiorów wrocławskiego muzeum o kolejne pamiątki po swoich dziadkach. Po jej śmierci do muzeum trafiły m.in. dwa olejne portrety Josepha i Amalii Kalterów, jedwabny szal i biała haftowana suknia babci wraz z bielizną z białego trykotu z przypinaną koronką oraz należące do matki dwie parasolki przeciwsłoneczne.

Joseph Kalter, Popiersie w czarnym surducie, ok. 1811; fot. Andrzej Ring,
Zamek Królewski w Warszawie

Wśród tych darów znalazły się również dwa portrety Kalterów, które nie dość, że zostały precyzyjnie opisane, to określone mianem dzieł Gemalt von Joseph Kalter, Breslau um 1811, i wreszcie opatrzone numerami inwentarzowymi: Inv. Nr. 45:25 i Inv. Nr. 46:25. Liczba 25 odnosi się do roku 1925, a liczby 45 i 46 to numery wpisów inwentarzowych dokonanych przez muzeum w tym właśnie roku. I to ostatecznie przesądza o tożsamości, autorstwie i historii tych dwóch odzyskanych przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu akwarel. Dziś możemy już autorytatywnie powiedzieć, że są to namalowane ok. 1811 r. przez Josepha Kaltera – jego autoportret oraz podobizna żony, które po przeszło 75 latach powracają do wrocławskich zbiorów muzealnych”.

Joseph Kalter (1780–1834), urodzony w Bliszczycach k. Głubczyc niemiecki malarz i kopista, nauczyciel rysunku we wrocławskich gimnazjach. Uczył się w gimnazjum w Głubczycach i na Uniwersytecie Wrocławskim. Pod okiem nauczyciela rysunku i malarza miniaturzysty Richarda Carla Palsnera rozpoczął naukę rysunku. Po śmierci Palsnera powołany został na stanowisko nauczyciela rysunku we wrocławskich gimnazjach. Autor portretów, obrazów historycznych i religijnych (obrazy ołtarzowe w kościołach w Bliszczycach, św. Macieja we Wrocławiu i niezachowany w kościele w Paczkowie). Ważną częścią jego twórczości było także kopiowanie dzieł dawnych mistrzów. W przedwojennych muzealnych kolekcjach wrocławskich znajdowało się 14 jego prac (namalowanych wg Rafaela, Rubensa, Reniego, Caracciego, Rembrandta, a wśród nich portret króla St. A. Poniatowskiego, na podstawie obrazu Marcella Bacciarellego). 

Wraz z żoną – córką jego nauczyciela, będącą także malarką – Amalią Kalter z domu Palsner (1794–1845) otworzył prywatną szkołę rysunku. Amalia była zapewne nie mniej popularna i doceniana od swojego męża, gdyż wystawiała na wrocławskich prezentacjach publicznych Śląskiego Towarzystwa Kultury Ojczyźnianej oraz Wrocławskiego Stowarzyszenia Artystów w latach 1818–1831 swoje kopie uznanych dzieł dawnych malarzy (Rafaela, Sossoferato, Veronesa i Carla Dolcego). W przedwojennych wrocławskich zbiorach muzealnych znajdowało się 21 jej prac malarskich i rysunkowych.

Trójka ma kota na punkcie Osieckiej - audycje, koncert oraz spektakl

Agnieszka Osiecka urodziła się 9 października 1936 roku. W latach 60. pracowała w Polskim Radiu, gdzie prowadziła Radiowe Studio Piosenki. By upamiętnić jej życie i twórczość, Program 3 przypomina w sierpniu mniej znaną twórczość poetki – w audycji „Do trzech razy nuta”. W ramach akcji „Mamy kota na punkcie Osieckiej” zaplanowany został specjalny koncert z tekstami poetki. Powstanie również premierowy spektakl dedykowany artystce.

Agnieszka Osiecka od 1963 roku, przez siedem lat, prowadziła z Janem Borkowskim słynne Radiowe Studio Piosenki, które wydało ponad 500 piosenek i wypromowało wiele wielkich gwiazd polskiej estrady – m.in. Ewę Demarczyk, Marka Grechutę czy Wojciecha Młynarskiego. By upamiętnić życie i twórczość poetki, Program 3 Polskiego Radia zaplanował audycje wspomnieniowe oraz specjalny koncert z jej utworami. A to wszystko pod wspólnym szyldem „Mamy kota na punkcie Osieckiej”. Jednym z celów akcji jest przypomnienie mniej znanych dzieł artystki i przybliżenie jej twórczości młodemu pokoleniu słuchaczy. – Poezja oparta jest na tym, co dobre i piękne, a czego nie można do końca poznać. Poezję trzeba cały czas odkrywać, starać się ją zrozumieć – również w nowych czasach i okolicznościach – mówi Paweł Kwieciński, redaktor naczelny Programu 3 Polskiego Radia.

Już w sierpniu, w każdą niedzielę w audycji „Do trzech razy nuta” Roman Dziewoński – dziennikarz i pisarz, który znał Agnieszkę Osiecką osobiście – prezentuje mniej znane utwory z jej teksami. Ale nie tylko. – Staram się pokazać Osiecką szerzej; przypomnieć słuchaczom, że pisała naprawdę różnorodne rzeczy, przybliżyć mniej znane wątki jej twórczości. Agnieszka pięknie bawiła się polszczyzną, zabawy słowem sprawiały jej wielką frajdę, co często nam umyka, kiedy słuchamy tych najbardziej popularnych wykonań jej tekstów – mówi Roman Dziewoński. Autor pracuje również nad spektaklem słowno-muzycznym, którego premiera odbędzie się jeszcze w tym roku.

Ale już w październiku w Muzycznym Studiu im. Agnieszki Osieckiej Trójka zorganizuje specjalny koncert z okazji 85. rocznicy urodzin poetki. – Pracujemy nad scenariuszem i rozmawiamy z artystami, którzy zaśpiewają teksty Osieckiej. Szczegóły wydarzenia podamy w najbliższym czasie – zapowiada Paweł Kwieciński.

• Audycja Romana Dziewońskiego „Do trzech razy nuta” w Trójce w każdą niedzielę w godz. 14.00-16.00. 

informacja prasowa

„Bo we mnie jest seks” – plakat i pierwszy teaser filmu o największej skandalistce polskiego kina

„Ona się niczego nie wstydziła, po prostu miała to we krwi” – mówi o Kalinie Jędrusik, bohaterce filmu „Bo we mnie jest seks”, reżyserka Katarzyna Klimkiewicz. W roli legendarnej polskiej seksbomby wystąpiła Maria Dębska. Długo oczekiwany film wejdzie do kin 12 listopada. Przedpremierowo zostanie zaprezentowany na festiwalu Nowe Horyzonty we Wrocławiu i w ramach Konkursu Głównego Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Prezentujemy plakat i pierwszy teaser „Bo we mnie jest seks”. 

Autorką plakatu jest GRAVIKA | Helena Hauswirt. 

