Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania Rembrandt, posortowane według daty. Sortuj według trafności Pokaż wszystkie posty
Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania Rembrandt, posortowane według daty. Sortuj według trafności Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 15 czerwca 2026

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i Oddziałach /16-21.06.2026/

Historia grafiki artystycznej oraz awangarda XX-lecia międzywojennego – to tematy wykładów zaplanowanych w Muzeum Narodowym we Wrocławiu w najbliższy weekend. Dr Dorota Miłkowska udowodni, że profesja grafika reprodukcyjnego była niezwykle twórcza i nie zawsze wtórna wobec cudzych dokonań. Z kolei Małgorzata Lewińska opowie o międzywojennym czasie przemian, rewolucji oraz powstawania nowych ruchów – również tych artystycznych. Koncert Kapeli Apostola w Muzeum Etnograficznym zainauguruje 10. Dni Trójkąta – doroczne święto Przedmieścia Oławskiego. Tradycyjna wielokulturowa muzyka taneczna będzie preludium do szeregu wydarzeń zaplanowanych na „Trójkącie” w dniach 19–21 czerwca.

Wykład "Grafika reprodukcyjna"

W Pawilonie Czterech Kopuł zaplanowano dwa wykłady, których warto wysłuchać jeden po drugim. Adam Pacholak opowie o sztuce pop-artu i artystach takich jak Andy Warhol, Roy Lichtenstein czy Richard Hamilton, którzy zatarli granicę między sztuką wysoką a codziennością. Swoistym aneksem do tego wykładu będzie wystąpienie Iwony Gołaj. Jego tematem będzie twórczość Davida Hockneya, zmarłego kilka dni temu wybitnego przedstawiciela pop-artu i giganta światowej sztuki. Odbędą się także integracyjne warsztaty z audiodeskrypcją dla osób z niepełnosprawnością wzroku oraz comiesięczne warsztaty dla seniorek i seniorów.


Muzeum Narodowe we Wrocławiu


20.06, g. 15:00

Grafika reprodukcyjna XVI i XVII w. Wykład dr Doroty Miłkowskiej w ramach cyklu „Czarna sztuka. Historia grafiki artystycznej”

Profesja grafika reprodukcyjnego może kojarzyć się z pracą wtórną wobec cudzych dokonań. Nic bardziej mylnego – to aktywność niezwykle twórcza. Mistrzowie technik graficznych, trudniący się przekładaniem na język „czarnej sztuki” dzieł malarskich, rzeźbiarskich, a także przykładów realizacji architektonicznych, kreowali nowe sposoby uzyskiwania efektów tonalnych i światło-cieniowych, oddawania malarskich tekstur, rzeźbiarskiego wolumenu i głębi realnej architektury. Z ich osiągnięć skorzystał m.in. Rembrandt van Rijn.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, sala 116, I piętro


21.06, g. 11:00

Awangarda XX-lecia międzywojennego w Europie i Polsce. W kręgu śmiałych eksperymentów. Wykład Małgorzaty Lewińskiej w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”

Dwudziestolecie międzywojenne – czas wielu przemian, rewolucji oraz powstawania nowych ruchów – również tych artystycznych. Echa pierwszej wojny światowej i widma nadchodzącej kolejnej – drugiej – nie były obojętne dla powstającej wówczas sztuki. Czy artyści i artystki zawsze sprzeciwiali się polityce i panującym wówczas dyskursom? Jak odradzała się sztuka w II Rzeczpospolitej? O tym, jak w całej Europie komentowano rzeczywistość – ale też jak próbowano od niej uciec – a także o wyzwaniach artystów w tym trudnym czasie, opowie prelegentka podczas wykładu.

Bilety w cenie 15 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, sala 116, I piętro


Koncert Kapeli Apostola


Muzeum Etnograficzne


19.06, g. 17:00

Kapela Apostola / The Apostles. Koncert w ramach Dni Trójkąta, towarzyszący wystawie „Ala Savashevich. Twoje ciało to pole pracy”

Repertuar Kapeli Apostola / The Apostles to muzyczny krajobraz dawnej Galicji Wschodniej i Podola. Zespół gra tradycyjną muzykę taneczną z terenów, na których przez stulecia przenikały się i współistniały żywioły polskie, ukraińskie oraz żydowskie. Wykonywana muzyka wyrasta bezpośrednio z pracy na materiałach źródłowych – archiwalnych zapisach nutowych czy unikatowych nagraniach fonograficznych z ubiegłego wieku. Melodie łączy temat migracji, przesiedleń i emigracji, jako część kultury trafiały wraz z powojennymi falami migrantów i osadników w nowe środowiska, współtworząc tożsamość takich miejsc jak np. Dolny Śląsk, Lubuszczyzna czy Nowy Jork. Muzyka wykonywana na żywo jest w stu procentach akustycznie – prym wiodą skrzypce, cymbały i bęben. Surowe materiały archiwalne przekładane na język żywej praktyki wykonawczej łączą historyczny kontekst z energią dzikiej potańcówki, podczas której zacierają się granice między sceną a publicznością. 

Kapela w składzie: Hanna Zhohlava (skrzypce, śpiew), Agata Weber (basy, „obręczówka”, baraban, śpiew), Serhii Postolnikov (cymbały, skrzypce).

Dofinansowano ze środków Centrum Dialogu im. Juliusza Mieroszewskiego

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu


21.06, g. 12:00

Magiczne trójkąty. Warsztaty rodzinne Olgi Budzan dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Etno w południe”

Co w Muzeum ma kształt trójkąta? Czy jest wiele zabytków w tym szczególnym kształcie? Podczas warsztatów będziemy tropić trójkąty malutkie – jak detal haftu na maleńkiej chusteczce – i te wielkie – jak nasz ogród. Zastanowimy się też, w jaki sposób kształt przedmiotu jest związany z jego funkcją. W części praktycznej będzie można wykonać pracę plastyczną inspirowaną trójkątnymi deseniami, jakie można znaleźć na ceramice, tkaninach, drewnie i metalu.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu



Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


16.06, g. 14:00

Najmniejszy ślad. Integracyjne warsztaty z audiodeskrypcją dla osób z niepełnosprawnością wzroku w ramach cyklu „Dotknij Muzeum”, prowadzenie: Kinga Łaska

W trakcie warsztatów inspirowanych wystawą stałą w Pawilonie Czterech Kopuł przyjrzymy się materiałom i działaniom, które łatwo przeoczyć, a które potrafią zmienić sposób patrzenia na przestrzeń i obraz. Zamiast rozbudowanych kompozycji, skupimy się na tym, co oszczędne i precyzyjne.

Warsztaty mają charakter otwarty i są zaproszeniem do spokojnego, uważnego działania, w którym równie ważne jak efekt staje się samo doświadczenie procesu twórczego.

Bilety w cenie 3 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


19.06, g. 11:00

Przystanek: Pawilon. Przedpołudniowe warsztaty dla seniorek i seniorów, prowadzenie: Justyna Oleksy

Spotkanie rozpoczyna się od rozgrzewki ciała, rozgrzewamy także wyobraźnię, by – gotowi na artystyczne wyzwania – twórczo zwiedzić wybrane fragmenty wystawy sztuki współczesnej! W czerwcowej, piknikowej aurze podążymy śladem inspiracjami naturą.

Bilety w cenie 15 zł (z Wrocławską Kartą Seniora – 3 zł)

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

Wykład po-art, Campbell's Soup Cans by Andy Warhol


20.06, g. 12:00

Puszka z pop-artem. Wykład Adama Pacholaka w ramach cyklu „Kurs historii sztuki. Klasycy nowoczesności”

Pop-art – sztuka powstała z fascynacji kulturą masową, reklamą i światem konsumpcji. Artyści tacy jak Andy Warhol, Roy Lichtenstein czy Richard Hamilton sięgali po obrazy znane z supermarketów, komiksów i telewizji, zacierając granicę między sztuką wysoką a codziennością. Podczas wykładu przyjrzymy się narodzinom pop-artu w Wielkiej Brytanii i USA oraz zastanowimy, dlaczego kolorowe puszki, gwiazdy kina i reklamy stały się jednymi z najważniejszych symboli sztuki XX wieku.

Bilety w cenie 15 zł

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


20.06, g. 14:00

„David Hockney 25”. Wykład Iwony Gołaj w odniesieniu do wykładu „Puszka z pop-artem”

Będzie to swoisty aneks do wystąpienia w ramach „Kursu historii sztuki…” na temat pop-artu. David Hockney – angielski malarz, rysownik, grafik, fotograf i scenograf (ur. w 1937 roku) – jest jednym z najwybitniejszych przedstawicieli tego kierunku. Tytuł prelekcji odnosi się do nazwy wystawy, która miała miejsce w ubiegłym roku w Paryżu. W spektakularnym budynku Fundacji Louis Vuitton (projekt Franka Gehry’ego) można było zobaczyć ponad 400 prac Davida Hockney’a z 25 ostatnich lat pracy tego artysty. Malarz spędził je głównie w Yorkshire, gdzie na nowo odkrywał krajobrazy zapamiętane z dzieciństwa, a także w Normandii i Londynie. Wystawione były też prace wcześniejsze (najstarsza z 1955 roku). W oparciu o tę imponującą ekspozycję prelegentka spróbuję uchwycić fenomen tego giganta światowej sztuki.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

informacja prasowa

poniedziałek, 16 lutego 2026

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i jego oddziałach /21–22.02.2026/

W nadchodzący weekend Muzeum Narodowe we Wrocławiu zaprasza na cztery wykłady. i oprowadzanie po wystawie stałej prezentującej śląską sztukę średniowieczną. Ekspozycja ta zostanie wkrótce zamknięta na czas remontu, więc jest to jedna z ostatnich okazji na jej zwiedzenie w aktualnej aranżacji. W Muzeum Etnograficznym zaplanowano wydarzenia towarzyszące wystawie „Kazanie do ptaków” – oprowadzanie z tłumaczeniem na PJM, warsztaty hafciarskie dla dorosłych, a dla dzieci warsztaty malowania na szkle. Do Pawilonu Czterech Kopuł można wybrać się na dwa wykłady. Łukasz Gorczyca opowie o motywie głowy w twórczości Edwarda Dwurnika. W trakcie drugiego zaplanowanego wykładu Magdalena Szafkowska przybliży uczestnikom Centrum Sztuki Współczesnej Henie Onstad w Norwiegii.

