„French” – nowy album wydany przez Narodowe Forum Muzyki

Ukazał się album "French" – debiutancka solowa płyta flecisty Jana Krzeszowca, nagrana z towarzyszeniem pianisty Tymoteusza Biesa. Zawiera ona utwory Gabriela Faurégo, Philippe’a Gauberta, Dariusa Milhauda oraz Pierre’a Sancana. Album zarejestrowano w doskonałej akustycznie Sali Głównej ORLEN Narodowego Forum Muzyki, a za reżyserię nagrania, montaż i mastering odpowiada Beata Jankowska. Wydawnictwo można zakupić w Kasie NFM, w księgarni Niskie Łąki oraz online w Sklepie NFM.

Wykonawcy:

Jan Krzeszowiec – flet

Tymoteusz Bies – fortepian

Program

Philippe Gaubert (1879–1941)

I Sonata na flet i fortepian [22'52]

[1] Modéré 5'10               

[2] Lent 4'25

[3 ] Allegro moderato 6'31

Darius Milhaud (1892–1974)

Sonatina na flet i fortepian op. 76 (1922) [8'44]

[4] Tendre 3'48 

[5] Souple 2'23

[6] Clair 2'29

Gabriel Fauré (1845–1924)

Sonata A-dur op. 13 (1875) [26'45]

oprac. na flet i fortepian – Henner Eppel

[7] Allegro molto 9'20

[8] Andante 7'12

[9] Allegro vivo 4'03

[10] Allegro quasi presto 6'07

Pierre Sancan (1916–2008)

Sonatina na flet i fortepian (1946)

[11] Moderato. Andante espressivo. Animé 9'29

Czas całkowity 61'20

Nagrano w Sali Głównej ORLEN Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, w dniach 16–18 września 2025 roku.

informacja prasowa

 

Nominacja dla Chóru NFM do Les Victoires de la Musique Classique 2026

 Album "Te Deum pour Notre-Dame" Thierry’ego Escaicha z udziałem Chóru NFM otrzymał nominację do Les Victoires de la Musique Classique 2026 w kategorii Nagranie. Jest to jedno z najbardziej prestiżowych wyróżnień dla muzyki klasycznej we Francji.

W ramach celebracji ponownego otwarcia katedry Notre-Dame francuski kompozytor i organista Thierry Escaich stworzył hymn Te Deum pour Notre-Dame. To wspaniałe dzieło na organy, chór dziecięcy, dwa chóry mieszane i orkiestrę – stu osiemdziesięciu śpiewaków i instrumentalistów. Nagranie miało miejsce 12 czerwca 2025 roku w paryskiej katedrze.

Ceremonia wręczenia Les Victoires de la Musique Classique 2026 została zaplanowana na 20 marca 2026 roku i będzie transmitowana na antenie France 3 oraz France Musique. 

Chór NFM, fot. Łukasz Rajchert

CHÓR NFM

Zespół został założony w 2006 r. przez Andrzeja Kosendiaka. Przez 15 lat kierowała nim Agnieszka Franków-Żelazny, a od sezonu 2021/2022 funkcję tę pełni Lionel Sow. Chór szybko zdobył uznanie, wykonując zarówno repertuar a cappella, jak i duże formy oratoryjne, operowe i symfoniczne.

Współpracował z tak znakomitymi dyrygentami, jak Giovanni Antonini, Zubin Mehta, Masaaki Suzuki, Kirill Petrenko, Iván Fischer, Jacek Kaspszyk, Paul McCreesh, James MacMillan, Stephen Layton, Bob Chilcott czy Krzysztof Penderecki. 

Wystąpił na ponad 300 koncertach, m.in. w Berliner Philharmoniker, Barbican Centre i Royal Albert Hall w Londynie, Gewandhausie w Lipsku, Filharmonii Paryskiej i Salle Pleyel w Paryżu. Chór był wielokrotnie zapraszany na międzynarodowe festiwale, takie jak BBC Proms, Osterfestspiele Baden-Baden, International Ankara Music Festival, Gent Festival van Vlaanderen, Klarafestival, Lucerne Festival, George Enescu Festival czy Warszawska Jesień. Nawiązał współpracę m.in. z Budapest Festival Orchestra, Gabrieli Consort & Players, Il Giardino Armonico, Israel Philharmonic Orchestra, Bach Collegium Japan, Berliner Philharmoniker i NOSPR. Ważną częścią pracy zespołu są prawykonania muzyki chóralnej i wokalno-instrumentalnej m.in. takich kompozytorów, jak Krzysztof Penderecki, Agata Zubel, Roxanna Panufnik, Rafał Augustyn, Paweł Łukaszewski, Julia Wolfe czy Bob Chilcott.

W dyskografii Chóru NFM znaczące miejsce zajmuje seria nagrań pod dyrekcją Paula McCreesha (wyd. Winged Lion) uhonorowanych prestiżowymi nagrodami, jak również dwie płyty z muzyką Boba Chilcotta The Seeds of Stars oraz Canticles of Light zrealizowane dla wytwórni Signum. W kwietniu 2024 r. album Łukasz Borowicz, nagrany z udziałem zespołu, otrzymał Fryderyka w kategorii „Album roku – muzyka oratoryjna i operowa”, a w czerwcu premierę miało najnowsze nagranie chóru, pierwsze zarejestrowane pod dyrekcją Lionela Sowa – Dance of Death.

NFM CHOIR

The NFM Choir was founded in 2006 by Andrzej Kosendiak. Directed for its first 15 years by Agnieszka Franków-Żelazny, Lionel Sow became its Artistic Director in 2021. The choir has a well-earned reputation for its work in various genres, performing a cappella pieces as well as large-scale oratorios, operas, and symphonic compositions. 

The choir has collaborated with such renowned conductors as Giovanni Antonini, Zubin Mehta, Masaaki Suzuki, Kirill Petrenko, Iván Fischer, Jacek Kaspszyk, Paul McCreesh, James MacMillan, Stephen Layton, Bob Chilcott and Krzysztof Penderecki, performing more than 300 concerts, including at the Berliner Philharmonie, Barbican Centre and Royal Albert Hall in London, Gewandhaus in Leipzig, as well as the Philharmonie de Paris and Salle Pleyel in Paris.

The NFM Choir is frequently invited to perform at international festivals suchas the BBC Proms, Osterfestspiele Baden-Baden, International Ankara Music Festival, Gent Festival van Vlaanderen,Klarafestival, Lucerne Festival, George Enescu Festival, and Warsaw Autumn. The choir has worked with, among others, Budapest Festival Orchestra, Gabrieli Consort & Players, Il Giardino Armonico, Israel Philharmonic Orchestra, Bach Collegium Japan, Berliner Philharmoniker, and the Polish National Radio Symphony Orchestra. At the core of the choir’s activity are world premieres of works by such composers as Krzysztof Penderecki, Agata Zubel, Roxanna Panufnik, Rafał Augustyn, Paweł Łukaszewski, Julia Wolfe, and Bob Chilcott.

The NFM Choir has made a series of award-winning recordings under the direction of Paul McCreesh issued by Winged Lion, and two discs of Bob Chilcott’s music: The Seeds of Stars and Canticles of Light, on Signum. In April 2024, the Łukasz Borowicz album, recorded with the choir, received a Fryderyk award in the Album of the Year – Oratorio and Opera Music category, and in June the choir’s latest recording was released – the first one on which the NFM Choir is conducted by Lionel Sow, entitled Dance of Death.

informacja prasowa

Ferie zimowe w Archiwum Budowlanym Wrocławia

Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza podczas ferii zimowych  dzieci, rodziny i wszystkich ciekawych miasta do Archiwum Budowlanego na cykl warsztatów i spacerów, które łączą odkrywanie architektury z twórczym działaniem i wspólną zabawą. Zajrzymy do świata dawnych lunaparków, przyjrzymy się bajkowym fasadom kamienic, wyruszymy na trop zwierząt ukrytych w miejskich detalach oraz spojrzymy na wrocławski Rynek z zupełnie nowej perspektywy. To propozycja dla małych i dużych odkrywców, którzy chcą spędzić ferie aktywnie, kreatywnie i w mieście!

“Się kręci... Karuzele i lunaparki, czyli jak bawiono się w dawnym Wrocławiu”

Jak wyglądała zabawa, gdy nie było konsol, smartfonów czy komputerów? Jak wtedy spędzano wolny czas? Zapraszamy na pełne odkryć zajęcia poświęcone miejscom rozrywki w dawnym Wrocławiu, których bywalcami i entuzjastami byli nie tylko mali, ale i duzi. Na koniec stworzymy własną karuzelę inspirowaną światem magicznych lunaparków i jarmarków.

