To lubię: Andrzej Wajda – przegląd ulubionych filmów artysty

Ulubione filmy Andrzeja Wajdy zestawione w pary: słynne klasyki światowego kina i jego własne dzieła. W 3. rocznicę śmierci artysty kino Iluzjon przypomni cykl prezentowany przed laty. Pierwsze pokazy już 2 października, a towarzyszyć im będą prelekcje Andrzeja Bukowieckiego – filmoznawcy i krytyka. 

Andrzej Wajda, fot. Jerzy Troszczyński, mat. FINA

Jeden z najwybitniejszych polskich reżyserów filmowych i teatralnych, scenarzysta i scenograf. Współtwórca i czołowy przedstawiciel Polskiej Szkoły Filmowej. Zrealizował dziesiątki przedstawień teatralnych i filmów, na których wychowały się całe pokolenia.

Wajda często wspominał o dziełach, które były dla niego szczególnie ważne i które stały się dla niego inspiracją. Twórczo rozwijał idee, tematy, sposoby opowiadania historii, obrazy, które zapisały się w jego pamięci najsilniej.

W trzecią rocznicę śmierci artysty przypomnimy cykl prezentowany przed laty w kinie Iluzjon – To lubię: Andrzej Wajda.

W przeglądzie zestawiono w pary ulubione filmy reżysera, słynne klasyki światowego kina, z jego własnymi. Projekcje poprzedzone będą prelekcjami filmoznawcy i krytyka – Andrzeja Bukowieckiego.

W programie przeglądu znalazły się:

„RZYM, MIASTO OTWARTE” (Roma, citta aperta), reż. Roberto Rossellini,  Włochy 1945, 100 minut (35 mm)

„POKOLENIE”, reż. Andrzej Wajda, Polska 1954, 88 minut

„OBYWATEL KANE” (Citizen Kane), reż. Orson Welles, USA 1941, 120 minut (35 mm)

„POPIÓŁ I DIAMENT”, reż. Andrzej Wajda, Polska 1958, 110 minut

„TRON WE KRWI” (Kumonosu – jô), reż. Akira Kurosawa, Japonia 1956, 110 minut  (35 mm)

„POWIATOWA LADY MAKBET” (Sibirska Ledi Magbet), reż. Andrzej Wajda, Jugosławia 1961, 98 minut

„OSIEM I PÓŁ” (Otto e mezzo), reż. Federico Fellini, Włochy 1962, 138 minut (35 mm)

„WSZYSTKO NA SPRZEDAŻ”, reż. Andrzej Wajda, Polska 1968, 98 minut

„ZWIERCIADŁO” (Zerkalo), reż. Andriej Tarkowski, ZSRR 1974, 106 minut, (35 mm)

„PANNY Z WILKA”, reż. Andrzej Wajda, Polska, Francja 1979, 120 minut

Więcej: http://www.iluzjon.fn.org.pl/cykle/info/1096/to-lubie-andrzej-wajda.html

Bilety w cenie 12-14 zł do nabycia online lub w kasie kina.

Kino Iluzjon ǀ ul. Narbutta 50a ǀ Warszawa

informacja prasowa

51. FPFF Portrety

Portrety to jedna z największych i najbardziej wyrazistych sekcji 51. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Sięgamy w niej po klasykę, szukając wartości, które wciąż rezonują ze współczesnością. Przewodnikami tej wędrówki są wybitni przedstawiciele polskiej kinematografii: Krzysztof Kieślowski, Tadeusz Konwicki, Barbara Sass i Andrzej Wajda. Na FPFF twórcy ci objawią się nie tylko jako autorzy kanonicznych dzieł, lecz także jako ideowcy, metafizycy, filozofowie czy społecznicy. Narratorzy i komentatorzy rzeczywistości. 

Krzysztof Kieślowski

Jak mówi Joanna Łapińska, dyrektorka artystyczna FPFF: Uważni na przyszłość, świadomie sięgamy w Gdyni do naszego dziedzictwa, odwołujemy się do siły klasyki, w której znajdujemy odbicia dnia dzisiejszego. W tym roku poprowadzi nas czworo twórców: Krzysztof Kieślowski, Tadeusz Konwicki, Barbara Sass i Andrzej Wajda. Każde z nich mówiło o ponadczasowych wartościach, o wierności wobec samego siebie i wyznawanych zasad. Pokazywali to nie tylko w filmach, potwierdzali także swoimi postawami. Trudno o lepszych patronów dyskusji o społecznej odpowiedzialności kultury, do której zapraszam Państwa w tym roku podczas festiwalu.