Pierwsza seksbomba PRL 

Warszawa, lata 60. Przed ekranami czarno-białych odbiorników zasiadają miliony Polaków. I nagle ktoś przykuwa ich wzrok. To Kalina Jędrusik (Maria Dębska) – zjawiskowa aktorka i piosenkarka, która wnosi koloryt do bezbarwnej rzeczywistości. Kusi wdziękiem i seksapilem. Elektryzuje panów i oburza panie. Oto pierwsza seksbomba PRL i polska Marylin Monroe. Kalina nie chce się wpisywać w ówczesny model kobiety. Żyje na własnych zasadach, co nie zawsze podoba się pruderyjnemu społeczeństwu i niektórym wpływowym osobom u władzy. Liczne skandale, życie w miłosnym trójkącie         z mężem Stanisławem Dygatem (Leszek Lichota) i Luckiem (Krzysztof Zalewski), kontrowersyjne wypowiedzi i epatujące seksapilem stroje sprawiają, że Kalina zyskuje także miano naczelnej skandalistki PRL. A przecież największy skandal  z jej udziałem dopiero się zacznie… 

Bo we mnie jest seks, Kalina Jędrusik, fot. Bartosz Mrozowski 

„Bo we mnie jest seks” to ważny fragment z życia Kaliny Jędrusik, o której śmiało można powiedzieć, że jest największą ikoną polskiej popkultury. To historia blasków, cieni, wzlotów i upadków jej zawrotnej kariery. Wydarzeniom z życia Jędrusik towarzyszy atmosfera szalonej zabawy środowiska ówczesnej śmietanki towarzyskiej. 

Na ekranie zobaczymy także inne barwne postaci polskiej kultury: Kazimierza Kutza (Borys Szyc), Tadeusza Konwickiego (Paweł Tomaszewski) czy twórców Kabaretu Starszych Panów – Jeremiego Przyborę (Rafał Rutkowski) i Jerzego Wasowskiego (Dariusz Basiński). 

Bo we mnie jest seks, Kalina Jędrusik, fot. Bartosz Mrozowski

Neonowe lata 60. 

– Bardzo nam zależało, żeby narysować ten świat prawdziwie. Żeby widz siedzący w fotelu kinowym chciał się tam znaleźć i napić wódki – mówi Maria Dębska. – To jest wspaniałe, że lata sześćdziesiąte nie są szare, nie są deszczowe i zasnute mgłą, tylko kolorowe, neonowe, pełne wdzięku – dodaje.  

Bohaterka „Bo we mnie jest seks” była w tej rzeczywistości uosobieniem seksapilu, niezależności, buntu i radości życia – To była kobieta nonszalancka, która nie martwiła się tym, jakie robiła na ludziach wrażenie. Nie bała się komuś narazić, robić rzeczy kontrowersyjnych, tego, że komuś nie spodoba się coś, co ona robi – mówi Katarzyna Klimkiewicz.  

Bo we mnie jest seks, Kalina Jędrusik, fot. Bartosz Mrozowski

 Pokazy przedpremierowe 

Jeszcze w sierpniu odbędą się pierwsze pokazy przedpremierowe filmu. Będą go mogli zobaczyć widzowie Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Nowe Horyzonty we Wrocławiu (12-22 sierpnia). We wrześniu „Bo we mnie jest seks” będzie walczyć o Złote Lwy w Konkursie Głównym Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (20-25 września). 

*** 

„Bo we mnie jest seks” 

Premiera: 12 listopada 

Obsada: Maria Dębska, Leszek Lichota, Krzysztof Zalewski, Bartłomiej Kotschedoff, Borys Szyc, Katarzyna Obidzińska, Katia Paliwoda, P​aweł Tomaszewski, Rafał Rutkowski, Dariusz Basiński 

Reżyseria: Katarzyna Klimkiewicz 

Scenariusz: Patrycja Mnich, Katarzyna Klimkiewicz 

Produkcja: RE Studio, Renata Czarnkowska-Listoś, Maria Gołoś 

Koproducenci: Telewizja Polska, Next Film, Mazowiecki i Warszawski Fundusz Filmowy, Chimney Poland, DI Factory, Aeroplan Studios 

Współfinansowanie: Polski Instytut Sztuki Filmowej 

Producentka wykonawcza: Ewa Jastrzębska 

Zdjęcia: Weronika Bilska 

Scenografia: Wojciech Żogała 

Kostiumy: Anna Imiela-Szcześniak 

Charakteryzacja: Ewa Kowalewska, Janusz Kaleja 

Reżyseria obsady: Marta Kownacka 

Dźwięk: Robert Czyżewicz, Maciej Pawłowski 

Muzyka: Radek Luka 

Montaż: Ireneusz Grzyb 

Kierownictwo produkcji: Sylwia Rajdaszka 

Postprodukcja obrazu: DI Factory 

VFX: Chimney Poland  

Postprodukcja dźwięku: Aeroplan Studios 

Identyfikacja wizualna: GRAVIKA | Helena Hauswirt 

Dystrybucja: NEXT FILM 

Koordynacja promocji: Grandes Kochonos

informacja prasowa

Magdalena Abakanowicz. Jesteśmy strukturami włóknistymi. Wystawa w Muzeum Narodowym w Poznaniu

Od 8 sierpnia do 24 października 2021 r. w Muzeum Narodowym w Poznaniu czynna jest wystawa prac Magdaleny Abakanowicz, zatytułowana "Jesteśmy strukturami włóknistymi". Stanowi przegląd najważniejszych realizacji i zagadnień poruszanych na przestrzeni lat w twórczości Magdaleny Abakanowicz.

W styczniu 2021 roku Magdalena Abakanowicz została patronką Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu, który od tej pory nosi imię artystki. Z okazji tego wydarzenia Muzeum Narodowe w Poznaniu prezentuje wystawę „Magdalena Abakanowicz. Jesteśmy strukturami włóknistymi”, koncentrującą się na pojęciu włókna, które łączy twórczość artystyczną Abakanowicz z jej działalnością pedagogiczną.

W tytule wystawy wykorzystano cytat z wykładu, który Magdalena Abakanowicz wygłosiła w 1978 roku na Sympozjum Fiberworks w Berkley. Artystka widziała we włóknie, wcześniej traktowanym czysto użytkowo, nieskończony potencjał możliwości. Nić była dla niej podstawowym składnikiem świata organicznego – budulcem wszystkich żywych organizmów, roślin, zwierząt i ciała człowieka. Abakanowicz doprowadziła do unieważnienia myślenia o użytkowej roli tkaniny, która dotąd uznawana była za rzemiosło. Rewolta, której dokonała, pierwszy raz wystawiając swoje prace na Biennale Tkaniny w Lozannie w 1962 roku, wpłynęła zasadniczo na rozwój tej dziedziny sztuki na całym świecie. Jako pedagog poznańskiej uczelni, artystka zrewolucjonizowała dotychczasowy program nauczania tkactwa, traktując je jako autonomiczną dyscyplinę artystyczną. Stworzona przez nią Pracownia Gobelinu stała się przestrzenią otwartą na eksperyment i rozwój osobowości twórczej. Przez wiele lat zafascynowani twórczością artystki studenci przyjeżdżali do niej z całego świata, a ona zawsze zachęcała ich do własnych poszukiwań, inspirowała dyskusje i prowokowała nietypowe działania z tworzywem.