Kiedy: 04.02.2026 (środa), godz. 11:00

Gdzie: czytelnia Archiwum Budowlanego (I piętro), ul. Antoniego Cieszyńskiego 9

(budynek dawnego Arsenału Miejskiego)

Grupa wiekowa: dzieci 7-10 lat wraz z opiekunami

Prowadząca: Katarzyna Samotyj

Obowiązują zapisy:katarzyna.samotyj@ma.wroc.pl

Koszt zajęć: 10 zł od dziecka

Archiwum Budowlane Wrocławia

 “Fasady jak z bajki! Poznajemy style w architekturze”

Nasze miasto pełne jest kolorowych fasad i niezwykłych detali! W czasie zajęć dzieci poznają tajemnice stylów architektonicznych wrocławskich kamienic i przyjrzą się dekoracjom, które je zdobią. Następnie, zainspirowane oryginalnymi projektami ze zbiorów Archiwum Budowlanego (oddziału Muzeum Architektury) stworzą swoją własną bajkową fasadę.

Kiedy: 11.02.2026 (środa), godz. 11:00

Gdzie: czytelnia Archiwum Budowlanego (I piętro), ul. Antoniego Cieszyńskiego 9

(budynek dawnego Arsenału Miejskiego)

Grupa wiekowa: dzieci 7-10 lat wraz z opiekunami

Prowadząca: Katarzyna Samotyj

Obowiązują zapisy:katarzyna.samotyj@ma.wroc.pl

Koszt zajęć: 10 zł od dziecka

Archiwum Budowlane Wrocławia

 “Na tropie zwierząt, czyli architektoniczny bestiariusz – spacer rodzinny”

Zapraszamy wszystkich małych i dużych miłośników zwierzaków i architektury na rodzinny spacer śladami zwierzęcych przedstawień ukrytych w dekoracjach wrocławskich budynków. Przyjrzymy się detalom, które łatwo przeoczyć w codziennym pośpiechu oraz dowiemy się, jakie zwierzęta wybierano i dlaczego. Spacer będzie okazją do wspólnego odkrywania miasta z zupełnie nowej perspektywy.

Kiedy: 06.02.2026 (piątek), godz. 11:00

Miejsce zbiórki: przed pomnikiem Bolesława Chrobrego na koniu, Promenada

Staromiejska (plac pomiędzy Renomą a kościołem Bożego Ciała we Wrocławiu)

Grupa wiekowa: bez ograniczeń

Prowadzące: Katarzyna Samotyj, Aleksandra Zahorska

Obowiązują zapisy:katarzyna.samotyj@ma.wroc.pl

Udział w spacerze jest bezpłatny.

Archiwum Budowlane Wrocławia

“Wrocławski Rynek pod lupą: architektura, detale i ciekawostki – spacer

rodzinny”

Zapraszamy na kolejny zimowy spacer rodzinny, tym razem skupiony wokół wrocławskiego Rynku. Podczas spotkania bliżej przyjrzymy się wybranym kamienicom oraz Nowemu i Staremu Ratuszowi, kolorom fasad i ich dekoracjom. Spróbujemy rozpoznać style architektoniczne i dowiemy się o nich więcej.

Kiedy: 13.02.2026 (piątek), godz. 11:00

Miejsce zbiórki: przy fontannie “Zdrój” w Rynku znajdującej się przed Nowym

Ratuszem

Grupa wiekowa: bez ograniczeń

Prowadzące: Katarzyna Samotyj, Aleksandra Zahorska

Obowiązują zapisy:katarzyna.samotyj@ma.wroc.pl

Udział w spacerze jest bezpłatny.

informacja prasowa 

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i jego oddziałach / 24-25.01.2026

„Czarna sztuka” to nowy cykl wykładów w Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Jego autorka dr Dorota Miłkowska przybliży historię grafiki artystycznej w Europie. Tematem pierwszego wykładu będą początki druku wypukłego i wklęsłego. Ponadto w nadchodzący weekend zaplanowano jeszcze trzy wystąpienia: Izabela Trembałowicz-Chęć opowie o architekturze renesansu w cyklu „Kurs historii sztuki”; Elżbieta Gajewska-Prorok o renesansowym szkle weneckim w cyklu „Kolor i forma. Sztuka szkła w czasach nowożytnych”, a dr Karolina Rybicka o ostatniej publicznej egzekucji w Świdnicy w cyklu „Mroczne oblicze Dolnego Śląska”. Co ponadto? 

Czarna sztuka, Św. Rodzina, ok. 1430, barwny drzeworyt

W Muzeum Etnograficznym odbędzie się pierwsze oprowadzanie z audiodeskrypcją po nowo otwartej ekspozycji „Kazanie do ptaków. Wizerunki św. Franciszka z kolekcji prof. Franciszka Kusiaka”. A w trakcie zajęć warsztatowych dzieci zaprojektują maski karnawałowe lub mozaiki z kolorowych kawałków kartonu.

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej zaprasza na projekcję biograficznego filmu o Magdalenie Abakanowicz pt. „Abakamania” oraz na spotkanie z jego twórcami – Różą Fabjanowską i Sławkiem Malcharkiem. Przed projekcją będzie można wziąć udział w oprowadzaniu po wystawie stałej, na której pokazywane są prace tej wybitnej rzeźbiarki i twórczyni tkaniny artystycznej.

Z innych wydarzeń: Justyna Chojnacka wygłosi wykład o artystycznych obiektach książkowych Richarda Longa; integracyjne warsztaty sensoryczne z tłumaczeniem na PJM będą okazją do przyjrzenia się twórczości Tadeusz Kantora; odbędą się także warsztaty architektoniczne dla dzieci oraz zajęcia plastyczne dla maluszków 0–2 i 3–5 lat.

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

24.01, g. 12:00

Ostatnia publiczna egzekucja w Świdnicy – ścięcie toporem C. F. Brodocka. Wykład dr Karoliny Rybickiej w ramach cyklu „Mroczne oblicze Dolnego Śląska” (wyłącznie dla osób dorosłych)

Dwie osoby zostały brutalnie pozbawione życia w Świdnicy w połowie XIX w. Morderstwa na tle rabunkowym dokonało czterech mężczyzn, którzy opuszczając miejsce zbrodni, zabrali ze sobą sporą sumę pieniędzy oraz kilka wartościowych przedmiotów. Dzięki zeznaniom świadka sprawców udało się zatrzymać, a następnie doprowadzić przed wymiar sprawiedliwości. Decyzją sądu jeden z mężczyzn został skazany na karę śmierci, kolejny na karę dożywocia, a dwóch ostatnich na karę 14 i 15 lat pozbawienia wolności. Kat wykonał wyrok i ściął toporem głównego sprawcę zbrodni…

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

24.01, g. 15:00

Początki druku wypukłego i wklęsłego. Wykład dr Doroty Mitkowskiej w ramach cyklu „Czarna sztuka. Historia grafiki artystycznej”

Spotkanie inaugurujące autorski cykl prelekcji poświęconych historii grafiki artystycznej w Europie. Uczestnicy wykładu poznają genezę średniowiecznego europejskiego drzeworytu i techniki wykonywania drzeworytu langowego. Przedstawione zostaną przykłady pierwszych realizacji w tym druki na tkaninach i grafiki dewocyjne oraz opisane fazy rozwoju drzeworytu XV-wiecznego, ich typowa tematyka i rola społeczna, religijna czy polityczna. Zostaną też ukazane przykłady grafik w książkach ksylograficznych.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

25.01, g. 11:00

Architektura renesansu – w poszukiwaniu matematycznej doskonałości. Wykład Izabeli Trembałowicz-Chęć w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”

Dlaczego rok 1420 uznaje się za początek nowego stylu? Gdzie i dlaczego pojawiły się pierwsze jego oznaki? Jakie są cechy wspólne, a co różni dzieła architektury powstałe na południe i na północ od Alp? Na te i inne pytania padną odpowiedzi w trakcie wykładu, a jego uczestnicy będą mogli zapoznać się z najciekawszymi przykładami renesansowej architektury oraz sylwetkami ich twórców.

