Czasoprzestrzeń Zbioru - nowa wystawa w Muzeum Architektury we Wrocławiu

Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza na wystawę "Czasoprzestrzeń zbioru", będącą prezentacją  części kolekcji sztuki współczesnej ze zbiorów własnych Muzeum. Formą aranżacji nawiązuje ona do eksponowanej w 1977 roku wystawy „Współczesna plastyka związana z architekturą”, która była zaczątkiem stałej ekspozycji sztuki. Jest zatem próbą rekonstrukcji sposobu myślenia o powiązaniach sztuki i architektury, jak i  okazją do jej reinterpretacji współcześnie. Wernisaż w piątek 22 października 2021 r. o godzinie 18.00 w Muzeum Architektury we Wrocławiu, ul. Bernardyńska 5.

Wystawa „Czasoprzestrzeń Zbioru” to projekt odnoszący się do kolekcji sztuki współczesnej, będącej częścią zbiorów Muzeum Architektury we Wrocławiu. Licząca dziś blisko 1100 obiektów kolekcja powstawała w oparciu o przekonanie o podobieństwach i wzajemnym oddziaływaniu sztuk wizualnych i architektury. Przy jej tworzeniu wybierano głównie prace o charakterze „racjonalnym”, oparte na kryteriach zbliżonych do metod postępowania w naukach ścisłych, a formalnie mieszczące się przede wszystkim w obrębie nurtu abstrakcji geometrycznej. 

Janusz Orbitowski, Relief 19/72, 1972, fot. Mirosław Łanowiecki, Muzeum Architektury we Wrocławiu

Wystawa „Czasoprzestrzeń Zbioru” będzie pierwszą po niemal dwudziestu latach prezentacją  części kolekcji sztuki współczesnej ze zbiorów własnych Muzeum Architektury. Forma jej aranżacji oraz wybór pokazywanych dzieł nawiązywać będą do eksponowanej w 1977 roku wystawy „Współczesna plastyka związana z architekturą”, która była zaczątkiem stałej ekspozycji sztuki w Muzeum Architektury, prezentowanej do końca lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Tytułowa "Czasoprzestrzeń Zbioru" jest więc zarówno próbą rekonstrukcji sposobu myślenia o powiązaniach sztuki i architektury, jak i  okazją do jej reinterpretacji współcześnie. Służy również wyznaczeniu perspektyw rozbudowania zbioru o nowe obiekty w przyszłości.

Maria Jarema, Rytm V, 1958, fot. Mirosław Łanowiecki, Muzeum Architektury we Wrocławiu

Ideą wystawy zrealizowanej w 1977 roku była prezentacja obiektów, będących wyrazem aktualnych poszukiwań dotyczących kształtowania przestrzeni, harmonii i właściwości fizykalnych barw, optyki światła, kinetyki rytmów i proporcji kształtów. Planowana na jesień 2021 ekspozycja „Czasoprzestrzeń Zbioru”, odwołując się do założeń „Współczesnej plastyki związanej z architekturą”, zestawiać będzie kilkadziesiąt najbardziej reprezentatywnych obiektów wybranych ze zbiorów, wśród których znajdą się prace autorstwa m.in.  Marii Jaremy, Henryka Stażewskiego, Zofii Artymowskiej, Kajetana Sosnowskiego, Wandy Gołkowskiej czy Ryszarda Winiarskiego, które stanowić będą egzemplifikację tropów i idei składających się na genezę i historię powstawania całej kolekcji.

Zofia Artymowska, Poliformy XLV, 1974, 
fot. Mirosław Łanowiecki, Muzeum Architektury we Wrocławiu

Artystki i artyści:

Magdalena Abakanowicz, Getulio Alviani, Roman Artymowski, Zofia Artymowska, Jan Berdyszak, Alberto Biasi, Marian Bogusz, Jerzy Budziszewski, Jan Chwałczyk, Zbigniew Dłubak, Jerzy Fedorowicz, Wanda Gołkowska, Zbigniew Gostomski, Aleksandra Jachtoma, Mieczysław Janikowski, Maria Jarema, Jerzy Jarnuszkiewicz, Zdzisław Jurkiewicz, Tadeusz Kantor, Edward Krasiński, Gerard Kwiatkowski, Adam Marczyński, Maria Michałowska, Janusz Orbitowski, Ludmiła Popiel, Jerzy Rosołowicz, Jerzy Skarżyński, Kajetan Sosnowski, Antoni Starczewski, Henryk Stażewski, Maciej Szańkowski, Wacław Szpakowski, Alina Ślesińska, Ryszard Winiarski, Bohdan Załęski, Krystyn Zieliński, Jan Ziemski

Kuratorka: Małgorzata Devosges-Cuber

Identyfikacja wizualna: Feliks Marciniak

Producenci wystawy: Michał Duda i Wiktoria Litwinowicz

Aranżacja: BudCud

Projekt dofinansowany ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu.

informacja prasowa

Odbudowa po wrocławsku. Kim był Olgierd Czerner? | wykład

6 listopada o 17.00 Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza na wykład poświęcony profesorowi Olgierdowi Czernerowi - założycielowi i pierwszemu dyrektorowi Muzeum Architektury we Wrocławiu, Konserwatorowi Zabytków Wrocławia (1955-1965), architektowi i pedagogowi. 6 listopada przypada piąta rocznica śmierci Profesora.

Prof. Olgierd Czerner, fot. Stefan Arczyński

Podczas wykładu Michała Chadery przyjrzymy się roli Olgierda Czernera w odbudowie zniszczonego Wrocławia i kształtowaniu lokalnego środowiska kulturalnego oraz jego działaniom na rzecz ochrony dziedzictwa architektonicznego miasta. Szczególną uwagę zwrócimy oczywiście na pierwsze lata funkcjonowania powołanego przez Profesora Muzeum Architektury: tworzone i współtworzone przez niego wystawy, ważne wydarzenia z historii instytucji oraz inicjowane w tym czasie międzynarodowe programy badawcze.

Prof. dr hab. inż. Olgierd Władysław Czerner urodził się 15 kwietnia 1929 w Świętochłowicach. Był architektem, historykiem i profesorem zwyczajnym Politechniki Wrocławskiej. W latach 1955-1965 pełnił funkcję Konserwatora Zabytków Wrocławia. Specjalizował się w historii architektury oraz konserwacji zabytków architektury i urbanistyki.

W 1965 roku powołał pierwsze (i jak na razie jedyne!) w Polsce Muzeum Architektury, wówczas działające pod nazwą Muzeum Architektury i Odbudowy. Kierował nim od momentu powstania aż do czasu przejścia na emeryturę w 1999 roku. Dzięki jego pasji i ogromnemu zaangażowaniu w budowanie pozycji instytucji, oraz bliskim relacjom, jakie budował z polskimi i zagranicznymi instytucjami o podobnym profilu, wrocławskie muzeum jest dziś jednym z najważniejszych na świecie miejsc poświęconych w całości historii architektury oraz architekturze współczesnej.

Od 1978 do 1990 roku Olgierd Czerner był członkiem Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN, a w latach 80. pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Społecznego Komitetu Odbudowy Panoramy Racławickiej. Należał do takich organizacji jak: ICOMOS (Międzynarodowa Rada Ochrony Zabytków i Miejsc Historycznych), Międzynarodowa Rada Muzeów ICOM, Komitet Architektury i Urbanistyki PAN, Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, Stowarzyszenie Architektów Polskich, Stowarzyszenie Historyków Sztuki Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków. Był autorem licznych publikacji i promotorem kilkunastu prac doktorskich.

Profesor uhonorowany został m.in. Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem Komisji Edukacji Narodowej. W 2015 roku, podczas jubileuszu 50-lecia Muzeum Architektury we Wrocławiu, został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

KIEDY: czwartek, 6 listopada 2025 r. o godzinie 17.00
GDZIE: Muzeum Architektury we Wrocławiu, ul. Bernardyńska 7
Prowadzenie: Michał Chadera, Dział Edukacji MA

Wstęp wolny!

Wykład Odbudowa po wrocławsku. Kim był Olgierd Czerner? jest jednym z wydarzeń towarzyszących obchodom jubileuszu 60-lecia Muzeum Architektury we Wrocławiu.

informacja prasowa

Wywiad z prof. Olgierdem Czernerem - pod tym linkiem

Jerzy Rosołowicz. Spacer miejski

21 stycznia 2023, godz. 13.00 Muzeum Współczesne Wrocław, Muzeum Architektury oraz Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu zapraszają na spacer miejski śladami Jerzego Rosołowicza. Rozpoczynając od dawnej Galerii Permafo, czyli obecnie siedziby Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu, udamy się m.in. do Mieszkania E. Gepperta czy Muzeum Architektury, aby przybliżyć państwu życie i twórczość tej ważnej postaci wrocławskiego środowiska awangardowego.

Nakreślimy Państwu najważniejsze wydarzenia artystyczne lat 70., zaprezentujemy realizacje Jerzego Rosołowicza od „Neutronikonów” po niezrealizowane projekty takie jak konceptualny „Neutrdrom” z 1967 roku. Następnie w Muzeum Architektury dowiemy się więcej o początkach kolekcji dzieł sztuki tej instytucji oraz dwóch wystawach: „Terra 1” (1975) i „Terra 2” (1981), które z twórczością Rosołowicza (poza jego udziałem) łączy idea troski o człowieka i środowisko.