Wystawa stanowi przegląd najważniejszych realizacji i zagadnień poruszanych na przestrzeni lat w twórczości Magdaleny Abakanowicz. Otwiera ją prezentacja kilkunastu monumentalnych prac artystki wykonanych w technice tkackiej, które powstały w okresie nawiązania współpracy z poznańską uczelnią artystyczną. Jest to pierwszy w Poznaniu tak duży pokaz jej wielkoformatowych tkanin. Na dalszą część ekspozycji składają się obiekty rzeźbiarskie i wieloelementowe cykle prac będące znakiem rozpoznawczym tej twórczości, m.in. „Hurma”, „Plecy”, „Mutanty” i „Anatomia”. Uzupełnieniem wystawy jest prezentacja materiałów archiwalnych związanych z działalnością pedagogiczną Magdaleny Abakanowicz w poznańskiej PWSSP.

Kuratorka: Anna Borowiec

Aranżacja wystawy: Rafał Górczyński

Wystawa zorganizowana we współpracy z Uniwersytetem Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu.

informacja prasowa

Świat Rembrandta. Artyści. Mieszczanie. Odkrywcy. Wystawa w Muzeum Zamek Królewski w Warszawie

Dwa słynne obrazy Rembrandta, pochodzące z kolekcji Zamku Królewskiego w Warszawie, jego ryciny, dzieła innych holenderskich mistrzów ze zbiorów polskich i zagranicznych, a także cenne artefakty rodem z XVII-wiecznych Niderlandów można podziwiać w ramach wystawy przybliżającej historyczno-kulturowy kontekst twórczości jednego z największych artystów w historii światowego malarstwa.

Dziewczyna w ramie obrazu i Uczony przy pulpicie pędzla Rembrandta van Rijna to dwa najcenniejsze obiekty z zamkowej kolekcji i zarazem jedne z kilku najcenniejszych obrazów w polskich zbiorach. Choć oba dzieła są stałym elementem zamkowej ekspozycji, tym razem zostaną wyeksponowane w sposób specjalny – jako koronna część wystawy czasowej przybliżającej niezwykłe uniwersum, jakim była Holandia w XVII stuleciu, a więc w okresie swojego wielkiego kulturowo-ekonomicznego rozkwitu, zwanego „Złotym wiekiem”. W historii sztuki okres ten zaznaczył się jako osobny, szczególny rozdział, a Rembrandt – przy całej swojej wybitności i niepowtarzalności – był jego emblematycznym reprezentantem.

Aby głębiej i pełniej odebrać arcydzieło, warto zanurzyć się w towarzyszący mu historyczno-kulturowy kontekst. To właśnie jego wielostronnemu naświetleniu służyć będzie ekspozycja, na której poza dziełami malarskimi Rembrandta znajdą się jego ryciny, a także około 200 innych obiektów, w tym obrazy holenderskich mistrzów z polskich i zagranicznych kolekcji, ciekawe artefakty z epoki: broń, ceramika delfcka, mapy, meble i inne wytwory rzemiosła oraz niedostępne na co dzień starodruki.

Rembrandt, Dziewczyna w ramie obrazu, 1641, fot. Muzeum Zamek Królewski w Warszawie

Artyści

Holandia w XVII wieku to światowe centrum handlu i obrotu pieniądza, w którym ton życiu społecznemu nadaje zamożna warstwa kupiecka. Siły społeczne, które w innych krajach odgrywają główną rolę w stymulowaniu rozwoju sztuk pięknych, w Holandii znajdują się w defensywie. Możnych rodów jest niewiele, a Kościół katolicki po reformacji jest politycznie i ekonomicznie osłabiony. Mogłoby się wydawać, że taka sytuacja poskutkuje kulturalną stagnacją. Nic bardziej mylnego. Nobliwi mieszczanie szybko odkrywają dzieła sztuki jako doskonałą lokatę kapitału, a zarazem symbol statusu, artyści zaś odpowiadają na ich potrzeby, odwzorowując świat wartości bliskich sercu swych mecenasów. Życiem artystycznym rządzi rynek, efektem czego jest prawdziwa eksplozja kreatywności. Ocenia się, że w Holandii "wieku Rembrandta" powstaje około pięciu milionów obrazów.

Mieszczanie

Ucieleśnieniem ideałów zamożnych kupców jest dom miejski. Dobrze utrzymane, schludne wnętrza to wizytówka właściciela, który w ten sposób zaświadcza o przymiotach swego charakteru, przedstawiając się jako osoba godna zaufania. Doświadczenia wielu dekad zaciętych walk o niepodległość Niderlandów od panowania Habsburgów sprawiają, że w wyobraźni Holendrów silnie obecne są także motywy militarne. Z kolei emocjonalna więź ze świeżo wywalczoną ojczyzną wyraża się w upodobaniu do krajobrazów – zarówno panoram miejskich, jak i widoków piaszczystych dróg, morskich wybrzeży czy łąk z wypasającym się bydłem oraz wielu przedstawień rzek i kanałów, tak charakterystycznych dla tego zakątka Europy.

Rembrand van Rijn, Uczony przy pulpicie, 1641,
 fot. Muzeum Zamek Królewski w Warszawie

Odkrywcy

Jako że Holendrzy w tym czasie stanowią potęgę w morskim handlu, przemierzając szlaki od Ameryki Północnej i Południowej poprzez wybrzeża Afryki aż do krajów Azji Południowo-Wschodniej, także pejzaże egzotyczne i scenki z życia mieszkańców odległych krain przewijają się jako popularny motyw w ówczesnym malarstwie. Bujnie rozwija się także sztuka portretowa. Dzięki niezliczonym wizerunkom osób prywatnych możemy poznać nie tylko fizjonomie przedstawicieli wiodącej warstwy społecznej, ale także modę, jaka ówcześnie w jej kręgach panowała. Prócz oblicz statecznych kupców uwieczniane są także ich rodziny, pogrążone w zajęciach życia codziennego, a nawet służba i osoby z gminu.

Wszystkie wyżej wspomniane oraz wiele innych motywów przewijających się w sztuce holenderskiej XVII w. będzie można odnaleźć w dziełach, które znajdą się na wystawie. Zapraszamy na jedyną w swoim rodzaju artystyczno-kulturoznawczą podróż w czasie i przestrzeni, dzięki której fenomen geniuszu Rembrandta stanie się nie tylko zachwycający, ale także znacznie lepiej zrozumiały.

Wystawie towarzyszy katalog, zawierający teksty eseistyczne oraz zdjęcia i reprodukcje dzieł sztuki, a także linia pamiątek zawierających motywy związane z tematyką ekspozycji – do nabycia w sklepie muzealnym stacjonarnym (czynnym od wtorku do soboty w godz. 11.00–17.00) oraz internetowym.

