poniedziałek, 16 listopada 2026

Cyfrowa premiera "Partity" Witolda Lutosławskiego I NFM Orkiestra Kameralna Leopoldinum pod dyrekcją Richarda Tognettiego

13 listopada 2026 roku miała miejsce cyfrowa premiera "Partity" Witolda Lutosławskiego, nagranej przez NFM Orkiestrę Kameralną Leopoldinum pod dyrekcją Richarda Tognettiego. Dzieło zostało udostępnione do wysłuchania na większości platform streamingowych. W przyszłości utwór znajdzie się na jedenastej płycie przygotowywanej w ramach realizowanej przez Narodowe Forum Muzyki serii "Witold Lutosławski. Opera omnia", która zakłada zarejestrowanie i wydanie wszystkich dzieł wybitnego polskiego kompozytora. 

Doskonałe pod względem wykonawczym, realizatorskim i edytorskim publikacje te cieszą się uznaniem krytyki i melomanów, a niektóre z nich uhonorowano nagrodami.

Przygotowywany w ramach tego cyklu jedenasty album, Witold Lutosławski. Opera omnia 11 – nexus, oprócz Partity będzie zawierać nagrane przez NFM Orkiestrę Kameralną Leopoldinum dzieła Chain 2. Dialog | Łańcuch II, Interludium oraz Lullaby „for Anne -Sophie”.

Utworu można posłuchać na m.in.:

https://open.spotify.com/album/43WKRi1rh26bQB1jHu986W

https://music.apple.com/pl/album/lutos%C5%82awski-opera-omnia-vol-11-ep/6830927331

https://music.amazon.com/albums/B0HN9HNYVM

https://music.youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_kRf9PBmXRIHJLEZb6MIG9q4HfXB9-HzUU

Na poprzednich wydawnictwach znalazły się między innymi wszystkie symfonie Lutosławskiego, a także jego Preludia i fuga na 13 instrumentów smyczkowych, Koncert podwójny na obój, harfę i orkiestrę kameralną, Koncert na orkiestrę, Lacrimosa na sopran, chór mieszany i orkiestrę, Wariacje symfoniczne, Tryptyk śląski na sopran i orkiestrę, Koncert na fortepian i orkiestrę, Koncert na wiolonczelę i orkiestrę, Wariacje na temat Paganiniego na dwa fortepiany oraz utwory kameralne i piosenki dla dzieci.

Wśród wykonawców można usłyszeć takich artystów, jak: Garrick Ohlsson, Agata Zubel, Tomasz Daroch, Lucy Wakeford, Nicholas Daniel, Lutosławski Piano Duo, a także zespoły Narodowego Forum Muzyki pod dyrekcją Stanisława Skrowaczewskiego, Jacka Kaspszyka, Ernsta Kovacica oraz Andrzeja Kosendiaka.

„Repertuar prezentowany w ramach serii Opera omnia pokazuje, jak twórczość Lutosławskiego jest odbierana przez różne pokolenia muzyków. Na czwartej płycie serii dyryguje dziewięćdziesięcioletni maestro Stanisław Skrowaczewski, a na szóstym krążku solistą jest niespełna dwudziestopięcioletni wiolonczelista Tomasz Daroch. Garrick Ohlsson, zwycięzca Konkursu Chopinowskiego z 1970 roku, po raz pierwszy wykonał Koncert fortepianowy Lutosławskiego dopiero z okazji Roku Lutosławskiego w 2013 roku”.

Andrzej Kosendiak

TYTUŁ: Witold Lutosławski. Opera omnia 11 – nexus

Wykonawcy:

Richard Tognetti – skrzypce, prowadzenie

Anna Rutkowska-Schock – fortepian

NFM Orkiestra Kameralna Leopoldinum


Program:

Witold Lutosławski (1913–1994) Partita (1984/1988; opracowanie na skrzypce i orkiestrę: Richard Tognetti)


I. Allegro giusto

II. Ad libitum

III. Largo

IV. Ad libitum

V. Presto


Nagrano w Sali Głównej ORLEN Narodowego Forum Muzyki 9 kwietnia 2025 roku. Reżyseria nagrania, montaż, mastering: Aleksandra Nagórko, Antoni Grzymała

© 2025 Narodowe Forum Muzyki

℗ 2026 CD Accord

informacja prasowa

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i oddziałach /17–22.11.2026/

21 listopada dołączamy do obchodów Światowego Dnia Życzliwości, zapraszając do udziału w całodziennych grach i zabawach edukacyjnych! W Gmachu Głównym MNWr przygotowane zostały karty pracy „Uśmiech za życzliwość”, po ich rozwiązaniu czekają drobne upominki. W Muzeum Etnograficznym odbędzie się wspólne haftowanie broszek – ich motywem przewodnim będzie uśmiech. W Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej wystawę kolekcji sztuki polskiej będzie można zwiedzić z „Życzliwymi kartami dzieł”, które wskażą miejsca do namysłu nad dziełami sztuki. Ponadto zaplanowano rodzinne warsztaty jogi przy dźwiękach mis kryształowych oraz zajęcia plastyczne.

Broszka na Dzień Życzliwości, fot. Olga Budzan

W nadchodzący weekend do Muzeum Narodowego można wybrać się na trzy wykłady: dr. hab. Piotra Oszczanowskiego o artystach wrocławskich i śląskich na usługach nazistowskiej propagandy, dr. Dariusza Galewskiego na temat. sztuki bizantyjskiej oraz Moniki Raspen o śląskich wątkach w historii zaginionych skarbów Fabergé.   

Muzeum Etnograficzne zaprasza na rodzinne warsztaty ozdabiania filiżanek.

W Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej odbędą się wydarzenia towarzyszące wystawie „Stulecie”. Warsztaty perfumiarskie, warsztaty z audiodeskrypcją nt. symboliki złota w sztuce, wykład dr Agaty Stasińskiej o różnych obliczach Madonny z Dzieciątkiem, a także dwa spacery po wrocławskiej Archikatedrze św. Jana Chrzciciela z cyklu „Historia sztuki w terenie”. Zaplanowano też wykład Iwony Gołaj o współczesnej rzeźbie – od Brâncușiego do land artu oraz spotkanie z prof. Anną Markowską – historyczką sztuki, krytyczką, kuratorką, wykładowczynią na Uniwersytecie Wrocławskim specjalizującą się w sztuce po 1945 r., która jest Ambasadorką Pawilonu w roku jego 10-lecia. 

Muzeum Narodowe we Wrocławiu


21.11, g. 10:00–16:00

Uśmiech za życzliwość. Gry i zabawy edukacyjne w Światowy Dzień Życzliwości!

Zapraszamy do całodziennych inspirujących spotkań z dziełami sztuki na wystawach stałych w Gmachu Głównym Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Specjalnie w tym dniu przygotowane zostaną dla zwiedzających karty pracy „Uśmiech za życzliwość”, dostępne w holu. Po ich rozwiązaniu czekają drobne upominki. Życzliwie zapraszamy do podążania za zadaniami!

Wstęp wolny

Można dołączyć w dowolnym momencie

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu


21.11, g. 12:00 

Zło absolutne. Artyści wrocławscy i śląscy na usługach nazistowskiej propagandy w latach 30. i pocz. lat 40. XX w. Wykład dr. hab. Piotra Oszczanowskiego towarzyszący wystawie „Maestro i uczniowie, Cirillo dell’Antonio i Szkoła Snycerska w Cieplicach”

Spotkanie poświęcone artystom wrocławskim i śląskim, którzy identyfikowali się z nową rzeczywistością, jaką było dojście do władzy w Niemczech nazistów w 1933 r. Zaprezentowane zostaną przypadki tych twórców (zwłaszcza malarzy i rzeźbiarzy), którzy z całą świadomością i przekonaniem opowiedzieli się za nową władzą i w swej twórczości dali liczne dowody jej afirmacji. Dotyczyło to w szczególności ich aktywności w obszarze szeroko pojętej propagandy, w tym także apoteozy władzy nazistowskiej i jej najważniejszych reprezentantów. Będzie to opowieść o oportunizmie i koniunkturalizmie licznej grupy tutejszych artystów. O świadomych wyborach, o służalczości i dehumanizacji sztuki. Bo ta stała się w ich wydaniu narzędziem skrajnie zideologizowanego oddziaływania na społeczeństwo niemieckie. W konsekwencji tego ich zaangażowania, to po roku 1945 najczęściej starali się oni o tym świadomie zapomnieć, w przysłowiowy sposób „wygumkować” ten wcześniejszy okres aktywności artystycznej w swoich życiorysach. Stąd dzisiaj często ich twórczość jest znana i omawiana tylko z okresu powojennego.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116, I piętro 


22.11, g. 11:00 

Sztuka bizantyjska – w blasku estetyki Orientu. Wykład dr. Dariusza Galewskiego w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”

Sztuka cesarstwa wschodniorzymskiego rozwijała się od schyłku IV w. jako kontynuacja sztuki późnoantycznej i wczesnochrześcijańskiej. Swój pierwszy „złoty okres” przeżywała za panowania Justyniana Wielkiego (527–565), kiedy to powstały bazylika Hagia Sophia w Konstantynopolu czy kościół San Vitale w Rawennie. Dekorację ich wnętrz stanowiły mozaiki ukazujące dostojne i hieratyczne postacie, o wydłużonych proporcjach, ukazane frontalnie i pozbawione niemal ruchu. Podobnie jak ikony wskazywały na rzeczywistość duchową i były dla odbiorców „oknem” otwartym na świat idealny. Od schyłku IX w. nastąpiła ekspansja sztuki bizantyńskiej na niemal całym obszarze basenu Morza Śródziemnego i w krajach słowiańskich. Wykształciły się wówczas takie formy artystyczne, które są do dzisiaj kontynuowane w Kościołach wschodnich, jak świątynia kopułowa na planie krzyża greckiego czy oparte na wzornikach przedstawienia scen biblijnych. Pomimo tego, że imperium bizantyńskie upadło w 1453 r., odegrało nieocenioną rolę w przyswojeniu, ugruntowaniu i przekazaniu krajom europejskim dziedzictwa kultury starożytnej, co miało istotny wpływ dla ponownego jej odkrycia w okresie renesansu.