Prowadzenie: Małgorzata Devosges-Cuber, Michał Duda, dr Marika Kuźmicz, Joanna Sokołowska. Udział w wydarzeniu jest bezpłatny. Zapisy nie są wymagane.

Po spacerze zapraszamy do Muzeum Współczesnego (Pl. Strzegomski 2) na oprowadzanie Mariki Kuźmicz po wystawie „Jerzy Rosołowicz. Alchemik”.

Oprowadzanie rozpocznie się o godzinie 16.30.

Ilość miejsc jest ograniczona do 20 osób.

Prowadzący:

Małgorzata Devosges-Cuber – historyczka sztuki, absolwentka muzealniczych studiów kuratorskich na Uniwersytecie Jagiellońskim. Kuratorka i współkuratorka wystaw i autorka tekstów poświęconych sztukom wizualnym i architekturze, między innymi: „Odczarowywanie. Proces ciągły”, „Patchwork. Architektura Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak”, „Patchwork. The Architecture of Jadwiga Grabowska-Hawrylak” (Center for Architecture w Nowym Jorku i Trienal de Lisboa w Lisbonie), „Trzy początki. 1918-1945-1989” (książka towarzysząca wystawie wyróżniona została nagrodą DAM Architectural Book Award 2019/ Targi Książki we Frankfurcie nad Menem), „Terra X [- ∞]. Archiwum Przyszłości”. Kuratorka wystawy Leona Tarasewicza w Muzeum Architektury we Wrocławiu nagrodzonej Grand Prix Sybilla 2018 na najważniejsze wydarzenie muzealne roku i wystawy „Czasoprzestrzeń zbioru” (2021). Współautorka wystawy „Landscapes of Leisure” o polskiej architekturze wypoczynkowej w Pawilonie Polski na Expo 2020 w Dubaju. Współkuratorka wystawy „Greenhouse Silent Disco” w polskim pawilonie na 23 Triennale Sztuk Dekoracyjnych i Architektury Współczesnej w Mediolanie (2022). Pracuje w Muzeum Architektury we Wrocławiu, gdzie od 2016 roku prowadziła program działań związanych z europejskim projektem Future Architecture Platform. Obecnie kieruje Działem Sztuki Muzeum Architektury.

Michał Duda – historyk sztuki, badacz i krytyk architektury, kurator, inicjator i organizator wielu projektów i wydarzeń związanych z promocją polskiej architektury. Absolwent historii sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Studiów Kuratorskich na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracuje w Muzeum Architektury we Wrocławiu. Kurator i współkurator wielu wystaw poświęconych przedwojennej i współczesnej architekturze, m.in.: „Greenhouse Silent Disco” (prezentowanej podczas Triennale w Mediolanie), „Patchwork. Architektura Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak” (pokazywanej również w Nowym Jorku i w Portugalii), „Landscapes of leisure” (pokazywanej podczas EXPO 2020 w Dubaju), „Trzy początki. 1918/1945/1989” , czy „Terra X [- ∞]. Archiwum Przyszłości”. Jego książka „Patchwork. Architektura Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak”, pierwsza monografia poświęcona wrocławskiej architektce, otrzymała nagrodę DAM Architectural Book Award 2017. Pracuje w Muzeum Architektury we Wrocławiu, obecnie w roli dyrektora.

dr Marika Kuźmicz – historyczka sztuki, kuratorka, wykładowczyni, dziekan Wydziału Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich ASP w Warszawie, wykładowczyni Collegium Civitas. Prezes Fundacji Arton (od 2011 r.), organizacji zajmującej się opracowywaniem archiwów artystek i artystów lat 70. oraz Fundacji im. Edwarda Hartwiga (od 2017). Dwukrotna stypendystka MKiDN, stypendystka Miasta St. Warszawy. Autorka i redaktorka licznych książek o sztuce, w ostatnim czasie m.in. „Ludmiła Popiel i Jerzy Fedorowicz” (2019), „Edward Hartwig. Fotografiki” (2019), „Jan Dobkowski” (2020), „Barbara Kozłowska” (2020), „Paweł Kwiek. Zrobić niemożliwe światło” (2021), „Tapta” (2021). Pomysłodawczyni i koordynatorka bazy www.forgottenheritage.eu. Organizatorka międzynarodowych konferencji poświęconych archiwom artystek i artystów „Revisiting Heritage” (2018) oraz sztuce artystek z Europy Środkowo-Wschodniej „The international conference „Not Yet Written Stories. Women Artists in CEE” (2021). Obecnie pracuje m.in. monografią Jerzego Rosołowicza.

Joanna Sokołowska – kuratorka, autorka i redaktora publikacji poświęconych sztuce współczesnej. W latach 2010-2021 współtworzyła jako kuratorka program Muzeum Sztuki w Łodzi. Obecnie współpracuje z Katedrą Mediacji Sztuki wrocławskiej ASP. Przy pomocy medium wystawy porusza kwestie społeczne takie jak wyobraźnia ekologiczna, przyszłość pracy, praca a płeć czy funkcje artystycznych utopii. Wybrane wystawy to: „Odnowa. Biennale Zielona Góra 2022” (wspólnie z Bartkiem Lisem i Martą Genderą), „Happy the End. Konrad Jarodzki” (Galeria Geppart, Wrocław, 2021), „For beyond that horizon lies another horizon” (Edith-Ruß-Haus für Medienkunst, Oldenburg, 2017), „Inne miasto – inne życie” (Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2008), a także (realizowane w Muzeum Sztuki w Łodzi) „Praca, praca, praca (praca). Céline Condorelli i Wendelien van Oldenborgh” (wspólnie z Danielem Muzyczukiem), 2021, „Zjednoczona Pangea, 2019, Ćwiczenia w autonomii. Tamás Kaszás” (we współpracy z Anikó Loránt (ex-artists’ collective), 2016, „Wszyscy ludzie będą siostrami”, 2016, „Niewczesne historie” (wspólnie z Jarosławem Lubiakiem), 2015, „Huseyin Bahri Alptekin. Zajścia, zdarzenia, okoliczności, przypadki, sytuacje” (wspólnie z Magdaleną Ziółkowską), 2014, „Oczy szukają głowy do zamieszkania” (wspólnie z Aleksandrą Jach, Katarzyną Słobodą, Magdaleną Ziółkowską), 2011, „Robotnicy opuszczają miejsca pracy”, 2010.

informacja prasowa

Laboratorium Architektury – wystawa dla dzieci i dorosłych już od 28 czerwca w Muzeum Architektury we Wrocławiu

Muzeum Architektury zaprasza na pierwszą w historii naszego muzeum wystawę dla dzieci i dorosłych opowiadającą o niezwykłej mocy architektury! To również jedno z najważniejszych wydarzeń świętowanego w tym roku jubileuszu 60-lecia działalności Muzeum Architektury we Wrocławiu. Otwarcie w sobotę 28 czerwca 2025 roku o godzinie 12.00. 

Zapraszamy na pierwszą w historii naszego muzeum wystawę dla dzieci i dorosłych opowiadającą o niezwykłej mocy architektury! To również jedno z najważniejszych wydarzeń świętowanego w tym roku jubileuszu 60-lecia działalności Muzeum Architektury we Wrocławiu.

„Laboratorium architektury” to pierwsza w historii muzeum ekspozycja o architekturze skierowana również – a może przede wszystkim! – do dzieci. To jednak znacznie więcej niż opowieść o budynkach – to praktyczne doświadczenie mocy architektury. Ta wystawa ma nie tylko poszerzać wiedzę, ale i budować poczucie sprawczości – uczyć najmłodszych, że otaczająca ich architektura może i powinna odpowiadać na potrzeby wszystkich użytkowników.

Tytułowe laboratorium będzie przestrzenią zabawy i nauki, ale przede wszystkim - eksperymentu. Od czerwca do końca września 2025 roku, w dawnym gotyckim kościele, najmłodsi odwiedzający wraz z opiekunami nie tylko poznają architekturę i panujące w niej zasady, ale także uważnie jej doświadczą i poznają sposoby na to, jak ją współtworzyć.

Wystawa składać się będzie ze specjalnie zaprojektowanych multisensorycznych instalacji oraz interaktywnych stanowisk. Umożliwią one zmysłowe odczucie architektury za pomocą wzroku, słuchu, dotyku i węchu. Odsłonią przed małymi i dużymi odkrywcami tajniki warsztatu architekta i technicznych aspektów budownictwa.

Sprowokują do rozważań na temat inkluzywności, ergonomii i roli zieleni w architekturze miast. Ekspozycja została zaprojektowana zgodnie z zasadami projektowania uniwersalnego. Włącza zatem do procesu osoby z różnymi potrzebami oraz w różnym wieku i uświadamia zwiedzającym, że branie tych potrzeb pod uwagę powinno być nieodłączną częścią projektowania każdej przestrzeni.

Ekspozycja oparta jest o realizowany przez Muzeum Architektury we Wrocławiu program edukacyjny „Laboratorium Architektury”, nagrodzony Grand Prix oraz I  nagrodą w kategorii Edukacja w konkursie na Muzealne Wydarzenie Roku Sybilla 2022.