Kurator wystawy Alicja Jakubowska

"Świat Rembrandta. Artyści. Mieszczanie. Odkrywcy" / Andrzej Dragan

informacja prasowa

Artystka. Anna Bilińska 1854–1893 - wystawa w Muzeum Narodowym w Warszawie

Od 26 czerwca do 10 października 2021 roku Muzeum Narodowe w Warszawie zaprasza na wystawę prac Anny Bilińskiej. Celem wystawy jest prezentacja możliwie najszerszego wyboru prac malarskich i rysunkowych artystki. Głównym wątkiem wystawy jest artystyczna kariera Bilińskiej, wiodąca od pierwszych prób malarskich w Warszawie poprzez naukę w paryskiej Académie Julian ku udziałowi w międzynarodowych wystawach sztuki. 

Anna Bilińska, Autoportret niedokończony,
1892 olej, płótno, Muzeum Narodowe w Warszawie

Anna Bilińska-Bohdanowiczowa (1854–1893) to pierwsza polska artystka, która osiągnęła międzynarodową sławę. Jej twórczość była prezentowana na najważniejszych europejskich wystawach i doceniania przez krytyków sztuki z wielu krajów. Także dziś obrazy i fascynujące losy malarki wzbudzają duże zainteresowanie publiczności, a wiele dzieł Bilińskiej trafiło do kanonu polskiej sztuki. Jednak całokształt twórczości i biografia artystki wciąż czekają na opracowanie.

Celem wystawy jest prezentacja możliwie najszerszego wyboru prac malarskich i rysunkowych Bilińskiej (w tym dzieł do tej pory nieznanych), pochodzących z polskich i zagranicznych muzeów oraz kolekcji prywatnych. Głównym wątkiem wystawy jest artystyczna kariera Bilińskiej, wiodąca od pierwszych prób malarskich w Warszawie poprzez naukę w paryskiej Académie Julian ku udziałowi w międzynarodowych wystawach sztuki. 

 

Anna Bilińska, Portret młodej kobiety z różą w ręku,
1892, olej, płótno, Muzeum Narodowe w Warszawie

Prezentacja porusza zagadnienia natury artystycznej, takie jak akademizm w twórczości Bilińskiej, portret jako preferowany przez nią temat malarski czy technika pastelu, w której wypowiadała się równie często jak w malarstwie olejnym. Inne kwestie, które podejmujemy w ramach ekspozycji, to samoświadomość artystki i jej widzenie pozycji twórcy w świecie, wyrażające się m.in. w kreowaniu własnego wizerunku w autoportretach. Niezwykle interesujące są również wątki biograficzne: pokonywanie przez malarkę materialnych i osobistych trudności na drodze do zawodowego sukcesu czy jej relacje towarzyskie i uczuciowe. Twórczości Bilińskiej nie sposób przedstawić bez zarysowania ograniczeń, jakich w XIX wieku doświadczały kobiety w ramach instytucji sztuki i kształcenia artystycznego oraz ze względu na normy i oczekiwania społeczne.

 

  Anna Bilińska, Portret własny, 1887 olej, płótno, Muzeum Narodowe w Krakowie,
Pracownia Fotograficzna Muzeum Narodowego w Krakowie

Ekspozycji towarzyszą bogaty program wydarzeń, projekt realizowany we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych, którego wynikiem będzie stworzenie muralu inspirowanego twórczością Bilińskiej w sąsiedztwie Muzeum oraz katalog prac istniejących i zaginionych  Anny Bilińskiej, poprzedzony kalendarium oraz esejami interpretacyjnymi i dwujęzyczny przewodnik po wystawie. 

Kuratorki: dr Agnieszka Bagińska, Renata Higersberger

materiały prasowe Muzeum Narodowego w Warszawie

Kieślowski, Sass-Zdort, Żuławski, Polański. Czysta Klasyka na 46. FPFF

Prezentacja zrekonstruowanych cyfrowo znaczących tytułów z dziejów polskiej kinematografii oraz pokazy upamiętniające nieżyjących już wybitnych twórców kina to od lat ważne punkty programu Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. Nie zabraknie ich również podczas tegorocznej 46. edycji wydarzenia.

Postaci Krzysztofa Kieślowskiego (1941-1996), z okazji przypadających w tym roku rocznic 80-lecia rodzin i 25-lecia śmierci reżysera, poświęcony będzie pokaz filmu „Bez końca” (1984), pierwszego filmu zrealizowanego przez Krzysztofa Kieślowskiego w duecie scenariopisarskim z Krzysztofem Piesiewiczem. Seansowi towarzyszyć będzie prezentacja krótkiego filmu Jana P. Matuszyńskiego „Gadające głowy”, który podejmuje i ożywia ideę Krzysztofa Kieślowskiego z jego kultowego filmu z 1980 roku pod tym samym tytułem.

Kadr z filmu "Bez końca"

Zaplanowano też spotkanie wokół książki „KIEŚLOWSKI. Od bez końca do końca” – wywiadu rzeki Mikołaja Jazdona z Krzysztofem Piesiewiczem – które poprowadzi filmoznawczyni Diana Dąbrowska. W Galerii Gdyńskiego Centrum Filmowego zaprezentowana zostanie natomiast część multimedialnej wystawy Narodowego Centrum Kultury Filmowej w Łodzi, przygotowana z okazji 80. rocznicy urodzin Krzysztofa Kieślowskiego.

Kadr z filmu "Tylko strach"

Pokaz filmu „Tylko strach”(1993) Barbary Sass-Zdort (1936-2015), w 85-lecie urodzin reżyserki, będzie punktem wyjścia do dyskusji o postaciach kobiecych w polskim kinie. Spotkanie poprowadzi historyczka kina, badaczka kina kobiet – Monika Talarczyk.

Kolejnym bohaterem tegorocznej sekcji Czysta Klasyka jest Andrzej Żuławski (1940-2016). Widzowie będą mieli okazję, by obejrzeć jeden z głośniejszych filmów reżysera: „Na srebrnym globie” (1988). Podczas Festiwalu zostanie zaprezentowany również dokument poświęcony historii realizacji tej pierwszej polskiej superprodukcji science-fiction, film „Ucieczka na srebrny glob”. Spotkanie z reżyserem Kubą Mikurdą i producentką Darią Maśloną poprowadzi filmoznawca Michał Oleszczyk.

Kadr z filmu "Na srebrnym globie"

Postać zmarłego niedawno Zygmunta Malanowicza (1938-2021) upamiętni pokaz filmu w reżyserii Romana Polańskiego „Nóż w wodzie” (1961), który był dla aktora słynnym kinowym debiutem.

Znaczącą sekcją filmową w ramach Czystej Klasyki będą projekcje i wydarzenia związane z 100-leciem urodzin Andrzeja Munka.

46. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych odbędzie się w terminie 20-25 września 2021 roku w Gdyni.