Bilety w cenie 15 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

25.01, g. 13:00

Renesansowe szkło weneckie, nowe formy i technologia. Wykład Elżbiety Gajewskiej-Prorok w ramach cyklu „Kolor i forma. Sztuka szkła w czasach nowożytnych”

„Cristallo” – legendarne renesansowe szkło weneckie. Jak powstało i w jaki sposób różniła się nowa masa szklana od ogólnej produkcji szkła w tym czasie w Europie. Jakie nowe formy, niespotykane w innych ośrodkach szklarskich, opracowali mistrzowie weneccy. Uczestnicy wykładu usłyszeć będą mogli o szkle „filigranowym”, „mrożonym” rysowanym diamentem, o „szkłach smoczych”, „szkłach skrzydełkowych”, „szkłach chalcedonowych”. W okresie renesansu i baroku modne formy szkła i wenecka technologia zostały przeniesione przez szklarzy z okolic Wenecji do hut szkła na zaalpejskich obszarach Europy: do Czech, północnej Francji, Niderlandów, Anglii, gdzie rozwijano wcześniejsze pomysły weneckie. Jednak szkło weneckie wytwarzane na wyspie Murano do końca XVII w. było najdroższe i najbardziej pożądane w całej Europie. W XIX w. starano się je naśladować w hutach szkła na Murano, a także w Josephinenhütte w Szklarskiej Porębie.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Herody, maska diabła, Brzeźnica, 1966

Muzeum Etnograficzne

24.01, g. 11:00

„Kazanie do ptaków. Wizerunki św. Franciszka z kolekcji prof. Franciszka Kusiaka” – oprowadzanie z audiodeskrypcją dla osób z niepełnosprawnością wzroku po wystawie czasowej, prowadzenie: Barbara Caturian

Spotkanie na wystawie prezentującej wizerunki św. Franciszka z Asyżu z kolekcji prof. Franciszka Kusiaka – historyka zajmującego się dziejami wojskowości i historią gospodarczą, a także autora kilku publikacji naukowych poświęconych obrazkom religijnym oraz posiadaczem największego zbioru grafik dewocyjnych, obrazów i rzeźb ze świętym patronem.

Wstęp z biletem na wystawę czasową (bilet specjalny w cenie 3 zł)

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

25.01, g. 12:00

Gotowi na karnawał. Warsztaty rodzinne dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Etno w południe”, prowadzenie: Barbara Caturian

Zapraszamy dzieci na warsztaty poświęcone tradycjom karnawału i zapustów – czasu radości, zabawy i barwnych obrzędów, który poprzedzał okres Wielkiego Postu. Podczas spotkania uczestnicy poznają dawne zwyczaje związane z zapustami, dowiedzą się, kim byli przebierańcy i kolędnicy oraz dlaczego maski, hałas i taniec miały w tym czasie szczególne znaczenie. Inspirując się muzealnymi zbiorami, dzieci przyjrzą się karnawałowym i zapustnym rekwizytom, a następnie wykonają własne maski nawiązujące do dawnych obrzędów ludowych.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

25.01, g. 14:00

Mała mozaika. Integracyjne warsztaty rodzinne dostosowane do potrzeb osób w spektrum, prowadzenie: Olga Budzan

Istnieje wiele technik plastycznych. Ludzie wykorzystują różne materiały do tego, by tworzyć. Niektóre z technik są bardzo kosztowne i wymagają doświadczenia, innych może nauczyć się nawet małe dziecko. W Muzeum Etnograficznym pokazujemy prace artystów amatorów, którzy nie zawsze mieli dostęp do dobrze wyposażonych pracowni. Często musieli eksperymentować, tworzyli z materiałów łatwo im dostępnych. Podczas warsztatów każdy będzie mógł wykonać małą mozaikę z kolorowych kawałków kartonu. Dla cierpliwych.

Bilety w cenie 3 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

Magdalena Abakanowicz, fot. M. Lorek

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

24.01, g. 12:00

River Man. O książkach artystycznych Richarda Longa. Wykład Justyny Chojnackiej towarzyszący wystawie „Ogólnopolskiego Przeglądu Sztuki Książki. II Wrocławskie Triennale”

Opowieść o obiektach książkowych Richarda Longa, jednego z czołowych przedstawicieli land artu, który z natury uczynił zarówno temat, medium, jak i metodę swojej praktyki artystycznej. Doświadczenie rzeki Avon, z krajobrazu jego dzieciństwa, stanowiło pierwowzór koncepcji powracającej w kolejnych realizacjach, w których Long przekształca ruch, materiał i gest w autonomiczny, konceptualny zapis.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

24.01, g. 13:00

Sztuka poza schematem [PJM]. Integracyjne warsztaty sensoryczne w ramach cyklu „Ramię w ramię” z tłumaczeniem na polski język migowy. Prowadzenie: Kinga Łaska, tłumaczenie PJM: Elżbieta Resler

Co się dzieje, gdy sztuka przestaje być „ładna”, a zaczyna być zaskakująca, odważna i pełna znaczeń? Podczas warsztatów wyruszymy w twórczą podróż śladem jednego z najbardziej intrygujących artystów XX wieku – Tadeusza Kantora. Odkryjemy, że sztuka nie musi trzymać się reguł, a błąd, przypadek i eksperyment mogą stać się największą siłą.

Bilety w cenie 20 zł (bilet specjalny 3 zł)

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

24.01, g. 15:00

Czy kopuła może być nakryciem głowy? Warsztaty architektoniczne Mai Kwiecińskiej dla młodzieży i dorosłych w ramach cyklu „W cztery kopuły dookoła Pawilonu”

Kopuła jest trochę jak nakrycie głowy – wieńczy i ozdabia budynek, jest „wisienką na torcie”. Na warsztatach przyjrzymy się dokładniej kopule w historii architektury – w jakich typach budynków się pojawiała i jakie miała funkcje. Zastanowimy się także, jakie znaczenie chciał nadać kopułom w Pawilonie jego architekt, Hans Poelzig, oraz jak je odczytujemy dzisiaj. Potem sprawdzimy… czy kopuła faktycznie nadaje się na nakrycie głowy – w końcu mamy karnawał!

Do udziału w warsztatach nie jest wymagana wiedza z zakresu architektury ani historii sztuki. Przyjdź, przyjrzyj się, pomyśl i poczuj architekturę Pawilonu!

Bilety w cenie 20 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

24.01, g. 17:00

„Kolekcja sztuki polskiej II poł. XX i XXI w.” – tematyczne oprowadzanie po fragmentach wystawy kolekcji w kontekście filmu „Abakamania”

Dokument w reżyserii Róży Fabjanowskiej i Sławka Malcharka poświęcony twórczości Magdaleny Abakanowicz jest świetną okazją do spojrzenia na prace artystki prezentowane w Pawilonie Czterech Kopuł. Uzupełnieniem oprowadzania będzie prezentacja filmu, w którym autorzy przypominają najważniejsze i najbardziej różnorodne prace artystki zrealizowane w Polsce i za granicą.

Wstęp z biletem na wystawę stałą

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

24.01, g. 18:00

Projekcja filmu „Abakamania” i spotkanie z jego twórcami. Rozmówcami po prezentacji filmu będą Róża Fabjanowska i Sławek Malcharek

„Mimo ogromnej sławy i prestiżu, Magdalena Abakanowicz (1930–2017) nie doczekała się dotychczas pełnometrażowego przekrojowego filmu dokumentalnego poświęconego jej życiu i twórczości. Po wielu latach przygotowań, gromadząc materiały własne i archiwalne, realizując liczne reportaże z wystaw artystki w Polsce i zagranicą, postanowiliśmy zmierzyć się z tym wyzwaniem. Tak powstał niezależny, niekomercyjny projekt biograficznego filmu dokumentalnego pod tytułem »Abakamania«” – piszą Róża Fabjanowska i Sławek Malcharek, twórcy filmu. Poprzedzające seans oprowadzanie pozwoli uczestnikom zapoznać się z najbardziej reprezentatywnymi pracami rzeźbiarki prezentowanymi w Kopule Północnej Pawilonu.

Wstęp z biletem na wystawę stałą

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

25.01, g. 11:00

Czarny, czyli nie-kolor. Rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku do lat 2, wydarzenie w ramach cyklu #muzealniaki_pod_kopułą

Metalowe reliefy Zdzisława Beksińskiego to prace zacierające granicę między malarstwem a rzeźbą. Artysta tworzył je z podniszczonych kawałków ciemnego metalu. Wyraziste struktury tych obrazów powracają później w malarskiej twórczości Beksińskiego. Razem z Maluszkami zagłębimy się w te wciągające czarne światy, a potem sami zbudujemy własne – również całkowicie czarne!

Bilety w cenie 1 0 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

25.01, g. 13:00 i 14:30

Miasto z metalu. Rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku 3–5 lat w ramach cyklu „Sztuczki w Pawilonie”

Przyjrzyjcie się uważnie: co jest na tym obrazie? Wygląda trochę jak kopce termitów lub opuszczone miasto! Takie niezwykłe miasta dla tajemniczych mieszkańców budował z kawałków czarnego metalu artysta Zdzisław Beksiński. Oglądniemy jego prace na wystawie, a potem również stworzymy wciągająco czarne tajemnicze miasta!

