Konkurs im. A. Munka: poznaj nominowanych!

Zobacz, kogo nominowano do Nagrody im. Andrzeja Munka za najlepszą reżyserię i najlepsze zdjęcia. Konkursowe projekcje od 28 stycznia w Kinie Szkoły Filmowej w Łodzi.

Konkurs im. Andrzeja Munka koncentruje się na debiutujących w pełnometrażowej fabule reżyserach i autorach zdjęć filmowych. Organizowany przez Szkołę Filmową w Łodzi, jest jednym z najstarszych konkursów filmowych w Polsce – jego pierwsza edycja odbyła się w 1965 roku, a wśród  jego laureatów m.in. Jerzy Skolimowski, Krzysztof Kieślowski, czy Andrzej Żuławski. W tym roku debiuty oceni jury w składzie: Bogdan Dziworski (wybitny fotograf, operator, reżyser i scenarzysta), Jan Komasa (uznany i wielokrotnie nagradzany reżyser filmowy, twórca "Sali samobójców" i "Miasta44"), Bronka Nowicka (artystka interdyscyplinarna, pisarka uhonorowana Nagrodą Literacką NIKE), Maria Ornaf (studentka Wydziału Reżyserii Filmowej i Telewizyjnej Szkoły Filmowej w Łodzi), Adam Suzin (student Wydziału Operatorskiego i Realizacji Telewizyjnej) oraz laureaci poprzedniej edycji Konkursu: autor zdjęć - Paweł Chorzępa (nagrodzony za zdjęcia do filmu "Zud" Marty Minorowicz) oraz reżyser - Joaquin del Paso (nagrodzony za reżyserię filmu "Maquinaria Panamericana".


W tym roku do Konkursu zgłoszono 17 pełnometrażowych filmów fabularnych i przyznano następujące nominacje:

53 WOJNY, reż. Ewa Bukowska, zdjęcia: Tomasz Naumiuk, produkcja: Studio Munka – Stowarzyszenie Filmowców Polskich
Nominacja do nagrody im. A. Munka w kategorii NAJLEPSZA REŻYSERIA

ATAK PANIKI, reż. Paweł Maślona, zdj. Cezary Stolecki, produkcja: Akson Studio
Nominacje do nagrody im. A. Munka w kategoriach NAJLEPSZA REŻYSERIA i NAJLEPSZE ZDJĘCIA

CICHA NOC, reż. Piotr Domalewski, zdj. Piotr Sobociński jr, produkcja: Studio Munka – Stowarzyszenie Filmowców Polskich
Nominacja do nagrody im. A. Munka w kategorii NAJLEPSZA REŻYSERIA

DIVERSION END, reż. Michał Krzywicki, zdj. Łukasz Suchocki, produkcja: Rockzeline
Nominacja do nagrody im. A. Munka w kategoriach NAJLEPSZA REŻYSERIA i NAJLEPSZE ZDJĘCIA

DZIEŃ CZEKOLADY, reż. Jacek Piotr Bławut, zdj. Radosław Ładczuk, produkcja: Aura Films Sp. z.o.o
Nominacja do nagrody im. A. Munka w kategorii NAJLEPSZA REŻYSERIA

DZIURA W GŁOWIE, reż. Piotr Subbotko, zdj. Wojciech Staroń, produkcja: Argomedia
Nominacja do nagrody im. A. Munka w kategorii NAJLEPSZA REŻYSERIA

JULIUSZ, reż. Aleksander Pietrzak, zdjęcia: Mateusz Pastewka, produkcja: Gigant Films
Nominacje do nagrody im. A. Munka w kategoriach NAJLEPSZA REŻYSERIA i NAJLEPSZE ZDJĘCIA

MOJA POLSKA DZIEWCZYNA, reż. Ewa Banaszkiewicz, Mateusz Dymek, zdjęcia: Michał Dymek, produkcja: Warsaw Pact Films, PS Film
Nominacje do nagrody im. A. Munka w kategoriach NAJLEPSZA REŻYSERIA i NAJLEPSZE ZDJĘCIA

NINA, reż. Olga Chajdas, zdjęcia: Tomasz Naumiuk, produkcja: Film It
Nominacja do nagrody im. A. Munka w kategorii NAJLEPSZA REŻYSERIA

ODNAJDĘ CIĘ, reż. Beata Dzianowicz, zdjęcia: Jacek Petrycki, produkcja: WFDiF – Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych
Nominacja do nagrody im. A. Munka w kategorii NAJLEPSZA REŻYSERIA

OKNA, OKNA, reż. Wojciech Solarz, zdjęcia: Tomasz Nowak, produkcja: Gardenia Saska Film
Nominacje do nagrody im. A. Munka w kategoriach NAJLEPSZA REŻYSERIA i NAJLEPSZE ZDJĘCIA

OSTATNIA RODZINA, reż. Jan P. Matuszyński, zdjęcia: Kacper Fertacz, produkcja: Aurum Film Bodzak Hickinbotham Spółka Jawna
Nominacja do nagrody im. A. Munka w kategorii NAJLEPSZA REŻYSERIA

PHOTON, reż. Norman Leto, zdjęcia: Norman Leto, Michał Marczak, produkcja: Lightcraft
Nominacja do nagrody im. A. Munka w kategorii NAJLEPSZA REŻYSERIA

UŁASKAWIENIE, reż. Jan Jakub Kolski, zdjęcia: Julian A. Ch. Kernbach, produkcja: Wytwórnia Doświadczalna
Nominacja do nagrody im. A. Munka w kategorii NAJLEPSZE ZDJĘCIA

WIEŻA. JASNY DZIEŃ., reż. Jagoda Szelc, zdjęcia: Przemysław Brynkiewicz, produkcja: Studio Filmowe Indeks
Nominacja do nagrody im. A. Munka w kategorii NAJLEPSZA REŻYSERIA

WSZYSTKIE NIEPRZESPANE NOCE, reż. Michał Marczak, zdjęcia: Michał Marczak, Maciej Twardowski, produkcja: Endorfina Studio
Nominacje do nagrody im. A. Munka w kategorii NAJLEPSZA REŻYSERIA i NAJLEPSZE ZDJĘCIA

VIA CARPATIA, reż. Klara Kochańska, Kasper Bajon, zdjęcia: Zuza Kernbach, Julian A.Ch. Kernbach, produkcja: MD4 Sp. z. o.o.
Nominacja do nagrody im. A. Munka w kategorii NAJLEPSZA REŻYSERIA

Konkursowe projekcje filmów w Kinie Szkoły Filmowej w Łodzi od 28 stycznia, część z nich połączona będzie ze spotkaniami z twórcami. Informacje o filmach, nominowanych oraz harmonogram projekcji na stronie www Konkursu - www.konkursmunka.pl. Wstęp na wszystkie projekcje jest wolny.

Andrzej Munk, fot. Muzeum Kinematografii

Andrzej Munk był studentem Szkoły Filmowej w Łodzi, studiował sztukę operatorską i reżyserię. Od 1957 roku aż do śmierci był wykładowcą łódzkiej Szkoły. Filmografia Andrzeja Munka jest bardzo krótka a jednocześnie niezwykle wyrazista. Zaczynał od filmów dokumentalnych, których kształt artystyczny doceniła filmowa krytyka. Jako twórca filmów fabularnych był jednym z najbardziej wyrazistych twórców polskiej szkoły filmowej. Zginął tragicznie w 1961 roku, w wieku zaledwie 40 lat. Od 1965 roku Szkoła Filmowa w Łodzi przyznaje nagrody jego imienia.

ORGANIZATOR Szkoła Filmowa w Łodzi
PARTNERZY FINA Filmoteka Narodowa - Instytut Audiowizualny, Legalna Kultura

PATRONI MEDIALNI TVP Kultura, FILM&TV Kamera, filmpolski.pl




informacja prasowa

„Koniec Rosji!” Michała Marczaka – metafora o końcu pewnego świata /recenzja filmowa/

23 lutego 2012 r. odbyła się w ramach Akademii Filmu Dokumentalnego „MovieWro” wrocławska premiera filmu Michała Marczaka „Koniec Rosji!”.

plakat filmu

Do położonej nad Oceanem Arktycznym strażnicy przybywa młody rekrut, aby odbyć tam służbę wojskową. Wraz z nim wchodzimy w świat, który początkowo wydaje się absurdalny. Samo istnienie strażnicy w miejscu, gdzie i tak nie postała ludzka stopa, wydaje się być niezrozumiałe, a jednak takich posterunków było w Rosji kilkadziesiąt. Było, bo to już przeszłość. Reżyserowi udało się zrekonstruować taki posterunek, aby pokazać bohaterów, którzy latami pełnili służbę w takich właśnie miejscach.

Początkowo, wraz z przybyłym żołnierzem, Aleksiejem, mamy wrażenie, że uczestniczymy w skostniałych i nic nie znaczących rytuałach: kopanie tuneli w śniegu, obchód, wydobywanie zamarzniętych kłód drzewa czy zwierząt, hartowanie ciała przy ponad czterdziestostopniowym mrozie. Z czasem jednak, kiedy bliżej poznajemy bohaterów, okazuje się, że wszystko to ma głęboki sens. Aby przetrwać w tych warunkach, trzeba wiedzieć, jak należy oddychać, chodzić, biegać czy ćwiczyć odporność. 