Bilety w cenie 15 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116, I piętro


22.11, g. 13:00 

Zaginione skarby Fabergé – śląskie historie. Wykład Moniki Raspen w ramach cyklu „Mój Śląsk. Fascynacje”

Co może łączyć carską Rosję ze Śląskiem? Więcej niż moglibyśmy przypuszczać. Świat Fabergé nie kończył się przecież na murach petersburskich pałaców ani na rodzinie Romanowów. Jego klientami byli przedstawiciele najpotężniejszych europejskich rodów, arystokraci, milionerzy i kolekcjonerzy, a niezwykłe przedmioty opuszczające słynną pracownię wędrowały wraz ze swoimi właścicielami przez granice i epoki. Niektóre z tych historii prowadzą właśnie na Śląsk. „Zaginione skarby Fabergé – śląskie historie” będą opowieścią o zaskakujących związkach regionu ze światem rosyjskiej arystokracji, o ludziach, których losy połączyły odległe miejsca, oraz o klejnotach, które stawały się świadkami rodzinnych dramatów, politycznych przewrotów i upadku wielkich fortun.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116, I piętro

Wykład Piotra Oszczanowskiego, Wilhelm Überrück, „Vorwärts, Aufwärts! 
Naprzód, w górę!” (zdjęcie prasowe z 1933 r.)

Muzeum Etnograficzne


21.11, g. 10:00–16:00

Broszka z uśmiechem. Wydarzenie w Światowy Dzień Życzliwości – przyjdź i wyhaftuj uśmiech!

W ramach Dnia Życzliwości zapraszamy na wspólne haftowanie broszek – naszym motywem przewodnim jest uśmiech! Dla dużych i małych, dla wprawionych i zupełnych początkujących – liczy się tylko chęć dobrej zabawy i miłe towarzystwo!

Wstęp wolny

Można dołączyć w dowolnym momencie

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu


22.11, g. 12:00

Imieninowa herbatka. Warsztaty rodzinne dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Etno w południe”, prowadzenie: Barbara Caturian

Choć dziś częściej świętujemy urodziny, jeszcze nie tak dawno imieniny były ważnym wydarzeniem obchodzonym w gronie rodziny i znajomych. Były życzenia, kwiaty, pyszne ciasto na stole i oczywiście kawa i herbata. Jak świętowano kiedyś i skąd wzięła się ta tradycja? Tego dowiecie się podczas naszych warsztatów. Będziemy także ozdabiać filiżanki – być może przydadzą się na imieninową herbatkę u cioci.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu



Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


17.11, g. 14:00

Dotknij światła. Integracyjne warsztaty z audiodeskrypcją dla osób z niepełnosprawnością wzroku w ramach cyklu „Dotknij Muzeum”, prowadzenie: Wojtek Grabałowski

Warsztaty o tym, jak pod palcami znaleźć światło średniowiecza. Trochę o świętych, trochę o symbolice złota w sztuce. I dużo zabawy w zdobienie reliefowego własnego świętego. Od opowieści o historii po opowieści o nas. Warsztaty dla relaksu, radości tworzenia i dla tworzenia wspólnoty.

Wydarzenie w ramach projektu „Średniowiecze w zmysłowej odsłonie” dofinansowanego z programu Kultura Dostępna 2026.

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


19.11, g. 10:10

Dzień dobry. Poranny rozruch. Przedpołudniowe warsztaty ruchowe, prowadzenie: Maja Kubalańca i Justyna Oleksy

Gdyby te zajęcia były hasztagami, byłyby to: #wdech, #wydech, #ruch, #poranek, #sztuka współczesna, #czwartek, #dobrostan. 

„Dzień dobry” to cotygodniowy poranny rozruch pod niebem dziedzińca Pawilonu Czterech Kopuł – łagodna praktyka ruchowa, zaproszenie do wglądu w ciałopoczucie, osadzenia się w kontekście dnia i tygodnia. Ćwiczenia poprzedza kwadrans spędzony na wystawie i wspólny namysł nad wybranym dziełem sztuki, które staje się potem swobodną inspiracją do praktyk ruchowych.

Dla kogo? Dla tych, którzy potrzebują inspirującego, lekkiego startu w dzień. Dla tych, którym w okolicach czwartego dnia tygodnia przyda się zastrzyk energii i mobilizacji, ale także nieco wytchnienia.

Co wziąć ze sobą? Wygodny strój i butelkę wody. Przy sprzyjającej aurze warsztaty odbywają się w ogrodzie rzeźb za muzeum. Zbiórka przy kasie Pawilonu Czterech Kopuł.

Bilety w cenie 15 zł

W razie pytań lub potrzeby zapisania liczniejszej grupy – zachęcamy do kontaktu mailowego: justyna.oleksy@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


19.11, g. 12:00

Historia sztuki w terenie. Gotyk (nie) do opisania – spacer z audiodeskrypcją po średniowiecznym Wrocławiu. Spacery po średniowiecznym Wrocławiu w ramach wydarzeń towarzyszących wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej”, prowadzenie: Wojciech Gruk

Poznaj średniowieczną katedrę wrocławską poprzez opowieść oraz audiodeskrypcję na żywo. Plastyczne opisy pozwolą przywołać cechy charakterystyczne gotyckich dzieł sztuki, a także zagłębić się w ich detale: kształty, barwy, gesty, atrybuty. Wyobrazimy sobie przestrzeń, w której oglądali je ludzie średniowiecza i poznamy ich znaczenie. Zobaczymy – oczami wyobraźni – jak sztuka miała prowadzić dawnych Wrocławian ku zbawieniu.

Zbiórka przed Archikatedrą św. Jana Chrzciciela (Ostrów Tumski we Wrocławiu)

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81


19.11, g. 19:00

Historia sztuki w terenie. Zrozumieć średniowieczną katedrę – wieczorne zwiedzanie z przewodnikiem. Spacery po średniowiecznym Wrocławiu w ramach wydarzeń towarzyszących wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej”, prowadzenie: Wojciech Gruk

Zwiedź i zrozum wrocławską katedrę! Podczas oprowadzania poznamy znaczenie poszczególnych części gotyckiej bazyliki i jej wyposażenia, czyli dzieł sztuki w ich pierwotnym kontekście. Dostrzeżemy łatwe do przeoczenia detale. Wejdziemy do niedostępnej zazwyczaj Kaplicy Mariackiej, skrywającej od setek lat nagrobki biskupów Przecława z Pogorzeli i Jana IV Rotha – doskonałe artystycznie i pełne tajemniczej symboliki.

Zbiórka przed Archikatedrą św. Jana Chrzciciela (Ostrów Tumski we Wrocławiu)

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81


21.11, g. 10:00–19:00

Sztuka życzliwości. Ćwiczenia z uważności w Światowy Dzień Życzliwości!

Zapraszamy do całodziennych inspirujących spotkań z dziełami sztuki na ekspozycji stałej Pawilonu Czterech Kopuł – wystawie kolekcji sztuki polskiej II poł. XX i XXI w. Specjalnie w tym dniu przygotowane zostaną dla zwiedzających „Życzliwe karty dzieł”, którym będą odpowiadały miejsca namysłu na wystawie. Życzliwie zapraszamy do losowania kart i podążania za naszymi inspiracjami.

Wstęp wolny

Można dołączyć w dowolnym momencie

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


21.11, g. 10:10

Ciałożyczliwa joga i relaks przy dźwiękach mis kryształowych. Prowadzenie: Monika Ćma

Z okazji Dnia Życzliwości zapraszamy na wyjątkowe spotkanie z jogą, które będzie przede wszystkim chwilą zatrzymania, oddechu i życzliwości – dla siebie i swojego ciała. Podczas praktyki ciałożyczliwej jogi poszukamy ruchu, który jest dla nas dobry tu i teraz. Bez oceniania, porównywania się i presji. Z uważnością na własne potrzeby, granice i możliwości. To będzie czas, żeby poczuć swoje ciało, wsłuchać się w siebie i dać sobie dokładnie tyle, ile w danym momencie potrzebujemy. Każde ciało jest inne i każde zasługuje na czułość, szacunek i łagodność. Na zakończenie zanurzymy się w głębokim relaksie przy dźwiękach mis kryształowych. Ich subtelne, harmonijne brzmienie pomoże wyciszyć umysł, rozluźnić ciało i ukoić zmysły. 

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


21.11, g. 11:00

Jaki kolor ma życzliwość? Warsztaty Marty Bańkowskiej dla dzieci w wieku 6–10 lat w ramach obchodów Dnia Życzliwości

W malarstwie rozróżniamy kolory podstawowe i pochodne, ciepłe i zimne, czyste i złamane, ale w czasie tego spotkania zastanowimy się, czy są kolory miłe, radosne, sympatyczne i pełne życzliwości. Poszukamy ich na obrazach na wystawie stałej. Tańcząc z kolorowymi tkaninami, otulimy się swoimi ulubionymi barwami. W ramach warsztatów plastycznych stworzymy kolaże pt. „Życzliwość do dotykania” z różnych mięciutkich materiałów.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


21.11, g. 14:00

Poza płaszczyzną. Integracyjne warsztaty rodzinne dostosowane do potrzeb osób w spektrum, prowadzenie: Marta Bańkowska

Co się dzieje, kiedy płaska kartka przestaje być tylko powierzchnią? Podczas warsztatów inspirowanych pracą Alfonsa Mazurkiewicza „Bez tytułu” będziemy budować kompozycje z szarego papieru i czarnego kartonu, zaginając, nacinając, nakładając i wyprowadzając formy poza płaszczyznę. Proste materiały staną się punktem wyjścia do zabawy rytmem, światłem i cieniem. To, co początkowo jest tylko linią albo fragmentem kartonu, może zmienić się w strukturę, prześwit, załamanie lub przestrzenną konstrukcję. Będziemy sprawdzać, jak niewiele potrzeba, by z dwóch kolorów i kilku gestów stworzyć coś, co zmienia się wraz z punktem widzenia i światłem. Powstaną prace na pograniczu obrazu, reliefu i małej formy przestrzennej.

Bilety w cenie 3 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


21.11, g. 16:00

Rzeźba współczesna. Od Brâncușiego do land artu. Wykład Iwony Gołaj towarzyszący prezentacji rzeźby „Popiersie robotnika” (1948) Xawerego Dunikowskiego

Pretekstem do wykładu jest eksponowana od kilku miesięcy na dziedzińcu Pawilonu Czterech Kopuł rzeźba autorstwa Xawerego Dunikowskiego (1875–1964). Spotkanie stanie się także swoistym aneksem do popularnego cyklu edukacyjnego realizowanego w Pawilonie Czterech Kopuł – „Kurs historii sztuki. Klasycy nowoczesności”. Prelegentka opowie, jak zmieniał się sposób traktowania formy w przestrzeni od czasów klasycznych po XXI w. oraz jak rzeźba od tradycyjnego portretu – poprzez abstrakcję, asamblaż i land art – pokonała drogę do współczesności.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


22.11, g. 13:00

Średniowieczne sekrety piękna i długowieczności. Woda Królowej Węgier. Integracyjne warsztaty perfumiarskie w ramach projektu „Średniowiecze w zmysłowej odsłonie”, prowadzenie: Zielony Wulkan

Wyjątkowe warsztaty botanicznej perfumerii, podczas których poznamy tajemnicę Larendogry – najstarszych europejskich perfum tworzonych od XIV do XVIII w. Receptura powstała w XIV w. i tradycyjnie przypisuje się ją królowej Węgier Elżbiecie Łokietkównie, córce Władysława Łokietka. Podczas warsztatów odkryjemy historię tej wyjątkowej kompozycji oraz dowiemy się, jak wykorzystywano ją w dawnej pielęgnacji. W części praktycznej wcielimy się w rolę botanicznego perfumiarza i stworzymy dwa własne produkty inspirowane historyczną recepturą: Wodę Królowej Węgier oraz aromatyczny roll-on. To spotkanie z zapachem, naturą i historią, które pozwoli zabrać ze sobą nie tylko nowe doświadczenia, ale także własnoręcznie przygotowane kosmetyki.