Przyszłość średniowiecza, fot. M. Lorek


Muzeum Narodowe we Wrocławiu


21.02, g. 10:30

Przyszłość średniowiecza. Prowadzenie Agata Stasińska

Wykład połączony z oprowadzaniem po wystawie „Sztuka śląska XIV–XVI w.” – w trakcie wydarzenia kuratorka Agata Stasińska opowie o zbliżającym się remoncie wystawy stałej.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu


21.02, g. 12:00

Powiększenie. Szkic, studium, replika – małe formaty wobec większych kompozycji. Wykład Małgorzaty Macury w ramach wydarzeń towarzyszących wystawie „Mikroświaty. Obrazy w małych formatach ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu”

Wystawa „Mikroświaty” prezentuje m.in. szkice, studia oraz repliki – formy, które często znajdują swoje rozwinięcie lub odbicie w dziełach o znacznie większych wymiarach. Podczas wykładu przyjrzymy się kilku pracom i ich funkcjom – od eksperymentu i pola prób, po ich autonomiczny, kolekcjonerski wymiar – podejmując refleksję nad złożonym obiegiem form, idei i znaczeń.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu


21.02, g. 15:00

Początki druku wklęsłego. Wykład dr Doroty Miłkowskiej w ramach cyklu „Czarna sztuka. Historia grafiki artystycznej” 

Tematem kolejnego wykładu z serii poświęconej grafice artystycznej będzie intaglio – technika, która pojawiła się w XV w. Zajmowali się nią głównie złotnicy – elita wśród rzemieślników cechowych, posiadająca wymagającą, wykształconą klientelę. To dla niej tworzyli wspaniale sztychy m.in. Mistrz ES, Martin Schongauer i Israhel van Meckenem. Wprowadzili oni do grafiki kunszt rysunkowy i nowe, niekiedy zaskakujące tematy.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu


22.02, g. 11:00

Malarstwo i rzeźba baroku. Wykład dr. Dariusza Galewskiego w ramach cyklu „Kurs historii sztuki” 

W czym tkwi sedno pojęcia barok? Czy jest to styl jednolity, czy raczej różne jego gatunki spełniające pewne szczególne zasady? Obfitość i przesada w strukturze kompozycyjnej dzieł, ale również ich zdynamizowanie i wyzwolenie z ograniczeń linii i konturu w stronę nieokiełznanej plamy barwnej – to tylko niektóre z ważnych cech baroku. W trakcie wykładu zaprezentowane zostaną najważniejsze i najznakomitsze dzieła sztuki tej epoki oraz omówione przykłady architektury sakralnej i świeckiej, malarstwa, rzeźby czy rzemiosła artystycznego – na przykładzie dzieł takich artystów jak P. P. Rubens, Rembrandt, F. Zurbaran, D. Velazquez, G. Bernini, F. Borromini, G. Guarini, B. Neumann i wielu innych.

Bilety w cenie 15 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Kazanie do ptaków, witraż, szkło barwne, Jakub Bardoński, Pracownia Witraży "Powalisz",
Poznań, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek


Muzeum Etnograficzne


21.02, g. 12:00

Kazanie do ptaków. Wizerunki św. Franciszka z kolekcji prof. Franciszka Kusiaka”. Oprowadzanie z tłumaczeniem na polski język migowy, prowadzenie: Barbara Caturian, tłumaczenie PJM: Elżbieta Resler

Spotkanie na wystawie prezentującej wizerunki św. Franciszka z Asyżu z kolekcji prof. Franciszka Kusiaka – historyka zajmującego się dziejami wojskowości i historią gospodarczą, a także autora kilku publikacji naukowych poświęconych obrazkom religijnym oraz posiadaczem największego zbioru grafik dewocyjnych, obrazów i rzeźb ze świętym patronem.

Wstęp z biletem na wystawę czasową (bilet specjalny w cenie 3 zł)

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu


21.02, g. 15:00

W ogródku św. Franciszka. Warsztaty hafciarskie dla dorosłych towarzyszące wystawie „Kazanie do ptaków. Wizerunki św. Franciszka z kolekcji prof. Franciszka Kusiaka”, prowadzenie: Wioletta Cerkiewicz

Zapraszamy na warsztaty haftu inspirowane światem roślin i franciszkańską pochwałą stworzenia. Uczestnicy spotkania stworzą małe haftowane tekstylne tryptyki ozdobione motywami botanicznymi. Praca ręczna stanie się cichym osobistym gestem uwagi wobec natury, sposobem pozasłownej opowieści o relacji człowieka z przyrodą – codziennej, czułej, zakorzenionej w prostocie. Zajęcia przeznaczone dla osób posiadających podstawową znajomość ściegów.

Bilety w cenie 20 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu


22.02, g. 12:00

Obrazy na szkle malowane. Warsztaty rodzinne dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Etno w południe”, prowadzenie: Julia Szot

Obrazy na szkle są wspaniałym przykładem rzemiosła uprawianego na Dolnym Śląsku. Kolorowe i ozdobne staną się przedmiotem naszych niedzielnych zajęć. Poznamy historię ich powstania oraz sekrety stosowanych technologii. Będziemy mogli z bliska przyjrzeć się oryginałom, a w części warsztatowej każdy wykona własny, niepowtarzalny obraz malowany na szkle.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu

Warsztaty dla dzieci, fot. M. Lorek

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


21.02, g. 16:00

Po co artyście głowa? Wykład Łukasza Gorczycy towarzyszący prezentacji rzeźby „Popiersie robotnika” (1948) Xawerego Dunikowskiego

Motyw głowy, obecny w monumentalnej realizacji Dunikowskiego, był także jednym z obsesyjnie powracających w twórczości Edwarda Dwurnika (1943–2018) – legendarnego polskiego malarza, rysownika, grafika i rzeźbiarza. Podczas spotkania przyjrzymy się różnym wcieleniom i znaczeniom głowy w sztuce Dwurnika – od autoironicznej anegdoty po figurę narodowego totemu.

Autor wykładu jest historykiem sztuki i galerzystą, współzałożycielem magazynu artystycznego, a następnie galerii Raster w Warszawie, jak również autorem licznych tekstów o sztuce współczesnej, w tym także o twórczości Edwarda Dwurnika.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


22.02, g. 11:00

Kolor nieba. Rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku do lat 2, wydarzenie w ramach cyklu #muzealniaki_pod_kopułą

Przyjrzymy się niezwykłym zjawiskom, które widnieją na niebie namalowanym przez Jakuba Juliana Ziółkowskiego. Czy to jest zorza polarna, chmury zawieszonych pyłów, a może zupełnie nieznane, nieopisane zjawisko pogodowe? W drugiej części warsztatów wraz z Maluszkami oglądać będziemy różne kolory nieba.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


22.02, g. 13:00 i 14:30

Wielobarwne chmury. Rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku 3–5 lat w ramach cyklu „Sztuczki w Pawilonie”

Zastanawialiście się kiedyś nad tym, jaki kolor mają chmury? Chmury wyglądają inaczej w różnych porach dnia i w zależności od pogody. Jaki kolor farby wybralibyście, żeby je namalować? Na wystawie przyglądniemy się niezwykłym obłokom, które na swoim obrazie namalował Jakub Julian Ziółkowski, a potem sami zmierzymy się z malarskim zadaniem – namalujemy bardzo kolorowe niebo!

