Rozpoczyna się XXXV Festiwal „Maj z Muzyką Dawną”!

 Dziś koncert „Spanish Night” rozpocznie się jubileuszowa edycja festiwalu „Maj z Muzyką Dawną", jednego z najważniejszych wydarzeń poświęconych wykonawstwu historycznemu na Dolnym Śląsku. Edycja wrocławska potrwa do 24 maja we Wrocławiu. Kolejne odsłony festiwalu zaplanowano w dniach 30-31 maja w Strzelinie i Żórawinie. Festiwal łączy najwyższy poziom artystyczny z misją edukacyjną, tworząc przestrzeń spotkania tradycji, historii i współczesnej wrażliwości muzycznej.

XXXV Festiwal „Maj z Muzyką Dawną” to jubileuszowa edycja jednego z najważniejszych wydarzeń poświęconych wykonawstwu historycznemu na Dolnym Śląsku, która odbędzie się w dniach 19–24 maja we Wrocławiu oraz 30–31 maja w regionie dolnośląskim. Festiwal łączy najwyższy poziom artystyczny z misją edukacyjną, tworząc przestrzeń spotkania tradycji, historii i współczesnej wrażliwości muzycznej.

Tegoroczną edycję „Maja z Muzyką Dawną” zainauguruje wyjątkowy koncert pt. „Spanish Night” z udziałem wybitnego gitarzysty Krzysztofa Meisingera i kwartetu smyczkowego Prima Vista. Kolejne dni przyniosą recital organowy Bartosza Rzymana na zabytkowych organach Englera, premierowy program Jacka Kowalskiego poświęcony Bolesławowi Chrobremu z okazji 1000-lecia Królestwa Polskiego, wykład muzykologiczny Marka Dyżewskiego pt. „Duchowość epoki Bacha w obrazach i pieśniach” oraz koncert „Na Styku Kultur” w wykonaniu Zespołu ROCAL FUZA i Zespołu Wokalnego  HAERI, prezentujący muzykę dawną i tradycyjną Europy i Gruzji.

Uroczystym zwieńczeniem Festiwalu będzie wykonanie oratorium „Mesjasz” Georga Friedricha Händla w interpretacji Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. W Strzelinie i Żórawinie w ramach festiwalowego programu usłyszymy natomiast duet Duo Des Rêveurs, który wykona utwór pt. „Lascia ch’io [suoni per voi]”.

Program festiwalu - pod tym linkiem

informacja prasowa

XXXV Festiwal „Maj z Muzyką Dawną” – znamy program!

 XXXV Festiwal „Maj z Muzyką Dawną” to jubileuszowa edycja jednego z najważniejszych wydarzeń poświęconych wykonawstwu historycznemu na Dolnym Śląsku, która odbędzie się w dniach 19–24 maja we Wrocławiu oraz 30–31 maja w regionie dolnośląskim. Festiwal łączy najwyższy poziom artystyczny z misją edukacyjną, tworząc przestrzeń spotkania tradycji, historii i współczesnej wrażliwości muzycznej. Tegoroczną edycję „Maja z Muzyką Dawną” zainauguruje wyjątkowy koncert pt. Spanish Night z udziałem wybitnego gitarzysty Krzysztofa Meisingera i kwartetu „Prima Vista”.

Kolejne dni przyniosą recital organowy Bartosza Rzymana na zabytkowych organach Englera, premierowy program Jacka Kowalskiego poświęcony Bolesławowi Chrobremu z okazji 1000-lecia Królestwa Polskiego, wykład muzykologiczny Marka Dyżewskiego pt. Duchowość epoki Bacha w obrazach i pieśniach oraz koncert „Na Styku Kultur” w wykonaniu Zespołu ROCAL FUZA i Zespołu Wokalnego  HAERI, prezentujący muzykę dawną i tradycyjną Europy i Gruzji.

Uroczystym zwieńczeniem Festiwalu będzie wykonanie oratorium „Mesjasz” Georga Friedricha Händla w interpretacji Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. W Strzelinie i Żórawinie w ramach festiwalowego programu usłyszymy natomiast duet Duo Des Rêveurs, który wykona utwór pt. Lascia ch’io [suoni per voi].

PROGRAM FESTIWALU

Wrocław (19-24 maj 2026 r.)

19 maja (wtorek), godz. 18.00,

Koncert pt. Spanish Night w wykonaniu Krzysztofa Meisingera oraz „Prima Vista String Quartet”,

Katedra św. Wincentego i św. Jakuba, pl. Nankiera 15, Wrocław

Wykonawcy:

Krzysztof Meisinger – gitara

Patrycja Betley – perkusja

Michał Sobuś – kontrabas

Kwartet Smyczkowy „Prima Vista String Quartet”

– Krzysztof Bzówka – I skrzypce

– Jakub Grott – II skrzypce

– Marek Czech – altówka

– Tomasz Błaszczak – wiolonczela

Izabela Starzec prowadzenie koncertu

Program:

– M. de Falla – Danza Española de „La vida breve”

– Romance de Amor

– M. de Falla – Danza del Molinero

– F. Tarrega – Recuerdos de la Alhambra

– F. Tarrega – Gran Jota

– M. Ravel – Pavane pour une Infante Defunte

– El Vito

– M. de Falla – Cancion del Fuego Fatuo

– En Noi de la Mare

– L. Boccherini – Fandango

– I. Albeniz – Asturias

– V. Amigo – Requiem

– V. Amigo – Roma

21 maja (czwartek), godzina 19.00,

Recital Organowy Bartosza Rzymana pt. „Variationen”,

Kościół Garnizonowy Bazylika Mniejsza pw. Św. Elżbiety we Wrocławiu, Świętej Elżbiety 1/2, Wrocław

Recital na odrestaurowanych organach Englera z 1761 roku, z okazji 20–lecia działalności artystycznej B. Rzymana.

Program obejmuje szerokie spectrum barokowych wariacji, stąd tytuł recitalu „Variationen”. Od wariacji na temat popularnej pieśni wczesnego baroku, poprzez wariacje ostinatowe, do wariacji chorałowych w spojrzeniu kompozytorów barokowej szkoły północno-niemieckiej i południowo niemieckiej, ze zwieńczeniem w słynnej kompozycji Bacha.

Wykonawca:

Bartosz Patryk Rzyman – organy

Izabela Starzec – słowo o muzyce

Program:

„Wariacja i chorał”

Johann Pachelbel (1653-1706) – Ciacona in f

Johann Kaspar Kerll (1627-1693) – Passacaglia in d (Modulatio Organica, 1686)

Dietrich Buxtehude (1637-1707) – „Ach Herr, mich armen Sünder”  BuxWV 178

Jan Pieterszoon Sweelinck (1562-1621) – Pavana hispanica SwWV 327

Jan Pieterszoon Sweelinck – Ballo del Granduca SwWV 319

Dietrich Buxtehude – „Komm, Heiliger Geist, Herre Gott” BuxWV 178

Georg Boehm (1661-1733) – Partita über die Arie „Jesu du bist allzu schöne”

22 maj (piątek), godzina 18.00

Koncert pt. „O Bolesławie Chrobrym Pieśń Srebrnozłota” z okazji 1000-lecia Królestwa Polskiego w wykonaniu Jacka Kowalskiego i Klubu Świętego Ludwika,

Sala Wielka Ratusza, Wrocław

gra Klub Świętego Ludwika na instrumentach dawnych, w składzie:

Jacek Kowalski: tekst autorski, przekład pieśni Galla Anonima, śpiew, gitara, lira średniowieczna

Agnieszka Obst-Chwała: fidel, rebek

Tomasz Dobrzański: opracowanie muzyczne, dudy, flety, szałamaje, mandora

Jan Kiernicki: lutnie

Jacek Muzioł: instrumenty perkusyjne

«Hymn o Koronie Polskiej» Poznańska premiera nowego, autorskiego programu Jacka Kowalskiego i nowego albumu CD. Epicka i zarazem liryczna opowieść o Bolesławie Chrobrym, swobodnie nawiązująca do dawnych kronik i żywotów świętych («Kronika polska» Galla Anonima, «Vita Sancti Adalberti» Brunona z Kwerfurtu, «Kronika» Ademara z Chabannes) i polskiej tradycji historycznej. Po części hołduje stylistyce średniowiecznej pieśni epickiej, nie stroniąc od aktualizacji, jak i akcentów bliskich polskiej piosence poetyckiej.

23 maja (sobota), godzina 15:00,

Wykład muzykologiczny Marka Dyżewskiego,

Klub Muzyki i Literatury, pl. Kościuszki 10, Wrocław

Wykład pt. Duchowość epoki Bacha w obrazach i pieśniach

23 maj (sobota), godzina 18:30,

Koncert pt. Na Styku Kultur, dawna muzyka zachodnioeuropejska i tradycyjna polifonia gruzińska w wykonaniu Zespołu ROCAL FUZA i Zespołu Wokalnego  HAERI,

Aula Oratorium Marianum Uniwersytetu Wrocławskiego, plac Uniwersytecki 1, Wrocław

Skład Zespołu ROCAL FUZA (instrumentarium: fidel kolanowa, szałamaja, flety proste, gitterna, mandora, viola da gamba, Scheitholt, Seitentamburin oraz instrumenty perkusyjne):

Radosław Dembiński,

Ryszard Dominik Dembiński

Skład zespołu HAERI:

Veronika Bratrychová,

Anna A. Kopecká,

Kristina Mezereková,

Anička Raimbaultová,

Šárka Seifertová,

Keti Sepherteladze

Program:

Dwa tańce irlandzkie ………………………………………………………………………………… Anonim

Megruli Alilo ……………………………………………………………………. mel. tradycyjna (Gruzja)

Ase čonguri – Didavoi nana …………….. melodia tradycyjna z regionu Samagrelo (Gruzja)

La Sexte Estampie Real ………………………………………………………………….. Anonim XIII w.

Patskha ……………………………………………………………………………. mel. tradycyjna (Gruzja)

Quand je suis mis au retour (virelei) ……………………. Guillaume de Machaut (1300-1377)

Khertlis Naduri ………………………………………………………………….. mel. tradycyjna (Gruzja)

Nanila …………………………………….. mel. tradycyjna, kołysanka z regionu Svaneti (Gruzja)

La Seconde Estampie Real ………………………………………………………………. Anonim XIII w.

Elia Lrde …………………………………………………………………………,… mel. tradycyjna (Gruzja)

Aslanuri Mravalzhamier ……………………………… mel. tradycyjna z regionu Guria (Gruzja)

Los Bilbilicos (La Rosa Enflorece) ……………………………………………………. Anonim XV w.

Amiranis Perkhuli ……………………………………………………………. mel. tradycyjna (Gruzja)

Šen alazano …………………………………………….. mel. tradycyjna z regionu Tusheti (Gruzja)

Helas, Olivier Basselin ………………………………… Anonim (manuskrypt z Buayeux XV w.)