Kadr z filmu Koniec Rosji w reż. Michała Marczaka

Zgromadzeni w niewielkim pomieszczeniu mężczyźni wspólnie jedzą posiłki, obchodzą święta – zarówno świeckie, jak i religijne (nota bene, zachował się tam zwyczaj znany nam z lektury „Pana Tadeusza”, kiedy to na Wielkanoc stukano się jajkami na twardo). Twardzi mężczyźni, z czasem odsłaniają swoje powikłane historie. Jeden z nich, ogorzały, brodaty pięćdziesięciolatek, pracując jako inżynier, stracił palce u rąk podczas wybuchu w  hucie i trafił do tej specyficznej jednostki, aby w ten sposób nie obciążać rodziny i spłacić długi. Inny, około czterdziestoletni mężczyzna, ma wprawdzie rodzinę, ale obawia się wrócić do niej, bo podejrzewa, że druga żona znalazła sobie innego partnera. Często gra na gitarze i śpiewa songi w stylu Wysockiego, ale ich treść… Dowiadujemy się np. że w życiu można liczyć tylko na mamę… Taki refren w ustach dojrzałego mężczyzny brzmi osobliwie. Poza tym bohaterowie mówią wiersze romantycznego poety rosyjskiego Fiodora Tiutczewa, czego byśmy się nie spodziewali patrząc na ich pozornie proste i pozbawione emocji oblicza.

Koniec Rosji

Film nie jest właściwie klasycznym dokumentem, jak wyznał podczas spotkania z publicznością reżyser. Placówka została „zainscenizowana”, a bohaterowie wybrani w castingu. Jednakże grają oni samych siebie. A film – wskutek specyficznej scenerii – zyskuje wymiar  uniwersalny. 

Oto grupka ludzi pilnuje granic rozpadającego się państwa, a jednocześnie toczy się zwykłe życie – z jego rytuałami, obowiązkami i spoczynkiem. Mężczyźni ze sobą rozmawiają o różnych problemach, niekiedy filozofują o samotności, a jednocześnie ciesząc się życiem, mimo wszystko. Wyizolowani z cywilizacji konsumpcyjnej, żyją życiem bardziej autentycznym niż my, którzy początkowo uśmiechamy się na ich temat.

Realizatorzy filmują  bohaterów stosując duże zbliżenia twarzy, dzięki którym widz ma wrażenie, że jest tuż obok albo „twarzą w twarz”, co wywołuje momentami psychiczny dyskomfort, ale też sprawia, że ludzie ci stają się nam na swój sposób bliscy. W plenerach jest to niekiedy kamera „z ręki”, ale przeważają plany statyczne, ustawiające widza w roli obserwatora.

„Koniec Rosji!” jest zupełnie odmienny od – porównywalnej - „Lekcji syberyjskiej” Wojciecha Staronia, w której  realizator nie ukrywa się za kamerą, ale staje się ważną częścią opisywanego świata. Michał Marczak pozostaje niewidoczny, gdy – stworzywszy dla swoich bohaterów odpowiednie warunki – obserwuje ich z dystansu, mimo bliskich planów. Niemniej, „Koniec Rosji!” jest próbą „innego spojrzenia” – bardziej parabolicznego czy metaforycznego, z pewnością również wartego uwagi.

"Koniec Rosji", Polska 2010.

scenariusz i reżyseria: Michał Marczak, współpraca reżyserska: Maciej Cuske, zdjęcia: Radosław Ładczuk, montaż: Dorota Wardęszkiewicz, dźwięk: Mariusz Bielecki, udźwiękowienie: Radosław Ochnio, kierownictwo produkcji: Mikołaj Pokromski, producet: Marianna Rowińska, koproducent: Piotr Adamczyk, Dariusz Miłek. Produkcja: Ozumi Films, TVN, Aperto Films. Kolor, 72 min.

Nagrody:

·         Nagroda Magicznej Godziny na 7. Festiwalu Filmowym Planete Doc Review w Warszawie, 2010;

·         Wyróżnienie FIPRESCI na 10. Międzynarodowym Festiwalu Filmu Dokumentalnego "Flahertiana" w Perm, 2010;

·         Silver Eye dla najlepszego filmu pełnometrażowego na 13. Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Jihlavie, 2010;

·         Wyróżnienie Specjalne na 17. Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych "Visions du Réel" w Nyon, 2011;

·         HBO Documentary Films Emerging Artist Award na 13. Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych "Hot Docs" w Toronto, 2011;

·         Nagroda Główna w konkursie filmów dokumentalnych na 9. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Zagrzebiu, 2011;

·         Nagroda Młodego Kina na 23. Festiwalu Filmu Polskiego w Ameryce w Chicago, 2011.

Polskie filmy w programie 23. MDAG we Wrocławiu

Między 8 a 17 maja w kinie DCF nie zabraknie również najnowszych tytułów stworzonych przez polskich twórców. Część z nich ujawniamy poniżej. Wśród dokumentów m. in. premiera światowa "Moich Themersonów" oraz filmu poświęconego Ewie Benesz, która w latach 1976-1980 wędrowała po kraju z "Panem Tadeuszem" Adama Mickiewicza, była też aktorką Teatru Laboratorium, a od 1983 roku mieszkała i pracowała poza granicami kraju. 

Bez końca, reż. Michał Marczak

„Bez końca” (Closure), reż Michał Marczak – premiera polska

Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most nad Wisłą, gdzie widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: albo skoczył do rzeki, albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a strachem. Ojciec nie potrafi czekać na przełom w śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i drony, by samodzielnie zbadać rzekę. Poszukiwania go pochłoną. Samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla niego szansą na rozliczenie z dotychczasowym życiem.

„Freak Show” (Freak Show), reż. Łukasz Ronduda, Filip Pawlak – premiera światowa

Co się dzieje, gdy „dziwolągi” przejmują scenę? Grupa młodych artystów z niepełnosprawnościami, zaproszona przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, tworzy prowokacyjny „freak show” na otwarcie nowej siedziby muzeum. Ich autorska reinterpretacja pokazu dziwolągów ma podważyć społeczne normy i estetyczne kanony oraz skonfrontować widzów z lękiem i stygmatyzacją. Premiera w Halloween staje się manifestem wspólnoty i redefinicji niepełnosprawności jako siły.

„Nurt” (The Current), reż Rafał Skalski – premiera światowa

Rok 1985. Jedenastu śmiałków podejmuje pierwszą próbę spłynięcia Amazonką – od źródeł w Andach aż po Atlantyk. Niebezpieczna wyprawa ma być ich ostatnią przygodą przed wejściem w dorosłe życie. Szybko okazuje się, że największym wyzwaniem ekspedycji nie jest dzika rzeka, lecz emocje, konflikty i walka o przywództwo. Cztery dekady później uczestnicy tej pionierskiej wyprawy wspominają wydarzenia sprzed lat i próbują odpowiedzieć na pytanie co jest bardziej nieprzewidywalne - natura czy ludzie?

„Moi Themersonowie” (My Themersons), reż. Marcin Borchardt – premiera światowa

Rok 1939. Warszawa. Sześcioletnia Jasia żyje światem książeczek cioci Franciszki i wujka Stefana Themersonów i marzy o przyszłości w Paryżu. Jej dzieciństwo przerywają wydarzenia, które rozsadzają porządek świata. Film ukazuje wojnę jako doświadczenie rozpadu – pęknięcie języka, sensu i rzeczywistości. Z perspektywy dziecka oraz dwojga artystów przedstawia niewinność, miłość i twórczość jako formy oporu wobec przemocy oraz przestrzeń ocalenia człowieczeństwa.

Ewa - Ostatnia lekcja, reż. Andrea Mura, Federico Savonitto

„Ewa – Ostatnia lekcja (Ewa – The Last Lesson), reż. Andrea Mura, Federico Savonitto – premiera międzynarodowa

Ewa Benesz jest jednym z ostatnich świadków zanikającego Teatru Jerzego Grotowskiego. Postanawia opuścić Włochy i powrócić do Lublina, miasta, z którego uciekła w latach 80. podczas stanu wojennego w Polsce. Postępujący wiek zmusza ją do zaprzestania prowadzenia warsztatów, w których uczestniczą ludzie z całego świata. Musi pożegnać się ze swoimi uczniami. Praktyka teatralna i badania Ewy czerpią z tradycji i metodologii, które można przekazać wyłącznie osobiście, więc istnieje duże ryzyko, że jej wiedza zostanie utracona na zawsze. Po powrocie do Polski zmaga się z cichym ciężarem życia spędzonego z dala od domu.

 

„Wyznania pieprzyka” (Confessions of a Mole), reż Mo Tan – premiera polska

Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy. Gdy Mo zmaga się z diagnozą raka piersi i rozpadem związku, musi skonfrontować się z własną śmiertelnością i traumą pokoleniową. Dokumentalna intymność miesza się tu z tragicznym humorem w poszukiwaniu zrozumienia przeszłości i możliwości odbudowania miłości.

„Ślady” (Traces), reż. Alisa Kovalenko, Marysia Nikitiuk – premiera polska

„Ślady” to poruszające świadectwo solidarności kobiet. Film śledzi historię Iryny Dowhan, która dokumentuje doświadczenia kobiet dotkniętych przemocą wojenną, tworząc przestrzeń dla nadziei i uzdrowienia. Gromadząc świadectwa ocalałych, Iryna i bohaterki filmu budują krąg odwagi i troski, przekształcając ból w siłę prawdy, sprawiedliwości i wzajemnego wsparcia. Reżyserki unikają bezpośrednich obrazów przemocy, koncentrując się na subtelnych „śladach”, które kryją historie sześciu kobiet – niektóre z tych śladów widoczne są od razu, inne głęboko ukryte. Film jest studium przetrwania, odwagi i solidarności po koszmarach wojny.

informacja prasowa

Dokument w Gdyni na 51. FPFF

Festiwal Polskich Filmów Fabularnych to nie tylko kino fabularne! Tradycją stała się prezentacja ważnych, głośnych i nagradzanych filmów dokumentalnych. W ramach 51. FPFF zaplanowaliśmy siedem pokazów zebranych w sekcji Dokument w Gdyni – w tym trzy we współpracy z Krakowskim Festiwalem Filmowym i jeden - z Millenium Docs Against Gravity. Tegoroczne filmy sekcji Dokument w Gdyni odsłaniają szerokie spektrum rodzinnych relacji, kreślą wyraziste portrety, podejmują autotematyczny namysł oraz stają się świadectwem solidarności w obliczu traumy wojny. 