Bilety w cenie 1 0 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

 informacja prasowa

WAJDA: re- wizje. Przegląd filmów Andrzeja Wajdy w 100. rocznicę urodzin

W setną rocznicę urodzin Andrzeja Wajdy Stowarzyszenie Kin Studyjnych we współpracy z Wytwórnią Filmów Dokumentalnych i Fabularnych zaprasza do kilkudziesięciu kin studyjnych na wyjątkowy przegląd „WAJDA: re-wizje” – cykl dziesięciu filmów jednego z najwybitniejszych twórców światowego kina. To nie tylko hołd dla dorobku reżysera, lecz także ponowne spojrzenie na jego dzieła: odczytywane dziś na nowo, w innym kontekście historycznym i społecznym, wciąż poruszają, prowokują i inspirują.

Andrzej Wajda podczas realizacji filmu "Popioły"

Andrzej Wajda to jedyny polski twórca uhonorowany Oscarem za całokształt twórczości i zarazem jedna z najważniejszych postaci światowej kinematografii. Reżyser, scenarzysta, inscenizator teatralny, kierownik artystyczny legendarnego Zespołu Filmowego „X”, pedagog, działacz opozycji demokratycznej, dla którego kino stanowiło zobowiązanie artystyczne, obywatelskie i moralne.

Choć dziś bywa postrzegany jako twórca pomnikowy, należący do przeszłości, Wajda pozostaje reżyserem zaskakująco nowoczesnym. Jego filmy do dziś zachwycają narracyjnym mistrzostwem, dynamiką rytmu, malarską wrażliwością i intensywną metaforyką. Był demiurgiem planu filmowego – zawsze perfekcyjnie przygotowanym, pełnym energii i pasji, z ogromną czułością podchodzącym do aktorów i współpracowników. Odkrywał talenty, inspirował młodszych twórców i potrafił wydobywać maksimum możliwości z całych zespołów artystycznych.

Przegląd rozpocznie się w marcu, w miesiącu urodzin Reżysera a potrwa do grudnia. Mini-retrospektywa „WAJDA: re-wizje” ma na celu przywrócenie Wajdy jako twórcy aktualnego – nowoczesnego, młodzieńczego w ekspresji i niezwykle dynamicznego – reżysera, który zawsze trzymał rękę na pulsie współczesnej kultury i z niezwykłą przenikliwością opowiadał o młodych ludziach uwikłanych w historię, politykę i narodowe mity. Dobór filmów podkreśla różnorodność jego dorobku: obok arcydzieł powszechnie uznanych pojawiają się tytuły, które dziś szczególnie domagają się reinterpretacji a program przeglądu został ułożony w rytmie kalendarza – każdy miesiąc przynosi inny tytuł, 

Harmonogram przeglądu „WAJDA: re-wizje”:

•             MARZEC – Popiół i diament (1958)

Ikona polskiej szkoły filmowej, film-symbol i punkt odniesienia dla całej twórczości Wajdy.

•             KWIECIEŃ – Wesele (1972)

Narodowy dramat i rozrachunek z polskością – idealny moment przed maturami.

•             MAJ – Niewinni czarodzieje (1960)

Film o młodości, miłości i rytmie miasta – z wyraźnie majowym klimatem.

•             CZERWIEC – Człowiek z marmuru (1977)

Jedno z najważniejszych dzieł kina zaangażowanego, aktualne i dziś.

•             LIPIEC – Brzezina (1970)

Kameralna opowieść o życiu, śmierci i naturze.

•             SIERPIEŃ – Kronika wypadków miłosnych (1985)

Historia miłości rozgrywająca się w przededniu wojny – pożegnanie pewnej epoki.

•             WRZESIEŃ – Krajobraz po bitwie (1970)

Miłość w cieniu wojny, który nie znika wraz z końcem walk.

•             PAŹDZIERNIK – Bez znieczulenia (1978)

Stale aktualny film o opresji, polityce i osobistym rozpadzie.

•             LISTOPAD – Ziemia obiecana (1974)

Monumentalne dzieło o narodzinach kapitalizmu i cenie sukcesu.

•             GRUDZIEŃ – Wszystko na sprzedaż (1968)

Autotematyczny, zimowy film o stracie i pamięci w przededniu 60. rocznicy śmierci Zbyszka Cybulskiego.

„WAJDA: re-wizje” to zaproszenie do dialogu z klasyką – do ponownego spotkania z filmami, które współtworzyły naszą wrażliwość i język kina. Przegląd kierujemy zarówno do widzów, którzy dorastali z filmami Wajdy, jak i do młodszej publiczności, dla której będzie to pierwsze spotkanie z jego twórczością na dużym ekranie.

Wszystkie filmy zostaną wyświetlone z kopii odnowionych cyfrowo z angielskimi napisami oraz dostępną audiodeskrypcją.

Wyboru filmów dokonał profesor Rafał Syska

Szczegóły w załączniku oraz na www.stowarzyszeniekinstudyjnych.pl 

informacja prasowa

Niedziela w Hutmenie – otwarcie nowej wystawy w Muzeum Architektury we Wrocławiu

Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza na otwarcie wystawy "Niedziela w Hutmenie" w czwartek, 29 stycznia 2026 roku o godzinie 18.00. Będzie to też opowieść o humanizacji pracy, przemyśle w służbie estetyki miasta i industrialnej architekturze. 

Sylwetka długiej hali z dynamicznym, pilastym dachem zmieniła fragment krajobrazu powojennego Wrocławia. Niemal niekończący się rytm „zębów”, bryła przypominająca ciąg upadających kości domina, surowe elewacje skomponowane z płaszczyzn betonu i szkła, są do dziś znakiem rozpoznawczym tej części miasta. Hala stała się nieodłącznym symbolem panoramy ulicy Grabiszyńskiej, a zarazem, wraz z całym kompleksem dawnego zakładu metalurgicznego, pamiątką po dziesięcioleciach działania Hutmenu – fabryki innej niż wszystkie.

Fot. Olgierd Czerner

Wystawa "Niedziela w Hutmenie" w Muzeum Architektury we Wrocławiu jest pierwszą prezentacją dziedzictwa architektonicznego, artystycznego i społecznego, związanego z funkcjonowaniem zakładu w okresie PRL-u. Historia humanizacji pracy oraz inicjatyw unikatowych w świecie ciężkiego przemysłu opowiadana jest za pośrednictwem archiwaliów, pamiątek i artefaktów. Wraz z materiałami filmowymi oraz dźwiękowymi stanowią one materialną dokumentacją eksperymentalnego procesu łączenia wielkiej industrii ze światem sztuki i społecznej wrażliwości.

Wspomnienia o unikatowych formach architektonicznych oraz humanizacyjnych sukcesach dopełniają współczesne fotografie Jakuba Certowicza, będące świadectwem poszukiwań pozostałości hutmenowego dziedzictwa wśród współczesnego obrazu dawnej huty – mozaikowego, dzikiego i zarośniętego.

Zespół kuratorski: Michał Chadera, Agata Gabiś, Iwona Kałuża

Wystawa czynna do 12 kwietnia 2026 r.

informacja prasowa

Spacer po Starym Mieście, premiera książki i oprowadzanie w Muzeum Architektury we Wrocławiu

21 i 23 stycznia (środa i piątek), o godz. 12.00 Muzeum Architektury we Wrocławiu aaprasza na pierwszą w nowym roku odsłonę Spotkajmy się w mieście!. Tym razem spotkamy się z Wojciechem Grukiem, pracownikiem naukowym Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu, który zabierze nas w podróż po Starym Mieście.

fot. ul. Św. Doroty, widok w kierunku kościoła Breslau Hauptstadt Schlesiens in 83 Bildern
Herbert Hupka, Grafe und Unzer, Munchen 1967

Z wykładu i spaceru uczestnicy dowiedzą się m.in. dlaczego odbudowana kamienica Pod Starą Szubienicą wygląda zupełnie inaczej niż przed zniszczeniem; czym była furta św. Doroty; co nazywano wrocławskim Karlstadtem; dlaczego ZETO da się lubić, a szanować trzeba (choć z premedytacją przerwało historyczny ciąg ulicy), oraz czemu zapłaczemy za SOLPOLem. A ponadto, co z tym wszystkim mają wspólnego cesarz rzymski Karol IV Luksemburski i… Karol Marks? 

21.01, godzina 12.00 – wykład Esencja miasta? Kilka wieków ul. Św. Doroty w Muzeum Architektury

23.01, godzina 12.00 – spacer po Starym Mieście, zbiórka: Pomnik Aleksandra Fredry w Rynku

Premiera książki i spotkanie z autorem

Zapraszamy na premierę długo wyczekiwanej książki "Gdyby. Niezrealizowane wizje nowoczesnego Wrocławia w latach 1910-1939" poświęconej niezrealizowanym wizjom XX-wiecznego Wrocławia oraz spotkanie z jej autorem – doktorem Jerzym Ilkoszem. Rozmowę poprowadzi redaktorka Gazety Wyborczej Wrocław, Beata Maciejewska.