Pięć wyjątkowych filmów dołącza do programu wrześniowego 18. Millennium Docs Against Gravity

W programie festiwalu, który odbędzie się od 3 do 12 wrześniu w siedmiu miastach (Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Poznaniu, Katowicach, Lublinie i Bydgoszczy), a następnie online od 16 września do 3 października na mdag.pl, znalazło się pięć dodatkowych, wyjątkowych filmów. Wśród nich opowieść o kultowym filmie Andrzeja Żuławskiego.

Filmy uznanych polskich twórców

Paweł Łoziński, jeden z najsłynniejszych polskich dokumentalistów oraz Kuba Mikurda, krytyk i teoretyk kina, reżyser znany publiczności Millennium Docs Against Gravity z filmu „Love Express. Zaginięcie Waleriana Borowczyka”, powracają z najnowszymi filmami. Jeden jest spojrzeniem… z balkonu na polskie społeczeństwo, drugi ujawnia kulisy powstania kultowego filmu science-fiction Andrzeja Żuławskiego - „Na srebrnym globie”. 

„Film balkonowy” Pawła Łozińskiego, który będzie miał swoją światową premierę na festiwalu w Locarno, zostanie pokazany po raz pierwszy w Polsce na festiwalu Millennium Docs Against Gravity. Reżyser chce odpowiedzieć na pytania, czy każdy może być bohaterem filmu? Czy świat da się zamknąć w jednym kadrze? Przygląda się ludziom ze swojego balkonu w kamienicy na warszawskiej Saskiej Kępie. Przechodzą uśmiechnięci, smutni, zamyśleni, zagapieni w telefony, młodzi i starzy. Mieszkańcy dzielnicy albo przypadkowi goście, zwyczajni przechodnie. Łoziński zaczepia, zadaje pytania, rozmawia o tym, jak radzą sobie z życiem. Stojąc tam z kamerą przez ponad dwa lata, stworzył miejsce dialogu, świecki konfesjonał, przy którym każdy może się zatrzymać i opowiedzieć o sobie innym ludziom.

Kadr z "Filmu balkonowego" w reż. Pawła Łozińskiego

„Ucieczka na srebrny glob” Kuby Mikurdy będzie miała podczas festiwalu Millennium Docs Against Gravity swoją światową premierę. To powrót do roku 1975. Po kilku latach wymuszonej emigracji młody reżyser Andrzej Żuławski wraca do Polski. Jego sytuacja w kraju jest niepewna. Po „Trzeciej części nocy” (1971) - dobrze przyjętym debiucie - nakręcił szokującego „Diabła" (1972), który z miejsca trafił na półkę, a z reżysera uczynił w ojczyźnie persona non grata. Na domiar złego rozpada się jego rodzina. Żona - Małgorzata Braunek wnosi pozew o rozwód. By poprawić swoją pozycję i uciec od osobistego dramatu, Żuławski podejmuje się tytanicznego zadania, realizacji największego filmu w historii polskiej kinematografii - eposu science-fiction „Na srebrnym globie". Jeśli mu się uda, trafi do panteonu polskiego kina. Jeśli nie - jego kariera w Polsce będzie skończona.

Kadr z filmu "Ucieczka na srebrny glob"

Festiwalowe objawienia 

Kolejne trzy filmy podbiły w tym roku serca publiczności i jury najbardziej prestiżowych festiwali na świecie, a teraz polska publiczność zobaczy je premierowo w Polsce w czasie Millennium Docs Against Gravity. To historie z różnych zakątków świata, opowiadające o wielkich zmianach w zachodniej kulturze w okresie kontrkultury oraz o trudnej sytuacji współczesnych migrantów. 

„Summer of Soul: (…Or, When the Revolution Could Not Be Televised)” to reżyserki debiut Ahmira “Questlove” Thompsona (współzałożyciela i perkusisty grupy The Roots), który nagrodzony został Grand Prix Jury oraz nagrodą publiczności na Festiwalu Filmowym Sundance. Latem 1969 roku, zaledwie 160 km na południe od Woodstock, w parku Mount Morris (obecnie znanym pod nazwą Parku im. Marcusa Garveya), odbył się legendarny Festiwal Kultury Harlemu. Jego filmowy zapis nie był nigdy wcześniej publikowany i został niemal całkowicie zapomniany – aż do dziś. W filmie zobaczymy niepublikowane wcześniej występy Steviego Wondera, Niny Simone, Sly & the Family Stone, Gladys Knight & the Pips, Mahalii Jackson, B.B. Kinga, The 5th Dimension i wielu innych.

 

Kadr z filmu "Summer of Soul"

„Kapłan LSD, miłość i ja” (”My Psychedelic Love Story”) mistrza kina dokumentalnego Errola Morrisa to film, który poruszył w tym roku publiczność na prestiżowym festiwalach CPH:DOX w Kopenhadze oraz DOC NYC w Nowym Jorku. Opowiada o niesamowitej historii miłosnej. Allen Ginsberg, poeta i aktywista podejrzewał, że Joanna Harcourt-Smith, która opętała Timothy’ego Leary'ego, profesora Harvardu, głównego orędownika używania LSD i wroga  społecznego numer jeden Richarda Nixona, była seksualną prowokatorką na usługach CIA. Miała doprowadzić do uwięzienia Leary’ego oraz - zapewne – do poddania go eksperymentom medycznym. W filmie zdobywcy Oscara® Errola Morrisa, Joanna Joanna Harcourt-Smith odpowiada na te zarzuty pytaniem: „Byłam?” Jej własna relacja przygód z Learym przypomina historię Bonnie & Clyde. W filmie  wykorzystano jej książkę „Tripping the Bardo with Timothy Leary”, która ukazuje, jak 27-letnia Brytyjka w krótkim czasie przeszła drogę od kochanki 52-letniego Leary'ego, poprzez towarzyszkę jego ucieczki, do negocjatorki między nim a CIA.

Kadr z filmu "Kapłan LSD, miłość i ja"

„Ostatnie schronienie” (”The Last Shelter”) w reżyserii Ousmane Samassekoun to tegoroczny wielki zwycięzca festiwalu CPH:DOX w Kopenhadze. Gao przez dekady było legendarnym miastem nad Nigrem w Mali, na granicy Sahary - ostatnim przystankiem przed oceanem piasku lub pierwszym portem po jego przebyciu. Dziś znajduje się tam Dom uchodźców, który stanowi namiastką domu dla tysięcy ludzi każdego roku. Spotykają się tu zarówno wyjeżdżający, którzy wciąż są pełni nadziei i desperacji w poszukiwaniu lepszego życia, jak i ci, których szczęście i siły już opuściły. Wracają w poczuciu klęski do swoich rodzin, często wstydząc się swojej porażki, przez co niekiedy przedłużają swój pobyt w Gao. „Gdy wybierasz się w drogę, nie masz już domu” – tak menadżer przytułku dla zagubionych chce przekonać dwie szesnastolatki z Burkiny do porzucenia drogi w kierunku wyśnionej Europy.