Dyrektorka Artystyczna FPFF Joanna Łapińska komentuje: To będzie mocna odsłona sekcji Dokument w Gdyni. Autorzy i autorki zaproszonych filmów opowiadają poruszające, intymne historie, nie odwracając wzroku od spraw najtrudniejszych. Mówią o fundamentalnych wartościach. Pięknie i bardzo szczerze pokazują pasję. Potrzebujemy w Gdyni tych filmów oraz siły, jaką ma kino dokumentalne.

Filmem otwarcia sekcji Dokument w Gdyni jest Magic Hour Marcina Borchardta. Zbudowany z prywatnych archiwów i rodzinnych nagrań, przedstawia niezwykłą drogę Piotra Sobocińskiego, jednego z najwybitniejszych polskich operatorów filmowych – od komunistycznej Polski, przez międzynarodowe sukcesy i oscarowe nominacje, po wymagającą rzeczywistość amerykańskiej produkcji filmowej. 

Kolejnym portretem filmowym jest Igrając z diabłem (reżyseria: Maciej Nabrdalik, Piotr Małecki), ukazujący Christophera Morrisa, fotoreportera wojennego, który po latach dokumentowania konfliktów próbuje odnaleźć spokój w życiu rodzinnym, jednocześnie mierząc się z wojennymi demonami i konsekwencjami swoich wyborów. 

O niezwykłym i niepoznanym świecie mówią Stroiciele Pawła Chorzępy. Podczas Konkursu Chopinowskiego niewidoczna dla publiczności rywalizacja stroicieli decyduje o brzmieniu fortepianów, a ich precyzyjne rzemiosło staje się sztuką równie emocjonującą co występy pianistów.

Głośny film Bez końca (reżyseria: Michał Marczak) ukazuje zmagania Daniela, który nie mogąc doczekać się przełomu w śledztwie dotyczącym zaginięcia syna Krzyśka, sam buduje łódź z kamerami i dronami, by przeszukać Wisłę, a samotne poszukiwania stają się dla niego próbą zmierzenia się z lękiem, nadzieją i własnym życiem. 

Dom mrówek (reżyseria: Katarzyna Kultys) to opowieść o złożonych relacjach rodzic-dziecko. W Kasi domu terrarystyczna pasja jej nastoletniego syna Oskara wymyka się spod kontroli, wystawiając ich więzi na próbę i zmuszając rodzinę do wypracowania nowych zasad wspólnego życia. 

O relacji ojciec-syn, przyjaźni i miłości do kina mówi film Kandydaci śmierci (reżyseria: Maciej Cuske). Przez kilkanaście lat Maciej z synem i jego kolegami podczas wakacyjnych wyjazdów kręcą serię horrorów. Ta wieloletnia przygoda staje się zapisem dorastania, szukania dróg w życiu i sile przyjaźni. 

Sekcje Dokumenty z Gdyni zamykają przejmujące Ślady Alisy Kovalenko i Marysi Nikitiuk. Film opowiada o ukraińskich kobietach, które po doświadczeniu przemocy seksualnej i tortur podczas rosyjskiej agresji przełamują milczenie, wspierają się nawzajem i walczą o sprawiedliwość.

Dokument w Gdyni na 51. FPFF

MDAG w Gdyni: Bez końca, reżyseria: Michał Marczak 

KFF na fali: Dom mrówek, reżyseria: Katarzyna Kultys i spotkanie z reżyserką

KFF na fali: Igrając z diabłem, reżyseria: Maciej Nabrdalik, Piotr Małecki i spotkanie z reżyserami

Kandydaci śmierci, reżyseria: Maciej Cuske i spotkanie z reżyserem 

Magic Hour, reżyseria: Marcin Borchardt i spotkanie z reżyserem  

KFF na fali: Stroiciele, reżyseria: Paweł Chorzępa i spotkanie z reżyserem 

Ślady, reżyseria: Alisa Kovalenko, Marysia Nikitiuk 

51. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych odbędzie się w terminie 21–26 września 2026 roku w Gdyni. Producentem Festiwalu jest Pomorska Fundacja Filmowa w Gdyni.

informacja prasowa

Znamy zwycięzców 23. festiwalu Millennium Docs Against Gravity

Najbardziej wyczekiwany wieczór 23. edycji Millennium Docs Against Gravity już za nami. Nagrody dla najlepszych filmów dokumentalnych zostały rozdane. 14 maja w warszawskim Teatrze Dramatycznym odbyła się uroczysta Gala wręczenia nagród MDAG. Grand Prix – Nagroda Banku Millennium trafiła do filmu „Córki góry”, reż. Biljana Tutorov i Petar Glomazić.

W Konkursie Głównym 12 filmów dokumentalnych z całego świata walczyło o Grand Prix – Nagrodę Banku Millennium, Nagrodę FIPRESCI, Nagrodę za Najlepsze Zdjęcia i Nagrodę za Najlepszy Montaż w Warszawie oraz nagrody lokalne we Wrocławiu, Katowicach, Gdyni, Poznaniu i Bydgoszczy.

Nagroda Prezydenta Miasta Gdyni trafiła do filmu „Mariinka”, reż. Pieter-Jan de Pue Nagrodą Wolności ufundowaną przez Miasto Poznań także został wyróżniony film „Mariinka”, reż. Pieter-Jan de Pue, a BYDGOSZCZ ART.DOC AWARD otrzymał film „Bugboy”, reż. Lucas Paleocrassas. 15 maja poznamy zwycięzców Grand Prix Dolnego Śląska (Wrocław) oraz Nagrody Publiczności Województwa Śląskiego (Katowice).

W Konkursie Głównym 23. Millennium Docs Against Gravity o Grand Prix – Nagrodę Banku Millennium w wysokości 10000 euro walczyło 12 filmów. Zwycięzcę wyłoniło jury w składzie: Talal Derki, Lea Glob oraz Jessica Hargrave. Zwyciężyły: „Córki góry” reż. Biljana Tutorov, Petar Glomazić.

Uzasadnienie: Film przenosi nas do magicznego świata – wybranej samotności dzielonej przez ciotkę i jej siostrzenicę, na nowo ukazując piękno rodzinnych więzi w urzekającym naturalnym krajobrazie i wiejskiej tradycji pełnej miłości oraz cierpliwości. Tę samą cierpliwość okazują sami twórcy filmu, którzy w ciszy obserwowali i uchwycili każdy subtelny detal historii opowiadającej o ponownym zjednoczeniu człowieka z naturą, o wielowymiarowym obrazie siostrzeństwa, dojrzewania oraz głębokiej, twórczej roli, jaką natura i rodzina odgrywają w kształtowaniu tego, kim jesteśmy.

Wyróżnienie: „Lis i różowy księżyc”, reż. Mehrdad Oskouei, Soraya Akhlaghi

Uzasadnienie: Za piękny portret młodej afgańskiej artystki, który pozwolił nam lepiej zrozumieć nadzieję, opór i przetrwanie.

WARSZAWA: KONKURS GŁÓWNY. NAGRODA ZA NAJLEPSZY MONTAŻ

Poza główną nagrodą Konkursu Głównego jury, po raz pierwszy, wręczyło Nagrodę za Najlepszy Montaż. Spośród montażystek i montażystów filmów nominowanych w Konkursie Głównym został wyłoniona_y zwyciężczyni_ zwycięzca. Wysokość nagrody wynosi 2000 euro.

Zwycięzca: „O czasie i wodzie” reż. Sara Dosa, montaż: Erin Casper, Jocelyne Chaput, Mark Harrison

Uzasadnienie: Emocjonalnie poruszające przesłanie skierowane do przyszłości, przekształcające wspomnienia budowane przez oczy, wodę i kamień w wizualną formę. Przeplatając warstwy rodzinnego dziedzictwa i historii klimatu, film przedstawia lodowce zarówno jako formy, jak i bohaterów – kształtowanych przez czas i przez człowieka – przepełnionych nieustającą nadzieją na możliwość zmiany.

WARSZAWA: KONKURS GŁÓWNY. NAGRODA ZA NAJLEPSZE ZDJĘCIA

Nagroda za najlepsze zdjęcia trafiła do autorki/autora najlepszych zdjęć jednego z filmów Konkursu Głównego. Wysokość nagrody to 2000 euro.

Zwycięzca: „Bez końca” reż. Michał Marczak, zdjęcia: Michał Marczak

Uzasadnienie: Balansując między rozległą panoramą rzeki a wewnętrznymi warstwami umysłu pogrążonego w żałobie ojca, zdjęcia w tym filmie przekazują przesłanie łączące intymność przekonań bohatera z ogromem natury i jej siłą.

WARSZAWA: KONKURS GŁÓWNY. NAGRODA FIPRESCI

Po raz pierwszy na festiwalu MDAG została wręczona nagroda Międzynarodowej Federacji Krytyków Filmowych FIPRESCI. Trzyosobowe jury, złożone z krytyków i krytyczek w składzie: Bartolomé Armentano, Igor Anjelkov i Sylwia Szostak wybrało zwycięzcę, spośród kandydatów nominowanych w Konkursie Głównym.

Zwycięzca: „Lis i różowy księżyc”, reż. Mehrdad Oskouei, Soraya Akhlaghi

Uzasadnienie: Nagrodzony dziś film przypomina nam o jednej z najważniejszych funkcji filmu dokumentalnego – o jego zdolności do reagowania na rzeczywistość, zadawania trudnych pytań i zmuszania nas do refleksji nad światem, w którym żyjemy.