23 stycznia, piątek, g. 17.30

Oprowadzanie kuratorskie po wystawie „Ukryte szczątki” | BLOK #21

24 stycznia, sobota, g. 12.00

Podczas oprowadzania przyjrzymy się powojennej historii polskiej wsi z perspektywy architektury mieszkaniowej. Opowiemy o tym, jak po 1945 roku założenia centralnego planowania starały się na nowo zaprojektować wiejską codzienność.

Prześledzimy losy wsi doświadczalnych i osiedli budowanych przy PGR-ach. Zajrzymy do archiwalnych projektów i modeli, by sprawdzić, jakie ambicje towarzyszyły ich twórcom i skonfrontujemy je ze współczesnymi fotografiami. Zobaczymy, co z wielkich modernizacyjnych planów rzeczywiście się spełniło, a co pozostało jedynie „ukrytym szczątkiem” w krajobrazie.

informacja prasowa

Max Reger – historia pewnej fascynacji. Wywiad z Michałem Rotem

 "Grając tę muzykę czujemy, że się rozwijamy. Reger przeprowadza wykonawcę przez najtrudniejsze momenty trzymając go mocno za rękę" – opowiada o swojej fascynacji muzyką niemieckiego kompozytora, organisty i dyrygenta Michał Rot, pianista zajmujący się od lat jego twórczością. Ostatnio w wytwórni DUX ukazała się płyta z kompozycjami Maxa Regera, którą nagrał wraz z klarnecistą Mariuszem Barszczem.

Michał Rot, fot. Kinga Karpati, Daniel Zarewicz

Barbara Lekarczyk-Cisek: Ludzkie pasje i fascynacje bywają rozmaite, ale wszystkie mają jedną wspólną cechę – są interesujące i często wiele mówią o nas samych. Mnie zainteresowała historia Pańskiej fascynacji muzyką Maxa Regera, która zaowocowała doktoratem jemu poświęconym, a także wydaną niedawno płytą z jego kompozycjami, którą nagrał Pan wespół z klarnecistą Mariuszem Barszczem. 

Michał Rot: Jest to bardzo ciekawy kompozytor, wyjątkowy!  Jestem przede wszystkim miłośnikiem muzyki Regera i przez wiele lat obcowania z jego kompozycjami nauczyłem się też słuchać jego muzyki i przyzwyczaiłem, że faktura, którą stosuje, jest bardzo gęsta, złożona, a każde kolejne ich wykonanie nabiera głębi. Poznałem go po raz pierwszy w bardzo młodym wieku, a utworem, który wówczas usłyszałem była 2 Sonata g-moll op. 28 na wiolonczelę i fortepian. Rozpocząłem pracę nad tym dziełem w 2009 roku wraz ze świetnym wrocławskim wiolonczelistą Krzysztofem Karpetą, z którym założyliśmy zespół Reger Duo. Było to podczas naszych studiów w Mannheim – Stuttgarcie. Taki był początek mojej fascynacji muzyką Maxa Regera. Wykonywaliśmy tę sonatę wielokrotnie, także w Narodowym Forum Muzyki. Towarzyszy mi ona do dziś, stała się też impulsem do napisania doktoratu na temat muzyki Maxa Regera: „Dzieła kameralne Maxa Regera. Inspiracja twórczością wielkich kompozytorów”, który ukazał się w wydaniu książkowym w Łódzkim Towarzystwie Naukowym. Podczas pisania doktoratu poznałem też dzieła na fortepian i skrzypce: Sonatę op. 1 i Suitę op. 103 – bardzo piękne dzieło, mocno nawiązujące do muzyki J. S. Bacha – do typowej suity barokowej, stylizowanej na muzykę późnoromantyczną. To był bardzo ważny dla mnie czas, w którym poznawałem życiorys Regera i pozostałe jego dzieła. Wtedy też zapragnąłem skonfrontować się z resztą jego utworów, których było ok. 140. Kompozytor był niezwykle płodny i pracowity, łączył tworzenie z wykonawstwem, a wykonawcą też był wybitnym, zarówno wybitnym organistą, jak też świetnym pianistą, cenionym zarówno przez instrumentalistów, jak i śpiewaków, chętnie zapraszanym do współpracy. Zmarł w 1916 roku, nie zdążył więc utrwalić swoich wykonań. 

Reger w różnych okresach swego życia mierzył się z wieloma problemami, a poza tym atmosfera czasów, w których żył, miała cechy dekadenckie, którym zapewne ulegał. Jednak w jego muzyce jest też wiele światła. Był bardzo płodnym kompozytorem – zostawił po sobie 147 opusowanych dzieł! Mimo wielkiej popularności za życia i uznania, którym darzyli go różni wybitni kompozytorzy, jak choćby Arnold Schönberg, jego sława po śmierci znacznie przybladła. Trzeba jednak mieć świadomość, że spotkało to wielu kompozytorów. Jeśli pomyślimy o Gustavie Mahlerze, tak dziś sławnym i często wykonywanym, musimy mieć świadomość, że sprawy miały się inaczej czterdzieści czy pięćdziesiąt lat temu. Dlatego tak ważna jest rola wykonawców. W przypadku Regera przygotowanie do wykonania jego dzieła wiąże się z ogromnym wysiłkiem. Trzeba więc posiadać wiedzę o jego stylu kompozytorskim, a także znajomość dzieł jego poprzedników. Jeżeli więc niewiele mieliśmy do czynienia z muzyką Brahmsa, kompozytora, z którym był najbliżej związany, jeśli chodzi o estetykę, to bardzo trudno jest nam wykonać kompozycje samego Regera. Oczywiście, wraz z rozwojem własnego języka twórczego oddalał się od Brahmsa, jednak uważam, że nazwanie go „ostatnim gigantem w muzyce” jest w pełni uzasadnione, ponieważ zamyka piękną klamrą muzykę niemiecką: Bach – Beethoven – Brams. I to właśnie Reger jest tym ostatnim ogniwem. Poszukiwał też inspiracji w muzyce Wagnera, od którego czerpał odwagę do eksperymentowania w muzyce.   

Michał Rot i Mariusz Barszcz, fot. Tomasz Ziober

Max Reger to nie tylko kameralista,  pisał także duże utwory na orkiestrę. Czy jest kompozytorem trudnym do interpretacji i wykonawstwa?

Istotnie, skomponował m. in. 4 poematy symfoniczne na temat obrazów Arnolda Böcklina [4 Tone Poems after Arnold Böcklin, Op.128]. Czy jest trudny? Uważam, że Reger w wielu utworach pokazuje swoją nieco szaloną twarz. Drugie części jego sonat to są utwory napisane jakby na granicy obłędu, zapowiadające XX wieczne eksperymenty z ironią i absurdem w muzyce XX wieku. Stosuje w nich szybkie tempo, co daje niezwykły efekt dramaturgiczny. Myślę, że był bardzo świadomym twórcą. Jeśli spojrzymy na jego partytury, to oprócz wrażenia pewnego nadmiaru,  dostrzeżemy bogatą tkankę didaskaliów przydatnych wykonawcom. Na początku sam tekst jest wyzwaniem, bo zawiera skomplikowane zmiany tonacji i bardzo dużo chromatyki, ale kiedy już dobrze odnajdujemy się w tej materii, natrafiamy na ogromną liczbę pomocnych wskazówek, które mają nas naprowadzić na właściwą interpretację. Był niezwykle precyzyjny! Kiedy uczę się jego utworu, to mam wrażenie, jakbym odbywał lekcję z samym kompozytorem. Dzięki temu wiem, jak poprowadzić frazę, jakie są napięcia i odprężenia wewnątrz myśli muzycznej. Reger przeprowadza wykonawcę przez najtrudniejsze momenty trzymając go mocno za rękę. Sama notacja Regera jest zjawiskiem niezwykłym. Podobnym detalistą był w historii muzyki polskiej Karol Szymanowski. W rezultacie z każdym kolejnym utworem Regera jest łatwiej, bo już zna się ten język i coraz lepiej można się w nim odnaleźć, dostrzec podobieństwa. Grając tę muzykę czujemy, że się rozwijamy. 

Skoro mówimy o Regerze jako o kompozytorze, to dopowiedzmy też, co wiemy o nim samym. Jego postać jawi się jako pełna sprzeczności: z jednej strony człowiek sukcesu, jak byśmy dziś powiedzieli, z drugiej – przedwcześnie zmarły na serce w wieku zaledwie 43 lat, mający problemy z alkoholem… Wiemy też, że ożenił się z rozwódką i protestantką. W rezultacie został ekskomunikowany przez Kościół katolicki. Był w tym z pewnością jego osobisty dramat, choć ożenił się z miłości…

Tak, był katolikiem i obie rodziny były przeciwne temu związkowi. Myślę, że dostrzegali w charakterze Regera cechy, które mogłyby się okazać trudne we współżyciu z nim. W dodatku małżonkowie nie mogli mieć dzieci, dwie ich córki zostały adoptowane. 