Wystawie towarzyszy książka z ćwiczeniami, będąca uzupełnieniem i rozszerzeniem treści prezentowanych na ekspozycji.

Kuratorki: Agnieszka Gola, Patrycja Mazurek

Organizatorzy: Muzeum Architektury we Wrocławiu i Miasto Wrocław

Projekt aranżacji wystawy: Magdalena Storożenko-Polak, Blanka Przedpełska,

Katarzyna Mizera, Kamila Haja (Places Foundation)

Projekt eksponatów: Magdalena Storożenko-Polak, Blanka Przedpełska, Katarzyna

Mizera, Kamila Haja (Places Foundation), Ewa Kuczała

Identyfikacja wizualna: Paweł Mildner

Redakcja tekstów: Rozalia Radecka

Tłumaczenia: Grzegorz Piątkowski, Wojciech Poros

Produkcja: Misia Siennicka, Agnieszka Smutek

Montaż wystawy: Grzegorz Hoja, Michał Cybulski

Modele: ONIMO

Komunikacja: Iga Bałchanowska, Marta Czyż, Kalina Soska

informacja prasowa

Spotkajmy się w mieście! | Muzeum Architektury rozpoczyna nowy cykl wykładów i spacerów po Wrocławiu dla Seniorek i Seniorów

Od września 2023 ruszamy z nowym cyklem spotkań dla Seniorek i Seniorów. Przez kolejnych pięć miesięcy zapraszamy na wykłady i spacery, podczas których zabierzemy Was na Karłowice, plac Grunwaldzki, Ołbin i Polanowice, gdzie wspólnie z naszymi przewodniczkami i przewodnikami opowiemy o historii i architekturze tych miejsc. Spotkamy się również w Muzeum Architektury na wspólnym zwiedzaniu nowych wystaw czasowych.

Karłowice | 13 i 15 września 2023, godzina 12.00

Prowadzenie: Agata Gabiś

13 września, godzina 12.00 – wykład w Muzeum Architektury

15 września, godzina 12.00 – spotkanie na wrocławskich Karłowicach

Miejsce zbiórki: przed kościołem św. Antoniego przy al. J. Kasprowicza 26 

Karłowice

Początków Karłowic jest kilka i wszystkie zaczynają się w pobliżu alei Jana Kasprowicza (czyli dawnej Corso Allee, wytyczonej po śladach drogi prowadzącej do folwarku). Wieś, założona pod koniec XVII wieku przez opata Carla Kellera, nazwę wzięła od jego imienia i była przez kolejne dwa stulecia niewielką, klasztorną osadą. Ale pod koniec XIX wieku coś się zaczęło dziać, bo od gęstego miasta wieś dzieliła już tylko Odra. Nie powiodła się przymiarka do stworzenia luksusowego przedmieścia willowego, za to franciszkański desant pod postacią ceglanego neogotyku okazał się całkiem skuteczny i nadal definiuje aleję (i dzielnicę). 

Nowy rozdział historii zaczyna się w 1911 roku, kiedy do Wrocławia przybywa, prosto z miasta-ogrodu Hellerau, młody Paul Schmitthenner. Dla ogólnoniemieckiego dewelopera ma na tanich gruntach zbudować nowe osiedle: dostaje kilkanaście działek, wolną rękę i obietnicę, że samodzielnie zrobi centrum miasta-ogrodu. Gartenstadt Carlowitz nie jest jednak sztandarowym przykładem osiedla zaprojektowanego od A do Z, które łączy wszystkie zalety miasta i wsi (oczywiście bez żadnych wad). To kilka odcinków ulic, przy których architekt próbował aranżować minikompozycje urbanistyczne. 

Schmitthenner zaczyna obok klasztoru: początek uliczki W. Pola to przegląd różnych typów budynków, zgodnych z reformą architektoniczną i preferencjami autora. Przy ul. T. Boya-Żeleńskiego bawi się linią zabudowy, to odsuwając ją, to zbliżając, tworzy też enklawę z trzech domów jednorodzinnych oraz projektuje dom własny. Nie pomieszka w nim długo, bo w 1913 roku, rozczarowany współpracą z inwestorem, wyjeżdża do Berlina i tam wymyśla miasto-ogród z prawdziwego zdarzenia. Natomiast koncepcja Karłowic pod kierownictwem Ericha Graua skręca w stronę bardziej swojską i tradycyjną, a jej przestrzennym i estetycznym zwornikiem stanie się ryneczek Am Markt, czyli pl. Piłsudskiego, do dziś jedno z najbardziej malowniczych (i nieco zapomnianych) miejsc we Wrocławiu. 

Agata Gabiś

Absolwentka historii sztuki, pracuje w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego i zajmuje się architekturą XX wieku oraz rozwojem przestrzennym Wrocławia i Dolnego Śląska.  Pisze, popularyzuje, opowiada i oprowadza, współpracuje z instytucjami kultury i z Wojewódzką Radą Ochrony Zabytków. Autorka książki "Całe morze budowania. Wrocławska architektura 1956-1970", współautorka zina "Kontrowersy".

Plac Grunwaldzki i Ołbin | 18 i 20 października 2023, godzina 12.00

Wrocławskie śródmieście od kilku lat jest areną zmian. Idealnym tego przykładem jest Ołbin, gdzie kamienice odzyskują swój dawny blask, na podwórza wkracza zieleń, a przestrzeń zaczyna być bardziej przyjazna mieszkańcom. Drugą młodość zaczynają przeżywać też wielkopłytowe relikty architektury PRL-u, co obserwujemy przechadzając się między punktowcami wrocławskiego Manhattanu. W niezwykły krajobraz śródmieścia, poprzez wykład i spacer po Ołbinie i Placu Grunwaldzkim, wprowadzi nas Anka Bieliz. 

Polanowice | 8 i 10 listopada 2023, godzina 12.00 

Schrony i fortyfikacje będą tematem listopadowych spotkań w Muzeum Architektury. Niektóre eksponowane z dumą jako świadkowie burzliwej historii miasta, inne zaaranżowane na nowe funkcje, jeszcze inne zupełnie zaniedbane – wszystkie są świadectwem ewolucji architektury i ciekawym elementem na turystycznej mapie miasta. O pozostałościach architektury obronnej Wrocławia opowie dr Stanisław Kolouszek, z którym spotkamy się na wykładzie i w ramach zwiedzania Fortu Piechoty nr 6 na Polanowicach.    

Wojszyce | 13 i 15 grudnia 2023, godzina 12.00

prowadzenie: Magda Ławicka

 – wykład w Muzeum Architektury

 – zwiedzanie wystawy „Kształt marzeń. Witold Lipiński” w Muzeum Architektury

Gajowice | 10 i 12 stycznia 2024, godzina 12.00

prowadzenie: Michał Duda

 – wykład w Muzeum Architektury

 – zwiedzanie wystawy o architekturze Wrocławia w Muzeum Architektury

informacja prasowa

Atrakcyjne wydarzenia w Muzeum Architektury we Wrocławiu

Wrocław średniowieczny, warsztaty polsko-norweskie, nowy podcast i spektakl Studia Kokyu  – zapraszamy na najbliższe wydarzenia do Muzeum Architektury we Wrocławiu.

Spotkajmy się w mieście! | Wrocław średniowieczny

Lutowe wydarzenia cyklu “Spotkajmy się w mieście!” poświęcimy Wrocławiowi w czasach średniowiecza. Podczas wykładu poznamy historię opactwa benedyktyńskiego na Ołbinie, a następnie wybierzemy się na spacer po jednym z najpiękniejszych zabytków architektury średniowiecza – zespole klasztornym i kościele św. Bernardyna, obecnie siedzibie Muzeum Architektury we Wrocławiu.

12 lutego, godzina 12.00 – wykład “Opactwo na Ołbinie – wrocławski jednorożec?”

Prowadzenie: dr Agnieszka Patała

Czas trwania: ok. 90 minut

14 lutego, godzina 12.00 – oprowadzanie po zespole klasztornym i kościele sw. Bernardyna (siedziba Muzeum Architektury, ul. Bernardyńska 7)

Prowadzenie: Michał Chadera

Czas trwania: ok. 90 minut

Na oba wydarzenia wstęp wolny, nie trzeba się zapisywać!

Z drewna i gliny. Naturalne materiały dla architektury przyszłości | warsztaty 

W ramach projektu realizowanego z Narodowym Instytutem Architektury i Urbanistyki zapraszamy do udziału w warsztatach, które odbędą się w dniach 3-7 marca 2025 roku w Muzeum Architektury we Wrocławiu. Osoby zakwalifikowane do warsztatów będą miały okazję współtworzyć projekt schronienia z materiałów pozyskanych z rozbiórki Votum Aleksa.

Program obejmuje również:

– wycieczkę do Karpacza

– sesje seminaryjne z udziałem prelegentów i prelegentek, w tym Michała Sikorskiego (TŁO), Marty i Lecha Rowińskich (beton.) oraz Bente Aass Solbakken (Muzeum Narodowe w Oslo – Nasjonalmuseet).

Zapewniamy pokrycie kosztów podróży, noclegów oraz wyżywienia.

Zainteresowane osoby prosimy o przesyłanie zgłoszeń na adres: zapisy@ma.wroc.pl do 9 lutego. Do zgłoszenia należy dołączyć krótki biogram oraz przykład projektu konstrukcji drewnianej z własnego portfolio.