Veengara ……………………………. mel. tradycyjna, kołysanka z regionu Samegrelo (Gruzja)

 

24 maja (niedziela), godzina 17:00

Koncert Jacka Kowalskiego z okazji 800-lecia parafii pw. św. Maurycego we Wrocławiu, pt. Rzeczypospolitej pieśni niezłomne, Koncert wspólnie śpiewany,

Kościół św. Maurycego we Wrocławiu

Wykonawcy:

Jacek Kowalski – gitara podróżna, śpiew, słowo

Karolina Kaiser-Cichocka – skrzypce, fidel, flet

Wojciech Winiarski – gitara, gitarolutnia

W programie: Pieśni niezłomne

24 maja (niedziela), godzina 19:00

Koncert Finałowy pt. „Mesjasz” G.F. Händla w wykonaniu Wrocław Baroque Ensemble NFM, Katedra św. Jana Chrzciciela,

Plac Katedralny 18, Wrocław

Wykonawcy:

Andrzej Kosendiak – dyrygent

Wrocław Baroque Ensemble:

Aleksandra Turalska, Stanislava Mihalcová, Natalia Kiczyńska – sopran I

Aldona Bartnik, Anna Zawisza, Małgorzata Kątnik – sopran II

Daniel Elgersma, Piotr Olech, Bartosz Wasiluk, Ewelina Wojewoda – alt

Maciej Gocman, Florian Cramer, Jacek Wisłocki, Marek Belko – tenor

Jaromír Nosek, Volodymyr Andrushchak, Jussi Lehtipuu, Andrzej Zawisza – bas

Geoffrey Coates, Fiona Last – obój

Beniamin Lewi – fagot

Fruzsina Hara, Karol Valentina Cortes Cusba – trąbka

Jarosław Kopeć – kotły

Zbigniew Pilch, Małgorzata Kosendiak, Dominika Małecka, Kamila Guz, Barłomiej Fraś,

Katarzyna Cendlak – skrzypce I, II

Dymitr Olszewski, Agnieszka Papierska, Elżbieta Stonoga – altówka

Julia Karpeta – viola da gamba

Kzysztof Karpeta, Jakub Kościukiewicz – wiolonczela

Łukasz Macioszek – violone

Premysl Vacek – lutnia

Marta Niedźwiecka – pozytyw

Program:

G.F. Händel Mesjasz – oratorium HWV 56

Dolny Śląsk (30-31 maj)

30 maja (sobota), godz. 16.00

Koncert pt. Lascia ch’io [suoni per voi] w wykonaniu Duo Des Rêveurs,  Kościół Rzymskokatolicki Pw. Podwyższenia Krzyża Świętego,

ul. Świętego Floriana 2, Strzelin

Wykonawcy:

Duo des Rêveurs

Justyna Wróblewska – klawesyn

Stanisław Stanicki – wiolonczela barokowa, wiolonczela piccolo (pięciostrunowa)

Program:

Georg Friedrich Händel (1685 – 1759) [5’]

Pena Tiranna [Amadigi di Gaula, HWV 11]

Giovanni Buononcini (1670-1747) [9’]

Sonata in La Minore

Andante Allegro

Menuet. Grazioso

Georg Friedrich Händel (1685 – 1759), arr. David Popper (1843–1913) [3’10’’]

Ombra mai fu [Serse, HWV 40]

Pietro Giuseppe Gaetano Boni (ca. 1650/1700-c. 1750) [5’]

Sonata in Sol Minore, Op. 1

Largo

Allegro Alla francese

Jean-Baptiste Barrière (1707-1747) [8’30]

Sonate n° 3 en Re Mineur, Livre II

Adagio

Allemande [Allegro]

Sarabanda

Minuetto

Georg Friedrich Händel (1685 – 1759) [5’]

Suite in B-flat major, HWV 434

Prelude

[Sonata]

Nicola Porpora (1686-1768) [5’]

Alto Giove [Polifemo, HeIN 31]

Filippo Amadei (1670 – 1730) [5’]

Sonata à Violoncello Solo Con il Basso per il Cembalo

Andante

Andante cantabile assai

Georg Friedrich Händel (1685 – 1759), arr. Philipp Roth (1853-1898) [5’30’’]

Lascia ch’io pianga [Rinaldo, HWV 7]

Nicola Francesco Haym (1678-1729) [4’]

Sonata n. 1 in La Minore per violoncello e basso continuo

Adagio

Allegro

Adagio

Presto

31 maja (niedziela), godz. 19:00

Koncert pt. Lascia ch’io [suoni per voi] w wykonaniu Duo Des Rêveurs,

Kościół  p.w. Św. Józefa Oblubieńca NMP w Żórawinie              

Program j.w.

Organizatorzy:

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Akademickie Stowarzyszenie Kultury „Wagant”

informacja prasowa

XXXV Festiwal „Maj z Muzyką Dawną”

XXXV Festiwal „Maj z Muzyką Dawną” to jubileuszowa edycja jednego z najważniejszych wydarzeń poświęconych wykonawstwu historycznemu na Dolnym Śląsku, która odbędzie się w dniach 19–24 maja we Wrocławiu oraz 30–31 maja w regionie dolnośląskim. Festiwal łączy najwyższy poziom artystyczny z misją edukacyjną, tworząc przestrzeń spotkania tradycji, historii i współczesnej wrażliwości muzycznej.

Wrocław Baroque Ensemble, materiały prasowe

Tegoroczną edycję „Maja z Muzyką Dawną” zainauguruje wyjątkowy koncert pt. Spanish Night z udziałem wybitnego gitarzysty Krzysztofa Meisingera i kwartetu „Prima Vista”. Kolejne dni przyniosą recital organowy Bartosza Rzymana na zabytkowych organach Englera, premierowy program Jacka Kowalskiego poświęcony Bolesławowi Chrobremu z okazji 1000-lecia Królestwa Polskiego, wykład muzykologiczny Marka Dyżewskiego pt. Duchowość epoki Bacha w obrazach i pieśniach oraz koncert „Na Styku Kultur” w wykonaniu Zespołu ROCAL FUZA i Zespołu Wokalnego  HAERI, prezentujący muzykę dawną i tradycyjną Europy i Gruzji.

Uroczystym zwieńczeniem Festiwalu będzie wykonanie oratorium „Mesjasz” Georga Friedricha Händla w interpretacji Wrocław Baroque Ensemble pod dyrekcją Andrzeja Kosendiaka. W Strzelinie i Żórawinie w ramach festiwalowego programu usłyszymy natomiast duet Duo Des Rêveurs, który wykona utwór pt. Lascia ch’io [suoni per voi].

Szczegółowy program już wkrótce.

informacja prasowa

Księżycowa Salome /recenzja "Salome" w Operze Wrocławskiej/

Jedną z najbardziej znaczących inscenizacji tego sezonu artystycznego w Operze Wrocławskiej jest z pewnością "Salome" Richarda Straussa w reżyserii Mariusza Trelińskiego. Opera była z pewnością wyzwaniem dla wszystkich twórców tego spektaklu: dla solistów, orkiestry, realizatorów, a także dla... widzów. Rezultaty przerosły nasze wyobrażenia: "Salome" Richarda Straussa uwiodła nas bez reszty.

"Salome", Opera Wrocławska, fot Karpati & Zarewicz

Biblijna historia Jana Chrzciciela i Salome jako popularny motyw w literaturze i sztuce

Historię ścięcia głowy proroka Jana Chrzciciela na życzenie Salome, córki Herodiady, znamy z Nowego Testamentu. Wspominają o niej Ewangeliści: Mateusz i Marek. 

Otóż, kiedy obchodzono urodziny Heroda, tańczyła córka Herodiady wobec gości i spodobała się Herodowi. Zatem pod przysięgą obiecał jej dać wszystko, o cokolwiek poprosi. A ona przedtem już podmówiona przez swą matkę: «Daj mi - rzekła - tu na misie głowę Jana Chrzciciela!» Zasmucił się król. Lecz przez wzgląd na przysięgę i na współbiesiadników kazał jej dać. Posłał więc [kata] i kazał ściąć Jana w więzieniu. Przyniesiono głowę jego na misie i dano dziewczęciu, a ono zaniosło ją swojej matce. (Mt 14, 6-11).

W tej relacji postać dziewczyny przedstawiona została neutralnie, a ścięcie głowy Jana Chrzciciela zostaje dokonane de facto na życzenie Herodiady, prorok bowiem wypominał Herodowi to małżeństwo (Nie wolno ci mieć żony swego brata, Mk 6, 18 b). Dodajmy, że aby połączyć się z Herodem Antypasem, który był zarazem jej wujem, Herodiada odeszła od swego męża (również wuja) Heroda Filipa I, z którym miała córkę Salome. Wykorzystała jej zmysłową urodę dla zniewolenia Heroda i zmuszenia go do pozbycia się Jana Chrzciciela. 

Opowieść ta poruszyła wyobraźnię wielu artystów. Motyw uczty Heroda, tańca Salome, a przede wszystkim makabrycznego finału pojawiał się w historii europejskiego malarstwa przez wieki. Sięgali po nią najwięksi. Na obrazach Tycjana czy Caravaggia Salome nadal pozostaje niewinną istotą, narzędziem w rękach bezwzględnej matki. Ale z czasem to się zmienia. Przedstawienia Salome ewoluują – z niewinnej dziewczyny staje się postacią co najmniej dwuznaczną, świadomą swego ciała i erotycznego powabu femme fatale. Szczególnie w epoce modernizmu artyści z upodobaniem ukazywali kobiety – niszczycielki, kobiety – modliszki, kobiety – wampiry. 

Do najbardziej znanych literackich wersji opowieści o Salome należy dramat Oscara Wilde’ a, który ukazał się w 1894 roku w Anglii, z ilustracjami Aubrey`a Beardley’ a i przedstawiał judejską księżniczkę jako satanistyczny symbol rozkoszy. W jego interpretacji Jan nie jest ofiarą, ale kusicielem. W centrum dramatu znajduje się Salome, której urodę i okrucieństwo pisarz wręcz celebruje. Oscar Wilde napisał swój jednoaktowy dramat prozą po francusku, z myślą o wielkiej tragiczce Sarze Bernardt. W 1896 roku sztuka odniosła wielki sukces w Paryżu, ale w Anglii cenzura  – ze względów obyczajowych i religijnych  – do 1931 roku nie zezwalała na jej wystawienie. 