Wydarzenie w ramach projektu „Średniowiecze w zmysłowej odsłonie” dofinansowanego z programu Kultura Dostępna 2026

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


22.11, g. 12:00

Różnorodne oblicza Madonny z Dzieciątkiem. Wykład dr Agaty Stasińskiej towarzyszący wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej”

W trakcie spotkania przyjrzymy się najciekawszym malowanym i rzeźbionym przedstawieniom Matki Boskiej z Dzieciątkiem prezentowanym na wystawie „Stulecie”. Wspólnie odpowiemy sobie na pytanie, dlaczego niekiedy Madonna trzyma w swej dłoni gruszkę oraz jak ważną rolę może odgrywać umieszczony na obrazie szczygieł. Najbardziej interesujące przykłady ikonografii oraz ujęć Matki Boskiej z Dzieciątkiem odsłonią przed nami swoje tajemnice, co pozwoli zrozumieć, jak wieloznaczna i skomplikowana bywa sztuka średniowieczna.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


22.11, g. 16:00

Ambasadorzy Pawilonu: spotkanie z prof. Anną Markowską. Prowadzenie: dr Małgorzata Micuła

10-lecie Pawilonu Czterech Kopuł świętujemy wyjątkowym spotkaniem z prof. Anną Markowską – historyczką sztuki, krytyczką, kuratorką, wykładowczynią na Uniwersytecie Wrocławskim specjalizującą się w sztuce po 1945 r. Spotkanie będzie okazją do wysłuchania opowieści o przemianach i strategiach artystycznych w polskiej sztuce powojennej. Punktem odniesienia dla subiektywnej historii współczesnej sztuki polskiej będą dzieła prezentowane na wystawie stałej Pawilonu Czterech Kopuł. Spotkanie będzie także pretekstem do przyjrzenia się obiektom zakupionym do zbiorów MNWr w minionym roku, których prezentację zainaugurujemy tego samego dnia w ramach ekspozycji „Nabytki 2026”.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

informacja prasowa

czwartek, 12 listopada 2026

Już jutro startuje 23. edycja Jazztopad Festival!

Narodowe Forum Muzyki zaprasza na 23. edycję Jazztopad Festival, która rozpoczyna się już jutro i potrwa do 22 listopada. Festiwal zainauguruje koncert SML – kwintetu z Los Angeles, złożonego z gwiazd prężnie rozwijającej się sceny jazzowej, improwizowanej i niezależnej. 20 listopada zabrzmi opera Wayne’a Shortera i esperanzy spalding z udziałem solistów, NFM Filharmonii Wrocławskiej i Chóru NFM. ..."(Iphigenia") jest sceniczną interpretacją słynnej mitycznej historii. Uwadze Państwa polecamy też europejską premierę powstałej na zamówienie Jazztopadu kompozycji Nduduzo Makhathiniego, którą twórca wykona wraz z Lutosławski Quartet, oraz koncert nowego kwartetu Amira ElSaffara. 

Wystąpi również koreańska improwizatorka DoYeon Kim, a nieznany w Polsce wcześniej materiał zaprezentują SUTARInova, Raphael Rogiński czy Sissel Vera Pettersen z Meredith Bates.

W programie nie zabraknie kolejnej odsłony projektu Melting Pot Made in Wrocław, koncertów w mieszkaniach prywatnych, projekcji filmowych z muzyką dla dzieci, a także spotkań z artystami. 

W finałowy wieczór tegorocznej edycji Jazztopad Festival czeka nas wydarzenie wyjątkowe nie tylko dla publiczności, ale i dla samych wykonawców – na scenie po raz pierwszy w historii staną razem William Parker, Hamid Drake i Shabaka. Szczegółowe informacje dotyczące Jazztopadu znajdują się na stronie NFM, a bilety oraz gadżety festiwalowe można zakupić w Kasie NFM oraz online.

informacja prasowa

środa, 11 listopada 2026

Powrót do ogrodu – rozmowa z Ewą Rossano /wywiad/

Z artystką Ewą Rossano rozmawiam o jej wystawie w Muzeum Pana Tadeusza: "Ogród wypowiedzianych słów".

Ewa Rossano, fot. ze strony artystki na FB

Barbara Lekarczyk-Cisek: W 2022 roku miałam okazję oglądać w Twoim towarzystwie wystawę „Opowieści” w Muzeum Teatru. Zapamiętałam ją jako wyjątkową, bo rzeźby i obrazy na tej ekspozycji zdawały się dialogować ze sobą, z widzem, z przestrzenią... Jak w prawdziwym teatrze, gdzie dialog jest esencją tego miejsca. Obecnie mam szczęście zajrzeć do Twojej pracowni, w której rodzi się nowa wystawa. Tym razem zagości w przestrzeni równie wyjątkowej – w Muzeum Pana Tadeusza. W jaki sposób zamierzasz „oswoić” jego wnętrza swoimi pracami?

Ewa Rossano: Wystawa w Muzeum Pana Tadeusza ma już tytuł, który w tej przestrzeni brzmi adekwatnie: „Ogród wypowiedzianych słów”. Tym razem chciałabym wystąpić w roli gospodyni, która przyjmuje gości. Ugoszczenie – ważne słowo! Jak w opisanym przez Adama Mickiewicza Soplicowie, gdzie „Brama na wciąż otwarta przechodniom ogłasza,// Że gościnna, i wszystkich w gościnę zaprasza”. Wyobrażam sobie, że spacer po tej wystawie będzie jakby spacerem przez ogród, rozmową z rzeźbami, obrazami, a także z dziełami, które już tam są obecne od dawna. Być może również rozmową z napotkanymi osobami… Moim marzeniem jest, aby zwiedzający mógł także zobaczyć siebie w którejś z moich prac. 

Towarzyszy mi zamysł ukazania ogrodu, który kojarzy mi się z ogrodem rajskim, z biblijnym dziełem stworzenia, kiedy Bóg wypowiada słowa, które powołują świat do istnienia. Poza teologicznymi skojarzeniami, ma to dla mnie również i takie znaczenie, że tym ogrodem jesteśmy my sami – dzięki słowom, które wypowiadamy. Częścią naszego ogrodu stają się także inni ludzie, do których kierujemy słowo. Ogród zawiera w sobie te słowa, które zostały wypowiedziane, a więc przyoblekły się w ciało – stały się rzeczywistością, choć niekoniecznie materialną. Również „Pan Tadeusz” jest takim ogrodem słów, po którym się przechadzamy, podziwiając piękno natury, w której bohaterowie tak naturalnie się odnajdują, zarówno w momentach dramatycznych, jak i komicznych. Można się zatrzymać nad jakimś dowolnym opisem, np. grą Wojskiego na rogu, która jest genialnym zapisem improwizacji i zdumiewać się owymi tajemniczymi związkami łączącymi słowo, muzykę i obraz. Improvise oznacza to, czego nie jesteśmy w stanie przewidzieć, a czego Istotą jest bycie zaskoczonym, olśnionym nawet. Jest mi to szczególnie bliskie, bo – jak powiedział Gombrowicz – „„Artystą jest ten, kto improwizuje”. Cała wystawa jest właśnie o tym – o wypowiedzianym słowie, o akcie tworzenia albo o akcie stworzenia przez Słowo. 

Ewa Rossano, Psalmista, 2023, brąz, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek 

Jak zamierzasz wykreować tę własną przestrzeń w realiach Muzeum?

Trzy wnętrza, w których będzie prezentowana moja ekspozycja, nie są przestrzenią jednorodną – każde ma inny charakter. Moją intencją jest nieco je „odmuzealnić”. Pracując nad wystawą, potrafię nazywać to, co jako artystka przeżywam od wielu lat i czym się dzielę. Jednocześnie od początku było wiadomo, że zainspirują mnie niektóre obiekty z kolekcji Muzeum Książąt Lubomirskich. Odwiedziłam także Bibliotekę Ossolineum, m. in. Dział Starych Druków, Dział Rękopisów i przyglądałam się zbiorom. Szczególnie zafascynował mnie zielnik nadniemeński Elizy Orzeszkowej, która przemówiła do mnie poprzez piękne kompozycje kwiatowe. Zachwycił mnie także Norwid, którego nie znałam jako malarza i rysownika. Zobaczyłam w nim nie tylko artystę, ale przede wszystkim człowieka, który coś do mnie mówi poprzez swoje dzieło. Ja także „mówię”  – przez  swoje rzeźby i obrazy, łącząc ze sobą materiały „sprzeczne”. 

Co zobaczymy na wystawie oprócz rzeźb?

Moja fascynacja życiem, człowiekiem, rozmowami skłoniła mnie do tego, aby otworzyć się na współpracę z innymi. Jednym z tych ludzi jest Sabin Kluszczyński, z którym współpracuję od kilku lat. Po raz pierwszy wspólnie przygotowywaliśmy film, który miał premierę w … Cannes. Zaprosiłam go też do współtworzenia wystawy w Muzeum Teatru. Wydaje mi się, że poprzez film możemy jeszcze łatwiej wejść we wspomnienia, a także dodać wystawie „oddechu” – dzięki różnorodności form. Tym razem zaprezentujemy Powrót do ogrodu – cykl trzech dwuminutowych filmowych impresji, które razem tworzą jedną opowieść o gestach będących jednocześnie słowem. To rodzaj wizualno-dźwiękowego eseju na temat relacji między materią a gestem, tradycją a współczesnością, a także między językiem a tym, co wymyka się nazwaniu.