Cyfrowe bliźniaki – nowy podcast #Architektura_na_Głos

W tym odcinku cyklu podcastów  “Architektura na głos” zanurzymy się w świat fotogrametrii – technologii, która rewolucjonizuje sposób dokumentowania i prezentowania architektury oraz dziedzictwa kulturowego. Dowiecie się, jak powstają modele fotogrametryczne, jakie trudności można napotkać na tej drodze i od czego zacząć swoją przygodę z tą technologią. Zastanowimy się również, jak fotogrametria ułatwia odbiór architektury, czyniąc ją bardziej dostępną dla każdego.

W podcaście udział wzięli: dr Michał Duda, dyrektor MA, oraz fotograf Jakub Certowicz

Podcast prowadził i realizował: Janusz Magoński

Trinity – The Letter: nowe działanie Studia Kokyu 

Najnowszy spektakl Studia, zatytułowany „Trinity – The Letter”, stanowi rozwinięcie tej idei i jest kolejnym krokiem ku zbudowaniu struktury performatywnej, która z jednej strony może być oglądana i postrzegana jak spektakl teatralny, a z drugiej – dzięki swej prostocie – zapewnia działającym wolność od architektury i skomplikowanej techniki scenicznej. 

Na „Trinity – The Letter” zapraszamy do Muzeum Architektury we Wrocławiu już w najbliższy piątek, 7 lutego, oraz w ostatni piątek miesiąca – 28 lutego. 

Wstęp wolny, ale obowiązują zapisy! 

informacja prasowa

SPLOTY. Barbara Brukalska, Helena Syrkus i sieci modernizmu – nowa wystawa w Muzeum Architektury we Wrocławiu

Instytut Pileckiego i Muzeum Architektury we Wrocławiu zapraszają na otwarcie wystawy: Sploty. Barbara Brukalska, Helena Syrkus i sieci modernizmu. Artystki związane były z awangardową grupą Praesens oraz Międzynarodowymi Kongresami Architektury Nowoczesnej (CIAM), należały do najważniejszych twórczyń europejskiego modernizmu. Ich biografie, rozwijające się na tle pełnego geopolitycznych zawirowań XX wieku, biegną równolegle i wielokrotnie się przecinają, by pod wpływem osobistych decyzji przyjąć odmienne kierunki. Wernisaż: 25 czerwca 2026 r. o godzinie 18.00.

Laurka dla Heleny Syrkus z okazji imienin, aut. Michał Przerwa-Tetmajer, 02.03.1943, 
rysunek z podpisami 14 współpracowników z zespołu konspiracyjnej Pracowni Architektoniczno-Urbanistyczna (PAU), zbiory Muzeum Architektury we Wrocławiu

Architektura to budowanie relacji – między budynkami a ich otoczeniem oraz między ludźmi, którzy ją tworzą i z niej korzystają. Wystawa przyjmuje tę perspektywę i opowiada o architekturze przez pryzmat lokalnych i międzynarodowych sieci kontaktów, więzi zawodowych oraz przyjaźni wystawianych na próbę przez historię i polityczne wybory. Ukazuje siłę i kruchość tych powiązań w niepewnych czasach.

Głównymi bohaterkami wystawy są dwie architektki – Barbara Brukalska (1899–1980) i Helena Syrkus (1900–1982). Związane z awangardową grupą Praesens oraz Międzynarodowymi Kongresami Architektury Nowoczesnej (CIAM), należały do najważniejszych twórczyń europejskiego modernizmu. Ich biografie, rozwijające się na tle pełnego geopolitycznych zawirowań XX wieku, biegną równolegle i wielokrotnie się przecinają, by pod wpływem osobistych decyzji przyjąć odmienne kierunki.

Barbara Brukalska w holu domu własnego przy ul. Niegolewskiego 8 w Warszawie, fot. nieznany, lata 30. XX w. zbiory Muzeum Architektury we Wrocławiu 

Wystawa prezentuje sylwetki obu architektek i ich dorobek poprzez fotografie, rysunki i filmy, z których wiele pokazywanych jest publicznie po raz pierwszy. Nie jest to jednak klasyczna wystawa monograficzna. Historie Brukalskiej i Syrkus są punktem wyjścia do refleksji nad losami awangardy w Europie Środkowej w burzliwym XX wieku, a także nad architekturą jako dziedziną relacyjną opartą na przepływie ludzi i idei. Tę perspektywę rozwijają stworzone specjalnie na tę wystawę współczesne prace artystyczne – kompozycja dźwiękowa Barbary Kingi Majewskiej oraz tkanina Alicji Bielawskiej, w których splatają się ponownie architektki i ich historie.

Helena Syrkus podczas IV kongresu CIAM w Atenach. Obok niej: po lewej Sigfried Giedion,po prawej
– Le Corbusier, 1933, fotografia / negatyw, zbiory gta Archiv / ETH Zurich (Carlo Hubacher)

Materiały prezentowane na wystawie pochodzą z kolekcji polskich i zagranicznych instytucji, w tym głównie ze zbiorów Muzeum Architektury we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, gta Archiv ETH Zurich, Bauhaus-Archiv Berlin, RKD-Netherlands Institute for Art History i Muzeum Narodowego w Warszawie, oraz ze zbiorów prywatnych.

Kuratorki: Małgorzata Jędrzejczyk, Aleksandra Kędziorek  

Organizator: Instytut Pileckiego  

Główny Partner wystawy: Muzeum Architektury we Wrocławiu 

SPLOTY. Barbara Brukalska, Helena Syrkus i sieci modernizmu
w czwartek, 25 czerwca 2026 r. o godzinie 18.00
w Muzeum Architektury we Wrocławiu, ul. Bernardyńska 7

informacja prasowa

Wakacje z Muzeum Architektury: Letnie podróże po architekturze

Gotowi na wakacje? My tak! Już wkrótce startujemy z letnią edycją weekendowych warsztatów rodzinnych. To świetna okazja, żeby zwiedzić z dziećmi nasze wystawy czasowe, wyjść wspólnie w teren i działać artystycznie. Wyruszmy wspólnie wakacyjnym szlakiem architektonicznych i projektowych przygód!

Muzeum Architektury, fot. Wojciech Chrubasik

Co czeka nas w lipcu? Odkrywanie lokalnego dziedzictwa, wspólne przeżywanie piłkarskich emocji oraz podróże do przeszłości po dawnych, betonowych drogach słynnej autostrady A4. A może tęsknicie za Laboratorium Architektury? Mamy dla was dobrą wiadomość!

Laboratorium dołączy do sierpniowej oferty. Wspólnie nauczymy się kreślić plany budynków a także ruszymy w miasto i na nowo poznamy to, co nas otacza. Będzie się działo! Nie przegapcie zapisów. Ilość miejsc na warsztaty jest ograniczona!

LIPIEC

Czy miejsca mogą opowiadać historie? Co mówią o ludziach, którzy je tworzyli, użytkowali i zmieniali? Jakie ślady przeszłości zachowują i jakie podpowiedzi dają na przyszłość? Zapraszamy dzieci wraz z opiekunami na wakacyjny cykl warsztatów rodzinnych inspirowanych wystawami prezentowanymi w Muzeum Architektury. Podczas lipcowych spotkań będziemy uważnie przyglądać się miejscom i odkrywać zapisane w nich opowieści. Poznamy lepiej gotycki gmach Muzeum Architektury i wsłuchamy się w to, co ma nam do powiedzenia. Odkryjemy także, jak zakład Hutmen stawał się miejscem budowania wspólnoty – także poprzez sport. Później wyruszymy śladami dawnej autostrady A4, by zobaczyć, jak zmieniają się krajobrazy i sposoby myślenia o przestrzeni.

11-12.07, godzina 12.00 – Miejsca mają twarze
Prowadzenie: Natalia Gołubowska-Skrzypicka

Wiek: 10+

Zapisy: https://forms.gle/z2HQdfTWcABtDspt5

Wstęp za okazaniem biletu wstępu do muzeum (10 zł).

Czy miejsca mają twarze? Wspólnie odkryjemy oblicze Muzeum Architektury i krajobraz wokół niego. Nasze doświadczenie oraz uważny kontakt z dziedzictwem przełożymy na wyjątkowy portret gotyckiego zespołu klasztornego, w ktorym od 60 lat działa Muzeum! Spotkanie obejmuje krótkie wprowadzenie, twórczy spacer oraz działania plastyczne z wykorzystaniem różnych technik – rysunku, grafiki i fotografii. Powstałe prace stworzą unikatowy katalog śladów i dołączą do kolekcji portretów prezentowanych online.

Zrealizowano w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

19.07, godzina 12.00 – Piłka i szpilka

Prowadzenie: Patrycja Mazurek

Wiek: 7-12 lat

Zapisy: edukacja@ma.wroc.pl

Wstęp za okazaniem biletu wstępu do muzeum (10 zł).

Czy drużynie wystarczy dobry trener, czy przydałby się też dobry projektant? Dlaczego lubimy nosić barwy ulubionych klubów i jak łączą się one z miejscami? Miejsce tworzy drużynę piłkarską czy drużyna tworzy miejsce? O sporcie i projektowaniu z nieco innej strony!