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


22.02, g. 16:00

Centrum Sztuki Współczesnej Henie Onstad. Wykład Magdaleny Szafkowskiej w ramach cyklu „Nie tylko Pawilon. Muzea sztuki współczesnej w Europie”

Oddalone 15 minut drogi od Oslo, malowniczo położone nad fiordem, otoczone parkiem rzeźb, powstało w 1968 roku. Ufundowali je Sonia Henie, trzykrotna norweska medalistka olimpijska w jeździe figurowej na lodzie, późniejsza aktorka w Hollywood, wraz z mężem Nielsem Onstadem, norweskim armatorem i kolekcjonerem sztuki. Zbiory liczą ponad 8000 dzieł z całego niemal świata. Stałej ekspozycji, z instalacją oraz rzeźbą Yayoi Kusamy, towarzyszą wystawy czasowe, zarówno monograficzne, jak i tematyczne. Niedawno prezentowane tam były m.in. prace Magdaleny Abakanowicz oraz Małgorzaty Mirgi-Tas. Jak przystało na Norwegię, ciekawej architekturze muzeum towarzyszą niezwykłe okoliczności przyrody. Całość przyciąga rzesze zwiedzających z samej Norwegii, jak i z zagranicy.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

informacja prasowa

poniedziałek, 15 grudnia 2025

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i jego oddziałach /16-21.12.2025/

 Oprowadzanie kuratorskie z tłumaczeniem na polski język migowy po nowej wystawie czasowej „Mikroświaty”, prezentującej najmniejsze prace ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu, to pierwsza z propozycji weekendowych wydarzeń w Gmachu Głównym MNWr. Można również wybrać się na jeden z trzech wykładów. Justyna Chojnacka w cyklu „Jakie to amerykańskie!” opowie o Anselu Adamsie – twórcy ikonicznych fotografii krajobrazowych i jednym z najważniejszych orędowników ochrony amerykańskiej przyrody. Agata Stasińska w trakcie wykładu z cyklu „Kurs historii sztuki” omówi architekturę i rzeźbę gotycką. Z kolei wykład dr Beaty Lejman dotyczyć będzie trójki wybitnych malarzy – Rubensa, Rembrandta i Willmanna.

Mikroświaty, fot. A. Podstawka

Muzeum Etnograficzne zaprasza na warsztaty rodzinne, w trakcie których będzie można wykonać świąteczne ozdoby z wiórów.

W Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej zaplanowano wydarzenia towarzyszące Ogólnopolskiemu Przeglądowi Sztuki Książki. II Wrocławskiemu Triennale, wśród nich: wykład dra Jakuba Łubockiego o miejscu książki artystycznej w sztuce wydawniczej, oprowadzanie kuratorskie, comiesięczne spotkanie dla seniorów oraz warsztaty integracyjne– z audiodeskrypcją i z tłumaczeniem na polski język migowy.


Muzeum Narodowe we Wrocławiu

20.12, g. 12:00

Śladami Ansela Adamsa: parki narodowe w USA. Wykład Justyny Chojnackiej w ramach cyklu „Jakie to amerykańskie!”

Pierwsze zdjęcia Ansel Adams (1902–1984) wykonał w Yosemite National Park w Kalifornii w 1916 aparatem Kodak „Brownie”, który otrzymał od ojca. To wydarzenie zapoczątkowało drogę artysty jako twórcy ikonicznych fotografii krajobrazowych i jednego z najważniejszych orędowników ochrony amerykańskiej przyrody.

W 1927 roku powstało jego pierwsze portfolio, zawierające słynny Monolit, Half Dome z parku Yosemite. W kolejnych latach Adams utrwalił na negatywach jedne z najpiękniejszych i najbardziej zróżnicowanych parków narodowych USA, wśród nich m.in.: Yellowstone, Grand Canyon, Grand Teton, Glacier, Rocky Mountain, Zion, Mesa Verde, Carlsbad Caverns, Death Valley i Crater Lake w Oregonie.

Wyruszymy śladami Adamsa, przyglądając się miejscom, które fotografował – ich wyjątkowej topografii oraz przyrodniczemu bogactwu i różnorodności. Omówimy także, w jaki sposób można je odkrywać i doświadczać osobiście, dzięki czemu całość stanie się jednocześnie praktycznym przewodnikiem po wymienionych parkach narodowych USA.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu


20.12, g. 13:00

„Mikroświaty. Obrazy w małych formatach ze zbiorów MNWr” – oprowadzanie kuratorskie [PJM]. Prowadzenie: Anna Jezierska, Małgorzata Macura, tłumaczenie na polski język migowy: Elżbieta Resler

Niewielki format – to cecha, która łączy wszystkie obrazy pokazywane na wystawie „Mikroświaty…” – żaden nie przekracza wymiarów 40 × 40 cm! Zazwyczaj ukryte przed okiem widzów, w większości przechowywane są w magazynach ze względu na swoiste „niedopasowanie” do koncepcji galerii wystaw stałych. Jednocześnie wiele z tych dzieł prezentuje doskonały poziom artystyczny oraz zaskakuje rozbudowaną, a nawet monumentalną kompozycją zamkniętą w niewielkim formacie.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Zapisy: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu


21.12, g. 11:00

Architektura i rzeźba gotycka – w pogoni za światłem. Wykład Agaty Stasińskiej w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”

Grube i przysadziste mury, a może strzeliste wieże i wielkie witrażowe okna… ale, czy tylko? Wykład będzie okazją do przyjrzenia się różnym obliczom średniowiecznej architektury, poznanie jej najważniejszych cech oraz pokrótce prześledzenia towarzyszącym rozwojowi zmianom. Omawiane budowle staną się również tłem dla historii rzeźby – zaprezentowane zostaną bowiem wybitne przykłady średniowiecznej rzeźby kamiennej integralnie związane z architekturą, jak też dzieła snycerskie stanowiące jej nierzadko niezwykle bogate wyposażenie.

Bilety w cenie 15 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu


21.12, g. 15:00

RubensRembrandt Willmann. Wykład dr Beaty Lejman na pożegnanie wystawy „Rubens na Śląsku” oraz w szóstą rocznicę wernisażu „Willmann. Opus magnum”

Sława i powodzenie Rubensa skłoniły wielu artystów do naśladowania jego metod pracy i organizacji warsztatu. W ślady mistrza z Antwerpii poszedł w Amsterdamie Rembrandt van Rijn, a na Śląsk przeniósł te wzory Michael Willmann. Na czym polegała ta znakomita, nośna recepta na sukces w zawodzie malarza?

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu


Ozdoby z wiórów, fot. B. Caturian


Muzeum Etnograficzne


21.12, g. 12:00

Przedświąteczna tajemnica – ozdoby z wiórów. Warsztaty rodzinne dla dzieci w wieku 6–12 lat w ramach cyklu „Etno w południe”, prowadzenie: Barbara Caturian

Zapraszamy dzieci na chwilę wytchnienia w przedświątecznym zgiełku! Wspólnie zanurzymy się w ciszy, pozwolimy wyobraźni popłynąć i stworzymy wyjątkowe choinkowe ozdoby z drewnianych wiórów – delikatne, lekkie i pełne uroku. Warsztaty to idealny czas, by na moment zatrzymać się i poczuć magię grudniowego wyciszenia. Każde dziecko zabierze ze sobą własnoręcznie wykonany drobiazg, który wprowadzi w dom odrobinę świątecznej atmosfery.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl lub 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu



Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej


16.12, g. 14:00

Narracje bez słów. Integracyjne warsztaty z audiodeskrypcją w ramach cyklu „Dotknij Muzeum”, prowadzenie: Kinga Łaska

Z pewnością będą to wyjątkowe zajęcia, podczas których odkrywać będziemy książkę artystyczną jako przestrzeń do opowiadania historii poprzez dotyk. Uczestnicy warsztatów poznają różnorodne faktury, materiały i kształty, a następnie wykorzystają je do stworzenia własnych dotykowych „stron”, które można czytać palcami – bez użycia słów i obrazów.

Bilety w cenie 20 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


19.12, g. 11:00

Przystanek: Pawilon. Przedpołudniowe warsztaty dla seniorów, prowadzenie: Justyna Oleksy

Leporello, kodeks, zwój. Żywe rośliny, interaktywne instalacje, kartki z kalendarza. Ile mieści się w formule książki? Grudniowe warsztaty będą wyjątkowe. Zapraszamy Uczestniczki i Uczestników, by przynieśli ze sobą książkę. Książkę ważną, ulubioną, wielokrotnie przeczytaną lub przeciwnie – przeczytaną raz i noszoną w pamięci jak skarb. A może taką, której forma graficzna wyjątkowo przyciąga? A może taką, z którą wiąże się ważne wspomnienie? Wyposażeni w istotne dla nas publikacje wejdziemy na wystawę Ogólnopolskiego Przeglądu Sztuki Książki. II Wrocławskiego Triennale, która niezwykłymi artystycznymi publikacjami wypełnia dziedziniec Pawilonu Czterech Kopuł. Przyglądając się pracom, podejmiemy dyskusję o formach książki i o tym, jak wypełniają one przestrzeń i naszą wyobraźnię.

Bilety w cenie 15 zł, z Wrocławską Kartą Seniora – 3 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


20.12, g. 12:00

Miejsce książki artystycznej w sztuce wydawniczej. Wykład dr. Jakuba M. Łubockiego w ramach wydarzeń towarzyszących wystawie Ogólnopolskiego Przeglądu Sztuki Książki. II Wrocławskiego Triennale

Wciąż otwarte pozostaje pytanie o granice między „tylko” pięknie wydaną książką tradycyjną (sztuką książki, art of the book) a książką jako wypowiedzią artystyczną, czyli książką artystyczną (sztuką książkową, book art). Pojęcie sztuki wydawniczej, mimo upływu półwiecza od jego powstania, także nadal toruje sobie drogę do pełnego obywatelstwa w nauce o sztuce (historii sztuki) i nauce o książce (księgoznawstwie). Dlatego z pomocą muzealiów ze zbiorów Działu Sztuki Wydawniczej Muzeum Narodowego we Wrocławiu w trakcie wykładu spróbujemy ustalić, czym są te rodzaje sztuki, a następnie stworzyć inwentarz podobieństw, by móc spisać protokół ewentualnych rozbieżności.