Kadr z filmu "Powrót do ogrodu" Ewy Rossano, reż. Sabin Kluszczyński,
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Pierwsza część koncentruje się na procesie tworzenia papieru marmurkowego – dawnej technice wykorzystywanej w introligatorstwie i wciąż żywej w pracowniach Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Marmurkowanie ukazane jest nie jako rzemiosło użytkowe, lecz jako akt zapisu, który powstaje na medium „niepisarskim” – na wodzie. Jest to więc opowieść o tym, co niemożliwe do utrwalenia w sposób trwały i jednoznaczny: o przekraczaniu logiki, racjonalności i kontroli. Informacja, przesłanie czy wyznanie nie zostają tu zapisane pismem, lecz gestem ręki, ruchem wody, napięciem barw i materii. Kolory przenikają się podobnie jak znaczenia w rozmowie, jak słowa w dialogu, wpływając na siebie nawzajem i tworząc nieprzewidywalne konfiguracje. To zarazem żywa mowa, słowo powracające i zaskakujące. Forma ta przywołuje komunikację pozajęzykową: drogę, sen, przestrzeń pomiędzy. Powstałe w procesie marmurkowania wzory budzą ponadto skojarzenia z naturą – warstwami gleby, roślinnością, lodem, lawą, ścieżkami, krajobrazem  – pozostającymi w nieustannej przemianie.

Druga część zapisu filmowego jest spacerem po ogrodzie rozumianym symbolicznie. Miejsce wydaje się znajome, lecz nie do końca poznane – jest jak powrót do ogrodu stworzenia. Postać przemierzająca ścieżki pojawia się jako jedyna, ale bynajmniej nie samotna; pozostaje w relacji z niewidzialną, odczuwalną, lecz nienazwaną obecnością. Ogród staje się przestrzenią pamięci i powrotu – miejscem, w którym czas ulega zawieszeniu, a każdy krok nabiera znaczenia. Spacer staje się doświadczeniem współbycia, uważności i cichego dialogu.

Trzecia część wprowadza motyw róży – symbolu  kruchości i trwania. To także opowieść o powrocie do gestów dzieciństwa, prowadząca widza ku praktyce tzw. „widoczków”: osobistych, sekretnych światów, którymi artystka dzieliła się z bliskimi. W filmie pojawia się róża z brązu – trwała, a zarazem naznaczona czasem. Kluczowy staje się moment odkrywania skarbu w codzienności, odnajdywania tego, co niezwykłe i głęboko osobiste. Motyw ten dopełnia proces wywoływania fotografii w ciemni – moment, w którym obraz stopniowo się ujawnia, niczym atrament sympatyczny, odsłaniając to, co istniało wcześniej, choć pozostawało niewidoczne.

Ewa Rossano, Ułamki pejzażu, 2025, papier marmurkowy, brąz, deska,
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Całość dopełnia oryginalna warstwa dźwiękowa, która zaprasza widza do wejścia w rytm filmu, do słuchania, patrzenia i bycia w relacji. 

Wiesław Myśliwski powiedział w jednym z wywiadów: „Akt twórczy jest wielką lekcją pokory. Można by go nazwać bezradnością owocującą. (...) Człowiek w akcie twórczym bardzo dużo dowiaduje się o sobie samym. Nigdy nie znałbym siebie, gdybym nie pisał. Nigdy bym się nie podejrzewał o tak wiele możliwości”. Dla Ciebie akt twórczy to różne etapy szczęścia, które finalnie owocują rzeźbą lub obrazem. Kiedy artysta wie, że jego dzieło zostało ukończone?

To bardzo ciekawy moment! Skąd artysta to wie, bo przecież dzieło może nigdy nie być ukończone… To tak jak w życiu: rodzi się pytanie, jak mocno można kochać albo jak bardzo można czegoś pragnąć? Dla mnie dzieło jest ukończone wówczas, gdy czuję, że staje się całością. Być może ta historia będzie miała kontynuację w innej rzeźbie, podobnie jak w powieści nastąpi kolejny rozdział. W rzeźbie następuje dalszy etap, gdy zamykamy wosk w formie i już go nie widzimy. Aby jednak forma była gotowa do przyjęcia brązu albo kryształu, muszę ją wypalić, by stała się silna. Oryginał z wosku topi się, przestaje istnieć, ale ponieważ wiem, co nastąpi potem, nie odczuwam tego jako straty. I to jest piękne! Podobnie w „Panu Tadeuszu”: to, co przemija, daje miejsce temu, co ma nastąpić. Moja przygotowywana tygodniami rzeźba z wosku także pozostawia miejsce temu, co ma po niej powstać. Potem przez wiele dni topię kryształ, który musi się odprężyć, co wymaga czasu. Podobnie jest z gościnnością, uszanowaniem, niepoganianiem siebie i innych. Wreszcie następuje moment wymagający odwagi: wyjmujemy z formy postać z kryształu. Na początku jej nie widzimy, bo jest pokryta gipsem. Musimy więc wziąć młotek, dłuto i rozbić tę formę. Wiemy, że pod nią jest coś bardzo delikatnego, a my tymczasem posługujemy się narzędziami kojarzącymi się z destrukcją, ale to jest cały czas proces tworzenia. W pewnym momencie zaczyna się pojawiać kryształowa postać, co przypomina narodziny. Można by też powiedzieć, że nasza dusza także jest takim zalążkiem życia, podobnie jak kryształ w rzeźbach. Opis ten pozwala zrozumieć, czym jest ta niezwykła technika, przez co przeprowadza artystę i ile sobą opowiada. A na tym nie koniec! Po oczyszczeniu i niekiedy wyszlifowaniu kryształu następuje praca nad elementami z brązu. Podobnie jak to było z kryształem, woskowa rzeźba jest zamykana w formie i również trzeba ją na początku stracić, aby przyjąć brąz, który jest wytapiany. A to wszystko związane jest z czasem, z ruchem, z rodzeniem się czegoś nowego. I choć z pozoru podobne, to jednak każda rzeźba jest inna, niepowtarzalna. 

Ewa Rossano, Niebieska dama / Jarden, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Wiemy już (?), jak rodzą się rzeźby, ale są na razie anonimowe. Przyglądam się niebieskiej damie w misternej sukni z brązu i pozostaje dla mnie tajemnicą. Czy nazywanie jest nadawaniem rzeźbie tożsamości? 

Zawsze bardzo trudno nadać tytuł rzeźbie, bo musi to być słowo, ale jak nazwać gest? Tytuły także rodzą się przez jakiś czas, kiedy to przyglądam się rzeźbie, starając się zrozumieć, kim się stała, co opowiada, ku czemu chciałabym ją otworzyć. Może mieć w sobie tytuł, który dopiero coś zapowiada, ale nie jest jednoznaczny i ustanowiony. Przypomina to obcowanie z nowo narodzonym dzieckiem: przyglądamy mu się i zastanawiamy, jakim będzie człowiekiem, jakie będą jego marzenia, plany, jego droga. 

Niebieski kryształ powstał kilka lat temu, więc postać długo czekała na swoje „ciało”. Jest wyjątkowa, bo zawiera w sobie różne odcienie niebieskiego, różne grubości szkła, więc rozmaicie przenika przez nią światło. Chociaż rzeźby zdają się być zastygłe, zawsze staram się nadać im ruch – właśnie poprzez światło i rozmaitość kolorów. Suknia, mimo że wykonana jest z brązu, sprawia wrażenie wyjątkowo lekkiej, dzięki tej „koronce” przypominającej nieco skrzydła. Suknia jest też drogą, wykonaną bardzo precyzyjnie za pomocą wosku, a więc unikalną. Postać jest jak każdy z nas: niepowtarzalna. A w jej swoistym ruchu coś zostaje odsłonięte – robi wrażenie, jakby szła na spotkanie. Obecnie ma już swoją nazwę: Yarden, które pochodzi od rzeki Jordam i w języku hebrajskim oznacza płynięcie w dół.

Imię innej rzeźby: Hilaritas zapożyczyłam od niemieckiego teologa Dietricha Bonhoeffera. Pochodzi z łaciny i oznacza radość, rodzaj pogody ducha, płynącą z głębokiej wiary, niezależną od zewnętrznych okoliczności. Bonhoeffer pisał o tej formie radości w swoich listach z nazistowskiego więzienia, traktując ją jako wyraz duchowej siły. Sama zaś rzeźba powstała z inspiracji zielnikiem Elizy Orzeszkowej i jest efektem moich wyobrażeń na temat szlachetnych intencji autorki, a także procesu tworzenia: zbierania kwiatów i ziół, ich suszenia, komponowania... W Hilaritas starałam się zawrzeć ruch, który wyraża spokojną pewność wynikającą ze świadomości, że robi się coś szlachetnego i dobrego. Z takiej postawy rodzi się prawdziwe piękno.  Niezwykle delikatna, a zarazem mocna suknia – szal postaci nawiązuje do tematu zielnika poprzez motywy liści, ale symbolizuje także opiekuńczość i otwartość na innych.

Ewa Rossano, Rękopis, fragm. brąz, drewno, 156 cm,
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek 

Na wystawie pojawią się również obrazy, często w towarzystwie rzeźb, ale nie tylko. Czy inspiracją był dla nich jakiś znajdujący się w zbiorach Ossolineum obiekt? 

Tak, inspiracją był dla mnie ten najważniejszy: epopeja narodowa „Pan Tadeusz”! Tytuł obrazu zapożyczyłam z VIII Księgi, a ściślej – z opisu dwóch stawów. W przeciwieństwie do skomplikowanych relacji między bohaterami Mickiewiczowskiej historii, stawy zostały opisane jako para szczęśliwie zakochanych, z których miłości czerpie cała okolica, gdyż nawadniają ją wypływające z nich strumyki. Pomiędzy stawami ukrywa się stary młyn, który zazdrośnie śledzi kochanków i w pewnym momencie zagłusza ich miłosny dialog. Obraz przedstawia owe stawy, wykonane na desce pigmentem zmieszanym z zaprawami malarskimi – jeden w kolorze błękitu, drugi – z listków złota. Chodziło mi nie tylko o spotkanie tych dwojga kochanków, jak to opisał Adam Mickiewicz, ale także o oddanie upływu czasu. Przecieranie listków złota sprawia, że obraz nabiera czegoś w rodzaju patyny. Nad nimi pojawia się postać mężczyzny w kapeluszu – symbol wędrowca, który na moim obrazie spełnia inną rolę, niż zazdrosny stary młyn. Postać została „ubrana” w słowa – widzimy na nim mnóstwo liter. Często używam liter i słów, choć jest to odległe od ich codziennego zastosowania i nie zawsze czytelne. Ta potrzeba wypływa z ciekawości, jak coś zostanie odczytane w obrębie innego medium. Tak jak pisanie na piasku. Postać mężczyzny – wędrowca ubrana jest w s-twórcze słowo, którym bohater dzieli się, jak każdy z nas. 