W ostatnich miesiącach bardzo dużo mówi się o relacji między polityką a kinem. Podczas gali otwarcia Millennium Docs Against Gravity dyrektor artystyczny festiwalu podkreślał, że kino dokumentalne ma pełne prawo mówić o współczesnych problemach  –  nawet jeśli przez niektórych będzie to odczytywane jako polityczny statement. Podobny głos wybrzmiał także podczas tegorocznego festiwalu w Cannes, gdzie przewodniczący jury Park Chan-wook mówił o tym, że nie da się oddzielić sztuki filmowej od polityki i współczesnej rzeczywistości, w której powstaje kino.

Nagrodzony film doskonale wpisuje się w tę debatę. Nie ucieka od politycznego kontekstu, ale jednocześnie nigdy nie traci z pola widzenia człowieka  –  jego emocji, godności i prawa do walki o własne życie. To właśnie w tym połączeniu tkwi jego ogromna siła. Film staje się tutaj nie tylko świadectwem współczesnej rzeczywistości, ale także przestrzenią budowania empatii i uświadamiania potrzeby zmiany.

To historia, którą ludzie powinni dziś usłyszeć szczególnie mocno – także tutaj, w Polsce, w momencie, gdy kwestie uchodźcze pozostają jednym z najważniejszych tematów społecznych i politycznych. Ten film przypomina nam, że za debatami, statystykami i nagłówkami zawsze stoją konkretni ludzie oraz ich doświadczenia.

informacja prasowa

Nagrodę przyznajemy za odwagę, humanizm i wyjątkową siłę filmowego języka. Za kino, które nie tylko opowiada o świecie, ale realnie pomaga go lepiej zrozumieć

23. MDAG we Wrocławiu

Wrocławska edycja festiwalu Millennium Docs Against Gravity zbliża się wielkimi krokami! Między 8 a 17 maja po raz kolejny spotkamy się w salach kina DCF, by wspólnie doświadczać najlepszego kina dokumentalnego. Co już wiadomo o wrocławskim programie?

Co już wiadomo o wrocławskim programie?

W programie 23. MDAG znajdą się najważniejsze filmy dokumentalne, które miały swoje światowe premiery na największych festiwalach filmowych w Wenecji, na Sundance czy w Berlinie. Nie brakuje wśród nich polskich produkcji oraz koprodukcji. „Bez końca” (Closure), reż. Michał Marczak, czyli film z międzynarodowego konkursu dokumentalnego festiwalu Sundance. To opowieść o Danielu, który po zaginięciu nastoletniego syna przeszukuje głębiny Wisły, rozdarty między obawą przed tragicznym skokiem a nadzieją, że jego syn wciąż żyje. Ukraińsko-polskie „Ślady” (Traces), reż Alisa Kovalenko i Marysia Nikituk miały swoją światową premierę na Berlinale, gdzie otrzymały Documentary Panorama Audience Award. Film przybliża historię ukraińskich kobiet, które po doświadczeniu przemocy seksualnej (CRSV) oraz tortur w trakcie rosyjskiej inwazji na Ukrainę, zaczynają mówić głośno o swoim doświadczeniu.

Pod koniec 2025 roku Międzynarodowa Federacja Krytyków Filmowych FIPRESCI, zrzeszająca dziennikarzy i dziennikarki filmowe z całego świata, ogłosiła ustanowienie Dokumentalnego Grand Prix. Nagroda będzie wręczana co roku, począwszy od 2026, podczas gali otwarcia Millennium Docs Against Gravity w Warszawie.

Znana jest już także większość nowych sekcji filmowych w programie 23. MDAG. Sekcja W imię ojca i syna próbuje stawić czoła dotychczasowemu stereotypom dotyczącym męskości, eksplorując intymność i przyglądając się relacjom ojców z synami z wrażliwością i odwagą. Filmy prezentowane w sekcji Wszystkie oczy na Palestynę przybliżają sytuację polityczną i społeczną Palestyńczyków, ukazując codzienność osób żyjących w cieniu konfliktu i braku stabilizacji. Po raz kolejny na festiwalu pojawi się sekcja Kobiety zmieniają świat, której bohaterki przełamują stereotypy, uprawiają wyczynowo najbardziej niebezpieczne sporty, tworzą fundamentalny dla kultury dorobek artystyczny, walczą o sprawiedliwość społeczną i zapisują się na kartach historii.

Plakat 23. MDAG

Twarzą tegorocznego plakatu jest Soraya Akhalaghi – bohaterka, autorka zdjęć i współreżyserka filmu „Lis i różowy księżyc” (A Fox Under A Pink Moon, reż. Mehrdad Oskouei, Soraya Akhalaghi), który zdobył główną nagrodę na festiwalu IDFA w Amsterdamie. Soraya jest afgańską multidyscyplinarną artystką, tworzy głównie obrazy i rzeźby. Wiele przeszła w swoim życiu. Przez pięć lat podejmowała wiele prób (nazywanych wśród migrantów „grami“) przedostania się z Iranu, gdzie pracowała jako pokojówka, do Europy. Niestety bez skutku. Jednocześnie była uwięziona w małżeństwie z przemocowym mężem, za którego została wydana, będąc jeszcze dzieckiem. „Lis i różowy księżyc” towarzyszy jej w codziennym życiu. Oprócz zdjęć obserwacyjnych, których autorką jest sama bohaterka, w filmie pojawiają się piękne animacja na bazie jej rysunków. Motywy lisa, różowego księżyca, klauna, demona i cyrku są — jak mówi sama Soraya — od dawna nieodłączną częścią jej opowiadania o swojej sytuacji. Obecnie Soraya przebywa w obozie dla uchodźców w Niemczech. W filmie mówi, że chciałaby znaleźć dom, w którym będzie mogła tworzyć i rozwijać się bez lęku. 

Autorką zdjęcia, które posłużyło do stworzenia plakatu, jest fotografka Kasia Bielska, która na co dzień współpracuje z Papaya.Films i ukończyła Wydział Operatorski Szkoły Filmowej w Łodzi. Za obsługa graficzną festiwalu odpowiada ILLCAT.studio.

informacja prasowa

Znamy tytuły Konkursu Głównego 16. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity

13 filmów powalczy w Konkursie Głównym o Nagrodę Główną Banku Millennium – Grand Prix 16. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity. Festiwal odbędzie się w sześciu miastach Polski – po raz pierwszy w Katowicach dzięki współpracy z Silesia Film!

W Filmotece Narodowej - Instytucie Audiowizualnym odbyła się konferencja prasowa odsłaniająca wybrane hity programu nadchodzącej 16. edycji Millennium Docs Against Gravity, największego festiwalu filmów dokumentalnych w Polsce. Festiwal odbędzie się w tym roku w aż sześciu miastach Polski: Warszawie (Kinoteka, Luna i Iluzjon), Wrocławiu (Dolnośląskie Centrum Filmowe), Gdyni (Gdyńskie Centrum Filmowe), Lublinie (Centrum Spotkania Kultur), Bydgoszczy (Kino Orzeł) i po raz pierwszy w Katowicach - dzięki współpracy z Silesia Film! Festiwalowe pokazy odbędą się w tym mieście w Kinie Kosmos, Kinie Światowid i Kinoteatrze Rialto.

16. Festiwal Filmowy Millennium Docs Against Gravity odbędzie się w dniach 10-19 maja w Warszawie, Wrocławiu i Lublinie, w Gdyni 15-24 maja, a w Katowicach 12-19 maja. Lokalna edycja festiwalu będzie miała miejsce także w Bydgoszczy, która odbędzie się 11-18 maja.

13 filmów powalczy w Konkursie Głównym o Nagrodę Banku Millennium - Grand Prix

O Nagrodę Banku Millennium zawalczy 13 filmów. Jury w składzie: Leila Hosseini, Michał Marczak i Hanna Polak będzie wybierać spośród najnowszych, najwybitniejszych dzieł kina dokumentalnego. W Konkursie Głównym znalazł się film „I młodzi pozostaną” (“They Shall Not Grow Old”) Petera Jacksona, obsypanego Oscarami® za „Władcę Pierścieni: Powrót króla”. Reżyser w swoim pierwszym filmie dokumentalnym zgłębia mroczną historię pierwszej wojny światowej, do której czasów przenosimy się za sprawą archiwalnych materiałów filmowych, odrestaurowanych dzięki współczesnym zabiegom techniki.

Bank Millennium jest związany z festiwalem i sponsorem Nagrody Głównej Banku Millennium od 2006 roku. W 2016 roku objął patronat tytularny nad wydarzeniem.

Iwona Jarzębska, dyrektor Departamentu Public Relations Banku Millennium: Kultura jest dla nas ważna. Dlatego już od 30 lat wspieramy i promujemy ją we wszystkich jej odmianach. Wierzymy, że jest źródłem inspiracji i jedną z najlepszych inwestycji, również dla banku. W kulturze, podobnie jak w biznesie, poszukujemy projektów innowacyjnych i nieszablonowych, a takim od początku jest festiwal Millennium Docs Against Gravity. Pokazuje on świat i ludzi 360°, czyli tak, jak Bank Millennium realizuje swoją misję mecenatu kultury już trzy dekady.

W Konkursie Głównym o Nagrodę Banku Millennium - Grand Prix i całym bogatym programie festiwalu nie zabraknie filmów, które zgłębiają charakter relacji z najbliższymi. „Magiczne życie V” (“The Magic Life of V”) Tonislava Hristova (twórca nagrodzonego na naszym festiwalu filmu „Dobry listonosz”) to intymny portret młodej kobiety, która próbuje zyskać pewność siebie i zmierzyć się z trudną relacją z ojcem, wcielając się w postaci ze świata fantazji. Przyjaźń grupy nastolatków i ich niepokój o przyszłość jest tematem filmu „Transnistria” („Transnistra”) Anny Eborn. Bohaterowie mieszkają w Naddniestrze, obszarze, który oficjalnie ogłosił niepodległość po upadku Związku Radzieckiego, ale pozostaje państwem nieuznawanym.