Kadr z filmu "Ostatnie schronienie"

Akademia Filmu Amatorskiego dla nauczycieli

Zapraszamy nauczycieli do udziału warsztatach Akademii Filmu Amatorskiego, dotyczących podstaw filmowania i edukacji filmowej

3-dniowe, darmowe, onlinowe warsztaty skierowane są do wszystkich osób chcących pogłębić swoją wiedzę filmową, zarówno związaną z podstawami realizacji filmów, jak i podstawami ich analizy oraz krytyki filmowej. Podczas warsztatów skupimy się na: edukacji poprzez praktykę, wykorzystywaniu darmowych, onlinowych narzędzi, demokratycznym, partycypacyjnym charakterze medium filmowego oraz refleksji na temat edukacji.

Tematy warsztatów: 

1. Podstawy filmowania

2. Portret i wywiad

3. Realizacja filmów w praktyce

4. Analiza filmowa a współczesna krytyka filmowa

5. Otwarte (filmowe) zasoby edukacyjne

Zgłoszenia na warsztaty: do 10.08 (obowiązuje kolejność zgłoszeń) poprzez formularz: https://forms.gle/noXFJGCGGmz18bVMA

Więcej informacji o warsztatach: https://filmamatorski.pl/akademia-filmu-amatorskiego

Pytania: paulina.haratyk@gmail.com

Terminy warsztatów:

warsztat 1.: 18-20.08, środa - piątek, godziny: 10.00-16.00 

warsztat 2.: 23-25.08, poniedziałek - środa, godziny: 10.00-16.00 

warsztat 3.: 3-5.09, piątek - niedziela, godziny: 16.00-20.00 (piątek), 10.00-16.00 (sobota-niedziela) 

warsztat 4.: 10-12.09, piątek - niedziela, godziny: 16.00-20.00 (piątek), 10.00-16.00 (sobota-niedziela) 

pokaz wszystkich etiud zrealizowanych podczas Akademii Filmu Amatorskiego: 12.09, niedziela, godziny: 17.00-19.00

Organizatorzy: Against Gravity, Film amatorski PL, Warszawskie Centrum Innowacji Edukacyjno-Społecznych i Szkoleń.

Festiwal Millennium Docs Against Gravity odbędzie się w tym roku w formie hybrydowej. Po części kinowej w siedmiu polskich miastach (Warszawa, Wrocław, Gdynia, Poznań, Katowice, Lublin, Bydgoszcz), od 3 do 12 września, odbędzie się część online, prezentująca część filmów z programu kinowego - od 16 września do 3 października na mdag.pl. Festiwal w tym roku potrwa więc ponownie okrągły miesiąc - od 3 września do 3 października.

informacja prasowa

Ponad 230 filmów z całego świata. Znamy program 21. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Nowe Horyzonty

231 filmów – w tym aż 175 pełnometrażowych – z kilkudziesięciu krajów znalazło się w programie 21. edycji Nowych Horyzontów. Na widzów czeka ponad 600 seansów w Kinie Nowe Horyzonty, Dolnośląskim Centrum Filmowym, Teatrze Muzycznym Capitol oraz na wrocławskim Rynku.

Ponad połowa festiwalowych tytułów będzie dostępna również online: tegoroczna odsłona Nowych Horyzontów zostanie przeprowadzona w formule hybrydowej (12-22 sierpnia – pokazy stacjonarne, 12-29 sierpnia – seanse online). Wśród festiwalowych filmów znalazły się dzieła odważne, wykraczające poza utarte schematy i prezentujące piękno kina w jego różnorodności. W trakcie tegorocznych Nowych Horyzontów będzie można zobaczyć zarówno najważniejsze filmy z prestiżowych festiwali (m.in. Cannes, Wenecji, Berlinale), jak i awangardowe perły niedostępne nigdzie indziej. Pełny program 21. MFF Nowe Horyzonty dostępny jest na stronie nowehoryzonty.pl.

Sprzedaż biletów na pokazy stacjonarne rozpocznie się jutro (4 sierpnia) o godz. 12:00, dzień później o tej samej godzinie ruszy sprzedaż dostępów na pokazy online. Uwaga! Do 10 sierpnia włącznie bilety na pokazy stacjonarne można kupić tylko poprzez stronę nowehoryzonty.pl. 

Titane Julii Ducournau otworzy, a Lingui Mahamat-Saleha Harouna zamknie 21. Nowe Horyzonty

Festiwal otworzy rewelacja tegorocznego Cannes – nagrodzone Złotą Palmą Titane francuskiej reżyserki Julii Ducournau. Już pierwszego dnia festiwalu będzie można zobaczyć ten film na dwóch seansach: w Capitolu, w ramach gali otwarcia, oraz w Kinie Nowe Horyzonty. 12 sierpnia odbędzie się także premiera światowa Mojego wspaniałego życia, komediodramatu w reżyserii Łukasza Grzegorzka. W pokazie wezmą udział twórcy oraz przedstawiciele obsady – m.in. Agata Buzek i Jacek Braciak. W ramach otwarcia sekcji Oslo/Reykjavik 4, powstałej dzięki współpracy z Ministerstwem Funduszy i Polityki Regionalnej, które zarządza środkami norweskimi i EOG, zaprezentowany zostanie nagrodzony w Cannes Lamb Valdimara Jóhannssona. Specjalnym wydarzeniem pierwszego dnia festiwalu będzie pokaz obsypanej nagrodami, pełnometrażowej animacji Zabij to i wyjedź z tego miasta. Jej twórca, Mariusz Wilczyński, przywita publiczność zgromadzoną w Kinie Nowe Horyzonty. 21 sierpnia, po gali wręczenia nagród festiwalu, w Teatrze Muzycznym Capitol zostanie zaprezentowany przebój tegorocznego festiwalu w Cannes – Lingui w reżyserii pochodzącego z Czadu Mahamat-Saleha Harouna.

W programie wrocławskiego festiwalu znajdą się premierowo także znakomite filmy rodzimych twórców: produkcja oryginalna Netflix, thriller Piotra Domalewskiego Hiacynt oraz przebojowe Najmro. Kocha, kradnie, szanuje Mateusza Rakowicza. W ramach pokazów przedpremierowych będzie można zobaczyć Bo we mnie jest seks Katarzyny Klimkiewicz – opowieść o jednej z najjaśniejszych gwiazd polskiego kina i telewizji, Kalinie Jędrusik, z elektryzującą Marią Dębską w roli głównej.

Międzynarodowy Konkurs Filmowy Nowe Horyzonty

Wizytówką Nowych Horyzontów są bezkompromisowe filmy twórców i twórczyń poszukujących oryginalnych form wyrazu – prezentowane w sekcji konkursowej. W tym roku o Grand Prix konkurować będzie 12 produkcji z różnych stron świata (m.in. z Austrii, Francji, Polski, Tunezji, USA i Wietnamu). Zwyciężczynię lub zwycięzcę wybierze jury w składzie: Olga Tokarczuk (przewodnicząca; laureatka literackiej Nagrody Nobla) oraz reżyserki i reżyserzy filmowi – Catarina Vasconcelos, Adina Pintilie, Jagoda Szelc oraz Burhan Qurbani. Swojego nowohoryzontowego faworyta wskaże także festiwalowa publiczność. Patronem Nagrody Publiczności jest firma OPPO, producent inteligentnych urządzeń.