Ewa Rossano, Dwa stawy, 2025, papier marmurkowy, listki złota, brąz, deska,
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Wystawa „Ogród wypowiedzianych słów” jest jeszcze, by tak rzec, niedopowiedziana, bo jesteśmy niejako w procesie jej tworzenia, ale warto by na koniec naszej rozmowy przyjrzeć się jej dramaturgii: czy ma punkty kulminacyjne, jaka jest jej pointa, a może ma – jak samo życie – zakończenie otwarte?

Jestem w trakcie tworzenia makiety wystawy i ciągle coś zmieniam, naklejam, wyobrażając sobie, że chcę tam wejść wraz z widzem. Jestem szczęśliwa, bo taka wystawa, to długa i piękna historia, ale i bardzo dużo pracy. Jednocześnie jest to proces także i dla mnie tajemniczy, ponieważ ciągle otwierają się przede mną rozmaite scenariusze. Kiedy zaczynałam dzień w domu moich Rodziców, zawsze utrwalałam widok za oknem – w różnych okresach życia i porach roku. Niezależnie od tego, czy widok był „ładny”, czy „brzydki”, to jednak nie przestawał być ogrodem mojego dzieciństwa – miejscem, gdzie dorastałam, pełnym rozmaitych przeżyć. Chciałabym na koniec wystawy zrobić wielki obraz składający się z wybranych zdjęć i papierów marmurkowych – niczym wielkie okno,  mój „ogród”, ale też poniekąd „ogród” każdego, kto na tę wystawę przyjdzie. W tej przestrzeni znajdzie się też miejsce, przy którym będzie można odpocząć i pokontemplować obrazy. Specjalnie na wystawę przygotowuję moją pierwszą rzeźbę rzeźbę – kanapę w stylu francuskim, zawierającą elementy rzeźbiarskie w postaci liści i gałązek, która nie będzie wyłącznie obiektem do oglądania, lecz miejscem, na którym będzie można usiąść i poczuć się jak u siebie. 

To brzmi zachęcająco! Dobrze jest „być u siebie”. A zatem do zobaczenia w „Ogrodzie wypowiedzianych słów”! Dziękuję za rozmowę.


Tekst wywiadu ukazał się w katalogu wystawy Ewy Rossano: "Ogród wypowiedzianych słów", Muzeum Pana Tadeusza, 10 kwietnia - 26 lipca 2026

Bomsori Kim & Rafał Blechacz w Narodowym Forum Muzyki

12 listopada 2026 o 19.00 zostanie zaprezentowany koncert wspaniałego duetu artystów: południowokoreańskiej skrzypaczki Bomsori Kim i polskiego pianisty Rafała Blechacza. W ich wykonaniu usłyszymy utwory Claude`a Debussy`ego, Ignacego Jana Paderewskiego, Césara Francka i Karola Szymanowskiego.

Rafał Blechacz, Bomsori Kim, fot. Harald Hoffmann

Przepustką do sławy było dla pianisty zdobycie złotego medalu podczas Konkursu Chopinowskiego w 2005 roku, a południowokoreańska skrzypaczka zyskała uznanie dzięki udziałowi w Konkursie Wieniawskiego w 2016 roku. Niedługo później muzycy rozpoczęli współpracę owocującą licznymi koncertami oraz znakomicie przyjętym albumem wydanym przez Deutsche Grammophon.

Koncert otworzy krótka Sonata g-moll – późne dzieło Claude’a Debussy’ego, ukończone w 1917 roku. Choć autor początkowo był z niej dumny, szybko zmienił zdanie. W liście do przyjaciela pisał nawet, że sonata jest „dokumentem i przykładem tego, co może stworzyć chory człowiek w czasie wojny”. Historia pokazała jednak, że były to słowa niesprawiedliwe. Utwór o subtelnej kolorystyce i migotliwej fakturze prędko podbił serca wykonawców i publiczności. Następnie wysłuchamy dzieła Ignacego Jana Paderewskiego. Choć pamięta się go przede wszystkim jako wirtuoza fortepianu, jako kompozytor nie ograniczał się on do tworzenia na swój instrument. Doskonałym przykładem jego wszechstronności jest Sonata a-moll op. 13 powstała w latach osiemdziesiątych XIX wieku i zadedykowana hiszpańskiemu skrzypkowi Pablowi de Sarasatemu. Wielu badaczy uważa ją za najwybitniejszy utwór z wczesnego okresu działalności Paderewskiego. Utrzymany jest w stylistyce romantycznej, pełnej śpiewnych melodii i silnych emocji.

Sonata A-dur Césara Francka z kolei należy do najpopularniejszych przykładów reprezentujących ten gatunek w historii muzyki. Została skomponowana w 1886 roku jako prezent ślubny dla belgijskiego wirtuoza Eugène’a Ysaÿe’a. Jej twórca nie uczestniczył w ceremonii, która odbyła się we wrześniu tego samego roku w Arlon, lecz zaangażował wspólnego przyjaciela, Charles’a Bordesa, do dostarczenia manuskryptu panu młodemu. Zachwycony skrzypek zapoznał się z partyturą i poprosił o towarzyszenie w wykonaniu bratową Bordesa, pianistkę Marie-Léontine Bordes-Pène. Sonata zabrzmiała jeszcze tego samego wieczoru podczas przyjęcia weselnego, a jej publiczna premiera odbyła się w grudniu. Spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem, a Ysaÿe pozostał gorącym propagatorem utworu do końca życia. Ostatnim dziełem w programie będzie Nokturn i Tarantella op. 28 Karola Szymanowskiego. Artysta napisał je wiosną i latem 1915 roku podczas pobytów w majątkach przyjaciół w Zarudziu i Ryżawce. Jest lekkie, pełne wdzięku i humoru, w pastiszowy sposób nawiązujące do tradycji salonowej wirtuozerii. Pierwsze ogniwo nasuwa skojarzenia z muzyką hiszpańską i cygańską, drugie zaś to efektowna stylizacja namiętnego włoskiego tańca, który – według ludowych wierzeń – wykonywano po ukąszeniu przez tarantulę.

W NFM spotykamy się także po to, by przyjemnie spędzić wieczór wśród bliskich. Dlatego zapraszamy do zakupu biletu na koncert z możliwością wstępu do VIP Roomu, który będzie dla Państwa dostępny w przerwie wydarzenia. 

Program:

C. Debussy Sonata g-moll na skrzypce i fortepian

I.J. Paderewski Sonata a-moll na skrzypce i fortepian op. 13 

***

C. Franck Sonata A-dur na skrzypce i fortepian

K. Szymanowski Nokturn i Tarantella op. 28


Wykonawcy:

Bomsori Kim – skrzypce

Rafał Blechacz – fortepian


Czas trwania: 120 minut (z przerwą)

Lokalizacja: NFM, Sala Główna ORLEN

plac Wolności 1, Wrocław


informacja prasowa

 

wtorek, 10 listopada 2026

I SYMPOZJON z cyklu „Dolny Śląsk – Kraina Mistyków” poświęcone Angelusowi Silesiusowi

17 listopada o 17.00 Muzeum Pana Tadeusza zaprasza na spotkanie autorskie z prof. Cezarym Lipińskim, poświęcone nowym odkryciom archiwalnym dotyczącym Johannesa Schefflera, znanego jako Angelus Silesius – jednego z najwybitniejszych poetów mistycznych europejskiego baroku. Jak archiwalne dokumenty mogą zmienić utrwalony obraz wielkiego poety? O tym, a także o tajemnicach jego biografii i duchowym dziedzictwie Śląska, opowie autor książki "Poeta archivarum monumentis illustratus".

Książka Cezarego Lipińskiego Poeta archivarum monumentis illustratus. Archivarischer Neublick auf Johannes Scheffler  przynosi nowe, archiwalne spojrzenie na Johannesa Schefflera — Angelusa Silesiusa. Autor wychodzi od świadomości strat, jakie w zasobach archiwalnych spowodowała II wojna światowa.  W przypadku Schefflera utracono między innymi dawne luterańskie księgi kościelne Wrocławia, zawierające niepowtarzalne informacje o chrzcie poety i jego rodzinie, a także inne dokumenty, jak choćby akt mianowania go cesarskim lekarzem dworskim.

Autor pokazuje jednak, że mimo tych strat badania nad Schefflerem nie zostały zamknięte. Przeciwnie — w archiwach nadal znajdują się źródła, które pozwalają korygować dotychczasową wiedzę, podważać utrwalone stereotypy i otwierać nowe perspektywy interpretacyjne. Publikacja ta jest nie tylko pracą źródłową, lecz także ważną rewizją dotychczasowej recepcji Angelusa Silesiusa, albowiem wiele sądów o poecie ukształtowały dawne biografie, wyznaniowe spory, uproszczenia oraz niewystarczające wykorzystanie źródeł łacińskich. Szczególną uwagę poświęca również problemowi pseudonimu „Angelus Silesius”, wskazując na różnicę między historycznymi formami imienia używanymi przez Schefflera, a późniejszą tradycją recepcyjną.

Poeta archivarum monumentis illustratus to książka o sile dokumentu, o cierpliwości archiwalnej kwerendy i o potrzebie ponownego czytania biografii wielkich postaci kultury. Dzięki niej możemy poznać Johannesa Schefflera nie tylko jako poetę mistycznego, lecz także jako człowieka konkretnego miejsca, czasu, wspólnoty religijnej i rodzinnej historii.

Cezary Lipiński, fot. Dominika Gawlowska
Cezary Lipiński — dr hab., prof. Uniwersytetu Zielonogórskiego, literaturoznawca, germanista  i tłumacz z języka niemieckiego. Pracuje w Instytucie Filologii Germańskiej Uniwersytetu Zielonogórskiego. Jego zainteresowania badawcze obejmują literaturę śląską, mistykę śląską  i europejską duchowość religijną, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Johannesa Schefflera / Angelusa Silesiusa, a także Jacoba Böhmego i Abrahama von Franckenberga. Zajmuje się również związkami sztuki i religii oraz problematyką autorską dotyczącą Carla Wilhelma Salice-Contessy, Carla Hauptmanna i Gerharta Hauptmanna.

Jest autorem 102 publikacji naukowych, w tym 4 monografii, 72 artykułów w czasopismach  i monografiach wieloautorskich, 11 recenzji naukowych oraz redaktorem lub współredaktorem 15 tomów zbiorowych. Do jego najważniejszych książek należą: Poeta poetów. Studia nad polską duchowością religijną na przykładzie recepcji Angelusa Silesiusa oraz wyssana ostatnio Poeta archivorum monumentis illustratus. Archivarischer Neublick auf Johannes Scheffler. Współredagował między innymi tomy: Śladami wielkiego dziedzictwa. O pisarstwie Carla i Gerharta Hauptmannów, Reformacja protestancka 1517 roku. Spory o dziedzictwo, Facetten der Mystik. Spannungen zwischen Spiritualität und Ästhetik bei Jacob Böhme und Johannes Scheffler oraz Gerhart Hauptmann w III Rzeszy. Mity i rzeczywistość.