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


Ogólnopolski Przegląd Sztuki Książki, fot. A. Podstawka


20.12, g. 13:00

Ogólnopolski Przegląd Sztuki Książki. II Wrocławskie Triennale – oprowadzanie kuratorskie. Prowadzenie: dr hab. Magdalena Wosik, prof. ASP (ASPWr), dr Jakub M. Łubocki (MNWr)

O tym, czym może być książka i jak różne formy przybiera, przekonają się widzowie wystawy, na którą złożyły się najnowsze realizacje polskich twórców książek artystycznych, uczestników II Wrocławskiego Triennale. Obok tradycyjnych kodeksów, harmonijek i zwojów, zwiedzający obejrzą np. książkę-budowlę, „rękopis” wyszyty nićmi, a nawet przestrzenny ogród zen… Przez cały czas trwania ekspozycji widzowie mogą oddawać głosy na ich zdaniem najlepsze prace, laureat nagrody publiczności ogłoszony zostanie 17 lutego 2026 r.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


20.12, g. 13:00

Niewyczerpane [PJM]. Integracyjne warsztaty sensoryczne w ramach cyklu „Ramię w ramię” z audiodeskrypcją oraz tłumaczeniem na polski język migowy. Prowadzenie: Kinga Łaska, tłumaczenie PJM: Agata Mazieńczuk

Twórcze spotkanie będzie okazją do samodzielnie wykonania autorskich arkuszy, które mogą stać się początkiem książki artystycznej, ilustracji, listu lub małego dzieła sztuki. Uczestnicy warsztatów spróbują różnych technik zdobienia: barwienia, zatapiania roślin czy drobnych elementów strukturalnych, które nadadzą papierowi wyjątkowy charakter. To doskonała okazja, by doświadczyć, jak z pozornie prostych składników powstaje coś absolutnie unikatowego. Spotkanie dostępny dla każdego – nie wymaga wcześniejszego doświadczenia, wystarczy chęć eksperymentowania, odrobina cierpliwości i otwartość na proces, który łączy tradycję z artystyczną swobodą. Każdy uczestnik będzie mógł zabrać do domu własnoręcznie wykonane arkusze – gotowe do dalszych twórczych działań lub jako samodzielne piękne obiekty.

Bilety w cenie 20 zł, bilet specjalny 3 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


20.12, g. 16:00

Pomiędzy ostrą kreską, cienką linią i płynącą farbą. Spotkanie w formule autorskiego oprowadzania po wystawie „Waldemar Cwenarski. Czułość. Powroty i poszukiwania”, prowadzenie: Barbara Przerwa

Obrazy Cwenarskiego mają niesamowitą fakturę, przestrzenną, chropowatą, pulsującą życiem. Artysta pracował pełnymi rozmachu ruchami pędzla, czasami nakładał też farbę dłońmi i pozwalał jej spływać w dowolnym kierunku, czasami pocierał po papierze prawie już suchym pędzlem, tworząc ślady malarskie pełne emocji. Przyjrzymy się także, jak nakładali farbę Witold Wojtkiewicz, Tadeusz Makowski, Marek Oberlander, Jan Lebenstein, Anka Mierzejewska czy Hubert Bujak. Zapraszamy do podziwiania faktury obrazów, przenikających się plam barwnych, ostrych kresek i płynnych linii, gestu malarskiego pełnego ekspresji.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

informacja prasowa

czwartek, 13 lutego 2025

"Wszystko jest malarstwem". Marc Chagall - poeta ze sztalugą /o wystawie w Muzeum Albertina i nie tylko/

Od 28 września 2024 roku do 9 lutego 2025 w wiedeńskim Muzeum Albertina zaprezentowano około 90 prac Marca Chagalla pochodzących ze wszystkich okresów jego twórczości. Sprowadzone z wielu muzeów, a także z prywatnych zbiorów, obrazy reprezentowały tematy, które malarz podejmował najczęściej, począwszy od 1905 roku, a na latach 80. ub. wieku kończąc. Obrazy pełne poezji i często zagadkowych znaczeń, ale także odnoszące się do historii i wspólnych doświadczeń. Chagall ciągle fascynuje swoim poetyckim, onirycznym widzeniem świata.

Marc Chagall, "Autoportret na tle domu", 1914, fot. Marek Cisek
Wystawa w Muzeum Albertina ukazała mi innego Chagalla – nie tylko tego z zakochanymi parami unoszącymi się nad ziemią, jakiego najbardziej znamy i lubimy. Zobaczyłam malarza wielkich formatów, podejmującego także problemy egzystencjalne ("Narodziny", "Śmierć", "Samotność"), zagadnienia dobra i zła ("Upadający anioł"), historii ("Wojna"), ale także codziennego życia i najbliższego otoczenia oraz tradycji żydowskiej ("Matka przy piecu", "Siostra i szwagier przy stole", "Skrzypek", "Święto Namiotów"), nie licząc licznych autoportretów. Sięgnęłam po jego autobiografię "Moje życie", a także po wydawnictwa poświęcone jego malarstwu. Jednak największą przyjemność sprawiło mi uważne przyglądanie się obrazom, a potem studiowanie ich detali. W rezultacie, zamiast solennej relacji z wystawy, opowiedziałam o Chagallu – poecie palety (wiersze też pisał, a "Moje życie" jest wspaniałym przykładem prozy poetyckiej), który swoim malarstwem opowiadał o świecie w sposób oryginalny i niepowtarzalny. 

Marc Chagall, "Poeta z ptakiem", 1911, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Moisiej Szagał - Rembrandt z Witebska


"Poeta z ptakiem" to obraz powstały w miodowym miesiącu, który Chagall spędził wraz z Bellą na wsi Zaolsze koło Witebska. We wspomnieniach zatytułowanych "Moje życie" pisał:

Lasy, świerki, samotność. Księżyc za lasem. Świnka w oborze, koń za oknem, w polu. Liliowe niebo".

Tytułowy poeta, zdjąwszy kapelusz i skrzyżowawszy ręce na piersi, leży wyciągnięty na trawie i zdaje się delektować chwilą. W tej z pozoru pastoralnej scenie czai się jednak jakaś groźba, zasugerowana przez granatowe niebo i wielkie, ciemne, zasłaniające je potężne drzewo. Z biografii Chagalla wiadomo, że nad artystą wisi groźba wcielenia do carskiej armii i że wojna już daje o sobie znać.

Zanim jednak udało mu się poślubić Bellę, którą potem uwieczniał na licznych obrazach, długo się o nią starał. Pochodziła z bogatej rodziny właścicieli sklepów jubilerskich, podczas gdy Moisiej Szagał był początkującym malarzem i człowiekiem niezbyt zamożnym. W końcu jednak miłość zwyciężyła i młodzi stanęli pod czerwonym baldachimem.

Marc Chagall, "Ślubna para w zimie", 1960, fot. Marek Cisek
Chagall bywa kojarzony przede wszystkim jako malarz, który w charakterystycznej dla siebie poetyce onirycznej pokazywał Witebsk. Jego obrazy zaludniają skrzypkowie, modlący się Żydzi, a także codzienne życie: wiejski sklep, pokój jadalny, postacie rodziców i siostry. Chagall od najwcześniejszych lat przekładał na język malarstwa zarówno życiową filozofię zamieszkujących Witebsk chasydów, jak też ich język. Jego obrazy są często dosłownymi wyobrażeniami metafor i charakterystycznych zwrotów. Na określenie marzyciela używano w jidysz powiedzenia "luftmensch", co oznacza "człowieka powietrznego". U Chagalla wiele postaci unosi się nad ziemią...
Ponadto widział, rzec by można, kolorami.
"Kiedyś rano, jeszcze przedświtem – pisze malarz w "Moim życiu" – dostrzegłem kobietę biegnącą samotnie ulicą, błagała sąsiadów, by ratowali umierającego męża. (...) Światło żółtych świec, barwa tej twarzy, zastygającej w śmierci (...). Nieboszczyk, uroczyście smutny, leży już na ziemi, sześć świec oświetla mu twarz".

Marc Chagall, "Śmierć" "Nieboszczyk"), 1908-1909, fot. Marek Cisek
Obraz daleki od realizmu: postacie nieproporcjonalnie duże, nieboszczyk nie leży w domu, lecz na ulicy – jakby w pamięci malarza stał się widomą częścią tej opowieści. Za rozpaczającą wdową mężczyzna z miotłą sprząta ulicę (a może to figura śmierci z miotłą zamiast kosy?), zaś na dachu jednego z domów siedzi – dobrze widoczny na tle żółtego nieba – skrzypek, który z pewnością gra jakąś żałobną melodię. Na dachu domu wdowy – wyeksponowany but, niczym zbędny już rekwizyt. A może jest to but skrzypka na dachu, wędrownego artysty?
Ten "skrzypek na dachu" stał się właściwie znakiem rozpoznawczym malarza, szczególnie po filmie Normana Jewisona z 1971 roku. Skrzypkowie na obrazach Chagalla to symbol artysty, ale i muzycznego wagabundy, któremu sztuka ułatwia poruszanie się po różnych światach.