 ANDRZEJ WAJDA

Andrzej Wajda – społecznik, obywatel, ale też reżyser młody duchem, ciekawy świata, nieustannie poszukujący. Jego Portret wyłoni się z opowieści o twórcy, który nigdy nie zatrzymywał się w miejscu i z odwagą przekraczał granice własnego języka filmowego. W programie 51. FPFF pokaz filmu Wszystko na sprzedaż, a po nim wyjątkowa rozmowa profesora Tadeusza Lubelskiego i krytyka filmowego Michała Oleszczyka, w której przyjrzą się Wajdzie jako artyście eksperymentującemu, nowatorskiemu i nieustannie kwestionującemu utarte sposoby opowiadania. Dyskusja ta zostanie zarejestrowana jako odcinek prowadzonego przez Oleszczyka podcastu SpoilerMaster.

Projekcja filmu dokumentalnego Śniłem tylko przyszłość Joanny Rożen-Wojciechowskiej pozwoli z kolei spojrzeć na Wajdę jako na społecznika i obywatela, dla którego kultura była zawsze przestrzenią odpowiedzialności i realnego wpływu. Co warto dodać, będzie to polska premiera tego filmu, a po pokazie odbędzie się spotkanie z reżyserką Joanną Rożen-Wojciechowską, Tadeuszem Lubelskim, Agnieszką Morstin i Agnieszką Holland.

Andrzej Wajda

Program filmowy dopełnią wydarzenia towarzyszące 51. FPFF: koncert muzyki z filmów Andrzeja Wajdy „Wajda-Muzyka”. Adam Sztaba & Orkiestra Adama Sztaby, wyprodukowany przez Narodowe Centrum Kultury. Usłyszymy kompozycje takich twórców, jak m.in.: Wojciech Kilar, Andrzej Korzyński, Jan Krenz, Krzysztof Penderecki, Krzysztof Komeda czy Andrzej Markowski i motywy z Kanału, Popiołu i diamentu, Wesela, Dantona, czy Człowieka z marmuru. Wśród wydarzeń także czytanie niezrealizowanego scenariusza Andrzeja Wajdy „Jesteśmy sami na świecie”, wyprodukowane przez Filmotekę Narodową – Instytut Audiowizualny, w reżyserii Michała Zdunika. A także dwie wystawy wokół reżysera: „Andrzej Wajda: wspomnienie”, prezentująca zdjęcia autorstwa Renaty Pajchel, będące spotkaniem z reżyserem, który na FPFF był zawsze u siebie – w naturalnym żywiole, pośród ludzi, którzy mówili tym samym językiem. Z jednej strony mistrz – wizjoner, który uczył kolejne pokolenia wrażliwości. Z drugiej – kolega z planu i festiwalowych korytarzy. Prezentowane fotografie pokażą Wajdę przy pracy: jego emocje, gesty, mimikę, momenty skupienia. Dodatkowo na wystawie posłuchamy wspomnień o Wajdzie zarejestrowanych podczas FPFF w Gdyni w 2017 roku. Ten unikalny materiał to fragmenty powstającego filmu dokumentalnego Liliany Komorowskiej Wajda i Ty, w którym reżyserzy, aktorzy, operatorzy i inni ludzie kina wspominają mistrza oraz znaczenie, jakie miał dla ich twórczości. Drugą wystawą towarzyszącą Portretom będzie „Wajda na nowo. Suplement”, czyli cykl plakatów Andrzeja Pągowskiego do wyreżyserowanych przez Wajdę spektakli Teatru Telewizji TVP. 

Ta część Portretów wpisuje się w obchody Roku Andrzeja Wajdy. Partnerem wydarzeń wokół Andrzeja Wajdy jest Totalizator Sportowy, Mecenas 51. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych.

KRZYSZTOF KIEŚLOWSKI

Wspomnimy Krzysztofa Kieślowskiego 30 lat po jego śmierci. Zastanowimy się nad znaczeniem jego metafizycznego i filozofującego kina w Polsce oraz recepcji poza granicami.  Obejrzymy film Bez końca i wysłuchamy prelekcji krytyka filmowego Michała Piepiórki. Seans przywoła również zmarłego w tym roku Krzysztofa Piesiewicza i jeden z najważniejszych duetów scenarzysta-reżyser w polskim kinie. Wybór Bez końca nie jest przypadkowy – to ich pierwszy wspólny film, początek twórczej drogi.