"Salome" Richarda Straussa – zmiana estetyki w muzyce

"Salome" zawładnęła także wyobraźnią Richarda Straussa, głównie za sprawą słynnego Maxa Reinhardta – reformatora teatru i autora wizjonerskich inscenizacji. To jego spektakl zafascynował go do tego stopnia, że skomponował nie tylko muzykę do tej sztuki, ale również napisał (w oparciu o tłumaczenie sztuki Wilde`a) własne libretto. Zapewne dostrzegł w tej historii wielki potencjał – możliwość przekazania w muzycznej formie skomplikowanych emocji, które stają udziałem postaci dramatu. To było prawdziwe wyzwanie – nie tylko móc odmienić estetykę muzyki, ale także ukryć w niej tajemnicze konteksty pomiędzy słowami i zdaniami. Mariusz Treliński mówi w jednym z wywiadów, że ekspresja tej muzyki robi równie silne wrażenie, jak historia, która jej towarzyszy. Mamy tu do czynienia w podwójnym szokiem – estetycznym i etycznym. Rzadko zdarza się, żeby muzyka w tak doskonały sposób opisywała stan wewnętrzny bohatera. (...) Jest jednocześnie konkretna, mięsista i uduchowiona.

Prapremiera opery Straussa miała miejsce 9 grudnia 1905 roku w Semperoper w Dreźnie. W następnym roku można ją było zobaczyć w mediolańskiej La Scali, a wkrótce potem – na wielu scenach Europy, także w Warszawie. Wcześniej, już 28 lutego 1906 roku zaprezentowano "Salome" w reżyserii Hugo Kirchnera i pod dyrekcją kapelmistrza Juliusa Prüwera, w Teatrze Miejskim w niemieckim wówczas Wrocławiu (Breslau). Pojawił się także sam kompozytor (początkowo sceptyczny wobec wersji scenicznej z pomniejszonym składem orkiestry), lecz ku jego zdumieniu aplauz publiczności był jeszcze bardziej gorący niż w Dreźnie. Po głośnej premierze Richard Strauss nie tylko wysoko ocenił grającą w mniejszym składzie orkiestrę, ale wyrazy wielkiego uznania skierował pod adresem wykonawczyni roli Salome, sopranistki Franchette Verhunk, która jako pierwsza nie tylko zaśpiewała, ale także zatańczyła słynny taniec siedmiu zasłon (w Dreźnie solistka odmówiła jego wykonania), czym porwała zgromadzoną w teatrze publiczność. Spektakl odniósł niekwestionowany wielki sukces! Chociaż więc recenzenci od początku krytykowali "Salome" z powodu obsceniczności tematu i atmosfery skandalu, która towarzyszyła inscenizacjom, to jednak opera cieszyła się niezmiennie wielkim zainteresowaniem widzów. Może właśnie dlatego 😊

Zdjęcie słoweńskiej sopranistki Fanchette Verhunk jako Salome w operze Richarda Straussa, wykonane w zakładzie fotograficznym Marie Müller przy Tauentzienstrasse (obecnie T. Kościuszki 32) ok. 1910 roku, źródło: Polska-org.pl

 

"Salome" Mariusza Trelińskiego

W marcu tego roku miałam okazję obejrzeć "Salome" w Teatro di Napoli w Neapolu, w adaptacji i reżyserii Luca De Fusco i był to spektakl pozbawiony głębszej myśli, wyrazistej, nośnej koncepcji – naturalistyczny i płaski jak Dolina Mazowiecka. Wyszłam z teatru zmęczona i zniesmaczona, toteż przyznam, że kolejna "Salome", tym razem w Operze Wrocławskiej, była dla mnie sporym wyzwaniem. Szczególnie, że reżyser mówił na konferencji prasowej o ponadczasowej wymowie tej opery, którą on z kolei przedstawiał jako opowieść o dysfunkcyjnej rodzinie. Po obejrzeniu "Domu dobrego" Wojtka Smarzowskiego mogłam mieć jednoznaczne konotacje. Poza tym to teraz taki modny temat... A jednak już próba medialna sprawiła, że moje obawy okazały się płonne. Okazało się bowiem, że Mariusz Treliński pokazuje świat o wiele bardziej złożony, nie jest nieznośnie dosłowny i pozostawia widzowi miejsce na wyobraźnię. Przedstawienie premierowe jako całość przeszło moje najśmielsze oczekiwania – było znakomite! 

Owa klarowna koncepcja "Salome" nie jest bynajmniej nowa – powstała ponad dziesięć lat temu, w 2014 roku, i zaprezentowana została w Pradze, a następnie w Teatrze Wielkim Operze Narodowej w Warszawie. Po premierze w Czechach (spektakl powstał w koprodukcji z Teatrem Narodowym w Pradze) określono go "genialnym thrillerem psychologicznym". Brzmi to jak zachęta dla każdego widza, który lubi przeżyć w teatrze (filmie) dreszczyk emocji i sporo w tym racji. Przedstawienie daje się interpretować w pryzmacie psychologicznym czy raczej psychoanalitycznym, ale poprzestać na tym byłoby dużym uproszczeniem. Zamysł reżysera był wprawdzie taki, aby spojrzeć na tytułową bohaterkę nie jak na zimną i okrutną ze swej natury kobietę, lecz spróbować zrozumieć, jak to się stało, że stała się właśnie taka. Znakomita scenografia Borisa Kudlički, z którym Treliński współpracuje od lat, podobnie jak kostiumy Marka Adamskiego, choreografia Tomasza Jana Wygody, reżyseria świateł Bogumiła Palewicza, a także oprawa multimedialna Bartka Maciasa – tworzą bogatą wielowymiarową opowieść, pełną ukrytych znaczeń, niczym w malarstwie holenderskim XVII wieku. Niebagatelna jest również rola samej muzyki Straussa, która we Wrocławiu znalazła znakomitego, wrażliwego interpretatora w osobie dyrygenta młodego pokolenia:  Yaroslava Shemeta. 

SALOME Opera Wrocławska, fot Karpati & Zarewicz

Księżycowa Salome, odrealniony Johanaan

Wrocławski spektakl wieńczy odrealniony obraz przedstawiający tytułową bohaterkę, której sylwetka została niejako wpisana w okrągły kształt przypominający księżyc w pełni albo wielką bańkę, w której została uwięziona i przez którą daremnie usiłuje się przebić. Symbolizuje niemożność wydobycia się z przeżytych traum i swojej trudnej historii.  Księżyc i noc odgrywają w tym spektaklu rolę znaczącą, symboliczną. Księżyc jest symbolem  kobiecości, a urodę Salome porównuje zakochany w niej Narraboth do piękna księżycowego światła. Retrospekcje zaś, które również rozgrywają się nocą, przedstawiają w scenie tańca siedmiu zasłon seksualną przemoc i zbrodnię. Pomysł, aby pokazać w tańcu trudną przeszłość bohaterki, pozwala na wgląd w głęboko skrywane traumy i ich wpływ na jej postępowanie. Dzięki identycznym kostiumom (czarne sukienki, białe pensjonarskie podkolanówki i maski) postać głównej bohaterki zwielokrotnia się w pantomimicznych obrazach, niczym lustrzane odbicia. 

Równie interesująco przedstawiono postać Jochanaana: przede wszystkim jako napominający surowy głos (sumienia?), a zarazem czarną, prawie niewidoczną sylwetkę wysokiego ascetycznego mężczyzny, która tak pociąga Salome. W takim kontekście nie jest to wyłącznie fizyczne pożądanie, lecz tęsknota za miłością i niewinnością. Słowa wyznania, które Salome kieruje do niego, kojarzyły mi się z Pieśnią nad Pieśniami, gdzie Oblubienica również tęskni za Oblubieńcem, a ich dialog jest pełen zmysłowości. Jochanaan jednak nie odwzajemnia uczuć Salome, lecz nakazuje jej nawrócenie – radykalną przemianę życia. Dla niej jednak jest to równie niezrozumiałe, co niemożliwe, traktuje więc odpowiedź Jochannaana jako osobiste upokorzenie i odrzucenie. W świetle retrospekcji, w których bohaterka "fantazjuje" na temat obcięcia głowy mężczyźnie, który ją skrzywdził, jej żądanie od Heroda głowy proroka, wydaje się być psychologicznie uprawnione. W rezultacie dialog z głową Jochannana przypomina monolog szaleńca, a ostateczne zamknięcie w "bańce" – staje się logiczną konsekwencją popełnionego czynu. To trochę tak jak w ostatniej scenie "Psychozy" Alfreda Hitchcocka, kiedy główny bohater uśmiecha się, żeby zmylić policję, podczas gdy już tkwi mentalnie w ciele własnej nieżyjącej już matki. 

Tak poprowadzona przez Mariusza Trelińskiego narracja "Salome" rozgrywa się w czasach nam współczesnych, w mieszczańskim salonie, w którym istotną część przestrzeni wypełnia wielka lodówka (symbol konsumpcji), została zwizualizowana nie tylko przez Borisa Kudličkę, ale także zyskała na głębi i wieloznaczności dzięki projekcjom multimedialnym Bartka Maciasa i reżyserowi świateł Bogumiłowi Palewiczowi, albowiem światło i mrok (z przewagą tego drugiego) odgrywają w tej inscenizacji znaczącą rolę. 

Natalia Rubiś jako Salome, Opera Wrocławska, fot Karpati & Zarewicz

Mariusz Treliński stworzył i wyreżyserował konsekwentnie pełnowymiarowe postaci, a także (wespół z Tomaszem Koniecznym) zadbał o właściwą obsadę. W tytułowej roli – kluczowej i wymagającej – obsadził dwie młode artystki o dużym doświadczeniu scenicznym: Natalię Rubiś i Kingę Krajnik. W przedstawieniu premierowym mogłam zobaczyć tę pierwszą, której kariera wyraźnie nabrała tempa od premiery "Czarnej maski" Krzysztofa Pendereckiego w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, gdzie rola Benigny zelektryzowała publiczność. Artystka wystąpiła też w spektaklu Opery Krakowskiej: "Ariadna na Naxos" Richarda Straussa, w reżyserii Ido Ricklina, gdzie również stworzyła znakomitą, złożoną postać Na deskach Opery Wrocławskiej pokazała prawdziwą kreację! Postać Salome nie tylko wspaniale zaśpiewała, oddając złożone emocje granej przez siebie bohaterki, ale także okazała się utalentowaną aktorką, która w gestach, spojrzeniu, mowie ciała niezwykle wiarygodnie wykreowała tę skomplikowaną rolę. 