Hity ze światowych festiwali, w tym aż 20 tytułów z Cannes

W sekcjach OPPO Pokazy Galowe oraz Mistrzowie znajdą się najważniejsze filmy pokazywane i nagradzane na prestiżowych festiwalach. Oprócz wspomnianego już Titane, festiwalowa publiczność zobaczy tu także innych zdobywców nagród z 74. MFF w Cannes: Memorię Apichatponga Weerasethakula, z Tildą Swinton w głównej roli (Nagroda Jury), Kolano Ahed Nadava Lapida (Nagroda Jury), Annette Leosa Caraxa (Najlepszy Reżyser),  Drive My Car Ryusuke Hamaguchiego (Najlepszy Scenariusz) oraz Bohatera Asghara Farhadiego (Grand Prix). To nie wszystkie filmowe perły z Cannes – w programie Nowych Horyzontów znajdą się także m.in.: Vortex Gaspara Noé, Wszystko poszło dobrze Françoisa Ozona, Gorączka Kiriła Serebrennikowa, Trzy piętra Nanniego Morettiego, Wyspa Bergmana Mii Hansen-Løve, Paryż, 13 dzielnica Jacquesa Audiarda, W drogę! Panaha Panahiego, a także Pracodawca i pracownik Manuela Nieto Zasa.

Nowohoryzontowa publiczność zobaczy również najważniejsze filmy tegorocznego Berlinale (na czele ze zdobywcą Złotego Niedźwiedzia – Niefortunnym numerkiem lub szalonym porno w reżyserii Radu Jude); Sundance (m.in. Censor Prano Bailey-Bond); Rotterdamu (laureat festiwalu – hinduskie Kamyki P.J. Vinothraja) czy San Sebastian (obsypany nagrodami Początek Dei Kulumbegashvili).

Festiwalowe sekcje

Chantal Akerman – jedna z najważniejszych autorek kina europejskiego, mistrzyni odzyskiwania ekranowego czasu, Angela Schanelec – najbardziej radykalna, najciekawsza postać z Nowej Szkoły Berlińskiej oraz Apichatpong Weerasethakul – jeden z najważniejszych przedstawicieli azjatyckiego kina: oto troje bohaterów tegorocznych retrospektyw, którym poświęcone zostanie szczególne miejsce w programie Nowych Horyzontów. Retrospektywie Chantal Akerman towarzyszyć będzie publikacja polskiego wydania jej książki, Matka się śmieje, które zostało zrealizowane przy pomocy Ministerstwa Federacji Walonia-Bruksela. Wallonie-Bruxelles International wspiera retrospektywę twórczości Chantal Akerman, z kolei partnerem retrospektywy poświęconej filmom Angeli Schanelec jest Goethe Institut.

W ramach Trzeciego Oka zostaną zaprezentowane portrety współczesności z kobiecej, feministycznej perspektywy. Trzeciemu Oku towarzyszy w tym roku podtytuł Porywaczki ciał: oto reżyserki pokazywanych w tej sekcji filmów uwalniają swoje bohaterki z utartych wzorów patrzenia na kobiecą cielesność i seksualność. Wspólny teren przenikania się kina i sztuki wyznaczy ponownie Front Wizualny, a najnowsze produkcje dekonstruujące schematy kina gatunkowego, bawiące się konwencjami, zaskakujące i przekraczające granice będzie można odnaleźć w ramach Nocnego Szaleństwa. W programie tradycyjnie pojawi się także sekcja współtworzona z Ale kino+, wieloletnim partnerem Nowych Horyzontów, a w niej – pokazy wielkich przebojów, które podbiły serca widzów na najważniejszych festiwalach na świecie.

W ramach Oslo/Reykjavik 4 zostaną zaprezentowane dokonania współczesnej kinematografii z Norwegii i Islandii. Jak co roku, kino z festiwalowych obrzeży i perły z nurtu slow cinema będzie można odkryć w sekcji Lost Lost Lost. Tegoroczną Shortlistą rządzą Polki: w programie tej sekcji znalazło się łącznie 25 polskich krótkich metraży, z czego aż 20 to tytuły realizowane bądź współrealizowane przez reżyserki. Propozycje dla młodego widza będzie można znaleźć w sekcji Kino Dzieci.

W tym roku szczególnie cieszy powrót kultowego, plenerowego Kina na Rynku, którego mecenasem jest Miasto Wrocław. Codziennie o godz. 22:00, od 13 do 22 sierpnia, w samym sercu stolicy Dolnego Śląska będzie można zobaczyć znakomite filmy z nowohoryzontowym znakiem jakości. Udział w pokazach na rynku jest bezpłatny (miejsca są limitowane, obowiązuje zasada pierwszeństwa).

Scena artystyczna i wydarzenia specjalne

W galerii Studio BWA już od 23 lipca można oglądać towarzyszącą festiwalowi wystawę Z (don’t panic, kiss me), która jest przedłużeniem kinematograficznych poszukiwań prowadzonych na festiwalu. W tym roku jej tematem przewodnim są zęby: filmowy fetysz, transhumanistyczny poligon i jedna z tych części naszego ciała, w której krzyżuje się to, co typowo ludzkie i ściśle zwierzęce. 13 sierpnia zapraszamy na midisaż wystawy, połączony ze spotkaniem z autorkami i autorami prac prezentowanych w Studiu BWA.

Każdego dnia, punktualnie o północy, w Neon Side Gallery (podwórko przy ul. Ruskiej 46c) będzie można podziwiać piątą odsłonę Midnight Show, zatytułowaną Więcej światła!. Medium tegorocznej edycji jest neon – środek ekspresji głęboko zakorzeniony zarówno w kinematograficznej ikonografii, jak i w przestrzeni miejskiej tworzącej scenografię seansu życia nocnego. Współorganizatorami Midnight Show są Krupa Gallery oraz BWA Wrocław.

Również po raz piąty w programie Nowych Horyzontów znalazł się Ambient Room przygotowany przez kolektyw artystyczny IP Group. Tegoroczna odsłona, zatytułowana ifthenelse, to interaktywne środowisko immersyjne stworzone w oparciu o zasady instrukcji warunkowej, powszechnej w większości języków programowania. Całość będzie dostępna w IP Studio przy ul. Ruskiej 46a.

W trakcie festiwalu odbędzie się także polska premiera VR-u Noccc (ang. tytuł Nightsss) – wirtualnego, erotycznego poematu stworzonego do odbioru w rozszerzonej rzeczywistości. Autorkami VR-u Noccc są Weronika Lewandowska i Sandra Frydrysiak, a projekt zostanie udostępniony w przestrzeni Dolnośląskiego Centrum Filmowego.