O międzynarodowej recepcji kina Kieślowskiego opowiadać będziemy we współpracy z FIPRESCI. Pokażemy Krótki film o miłości wzbogacony o prelekcję Joanny Najbor. Kontekstowo przywołamy Historie równoległe Asghara Farhadiego, współczesną odpowiedź na Krótki film o miłości. Duży udział w powstaniu filmu miał aktor i producent Maciej Musiał, który kupił prawa do dzieła Kieślowskiego i rozpoczął proces jego dzisiejszej reinterpretacji we współpracy z irańskim reżyserem.

Wyświetlimy także filmowy hołd dla Kieślowskiego autorstwa Stephena i Timothy’ego Quayów – Postscriptum. Ruminations on My Craft. To dokumentalna impresja łącząca wspomnienia, archiwalia, fragmenty filmów i autorską animację. Dzięki współpracy z FIPRESCI współczesne odczytanie kina Kieślowskiego oraz jego wpływu na kinematografię, krytykę filmową i kulturę współczesną wybrzmi również w nowych tekstach krytyków i krytyczek filmowych spoza Polski. Na FPFF zaprezentujemy je na łamach gazety festiwalowej, a Letícia Alassë – autorka jednego z nich – będzie naszą gościnią i prelegentką.

Spojrzenie na twórczość Kieślowskiego uzupełni pokaz jego filmów dokumentalnych. Wyświetlimy: Z miasta Łodzi, Refren, Z punktu widzenia nocnego portiera, Siedem kobiet w różnym wieku i Gadające głowy. Przez tę część twórczości reżysera przeprowadzi nas filmoznawca Piotr Pławuszewski.

Barbara Sass

BARBARA SASS

Na 51. FPFF przywołamy reprezentantkę kina wartości, podejmującą temat trudnych moralnych wyborów, której wyrazisty, bezkompromisowy, szorstki styl na stałe zapisał się w kanonie polskiego kina. To filmowa rzeczniczka kobiet, ale i uniwersalny głos każdego człowieka. Sekcja przygotowana z okazji 90. rocznicy urodzin Barbary Sass obejmie pokaz dwóch tytułów – Krzyku, zamykającego wczesną trylogię Barbary Sass, oraz filmu Tylko strach z późniejszego okresu jej twórczości. Seansowi Krzyku towarzyszyć będzie rozmowa z Dorotą Stalińską odtwórczynią głównej roli Marianny – młodej kobiety, która po wyjściu z więzienia próbuje odzyskać kontrolę nad swoim życiem, zmagając się z samotnością, społecznym wykluczeniem i przemocą. Rozmowę prowadzi krytyczka filmowa Klara Cykorz, która przed projekcją Tylko strach wygłosi również prelekcję, poświęconą znaczeniu kina Sass, oraz jego recepcji – zarówno tej wcześniejszej, jak i współczesnej. Film ten sprowokuje także refleksję na temat nierównej walki z nałogami, demonami, które uniemożliwiają budowanie relacji z innymi ludźmi. 

Tadeusz Konwicki

TADEUSZ KONWICKI

Ostatni z Portretów przygotowany jest z okazji 100. rocznicy urodzin Tadeusza Konwickiego. Twórcy-outsidera, który pełnił rolę sumienia narodu. Precyzyjny i czuły reżyser, pisarz i mówca. Jak sam o sobie mówił: „Ja chcę być przechodniem, którego człowiek spotyka w życiu. I pomachać mu, dać mu znak, że są jeszcze inni na świecie, że nie jest sam”. W programie pokaz wybitnego Salta, jednego z najważniejszych powojennych filmów, traktujący o lękach, traumach, poszukiwaniu tożsamości, zniekształconej pamięci i bolączkach ludzi żyjących w powojennej Polsce. Film stanowi symboliczne zamknięcie romantycznych mitów Szkoły Polskiej. Pokaz poprzedzi prelekcja krytyka filmowego Macieja Kędziory. Portret Konwickiego wzbogacony zostanie o jego własny głos, a to za sprawą dwóch filmów dokumentalnych – intymnych, niespiesznych rozmów z reżyserem – Przechodzień (1984) oraz Całkiem spora apokalipsa (2002) Andrzeja Titkowa, w których artysta opowiada o życiu, sztuce oraz stosunku do historii, rzeczywistości i polityki. To jego opowieść o sobie samym i otaczającym świecie.