Michał Ciećka (Jochanaan), Opera Wrocławska, fot Karpati & Zarewicz

Interesującym zamysłem było także obsadzenie roli Jochanaana przez dwóch mężczyzn: Oleksandr Pushniak, dysponujący głębokim mocnym bas-barytonem, był głosem, zaś Michał Ciećka zagrał  postać proroka. W roli Heroda wystąpił austriacki tenor o niewielkiej posturze i wyglądzie poczciwca: Norbert Ernst. Rozmemłany, chodzący w gaciach i rozpiętym szlafroku, "śliniący się" do Salome mężczyzna to także trafna obsada, zło bowiem, jak wiadomo, często jest banalne... Barbara Bagińska (mezzosopran) jako Herodiada, z jej bujnym biustem, dominująca nad małym i drobnym Herodem, to pomysł na babsztyla, który swoją postawą, a zarazem potrzebą zachowania status quo, bez względu na dobro najbliższych – to także postać świetnie przez śpiewaczkę poprowadzona, zarówno wokalnie, jak i aktorsko. 

Chór Żydów kłócących się o to, czy Mesjasz już przyszedł, czy też nie,  rozładowywał napięcie gęstniejące  pomiędzy trojgiem głównych bohaterów. Natomiast oniryczne sceny z tancerkami w retrospektywach wprowadzały nastrój grozy. 

Norbert Ernst (Herod) i Natalia Rubiś (Salome), Opera Wrocławska, fot Karpati & Zarewicz

Nie sposób pominąć współtworzącego spektakl operowy dyrygenta Yaroslava Shemeta, który walnie przyczynił się do jego sukcesu. To genialny artysta, który rozpoczął swoją edukację muzyczną w wieku trzech lat (!), a po ukończeniu szkoły muzycznej pierwszego stopnia, gdzie uczył się śpiewu, gry na fortepianie i klarnecie, kontynuował edukację w jednej z czterech ukraińskich szkół talentów przy Charkowskim Konserwatorium, w klasie dyrygentury chóralnej. W trakcie nauki został laureatem wielu międzynarodowych konkursów pianistycznych i wokalnych, m.in. w Mediolanie. Z wyróżnieniem ukończył dyrygenturę symfoniczną w Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu.  Występuje ze znaczącymi orkiestrami na całym świecie. W Operze Wrocławskiej zaprezentował muzykę Richarda Straussa znakomicie. W wywiadzie dla Opery Wrocławskiej, udzielonym przed premierą "Salome", powiedział znamienne słowa:

"Teraz otwierają się przede mną kolejne drzwi, których – moim zdaniem – nie da się dostatecznie otworzyć bez bagażu symfonicznego. (...) To wielkie i fascynujące wyzwanie".

Sądzę, że takim wyzwaniem była "Salome" dla wszystkich twórców tego spektaklu, dla solistów, orkiestry, a także dla... widzów. Rezultaty przerosły nasze wyobrażenia: opera Richarda Straussa uwiodła nas bez reszty.

Sezon artystyczny 2025/2026 w Narodowym Forum Muzyki

Wraz z inauguracją sezonu artystycznego 2025/2026 Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego rozpocznie drugą dekadę działalności. Przez pierwsze dziesięć lat instytucja ta stała się nie tylko jednym z najprężniej działających ośrodków muzycznych w naszym kraju, ale i miejscem o znaczeniu międzynarodowym – regularnie występują tu najbardziej cenieni artyści. Także w nadchodzącym sezonie nie zabraknie pamiętnych przeżyć. Zapewnią je znakomite zespoły – zarówno gościnne, jak i na stałe obecne w NFM. Na podium dyrygenckim pojawią się zasłużone w historii muzyki postaci, a wiele koncertów odbędzie się z udziałem światowej sławy solistów.

Zgodnie z powszechnie znanym powiedzeniem Alfreda Hitchcocka, sprawne budowanie dramaturgii polega na tym, że całość musi rozpocząć się od trzęsienia ziemi, po którym napięcie ma stopniowo wzrastać. Do zjawiska o takiej skali można porównać koncert London Symphony Orchestra, który odbędzie się 29 września. Artystów poprowadzi szef tego znakomitego zespołu, sir Antonio Pappano, a przy fortepianie zasiądzie Seong-Jin Cho – koreański wirtuoz i triumfator Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w 2015 roku. W programie wydarzenia znajdzie się II Koncert fortepianowy f-moll Fryderyka Chopina oraz V Symfonia c-moll Ludwiga van Beethovena.

Już 3 października w inauguracji kolejnego sezonu działalności NFM Filharmonii Wrocławskiej świętującej jubileusz swojego osiemdziesięciolecia udział wezmą dwaj wirtuozi doskonale znani publiczności. Maestro Jacek Kaspszyk to dyrygent cieszący się szczególnym uznaniem ze względu na interpretacje późnoromantycznej symfoniki, a do tego typu dzieł bez wątpienia należy wybrana na ten dzień monumentalna i pełna barw Symfonia alpejska Richarda Straussa. Karol Mossakowski, obejmujący zwierzchnictwo nad cyklem koncertów organowych w NFM, jest także organistą tytularnym kościoła św. Sulpicjusza w Paryżu. Podczas tego wydarzenia zaprezentuje swoje opracowania Koncertu fortepianowego A-dur KV 414 Wolfganga Amadeusa Mozarta oraz Wariacji na temat Paganiniego Witolda Lutosławskiego, które zabrzmią w wersji na organy i orkiestrę. W czasie drugiego spotkania z NFM Filharmonią Wrocławską przed muzykami stanie japoński dyrygent Yutaka Sado i poprowadzi jedną z kompozycji Yasushiego Akutagawy. Oprócz tego artyści zaprezentują również utwory Gabriela Faurégo i Piotra Czajkowskiego.

Sezon 2025/2026 to także drugi rok Christopha Eschenbacha w roli dyrektora artystycznego NFM Filharmonii Wrocławskiej. W programach koncertów legendarnego dyrygenta oprócz uznawanych za kanoniczne znajdą się także dzieła rzadko wykonywane, jak dwudziestowieczne balety Échec au roi Bohuslava Martinů czy Hérodiade Paula Hindemitha. Do pierwszej kategorii należą symfonie Beethovena – Druga, Czwarta i Piąta, a także IX Symfonia d-moll Antona Brucknera, która zabrzmi podczas zwieńczenia cyklu symfonicznego. Maestro Eschenbach zaprosił do współpracy solistów: Daniel Lozakovich zinterpretuje I Koncert skrzypcowy g-moll Maxa Brucha, szczególnie ceniony ze względu na swoje interpretacje dzieł Ludwiga van Beethovena Rudolf Buchbinder zagra jego V Koncert fortepianowy Es-dur „Cesarski”, skrzypek Daniel Hope wykona młodzieńczy Koncert skrzypcowy Benjamina Brittena, a Elenę Bashkirovą usłyszymy w XIII Koncercie fortepianowym C-dur Mozarta. W maju na estradzie NFM z maestrem Eschenbachem wystąpi także laureatka lub laureat I nagrody Konkursu Chopinowskiego. Dyrygent poprowadzi również Stabat Mater Antonína Dvořáka – jedno z monumentalnych arcydzieł muzyki chóralnej XIX wieku.

Do Wrocławia powróci także poprzedni dyrektor NFM Filharmonii Wrocławskiej, kostarykański dyrygent Giancarlo Guerrero. Pod jego przewodnictwem zabrzmi Symfonia G-dur „Wojskowa” Josepha Haydna oraz Symphonia domestica Richarda Straussa. Po raz kolejny w NFM pojawi się również Pascal Rophé. Pod batutą francuskiego artysty Wrocławscy Filharmonicy wystąpią w nowym sezonie dwukrotnie. W styczniu przedstawią kompozycje Györgya Ligetiego (Lontano), Marca-Andrégo Dalbaviego i Igora Strawińskiego (Święto wiosny). Partię solową w Koncercie fletowym drugiego z tych kompozytorów wykona Karl-Heinz Schütz, solista orkiestry Wiener Philharmoniker. Miesiąc później maestro Rophé zaprezentuje dwa późnoromantyczne poematy symfoniczne: Peleas i Melizanda Arnolda Schönberga oraz Tako rzecze Zaratustra Richarda Straussa. Regularnie w NFM gości także Yaroslav Shemet, dyrektor artystyczny Filharmonii Śląskiej i dyrektor muzyczny Opery Bałtyckiej w Gdańsku. Pod jego batutą w kwietniu NFM Filharmonia Wrocławska wykona dzieła Mieczysława Karłowicza, Ericha Wolfganga Korngolda, Giuseppe Martucciego i Richarda Straussa.

Koncerty symfoniczne poprowadzą także znakomite dyrygentki. W kwietniu do NFM zawita JoAnn Falletta, która od ponad dwudziestu pięciu lat stoi na czele Buffalo Philharmonic Orchestra – usłyszymy wtedy kompozycje Jessie Montgomery, Astora Piazzolli, a także cieszące się dużą popularnością Tańce symfoniczne z musicalu West Side Story Leonarda Bernsteina. Polską premierę będzie mieć wówczas Koncert wiolonczelowy Montgomery, a partię solową wykona w nim południowoafrykański wiolonczelista Abel Selaocoe. Pod koniec października, tuż po zakończeniu XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, odbędzie się koncert z udziałem laureatki bądź laureata II nagrody – przy pulpicie dyrygenckim stanie Anna Sułkowska-Migoń. W drugiej części wieczoru zabrzmi się III Symfonia a-moll „Szkocka” Felixa Mendelssohna Bartholdy’ego. W marcu natomiast Daniel Raiskin zaprezentuje interpretacje dzieł Giuseppe Verdiego, Stewarta Copelanda (twórca ten przez długi czas był perkusistą w zespole rockowym The Police), Johanna Sebastiana Bacha oraz Dymitra Szostakowicza – wspólnym mianownikiem tych utworów jest protest przeciwko tyranii.

Zanim jednak to nastąpi, w listopadzie Bassem Akiki razem z Lutosławski Quartet sięgnie po fragmenty z West Side Story Bernsteina w wersji na kwartet smyczkowy i orkiestrę, a w drugiej części wieczoru po cieszącą się niesłabnącą popularnością suitę Planety Gustava Holsta, w realizacji której weźmie udział Chór NFM. Dwa tygodnie później dyrygent i kompozytor Mario Venzago zaprezentuje jedno ze swoich własnych dzieł zatytułowane Ulisse, a także utwory Carla Marii von Webera, Samuela Barbera (partię solową w Koncercie wiolonczelowym tego twórcy wykona Alban Gerhardt) oraz Franza Schuberta.

Podczas pierwszego wiosennego spotkania z NFM Filharmonią Wrocławską w Koncercie B-dur Mieczysława Weinberga usłyszymy węgierskiego wirtuoza trąbki Gábora Boldoczkiego, a Andrés Salado przedstawi twórczość Andrésa Gaosa i popularne Wariacje „Enigma” Edwarda Elgara. Pod koniec maja zaś wschodząca gwiazda wiolinistyki Leonhard Baumgartner zinterpretuje Koncert e-moll Mendelssohna, a Sébastien Rouland zadyryguje jeszcze II Symfonią e-moll Siergieja Rachmaninowa.