Nagrodzony na prestiżowym festiwalu IDFA w Amsterdamie „In Touch” Pawła Ziemilskiego opowiada o mazurskiej wsi Stare Juchy, z której prawie jedna trzecia mieszkańców wyemigrowała do Islandii. To wzruszająca, intymna, uniwersalna opowieść o rodzinie, miłości i technologii, która w zmieniającym się świecie umożliwia kontakt między najbliższymi. Relacje rodzinne są także tematem „Jazdy obowiązkowej” („Compulsory Figures”) Ewy Kochańskiej. W filmie poznajemy ukraińskie małżeństwo z trójką dzieci, które zdecydowało się zamieszkać w Polsce. Ich córka chce wystartować w Mistrzostwach Polski w łyżwiarstwie figurowym. Udział w zawodach może im pomóc w uzyskaniu polskiego obywatelstwa. Ale czy mała Julia będzie w stanie rozwinąć skrzydła, niosąc na barkach taki ciężar?

             W głównym konkursie festiwalu zostanie pokazany także film Jolanty Dylewskiej „Marek Edelman... i była miłość w Getcie”. „Dlaczego nikt mnie nie pyta, czy w getcie była miłość? Dlaczego nikogo to nie interesuje?” – mówił na krótko przed śmiercią w 2009 roku Marek Edelman, ostatni przywódca powstania w getcie warszawskim. Odpowiada na to pytanie w długo oczekiwanym i głośnym jeszcze przed premierą filmie, nad którego scenariuszem współpracowała Agnieszka Holland, a Andrzej Wajda współreżyserował fabularyzowane sceny filmu.

„Kto zabił sekretarza generalnego ONZ?” („Cold Case Hammarskjöld”) to najnowszy, nagrodzony za reżyserię na festiwalu Sundance 2019, film Madsa Brüggera, znanego z charakterystycznej metod pracy filmowej – „performatywnego dziennikarstwa”. Czy słynnemu prowokatorowi świata filmu uda się ujawnić prawdę o tajemniczej śmierci Daga Hammarskjölda w 1961 roku?

Reperkusje wojny w Bośni i Hercegowinie, największej tragedii w Europie od czasów II wojny światowej, zgłębia Nebojša Slijepčević w filmie „Serbka” (“Srbenka”) o kulisach spektaklu przedstawiającego historię zamordowanej w 1991 roku w Chorwacji 12-letniej Serbki. Autorem przedstawienia, które wbiło kij w mrowisko konfliktu chorwacko-serbskiego, jest Oliver Frljić, znany w Polsce za sprawą głośnego spektaklu „Klątwa” wystawionego na scenach warszawskiego Teatru Powszechnego.

Najnowszy film Roberta Minerviniego, włoskiego reżysera mieszkającego w Teksasie: „Co zrobisz, gdy świat stanie w ogniu?” (“What You Gonna Do When the World's on Fire?”) ukazuje codzienne życie czarnoskórych Amerykanów, którzy po serii zabójstw na tle rasowym w 2017 roku, wyszli na ulice Nowego Orleanu, żeby zaprotestować przeciwko rasizmowi i rozpocząć walkę o godność i sprawiedliwość. Widzowie 16. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity podczas spotkań mistrzowskich będą mieli okazję poznać tajniki pracy tego jednego z ciekawszych współczesnych reżyserów obrazujących wielokulturową rzeczywistość Stanów Zjednoczonych.

W Konkursie Głównym także obsypana nagrodami na tegorocznym Festiwalu Filmowym w Sundance „Kraina miodu” („Honeyland”) Tamary Kotevskiej i Ljubomira Stefanova. To rozgrywająca się w Macedonii historia 55-letniej Hatidze, która z dala od wielkich miast wiedzie życie zgodnie z pradawnym rytmem koegzystencji człowieka z naturą.

Na festiwalu licznie reprezentowane są głośne filmy dokumentalne odnoszące się do najnowszej historii Europy. Witalij Manski, dobrze znany publiczności z filmu „Pod opieką wiecznego słońca”, zwycięzcy 13. edycji Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity, w „Świadkach Putina” („Putin’s Witnesses”) przedstawia historię dojścia do władzy rosyjskiego przywódcy. Współpraca ze sztabem wyborczym Władimira Putina umożliwiła Manskiemu podejść z kamerą do Putina i Borysa Jelcyna niespotykanie blisko i zobrazować moment politycznego przełomu w Rosji.

W programie naszego festiwalu jak co roku znajdą się filmy przybliżające emocjonujące historie ze świata sztuki. „Niezwykła propozycja” („The Proposal”) Jill Magid, w części thriller, w części romans, dotyczy eksploracji spuścizny po najsłynniejszym meksykańskim architekcie Luisie Barragánie i stawia pytanie o to, kto powinien mieć prawo dostępu do jego prac. Grand Prix – Nagrodę Banku Millennium ma także szansę otrzymać „Pogawędki o drzewach to zbrodnia” („Talking About Trees”) Suhaiba Gasmelbariego, zdobywca Nagrody dla Najlepszego Filmu Dokumentalnego na tegorocznym Berlinale, w którym czterech leciwych członków sudańskiego klubu filmowego postanawia odrestaurować dawne kino pod Chartumem. Łączy ich miłość do dziesiątej muzy i żarliwa chęć ożywienia sudańskiego dziedzictwa filmowego.

Także wrocławska, gdyńska, katowicka i bydgoska edycja Millennium Docs Against Gravity mają swoje Konkursy Główne w ramach festiwalu. Nagrodami są: Grand Prix Dolnego Śląska przyznawane podczas edycji we Wrocławiu, Nagroda Prezydenta Miasta Gdyni, Nagroda w Konkursie Głównym przyznawana w Katowicach oraz Nagroda Bydgoszcz ART.DOC AWARD wręczana w Bydgoszczy.

Silna reprezentacja polskich tytułów

W „Symfonii fabryki Ursus”, jednym z filmów prezentowanych w nowym konkursie o Nagrodę National Geographic za Najlepsze Zdjęcia, reżyserka Jaśmina Wójcik upamiętnia losy pracowników warszawskiej fabryki. Upadek komunizmu stał się początkiem jej końca. Byli pracownicy Ursusa odtwarzają jeden dzień pracy zakładu, współtworząc porywającą wizualnie i akustycznie opowieść. Wyjątkowe biografie bohaterów i ich związek z miastem są tematem filmu „Diagnosis” Ewy Podgórskiej, który miał światową premierę na festiwalu IDFA. Tym postaciom przyglądamy się z bliska – kamera towarzyszy im w przestrzeni przypominającej gabinet psychoterapeuty. Poznajemy w ten sposób ich najskrytsze pragnienia, wspomnienia miłości i relacji z ważnymi dla nich ludźmi.

Relacji jednej z najsłynniejszych polskich par artystów przygląda się w niezwykłym wizualnie eseju z pogranicza kina i teatru Borys Lankosz („Rewers”). W filmie „Kobro/Strzemiński. Opowieść fantastyczna” występują Agata Buzek i Łukasz Simlat.

Dziennikarstwo nadzieją naszych czasów

Zaangażowane dziennikarstwo polityczne jest tematem filmu „Kwity z Panamy” („The Panama Papers”). Alex Winter opowiada w nim o prawdopodobnie największej jak dotąd aferze z ukrywaniem dochodów w rajach podatkowych przez sławy współczesnego świata. W „Bellingcat: Prawda w czasach postprawdy” („Bellingcat – Truth in a Post-Truth World”) Hans Pool przedstawia działalność pierwszego w historii obywatelskiego internetowego serwisu śledczego zajmującego się ujawnianiem prawdy o współczesnych zagadkowych sprawach – od katastrofy MH17 po wojnę domową w Syrii czy tajemnicze zatrucie rosyjskiego szpiega w Wielkiej Brytanii.

„Ustrzelić mafię” („Shooting the Mafia”) Kim Longinotto opowiada o słynnej fotografce, reporterce i artystce z Palermo - Letizii Battaglii, która przez lata portretowała działania sycylijskiej mafii, przyczyniając się do wzbudzenia sprzeciwu włoskiego społeczeństwa wobec okrucieństwa grup wyjętych spod prawa.

Najnowsze filmy Wernera Herzoga i Agnès Vardy

Widzowie w Warszawie, Gdyni, Wrocławiu, Bydgoszczy, Lublinie i po raz pierwszy w Katowicach – zobaczą najnowszy film nominowanego do Oscara®, legendarnego reżysera Wernera Herzoga „Herzog/Gorbaczow” („Meeting Gorbachev”). To spotkanie na szczycie mistrza kinematografii z Michaiłem Gorbaczowem, radzieckim przywódcą, nagrodzonym pokojową Nagrodą Nobla, i historia wydarzeń, które ukształtowały współczesną rzeczywistość geopolityczną.

Agnès Varda, wirtuozerka filmowych opowieści, laureatka honorowego Oscara®, w „Varda według Agnès” („Varda by Agnès”) kieruje kamerę na siebie samą. Nie jest to jednak typowy filmowy autoportret. To raczej zbiór komentarzy Vardy do jej życia i pracy jako reżyserki, fotografki, instalatorki.