Wiadomo, że swoją żonę, Elsę z domu von Bagensky, poznał Reger w Kołobrzegu, gdzie przyjeżdżał na wakacje. Wiadomo także, że w sierpniu 1913 roku dał tam koncert w kolegiacie, gdzie wykonał partię organową swojej kantaty "Meinen Jesum laß ich nicht". I chyba pokochał to miasto, bo pragnął zostać tam pochowany. W archiwum Max-Reger-Institut w Bonn, zachował się jego portret, wykonany przez Franza Nölkena. Artysta wykonał także zdjęcie kompozytora podczas jego pracy nad kompozycją. Przetrwało ono do naszych czasów i zawiera podpis: „Max Reger, Kolberg 1913”. Kompozytor pracował w tym czasie nad Suitą baletową op. 130. Dodajmy, że Reger miał także związki z Wrocławiem (wówczas Breslau). 

Istotnie, z okazji inauguracji organów Walckera w Hali Stulecia (najpotężniejszych w tamtym czasie) w 1913 roku skomponował „Introduction, Passacaglia und Fuge” op.127, dedykowaną Karlowi Straubemu, który wykonał utwór we Wrocławiu 24 września. Poza tym talent Maxa Regera został dostrzeżony najwcześniej przez pochodzącego z Dolnego Śląska znanego muzykologa, organistę i kompozytora Heinricha Reimanna, który studiował we Wrocławiu zanim wyjechał do Berlina. To właśnie Reimann po raz pierwszy zapoznał Straubego z muzyką Maxa Regera (wówczas ucznia Hugo Riemanna w zakresie kompozycji w Weiden). Poza tym Reger napisał wiele pieśni do słów poetów mieszkających na Dolnym Śląsku, m. in. Josepha von Eichendorff z Łubowic, związanego z Wrocławiem i Nysą, Carla Hauptmanna czy romantycznego poety Josepha von Eichendorffa, który uczył się w Katolickim Gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu. Dodajmy, że w 1922 roku odbył się w Breslau pierwszy Festiwal Maxa Regera!

Max Reger przy fortepianie, Lipsk,
fot. ze strony portalu poświęconego kompozytorowi

Jest Pan wierny Regerowi od lat. W 2025 roku ukazała się druga płyta z jego nagraniami (pierwsza miała związek z doktoratem). Co zdecydowało o doborze utworów?

W przypadku doktoratu chciałem pokazać dzieła z różnych okresów twórczości, ponieważ zamierzałem przeanalizować przemiany estetyki kompozytora w kolejnych etapach jego twórczości. 1 Sonata jest naśladowaniem estetyki muzyki późnoromantycznej Brahmsa. Kolejny utwór: Sonata wiolonczelowa op. 28 reprezentuje późniejszy okres twórczości Regera, poszukującego własnego języka i jest to utwór bardzo osobisty. Natomiast Suita op. 103 ukazuje kompozytora jako wspaniałego stylistę, nawiązującego głównie do Bacha. Druga płyta powstała z inicjatywy znakomitego klarnecisty Mariusza Barszcza, który znając moje zamiłowanie do muzyki Regera, zaprosił mnie do współpracy.  Przygotowanie tej płyty było długim i owocnym procesem. Złożyły się na nią sonaty oraz komplet miniatur, z których część jest transkrypcjami, a pozostałe są oryginalnymi utworami napisanymi na klarnet i fortepian. Cieszymy się, że płyta jest słuchana i otrzymuje bardzo dobre recenzje. Przede wszystkim jednak cieszy nas, że dzięki naszej płycie Max Reger staje się kompozytorem coraz bardziej rozpoznawalnym.

Dziękuję za rozmowę i życzę kolejnych, równie pięknych płyt z muzyką tego kompozytora.

Płyta z kompozycjami Maxa Regera, nagrana przez Michała Rota (fortepian) i Mariusza Barszcza (klarnet), wydana przez DUX, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Ferie w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i Oddziałach

Jak w małym obrazie zmieścić niemal cały świat? Co zrobić, żeby książka zaczęła się ruszać? Które zwierzęta pomagają oswoić się z igłą i nitką? Jakie ciekawostki kryją autorzy i bohaterowie największego malowidła w muzealnych zbiorach? Intrygujące tematy i kreatywne działania to wspólny mianownik ferii w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i Oddziałach.

Ferie w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, fot. Wojciech Rogowicz

Najmniejsze dzieła sztuki z muzealnych zbiorów będą inspiracją warsztatów w Gmachu Głównym MNWr. Dzieci zobaczą obrazy niewiele większe od tabliczki czekolady i odkryją na nich różne oblicza zimy. Samodzielnie wykonają przestrzenne światy w bombonierkach i przyrodnicze grafiki, które zamkną w małych przypinkach. Nie zabraknie kalamburów, zagadek i wesołej zabawy.

Feryjne zajęcia w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej pełne będą książek – średniowiecznych i współczesnych. Bogate zdobnictwo dawnych ksiąg zainspiruje uczestników do zaprojektowania własnych inicjałów. Okaże się też, że zrobienie ruchomej książki, która będzie się rozkładać i przesuwać, wcale nie jest takie trudne.

W Muzeum Etnograficznym zaplanowano ferie ze zwierzętami, które były bliskie świętemu Franciszkowi. Rybka – dzieci zrobią ją z filcu, cekinów i koralików. Królik – znajdzie się na tkaninie w postaci ozdobnej aplikacji. Bażant – zostanie ozdobiony piórkami i różnymi znalezionymi drobiazgami. Uczestnicy wykonają też zwierzęce maski karnawałowe.

Natomiast w Muzeum „Panorama Racławicka” będzie można zapoznać się z okolicznościami powstania wielkiego malowidła i posłuchać anegdot o jego twórcach i głównych bohaterach.

Ferie w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, fot. Magdalena Lorek

Ferie w Muzeum Narodowym we Wrocławiu

Muzeum Narodowe we Wrocławiu zaprasza w feryjne środy i piątki o g. 12:00 i 14:00 na zajęcia edukacyjne dla dzieci w wieku 6–12 lat. Warsztaty inspirowane będą wystawą „Mikroświaty. Obrazy w małych w formatach ze zbiorów MNWr”.

Bilety w cenie 10 zł. Zapisy w tygodniu poprzedzającym wydarzenie: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48.

4.02 (środa), g. 12:00 i 14:00

Cztery pory roku na obrazach jak tabliczka czekolady

Prowadzenie: Sławomir Ortyl

Ach, ci malarze! Jak oni pięknie potrafią malować świat na obrazach niewiele większych od tabliczki czekolady! Jednak podczas spotkania nie poprzestaniemy na samych zachwytach. Porozmawiamy o tym, jak pory roku zmieniają świat, życie ludzi i zwierząt, a przede wszystkim, skąd się one biorą. A na tym nie koniec, czekają nas bowiem kalambury, zagadki i wesołe zabawy.

6.02 (piątek), g. 12:00 i 14:00

W bajkowym świecie mikrodioram

Prowadzenie: Michał Pieczka

W trakcie spotkania dzieci obejrzą niezwykłą wystawę czasową „Mikroświaty…”, na której będą miały okazję przekonać się, że w małym dziele sztuki można zawrzeć wręcz cały złożony świat. Następnie samodzielnie wykonają swoje mikrodioramy – małe przestrzenne makiety, w których ukażą to, co podpowiada im ich nieograniczona i bujna wyobraźnia. Uwaga – prosimy o przyniesienie na zajęcia papierowych opakowań po bombonierkach.

11.02 (środa), g. 12:00 i 14:00

Śladem nart, sanek i pędzla

Prowadzenie: Karolina Rzepka

Może być surowa i ciężka, odmrażając nam nosy i policzki, delikatna i ulotna, kiedy padający śnieg rozpływa się już w locie lub otulająca puchatymi zaspami, z których mamy tak wiele radości. Spotkajmy się w Muzeum, aby odkryć wszystkie oblicza zimy. Prześledzimy różnorodne pomysły artystów na przedstawienia tej mroźnej damy i porozmawiamy o tym, co w zimie lubimy najbardziej. A na zakończenie wykonamy prace plastyczne.