Wrażeń z całą pewnością nie zabraknie też słuchaczom, którzy wybiorą się na koncerty NFM Orkiestry Leopoldinum. Jest to trzeci sezon, podczas którego dyrektorem artystycznym zespołu jest Alexander Sitkovetsky. Motywem przewodnim zaplanowanych przez niego wydarzeń jest Better together. Zgodnie z tą maksymą do współpracy zaproszono uznanych muzyków, a w programach znajdzie się wiele utworów wymagających udziału więcej niż jednego solisty. Już podczas inauguracji cyklu orkiestry 26 września usłyszymy dwóch znakomitych wiolonczelistów: nagrywającego dla Sony Hiszpana Pabla Ferrándeza i związanego kontraktem nagraniowym z Deutsche Grammophon Austriaka irańskiego pochodzenia Kiana Soltaniego. W listopadzie zespół wystąpi wraz z wszechstronnym instrumentalistą Sergeyem Malovem, który zagra na skrzypcach i wiolonczeli da spalla, w grudniu zaś na estradzie Sali Czerwonej pojawi się dwóch waltornistów – młody brytyjski wirtuoz tego instrumentu Ben Goldscheider i Czech Radek Baborák, który w przeszłości był pierwszym waltornistą Orkiestry Filharmonii Czeskiej, Filharmonii Monachijskiej czy Filharmonii Berlińskiej. W lutym do NFM Orkiestry Leopoldinum dołączy dwóch klarnecistów – Michael Collins i Pablo Barragán. Razem z wrocławskim zespołem wystąpią też wiolonczelista Jan Vogler, skrzypaczka Antje Weithaas, przedstawiciel młodego pokolenia skrzypków Jacques Forestier – laureat Konkursu Josepha Joachima w 2024 roku, a także zespół Sitkovetsky Trio. Do NFM powróci poprzedni szef orkiestry Joseph Swensen. W czerwcu, podczas koncertu wieńczącego sezon, razem z NFM Orkiestrą Leopoldinum zagra Yulianna Avdeeva, triumfatorka Konkursu Chopinowskiego w 2010 roku. Niezwykle ciekawie prezentują się programy tych artystów, zawierające dzieła od baroku po współczesność. Zupełnie wyjątkowym momentem będzie listopadowy wieczór, podczas którego po raz pierwszy w Polsce zabrzmi utwór Moments of Memory VI autorstwa światowej sławy ukraińskiego twórcy Valentina Silvestrova. Dzieło to powstało w ramach wspólnego zamówienia kompozytorskiego NFM Orkiestry Leopoldinum, Australian Chamber Orchestra, Arctic Philharmonic, Scottish Ensemble oraz Melbourne Conservatorium of Music.

Interesująco przedstawia się program przygotowany dla słuchaczy Wrocław Baroque Ensemble. Nie zabraknie kontynuacji flagowego projektu zainicjowanego w 2012 roku, a więc cyklu Music First poświęconego przywracaniu do repertuaru dzieł okresu I Rzeczypospolitej – nim artyści otworzą sezon. Wraz z publicznością dyrektor zespołu maestro Andrzej Kosendiak świętować będzie swój jubileusz artystyczny. Pochyli się także nad muzyką tworzoną na potrzeby dworu Wazów oraz nad twórczością Georga Friedricha Händla. W maju w katedrze pw. św. Jana Chrzciciela w wykonaniu muzyków zabrzmi oratorium Mesjasz – jedno z największych arcydzieł epoki baroku.

Jubileusz dwudziestolecia swojej działalności obchodzić będzie Wrocławska Orkiestra Barokowa, która w tegorocznym repertuarze zaprezentuje między innymi Cztery pory roku Antonia Vivaldiego w trzysta lat od premiery utworu – muzyków poprowadzi wtedy znakomity francuski skrzypek młodego pokolenia Théotime Langlois de Swarte. Do niego należeć też będzie partia solowa tej kompozycji. Ważnym wydarzeniem stanie się występ wybitnego flecisty Erika Bosgraafa, który podczas koncertu The Child Prodigy wykona kompozycje Mozarta i Vivaldiego. To oczywiście nie jedyny znakomity solista, którego kunszt będziemy mogli podziwiać podczas koncertu Wrocławskiej Orkiestry Barokowej. Już w styczniu na violi da gamba zagra wirtuoz tego instrumentu, Vittorio Ghielmi. Ponadto w interpretacji orkiestry zabrzmi Pasja wg św. Mateusza Johanna Sebastiana Bacha pod batutą maestra Andrzeja Kosendiaka. Muzycy zwieńczą sezon wraz z japońskim skrzypkiem Shunske Sato i sięgną po dzieła Carla Philippa Emanuela Bacha, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Felixa Mendelssohna Bartholdy’ego i Ludwiga van Beethovena.

Dwie dekady istnieje także Chór NFM. Istotnym punktem obchodów tej rocznicy stanie się pierwsza polska prezentacja Ordo Virtutum autorstwa szkockiego kompozytora i dyrygenta Jamesa MacMillana. Będzie ona mieć miejsce w styczniu w Muzeum Narodowym, a poprowadzi ją Sofi Jeannin. Maestro Lionel Sow z kolei wraz ze swoim zespołem zaprezentuje multimedialny koncert jubileuszowy Van Gogh we mnie. Będzie to wciągające doświadczenie audiowizualne polegające na rejestrowaniu emocji wywołanych muzyką i tworzeniu wizualizacji w czasie rzeczywistym. Wyjątkowy z pewnością okaże się też ostatni w sezonie koncert odbywający się w ramach Święta Wrocławia: z Chórem NFM wystąpi pianista Jean-François Zygel. Artysta realizuje obecnie projekt polegający na improwizacji na temat znanych miejsc w goszczącym go mieście.

Chór Chłopięcy NFM zaprezentuje swoje możliwości podczas wrześniowego koncertu. Wraz z Knabenkantorei Basel młodzi artyści wykonają wówczas utwory między innymi Johanna Sebastiana Bacha, Benjamina Brittena czy Franza Schuberta. Wystąpią również z Chórem Dziewczęcym NFM w październiku oraz w grudniu pod dyrekcją Małgorzaty Podzielny. Podczas drugiego z tych spotkań zabrzmią znane i lubiane pastorałki oraz kolędy. Ważnym wydarzeniem dla obu projektów dziecięcych będzie także kwietniowy występ z zespołem folkowym Svahy i NFM Orkiestrą Leopoldinum. Usłyszymy wtedy fragmenty muzyki z filmu Znachor w reżyserii Michała Gazdy z 2023 roku.

Jeszcze w grudniu w NFM pojawi się Jerusalem Symphony Orchestra z Julianem Rachlinem na czele. W lutym 2026 roku pod dyrekcją Ernesta Hoetzla wystąpi także znakomita orkiestra z Mediolanu – Cameristi della Scala wraz z mezzosopranistką Danielą Pini. Dwa miesiące później w stolicy Dolnego Śląska odbędzie się wspólny koncert Il Giardino Armonico i Kammerorchester Basel. Oba zespoły poprowadzi doskonale znany publiczności Giovanni Antonini. Repertuar wydarzenia wypełnią dzieła najstarszego z klasyków wiedeńskich, Josepha Haydna.

Nie obędzie się także bez recitali solowych. Pod koniec października swój kunszt wykonawczy zaprezentuje laureatka lub laureat Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina. Koncerty zdobywców podium tego konkursu od lat cieszą się ogromnym i zupełnie zrozumiałym zainteresowaniem – wszak to prezentacja artysty młodego pokolenia, wyznaczającego nowe tendencje w recepcji dziedzictwa Chopina. Niezwykle wyrazistą, charyzmatyczną i bezkompromisową postacią jest bez wątpienia legendarny pianista Ivo Pogorelich, który w lutym na estradzie Sali Głównej ORLEN zinterpretuje dzieła Mozarta, Beethovena i Chopina. Intrygującym wydarzeniem będzie także występ vision string quartet i wykonanie Kwartetu smyczkowego g-moll norweskiego kompozytora Edvarda Griega oraz materiału z autorskiej płyty zespołu SPECTRUM.

Warto pamiętać także o festiwalach – nadchodzącej edycji Forum Musicum, jesiennej odsłonie Jazztopad Festival, Akademii Muzyki Dawnej, której program niebawem zostanie zaprezentowany, Musica Polonica Nova oraz Leo Festiwalu.

informacja prasowa

Wydarzenia w Muzeum Narodowym i oddziałach 20-24.09 oraz kurs historii sztuki

Muzeum Narodowe we Wrocławiu rozpoczyna kolejny semestr cyklu „Kurs historii sztuki” wykładem nt. sztuki prehistorycznej. Ponadto włącza się w obchody Roku Aleksandra Fredry, organizując spacer tematyczny po Wrocławiu. W Muzeum Etnograficznym 23 września można bezpłatnie zwiedzić wszystkie wystawy, a to w ramach Dni Trójkąta – corocznego święta dzielnicy Przedmieście Oławskie. Pawilon Czterech Kopuł zaprasza na wykład i warsztaty dla dorosłych towarzyszące prezentacji #dziełomiesiąca, a we wrześniu jest to „Mesjasz” Jana Sawki – projekt plastyczny w ramach festiwalu „Wratislavia Cantans” (1992).

F. W. Hoepffner, Christine Henriette Stolberg-Stolberg, Niemcy (?), 1762.
wystawa "Szaleństwo rokoka!", fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

23.09, g. 12:00

„Cześć mistrzowi, cześć mu, cześć!” – o lwowskim pomniku Fredry we Wrocławiu i nie tylko – spacer tematyczny w ramach wydarzeń rocznicowych związanych z Aleksandrem Fredro, prowadzenie: Barbara Andruszkiewicz

Spotkanie przy pomniku Aleksandra Fredry przed wejściem do ratusza na wrocławskim rynku.

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

23.09, g. 15:00

„Barokowi herosi…” – oprowadzanie kuratorskie, prowadzenie: Barbara Andruszkiewicz

Współkuratorka wystawy przybliży sylwetkę Johanna Georga Urbansky’ego i przedstawi jego realizacje, zwracając jednocześnie uwagę na zawiłe losy rzeźb w czasie i po II wojnie światowej. Opowie także o swoich poszukiwaniach w trakcie przygotowań do wystawy i najnowszych odkryciach.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

24.09, g. 11:00

Sztuka prehistoryczna – wykład Joanny Głowińskiej w ramach cyklu „Kurs historii sztuki”

Zaproszenie do podróży w głąb wieków, a nawet tysiącleci – do czasów praprzodków. Słuchacze prześledzą rozwój sztuki prehistorycznej w kontekście przemian cywilizacyjnych, jakim podlegał człowiek u zarania jego historii.