Marc Chagall, "Skrzypek", 1911-1912, fot. Marek Cisek

Kim była rodzina malarza? W "Moim życiu" opisuje dziadka, nauczyciela religii, który ulokował ojca w składzie śledzi, gdzie ciężko fizycznie pracował, a po pracy jego ubranie "połyskiwało solą ze śledzi, rozrzucając w górę i na boki refleksy światła. Tylko jego twarz, to żółtą, to bladą, rozjaśniał od czasu do czasu słaby uśmiech. (...) Tylko mnie był bliski – to proste, ciche i pełne poezji serce". 

Marc Chagall, "Ojciec", 1921, fot. Marek Cisek
Najserdeczniej jednak wspomina matkę – dzielną i energiczną małą kobietę, która  "prowadzi dom, kieruje ojcem, nieustannie buduje małe domki, zakłada sklepik, podjeżdża tam całym wozem towarów wziętych na kredyt". A kiedy wieczorem ojciec ze zmęczenia zasypiał przy stole, siadywała przy wysokim piecu, pragnąc z kimś porozmawiać. "Obracała słowami, podawała je tak dobrze, że zakłopotany rozmówca uśmiechał się. (...) Milczała albo przemawiała niczym królowa. Ale nie było nikogo, tylko ja jej słuchałem. (...) Gdzie jesteś teraz, mamusiu? W niebie, na ziemi?(...) Nie proszę, abyś się za mnie modliła. Sama wiesz, jakie mogę mieć zmartwienia. Powiedz mi, mamusiu, czy na tamtym świecie, w raju, w chmurach, tam gdzie jesteś, moja miłość może ci być pociechą? (...) Pewnego pięknego dnia, kiedy moja matka wkładała chleb do pieca i trzymała łopatę, chwytając ją za obsypany mąką łokieć powiedziałem do niej: "Mamo... chciałbym zostać malarzem".

Nie była zachwycona, a mimo to zaprowadziła syna na indywidualne lekcje malarstwa, a potem wspierała, gdy chciał się dalej kształcić. Pisząc we wspomnieniach o licznych wujkach i ciotkach, którzy czytali Biblię albo grali na skrzypcach "jak szewc", powiada: "Wszystko jest malarstwem" i "Jeden tylko Rembrandt mógłby wiedzieć, co myślał stary dziadek, rzeźnik, drobny kupiec, kantor, kiedy jego syn grał na skrzypcach, stojąc przy oknie o zabrudzonych szybach, pokrytych kroplami deszczu i śladami palców". Można by, nawiązując do tego cytatu, powiedzieć to samo o malarzu z Witebska, który taki właśnie świat utrwalił w setkach obrazów. 

Marc Chagall, "Matka przy piecu", 1914, fot. Marek Cisek
Zanim wyjechał na studia do Petersburga, poznał Bellę, musiało jednak upłynąć sporo czasu, zanim podjął starania o jej rękę. Cierpiał nędzę, a w końcu porzucił Szkołę Cesarskiego Towarzystwa Popierania Sztuk Pięknych. W pewnym momencie znalazł jednak mecenasa w osobie Dawida Ginzburga – czołowej postaci petersburskiej społeczności Żydów, który ufundował mu stypendium. Wiele zawdzięczał też Maksymowi Winawerowi, mecenasowi i kolekcjonerowi jego prac – ufundował mu stypendium, dzięki któremu mógł spędzić rok w Paryżu.
Paryż był wówczas mekką artystów, których miał okazję poznać, a z niektórymi nawiązać przyjaźnie. Bywał często w Luwrze, gdzie mógł wreszcie poznać płótna najwybitniejszych malarzy. Po trzech latach, dzięki wystawie na Niemieckim Salonie Jesiennym W galerii Der Strurm, jego obrazy zaczęły się sprzedawać. Po czterech latach, będąc zarabiającym i dobrze zapowiadającym się artystą, mógł rozpocząć starania o rękę ukochanej Belli. Dzięki uporowi dziewczyny, jej rodzice zgodzili się. W owym czasie Chagall dużo maluje. Powstają wówczas dzieła, które stały się najbardziej popularne: ""Żyd w czerwieni", "Rabin z cytryną" czy "Modlący się Żyd".

Marc Chagall, "Rabin z cytryną", 1914, fot. Marek Cisek
Nadciągają trudne czasy: wybucha I wojna światowa. Ponieważ do Paryża nie udaje się wyjechać, Chagall udaje się do Piotrogrodu, gdzie ustosunkowany szwagier umieszcza go w bezpiecznej niszy jakiegoś urzędu. W 1915 roku, miesiąc przed narodzinami córki Idy, wystawia 63 płótna w galerii Dobiczynej., a rok później 45 jego prac zostaje pokazanych na wystawie zbiorowej w Moskwie. Mimo toczącej się wojny, pozostaje aktywny i do czasu rewolucji lutowej (1917) sprzedaje swoje obrazy kilku znaczącym kolekcjonerom. Kiedy obalono carat, Chagall odczuwa przede wszystkim ulgę: "Moje pierwsze uczucie – nie będę już miał do czynienia z paszportowcami" (Żydzi, poruszając się po Rosji, musieli legitymować się paszportem). Kiedy jednak w zaplombowanym wagonie przybywa Lenin, życie zaczyna być bardziej skomplikowane, żeby nie powiedzieć: trudne. 

Marc Chagall, "Do Rosji, osłów i innych", 1911, fot. Marek Cisek

"Lenin przewrócił ją [Rosję] do góry nogami, podobnie jak ja odwracam swoje obrazy - pisał w "Moim życiu". Dwadzieścia lat po rewolucji, zdając sobie sprawę, jak zbrodniczy był to ustrój, sam powiesił Lenina do góry nogami na obrazie "Rewolucja" (1937). Zanim jednak to zrozumiał, został jako "czerwony Żyd" powołany przez Kreml do założenia w Witebsku szkoły sztuk pięknych. Wypisywał głupoty o "burżuazyjnych malarzach", a jednocześnie świętował narodziny władzy radzieckiej wspaniałym projektem, w rezultacie czego na murach Witebska pojawiły się postaci z magicznego cyrku. Władze nie były zachwycone i ... zamówiły cementowe popiersia Lenina i Marksa :-) W 1920 roku, podczas nieobecności Chagalla w Witebsku, niejaki Malewicz dokonał "zamachu stanu" i przekształcił szkołę w Akademię Suprematyzmu. W rezultacie Chagall spakował swój dobytek i wraz z rodziną przeniósł się do Moskwy.

Marc Chagall, "Arlekiny", 1922-44, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Tam panował chaos i nędza. Trzeba było walczyć o kawałek chleba dla rodziny, a wegetowali pod Moskwą w domku z dziurawym dachem. A jednak – paradoksalnie – Chagall zaczął się wtedy w pełni realizować w Moskiewskich Państwowym Żydowskim Teatrze Kameralnym. Związek artysty z teatrem był niejako naturalny, bo lubił teatralizować swoje życie. Podczas mroźnej zimy 1920 roku namalował dekoracje, kurtyny, a nawet ściany i sufit teatru, nie mówiąc już o kostiumach aktorów, które farbował w przeddzień premiery. W tym jego totalnym teatrze pojawiają się postaci  cyrkowych akrobatów, muzyków grających na skrzypcach i dmących w szofar, krowy wystawiają rogi, pojawia się też sam Chagall, niesiony triumfalnie przez kierownika artystycznego teatru. Była to opowieść, w której nie czuło się grozy sytuacji zewnętrznej. Większość tych prac przetrwała w magazynach do lat 70., kiedy to Chagall odwiedził Moskwę i pozwolono mu obejrzeć (i sygnować!) stare prace.


Biblijne korzenie Chagalla

"Biblia – pisze Chagall we wspomnieniach "Moje życie" – absorbowała moje myśli od czasu, kiedy byłem małym dzieckiem. Dla mnie to największe źródło poezji, jakie zna świat. Dlatego szukałem jej refleksów w sztuce i w życiu. Biblia jest jak głos natury, a ja próbuję uchwycić i przekazać jej tajemnice".

Bez Witebska nie byłoby Chagalla, jakiego znamy, nie byłoby go też bez Biblii – i to zarówno hebrajskiej, jak też Nowego Testamentu, które często współegzystują na jego obrazach. Sposoby  interpretacji biblijnych historii są charakterystyczne dla Chagalla i odbiegają od powszechnie przyjętych. Chagall nie jest ani uczonym rabinem, ani biblijnym egzegetą. Jego historie biblijne opowiadane w obrazach mają poetycki charakter. Swobodnie miesza Biblię hebrajską z Nowym Testamentem. 

Nieomal zawsze, kiedy pragnie wyrazić cierpienia swojego narodu, własne, ale także cierpienia ludzkości, powraca do postaci Chrystusa Ukrzyżowanego.  Już w roku 1910 namalował obraz "Święta Rodzina", zaś dwa lata później "Ukrzyżowanie" oraz monumentalne dzieło "Poświęcone Chrystusowi". To ostatnie zostało zaprezentowane na wystawie w Muzeum Belweder pod tytułem "Golgota" ("Ukrzyżowanie"). Kompozycję charakteryzują koliste kubistyczne formy w ciemnych odcieniach czerwieni i zieleni. Fioletowo-siny Jezus na tym obrazie przypomina dziecko, a pozostałe wydarzenia pokazane symultanicznie, niczym w sztuce średniowiecznej, rozgrywają się w prawej dolnej części obrazu: jakaś postać podobna do Charona czeka, by zawieźć ciało ukrzyżowanego na drugi brzeg. 