Wspomniany wcześniej Mariusz Wilczyński pojawi się na festiwalu w szczególnej roli. 14 sierpnia przygotuje film animowany na żywo – Diabeł nie zna granic – a całemu performance’owi towarzyszyć będzie muzyka wiolonczelisty Sinfonia Varsovia – Marcela Markowskiego, również wykonywana na żywo.

Bezpieczeństwo przede wszystkim

W tym roku bezpieczeństwo sanitarne jest nadrzędną sprawą dla organizatorów Nowych Horyzontów. Sale projekcyjne będą wypełnione maksymalnie w 75% (limit obowiązuje wszystkie osoby), w obiektach festiwalowych będzie obowiązek zakrywania ust i nosa oraz utrzymywania dystansu, na terenie kin pojawią się stacje do dezynfekcji dłoni i do pomiaru temperatury, a sale kinowe oraz części wspólne będą możliwe często dezynfekowane. O szczegółach związanych z kwestiami sanitarnymi można przeczytać na stronie nowehoryzonty.pl.

Gdzie wypoczywać i dyskutować o kinie, czyli miejsca rekomendowane

Siłą festiwali filmowych są nie tylko pokazy kinowe, ale także rozmowy i dyskusje o filmach. W trakcie Nowych Horyzontów centrum Wrocławia zamienia się w wielki klub dyskusyjny, a w poszczególnych kawiarniach, pubach i restauracjach rozmowy trwają często do późnej nocy. - Jako organizatorzy Nowych Horyzontów cieszymy się z możliwości powrotu przed kinowe ekrany, a przede wszystkim z tego, że Wrocław znów będzie oddychał kinem. Aby zapewnić naszym widzom maksymalne bezpieczeństwo sanitarne, wyjątkowo rezygnujemy jednak z organizacji klubu festiwalowego w Muzeum Miejskim w Arsenale. Zapraszamy, aby w tym trudnym roku wspierać lokalną gastronomię i korzystać z bogatej oferty kawiarniano-restauracyjnej we Wrocławiu – mówi Marcin Pieńkowski, dyrektor Nowych Horyzontów. Na stronie nowehoryzonty.pl dostępna jest lista miejsc rekomendowanych – uczestniczki i uczestnicy festiwalu będą mogli korzystać w nich ze specjalnych zniżek.

informacja prasowa

Dwanaście filmów zawalczy o Grand Prix tegorocznych Nowych Horyzontów

Tegoroczne Nowe Horyzonty rozpoczną się już niebawem, 12 sierpnia. Wcześniej, 3 sierpnia (najbliższy wtorek) o godz. 12:00, ujawniony zostanie pełny program 21. edycji festiwalu. 4 sierpnia – w samo południe – rozpocznie się sprzedaż biletów na pokazy stacjonarne, dzień później ruszy sprzedaż dostępów na seanse online.

Międzynarodowy Konkurs Nowe Horyzonty to sekcja-wizytówka wrocławskiego festiwalu. Właśnie tutaj prezentowane są świeże, bezkompromisowe dzieła twórców i twórczyń poszukujących oryginalnych form wyrazu. Wśród dwunastu konkursowych tytułów znalazły się produkcje m.in. z: Austrii, Francji, Iranu, Polski, Tunezji, USA czy Wietnamu. Najlepszy film wybierze jury, na czele którego stanie Olga Tokarczuk. Jak co roku, swój ulubiony tytuł wskażą również widzowie i widzki festiwalu. Nagroda Publiczności została objęta patronatem przez firmę OPPO.

Filmy z roku „nieustającej burzy”

Nowohoryzontowe konkursy już od dawna udowadniają, że inne kino jest możliwe, że istnieją alternatywne narracje, że wybrzmiewają głosy wymykające się mainstreamowej jednomyślności. W roku „nieustającej burzy” wsłuchujemy się w nie szczególnie uważnie, myśląc o scenariuszach na niespokojne czasy – mówi Małgorzata Sadowska, selekcjonerka programowa Nowych Horyzontów.

Twórcy i twórczynie, których filmy znalazły się w sekcji konkursowej, przyglądają się więc naszemu wspólnemu doświadczeniu z nieodległej przeszłości oraz teraźniejszości, ale także ostrożnie badają grunt pod nadchodzącą przyszłość. Szansę na tegoroczne Grand Prix i Nagrodę Publiczności mają filmy:

9 fug, reż. Fon Cortizo (Hiszpania)

Czarna Meduza, reż. Ismaël oraz Youssef Chebi (Tunezja)

Ćmy, reż. Piotr Stasik (Polska)

Kryjówka Johna, reż. Pascual Sisto (USA)

Księżyc, 66 pytań, reż. Jacqueline Lentzou (Grecja)

Pióra, reż. Omar El Zohairy (Egipt)

Planeta, reż. Amalia Ulman (Hiszpania)

Rodzinne ustawienia, reż. Robert Cambrinus (Austria)

Smak, reż. Lê Bảo (Wietnam)

Śmierć niewinności i grzech nieistnienia, reż. George Peter Barbari (Liban)

Theo i jego metamorfozy, reż. Damien Odoul (Francja)

Ziemia jałowa, reż. Ahmad Bahrami (Iran)

Więcej szczegółów na temat poszczególnych filmów można przeczytać w tekście kuratorskim Małgorzaty Sadowskiej.

Jury Międzynarodowego Konkursu Nowe Horyzonty

O tym, kto zdobędzie festiwalowe Grand Prix, zadecyduje pięcioosobowe jury w składzie: Olga Tokarczuk – laureatka literackiej Nagrody Nobla; pochodząca z Portugalii Catarina Vasconcelos, zdobywczyni Grand Prix 20. Nowych Horyzontów za film Metamorfoza ptaków; Burhan Qurbani – urodzony w Niemczech syn afgańskich uchodźców, autor Berlin Alexanderplatz – dzieła wyróżnionego pięcioma Niemieckimi Nagrodami Filmowymi; Adina Pintilie – rumuńska reżyserka, twórczyni Touch Me Not, filmu nagrodzonego Złotym Niedźwiedziem na Berlinale 2018; Jagoda Szelc – reżyserka i scenarzystka, autorka m.in. Wieży. Jasnego dnia oraz Monumentu.

* * *

21. Międzynarodowy Festiwal Filmowy Nowe Horyzonty w tym roku odbędzie się hybrydowo: między 12 a 22 sierpnia zapraszamy na część stacjonarną we Wrocławiu, między 12 a 29 sierpnia na pokazy online. Pełny program festiwalu ogłosimy 3 sierpnia, sprzedaż biletów na pokazy stacjonarne rozpocznie się 4 sierpnia, sprzedaż dostępów online – 5 sierpnia. Uwaga! Do 10 sierpnia bilety na pokazy stacjonarne można kupić wyłącznie poprzez stronę www festiwalu. Więcej szczegółów: nowehoryzonty.pl.

informacja prasowa