Debaty, koncerty i spotkania z wyjątkowymi gośćmi

Jak co roku, w ramach Akademii Dokumentalnej, podczas festiwalu odbędą się wydarzenia towarzyszące ściśle powiązane z filmowym programem organizowane z największymi organizacjami pozarządowymi, instytucjami i partnerami medialnymi. Akademia Dokumentalna to także program skierowany do różnych grup widzów m.in. najmłodszych i seniorów.

Na spotkania z publicznością przyjadą znakomici goście, m.in. Rob Miller i Henry Singer (współreżyserzy i współproducenci filmu „Proces Ratko Mladicia”), Alan Tieger, który pełnił funkcję prokuratora w tym procesie, Witalij Manski („Świadkowie Putina”, „Pod opieką wiecznego słońca”), Roberto Minervini („Co zrobisz, gdy świat stanie w ogniu”, „Po tamtej stronie”), Mads Brügger („Kto zabił sekretarza generalnego ONZ?”, „Ambasador”), André Singer (współreżyser filmu „Herzog/Gorbaczow”), Janus Metz, reżyser prezentowanego na festiwalu „Za głosem serca” („Heartbound”) i głośnego „Armadillo – wojna jest w nas”.

16. Festiwal Filmowy Millennium Docs Against Gravity odbędzie się w dniach 10-19 maja w Warszawie, Wrocławiu i Lublinie, w Gdyni 15-24 maja, zaś w Katowicach 12-19 maja. Lokalna edycja festiwalu będzie miała miejsce także w Bydgoszczy 11-18 maja.

Trwa sprzedaż karnetów na warszawską edycję festiwalu:

https://mdag.pl/16/pl/warszawa/page/Karnety-Warszawa


Więcej szczegółów na www.mdag.pl

informacja prasowa

Znamy pierwszych zwycięzców 16. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity!

16 maja w warszawskim Teatrze Studio odbyła się uroczysta gala wręczenia nagród 16. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity. Nagroda Grand Prix została przyznana macedońskiej „Krainie miodu”, reż. Lubomir Stefanow, Tamara Kotewska. Festiwal potrwa do 19 maja. W Warszawie, Wrocławiu, Katowicach, Bydgoszczy i Lublinie przed widzami weekend emocjonujących filmów i wydarzeń. W Gdyni impreza potrwa do 24 maja.

"Kraina miodu"

Grand Prix – Nagroda Banku Millennium dla „Krainy miodu” („Honeyland”), reż. Lubomir Stefanow, Tamara Kotewska

W Konkursie Głównym 16. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity o Grand Prix – Nagrodę Banku Millennium i 8 000 euro walczyło 13 filmów. Najlepszy film wyłoniło jury w składzie: Leila Hosseini – filmoznawczyni i programerka irańskiego festiwalu filmów dokumentalnych „Cinema Verite”, Michał Marczak – reżyser, Hanna Polak – reżyserka.


Jury przyznało najważniejszą nagrodę festiwalu „Krainie miodu” za „głęboko wzruszający portret czystej i pokornej duszy. Duszy przepełnionej miłością i pozbawionej chciwości, która daje nam głęboką lekcję na temat tego, co to znaczy być w harmonii z naturą. Nagroda jest przyznana całej załodze i Hatidze, za ich niesamowitą współpracę i talent, z którym opowiedzieli tę historię światu”.

 Jury przyznało wyróżnienie filmowi „Marek Edelman ...i była miłość w getcie” („Marek Edelman ...and There Was Love in the Ghetto”), reż. Jolanta Dylewska za „wdzięczne przesłanie, że miłość zawsze zwycięża”. Nagrodę w Konkursie Głównym ufundował Mecenas Festiwalu: Bank Millennium.

Nagroda Amnesty International Polska dla reżysera filmu „Serbka” („Srbenka”), reż. Nebojša Slijepčević

"Serbka"

Nebojša Slijepčević zwyciężył w tegorocznym konkursie filmów o prawach człowieka! Jury w składzie Jakub Majmurek – publicysta, krytyk filmowy, Draginja Nadaždin – dyrektorka Amnesty International Polska, Paweł Łoziński – reżyser filmów dokumentalnych przyznało reżyserowi nagrodę w wysokości 3 000 euro za film „Serbka” („Srbenka”).

Uzasadnienie jury: „Film ‘Serbka’ może posłużyć jako ilustracja słów Tadeusza Kantora ‘do teatru nie wchodzi się bezkarnie’. Dokument przedstawia zapis pracy Olivera Frljicia (chorwackiego dramatopisarza i reżysera teatralnego, w Polsce znanego m.in. jako reżyser ‘Klątwy’) nad sztuką, której tematem jest zabójstwo kilkunastoletniej Aleksandry Zec i jej rodziny, motywowane konfliktem chorwacko-serbskim w latach 90. XX wieku. Pełna emocji i konfliktów praca nad sztuką obnaża napięcia i podziały, które ciągle, niespełna 30 lat po zbrodni, rozdzierają chorwackie społeczeństwo. Bohaterowie filmu, osoby różnej narodowości, stają się w nieintencjonalny sposób głównymi bohaterami dramatu. (…) Twórcom ‘Serbki’ udało się znaleźć filmową formę, zdolną uchwycić specyfikę twórczego procesu Frjlicia, oraz społeczne reakcje, do jakich prowokuje jego odważna sztuka i konfrontacja ze zbrodnią”.

"Czarne słońca"

Jury Konkursu o Nagrodę Amnesty International Polska przyznało także wyróżnienie filmowi „Czarne słońca” („Dark Suns”), reż. Julien Elie, uzasadniając swój wybór:

 „‘Czarne słońca’ w reżyserii Juliena Elie to film ukazujący Meksyk zmagający się z rekordową liczbą zaginięć i zabójstw, zwłaszcza wśród kobiet. Film eksploruje różne poziomy problemu, który ma swoje źródło nie tylko we wszechobecnej przestępczości narkotykowej, ale także w handlu ludźmi, mizoginistycznej kulturze kraju i wszechogarniającej korupcji. Widzimy państwo praktycznie zrośnięte ze zorganizowaną przestępczością, gdzie konstytucja i inne prawa nie są często warte więcej niż papier, na którym zostały zapisane. Trwający ponad dwie godziny film pokazuje skalę problemu, jego przytłaczającą powtarzalność i monotonię. Na docenienie zasługuje zarówno formalna dyscyplina filmu, jak i odwaga reżyserki i bohaterów filmu w konfrontowaniu się z tym tematem”.

Nagroda National Geographic za Najlepsze Zdjęcia dla operatora filmu „Skatepark królów” („Los Reyes”), operator Pablo Valdés

"Skatepark królów"

Podczas 16. edycji Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity wrócono do tradycji festiwalu sprzed kilku lat, nagradzając filmy za najlepsze zdjęcia. W konkursie znalazło się 11 tytułów, które zachwycają stroną wizualną. Jury w składzie Karolina Bielawska – reżyserka, Agnieszka Franus – redaktorka naczelna „National Geographic Polska” i „National Geographic Traveler”, Marcin Koszałka – operator i reżyser filmowy, Witek Orski – artysta wizualny, teoretyk fotografii przyznało nagrodę National Geographic za Najlepsze Zdjęcia i 2000 euro Pablo Valdésowi, operatorowi filmu „Skatepark królów” („Los Reyes”).

Jury nagrodziło film „za zaskakujące odwrócenie punktu widzenia kamery i odwagę w stworzeniu wyrazistego filmu, który opowiada w prosty, ale nieoczywisty sposób o sprawach najważniejszych. Uważnie obserwując dwa bezdomne psy, dostrzegamy własne troski i dramaty”.

Green Warsaw Award dla reżysera filmu „Pasterz” („Sheep Hero”), reż. Ton van Zantvoort

"Pasterz"

Podczas tegorocznego edycji festiwalu po raz kolejny została przyznana nagroda Green Warsaw Award w wysokości 15 000 zł dla najlepszego filmu o tematyce ekologicznej. Fundatorem nagrody jest Urząd Miasta Stołecznego Warszawy.Jury w składzie Łukasz Bluszcz – reżyser filmowy, Leszek Drogosz – dyrektor Biura Infrastruktury Urzędu m.st. Warszawy, Karolina Kukielska – specjalistka ds. komunikacji WWF Polska przyznało Green Warsaw Award Tonowi van Zantvoortowi, reżyserowi filmu „Pasterz” („Sheep Hero”).

Uzasadnienie jury: „Piękny, intymny film, który poprzez losy jednego człowieka pokazuje jak nieodwracalnie zmienia się świat, w którym żyjemy i jak trudno żyć tym, którzy nie godzą się na zmiany cywilizacyjne. Masowość, która wkracza w nasze życie, powoduje, że tracimy otaczającą nas bioróżnorodność i sprawia, że to człowiek staje się obecnie zagrożonym gatunkiem. (…) Stijn, główny bohater filmu, który wbrew wszystkiemu walczy o zachowanie tradycyjnej hodowli owiec, jest niewygodną zadrą dla otaczającej go społeczności i systemu, w którym funkcjonuje. Nie godzi się na prostą rezygnację ze swoich wartości, jest samotny w swojej walce w zmieniającym się świecie. Jego historia to niewygodne pytania skierowane do każdego z nas”. Nagrodzie Green Warsaw Award towarzyszy sekcja filmowa Klimat na zmiany. Patronem Nagrody jest magazyn „National Geographic Polska”.

Nagroda Nos Chopina dla reżyserki filmu „Niezwykła propozycja” („The Proposal”), reż. Jill Magid

"Niezwykła propozycja"

Podczas tegorocznego Festiwalu Millennium Docs Against Gravity po raz kolejny została przyznana nagroda Nos Chopina i 2 000 euro dla najlepszego filmu o muzyce i sztuce. Jury w składzie Marcel Andino Velez –wicedyrektor Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Jan Błaszczak  –specjalista działu programowego Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego, Agnieszka Szydłowska – dziennikarka radiowa i telewizyjna, przyznali nagrodę Jill Magid, reżyserce filmu „Niezwykła propozycja” („The Proposal”).