Marc Chagall, Golgota, 1912, fot. Marek Cisek

O tym, że Jezus w twórczości Chagalla niemal zawsze jest nade wszystko cierpiącym Żydem, świadczą także inne obrazy, które znalazły się na tej wystawie: "Exodus" (1952) czy "Ukrzyżowanie" (1944). Pierwszy z nich podejmuje starotestamentalny temat wyjścia narodu wybranego z ziemi egipskiej. Przywódcą jest Mojżesz trzymający w ramionach tablice Prawa, widoczny w prawym dolnym rogu. Za nim – gęsty nieprzeliczony tłum. Po środku, na pierwszym planie, wyróżniają się dwie postacie z dzieckiem. Możemy interpretować je jako Marię i Józefa z Dzieciątkiem, obiecanym Mesjaszem, ponieważ powyżej widzimy dominującą Jego postać w pozycji ukrzyżowanego. Po lewej stronie – ołtarz całopalenia, ale to Chrystus jest barankiem złożonym w ofierze. Obraz pełen znaczących szczegółów także w lewym i prawym górnym rogu – zdaje się opowiadać całą historię narodu wybranego.

Marc Chagall, "Exodus", 1952-1966, fot. Marek Cisek

Jezus na obrazach Chagalla jest także Żydem ze sztetl, powieszonym na krzyżu w towarzystwie innych Żydów, pełniących rolę ewangelicznych łotrów ("Ukrzyżowanie", 1944). Niekiedy jednak malarz łączy treści biblijne ze swoją osobistą historią. W swoim późnym dziele "Przed obrazem" pokazuje jakiegoś artystę z oślą głową, malującego ukrzyżowaną postać, której twarz przypomina bardziej Apollina aniżeli Jezusa. Ukrzyżowany jedną rękę przyciska do serca i nie wygląda bynajmniej na człowieka cierpiącego. W lewym górnym rogu widzimy dwie postacie ze sztetl (rodzice?), zaś w prawym "okienku" rysują się dwie słabo widoczne postacie, z których pierwsza trzyma świecznik (menorę?). Pionowa belka sztalug, na których opiera się obraz, jest przedłużeniem drewnianego krzyża. W dolnej części obrazu widać sztetl nocą po lewej stronie, po prawej zaś budynek (synagoga?) rozświetla anioł, którego stopy wychodzą poza ramę obrazu. Poza sztalugami przedstawiono młodą kobietę o niebieskich włosach, nad nią zaś szkicowo namalowane drzewo, nad którym widać jakąś tajemniczą dłoń dotykającą płótna...( kojarzyć się może z freskiem z Kaplicy Sykstyńskiej: ręką Boga stwarzającego Adama) Na pionowej belce krucyfiksu widnieje napis hebrajskimi literami, który brzmi w tłumaczeniu: "CHAGALL".

Marc Chagall, "Przed obrazem", 1968-71, fot. Marek Cisek

Pełne poetyckich znaczeń są także obrazy czerpiące wprost z ksiąg hebrajskich Biblii, choć i one odnoszą się do Nowego Testamentu. Zaprezentowany na wystawie "Upadek anioła" jest w istocie kolejną wersją tego tematu (pierwsza ujrzała światło dzienne w 1923 roku), a potem była wielokrotnie zmieniana. W kolejnych latach artysta dodaje nowe elementy: zegar, krowi łeb, skrzypce, płonącą świecę, ponadto powiększa anioła. Ostateczna wersja "Upadku anioła" powstała po wojnie – z krucyfiksem i kobietą z dzieckiem na ręku. Przytaczam te fakty, ponieważ rzucają światło na sposób, w jaki artysta podejmował biblijne tematy. Historia upadłego anioła, namalowana pod wpływem doświadczeń II wojny, staje się aktualną opowieścią o straszliwej katastrofie. Krwawa sylwetka upadłego anioła przecina niejako obraz na dwie części. Po lewej stronie widzimy Żyda trzymającego zwój Tory otwarty – jak się można domyślić – na fragmencie, w którym mowa o buncie przywódcy aniołów, opisanym przez proroka Izajasza (Iz 14, 12-15). Był nim Lucyfer, Syn Jutrzenki, czyli „nosiciel światła”. Upadek anioła zdaje się udaremniać Kobieta z Dzieciątkiem (również zapowiadana przez proroka). Po prawej widzimy światło świecy (nadziei?) oraz postać Ukrzyżowanego  Zbawiciela.. Na górnym skrzydle anioła widać zegar – symbol czasu, teraźniejszości. Wreszcie w górnym lewym rogu Chagall namalował upadek mężczyzny, który prawą nogą dotyka skrzydła anioła, w lewej zaś trzyma laskę łączącą go z głową Żyda pokazującego zwój Tory, jakby chciał powiedzieć: to wszystko zostało napisane. Być może oznacza to, że upadają nie tylko anioły, ale także ludzie, którzy jednak mogą znaleźć oparcie w Bożej obietnicy, zapisanej w księgach biblijnych. Osioł i skrzypce to motywy charakterystyczne dla wielu obrazów Chagalla. Dla mnie są poetycką metaforą czegoś pięknego i prostego, co nie podlega złu.

Marc Chagall, "Upadek anioła", 1923-1947, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Kwintesencją poezji na obrazach Chagalla jest dla mnie przede wszystkim "Król Dawid". Wiadomo, że bohater I i II Księgi Samuela był nie tylko królem, lecz także poetą, któremu przypisuje się autorstwo 73 psalmów.  Biblia określa go jako poetę i pieśniarza, grającego na cytrze, flecie, niekiedy na harfie (co wynika z błędnego tłumaczenia). Płótno przedstawia Dawida ubranego w czerwony królewski płaszcz, siedzącego na tronie z lirą w ręku. Król – śpiewak to poeta o głębokiej duchowości. Artysta.  Poniżej jego postaci widnieje słońce oświetlające wieżę, wokół której zgromadził się tłum ("Wieżą Dawidową" określa się w litanii Matkę Bożą). Do takiej interpretacji upoważnia także postać kobiety karmiącej niemowlę. Postać w prawym dolnym rogu – Żyd spowity w zieloną szatę, a obok niego otwarta księga – przywodzi na myśl proroka Izajasza, który zapowiedział narodowi wybranemu znak w postaci Dziewicy, która urodzi syna, a dziecko to będzie zapowiadanym Mesjaszem. Po prawej stronie – podwójna kobieca postać: zwykła i świetlista (Ewa i Maryja?) trzyma przed Dawidem świecznik z trzema palącymi się świecami (symbol Trójcy i doskonałości). Powyżej kobiet – świetlista postać dzieciątka w żłóbku ("Odrośl i Potomek Dawida"). Natomiast w prawym górnym rogu Chagall namalował postacie i leżące dziecko, a nad nim głowę bydlęcia. Nieco poniżej – skrzypek, niczym sygnatura obrazów Chagalla. 

Marc Chagall, "Król Dawid", 1951, fot. Marek Cisek 

Miałabym ochotę przyglądać się obrazom Chagalla bez końca, ale wtedy nigdy nie dokończyłabym tego artykułu, który i tak piszę już wystarczająco długo... Właściwie był pretekstem do tego, aby lepiej poznać Chagalla i jego malarstwo, choć to niekończący się proces. Lepiej też pozostać z poczuciem niedosytu :-)


środa, 13 listopada 2024

Rozpoczęcie renowacji „Straży nocnej” Rembrandta

Po pięciu latach intensywnych badań rozpoczęto w Rijksmuseum renowację "Straży nocnej". W tej chwili usuwany jest z arcydzieła Rembrandta stary lakier, aby optymalnie zachować dzieło sztuki dla przyszłych pokoleń.

Rembrandt, Straż nocna, Rijksmuseum

Lakier to przezroczysta powłoka ochronna. Obecne warstwy lakieru zostały nałożone w latach 1976, 1980 i 1990 i są przeznaczone do wymiany. Obejrzyj film i zanurz się w procesie renowacji.


link do filmu

Straż nocna w ultrawysokiej rozdzielczości


Czy kiedykolwiek widziałeś ten wspaniały obraz z bliska? To zdjęcie o ultrawysokiej rozdzielczości jest największym i najbardziej szczegółowym kiedykolwiek zrobionym dziełem sztuki, składającym się z 717 gigapikseli.

Na tym zdjęciu możesz bardzo wyraźnie zobaczyć stan fizyczny, pęknięcia i szczegóły arcydzieła Rembrandta. Powiększ tutaj i odkryj je wszystkie.


Więcej informacji o  Straży nocnej


Odkryj więcej historii o projekcie badawczym i restauracyjnym Straży nocnej Rembrandta. Jakie badania poprzedziły i jakie fazy zostały już zakończone: TUTAJ

informacja prasowa

poniedziałek, 11 listopada 2024

Rembrandt – Hoogstraten. Kolor i iluzja - wystawa w Kunsthistorisches Museum Wien /relacja, zdjęcia/

8 października 2024 w Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu otwarto wystawę prac dwóch mistrzów baroku:  Rembrandta i  Hoogstratena. Obrazy wypożyczono z renomowanych muzeów na całym świecie, m.in. National Gallery w Londynie, Rijksmuseum, Luwru i Metropolitan Museum. Wystawa opowiada o tym, jaki wpływ miała sztuka Rembrandta na jego utalentowanego ucznia Samuela van Hoogstratena. Miałam okazję zobaczyć ją w grudniu 2024 dwukrotnie. Ekspozycja skupia się na imponującym efekcie koloru i zadziwiających technikach iluzjonistycznych, którymi Rembrandt i Hoogstraten fascynowali widzów dawniej i czynią to nadal.