DEBATA

Rozważania na temat Krzysztofa Kieślowskiego, Tadeusza Konwickiego, Barbary Sass i Andrzeja Wajdy staną się punktem wyjścia do debaty o społecznej odpowiedzialności kultury „Za coś, dla kogoś. Społeczna odpowiedzialność polskiej kultury”. W rozmowie udział wezmą Leszek Dawid, Paulina Kwiatkowska i Wojciech Marczewski, a poprowadzi ją Marta Stańczyk („Ekrany”). Uczestnicy panelu zastanowią się nad tym, czy od sztuki można oczekiwać aktywnego udziału w najważniejszych debatach społecznych. W dyskusji spotkają się przedstawiciele różnych środowisk i z ich perspektyw przyjrzymy się roli kina w budowaniu wspólnoty, rozwijaniu kompetencji obywatelskich i kulturowych oraz tworzeniu przestrzeni dialogu. Porozmawiamy o wpływie filmu na odbiorców oraz o wyzwaniach, przed którymi stoi dziś polska kinematografia jako istotny uczestnik życia społecznego. Przygotowany we współpracy z Gildią Reżyserów Polskich i czasopismem „Ekrany” panel będzie okazją do wymiany doświadczeń i refleksji między twórcami, badaczami oraz publicznością.

51. FPFF Portrety:

ANDRZEJ WAJDA

Partnerem wydarzeń wokół Andrzeja Wajdy jest Totalizator Sportowy, Mecenas 51. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych

Wszystko na sprzedaż, reżyseria: Andrzej Wajda. Po filmie spotkanie Michała Oleszczyka z Tadeuszem Lubelskim. Partner: Spoiler Master

Śniłem tylko przyszłość reż. Joanna Rożen-Wojciechowska. Po filmie spotkanie z reżyserką, Tadeuszem Lubelskim, Agnieszką Morstin i Agnieszką Holland

Wydarzenia towarzyszące:

Wystawa „Andrzej Wajda: wspomnienie” | Kurator wystawy Kantor Sztuki 

Galeria, Gdyńskie Centrum Filmowe | 21–30 września | wstęp wolny 

Wystawa „Wajda na nowo. Suplement” Andrzej Pągowski 

Muzeum Miasta Gdyni, Zawiszy Czarnego 1, Gdynia | 21–30 września | wstęp bezpłatny 

Koncert „Wajda-Muzyka”. Adam Sztaba & Orkiestra Adama Sztaby | Narodowe Centrum Kultury

Teatr Szekspirowski w Gdańsku | wtorek, 22 września, godz. 19:00 | bilety do zakupu poprzez stronę Bilety24.pl | Dla posiadaczy akredytacji po zapisach przez formularz obowiązuje zniżkowa cena: 65 złotych. Liczba biletów promocyjnych jest ograniczona 

Czytanie niezrealizowanego scenariusza Andrzeja Wajdy pt. „Jesteśmy sami na świecie” | Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny

Muzeum Miasta Gdyni | wtorek, 22 września, godz. 19:00 | obowiązują zapisy poprzez formularz 

KIEŚLOWSKI

Bez końca, reżyseria: Krzysztof Kieślowski. Prelekcja Michał Przepiórka 

Blok filmów krótkometrażowych:

Z miasta Łodzi, reżyseria: Krzysztof Kieślowski 

Refren, reżyseria: Krzysztof Kieślowski 

Z punktu widzenia nocnego portiera, reżyseria: Krzysztof Kieślowski 

Siedem kobiet w różnym wieku, reżyseria: Krzysztof Kieślowski 

Gadające głowy, reżyseria: Krzysztof Kieślowski 

Wprowadzenie i spotkanie po filmie Piotr Pławuszewski 

Historie równoległe, reżyseria: Asghar Farhadi. Wprowadzenie Letícia Alassë 

Postscriptum. Ruminations on My Craft, reżyseria: Stephen Quay, Timothy Quay

Krótki film o miłości, reżyseria: Krzysztof Kieślowski. Prelekcja Joanna Najbor 

BARBARA SASS

Krzyk, reżyseria: Barbara Sass. Po filmie spotkanie z Dorotą Stalińską. Prowadzi: Klara Cykorz 