W swoich badaniach łączy perspektywę literaturoznawczą, historyczną i religioznawczą, szczególną wagę przywiązując do pracy źródłowej, recepcji literatury śląskiej oraz miejsca mistyki w kulturze europejskiej.

I SYMPOZJON z cyklu „Dolny Śląsk – Kraina Mistyków”
CEZARY LIPIŃSKI, prof. dr hab. Uniwersytetu Zielonogórskiego
Archiwum przeciw legendzie. Nowe źródła do biografii Johannesa Schefflera
Moderator: Henryk Koczan


17 listopada 2026, godz. 17.00
Muzeum Pana Tadeusza
Rynek 6, Wrocław

Wystawa towarzysząca: Norman Smużniak „Karmazynowy wędrowiec’

informacja prasowa

poniedziałek, 9 listopada 2026

Ewa Benesz prezentuje XII Księgę epopei narodowej w Muzeum Pana Tadeusza!

26 listopada o godz. 17.00 w Muzeum Pana Tadeusza zostanie zaprezentowana XII Księga epopei narodowej. Autorką autorskiej interpretacji "Pana Tadeusza będzie artystka sztuk performatywnych  – Ewa Benesz. Wstęp bezpłatny, liczba miejsc ograniczona, wejściówki do odbioru w kasach muzeum.

Muzeum Pana Tadeusza, Oddział Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, zaprasza na wyjątkowe wydarzenie oraz niezwykłe spotkanie z żywym słowem – wieczór z poematem i uroczystą recytację księgi XII („Kochajmy się”) „Pana Tadeusza”, która zostanie zaprezentowana przez Ewę Benesz w jednej z najpiękniejszych sal w Kamienicy pod Złotym Słońcem – w Salonie romantycznym. Od 1972 roku, kiedy występowała w Puławskim Studiu Teatralnym, aktorka na różnych scenach prezentuje własną interpretację „Pana Tadeusza”. Wygłoszone zostaną między innymi znane wszystkim sceny „Koncertu nad koncertami” i „Poloneza” oraz opis „Arcyserwisu”.

Ewa Benesz powraca do literatury polskiej: do „Pana Tadeusza” w Instytucie Polskim w Rzymie na 200-lecie urodzin poety, czy w wielomiesięcznej pracy nad „Weselem” Wyspiańskiego z aktorami w „Primo Studio” w Mediolanie. Recytuje także „Pana Tadeusza” w Polsce, w Muzeum Narodowym w Krakowie, w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu i w Instytucie Teatralnym w Warszawie, ostatnio w teatrach w Lublinie i Szczecinie. Od 2012 roku dyrektorka kameralnego Międzynarodowego Festiwalu Spotkania z Opowiadaczami Świata w Lublinie.

Ewa Benesz, fot. materiały prasowe

Ewa Benesz – artystka sztuk performatywnych, twórczyni parateatru, docentka gościnna uniwersytetów i szkół artystycznych we Włoszech. Zaczynała jako aktorka u Byrskich w Gorzowie Wielkopolskim i w Teatrze Laboratorium Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu. Jest współzałożycielką Puławskiego Studia Teatralnego. Od połowy lat 70. była autorką i realizatorką projektu „W poszukiwaniu reżysera epopei narodowej” – cyklu wędrówek z „Panem Tadeuszem” Adama Mickiewicza. Równocześnie realizowała całodniowy spektakl wg „Elegii Duinejskich” Rainera Marii Rilkego, głównie w galeriach i w plenerach miejskich. Kontynuowała współpracę z kolegami z Teatru Laboratorium, między innymi grając rolę Solwejgi w spektaklu na podstawie sztuki Henryka Ibsena „Peer Gynt” w reżyserii Zbigniewa Cynkutisa w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu. Od początków lat 80. pracowała za granicą, głównie we Włoszech, gdzie założyła wraz z Reną Mirecką Międzynarodowe Centrum Pracy (Sardynia 1993).

„Kochajmy się”, księga XII „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza – mówi Ewa Benesz

📅 26 listopada 2026 (czwartek), godz. 17.00–18.00

🎫 wstęp bezpłatny, liczba miejsc ograniczona, wejściówki do odbioru w kasach muzeum

📍 Muzeum Pana Tadeusza, Oddział Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, Kamienica pod Złotym Słońcem Rynek 6, Wrocław, Salon romantyczny

informacja prasowa

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i oddziałach /11-15.11.2026/

W dniu 11 listopada – Święto Niepodległości – Muzeum Narodowe we Wrocławiu i wszystkie Oddziały będą czynne w normalnych godzinach otwarcia. Tego dnia w ramach cyklu „Historia sztuki w terenie” towarzyszącego wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej” można wybrać się na całodzienną wycieczkę autokarową do Wieży Książęcej w Siedlęcinie, po której oprowadzą dr Jacek Witkowski i dr Przemysław Nocuń. Z kolei w Gmachu Głównym odbędzie się koncert pieśni patriotycznych w wykonaniu Chóru Kameralnego Ostinato.

Wystawa "Maestro i uczniowie", fot. Arkadiusz Podstawka

W Muzeum Narodowym we Wrocławiu w nadchodzący weekend zaplanowano również wykłady – Anny Jezierskiej z okazji 170-lecia urodzin Wojciecha Kossaka; Doroty Miłkowskiej o grafikach czasów rokoka oraz Justyny Chojnackiej nt. sztuki inspirowanej słynną drogą Route 66. Odbędą się także: oprowadzanie kuratorskie Barbary Andruszkiewicz po wystawie „Maestro i uczniowie. Cirillo dell’Antonio i Szkoła Snycerska w Cieplicach”, która będzie też punktem wyjścia do zajęć plastycznych dla dzieci.

Muzeum Etnograficzne zaprasza na weekend z wystawą „Życie na węglu”. W programie: spotkanie z Elżbietą Lech-Gotthardt ze Stowarzyszenia „Dom Kołodzieja” nt. działalności na rzecz ratowania, ochrony i popularyzacji unikatowej architektury przysłupowej Górnych Łużyc, a także czytanie performatywne oparte na wspomnieniach byłych mieszkańców nieistniejącej wsi Wigancice Żytawskie.

W Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej odbędą się wydarzenia towarzyszące wystawie „Stulecie”.  Warsztaty haftu inspirowane Tkaniną z Bayeux, warsztaty pozłotnicze, warsztaty tańca intuicyjnego – to propozycje zajęć praktycznych dla dorosłych. Wykład Małgorzaty Możdżyńskiej-Nawotki nt. strojów w średniowiecznej sztuce oraz Joanny Zyzik-Lubasińskiej nt. konserwacji średniowiecznych dzieł sztuki – to zaplanowane prelekcje. Odbędą się także oprowadzania po ekspozycji w językach polskim, angielskim i z tłumaczeniem na PJM.


Muzeum Narodowe we Wrocławiu


11.11, g. 12:00 

Koncert pieśni patriotycznych – Chór Kameralny Ostinato

Z okazji Narodowego Święta Niepodległości Polski zapraszamy na koncert pieśni patriotycznych w wykonaniu Chóru Ostinato pod dyrekcją Liliany Jędrzejczak. Zespół powstał w listopadzie 2011 r. z inicjatywy dawnych członków Chóru Politechniki Wrocławskiej, działa przy Radzie Osiedla Ołbin. W swoim repertuarze nie ma ograniczeń – chór wykonuje pieśni dawne i współczesne, utwory świeckie, religijne i tradycyjne, pochodzące z różnych zakątków świata. Znakiem rozpoznawczym Ostinato jest śpiew w rozmaitych językach – zespół wykonywał już utwory nie tylko po polsku, angielsku i po łacinie, ale i po włosku, francusku, hiszpańsku, portugalsku, niemiecku, węgiersku, czesku i ukraińsku, a nawet w językach afrykańskich! W programie koncertu pieśni patriotycznych znajdą się m.in.: Bogurodzica, Rota, O mój rozmarynie, Ej, dziewczyno, ej, niebogo, Deszcz, jesienny deszcz, Modlitwa o pokój i in.

Wstęp z biletem w cenie 3 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu


14.11, g. 12:00 

Obrazy Wojciecha Kossaka w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Jubileuszowy wykład Anny Jezierskiej z okazji 170-lecia urodzin Wojciecha Kossaka

Wojciech Kossak – jeden z najwybitniejszych polskich malarzy batalistów, znakomity interpretator scen historycznych, a zarazem artysta o niezwykle barwnej osobowości i burzliwym życiorysie. Jego twórczość, związana z historią i tradycją patriotyczną nieprzerwanie zajmuje ważne miejsce w polskiej kulturze i ikonografii. Muzeum Narodowe we Wrocławiu posiada kilka interesujących dzieł współtwórcy „Panoramy Racławickiej”, które pozwalają przyjrzeć się charakterystycznym cechom malarstwa Kossaka oraz różnorodności podejmowanych przez niego tematów, zamiłowaniu do efektownych ujęć oraz dbałości o szczegóły. Wrocławskie obrazy staną się również punktem wyjścia do szerszej opowieści o artystycznych zainteresowaniach i inspiracjach Wojciecha Kossaka, a także o wybranych wątkach z życia artysty.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116, I piętro 


14.11, g. 15:00 

Grafika czasów rokoka. Wykład dr Doroty Miłkowskiej w ramach cyklu „Czarna sztuka. Historia grafiki artystycznej”

Zapraszamy na opowieść o grafice powstającej w okresie, w którym sztuka odnalazła nową formę wyrazu, pełną lekkości, wdzięku i subtelnej dekoracyjności. Posłużyła ona do tworzenia scen galant, intymnych portretów i arkadyjskich pejzaży, które do dziś zachwycają swoim wyrafinowaniem. Dzięki odkrywanym w tym czasie nowym zastosowaniom technik i narzędzi graficznych twórcy tacy jak: Antoine Watteau, François Boucher, Jean-Honoré Fragonard, a także współpracujący z nimi graficy reprodukcyjni, mogli nasycać swoje prace zmysłowością, tchnąć w nie ducha poezji i nieposkromionej fantazji. Grafika stała się integralną częścią rokokowego świata, nie tylko dokumentując jego piękno, ale i aktywnie je kreując. Ostatecznie to ona także była narzędziem jego krytyki i współtworzyła jego alternatywę. 