Rembrandt, Autoportret z dwoma okręgami, ok. 1665, Kenwood Hose London,
wystawa "Rembrandt – Hoogstraten. Kolor i iluzja",  Kunsthistorisches Museum Wien,
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek


Fascynacja iluzją


Ekspozycja skupia się na imponującym efekcie koloru i zadziwiających technikach iluzjonistycznych, którymi Rembrandt i Hoogstraten fascynowali widzów dawniej i czynią to nadal. Imponująca różnorodność najważniejszych dzieł dwóch holenderskich malarzy ukazuje ogromne zainteresowanie iluzją i percepcją w tamtych czasach: dążenie do realistycznego przedstawienia, oszukiwanie oka, tworzenie iluzjonistycznych efektów. Obrazy Rembrandta i Hoogstratena wydają się być żywe, namacalne i iluzyjne, nawet dla dzisiejszych oczu. Wciąż zanika w nich granica między sztuką a rzeczywistością. "Dziewczyna w ramie obrazu" (znana także jako "Żydowska narzeczona" albo "Dziewczyna w kapeluszu"), wypożyczona na tę wystawę ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie, która była twarzą ekspozycji na plakatach, jest tego najlepszym przykładem. Utrzymany w typowej dla rembrandtowskiego chiaroscuro mrocznej kolorystyce obraz posiada trzy silne akcenty świetlne; główne ognisko światła pada na twarz (poniżej czoła) i częściowo szyję oraz na obie dłonie.

Rembrandt, Dziewczyna w ramie obrazu, 1641, wystawa "Rembrandt – Hoogstraten.
Kolor i iluzja",  Kunsthistorisches Museum Wien, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Samuel van Hoogstraten - tajemniczy uczeń Rembrandta

O ile postać Rembrandta jest dość dobrze znana, o tyle uczeń pozostał w jego cieniu. Samuel van Hoogstraten lub Hoogstraeten (ur. 2 sierpnia 1627 w Dordrechcie, zm. 19 października 1678 tamże) był holenderskim malarzem i grafikiem okresu baroku, uczniem Rembrandta.

Początkowo pobierał nauki u swojego ojca Dircka van Hoogstratena, a następnie w l. 1642-48 - u Rembrandta w Amsterdamie. W 1651 przeniósł się do Wiednia, a w 1653 wyjechał do Rzymu. Po pobycie w Londynie w l. 1662-66 osiadł w Holandii. Był członkiem związku malarzy Pictura.

Malował sceny rodzajowe (wizerunki postaci wyglądających przez okno, widoki korytarzy), portrety, martwe natury typu trompe l’oeil. Tworzył grafiki, eksperymentował z narzędziami optycznymi, konstruował zabawki optyczne (perspektywiczne pudełka), pisał traktaty o sztuce (jego wierszowany traktat o malarstwie ukazał się w 1678). 

                                           
Hoogstraten, Stary człowiek w oknie, 1653, Kunsthistorisches Museum Wien,
wystawa "Rembrandt – Hoogstraten. Kolor i iluzja", fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Hoogstraten nie tylko przedstawił w swoim traktacie malarskim teoretyczne rozważania na temat związku między techniką malarską a iluzją przestrzenną. Jego specjalnością były trompe-l'oeils, "oszukać oko", jak ten, którym zdaje się dorównywać geniuszowi Mistrza.  Jest to rodzaj iluzjonizmu artystycznego, który daje wrażenie trójwymiarowego realizmu. Historia trompe l’oeil sięga starożytnej Grecji. Pliniusz Starszy zapisuje w swojej Historii naturalnej słynną konfrontację dwóch greckich malarzy z V wieku p.n.e., Zeuksisa i Parrhasiusa, którzy brali udział w konkursie malarskim. Każdy z nich starał się stworzyć obraz, który wytwarzałby doskonalszą iluzję rzeczywistego świata. 

Artysta nie tylko wspaniale namalował twarz starego człowieka, jego siwą brodę, zamyślone spojrzenie, lekko  pochyloną głowę, która wychyla się  z jednej z szyb w oknie. Można odnieść wrażenie, że wychodzi on w naszą przestrzeń, że nas obserwuje. Chociaż ma życzliwą twarz, jest w tym coś bardzo niepokojącego. Z wielkim pietyzmem oddał też samo okno i ścianę wokół niego. Na parapecie na zewnątrz umieścił mały wazonik, co wzmacnia i podkreśla głębię obrazu. Parapet okienny jest otoczony przez kamienny mur. 

Na wystawie w Kusthistorisches Museum znalazły się także postacie i sceny religijne, mitologiczne, a także portrety i autoportrety, w  których kolor i iluzja odegrały znaczącą rolę. Oto kilka z nich:

Hoogstraten, Martwa natura z listem, 1651-1654, wystawa 
wystawa "Rembrandt Hoogstraten. Kolor i iluzja" w Kunsthistorisches Museum Wien,
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek



Rembrandt, Jeremiasz opłakujący zniszczenie Jerozolimy, 1630,
Rijksmuseum Amsterdam, wystawa "Rembrandt Hoogstraten. Kolor i iluzja" w 
Kunsthistorisches Museum, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek


Rembrandt, Minerwa w swoim pokoju, 1635, Kolekcja Leiden, Nowy Jork, 
wystawa "Rembrandt Hoogstraten. Kolor i iluzja" w Kunsthistorisches Museum Wien,
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek


Rembrandt, Kobieta w łożu (a. Sara oczekująca na Tobiasza), 1647,
National Galleries of Sckotland, wystawa wystawa "Rembrandt – Hoogstraten.
Kolor i iluzja",  Kunsthistorisches Museum Wien, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

piątek, 23 sierpnia 2024

"Małe arcydzieła. Europejska grafika dawna" - Rembrandt, Giovanni Battista Piranesi, Albrecht Dürer i inni na wystawie w Muzeum Śląskim

Od 24 lipca do 10 listopada 2024 możemy oglądać w Muzeum Śląskim grafikę artystyczną stworzoną na przestrzeni wieku. Wśród prezentowanych artystów:  Rembrandt, Giovanni Battista Piranesi, Albrecht Dürer, David Teniers, Jacques Callot, Bernard Picart i wielu innych. Wystawa obejmuje szeroki zakres tematyczny prowadzący zwiedzających przez gabinety rycin, sale map, galerie portretów czy narracje dotyczące konkretnych wydarzeń i postaci historycznych. Jest to także przestrzeń zadumy nad życiem i śmiercią, oraz odpoczynku i ukojenia w prostocie codziennego życia.

Niezwykłe bogactwo motywów i przedstawień biblijnych, zarówno ze Starego, jak i Nowego Testamentu, uzupełniają mitologiczne alegorie, sceny batalistyczne oraz bogaty zbiór rycin przedstawiających umocnienia i fortyfikacje wielu miast. Uwagę zwracają przedstawienia pól bitew autorstwa Erika Dahlbergha oraz "Bitwa pod Wiedniem" Gabriela Bodenehra z 1683 roku. Bogata kolekcja portretów ukazuje postaci historyczne, XVII-wiecznych artystów oraz mniej znane osoby, dzięki czemu możemy poznać życie różnych warstw społecznych. Wystawa oferuje również przepiękne pejzaże – zarówno sielskie, wiejskie sceny, jak i miejskie krajobrazy, przedstawiające architekturę oraz wnętrza. Prace te ukazują życie władców, arystokracji, ale i prostych ludzi, pozwalając na wgląd w codzienne życie minionych epok.

Wernisaż wystawy, fot. materiały prasowe MŚ.

Ekspozycję wzbogaca kilkadziesiąt dzieł wypożyczonych przez Fundację Pałac w Bycinie, której wciąż rozwijana bogata kolekcja grafiki dawnej poszczycić się może dziełami takich artystów jak Giovanni Battista Tiepolo, Albrecht Dürer, Albrecht Altdorfer czy Lucas van Leyden.

Liczący przeszło 3500 obiektów zbiór grafiki Muzeum Śląskiego w Katowicach może poszczycić się niezwykłymi dziełami najznamienitszych artystów. Obiekty pochodzące z nabytków przedwojennych, przywrócone w połowie lat 90. z Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, wzbogacane licznymi zakupami oraz wspaniałymi darowiznami, tworzą dziś niezwykłą kolekcję grafiki. Na szeroki obraz sztuki graficznej składają się dzieła zarówno polskich artystów, z bogatą reprezentacją współczesnych grafików śląskich, jak i przeszło 500 obiektów zbioru tzw. grafiki międzynarodowej.


2.08.2024 – 10.11.2024
Muzeum Śląskie w Katowicach / przestrzeń wystaw czasowych na poziomie -4
Kurator: Łukasz Szostkiewicz

informacja prasowa

poniedziałek, 27 maja 2024

Wydarzenia w Muzeum Narodowym i Oddziałach 1-2.06.2024

30 maja (Boże Ciało) Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Etnograficzne i Pawilon Czterech Kopuł będą nieczynne dla zwiedzających. Otwarte będzie Muzeum „Panorama Racławicka”. Nadchodzący weekend zdominują wydarzenia związane z obchodami Dnia Dziecka oraz kończącą się wystawą czasową „Bożenna Biskupska. Artystka i Budowla Możliwa”. 