Tylko strach, reżyseria: Barbara Sass. Wprowadzenie Klara Cykorz 

TADEUSZ KONWICKI

 Salto, reżyseria: Tadeusz Konwicki. Prelekcja Macieja Kędziory 

Przechodzień, reżyseria: Andrzej Titkow  

Całkiem spora apokalipsa, reżyseria: Andrzej Titkow 

DEBATA

„Za coś, dla kogoś. Społeczna odpowiedzialność polskiej kultury”

Uczestnicy_czka: Leszek Dawid, Paulina Kwiatkowska, Wojciech Marczewski. Prowadzi Marta Stańczyk („EKRANy”) | Scena Kameralna, Teatr Muzyczny w Gdyni | czwartek, 24 września, godz. 15:00 | wstęp na podstawie akredytacji | Partnerzy Gildia Reżyserów Polskich i czasopismo „Ekrany”

51. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych odbędzie się w terminie 21–26 września 2026 roku w Gdyni. Producentem Festiwalu jest Pomorska Fundacja Filmowa w Gdyni.  

informacja prasowa

Andrzej Wajda Inspiracje – Zainspirowani Wajdą, czyli 94. URODZINY ANDRZEJA WAJDY

9 marca (poniedziałek), godz. 18.00 Stołeczne Centrum Edukacji Kulturalnej, Wydawnictwo Multiart oraz Kino Atlantic zapraszają na urodzinowy wieczór Andrzeja Wajdy z udziałem m.in. Olgierda Łukaszewicza, Wojciecha Pszoniaka i Marka Brodzkiego.

Spotkanie poprowadzą: Antoni Rodowicz i Artur Wolski.


W programie:

18:00 – przywitanie widzów
18:05 – pokaz filmu dokumentalnego w reż. Andrzeja Wajdy pt „Moje inspiracje”
19:10 – prezentacja projektu WAJDA ART, w tym albumów Andrzeja Wajdy
19:25 – 20:25 - rozmowa z zaproszonymi gośćmi
20:30 – wspólne zdjęcie

Sprzedaż albumów w atrakcyjnej (wydawniczej) cenie 80 PLN/egz.

Aby wziąć udział w wydarzeniu 9 marca należy wypełnić formularz do 6 marca, każde zgłoszenie zostanie przez nas potwierdzone najpóźniej do 7 marca

- nauczyciele, dyrektorzy szkół, wychowawcy, animatorzy kultury (kliknij tutaj)
- widzowie (kliknij tutaj)


UWAGA: spotkanie będzie rejestrowane foto i video!

Przypominamy, że projekcja i spotkanie po nim są wydarzeniem integralnym

 

O PROJEKCIE WAJDA ART

Twórczość Andrzeja Wajdy, nagrodzona w 2000 roku Oscarem za całokształt twórczości filmowej, nie ogranicza się do jego filmów, które stały się już klasyką. Zawiera również wiele niezwykłych rysunków i szkiców oraz intelektualną spuściznę, na którą składa się też wybór polskich dzieł sztuki przez filmowca wraz z jego komentarzami.

Projekt WAJDA ART ukazuje twórczość artystyczną reżysera powstałą poza jego działalnością jako reżysera. Na Projekt składają się: album "Andrzej Wajda - Rysunki", album „Andrzej Wajda – Inspiracje” oraz filmy dokumentalne „Moje inspiracje” i „Biesy po latach”.

Jeśli A. Wajda znany jest z twórczości filmowej, to niewielu jest tych, którzy wiedzą, że był pasjonatem rysunku i że rysunek był dla niego innym, równie ważnym środkiem wyrazu. Rysował przez całe życie i pozostawił setki szkicowników, rysunków i opracowań. Zachęcony przez Antoniego Rodowicza, zgodził się w końcu na opublikowanie swoich wspomnień graficznych w postaci albumu "ANDRZEJ WAJDA - RYSUNKI". Praca nad wyborem szkiców została wykonana w domu Wajdy w Warszawie w przerwach w pracy nad kolejnymi filmami. Ten wyjątkowy album daje czytelnikowi wrażenie oglądania opowiadanego przez reżysera dokumentu, nie za pomocą kamery, ale za pomocą ołówka czy pędzla. Album ten prezentuje kilkaset obrazów i rysunków wykonanych w formie "notatek" przez artystę w trakcie spotkań, w trakcie pracy reżyserskiej lub podczas podróży. Do wszystkich szkiców dołączony jest komentarz autora. Ten album daje dostęp do świata widzianego oczami artysty. 