26.07, godzina 12.00 – W drogę! A4 razy cztery!
Prowadzenie: Pola Balsiewicz

Wiek: 7-12 lat

Zapisy: edukacja@ma.wroc.pl

Wstęp za okazaniem biletu wstępu do muzeum (10 zł).

Podróż pasami A4 dawniej i dziś. Różnice, wnioski, działanie: wspólnie odkryjmy tę nieoczywistą historię zapisaną w czterech rozdziałach. Na warsztacie zamienimy się w prawdziwych planistów i projektantów, aby odmienić oblicze znanej nam autostrady. 

Muzeum Architektury, fot. Wojciech Chrubasik

SIERPIEŃ

W sierpniu wakacyjny program przejmuje Laboratorium Architektury. Nauczymy się czytać i rysować plan architektoniczny, a podczas spaceru badawczego zastanowimy się, komu służy otaczająca nas przestrzeń i czy możemy ją sami kształtować. Będziemy spacerować, obserwować, badać, projektować i tworzyć. Wspólnie poszukamy śladów przeszłości, by lepiej zrozumieć teraźniejszość i odważniej wyobrażać sobie przyszłość. Bo każde miejsce ma coś do powiedzenia...

09.08 i 23.08, godzina 12.00 – Plan
Prowadzenie: Patrycja Mazurek

Wiek: 7-12 lat

Zapisy: edukacja@ma.wroc.pl

Wstęp za okazaniem biletu wstępu do muzeum (10 zł).

Plan, czyli rzut poziomy, jest nieodłącznym elementem każdego projektu architektonicznego. Korzystając z makiety domu, nauczymy się, jak go odczytywać.Podejmiemy również wyzwanie zaplanowania własnej przestrzeni.

16.08 i 30.08, godzina 12.00 – Moje, wasze, czy ich?
Prowadzenie: Patrycja Mazurek

Wiek: 7-12 lat

Zapisy: edukacja@ma.wroc.pl

Wstęp za okazaniem biletu wstępu do muzeum (10 zł).

Czym jest przestrzeń wspólna, kto z niej korzysta i dlaczego jest tak ważna dla naszego samopoczucia? Co my możemy zrobić, aby nasze otoczenie wyglądało lepiej? Stwórzmy razem panoramę miasta.

informacja prasowa

Marleny Promnej "Ogrody naturalne", czyli nowojorski High Line w Muzeum Architektury /wywiad/

Rozmawiam z Marleną Promną - malarką zafascynowaną różnymi koncepcjami ogrodów, autorką wielu wystaw indywidualnych, m.in. w Pradze, Kamiennej Górze oraz we Wrocławiu. Artystka opowiada o swojej pasji malowania ogrodów oraz o najnowszej ekspozycji w Muzeum Architektury we Wrocławiu.

Marlena Promna, fot. podczas wernisażu wystawy z archiwum artystki

Barbara Lekarczyk-Cisek: Pani najnowsza wystawa w Muzeum Architektury we Wrocławiu nosi intrygujący tytuł "Ogród naturalny", nie jest jednak prostym nawiązaniem do sztuki ogrodów, ale efektem pracy doktorskiej poświęconej ogrodom. Co oznacza to połączenie twórczości i pracy badawczej?

Marlena Promna: Rzeczywiście, ma to związek z moją pracą doktorską. Przed pięcioma laty, przy okazji pisania pracy, namalowałam swój pierwszy "ogród". Nawiązywał do barokowych, podobnie jak ogród na dziedzińcu Muzeum Architektury. Stanowił rodzaj uporządkowanej formy. Moimi pierwszymi pracami były więc ogrody francuskie, np. wycinane geometryczne boskiety, topiary. Ogród tego rodzaju miał charakter zamkniętego wnętrza. Wchodziło się do środka ekspozycji, po jej  bokach wisiały trzy duże obrazy, a na krótszych - tzw. dyptyki. Na podłodze natomiast ustawione płasko, w kształcie kwadratu, znajdowały się obrazy, które symbolizowały ogrodowe kwatery. To był mój pierwszy ogród, który został zaprezentowany w 2016 roku w Muzeum Narodowym we Wrocławiu,  w ramach wspólnego projektu dla pracowników Akademii Sztuk Pięknych: "Młodzi w muzeum - najwyższy poziom".

Wystawa Marleny Promnej "Ogród naturalny" w Muzeum Architektury we Wrocławiu,
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Na tym projekcie jednak Pani nie poprzestała, bo temat ewoluował...

Tak, zaczęłam rozwijać ten pomysł i na początku zainteresował mnie ogród jako przestrzeń otwarta - rodzaj ogrodu angielskiego, łączącego się z lasem, a ściślej - z przestrzeniami łowieckimi. Ten projekt został zaprezentowany w Czechach - w barokowym zamku Valeč. Kolejny projekt był pójściem w stronę tapiserii. Pojawiły się roślinne motywy dekoracyjne, ale też odniesienie do dekoracyjnych tkanin. Połączyłam tym razem motywy historyczne, tapiserię oraz moje malarstwo "utkane", abstrakcyjne. Do ekspozycji włączyłam także dwa obrazy stanowiące stałą ekspozycję muzeum, a przedstawiające księżniczki świdnickie, ponieważ chciałam nawiązać dialog z przeszłością, a poza tym księżniczki mnie oczarowały.

Czymś szczególnym?

Księżniczki były przedstawione w otoczeniu przedmiotów codziennego użytku i sprawiły na mnie wrażenie stłamszonych. Kiedy oczyściliśmy wnętrze z tych przedmiotów i kobiety znalazły się w ogrodzie, odniosłam wrażenie, że zaczęły być lepiej widoczne w tych swoich pięknych sukniach. Sprawiały wrażenie szczęśliwych i wyzwolonych, jakby odzyskały w moim ogrodzie własną autonomię. Ta wystawa, pod tytułem "Prima Werdiura", została zaprezentowana ubiegłym roku w Muzeum Tkactwa w Kamiennej Górze.

Marlena Promna, Łąka, 2019, akryl na płótnie, dyptyk 180 x 300 cm, wystawa "Ogród naturalny"

 w Muzeum Architektury we Wrocławiu, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Potem był eksperyment architekturą, skąd tym razem czerpała Pani inspiracje?

Zainteresował mnie meksykański architekt Luis Barragán, który w bardzo ciekawy sposób łączył pejzaż naturalny i architekturę, tworząc zadziwiającej piękności ogrody, place, fontanny - metafizyczne miejsca pozwalające na medytację. Cechował go szacunek dla zastanej przyrody i zachowywał ją komponując dzieło architektoniczne. Mnie urzekł szczególnie kolor jego architektury: żółty, różowy, niebieski - połączone ze światłem dodawały ostrości. Inspirowana jego dziełem, namalowałam obrazy mające charakter organicznych form zamkniętych, gdzie było dużo struktury, ale także mocne akcenty kolorystyczne. Wykorzystałam głównie płaskie kolory: pomarańczowy, róż, czerń. Efekty mojej pracy zaprezentowałam na wystawie indywidualnej w Pradze, w Kampus Hybernska.

Trzy opisane przeze mnie wystawy były prezentowane w niewielkich odstępach czasu - miesiąc po miesiącu - i doprowadziły mnie do obecnego projektu, który znalazł się na wystawie w Muzeum Architektury. Wydaje mi się, że jest on summą wszystkich poprzednich doświadczeń. Ogromnie mnie cieszy, że mogę go zaprezentować właśnie w tym miejscu - w pobliżu pięknego ogrodu, gdzie pozostały ślady innego artysty, Leona Tarasewicza.

Od lewej: Marlena Promna, Polana, 2019,  akryl na płótnie, dyptyk 180 x 300 cm,
Kadr 5, 2019, akryl na płótnie, dyptyk 150 x 110 cm, Kadr 1, 2019, akryl na płótnie, dyptyk 150 x 110 cm,
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek 

Będąc summą Pani doświadczeń artystycznych, obecna wystawa jest z pewnością ważna także dla Pani dalszego rozwoju. Skąd tym razem płyną impulsy?

Muszę zacząć od tego, że już w swojej pracy doktorskiej wyraziłam pragnienie, aby w naszym miejskim życiu było więcej elementów natury. I oto dowiedziałam się, że we Wrocławiu,  pojawiła się idea Grow Green - "parków kieszonkowych". Kilka podwórek na wrocławskim Ołbinie oraz ulica,  przy której mieszkam, zostaną zazielenione w ramach unijnego projektu badawczego. Wszystko jest już właściwie gotowe. A ponieważ stałam się beneficjentką tego projektu, postanowiłam zająć się (w malarstwie, rzecz jasna) ogrodami miejskimi.