Jury uzasadniło swój werdykt następująco:

„ (…) Naszym zdaniem najlepszym filmem w konkursie jest opowieść o współczesnej walce Dawida z Goliatem. W naszym świecie Dawidem okazuje się artystka, wykorzystująca wszelkie narzędzia, by realizując własny projekt artystyczny jednocześnie odzyskać profesjonalne archiwum wybitnego architekta z rąk Goliata XXI wieku. Ten film zadaje fundamentalne pytania: do kogo należy sztuka, kto ma prawo do dysponowania artystyczną spuścizną ludzkości? Uzbrojony w armię prawników tzw. 1 proc., czy my wszyscy? Dlatego zdecydowaliśmy się nagrodzić Jill Magid i jej film „Niezwykła propozycja”. Reżyserka filmu, a zarazem artystka realizująca projekt o Luisie Barragánie prowadzi brawurową grę ze szwajcarską firmą meblarską, która archiwum architekta wykupiła i z niezrozumiałych powodów nie udostępnia nikomu. Film obnaża, jakim zagrożeniem dla świata sztuki i dziedzictwa kulturowego jest prawo własności doprowadzone do absurdu”. Fundatorem Nagrody Nos Chopina jest Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny.

Nagroda Miesięcznika „Zwierciadło” dla Najlepszego Filmu o Tematyce Psychologicznej dla reżyserki filmu „Gdzie jest nasz dom?” („Where We Belong”), reż. Jacqueline Zünd

"Gdzie jest nasz dom"

W tym roku na festiwalu po raz kolejny przyznana została Nagroda Miesięcznika „Zwierciadło” w wysokości 1 000 euro dla najlepszego filmu o tematyce psychologicznej. Zwyciężyła Jacqueline Zünd, reżyserka filmu „Gdzie jest nasz dom?” („Where We Belong”).

Redakcja uzasadniła swój wybór następująco: „To film o życiu po rozwodzie. Z tym, że akurat ludzie, którzy się rozwiedli, nie wypowiadają przed kamerą ani słowa. Szwajcarska reżyserka skierowała kamerę na dzieci. I to one szczerze, dojrzale i z wyrozumiałością opowiadają jak to jest, kiedy rodzice nie potrafią ze sobą rozmawiać, walczą o opiekę w sądzie, wzajemnie się oskarżają. Po obejrzeniu ‘Gdzie jest nasz dom?’ w głowie zostaje pytanie: ‘Kto tu jest tak naprawdę dorosły?’ (…).

Nagroda Miesięcznika „Focus” dla Największej Osobowości Festiwalu dla Lutza Kaysera, bohatera filmu „Prywatna podróż w kosmos” („Fly Rocket Fly”), reż. Oliver Schwehm

"Prywatna podróż w kosmos"

W tym roku po raz kolejny została przyznana Nagroda Miesięcznika „Focus” dla Największej Osobowości Festiwalu. Nagrodę otrzymuje inżynier kosmiczny Lutz Kayser, nieżyjący już bohater filmu „Prywatna podróż w kosmos” („Fly Rocket Fly”) wyreżyserowanego przez  Olivera Schwehma, dzięki któremu mogliśmy poznać fascynującą postać Lutza Kaysera.

Redakcja uzasadniła swój wybór następująco: „Nagrodę „Focusa” dla największej osobowości festiwalu redakcja postanowiła przyznać panu Oliverowi Schwehmowi, reżyserowi filmu „Prywatna podróż w kosmos” („Fly Rocket Fly”) za próbę przedstawienia kontrowersyjnej postaci Lutza Kaysera – niemieckiego konstruktora rakiet kosmicznych, który by zrealizować swoje wizje, nie zawahał się przed współpracą z dyktatorami. Twórcy filmu udało się pokazać nie tylko to, że w dziedzinie prywatnych lotów w kosmos Elon Musk nie był pierwszy, ale przede wszystkim opowiedzieć historię naukowca, dla którego idea była ważniejsza niż pojęcia dobra i zła”.

Nagroda Akademii Dokumentalnej dla filmu „América”, reż. Erick Stoll, Chase Whiteside

"América”

Międzypokoleniowe Jury Akademii Dokumentalnej w składzie: Barbara Izydorczyk, Szymon Klimczewski, Karolina Krok, Janusz Lewoń, Aleksander Lipski, Nina Nowakowska-Potera, Anna Starzewska, Emma Szumlas i Marek Wajda po obejrzeniu dziewięciu filmów postanowiło większością głosów przyznać Nagrodę Akademii Dokumentalnej filmowi „América” „za wyjątkowo piękne, prawdziwie wzruszające, filmowo wyrafinowane i niezwykle optymistyczne w swoim ostatecznym przesłaniu ukazanie tematu relacji międzypokoleniowych i kwestii ostatecznego odchodzenia”.

Jak co roku, widzowie Festiwalu Millennium Docs Against Gravity wybiorą najlepszy film i przyznają nagrodę publiczności, czyli Nagrodę Dokumentalną Warszawy. Wysokość nagrody to 2 000 euro, ufundowane przez Urząd Miasta Stołecznego Warszawy. W konkursie biorą udział wszystkie filmy prezentowane w programie festiwalu. Każdy widz może głosować i być jurorem Festiwalu Millennium Docs Against Gravity!

Już w piątek 17 maja poznamy zwycięzcę Grand Prix Dolnego Śląska – Nagrodę Marszałka Województwa Dolnośląskiego w wysokości 3000 euro dla najlepszego filmu wyłonionego spośród trzynastki startującej w Konkursie Głównym wrocławskiej edycji 16. Millennium Docs Against Gravity.

W sobotę 18 maja poznamy zwycięski film Grand Prix Śląska – Nagrody Marszałka Województwa Śląskiego w wysokości 3 000 euro. Także 18 maja poznamy zwycięzcę Nagrody Głównej Bydgoszcz ART.DOC AWARD o równoważności 1 500 euro. 23 maja w Gdyni zostanie przyznana Nagroda Prezydenta Miasta Gdyni i 15 000 zł. Tego dnia poznamy także wyniki Konkursu „Co Jest Grane 24”, w której o nagrodzie zadecydują widzowie festiwalu w Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Lublinie i Katowicach, wskazując na swój ulubiony film spośród 12 tytułów przedstawiających rozmaite zjawiska popkulturowe, ale i poważniejsze tematy. Reżyser zwycięskiego filmu otrzyma statuetkę i 1 000 euro.

informacja prasowa

Przedstawiamy filmy konkursowe 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni

Ponad dwa miesiące przed festiwalem ogłaszającym listę filmów, które zawieszają się w Konkursie Głównym oraz Konkursie Filmów Krótkometrażowych jubileuszowego 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

KONKURS GŁÓWNY 50. FPFF

„Brat” , reżyseria: Maciej Sobieszczański, scenariusz: Maciej Sobieszczański, Grzegorz Puda, producenci: Dariusz Jabłoński, Violetta Kamińska, Izabela Wójcik

„Capo” , reżyseria: Robert Kwilman, scenariusz: Robert Kwilman, Malwina Górecka, Kirk Kjeldsen, producenci: Malwina Górecka, Peter Sand Magnussen

„Chopin, Chopin!” , reżyseria: Michał Kwieciński, scenariusz: Bartosz Janiszewski, producenci: Michał Kwieciński, Małgorzata Fogel-Gabryś

„Dom dobry” , reżyseria i scenariusz: Wojciech Smarzowski, producenci: Janusz Hetman, Wojciech Gostomczyk

„Franz Kafka” , reżyseria: Agnieszka Holland, scenariusz: Marek Epstein, Agnieszka Holland, producenci: Marcin Wierzchosławski, Sarka Cimbalova, Agnieszka Holland, Alicja Jagodzińska-Kałkus

„Klarnet” , reżyseria i scenariusz: Tola Jasionowska, producenci: Adrian Skwiercz, Joanna Jankowska-Flis

„Larp. Miłość, trolle i inne poszukiwania” , reżyseria: Kordian Kądziela, scenariusz: Kordian Kądziela, Michał Wawrzecki, producenci: Andrzej Papis, Maciej Sowiński

„Ministranci” , reżyseria i scenariusz: Piotr Domalewski, producenci: Leszek Bodzak, Aneta Hickinbotham, Piotr Walter, Jarosław Jakubiec

„Nie ma duchów w ciemnym na Dobrej” , reżyseria: Emi Buchwald, scenariusz: Emi Buchwald, Karol Marczak, producenci: Jerzy Kapuściński, Magdalena Tomanek

„Światłoczuła” , reżyseria: Tadeusz Śliwa, scenariusz: Tomasz Klimala, Hanna Węsierska, producenci: Klaudiusz Frydrych, Inga Kruk, Agata Dybul

„Terytorium” , reżyseria: Bartosz Paduch, scenariusz: Marcin Grabowski, Bartosz Paduch, producenci: Jacek Kulczycki, Paweł Jóźwik

„Trzy miłości” , reżyseria: Łukasz Grzegorzek, scenariusz: Łukasz Grzegorzek, Krzysztof Balcewicz, Weronika Bilska, Natalia Grzegorzek, producentka: Natalia Grzegorzek

„Vinci 2” , reżyseria: Juliusz Machulski, scenariusz: Juliusz Machulski, Robert Więckiewicz, producent: Zbigniew Domagalski

„Wielka Warszawska” , reżyseria: Bartłomiej Ignaciuk, scenariusz: Jan Purzycki, Bartłomiej Ignaciuk, producentka: Alicja Grawon-Jaksik

„Zamach na papieża” , reżyseria i scenariusz: Władysław Pasikowski, producenci: Klaudiusz Frydrych, Inga Kruk

„Życie dla dorosłych” , reżyseria: Paweł Podolski, scenariusz: Paweł Podolski, Lynn Kucharczyk, producenci: Anna Wereda, Alicja Gancarz

W Konkursie Głównym wystąpiło 16 filmów . Wśród nich jest 6 pełnometrażowych debiutów reżyserskich i 2 drugie filmy reżyserów.