Bilety w cenie 10 zł

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

W roku szkolnym 2023/2024 Muzeum Narodowe we Wrocławiu zaprasza na cykl wykładów poświęconych historii sztuki.

Spotkania w cyklu „Kurs historii sztuki” pozwalają poznać najistotniejsze dla danej epoki kluczowe zagadnienia artystyczne, nurty i idee oraz najbardziej charakterystyczne dla prezentowanego okresu dzieła sztuki.

Zajęcia prowadzą edukatorzy MNWr oraz zaproszeni wykładowcy.

Cykl wykładów w wybrane niedziele o godz. 11:00, sala 116 (I p.), bilety w cenie 10 zł.

Plan wykładów – I semestr:

24 września 2023 — Sztuka prehistoryczna – prowadzenie: Joanna Głowińska

8 października 2023 — Sztuka starożytnego Egiptu – prowadzenie: Michał A. Pieczka

29 października 2023 — Sztuka starożytnej Grecji – prowadzenie: Izabela Trembałowicz-Chęć

5 listopada 2023 — Sztuka starożytnego Rzymu – prowadzenie: Grzegorz Wojturski

19 listopada 2023 — Sztuka bizantyjska – prowadzenie: dr Dariusz Galewski

3 grudnia 2023 — Sztuka romańska – prowadzenie: dr Jacek Witkowski

17 grudnia 2023 — Sztuka gotycka – architektura i rzeźba – prowadzenie: Agata Stasińska

7 stycznia 2024 — Sztuka gotycka – rzeźba i malarstwo – prowadzenie: Michał A. Pieczka

28 stycznia 2024 — Sztuka renesansu – architektura – prowadzenie: Izabela Trembałowicz-Chęć

24.09, g. 14:00

„Barokowi herosi” – oprowadzanie w PJM. Oprowadzanie dla Głuchych po wystawie „Barokowi herosi. Wrocławskie rzeźby Johanna Georga Urbansky’ego z lat 20-tych XVIII wieku” z tłumaczeniem na polski język migowy. Prowadzenie: Michał A. Pieczka, tłumaczenie PJM: Elżbieta Resler

Prowadzący przybliży sylwetkę Johanna Georga Urbansky’ego i przedstawi jego realizacje, zwracając jednocześnie uwagę na zawiłe losy rzeźb w czasie i po II wojnie światowej. Opowie o znaczeniu artysty i jego dorobku w sztuce rzeźby barokowej na Śląsku.

Bilety w cenie 3 zł

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Wystawa "Nie zapomnisz." - widok ogólny, 
fot. Barbara Lekarczyk-Cisek

Muzeum Etnograficzne

23.09, g. 10:00–16:00

Dni Trójkąta 2023

W ramach corocznego święta dzielnicy – Przedmieścia Oławskiego – zapraszamy na darmowe zwiedzanie Muzeum Etnograficznego – wystawy stałej i wystaw czasowych: „Nie zapomnisz. Pamięć, pamiątka, pamiętnik” i „Intrygujące!”.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

20.09, g. 12:00

„Mesjasz” Jana Sawki – projekt plastyczny w ramach festiwalu „Wratislavia Cantans” (1992). Warsztaty dla dorosłych w ramach cyklu „Dozwolone od lat osiemnastu”, prowadzenie: Iwona Gołaj

Jan Sawka, Mesjasz, 1992, fot. W. Rogowicz 

Jan Sawka (1946–2012), w młodości związany z kulturą studencką Wrocławia, stworzył wraz z Eugeniuszem Getem-Stankiewiczem i Janem Jaromirem Aleksiunem cenioną w kraju wrocławską szkołę plakatu. Zaproszony przez Centrum Sztuki im. G. Pompidou – wyjechał w 1976 roku z rodziną do Paryża, a następnie na stałe do Nowego Jorku. Jego emigracyjna twórczość odniosła wielki sukces. Współpracował z opiniotwórczym tygodnikiem „New York Times”, wystawiał w amerykańskich galeriach, projektował scenografię dla nowojorskich teatrów. Jedną z jego najbardziej znanych realizacji jest oprawa plastyczna do cyklu koncertów zespołu Grateful Dead.

Do tej samej kategorii dzieł co multimedialne widowisko dla tej popularnej grupy rockowej należy prezentowana – jako dzieło września w Pawilonie Czterech Kopuł – seria szkiców Sawki do niezrealizowanego malarsko-świetlnego spektaklu „Mesjasz”, który miał być integralną częścią Międzynarodowego Festiwalu Oratoryjno-Kantatowego „Wratislavia Cantans” w 1992 roku.

W trakcie warsztatów, inspirując się pomysłami artysty, stworzymy własne projekty dekoracji gmachu Pawilonu Czterech Kopuł.

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

22.09, g. 16:00

O czwartej pod Kopułami – oprowadzanie z audiodeskrypcją po wystawie czasowej „Szaleństwo rokoka! Fascynacja rokokiem na Śląsku (XVIII–XXI w.)”

A może by tak zacząć weekend od spotkania ze sztuką? Pawilon Czterech Kopuł zaprasza na oprowadzanie po wystawie czasowej, będącej pierwszą w historii muzealnictwa próbą zaprezentowania do tej pory niedostrzeganego, niedocenianego i pomijanego zjawiska w sztuce regionu jakim było rokoko. To także demonstracja zmian stylistycznych, które miały miejsce na Śląsku w drugiej połowie XVIII w., również ponownego zafascynowania nimi na przełomie XIX i XX w., a wreszcie szukania odpowiedzi na pytanie, czy ta stylistyka interesuje i fascynuje współczesnych. Piątkowe spotkanie „pod Kopułami” jak zwykle o czwartej!

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

23.09, g. 11:00

„Szaleństwo rokoka!” – oprowadzanie kuratorskie. Spotkanie na wystawie czasowej „Szaleństwo rokoka! Fascynacja rokokiem na Śląsku (XVIII–XXI w.)”. Prowadzenie: Małgorzata Macura”

Oprowadzanie po jubileuszowej ekspozycji, będącej pierwszą w historii muzealnictwa próbą zaprezentowania do tej pory niedostrzeganego, niedocenianego i pomijanego zjawiska w sztuce regionu jakim było rokoko. To także demonstracja zmian stylistycznych, które miały miejsce na Śląsku w drugiej połowie XVIII w., również ponownego zafascynowania nimi na przełomie XIX i XX w., a wreszcie szukania odpowiedzi na pytanie, czy ta stylistyka interesuje i fascynuje współczesnych.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

23.09, g. 16:00

W świecie koronek i złotej nitki [PJM] – warsztaty dla dorosłych w ramach cyklu „Zobacz i poczuj”, z tłumaczeniem na polski język migowy, prowadzenie: Barbara Przerwa, tłumaczenie: Elżbieta Resler. Wydarzenie towarzyszące wystawie „Szaleństwo rokoka!”

Moda rokokowa to prawdziwe szaleństwo! Koronki, marszczenia, falbany i falbanki. Wzorzyste jedwabie, hafty złotą nitką i do tego pudrowane peruki. Zapraszamy w świat subtelnej elegancji i wyrafinowanego stylu. Inspirując się pracami Volkera Hermesa, zaprojektujemy współczesne stroje w stylu rokokowym.

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

23.09, g. 18:00

Charaktery w ruchu – warsztaty tańca intuicyjnego dla dorosłych w ramach cyklu „Co mnie porusza w sztuce współczesnej”, prowadzenie: Barbara Przerwa. Wydarzenie towarzyszące wystawie „Szaleństwo rokoka!”

Jak lubimy tańczyć? Czy potrafimy zatańczyć wbrew własnym preferencjom? Jak bardzo nasza osobowość, nasz charakter determinują nasz ruch? Inspiracją do dyskusji i tańca intuicyjnego będzie obraz Johanna Georga Platzera „Alegoria muzyki”, na którym postacie o określonych cechach utożsamiane są z czterema rodzajami temperamentów. Zapraszamy do eksploracji ruchu w stylu flegmatyka, choleryka, sangwinika i melancholika. To będą improwizacje o bardzo zróżnicowanym charakterze!

Bilety w cenie 10 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

24.09, g. 11:00

Rytm kolorów – rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku do lat 2, wydarzenie w ramach cyklu #muzealniaki_pod_kopułą

Czy Maria Jarema malowała tańczące postacie? Nie, na jej obrazach wirują kolory! Obejrzymy obrazy tej wspanialej artystki, która nie tylko miała niezwykłe wyczucie kolorystyczne, ale także stosowała nietypową technikę malowania. Na warsztatach wspólnie wprawimy barwy w ruch.

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

24.09, g. 13:00

Tańczące obrazy – rodzinne warsztaty Mai Kwiecińskiej dla rodziców i dzieci w wieku 3–5 lat w ramach cyklu „Sztuczki w Pawilonie”

To oczywiste, że dzieci lubią i mogą tańczyć. A czy mogą tańczyć też obrazy? Tego dowiemy się na wystawie, oglądając niezwykle kolorowe obrazy Marii Jaremy. Następnie każdy wykona własny abstrakcyjny obraz, który będzie także …się poruszał.

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

24.09, g. 16:00

Jan Sawka. Architekt spektakli multimedialnych – wykład Justyny Chojnackiej w ramach cyklu „Prawdziwa twarz mistrza. Artyści Pawilonu”, towarzyszący prezentacji #dziełomiesiąca w Pawilonie Czterech Kopuł

Prezentacja szkiców Jana Sawki do niezrealizowanego ostatecznie we Wrocławiu spektaklu multimedialnego „Mesjasz” jest znakomitą okazją, by przyjrzeć się innym, pokrewnym w charakterze, realizacjom tego znakomitego malarza, grafika, scenografa i architekta. W trakcie wykładu przeanalizowana zostanie propozycja artysty na rozświetlenie wrocławskich budynków w ramach Międzynarodowego Festiwalu Oratoryjno-Kantatowego „Wratislavia Cantans” w 1992 roku, a także zaprezentowane projekty zrealizowane później w Tokio, Houston, Teksasie czy ukończonego tuż przed śmiercią spektaklu multimedialnego „Voyage”.  

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

17.09, g. 11:00

Rokokowe kwiatki do skrzaciej chatki – rodzinne warsztaty Sławomira Ortyla dla dzieci w wieku 3–5 lat, w ramach wydarzeń towarzyszących wystawie „Szaleństwo rokoka! Fascynacja rokokiem na Śląsku (XVIII–XXI w.)”