Zainteresował mnie holenderski projektant ogrodów Piet Oudolf, który nadzorował przekształcenie High Line - opuszczonej przestrzeni po dawnej zajezdni kolejowej w Nowym Jorku - w park, zwany parkiem pośród chmur lub na niebie. Oudolf stosuje naturalistyczne podejście do ogrodnictwa. Nawiązując do projektu architektonicznego, przedkłada sezonowy cykl życia rośliny nad względy dekoracyjne, takie jak kwiat czy kolor. Koncentruje się przede wszystkim na charakterystyce strukturalnej, takiej jak kształt liścia lub owoców, występujący przed i po kwitnieniu rośliny. Przywrócił rangę polnym roślinom, postrzeganym często jako zwykłe chwasty, Przez wiele lat jeździł ze swoją żoną po świecie i poszukiwał takich roślin, a nawet założył ich szkółkę w rodzimej Holandii. Kiedy patrzymy na jego projekty, mamy wrażenie, że widzimy łąkę. Rośliny, przeważnie drobnolistne kwiatki oraz trawy i paprocie, są projektowane matrycowo, przenikają się wzajemnie. To zupełnie inny sposób podejścia do ogrodnictwa, niż powszechnie znane.

Marlena Promna w High Line w Nowym Jorku, fot.
z archiwum artystki

Dzięki temu Piet Oudolf zainspirował mnie do innego spojrzenia na rośliny, na kształtowanie przestrzeni, w której się znajdują. Postanowiłam pojechać do Nowego Jorku i zobaczyć na własne oczy, w jaki sposób udało mu się zrealizować swoją koncepcję ogrodu w centrum tak dużego miasta. Przeniesienie otwartego ogrodu do małej, miejskiej przestrzeni wydaje się być pozornie niemożliwe. Zobaczyłam ten ogród w najtrudniejszym momencie roku - w lutym, kiedy w powszechnym odczuciu ogród jest martwy. Jednak Oudolf twierdzi, że ogród jest piękny o każdej porze roku, również zimą. Mogłam się przekonać, że jest to bardzo ciekawe miejsce: stara linia kolejowa, a na jej wiadukcie założono ogród. Charakterystyczne jest także i to, że ogród wzbudził w ludziach niesamowitą energię i pomysłowość. Stał się wręcz kultowym, kosmopolitycznym miejscem. Wokół niego ruszyło budownictwo,ceny poszły w górę. Powstało dużo galerii, dizajnerskich sklepików z bardzo drogimi ciuchami. Na końcu ogrodu znajduje się Whitney Museum of American Art, co dodatkowo podkreśla, że miejsce to stało się domeną sztuki. Powstało tam także centrum kultury The Shed, w którym artyści z Nowego Jorku mogą realizować projekty. Budynek centrum ma ruchomą elewację. Jeżeli istnieje taka potrzeba, można uruchomić zadaszenie i organizować wielkie koncerty.

Od lewej: Marlena Promna, Kadr 4, 2019, akryl na płótnie, dyptyk 150 x 110 cm,
                               Kadr 6, 2019, akryl na płótnie, dyptyk 150 x 110 cm, wystawa "Ogród naturalny"

 w Muzeum Architektury we Wrocławiu, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Jak wpłynęło to doświadczenie na kształt Pani obecnej wystawy?

W moim projekcie "Ogród naturalny" chciałam pokazać naturalne pejzaże, ale także znalazły się na niej fragmenty High Line - o geometrycznych kształtach i "wyciętych" kadrach oraz fryz złożony z detali, które zapamiętałam. Wystawa będzie wzbogacona o ścieżkę dźwiękową, którą nagrałam podczas pobytu w Nowym Jorku. Kolega Piotr Masny pomógł mi ją zmontować na kształt melodii i będzie jej można posłuchać podczas oglądania wystawy. Ścieżka dźwiękowa będzie rodzajem szkicownika, muzycznej ilustracji, współtworząc klimat ekspozycji.

Życzę, aby widzowie (i słuchacze) dali się uwieść klimatowi Pani wystawy. Dziękuję za rozmowę.

Marlena Promna, Dolina, 2019, akryl na płótnie, dyptyk 180 x 300 cm, wystawa "Ogród naturalny"
 w Muzeum Architektury we Wrocławiu, fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Wystawa czynna od 7 lipca do 6 września 2020 roku.

Skarbotwórcy na tropie wartości! - ferie zimowe w Muzeum Architektury we Wrocławiu

Od 16 do 23 lutego Muzeum Architektury we Wrocławiu serdecznie zaprasza wszystkie dzieci wraz z opiekunami na warsztaty rodzinne organizowane w muzeum podczas ferii zimowych 2023. 

Fot. materiały prasowe Muzeum Architektury

Podczas ferii zimowych zapraszamy dzieci i ich opiekunów na warsztaty towarzyszące aktualnie prezentowanej w muzeum wystawie Lva Sterna Architektura czasu. Wrocław – Jerozolima. 

Lev Stern jest polsko-izraelskim architektem i malarzem. Jego malarstwo wyróżnia niezwykła dekoracyjność i elegancja. Obrazy malowane są złotem i czernią, a ich naczelnym motywem jest złoty kwadrat lub prostokąt ujęty w bogato rzeźbione ramy. Wystawa Lva Sterna stała się inspiracją dla cyklu warsztatów, na które zapraszamy podczas ferii zimowych. Podczas zajęć zastanowimy się wspólnie nad pojęciem skarbów, złota i dzieł sztuki, a także postaramy się zrobić własne, nie koniecznie złote skarby. 

Fot. materiały prasowe Muzeum Architektury

1. W BLASKU ZŁOTA

Termin: 16.02.2023, godzina 11:00

Wiek uczestników i uczestniczek: 6-12

Czas trwania: 90 minut

Dostępność: niepełnosprawność ruchowa, intelektualna

Złoto – trudno znaleźć bardziej ceniony na przestrzeni wieków kruszec. Wykonywano z niego królewskie insygnia, zdobiono nim ołtarze i pokrywano kopuły świątyń. Na zajęciach zastanowimy nad jego wartością materialną i symboliczną, poszukamy też skojarzeń i zwrotów ze słowem „złoto”. Spróbujemy też odpowiedzieć na pytanie czy „El Dorado” zawsze musi być złote. Spotkanie zakończy warsztat architektoniczny.

Prowadzenie: Agnieszka Gola

Fot. materiały prasowe Muzeum Architektury

2. SKARBOTWÓRCY

Termin: 21.02.2023, godzina 11:00

Wiek uczestników i uczestniczek: 6-12

Czas trwania: 90 minut 

Dostępność: niepełnosprawność ruchowa, intelektualna

Co to znaczy, że jakaś rzecz ma wartość? Czy dla każdej i każdego z nas to słowo znaczy to samo? Co jest więcej warte: rzecz stara, rzecz posiadająca historię czy rzecz ze złota? A może wartościowe jest tylko to, czego nie widać? Wraz z uczestnikami i uczestniczkami spróbujemy odpowiedzieć na te pytania odwiedzając wystawę Lva Sterna oraz stałą prezentację architektonicznego rzemiosła artystycznego. W części warsztatowej spróbujemy nadać wartość na pozór niewiele wartym przedmiotom.  

Prowadzenie: Patrycja Mazurek

Fot. materiały prasowe Muzeum Architektury

3. W RAMIE CZY BEZ RAMY?

Termin: 23.02.2022, godzina 11:00

Wiek uczestników i uczestniczek: 6-12

Czas trwania: 90 minut 

Dostępność: niepełnosprawność ruchowa, intelektualna

W ramach naszych zajęć przyjrzymy się historii niezwykłej relacji obrazu z ramą. Czy te dwa elementy faktycznie są nierozłączne?  Odpowiedzi na to pytanie będziemy szukać przyglądając się muzealnym skarbom, a także twórczości Lva Sterna prezentowanej na wystawie "Architektura czasu". W części warsztatowej każdy uczestnik/czka będzie miał/a okazję zmienić swoje dzieło w pełnoprawne dzieło sztuki będące pierwszym eksponatem prywatnego, domowego muzeum.

Prowadzenie: Michał Chadera

Informacje szczegółowe:

Wiek uczestników i uczestniczek:  6-12 lat 

Typ wydarzenia: warsztaty rodzinne

Czas trwania: ok. 90 minut

Koszt zajęć: 10 zł od dziecka (opiekunowie wchodzą bezpłatnie). Bilet na warsztaty upoważnia dziecko i opiekuna do zwiedzania Muzeum Architektury w dniu zakupu biletu, w godzinach pracy muzeum.  zarówno przez dziecko, jak i przez opiekuna.

Zapisy: mailowo na adres: edukacja@ma.wroc.pl

Opiekun musi pozostać wraz z dzieckiem przez cały czas trwania zajęć. 