"Herosi, czas na przygodę!", materiały prasowe MNWr.


Muzeum Narodowe we Wrocławiu

1.06, g. 11:00

Herosi, czas na przygodę! Antyczni superbohaterowie w Muzeum – warsztaty z okazji Dnia Dziecka dla dzieci w wieku 6–12 lat, prowadzenie Roksana Łajkosz

Kim był antyczny heros? Jak długo trenował i co musiał zrobić, aby zostać bohaterem? Czy Spiderman poradziłby sobie z takimi wyzwaniami? Młodzi herosi, to czas na was! Podczas tego spotkania poznacie odpowiedzi na pytania nurtujące każdego bohatera, a to wszystko podczas podróży pomiędzy mitologicznymi dziełami sztuki. Waszym zadaniem będzie odnalezienie złotego runa. Czy podejmiecie się tej misji? Bogowie i nimfy to nie jedyne postacie, które spotkacie na swojej drodze. Uważajcie, bo wśród nich także czają się potwory! Swoje przygody przedstawicie na papierze w formie różnorodnych kolaży, aby za ich pomocą opowiedzieć o dzielnych herosach.

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu


1.06, g. 13:00

„Cykl Wojna Artura GrottgeraCykl Wojna Artura Grottgera” – oprowadzanie kuratorskie, prowadzenie Natalia Sienkiewicz

W trakcie oprowadzania kuratorskiego omówiona zostanie historia dzieła, proces jego realizacji, a także znaczenie poszczególnych przedstawień. Oprowadzanie to odpowiedź na tytułowe wezwanie do wędrówki, którą my jako widzowie podejmiemy wraz z parą głównych bohaterów rysunkowego cyklu „Wojna” Artura Grottgera.

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu


1.06, g. 15:00

Rembrandt i jego uczniowie – wykład dr Beaty Lejman

Jeden z obrazów Galerii Sztuki Europejskiej zakupiony został do wrocławskiej kolekcji jako dzieło Rembrandta. Na jakiej podstawie i czy słusznie został przypisany później jednemu z jego uczniów, mimo typowej dla amsterdamskiego mistrza reżyserii sceny? Jaką rolę odegrał van Rijn w dziejach teatru i jak budował swoje narracje, by bez słów przemawiały do widzów? Odpowiedź jest możliwa dzięki analizie rembrandtowskich kompozycji opowiadających sławne historie. Te o jawnogrzesznicach i wielkoduszności wodzów, o których będzie mowa na wykładzie, zawsze poruszały ludzkie serca.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116


2.06, g. 11:00

Postimpresjonizm i secesja – wykład dr. Dariusza Galewskiego w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”

Postimpresjonizm to zespół  najważniejszych zjawisk w sztuce europejskiej drugiej połowy XIX w. Podczas wykładu zostaną przedstawieni najciekawsi reprezentanci tego nurtu, tacy jak Georges Seurat, Vincent van Gogh, Paul Cézanne czy Henri de Toulouse-Lautrec. Dowiemy się co ich inspirowało i jak kształtowali swój indywidualny styl. Słuchacze będą mieli okazję dowiedzieć się z czym postanowiła zerwać secesja i jakie alternatywne formy i ich odmiany lansowała, szczególnie w dziedzinie dekoracji architektury  przedmiotów użytkowych.

Bilety w cenie 10 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116


2.06, g. 13:00

„Poszukiwania artystyczne Marka OberländeraPoszukiwania artystyczne Marka Oberländera” – oprowadzanie kuratorskie, prowadzenie Justyna Chojnacka i Magdalena Szafkowska

Pierwsza prezentacja nigdy wcześniej niepokazywanych dzieł malarza, rysownika, grafika i ilustratora Marka Oberländera (1922–1978), które jego żona Halina Pfeffer-Oberländer przekazała do zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu w 2022 roku. Wśród nich znajdują się: wcześniej nieznany cykl „Korzenie”, barwne impresje z Prowansji, abstrakcyjne kompozycje, enigmatyczne figury ludzkie ułożone w trójkąty czy ilustracje do różnych wydawnictw.

Wstęp z biletem na wystawy czasowe

Zapisy: edukacja@mnwr.pl lub 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

EtnoFestyn z okazji Dnia Dziecka, fot. materiały prasowe MNWr.


Muzeum Etnograficzne

1.06, g. 12:00–16:00

EtnoFestyn z okazji Dnia Dziecka – wydarzenie zorganizowane przez studentki i studentów kierunku Etnologia i Antropologia Kulturowa na Uniwersytecie Wrocławskim w ramach przedmiotu „Projekt Muzeum”

Pierwszy czerwca – data wszystkim dobrze znana. Wszystkie dzieci są szczęśliwe od samego rana.

Z tej okazji wyjątkowej szykujemy niespodzianki: podróż w czasie, ptaków śpiewy, z kwiatów wianki.

Zapraszamy na plac Zgody niezależnie od pogody!

Bilety w cenie 5 zł

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Jednorogi Slam 2.0, materiały prasowe MNWr.


Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

1.06, g. 11:00

Więcej… – warsztaty Macieja Makoscha dla dzieci w wieku 10–14 lat, w ramach cyklu „Maciejowe cuda”

Powielanie CZTERY, powtarzanie DZIEWIĘĆ, zwielokrotnianie TRZYNAŚCIE, dodawanie DWADZIEŚCIA PIĘĆ, pomnażanie SZEŚĆDZIESIĄT DZIEWIĘĆ, multiplikowanie STO DWANAŚCIE. Kto będzie bohaterem naszych prac plastycznych? Przyjdź i przekonaj się sama/sam. To będzie brudna robota – ostrzegamy! PS Mamy fartuszki ;)

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


1.06, g. 12:00

Dźwięk – warsztaty Moniki Ćmy w ramach cyklu „Dotknij Muzeum”

Warsztaty związane ze zmysłem słuchu będą doświadczeniem sensorycznym, które pozwoli na odkrywanie różnorodnych dźwięków – muzyki i odgłosów otoczenia. Podczas tych warsztatów uczestnicy mogą rozwijać zmysł słuchu, odkrywać różnice między brzmieniami oraz uczyć się doceniać bogactwo świata dźwięków i ich wpływ na rozluźnienie i relaks.

Bilety w cenie 3 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


1.06, g. 14:00

Zagrajmy! – warsztaty dr Agaty Iżykowskiej-Uszczyk dla rodzin z dziećmi ze spektrum autyzmu

Z okazji Dnia Dziecka zróbmy sobie prezent! W trakcie spotkania poznamy twórczość Zbigniewa Makowskiego, artysty, który tworzył dzieła ze snów. Rozmowa o snach będzie dla nas przyczynkiem do działania warsztatowego, w trakcie którego wykonamy kostki do gry jak ze snów! Jeżeli dopisze nam pogoda, spędzimy czas w parku rzeźby na minipikniku.

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


1.06, g. 18:00

Jednonogi Slam 2.0

Slam w Pawilonie Czterech Kopuł? Czemu nie! To już druga edycja, choć po raz pierwszy z udziałem Jednonogiego – bohatera wystawy „Bożenna Biskupska. Artystka i Budowla Możliwa”.

Slam poetycki to święto ruchome, w 2024 roku wypada 1 czerwca. Czym jest slam? – zapytacie. To interdyscyplinarny pojedynek osób „piszących” w sposób oralny, czyli mówiony. Czytamy, śpiewamy, rapujemy bądź wyklaskujemy swoją twórczość poetycką. A co i w jaki sposób, zależy wyłącznie od kreatywności osoby występującej. Slam jest performatywną sztuką wypowiedzi i zamanifestowaniem siebie w świecie.

Czemu „Jednonogi Slam 2.0”? Nazwa uroczystości slamowej nawiązuje do twórczości artystki Bożenny Biskupskiej, której prace będą towarzyszyć i inspirować w poetycznym pojedynku. Jednonogi to w twórczości Biskupskiej antropomorficzny symbol, z czasem multiplikowany do setek postaci ukazanych w różnej skali. Każdy z tych fantomów jest podobny do pozostałych, a jednocześnie niepowtarzalny!

Prowadzenie: Weronika Zwierzyńska (BroCat), Aleksandra Szwedo

Wstęp wolny

Zapisy dla uczestników: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł


2.06, g. 11:00

„Bożenna Biskupska. Artystka i Budowla Możliwa” – oprowadzanie kuratorskie, prowadzenie Aleksandra Szwedo

Monumentalne instalacje przestrzenne, ikoniczna postać „Jednonogiego”, cykle malarskie oraz wizjonerskie projekty z pogranicza rzeźby i architektury to tylko niektóre z dzieł prezentowanych na tej retrospektywnej wystawie.

Wstęp z biletem na wystawy czasowe

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł

informacja prasowa

Urodziny Zofii Kossak w Górkach Wielkich

9 i 10 sierpnia w ruinach Dworu Kossaków znów będzie gwarno, jak dawniej, kiedy do Górek Wielkich zjeżdżali się m.in.: Maria Dąbrowska, Wańk...

Popularne posty