13.02 (piątek), g. 12:00 i 14:00

Małe jest piękne. Graficzne obrazki do przypinek i znaczków

Prowadzenie: Grzegorz Wojturski

Ustalony z góry mały format obrazków mających ozdobić przypinki, znaczki pocztowe lub książeczki wymaga dyscypliny w komponowaniu i staranności w wykonaniu szczegółów. Mistrzem w tym był francuski malarz i grafik Jan Piotr Norblin, którego miniaturowe akwaforty można oglądać na wystawie „Mikroświaty…”. Uczestnicy warsztatów będą mieli okazję wykonać i powielić malutkie obrazki z wyobrażeniami roślin lub zwierząt, korzystając z prostej techniki graficznej. Następnie umieszczą je na przypinkach zrobionych na specjalnej maszynie.

Ferie w Pawilonie, fot. Arkadiusz Podstawka

Ferie w Pawilonie Czterech Kopuł

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej zaprasza w feryjne czwartki o g. 11:00 na zajęcia edukacyjne dla dzieci w wieku 6–12 lat.

Bilety w cenie 10 zł. Zapisy w tygodniu poprzedzającym wydarzenie: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81.

5.02 (czwartek), g. 11:00

Inicjały

Prowadzenie: Julia Czerwińska 

Na warsztatach poznamy tajemnice dawnych średniowiecznych ksiąg. Zgłębimy historię ozdobnych inicjałów, czyli liter, które stawały się małymi dziełami sztuki, pełnymi ornamentów i ilustracji. Wspólnie przeanalizujemy przykłady dawnej typografii i zdobnictwa. Stworzymy inicjały inspirowane własnymi historiami oraz symbolami, które nadadzą projektom autobiograficznego wymiaru.

12.02 (czwartek), g. 11:00

Ruchome opowieści

Prowadzenie: Julia Czerwińska 

Podczas kreatywnych zajęć stworzymy ruchome publikacje – książki, tomiki i zeszyty artystyczne z elementami, które będziemy mogli wprawić w ruch, rozkładać oraz przesuwać. Użyjemy w tym celu prostych technik introligatorskich i papierowych konstrukcji przestrzennych. Dzięki temu nasze książki i ich zawartość staną się żywe i wymiarowe.

Ferie w Muzeum Etnograficznym, fot. Wojciech Rogowicz

Ferie w Muzeum Etnograficznym

Muzeum Etnograficzne zaprasza w feryjne wtorki i piątki o g. 12:00 na zajęcia edukacyjne dla dzieci w wieku 6–12 lat. Warsztaty inspirowane będą wystawą „Kazanie do ptaków. Wizerunki św. Franciszka z kolekcji prof. Franciszka Kusiaka”.

Bilety w cenie 10 zł. Zapisy w tygodniu poprzedzającym wydarzenie: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13.

3.02 (wtorek), g. 12:00

Aplikacja z królikiem

Prowadzenie: Olga Budzan

Święty Franciszek przedstawiany jest w otoczeniu zwierząt. Dziś moglibyśmy nazwać go ekologiem. Nazywał on rośliny i zwierzęta „braćmi mniejszymi”. Istnieje wiele opowieści na temat jego relacji z przyrodą. Wygłaszał kazania do ludzi i zwierząt, nie wyróżniając i nie wykluczając nikogo. Podczas warsztatów przyjrzymy się przedstawieniom świętego Franciszka z królikami na wystawie „Kazanie do ptaków…”, a następnie wykonamy na tkaninie aplikację przedstawiającą królika. Przeniesiemy wzór na tkaninę, wytniemy go i naszyjemy tak, by każdy mógł nauczyć się robić aplikację krok po kroku. Będzie to wspaniała okazja do oswojenia się z igłą i nitką. Podczas zajęć niezbędna będzie pomoc opiekunów. Dla cierpliwych!

6.02 (piątek), g. 12:00

Piórko do piórka

Prowadzenie: Barbara Caturian

Podczas warsztatów nawiązujących do wystawy „Kazanie do ptaków…” poświęconej postaci świętego Franciszka– patrona przyrody i zwierząt – uczestnicy poznają symbolikę świata natury obecną w tradycji chrześcijańskiej i ludowej. Punktem wyjścia będzie opowieść o relacji człowieka z przyrodą inspirowana franciszkańskim spojrzeniem na świat. W części warsztatowej wykonamy bażanty z wykorzystaniem piór i zdobycznych materiałów. Wywlekanie piórek oraz praca z różnorodnymi fakturami pozwoli stworzyć indywidualne ptasie formy, zwróci również uwagę na ideę ponownego użycia przedmiotów codziennego użytku i nie tylko.

10.02 (wtorek), g. 12:00

Nie taki wilk straszny

Prowadzenie: Julia Szot

Podczas zajęć spróbujemy połączyć czas zapustów – okres zimowych zabaw i maskarad – z prezentowaną w Muzeum wystawą czasową. Dowiemy się, kto obchodził zapusty, jak je świętowano i co mają wspólnego z karnawałem. Wspólnie udamy się na wystawę „Kazanie do ptaków”, gdzie prześledzimy, jakie zwierzęta pojawiają się w legendach o świętym Franciszku, patronie ekologów. W części warsztatowej wykonamy maski nawiązujące do zwierzaków z obejrzanych dzieł.

13.02 (piątek), g. 12:00

Szyjemy rybki z filcu

Prowadzenie: Olga Budzan

Święty Franciszek przedstawiany jest w otoczeniu zwierząt. Dziś moglibyśmy nazwać go ekologiem. Nazywał on rośliny i zwierzęta „braćmi mniejszymi”. Istnieje wiele opowieści na temat jego relacji z przyrodą. Święty Franciszek wygłosił nawet kazanie do ryb, gdy rybacy nie byli na tyle roztropni, by go wysłuchać. Podczas warsztatów przyjrzymy się przedstawieniom ukazującym świętego w otoczeniu różnych zwierząt. W części praktycznej będzie można wykonać małą rybkę z filcu. Będziemy naszywać cekiny i koraliki, haftować, wypychać i szyć tak, by powstała trójwymiarowa ryba. Będzie to wspaniała okazja do oswojenia się z igłą i nitką. Podczas zajęć niezbędna będzie pomoc opiekunów. Dla cierpliwych!

Ferie z Panoramą, fot. Wojciech Rogowicz

Ferie z Panoramą

Muzeum Panorama Racławicka zaprasza w feryjne czwartki na spacery edukacyjne dla dzieci.

Wstęp z biletem rodzinnym na seans. Zapisy w tygodniu poprzedzającym wydarzenie: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48.

5.02 (czwartek), g. 9:15

12.02 (czwartek), g. 10:15

Prowadzenie: Izabela Trembałowicz-Chęć

Przed wejściem na platformę widokową uczestnicy spaceru będą mogli zapoznać się z okolicznościami powstania malowidła, przybliżone zostaną sylwetki jego głównych bohaterów oraz anegdoty wiele mówiące o charakterze twórców dzieła. Obejrzymy również jeden z filmów edukacyjnych w Małej Rotundzie.

informacja prasowa

Patroni Roku 2026

Rok 2026 został ustanowiony Rokiem osób, instytucji, miejsc i wydarzeń istotnych dla polskiej historii, kultury i życia społecznego.

Decyzją Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej wśród patronów 2026 roku znaleźli się:

Józef Czapski – malarz i pisarz, autor esejów i dzienników, jeden z najważniejszych świadków XX wieku (130. rocznica urodzin),

Ignacy Daszyński – premier, marszałek Sejmu, jeden z Ojców Niepodległości (160. rocznica urodzin i 90. rocznica śmierci),

Sergiusz Piasecki – pisarz i uczestnik wojny polsko-bolszewickiej,

Stanisław Staszic – działacz oświeceniowy, publicysta i reformator (200. rocznica śmierci),

Mieczysław Fogg – pieśniarz i artysta estrady (125. rocznica urodzin),

Józef Maksymilian Ossoliński – twórca Ossolineum, jednej z najważniejszych instytucji kultury i nauki (200. rocznica śmierci),

Polskie Radio – 100 lat regularnego nadawania programu, rozpoczętego 18 kwietnia 1926 roku.

Z kolei Senat Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił postanowił, że patronami 2026 będą:

Andrzej Wajda – reżyser filmowy i teatralny (100. rocznica urodzin i 10. rocznica śmierci),

Jerzy Giedroyć – redaktor paryskiej „Kultury”, jedna z kluczowych postaci polskiej myśli politycznej XX wieku,

Elżbieta Róża Czacka – prekursorka polskiej tyflologii i systemowej opieki nad osobami niewidomymi,

Gdynia – w 100. rocznicę nadania praw miejskich,

Robotnicze Protesty Czerwca 1976 – w 50. rocznicę wydarzeń w Radomiu, Ursusie i Płocku.

Ich historie, biografie i doświadczenia stanowią punkt odniesienia dla przypomnień i dalszych rozmów, z myślą o tym, co z tych historii nadal ma znaczenie dziś. 