Dawno, dawno temu żyła na świecie królowa Maria Antonina. Wyczerpana pałacowymi intrygami na wersalskim dworze, królowa rozkazała zbudować wioskę z pięknymi chatkami, spichlerzami a nawet młynem. A gdy wioska już stanęła, władczyni zamieszkała w położonej pośrodku (murowanej, rzecz jasna) chatce. I udając pasterkę pasała (wykąpane i wypachnione ponoć) owce, zbierała z kurnika (co oczywiste, wymyte wcześniej przez służącą) jajka. I w ogóle miło spędzała tam czas, spacerując nad brzegiem jeziora i tańcząc przy dźwiękach plenerowej orkiestry. A gdy tę historię poznały wrocławskie krasnale, zapragnęły podobnych chatek! Nie masz wyjścia… musisz przyjść, by pomóc im w budowie!

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

17.09, g. 12:00

Rokokowy wdzięk. Ubiory i wnętrza na Śląsku – Oprowadzanie w stroju z epoki po wystawie czasowej „Szaleństwo rokoka! Fascynacja rokokiem na Śląsku (XVIII–XXI w.)”, prowadzenie: Anna Prorok

Rokokowa stylistyka w XVIII stuleciu widoczna była – obok architektury, malarstwa i rzeźby – także w dziełach rzemiosła artystycznego takich jak ubiory, meble, szkło, ceramika i złotnictwo. Na wystawie zobaczyć można m.in. suknie dworskie w stylu francuskim i angielskim, stroje męskie, kamizelkę króla Fryderyka II, sznurówki i haftowane pantofelki. Sferom życia codziennego arystokratów i mieszczan na Śląsku towarzyszyły meble, naczynia szklane, ceramiczne i metalowe.

Uczestnicy oprowadzania obejrzą także elementy wyposażenia z Pałacu Królewskiego we Wrocławiu: żyrandol, zwierciadło, porcelanowy serwis i kartonierę, a przy okazji dowiedzą się, jak jadano, bawiono się na balach i polowano.

Prelegentka wystąpi w kostiumie historycznym według wzorów z połowy XVIII stulecia.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

informacja prasowa

Wydarzenia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu i oddziałach 12–17.09.2023

 Kolekcja polskiej sztuki współczesnej Muzeum Narodowego we Wrocławiu liczy ponad 20 tysięcy eksponatów, ale muzealne sale mają swoje wystawiennicze limity, dlatego w cyklu #dziełomiesiąca prezentowane są wybrane prace nieeksponowana na co dzień na wystawie stałej. We wrześniu w Pawilonie Czterech Kopuł będzie można obejrzeć serię szkiców Jana Sawki do niezrealizowanego malarsko-świetlnego spektaklu „Mesjasz”, który miał być integralną częścią Międzynarodowego Festiwalu Oratoryjno-Kantatowego Wratislavia Cantans w 1992 roku. Na 49 kartach i 15 modelach ten znakomity artysta stworzył propozycje iluminacji najważniejszych budowli publicznych Wrocławia.

Jan Sawka, Mesjasz, 1992, fot. W. Rogowicz 

#dziełomiesiąca

Jan Sawka, szkice do projektu plastycznego „Mesjasz” w ramach

festiwalu „Wratislavia Cantans”, 1992

5 września – 7 pażdziernika 2023

Seria szkiców Jana Sawki do niezrealizowanego malarsko-świetlnego spektaklu „Mesjasz”, który

miał być integralną częścią Międzynarodowego Festiwalu Oratoryjno-Kantatowego Wratislavia

Cantans w 1992 roku, to dzieło miesiąca prezentowane we wrześniu w Pawilonie Czterech Kopuł.

Na 49 kartach i 15 modelach ten znakomity artysta stworzył propozycje iluminacji najważniejszych

budowli publicznych Wrocławia, m.in. kościołów św. Wojciecha i NMP na Piasku, Ratusza, Gmachu

Głównego Uniwersytetu Wrocławskiego czy Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

„Informujemy melomanów, zwłaszcza wrocławskich, że z urlopów należy powrócić przed

6 września….” – tak troskliwie nawoływała lokalna prasa w 1992 r. 6 września we Wrocławiu

rozpoczęła się 27. edycja Międzynarodowego Festiwalu Oratoryjno-Kantatowego Wratislavia

Cantans. 

Muzyczne święto nad Odrą rozpoczęły i stosownie zwieńczyły dwa wykonania

najsłynniejszego dzieła G.F. Händla „Mesjasz”. Organizatorzy chcieli w ten sposób uczcić 250-lecie

prawykonania tego oratorium pod dyrekcją samego kompozytora w Dublinie.

Program festiwalu obfitował w wiele wyjątkowych muzycznych wydarzeń. Zabrakło w nim jednak

plenerowej instalacji plastyczno-muzycznej, którą specjalnie na tę okazję skrupulatnie i z rozmachem

zaprojektował Jan Sawka – malarz, grafik, scenograf i architekt, który od 1977 r. mieszkał na stałe

w Stanach Zjednoczonych, lecz swoje projekty realizował na całym świecie.

Z Wrocławiem artysta był związany już studiów i pierwszych praktyk, kiedy jako swoisty rzecznik

polskiej kontrkultury przez wiele lat był odpowiedzialny za oprawę graficzną m.in.

Międzynarodowego Studenckiego Festiwalu Teatru Otwartego czy festiwalu Jazz nad Odrą – i to

właśnie jazzowe projekty z lat 70. są jednymi z najbardziej charakterystycznych i rozpoznawalnych

prac artysty. Działania opozycyjne Sawki w grupie wrocławskich artystów (J.J. Aleksiun,

J. Czerniawski, E. Get-Stankiewicz), których prace zaprezentowano na wystawie „Czterech”

w Muzeum Plakatu w Wilanowie w 1976 r., doprowadziły ostatecznie do wydalenia go z kraju,

z którym jednak nigdy się nie rozstał. Realizował i dostarczał swoje projekty korespondencyjnie,

a kiedy w końcu przyjechał do Polski, prezentował w wielu miastach swoje prace na wystawach pod

wspólną nazwą „The Returns (Powroty)”.

Na festiwal Wratislawia Cantans artysta rozrysował na 49 kartach propozycję iluminacji ważniejszych

budowli publicznych, które miały towarzyszyć händlowskiej edycji Wratislavia Cantans. W szkicach

artysta zawarł przemyślane wizualizacje, wstępnie zaprojektowane konstrukcje, rozwiązania

technologiczne, widoki z lotu ptaka, rzuty boczne budynków oraz wykazy potrzebnych sprzętów czy

przeliczenie obsługi oświetlenia. Do projektu „Mesjasz” Sawka dołączył także niewielkie, opracowane

z dwóch stron, modele sztandarów, które docelowo miały wypełnić przestrzeń południowej strony

Rynku między Sukiennicami a pomnikiem Aleksandra Fredry. Artysta zaplanował w tej przestrzeni 15 płacht podwieszonych po łuku, jedna za drugą, na delikatnych konstrukcjach, eksponowanych zmieniającymi się

układami świateł.

Po koncercie inauguracyjnym w katedrze św. Marii Magdaleny, a dokładnie po zakończeniu

oratorium, na fasadzie kościoła miał rozjarzyć się mieniącymi kolorami symboliczny „Mesjasz”

o wysokości 6 metrów i rozpiętości skrzydeł 3 metry. Sawka chciał, by przez cały czas trwania

festiwalu postać ta rozświetlała się po zmroku i pulsowała fluorescencyjnymi kolorami, którymi

pokryte było całe płótno.

Po świetlnej uwerturze w mieście miały rozpocząć się projekcje na budynkach, które artysta wybrał

ze względu na znakomitą ekspozycję i wyjątkową prezencję. Miał być wśród nich kościół

św. Wojciecha, kościół NMP na Piasku, Ratusz, Gmach Główny Uniwersytetu Wrocławskiego czy

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, dla których stworzył stosowne szkice.

Na fasadzie budynku Muzeum Narodowego miała zostać wyświetlona iluminacja z motywem oczu.

W ten sposób Sawka chciał szczególnie wyeksponować miejsce wystawy prac swoich oraz Eugeniusza

Geta-Stankiewicza i Anny Skibskiej, a także miejsce koncertu uświetniającego wernisaż, który był

zorganizowany w ramach festiwalu. Finalnie na tej wystawie zaprezentowano także wszystkie rysunki

przygotowawcze do projektu „Mesjasz”, który nie doszedł do skutku, ponieważ niemal w ostatniej

chwili wycofał się jego sponsor.

Justyna Chojnacka

Dział Grafiki i Rysunku Współczesnego Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Animacje szkiców: https://mnwr.pl/w-bialych-rekawiczkach-jan-sawka/

Prezentację z cyklu #dziełomiesiąca dopełni w dniu 24 września o g. 16:00 wykład Justyny Chojnackiej pt. „Jan Sawka. Architekt spektakli multimedialnych”. Prelegentka przyjrzy się innym, pokrewnym w charakterze, realizacjom tego znakomitego artysty. Przeanalizowana zostanie propozycja Sawki na rozświetlenie wrocławskich budynków w ramach Międzynarodowego Festiwalu Oratoryjno-Kantatowego Wratislavia Cantans w 1992 roku, a także zaprezentowane projekty zrealizowane później w Tokio, Houston, Teksasie czy ukończony tuż przed śmiercią spektakl multimedialny „Voyage”.

Z kolei 20 września o g. 12:00 Iwona Gołaj poprowadzi warsztaty dla dorosłych, którego uczestnicy, inspirując się pomysłami Jana Sawki, stworzą własne projekty dekoracji gmachu Pawilonu Czterech

Kopuł.

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

16.09, g. 12:00

Pałace Wrocławia – wykład Anny Zwiech w ramach cyklu „Mój Śląsk. Fascynacje”. Wydarzenie towarzyszące Europejskim Dniom Dziedzictwa

Będzie to opowieść o dawnych budowlach pałacowych istniejących we współczesnej przestrzeni architektonicznej Wrocławia, które w przeszłości pełniły funkcję reprezentacyjno-mieszkalną, obecnie zaś wiele z nich mieści muzea, biblioteki, hotele czy służy jako siedziby instytucji.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

16.09, g. 15:00

Ciekawostki muzealne: „Śladami Piastów śląskich” [PJM] – oprowadzanie dla dzieci i dorosłych (Głuchych) z tłumaczeniem na polski język migowy. Prowadzenie: Sławomir Ortyl, tłumaczenie PJM: Elżbieta Resler

Uczestnicy spotkania obejrzą wizerunki władców i książąt z dynastii Piastów z „Pocztu królów Polski” Jana Matejki oraz poznają kilka ciekawostek z życia artysty. Omówione zostaną: drzewo genealogiczne książąt wrocławskich, detale na sarkofagach Henryka II Pobożnego i Henryka IV Probusa oraz zagadkowe losy ich szczątków, legenda o św. Jadwidze śląskiej, kultura rycerska i wreszcie obraz, na którym… zamalowano księcia.