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116, I piętro


15.11, g. 11:00 

Ręka czy maszyna? Tajemnice Szkoły Snycerskiej w Cieplicach. Zajęcia plastyczne dla dzieci w wieku 6–12 lat z rodzicami w ramach wydarzeń towarzyszących wystawie „Maestro i uczniowie. Cirillo dell’Antonio i Szkoła Snycerska w Cieplicach”, prowadzenie: Evelina Kachynska

W czasie spotkania uczestnicy warsztatów poznają historię Szkoły Snycerskiej w Cieplicach i odkryją, dlaczego ponad sto lat temu tak ważne stało się pielęgnowanie tradycyjnego rzemiosła. Przyglądając się prezentowanym na wystawie obiektom, wcielą się w detektywów poszukujących śladów ręcznej pracy, poznają tajniki snycerstwa oraz postać Cirilla dell’Antonio. W części praktycznej dzieci sprawdzą, czym różni się praca rzemieślnika od produkcji seryjnej, a następnie zaprojektują własny, niepowtarzalny ornament inspirowany dziełami ze Szkoły Snycerskiej w Cieplicach. Zajęcia łączą aktywne zwiedzanie, zabawę i twórczy eksperyment, zachęcając do zastanowienia się nad wartością przedmiotów wykonanych ręką człowieka. 

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu


15.11, g. 12:00 

Route 66: sztuka po drodze. Wykład Justyny Chojnackiej w ramach cyklu „Jakie to amerykańskie!”

Obok takiego jubileuszu nie można przejść obojętnie! Legendarna Route 66 kończy sto lat! Przecinająca osiem stanów, nazwana przez Johna Steinbecka „Drogą Matką”, stała się symbolem amerykańskiej wolności i poszukiwania lepszego życia. Fotografie Johna Margoliesa poprowadzą nas przez przydrożną architekturę wyjątkowo zabiegającą o spojrzenie kierowcy: od geometrycznej elegancji art déco, przez neony rozświetlające pustynne noce, po fantazyjne budowle, których forma sama stawała się reklamą. Twórczość Eda Ruschy i Roberta Indiany otworzy szerszą perspektywę na obecność amerykańskich dróg w pop-arcie i sztuce konceptualnej. Zatrzymamy się też przy jednej z najsłynniejszych realizacji eksperymentalnej grupy Ant Farm.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116, I piętro


15.11, g. 13:00

„Maestro i uczniowie. Cirillo dell’Antonio i Szkoła Snycerska w Cieplicach” – oprowadzanie kuratorskie, prowadzenie: Barbara Andruszkiewicz

Niezwykła historia cieplickiej Szkoły Snycerskiej oraz związanych z nią twórców, przede wszystkim jej wieloletniego nauczyciela i dyrektora Cirilla dell’Antonia, jest tematem wystawy przygotowanej w 150. rocznicę urodzin artysty. W trakcie oprowadzania poznać będzie można nie tylko ich realizacje, ale także kulisy przygotowań do ekspozycji – poszukiwania zaginionych i zapomnianych rzeźb, odkrywanie ich autorstwa i odtwarzanie losów dawnych uczniów szkoły.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Zapisy: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 200, II piętro

Zagroda Kołodzieja w Zgorzelcu, fot. Magdalena Lorek

Muzeum Etnograficzne


14.11, g. 12:00

Historia zatoczyła koło. Opowieść o powrocie do Wigancic Żytawskich. Rozmowa z Elżbietą Lech-Gotthardt towarzysząca wystawie „Życie na węglu. Ludzie, krajobrazy, dziedzictwo w obliczu transformacji energetycznej”

Członkini Stowarzyszenia „Dom Kołodzieja” Elżbieta Lech-Gotthardt opowie o działalności na rzecz ratowania, ochrony i popularyzacji unikatowej architektury przysłupowej Górnych Łużyc. Wiele z tych pięknych domów zniknęło wraz z całymi miejscowościami na skutek wydobycia węgla brunatnego, na szczęście te zachowane do dziś są przedmiotem działań konserwatorskich. Ich ochrona i rewitalizacja stały się też jednym z pomysłów na promocję turystyczną regionu, który od pewnego czasu posługuje się nazwą Krainy Domów Przysłupowych.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu


15.11, g. 12:00

Tworzymy grafiki. Warsztaty rodzinne dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Etno w południe”, prowadzenie: Julia Szot

Znacie pewnie słowo grafika, ale czy wiecie czym różni się od rysunku? Jakich potrzeba do jej stworzenia materiałów? Na zajęciach poznamy kilka technik graficznych i obejrzymy wybrane grafiki z kolekcji Muzeum Etnograficznego Oddziału Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Na warsztatach stworzymy własną małą matrycę, z której za pomocą farby drukarskiej będziemy robić odbitki. Uwaga – możemy się przy tym pobrudzić!

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu


15.11, g. 15:00

Wspomnienia z Wigancic Żytawskich – czytanie performatywne. Spotkanie na wystawie „Życie na węglu. Ludzie, krajobrazy, dziedzictwo w obliczu transformacji energetycznej”. Prowadzenie: Adam Pietrzak, Barbara Caturian

Czytanie performatywne jest oparte na transkrypcjach nagrań z wypowiedzi byłych mieszkańców Wigancic Żytawskich, zarejestrowanych podczas badań terenowych dr hab. Katarzyny Majbrody z Zespołem. Osobiste wspomnienia pozwalają spojrzeć na przemiany krajobrazu wokół Turowa, z perspektywy tych, których życie zostało naznaczone zmianą. Jest to forma przywrócenia obecności ludziom i historiom, które nie zawsze znajdują swoje miejsce w dominującej narracji o rozwoju przemysłowym i transformacji energetycznej. Głosy byłych mieszkańców odsłaniają ludzki wymiar tych procesów, przypominając o ich społecznych i emocjonalnych konsekwencjach.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

Wycieczka do Wieży Książęcej w Siedlęcinie, fot. Przemysław Nocuń


Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


11.11, g. 11:00–18:00

Całodzienna wyprawa autokarowa w ramach cyklu „Historia sztuki w terenie” towarzyszącego wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej”, prowadzenie: dr Jacek Witkowski i dr Przemysław Nocuń

Wieża Książęca w Siedlęcinie to jeden z najważniejszych średniowiecznych zabytków w Polsce. Monumentalna budowla wzniesiona została na polecenie księcia Henryka I Jaworskiego w latach 1313–1315 i do dziś jest jedną z największych wież tego typu w Europie Środkowej. Zabytek może poszczycić się najstarszym w Polsce drewnianych stropem oraz wyjątkowymi na skalę światową malowidłami przedstawiającymi legendę o sir Lancelocie z Jeziora. Po Wieży oprowadzać będą znakomici znawcy tematu – dr Jacek Witkowski, historyk sztuki z Uniwersytetu Wrocławskiego, oraz dr Przemysław Nocuń, archeolog z Uniwersytetu Jagiellońskiego i jednocześnie prezes Stowarzyszenia „Wieża Książęca w Siedlęcinie”.

Zbiórka o g. 10:50 przy Muzeum Narodowym we Wrocławiu, pl. Powstańców Warszawy 5.

Koszt przejazdu 50 zł — bilet dostępny w kasach biletowych Muzeum Narodowego i Pawilonu Czterech Kopuł oraz online ➸

+ 10 zł bilet wstępu — do uiszczenia w kasie biletowej w Wieży Książęcej w Siedlęcinie.

Obowiązują zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81. Liczba miejsc ograniczona.

Organizator wydarzenia nie zapewnia uczestnikom ubezpieczenia.


12.11, g. 10:10

Dzień dobry. Poranny rozruch. Przedpołudniowe warsztaty ruchowe, prowadzenie: Monika Ćma i Justyna Oleksy

Gdyby te zajęcia były hasztagami, byłyby to: #wdech, #wydech, #ruch, #poranek, #sztuka współczesna, #czwartek, #dobrostan. 

„Dzień dobry” to cotygodniowy poranny rozruch pod niebem dziedzińca Pawilonu Czterech Kopuł – łagodna praktyka ruchowa, zaproszenie do wglądu w ciałopoczucie, osadzenia się w kontekście dnia i tygodnia. Ćwiczenia poprzedza kwadrans spędzony na wystawie i wspólny namysł nad wybranym dziełem sztuki, które staje się potem swobodną inspiracją do praktyk ruchowych.

Dla kogo? Dla tych, którzy potrzebują inspirującego, lekkiego startu w dzień. Dla tych, którym w okolicach czwartego dnia tygodnia przyda się zastrzyk energii i mobilizacji, ale także nieco wytchnienia.

Co wziąć ze sobą? Wygodny strój i butelkę wody. Przy sprzyjającej aurze warsztaty odbywają się w ogrodzie rzeźb za muzeum. Zbiórka przy kasie Pawilonu Czterech Kopuł.

Bilety w cenie 15 zł

W razie pytań lub potrzeby zapisania liczniejszej grupy – zachęcamy do kontaktu mailowego: justyna.oleksy@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


12.11, g. 18:30

Historia sztuki w terenie. Gotyk mieszkalny – wieczorne zwiedzanie podziemnych reliktów zamku na Ostrowie Tumskim. Spacery po średniowiecznym Wrocławiu w ramach wydarzeń towarzyszących wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej”, prowadzenie: Wojciech Gruk

Poznaj świeckie (czy na pewno?) oblicze średniowiecznej architektury i sztuki – zamek książęcy na Ostrowie Tumskim, którego okazałe relikty zostały udostępnione na podziemnej ekspozycji „Piastowska pieczęć”. Zobacz, gdzie mieszkali wrocławscy Piastowie oraz najważniejsza śląska święta – Jadwiga, której liczne przedstawienia prezentowane są na wystawie „Stulecie”. Dowiedz się, dlaczego ostatecznie zamek otrzymał formę iście królewską!