źródło: Narodowe Centrum Kultury

Jan Vogler & NFM Orkiestra Leopoldinum /zapowiedź koncertu/

17 stycznia o 18.00 w Narodowym Forum Muzyki odbędzie się kolejny koncert z cyklu Better Together. Kierownik artystyczny zespołu, skrzypek Alexander Sitkovetsky, zaprasza do muzycznej współpracy znakomitych solistów z Polski i zagranicy. W samym środku zimy NFM odwiedzi niezrównany wiolonczelista Jan Vogler, który wraz z wrocławskimi muzykami wykona Koncert wiolonczelowy C-dur Josepha Haydna. Oprócz tego zabrzmią Symfonia c-moll nr 52 klasyka oraz popularna Capriol Suite Petera Warlocka.

Jan Vogler/NFM

Znajdujący się u szczytu kariery wiolonczelista nagrał już ponad czterdzieści albumów. Wirtuoz porusza się po wszechstronnym repertuarze: z jednej strony utrwala muzykę niemieckich klasyków wszech epok, a z drugiej ma na swoim koncie płyty quasi-rozrywkowe. Przykładem może być ta zrealizowana wspólnie z przyjacielem, amerykańskim komikiem Billem Murrayem. Oprócz takich nieoczywistych przykładów współpracy Vogler słynie z wyjątkowego brzmienia, które wydobywa z instrumentu Stradivariego. Z pewnością wielu melomanów miło wspomina jeden z listopadowych wieczorów 2017 roku. Artysta wraz z NFM Filharmonią Wrocławską wykonał wtedy Koncert wiolonczelowy e-moll Edwarda Elgara. Jakie wrażenia pozostawi po sobie tym razem?

Pojawienie się Voglera na scenie poprzedzi wykonanie Capriol Suite – bodajże najbardziej rozpoznawalnego dzieła otoczonego legendą angielskiego kompozytora Petera Warlocka. Szereg pomysłowo stylizowanych renesansowych tańców opartych na autentycznym materiale wyróżnia się na tle spuścizny twórcy, składającej się przede wszystkim z pieśni. Gdy na scenę wkroczy solista, wykonany zostanie Koncert wiolonczelowy C-dur Josepha Haydna. Trudno uwierzyć, że utwór ten został odkryty dopiero w 1961 roku. Mimo że przez wieki uważany był za zaginiony, dziś stanowi kluczowy element wiolonczelowego repertuaru. Należy do wczesnego klasycyzmu zawierającego jeszcze formalne relikty baroku. Kontrastować z nim będzie późniejsza Symfonia c-moll – dzieło o około dziesięć lat młodsze, w którym błysk i wdzięk okresowo przesłaniane są przez ołowiane burzowe chmury. Jest to przykład słynnego Sturm- und Drangperiode.

Program:

P. Warlock Capriol Suite

J. Haydn I Koncert wiolonczelowy C-dur Hob. VIIb:1; Symfonia c-moll nr 52 Hob. I:52

Wykonawcy:

Alexander Sitkovetsky – skrzypce, kierownictwo artystyczne NFM Orkiestry Leopoldinum

Jan Vogler – wiolonczela

NFM Orkiestra Leopoldinum

Czas trwania: 60 minut

Lokalizacja:

NFM, Sala Czerwona

plac Wolności 1, 50-071 Wrocław

informacja prasowa

Święto wiosny w Narodowym Forum Muzyki /zapowiedź koncertu/

Mimo trwającej zimy 16 stycznia o 19.00 Narodowe Forum Muzyki zaprasza na koncert "Święto wiosny", który poprowadzi francuski dyrygent Pascal Rophé. Wraz z NFM Filharmonią Wrocławską zaprezentuje dzieła dwóch klasyków XX wieku – Györgya Ligetiego i Igora Strawińskiego oraz Koncert fletowy współcześnie działającego kompozytora Marca-André Dalbaviego. Partię solową w ostatnim utworze wykona austriacki wirtuoz Karl-Heinz Schütz. Gościem cyklu „Spotkajmy się w NFM” (godz. 18.00, czerwone kanapy, prowadzenie: Agnieszka Ostapowicz) będzie choreografka Małgorzata Dzierżon.

Pascal Rophé / fot. N. Ikegami

Wieczór otworzy Lontano Györgya Ligetiego – kompozycja ukończona w 1967 roku. Tytuł oznacza po włosku coś odległego, ale twórca nie doprecyzował, o co dokładnie chodzi. Muzyka, choć przeważnie jest cicha, ewokuje nastrój grozy i niesamowitości, sugerując odległe zagrożenie. Ligeti zastosował tu charakterystyczną dla jego stylu technikę mikropolifoniczną polegającą na nakładaniu na siebie warstw instrumentalnych tworzących gęste i nasycone brzmienie. Koncert fletowy z kolei powstał w 2006 roku z myślą o wirtuozie tego instrumentu, Emmanuelu Pahud, który po raz pierwszy wykonał to dzieło w Filharmonii Berlińskiej. Jest to kompozycja Marca-André Dalbaviego. Artysta ten przyszedł na świat w 1961 roku, kształcił się w Konserwatorium Paryskim, orkiestrację studiował z Mariusem Constantem, a kunsztu w zakresie dyrygentury uczył go Pierre Boulez. Niezwykle barwny, intrygujący z jednej strony wirtuozerią partii solowej, a z drugiej lekkością brzmienia i subtelnością partii orkiestry utwór wraz z NFM Filharmonią Wrocławską wykona Karl-Heinz Schütz – austriacki wirtuoz pełniący zaszczytną pozycję solisty Wiener Philharmoniker i Wiener Staatsoper. 

Drugą część koncertu wypełni Święto wiosny Igora Strawińskiego. Prawykonanie tego baletu w maju 1913 roku w paryskim Théâtre des Champs Élysées zarówno przeszło do historii, jak i stało się legendarne. Publiczność, zaskoczona surową choreografią Wacława Niżyńskiego, brutalnością tematyki (balet opowiada historię składania ludzkiej ofiary, aby wiosna mogła się odrodzić) i gwałtownością muzyki, miała zgodnie z relacjami świadków głośno protestować, a nawet rozpocząć regularną bijatykę, która skończyła się ponoć wyprowadzeniem z teatru kilkudziesięciu najbardziej krewkich osób. Nie dowiemy się pewnie nigdy, co się wtedy wydarzyło, ale prawdą jest, że muzyka Strawińskiego nadal brzmi świeżo, wzbudza emocje, choć już innego rodzaju, i cieszy się dużą popularnością. 

Program:

G. Ligeti Lontano

M.-A. Dalbavie Koncert fletowy

***

I. Strawiński Święto wiosny

Wykonawcy:

Pascal Rophé – dyrygent

Karl-Heinz Schütz – flet

NFM Filharmonia Wrocławska

Czas trwania: 120 minut

Lokalizacja:

NFM, Sala Główna ORLEN

plac Wolności 1, Wrocław

 informacja prasowa

Konkurs na projekt muzyczny - 61. edycja MF Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego

Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu ogłasza konkurs na projekt muzyczny inspirowany hasłem przewodnim 61. Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego – Smuga cienia.

Narodowe Forum Muzyki, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Do udziału w nim zapraszamy kameralne zespoły muzyczne:

• liczące od 3 do 9 osób,

• działające w obszarze muzyki klasycznej (od muzyki dawnej po współczesną),
• mające w składzie co najmniej jeden głos wokalny,
• których średnia wieku nie przekracza 33 lat, a najstarszy członek zespołu ma nie więcej niż 40 lat.

Zgłoszenia konkursowe przyjmowane są do 18 stycznia 2026 roku za pośrednictwem formularza online. Powinny one zawierać:

• skład zespołu wraz z datami urodzenia wszystkich artystów,
• biogram zespołu oraz biogramy artystyczne jego członków,
• propozycję programu koncertowego nawiązującego do tematyki festiwalu, o łącznym czasie trwania do 60 minut,
• rider techniczny,
• link do aktualnego nagrania zespołu w formacie audio-wideo (dopuszczalny jest repertuar inny niż zgłoszony w programie konkursowym).

Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi do 30 stycznia 2026 roku.

Nagroda w konkursie

• Wyłonione zespoły zostaną zaproszone do udziału w trzech koncertach festiwalowych w ramach 61. edycji Wratislavii Cantans. Organizator zapewnia:
• zwrot kosztów podróży,
• noclegi,
• honorarium w wysokości 500 EUR brutto za koncert dla każdego muzyka.

Szczegółowe informacje dotyczące zasad konkursu zawarte są w regulaminie dostępnym w siedzibie Narodowego Forum Muzyki oraz na stronie internetowej www.nfm.wroclaw.pl.

informacja prasowa