Bilety w cenie 3 zł

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

16.09, g. 16:00

Szlakiem paradoksów przez wystawy stałe – spotkanie dla osób 60+ w ramach obchodów Wrocławskich Dni Seniora, prowadzanie: Grzegorz Wojturski

Spacer tematyczny po wystawach stałych Muzeum Narodowego we Wrocławiu będzie okazją do poznania historii zawierających nieoczywiste perypetie bohaterów i zaskakujące finały. Na pozór sprzeczne emocje i decyzje postaci przedstawionych w opowieściach z kart Biblii, historii świata lub mitologii są świadectwem różnorodności ludzkich charakterów i postaw; są też przestrogą przed stereotypowym, powierzchownym myśleniem o takich wartościach jak miłość, nienawiść, śmierć, poświęcenie czy doświadczanie satysfakcji życiowej.

Wstęp wolny

Zapisy: edukacja@mnwr.pl, 71 372 51 48

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu

17.09, g. 12:00

Jak dawniej bywało, czyli o przemianach obyczajów – wykład Jadwigi Jasińskiej-Sadury w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa

Spotkanie poświęcone zmianom w obrębie różnych dziedzin: wychowania dzieci, podejścia do rodziny, relacji żona–mąż, rozrywek, mody, tradycji czy przesądów – zilustrowane dziełami sztuki i fotografiami.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 116

List powitalny z okazji przybycia do Książa pary książęcej: Hansa Heinricha XV Hochberga 
księcia von Pless i Mary (Daisy) von Pless, fot. B. Lekarczyk-Cisek

Muzeum Etnograficzne

16.09, g. 17:00

„Chłopki. Opowieść o naszych babkach” – spotkanie z autorką książki Joanną Kuciel-Frydryszak. Wydarzenie w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa

Chłopki, wieśniaczki, włościanki. Dziewczynki, które marzą o szkole, ale muszą pomagać w polu, więc chodzą do niej tylko zimą; dziewczęta na wydaniu, które modlą się, by nie wyjść „za dziada” albo wdowca z czwórką dzieci. Biedne gospodynie, ale też żony bogatych kmieciów – wiecznie zapracowane, dla siebie samych nieważne, poświęcające się dla rodziny. Często lekceważone, od dziecka przyuczane do służenia innym, pracy ponad siły i godzenia się z najgorszym, niewybranym przez siebie losem. O czym marzyły? Za czym tęskniły? Co odmieniało ich los?

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

17.09, g. 12:00

Kasztanowe ludki – warsztaty rodzinne dla dzieci w wieku 7–12 lat w ramach cyklu „ETNO w południe”, prowadzenie: Julia Szot

Na zajęciach stworzymy figurki z kasztanów i innych darów jesieni. Spróbujemy poruszyć wyobraźnię i w liściach, łupinach i korze dostrzec zwierzęta i ludziki. To będą zajęcia dla cierpliwych, ale dostarczające inspiracji i sporej dawki satysfakcji!

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja@muzeumetnograficzne.pl, 71 344 33 13

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

17.09, g. 17:00

„Pamiętnik” – spektakl dokumentalny. Przedstawienie w wykonaniu Klaudii Kący-Jasic (reż. Jolanta Sakowska, scen. Jerzy Welter). Wydarzenie w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa

Monodram powstał w oparciu o tekst autentycznego pamiętnika przywołującego dramatyczne przeżycia dziecka, którym była w czasie wojny i tuż po jej zakończeniu autorka zapisków. Treść wspomnień odczytuje po śmierci babci jej wnuczka, dla której pamiętnik został napisany. Tekst odsłania wrażliwość i wewnętrzne bogactwo autorki, co bohaterkę przedstawienia skłania do refleksji i stawiania pytań o to, dlaczego tak często brakuje nam czasu na rozmowę i odwagi na zadanie prostych pytań bliskiej przecież osobie. Spektakl odwołuje się do doświadczenia powszechnego, bo jakże często przychodzi nam żałować, że nie zapytaliśmy o coś bliskich, póki żyli. Jakże często zbyt późno dowiadujemy się, że ktoś był świadkiem i uczestnikiem niezwykłych wydarzeń. W monodramie przyjęta została perspektywa młodego człowieka, który by poznać prawdę o przeszłości, ma już tylko do czynienia z zatartymi śladami.

Spektakl dokumentalny zrealizowany we współpracy z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego

Premiera 2019 roku we Wrocławiu, Teatr na Faktach

Czas trwania: 50 min.

Wstęp wolny

Miejsce: Muzeum Etnograficzne

Szafa wrocławska, Śląsk, Wrocław, ok. 1760, wystawa "Szaleństwo rokoka!",
fot. B. Lekarczyk-Cisek

Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

12.09, g. 12:00

„Szaleństwo rokoka!” – oprowadzanie dla seniorów. Spacer po wystawie czasowej „Szaleństwo rokoka! Fascynacja rokokiem na Śląsku (XVIII–XXI w.)” – wydarzenie w ramach Wrocławskich Dni Seniora

Ekspozycja jest pierwszą w historii muzealnictwa próbą zaprezentowania do tej pory niedostrzeganego, niedocenianego i pomijanego zjawiska w sztuce regionu jakim było rokoko. To także demonstracja zmian stylistycznych, które miały miejsce na Śląsku w drugiej połowie XVIII w., również ponownego zafascynowania nimi na przełomie XIX i XX w., a wreszcie szukania odpowiedzi na pytanie, czy ta stylistyka interesuje i fascynuje współczesnych.

Wstęp z biletem na wystawę czasową, wstęp wolny dla osób 60+.

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

15.09, g. 16:00

O czwartej pod Kopułami – oprowadzanie po wystawie czasowej „Szaleństwo rokoka! Fascynacja rokokiem na Śląsku (XVIII–XXI w.)”

A może by tak zacząć weekend od spotkania ze sztuką? Pawilon Czterech Kopuł zaprasza na oprowadzanie po wystawie czasowej, będącej pierwszą w historii muzealnictwa próbą zaprezentowania do tej pory niedostrzeganego, niedocenianego i pomijanego zjawiska w sztuce regionu jakim było rokoko. To także demonstracja zmian stylistycznych, które miały miejsce na Śląsku w drugiej połowie XVIII w., również ponownego zafascynowania nimi na przełomie XIX i XX w., a wreszcie szukania odpowiedzi na pytanie, czy ta stylistyka interesuje i fascynuje współczesnych.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

16.09, g. 11:00

Sznurówka, bawet, rogówka – warsztaty plastyczno-ruchowe Barbary Przerwy dla dzieci w wieku 6–10 lat w ramach cyklu „Muzealne poruszenie”

Sznurówka, rogówka, cztery bawety… Kto chciał pięknie w rokoku wyglądać, musiał znać różne modowe sekrety!

Zapraszamy do podziwiania zabytkowych strojów na wystawie „Szaleństwo rokoka!”, omówimy dokładnie, z jakich elementów składała się suknia typu francuskiego oraz wykwintny strój męski. Dziecięce portrety będą inspiracją dla uczestników warsztatów do zaprojektowania stroju w stylu rokokowym.Wstęp z biletem na wystawę czasową, wstęp wolny dla osób 60+.

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

16.09, g. 11:00

Nie tylko Rydet – obrazy polskiej wsi na fotografiach z kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Wykład Aleksandry Szwedo w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa

Obraz polskiej wsi i jej mieszkańców utrwalił się w historii fotografii głównie dzięki „Zapisowi socjologicznemu” Zofii Rydet. Podczas wykładu zostaną zaprezentowane mniej znane prace artystów fotografików przedstawiające wiejski habitat.  

Wstęp wolny

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

17.09, g. 13:00

Oprowadzanie w języku niemieckim po wystawie czasowej „Szaleństwo rokoka! Fascynacja rokokiem na Śląsku (XVIII–XXI w.)”. Prowadzenie: Nicole Ullrich

Ekspozycja jest pierwszą w historii muzealnictwa próbą zaprezentowania do tej pory niedostrzeganego, niedocenianego i pomijanego zjawiska w sztuce regionu jakim było rokoko. To także demonstracja zmian stylistycznych, które miały miejsce na Śląsku w drugiej połowie XVIII w., również ponownego zafascynowania nimi na przełomie XIX i XX w., a wreszcie szukania odpowiedzi na pytanie, czy ta stylistyka interesuje i fascynuje współczesnych.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

17.09, g. 11:00

Rokokowe kwiatki do skrzaciej chatki – rodzinne warsztaty Sławomira Ortyla dla dzieci w wieku 3–5 lat, w ramach wydarzeń towarzyszących wystawie „Szaleństwo rokoka! Fascynacja rokokiem na Śląsku (XVIII–XXI w.)”

Dawno, dawno temu żyła na świecie królowa Maria Antonina. Wyczerpana pałacowymi intrygami na wersalskim dworze, królowa rozkazała zbudować wioskę z pięknymi chatkami, spichlerzami a nawet młynem. A gdy wioska już stanęła, władczyni zamieszkała w położonej pośrodku (murowanej, rzecz jasna) chatce. I udając pasterkę pasała (wykąpane i wypachnione ponoć) owce, zbierała z kurnika (co oczywiste, wymyte wcześniej przez służącą) jajka. I w ogóle miło spędzała tam czas, spacerując nad brzegiem jeziora i tańcząc przy dźwiękach plenerowej orkiestry. A gdy tę historię poznały wrocławskie krasnale, zapragnęły podobnych chatek! Nie masz wyjścia… musisz przyjść, by pomóc im w budowie!

Bilety w cenie 5 zł

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

17.09, g. 12:00

Rokokowy wdzięk. Ubiory i wnętrza na Śląsku – Oprowadzanie w stroju z epoki po wystawie czasowej „Szaleństwo rokoka! Fascynacja rokokiem na Śląsku (XVIII–XXI w.)”, prowadzenie: Anna Prorok

Rokokowa stylistyka w XVIII stuleciu widoczna była – obok architektury, malarstwa i rzeźby – także w dziełach rzemiosła artystycznego takich jak ubiory, meble, szkło, ceramika i złotnictwo. Na wystawie zobaczyć można m.in. suknie dworskie w stylu francuskim i angielskim, stroje męskie, kamizelkę króla Fryderyka II, sznurówki i haftowane pantofelki. Sferom życia codziennego arystokratów i mieszczan na Śląsku towarzyszyły meble, naczynia szklane, ceramiczne i metalowe.

Uczestnicy oprowadzania obejrzą także elementy wyposażenia z Pałacu Królewskiego we Wrocławiu: żyrandol, zwierciadło, porcelanowy serwis i kartonierę, a przy okazji dowiedzą się, jak jadano, bawiono się na balach i polowano.

Prelegentka wystąpi w kostiumie historycznym według wzorów z połowy XVIII stulecia.

Wstęp z biletem na wystawę czasową

Zapisy: edukacja.pawilon@mnwr.pl, 71 712 71 81

Miejsce: Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej

informacja prasowa