Do Konkursu Filmów Krótkometrażowych 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych zakwalifikowały się 32 filmy oryginalne przez szkoły filmowe oraz zmienni producenci, a także w ramach programu „30 minut” Studia Munka – Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Wyboru plików pochodzi także dyrektorka artystyczna festiwalu , a także rekomendacja dochodowa przez siebie doradczyń – historyczki kina Moniki Talarczyk oraz producentki Agaty Szymańskiej.

KONKURS FILMÓW KRÓTKOMETRAŻOWYCH 50. FPFF

„Asomia” , reżyseria: Wojtek Węglarz, Gracjana Piechula, produkcja: Szkoła Filmowa im. Krzysztofa Kieślowskiego, Uniwersytet Śląski w Katowicach

„Bazarove Love” , reżyseria: Jakub Pycak, produkcja: Warszawska Szkoła Filmowa

„Bez reszty” , reżyseria: Jakub Prysak, produkcja: Studio Munka – Stowarzyszenie Filmowców Polskich

„Bliżej” , reżyseria: Aleksandra Szczyrek, produkcja: Szkoła Filmowa im. Krzysztofa Kieślowskiego, Uniwersytet Śląski w Katowicach

„Ćwiartka” , reżyseria: Maja Górczak, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Dickflip” , reżyseria: Dominik Hadziewicz, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Fish and Chips” , reżyseria: Bartłomiej Błaszczyński, produkcja: Szkoła Filmowa im. Krzysztofa Kieślowskiego , Uniwersytet Śląski w Katowicach

„Pieprzyć ich wszystkich” , reżyseria: Polina Biliaieva, produkcja: Warszawska Szkoła Filmowa

„Brokat” , reżyseria: Konrad Kultys, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Houdini” , reżyseria: Mariusz Rusiński, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Jagody” , reżyseria: Marta Kowalska, produkcja: Gdyńska Szkoła Filmowa

„Jak się odkochać” , reżyseria: Varvara Zarytska, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Jogurt” , reżyseria: Aleksandra Góralewska, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Lucciola” , reżyseria: Aleksandra Neyman, produkcja: Szkoła Filmowa im. Krzysztofa Kieślowskiego, Uniwersytet Śląski w Katowicach

„Ludzie i rzeczy” , reżyseria: Damian Kosowski, produkcja: Studio Munka – Stowarzyszenie Filmowców Polskich

„Navidad de Marga” , reżyseria: Marcia Majcher, produkcja: Staron-Film

„Nibylandex” , reżyseria: Agata Kapuścińska, produkcja: Warszawska Szkoła Filmowa

„Nigdy nie znikasz” , reżyseria: Jakub Cyryl Grabarczyk, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Patrzę w niebie” , reżyseria: Alexandra Strunin, produkcja: Warszawska Szkoła Filmowa

„Po prostu” , reżyseria: Olga Kałagate, produkcja: Szkoła Filmowa im. Krzysztofa Kieślowskiego, Uniwersytet Śląski w Katowicach

„Pożegnanie z morzem” , reżyseria: Mateusz Nowak, produkcja: Katarzyna Strumnik

"POLICZKOWAĆ!!" , reżyseria: Mikołaj Piszczan, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Opera Mydlana” , reżyseria: Anja Zalewska, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Strach” , reżyseria: Robert Zawadzki, produkcja: Gdyńska Szkoła Filmowa

„Szmonces o Dybuku” , reżyseria: Maciej Tyburski, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Szumy i fonie” , reżyseria: Piotr Krzysztof Kamiński, produkcja: Warszawska Szkoła Filmowa

„Taty nie ma” , reżyseria: Jan Saczek, produkcja: Szkoła Filmowa im. Krzysztofa Kieślowskiego , Uniwersytet Śląski w Katowicach

„Tłum. Można być cicho” , reżyseria: Filip Jakubowski, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Wyspy” , reżyseria: Jakub Wenda, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Zwyczaje pingwinów” , reżyseria: Jakub Poterała, produkcja: Gdyńska Szkoła Filmowa

„Zza szyby podglądam jak umiera sarna, młody” , reżyseria: Angelika Cygal, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

„Żabi śpiew” , reżyseria: Xymena Zaręba, produkcja: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi

Jak dyrektor artystyczna Joanna Łapińska : „O udział w konkursie ubiegało się aż 190 tytułów, wybór był więc bardzo poważny. dotyczy tej esencji tego, o czym jest obecnie mowa młodzi. To często komentarz do świata wokół nas – jego strachów i niepokojów. Wśród naszych wielkich kataklizmy: wojny, migracja, erozję społeczne, a obok tego intymne, osobiste historie, w których centrum stoi rodzina lub jednostka. Różnorodność treści do zawartości o stylistyczne. Twórczynie i twórcy krótkie formy otwarte po wyraziste formalne ramy, zwykła konwencja gatunkowa albo ożywczy humor o jutrze polskie kina, to jego wschód dzieje się właśnie tu: w Konkursie Filmów Krótkometrażowych, który bardzo wszystkim polecam”.

Do końca lipca ogłoszona zostaje lista filmów zakwalifikowanych do Konkursu Perspektywy .

50. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych odbędzie się w dniach 22–27 września 2025 roku w Gdyni. Producentem Festiwalu jest Pomorska Fundacja Filmowa w Gdyni.

informacja prasowa

"Holiday" Isabelli Eklöf zwycięzcą 18. MFF Nowe Horyzonty

Grand Prix Międzynarodowego Konkursu Nowe Horyzonty zdobywa pochodząca ze Szwecji Isabella Eklöf, autorka filmu "Holiday". Spośród 12 konkursowych produkcji aż 7 zostało wyreżyserowanych przez kobiety. Tegoroczna odsłona Nowych Horyzontów może pochwalić się także rekordową frekwencją. 

Holiday to film, który bez zbędnego sentymentu i w niepokojący sposób odsłania mechanizmy konformizmu i zależności widzianej oczami kameleona, głównego bohatera, manewrującego w świecie pełnym chciwości. Mocna, bezbłędna i przekonująca praca reżyserki – tak swój werdykt uzasadnia Jury w składzie: Fred Kelemen (przewodniczący; niemiecki reżyser i operator; bohater ubiegłorocznej retrospektywy na Nowych Horyzontach), Valeska Grisebach (niemiecka reżyserka, zeszłoroczna laureatka Grand Prix za Western), Anna Jadowska (reżyserka nagradzanych Dzikich róż), Michał Marczak (autor docenionych na Sundance Wszystkich nieprzespanych nocy) oraz Claudia Landsberger (specjalistka od międzynarodowego marketingu filmowego, producentka kreatywna).

W swoim filmie Isabella Eklöf portretuje uwodzicielski świat współczesnej przestępczości (postaci w większości pochodzą z Danii), w którego sidła wpada główna bohaterka, Sascha. Upojenie blichtrem przeplata się tu z niezwykłą brutalnością, a kobiece ciało jest traktowane jako kolejny dodatek do kolekcji luksusowych towarów.

Nagrodę w imieniu zwyciężczyni odebrał Ali Abbasi, z którym wspólnie stworzyła Granicę (Gräns) – również pokazywaną na tegorocznych Nowych Horyzontach.

Siedzący słoń

Laureatem Nagrody Publiczności został Siedzący słoń (Da xiang xi di er zuo) w reżyserii pochodzącego z Chin Hu Bo, który zmarł tragicznie w zeszłym roku. Siedzący słoń to jego fabularny debiut i zarazem ostatni film. W trakcie wrocławskiej gali wręczenia nagród został odczytany list Béli Tarra, filmowego nauczyciela Hu Bo. „Zgłosiły się do mnie setki chińskich reżyserów, ale gdy go poznałem, wiedziałem: to jest to! (…) W jego oczach widać było niezwykle silną osobowość. (…) Choć go straciliśmy, na zawsze pozostaną nam jego filmy”.

Wycinka

W tym roku po raz pierwszy została przyznana także Nagroda im. Zuzanny Jagody Kolskiej dla najmłodszego artysty/artystki MFF Nowe Horyzonty, ufundowana przez Grażynę Błęcką-Kolską i Jana Jakuba Kolskiego. Wyróżnienie, które trafiło w ręce Zuzanny Grajcewicz za film Wycinka, to gest wsparcia i wotum zaufania dla talentu twórczyni.

Jak zaznaczają fundatorzy, „celem nagrody jest zachęcenie do opowiadania świata językiem własnej wrażliwości, wytrwania na niepewnej, artystycznej drodze rozwoju. Nagroda im. Zuzanny Jagody Kolskiej to nade wszystko ciepłe, na zawsze żywe wspomnienie nieobecnego głosu Zuzi. Chcemy doceniać odwagę. Wspierać młodość. Dać szansę na rozwój. Wierzyć, że każda pomoc niesie dalej dobro. Pamiętać o Zuzi”.

Nagrodzone filmy można zobaczyć jeszcze w ostatni dzień festiwalu (5 sierpnia). Pokaz Holiday zacznie się o 16:15, a Siedzącego słonia o 19:15.

5 sierpnia zapraszamy na ostatni dzień 18. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Nowe Horyzonty. Przyszłoroczna edycja odbędzie się w dniach 25 lipca – 4 sierpnia. Więcej szczegółów na www.nowehoryzonty.pl.

informacja prasowa