Liczba miejsc ograniczona. Prosimy o mailowe potwierdzenie przybycia na maksymalnie dzień przed zajęciami do godziny 15:00 oraz o informację w razie rezygnacji, aby osoby z listy rezerwowej mogły skorzystać. 

informacja prasowa

Dzieła Mistrzów Renesansu w grafice od XV do XVIII wieku, ze zbiorów Muzeum Architektury we Wrocławiu

Muzeum Architektury we Wrocławiu posiada w swoich zbiorach ponad 160 tysięcy prac, które stara się sukcesywnie prezentować. Przyszedł czas na kolejną odsłonę – przez niemal dwa miesiące będzie można oglądać fragment gromadzonej od ponad pół wieku kolekcji nowożytnych grafik o tematyce architektonicznej. Wystawa potrwa od 16 kwietnia do 9 czerwca 2019 roku, wernisaż: poniedziałek, 15 kwietnia 2019 roku, g. 18:00

Michał Anioł, przekrój Bazyliki św. Piotra
Muzeum Architektury we Wrocławiu

Na wystawie eksponujemy 56 miedziorytów i akwafort z naszej kolekcji, które powstały w XVI–XVIII wieku, m.in. na podstawie dzieł mistrzów włoskiego renesansu, a wykonane zostały przez znakomitych rysowników i rytowników, pracujących dla renomowanych wydawnictw. Zabiorą nas one w swego rodzaju podróż do renesansowego Rzymu, ale też do Mediolanu, Loreto i Vicenzy. Na wstępie prezentujemy cenne widoki dawnego Rzymu – panoramę miasta z końca XV wieku i plan z końca stulecia następnego – które, gdy im się przyjrzymy dokładniej, pozwolą dostrzec zmiany jakie na przestrzeni 100 lat dokonały się w mieście. Widoki rzymskich starożytności – również w formie starannych rysunkowych rekonstrukcji – tak pilnie przecież studiowanych przez wszystkich artystów renesansu przypomną, jak ważne było to źródło inspiracji dla ich twórczości. Mediolan i Loreto odwiedzimy za sprawą jednego z najwybitniejszych architektów dojrzałego renesansu – Donata Bramantego. Prawdziwą “perełką” na wystawie jest jedyna w zbiorach polskich rycina jego autorstwa, przedstawiająca prawdopodobnie projekt scenografii teatralnej, która powstała u schyłku mediolańskiego okresu działalności artysty.

Bramante, projekt budowli teatralnej, Muzeum Architektury we Wrocławiu

Niezwykle cenny jest też zespół grafik odnoszących się do projektów bazyliki św. Piotra w Rzymie (którą, po rozebraniu przez Bramantego z woli papieża Juliusza II, zaczęto wznosić od podstaw w 1505 r.): dwie ukazują niezrealizowany projekt Antonia da Sangallo Młodszego, odtworzony graficznie na podstawie drewnianego modelu, a trzy – projekty Michała Anioła, opracowane na podstawie oryginałów przez wybitnego rysownika i rytownika – Stefana Duperaca, który również utrwalił w technice miedziorytu łączonego z akwafortą projekt Michała Anioła na zabudowę Placu na Kapitolu. Inne miedzioryty przedstawiają kolejny, niezachowany w oryginale projekt Michała Anioła na ostatnie budowane za jego życia dzieło, bramę miejską Rzymu – Porta Pia oraz widoki pałacu Farnese, w którego projektowaniu ten wielki architekt też miał swój udział. Tę część wystawy kończy widok wnętrza pierwszego nowożytnego budynku teatralnego – Teatro Olimpico w Vicenzy, zaprojektowanego przez Andreę Palladia.

Pałac Farnese, Muzeum Architektury we Wrocławiu

Druga część wystawy przenosi widzów do renesansowej włoskiej willi – nowego typu rezydencji powiązanej z ogrodem, który narodził się w XV wieku w Italii, a w stuleciu następnym w wielkiej liczbie opanował także wzgórza Rzymu i jego okolice. Te zachwycające założenia pałacowo-ogrodowe były częstym tematem graficznych przedstawień. Na wystawie możemy obejrzeć plan i widok nimfeum w Villi Giulii – jednej z najważniejszych dla rozwoju nowożytnej architektury rezydencjonalnej (projektowanej przez zespół znakomitych architektów pod kierunkiem Giorgia Vasariego), XVI-wieczny miedzioryt przedstawiający Villę Medici, autorstwa znakomitego, wywodzącego się z Florencji rysownika i rytownika – Antonia Tempesty, XVII-wieczne akwaforty z wydanego w 1693 roku albumu Li Giardini di Roma z widokami wspomnianej Villi Medici, sąsiadującej z nią na Monte Pincio Villi Borghese i Villi Mattei położonej na Monte Celio.

Villa Medici, miedzioryt Antonia Tempesty/Muzeum Architektury we Wrocławiu

Miedzioryty z końca XVIII wieku, autorstwa Domenica Prontiego ukazują słynne renesansowe ogrody tarasowe – Orti Farnesiani na Palatynie i ogrody książąt Colonna na Kwirynale. Prawdziwym rarytasem jest niewielka rycina autorstwa Giacoma Lauro z albumu Antique Urbis Slendor wydanego w 1641 r., drobiazgowo opisująca jedno z najciekawszych założeń ogrodowych, Villę Lante w Bagnaia nieopodal Viterbo – perłę manieryzmu zaprojektowaną przez Jacopa Barozzi da Vignola.

Amor i Psyche, fresk Rafaela na sklepieniu ogrodowej loggii w Villi Farnesinie
Muzeum Architektury we Wrocławiu

Na zakończenie – prawdziwa uczta dla oczu: ryciny pochodzące z dwóch cykli graficznych, które powstały w oparciu o wspaniałe dekoracje malarskie autorstwa Rafaela i jego uczniów. Pierwszy to urzekająca historia miłości Amora i Psyche zilustrowana w formie fresków przez Rafaela na sklepieniu ogrodowej loggii w Villi Farnesinie, tu odtworzona po mistrzowsku w technice akwaforty przez Nicolasa Dorigny’ego. Drugi powstał w oparciu o wspaniałe ornamentalne, groteskowe dekoracje Loggii Rafaela w Pałacu Watykańskim. Autorami tych znakomitych graficznych interpretacji rafaelowskich fresków są wybitni rzymscy artyści działający w 2. połowie XVIII wieku: Pietro Camporese, Gaetano Savorelli i Giovanni Ottaviani.

Te piękne, eksponowane na wystawie ryciny, pozwalają nam z jednej strony podziwiać talent czy wręcz geniusz twórców renesansowej architektury, założeń ogrodowych i dekoracji malarskich, a z drugiej – doceniać kunszt tych artystów, którzy utrwalili ich dzieła w formie rysunków przeniesionych z wielką maestrią technikami graficznym na miedziane płyty, dzięki którym często też możemy zajrzeć do projektowej “kuchni” wielkich architektów renesansu.

prof. Olgierd Czerner, fot. Stefan Arczyński/skan książki "Mój wiek XX"

Wernisaż towarzyszy obchodom jubileuszu 90-lecia urodzin Profesora Olgierda Czernera.

Kuratorka: Beata Fekecz-Tomaszewska
Patronat Honorowy Prezydenta Wrocławia

informacja prasowa

Antropocen - wrocławska odsłona jednego z najważniejszych wydarzeń kulturalnych ubiegłego roku już od 23 marca w Muzeum Architektury we Wrocławiu

23 marca Muzeum Architektury zaprasza na otwarcie wrocławskiej odsłony wystawy „Antropocen” - jednego z najważniejszych wydarzeń artystycznych ubiegłego roku! Ekspozycja prezentuje współczesne realizacje architektoniczne, innowacje i projekty na przyszłość, które rysują kontekst aktualnych wyzwań wobec katastrofy środowiskowej. Będą zaprezentowane dzisiejsze problemy i  możliwości ich rozwiązywania. 

Widok na miasto Kiruna, Szwecja. Fot. Alexander/Adobe Stock

 – Architektura staje dziś przed koniecznością odpowiedzi na fundamentalne pytania o swoją istotę – pisze Filip Springer w podsumowaniu roku 2022 w architekturze, opublikowanym w styczniowym numerze miesięcznika „Architektura & Biznes”. – (…) to właśnie w rękach architektek i architektów są projektowe narzędzia, które mogą pomóc nam zbudować mniej szkodliwą dla planety przyszłość. Wystawa (…) konstruktywnie podjęła te wszystkie wątki, a jej kuratorom i zaproszonym przez nich twórcom udało się zdefiniować istotne kierunki myślenia o architekturze przyszłości. 

To ważny głos w niemrawej do tej pory w Polsce dyskusji o wpływie architektury na planetę.

Nowopowstałe kąpieliska na terenie Zalewu Zakrzówek w Krakowie.
Fot. Jan Garczyński/East News

Podporządkowanie Ziemi potrzebom człowieka możemy obserwować codziennie i wszędzie. 

Tylko 3% ziemskich ekosystemów nie zostało zmienione przez człowieka. Kolejne przemiany związane z postępem w nauce i rewolucjami przemysłowymi wzmacniają wpływ człowieka na środowisko. Pozytywny i negatywny. Równocześnie gatunek ludzki staje się odporniejszy na choroby i żyje dłużej, a co za tym idzie konsumuje więcej. Szuka komfortu i bezpieczeństwa, najczęściej nie analizuje kosztów swoich decyzji ani ich skutków w przyszłości. 

Przyroda ze współgospodarza Ziemi stała się środowiskiem, w którego środku stoi człowiek.

Park na zrewitalizowanym obszarze poprzemysłowym, Internationale Bauausstellung Emscher Park. Fot. Katjen/ Adobe Stock

Wystawa „Antropocen” prezentuje współczesne realizacje architektoniczne, innowacje i projekty na przyszłość, które rysują kontekst aktualnych wyzwań wobec katastrofy środowiskowej. Pokazujemy dzisiejsze problemy i szukamy możliwości ich rozwiązywania. Osadzamy architekturę w kontekście ekologicznym i społecznym, patrząc na nią jako efekt, lecz też jako narzędzie globalnych i lokalnych zmian w postrzeganiu relacji człowieka z przyrodą. Prezentujemy pozytywne przykłady współczesnych i historycznych projektów, realizacji i technologii, które są w stanie tworzyć bezpieczne i sprawiedliwe środowisko życia zarówno dla człowieka, zwierząt i roślin. 