Zbiórka przed Kościołem św. Marcina (Ostrów Tumski we Wrocławiu)

Wstęp do podziemi z biletem w cenie 15 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81


13.11, g. 16:00

O czwartej pod Kopułami. Oprowadzanie po wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej”

A może by tak zacząć weekend od spotkania ze sztuką? Pawilon Czterech Kopuł zaprasza na oprowadzanie po wystawie prezentującej dzieła sztuki średniowiecznej, przygotowanej w setną rocznicę ekspozycji „Schlesische Malerei und Plastik des Mittelalters” zorganizowanej przez Heinza Braunego i Ericha Wiesego na wrocławskich Szczytnikach. W owym czasie było to nie tylko wielkie wydarzenie w świecie wystawienniczym, ale przede wszystkim istotny krok dla badań nad śląską sztuką średniowieczną. Współczesnego widza z pewnością zainteresuje ukazanie zmian, jakie przez ostatnie sto lat zaszły zarówno w badaniach nad śląską sztuką średniowieczną, jak i w rozwoju muzealnictwa. Ciekawa również będzie wielowątkowa narracja wystawy, poświęcona m.in. kuratorom dawnej ekspozycji oraz średniowiecznym mistrzom, których imiona za sprawą badań sprzed wieku przywrócone zostały historii sztuki.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


14.11, g. 11:00

Sądy i osądy. Warsztaty dla dzieci i młodzieży w wieku 10–15 lat towarzyszące wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej”, prowadzenie: Julia Czerwińska

Uśmiech, zmarszczone brwi, szeroko otwarte oczy – czasem wystarczy jeden szczegół, aby zupełnie zmienić wyraz twarzy. Ale czy zawsze potrafimy prawidłowo odczytać emocje innych? W poszukiwaniu odpowiedzi sięgniemy do dzieł prezentowanych na wystawie „Stulecie”, zwracając uwagę na sposób przedstawiania ludzkich twarzy i towarzyszących im emocji. W części plastycznej zaprojektujemy maski podzielone na dwie kontrastujące ze sobą połowy, sprawdzając, jak za pomocą formy i koloru można nadać jednej twarzy dwa odmienne oblicza.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


14.11, g. 12:00

Splendor duchowy i materialny. O strojach w średniowiecznej sztuce. Wykład w formie spaceru towarzyszący wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej”, prowadzenie: dr Małgorzata Możdżyńska-Nawotka

Spotkanie poświęcone będzie kilku wybranym zagadnieniom związanym z przedstawieniami tkanin i ubiorów w sztuce gotyckiej: ich materialnej formie, kulturowym kontekstom i symbolicznym znaczeniom oraz konwencjom artystycznym określającym stroje postaci w scenach biblijnych i wizerunkach świętych.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


14.11, g. 15:30

Warsztaty haftu inspirowane Tkaniną z Bayeux. Integracyjne warsztaty w ramach projektu „Średniowiecze w zmysłowej odsłonie”, prowadzenie: Małgorzata Samborska

W trakcie spotkania połączymy tradycję ze współczesnością i wykorzystamy historyczny ścieg z Bayeux do stworzenia współczesnych, syntetycznych form – literniczych lub czysto abstrakcyjnych. Technika ta świetnie nadaje się do haftowania dużych płaszczyzn, pozwalając wyjątkowo szybko i efektownie budować mięsistą, wyrazistą fakturę na tkaninie. Warsztat w kontekście wystawy „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej” stanie się okazją do twórczego dialogu dawnego rzemiosła z nowoczesnym designem oraz uspokajającym rytmem slow stitching.

Wydarzenie w ramach projektu „Średniowiecze w zmysłowej odsłonie” dofinansowanego z programu Kultura Dostępna 2026

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


14.11, g. 18:00

Naskórek obumiera codziennie. Warsztaty tańca intuicyjnego dla dorosłych w ramach cyklu „Co mnie porusza w sztuce współczesnej”, prowadzenie: Barbara Przerwa

Każdej minuty tracimy 30–40 tysięcy martwych komórek skóry. Komórki krwi żyją średnio kilka dni. Nasze ciała są w nieustającym procesie przeistaczania się. Naturalnym zjawiskiem w naszych organizmach jest obumieranie i regeneracja. To niezwykle intrygujące zagadnienie w kontekście sztuki średniowiecznej, przesyconej wątkami śmierci i zmartwychwstania. Czego potrzebujemy, by wytańczyć ten proces przemiany? Wewnętrznej zgody na zmiany, które zachodzą w nas każdego dnia? Swobodny ruch, intuicyjne gesty, wdech – wydech. Cytując greckiego filozofa Heraklita: „Jedyną stałą w życiu jest zmiana”. Strata, odnowa, wzrastanie – czy poruszą także do tanecznej improwizacji?

Bilety w cenie 20 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


15.11, g. 11:00

Collection of Polish art from the second half of the 20th and early 21st century [EN]. Guided tour in English throught the permanent exhibition in the Four Domes Pavilion Museum of Contemporary Art, guide: Nicole Ullrich

Displaying one of the biggest collections of Polish contemporary art of the country, the permanent exhibition in the Four Domes Pavilion covers a century of artistic creation. From the time of Polish independency after WW1 to political changes occurring at the end of the 20th century, this guided tour aimed at picturing a landscape of Poland’s history as well as its most important artistic circles and figures. Artists such as Witkacy, Waldemar Cwenarski, Tadeusz Brzozowski, Magdalena Abakanowicz and Alina Szapocznikow will be presented through a selection of artworks.

Entrance with a ticket for the permanent exhibition

Venue: Four Domes Pavilion Museum of Contemporary Art


15.11, g. 12:00

„Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej” – oprowadzanie kuratorskie z tłumaczeniem na polski język migowy. Prowadzenie: dr Agata Stasińska, tłumaczenie na polski język migowy: Elżbieta Resler

Prezentowana w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej wystawa dzieł sztuki średniowiecznej przygotowana została w setną rocznicę ekspozycji „Schlesische Malerei und Plastik des Mittelalters” zorganizowanej przez Heinza Braunego i Ericha Wiesego na wrocławskich Szczytnikach. W owym czasie było to nie tylko wielkie wydarzenie w świecie wystawienniczym, ale przede wszystkim istotny krok dla badań nad śląską sztuką średniowieczną. Współczesnego widza z pewnością zainteresuje ukazanie zmian, jakie przez ostatnie sto lat zaszły zarówno w badaniach nad śląską sztuką średniowieczną, jak i w rozwoju muzealnictwa. Ciekawa również będzie wielowątkowa narracja wystawy, poświęcona m.in. kuratorom dawnej ekspozycji oraz średniowiecznym mistrzom, których imiona za sprawą badań sprzed wieku przywrócone zostały historii sztuki.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


15.11, g. 14:00

Otwarta Pracownia. Złocony obraz. Warsztaty artystyczne dla dorosłych, prowadzenie: Kinga Łaska

Otwarta Pracownia to cykl twórczych spotkań dla każdego, kto chce dać sobie przestrzeń na artystyczne poszukiwania. Tym razem inspiracją będzie złoto i jego obecność w sztuce. Podczas spotkania poznamy podstawy złocenia i sprawdzimy, jak za pomocą złotej powierzchni oraz materiałów, które ją imitują, można eksperymentować z formą, fakturą i światłem. To propozycja dla tych, którzy chcą tworzyć dla przyjemności i znaleźć wytchnienie w spokojnej, manualnej pracy, niezależnie od doświadczenia czy wcześniejszego kontaktu ze sztuką.

Bilety w cenie 20 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


15.11, g. 16:00

Jak zadbać o świętego, który ma 600 lat? Średniowieczne zabytki w pracowni konserwacji. Wykład Joanny Zyzik-Lubasińskiej towarzyszący wystawie „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej”

Dzięki wystawie „Stulecie” przez ręce muzealnych konserwatorów przeszła ogromna grupa niezwykłych przedmiotów. Średniowieczne dzieła sztuki mają za sobą długą drogę i niejedno przeszły. Współczesny konserwator bada zabytek, żeby rozpoznać historię jego zmagań z upływem czasu i turbulencjami dziejów, by następnie złagodzić skutki tych zmian. Podczas wykładu można będzie usłyszeć m.in. o tym, co niszczy zabytki i jak się je współcześnie chroni, jak bezpiecznie przewieźć na wystawę wielki ołtarz gotycki i co można dowiedzieć się o zabytku podczas prac konserwatorskich.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

informacja prasowa

Sztuka w mieście. Anna Szpakowska-Kujawska | spacer z Muzeum Architektury we Wrocławiu

Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza na spacer, podczas którego opowiemy o wybranych dziełach Anny Szpakowskiej-Kujawskiej w przestrzeni miejskiej.

Nasze spotkanie zaczniemy nad Odrą, a dokładnie przy instalacji WRO usytuowanej przy Moście Grunwaldzkim, na bulwarze Marii i Lecha Kaczyńskich. To właśnie w tym miejscu opowieść o twórczości Anny Szpakowskiej-Kujawskiej spotyka się z historią jednego z najważniejszych wydarzeń artystycznych powojennego Wrocławia - Sympozjum Plastycznego Wrocław’70 i propozycją artystki, która zakładała realizację wizji barwnych balonów w formie ludzkich figur, wypuszczanych z dryfującej po Odrze łodzi.

Nad rzeką opowiemy także o monumentalnej dekoracji ściennej, którą artystka stworzyła w 1972 roku dla Instytutu Matematycznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Inspiracje związane z przestrzenią i ruchem zyskały tu trwałą formę: spiralnie wirujące ludzkie sylwetki zostały namalowane na ceramicznych płytkach, które Szpakowska-Kujawska własnoręcznie opracowywała w fabryce fajansu. Gotowa kompozycja została podzielona na prefabrykowane fragmenty i umieszczona na ścianie budynku. W tej pracy pomysł balonów unoszących się nad Odrą przemienił się w wirujące postacie utrwalone w ceramicznym szkliwie.

Znad rzeki przejdziemy przez Park Słowackiego, śledząc związki twórczości artystki ze światem natury. Zakończymy na dziedzińcu Muzeum Architektury przy najnowszej monumentalnej rzeźbie artystki nazwanej „Spacer w Parku Południowym” (2025). Barwna, rozbudowana forma łączy skojarzenia z roślinnością, architekturą i żywym organizmem. To kolejny przykład tego, jak wyobraźnia artystki, rozwijana między eksperymentem a obserwacją natury, staje się częścią miejskiego krajobrazu.

Anna Szpakowska-Kujawska, Spacer w Parku Południowym, wystawa Wieloświat w MA, 2025

KIEDY: sobota, 14 listopada 2026 r., godzina 14.00
GDZIE: zbiórka przy instalacji WRO, bulwar Marii i Lecha Kaczyńskich (przy Moście Grunwaldzkim)
Prowadzenie: Małgorzata Devosges-Cuber

Wstęp wolny, nie trzeba się zapisywać!

Spacer śladami wybranych prac artystki w przestrzeni miasta jest częścią programu towarzyszącego odsłonięciu rzeźby "Spacer w Parku Południowym" Anny Szpakowskiej-Kujawskiej na dziedzińcu Muzeum Architektury we Wrocławiu. Zakup rzeźby do zbiorów Muzeum Architektury we Wrocławiu i jej umieszczenie w pejzażu miasta były możliwe dzięki wsparciu Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku i programowi „Rzeźba w przestrzeni publicznej - 2026”.

informacja prasowa

Cyfrowa premiera "Partity" Witolda Lutosławskiego I NFM Orkiestra Kameralna Leopoldinum pod dyrekcją Richarda Tognettiego

13 listopada 2026 roku miała miejsce cyfrowa premiera "Partity" Witolda Lutosławskiego, nagranej przez NFM Orkiestrę Kameralną Leo...

Popularne posty