Zielone Dachy w Zurychu Grün Stadt Zürich, Naturberatung und Stadtökologie

Wystawa przygotowana przez zespół Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki miała swoją premierę jesienią 2022 roku w ZODIAKU Warszawskim Pawilonie Architektury.  

Od 23 marca wrocławską odsłonę ekspozycji będzie można zobaczyć w zabytkowych wnętrzach Muzeum Architektury we Wrocławiu. Towarzyszyć jej będzie bogaty program wydarzeń – spotkań, warsztatów i debat – oraz działań edukacyjnych.

Katalog wystawy: https://niaiu.pl/dzialalnosc/nowosc-antropocen-w-strone-architektury-regenerujacej/

Otwarcie: czwartek, 23 marca 2023 roku o godzinie 18.00.

Organizator: Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki

Współorganizator: Muzeum Architektury we Wrocławiu

Kuratorzy: Kacper Kępiński, Adrian Krężlik

Udział biorą: Pracownia Architektury Krajobrazu (Marta Tomasiak, Marta Przygoda), Centrala (Małgorzata Kuciewicz, Simone De Iacobis), Miastopracownia (Barbara Nawrocka, Dominika Wilczyńska), Kasper Jakubowski, Jan Szeliga i Krzysztof Janas, NAS-DRA (Paulina Grabowska, Oliwia Rybczyńska), Jan Domicz, Simone Ruess, BIEL studio (Zofia Strumiłło-Sukiennik, Grzegorz Piotrowicz)

Instalacje dźwiękowe: Dobrawa Czocher, Baasch

Aranżacja wystawy: Centrala (Małgorzata Kuciewicz, Simone De Iacobis)

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Wystawa czynna od 23 marca do 21 maja 2023 roku.

Miejsce: Muzeum Architektury we Wrocławiu, ul. Bernardyńska 5.

informacja prasowa

Nadchodzące wydarzenia w Muzeum Architektury we Wrocławiu

29. edycja Wystawy Wrocławskiej Grafiki Użytkowej pod hasłem MIASTO, a także ekspozycja „Ruch tektoniczny”, poświęcona jednemu z najstarszych geologicznie obszarów w Europie; ponadto wykład i spacer śladami zapomnianych cmentarzy i pozostałości po nich na dzisiejszym Borku - oto propozycje Muzeum Architektury we Wrocławiu w czerwcu. 

czwartek 6 czerwca o godzinie 18.00

"Pierwszą edycję Wystawy Wrocławskiej Grafiki Użytkowej — nie ku chwale twórców, lecz dla nauki własnej i innych, która odbyła się w roku 1966, zawdzięczamy Tadeuszowi Ciałowiczowi i Romanowi Rosykowi. W zamierzeniu pomysłodawców miała znaleźć stałe miejsce w życiu Wrocławia i odbywać się co dwa lata. Okazała się jednak jednorazowym zrywem. Kolejna edycja miała miejsce dopiero pięćdziesiąt lat później, co z kolei zawdzięczamy Fundacji 102, która kontynuując pierwotną ideę gromadzenia rezultatów wrocławskiego projektowania, reaktywowała to wartościowe dla stymulacji lokalnej sceny graficznej wydarzenie".

🟡 W tym roku WWGU gości w Muzeum Architektury! 🟡

A tematem tegorocznej wystawy jest: MIASTO

Na wystawie zostanie zaprezentowanych 26 prac, dla których miasto (nie tylko Wrocław) jest punktem odniesienia. Takich, których autorki i autorzy z uwagą obserwują miejskie wydarzenia, dostrzegają problemy komunikacyjne i wydobywają ich istotę, kierują uwagę na nurtujące kwestie. Są to graficzne odpowiedzi na miejskie wyzwania. Jakie? O tym będzie można przekonać się odwiedzając wystawę.

środa 12 czerwca o godzinie 12.00

piątek 14 czerwca o godzinie 12.00

Wstęp wolny!

"Spod ziemi patrzy Breslau" w Muzeum Architektury to spotkanie z opowieściami o cmentarzach dawnego Wrocławia. Przyjrzymy się historii nekropolii Breslau zarówno w perspektywie ogólnej, jak i z perspektywy mikrohistorii osób na nich pochowanych. Zarówno znanych mieszkańców, jak i tzw. zwykłych obywateli stolicy Śląska.

Podczas wykładu w MA prześledzimy miejsca we Wrocławiu (ale nie tylko), w których do dzisiaj można natknąć się na pozostałości po grobach Breslauerów i Breslauerek. Zaprezentowane zostaną również działania, jakie podejmuje społeczna inicjatywa "Spod ziemi patrzy Breslau", by zachować pamięć o naszych sąsiadach z przeszłości i wzbogacać tożsamość miasta.

„Miejsca (nie)pamięci” to z kolei propozycja spaceru śladami zapomnianych cmentarzy i pozostałości po nich na dzisiejszym Borku. Odwiedzimy zarówno zniszczone nekropolie, a także poszukamy śladów po nich w miejscach bardzo nietypowych. Spacer potrwa około 1,5 godziny, a wystartujemy spod pomnika Chopina w Parku Południowym, w piątek 14 czerwca o godzinie 12:00.

piątek 14 czerwca o godzinie 18.00

wystawa "Ruch Tektoniczny"

Powojenna architektura

województwa świętokrzyskiego

Amfiteatr na terenie historycznego kamieniołomu, betonowa mozaika z układem warstw geologicznych w Centrum Nauki Leonardo da Vinci, „piaskowe baby” jako symbol Europejskiego Centrum Bajki. Co łączy te na pozór odległe obiekty? Świętokrzyski regionalizm architektoniczny, którego nieodłącznym elementem są szacunek dla bogactw naturalnych i regionalnych technik budowlanych.

Już od 14 czerwca Muzeum Architektury we Wrocławiu oraz Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki zapraszają na wystawę „Ruch tektoniczny”, poświęconą jednemu z najstarszych geologicznie obszarów w Europie.

Kościół Rozalii i Marcina w Zagnańsku, fot. T. Kubaczyk / NIAiU

Wystawa „Ruch tektoniczny” może być dobrym punktem wyjścia, by zastanowić się nad bogactwem i różnorodnością materiałów budowlanych, jakie występują w poszczególnych regionach naszego kraju – mówi Michał Duda, dyrektor wrocławskiego Muzeum Architektury. – Wiemy, że Śląsk jest prawdziwą skarbnicą wielu kruszców – w żadnym innym miejscu w Polsce nie spotkamy tak ogromnych zasobów skał i minerałów, na przykład niezwykle popularnego tu granitu. A co jest głównym budulcem architektury Kielecczyzny? Sprawdźmy!

Wystawa Ruch tektoniczny prezentuje najważniejsze obiekty i bogactwa Kielecczyzny. Od szpitali i szkół, które powstały jeszcze przed II wojną światową, poprzez socrealistyczne gmachy wznoszone w latach pięćdziesiątych, aż po ogromne osiedla i ekspresyjne konstrukcje okresu późnego modernizmu. Ekspozycja przedstawia ikoniczne obiekty, dzieła niepublikowane oraz współczesne realizacje inspirowane lokalną przyrodą i krajobrazem. Zobaczymy na niej wyjątkowe filmy, zdjęcia i oryginalne rysunki, a także inspirowane ćmielowską tradycją porcelanowe makiety, fragmenty lokalnych surowych skał wykorzystywanych w budownictwie czy ceramiczne tetrapody.

Pierwsze opracowanie na temat świętokrzyskiej architektury

Książka “Ruch tektoniczny”, która towarzyszy wystawie, prezentuje architektoniczną różnorodność regionu. Znacznie silniej zurbanizowana Północ została zaprezentowana na stronach przewodnika bardziej obszernie. Znajdziemy w nim dzieła kultowe, takie jak Dworzec Autobusowy w Kielcach czy Huta Szkła Okiennego w Sandomierzu, jak również te stanowiące ważny zapis momentu dziejowego.

Autor publikacji: Kacper Kępiński

Redaktorka prowadząca: Karolina Andrzejewska-Batko

Program towarzyszący wystawie

Wydarzenia realizowane w ramach programu towarzyszącego wystawie, pozwolą przyjrzeć się charakterowi regionu świętokrzyskiego, a także dostrzec formy i motywy łączące go z architekturą dolnośląską. Podczas wycieczki w okolice Wrocławia uczestnicy będą mogli eksplorować krajobrazy przekształcone przez człowieka, takie jak dawne kamieniołomy. Warsztaty ceramiczne zapoznają gości z techniką, którą wykonane zostały makiety najbardziej wyrazistych przykładów architektury świętokrzyskiej oraz figurki tetrapodów. W ramach spotkania wokół książki, poznamy perspektywę znanych i docenianych projektantów, którzy mierzyli się w swoich realizacjach z dziedzictwem regionu i szukali własnego, współczesnego języka dla obiektów publicznych oraz edukacyjnych. W programie przewidujemy także oprowadzania kuratorskie po wystawie, które poprowadzi Kacper Kępiński.

informacja prasowa