"ANDRZEJ WAJDA INSPIRACJE" - to druga publikacja, która odsłania przed fanami twórczości filmowej Wajdy zbiór dzieł polskich artystów, którzy mieli duży wpływ na jego twórczość jako reżysera filmowego i teatralnego. Wajda przedstawia prace, które stanowią dla niego rodzaj artystycznego punktu odniesienia i daje osobistą interpretację każdej z tych prac. Album prezentuje ponad sto obrazów, które bezpośrednio zainspirowały Wajdę przy realizacji konkretnych ujęć. Oprócz tego w albumie znajdziemy dzieła, które reżyser cenił i lubił. Album zawiera również notkę biograficzną dotyczącą każdego artysty.

Film "INSPIRACJE" to ostatni film zrealizowany przez Wajdę. Ten dokument (1h) jest uzupełnieniem albumu o tym samym tytule. W filmie reżyser osobiście wyjaśnia malarskie źródła swojej twórczości filmowej. Porównanie szeregu obrazów z inspirowanymi nimi fragmentami filmów pozwala widzowi wniknąć w sposób pracy reżysera nad obrazem i dowiedzieć się, co pobudzało jego wyobraźnię. Film ten ukazuje fascynację Andrzeja Wajdy malarstwem polskim oraz artystyczny i intelektualny rozwój jego twórczości jako twórcy filmowego. Wstęp do tego filmu zawdzięczamy Martinowi Scorsese - wielkiemu wielbicielowi Andrzeja Wajdy. Film został zrealizowany we współpracy z Muzeum Narodowym w Warszawie.

W filmie dokumentalnym (1h) "BIESY PO LATACH" Andrzej Wajda opowiada o historii legendarnego, zrealizowanego w latach 70-ych w krakowskim Starym Teatrze, spektaklu teatralnego „Biesy” wg. Dostojewskiego. W opowieści o tym eksperymentalnym przedstawieniu uczestniczą również jego współtwórcy.

informacja prasowa

WAJDA: re- wizje. Przegląd filmów Andrzeja Wajdy w 100. rocznicę urodzin

W setną rocznicę urodzin Andrzeja Wajdy Stowarzyszenie Kin Studyjnych we współpracy z Wytwórnią Filmów Dokumentalnych i Fabularnych zaprasza do kilkudziesięciu kin studyjnych na wyjątkowy przegląd „WAJDA: re-wizje” – cykl dziesięciu filmów jednego z najwybitniejszych twórców światowego kina. To nie tylko hołd dla dorobku reżysera, lecz także ponowne spojrzenie na jego dzieła: odczytywane dziś na nowo, w innym kontekście historycznym i społecznym, wciąż poruszają, prowokują i inspirują.

Andrzej Wajda podczas realizacji filmu "Popioły"

Andrzej Wajda to jedyny polski twórca uhonorowany Oscarem za całokształt twórczości i zarazem jedna z najważniejszych postaci światowej kinematografii. Reżyser, scenarzysta, inscenizator teatralny, kierownik artystyczny legendarnego Zespołu Filmowego „X”, pedagog, działacz opozycji demokratycznej, dla którego kino stanowiło zobowiązanie artystyczne, obywatelskie i moralne.

Choć dziś bywa postrzegany jako twórca pomnikowy, należący do przeszłości, Wajda pozostaje reżyserem zaskakująco nowoczesnym. Jego filmy do dziś zachwycają narracyjnym mistrzostwem, dynamiką rytmu, malarską wrażliwością i intensywną metaforyką. Był demiurgiem planu filmowego – zawsze perfekcyjnie przygotowanym, pełnym energii i pasji, z ogromną czułością podchodzącym do aktorów i współpracowników. Odkrywał talenty, inspirował młodszych twórców i potrafił wydobywać maksimum możliwości z całych zespołów artystycznych.

Przegląd rozpocznie się w marcu, w miesiącu urodzin Reżysera a potrwa do grudnia. Mini-retrospektywa „WAJDA: re-wizje” ma na celu przywrócenie Wajdy jako twórcy aktualnego – nowoczesnego, młodzieńczego w ekspresji i niezwykle dynamicznego – reżysera, który zawsze trzymał rękę na pulsie współczesnej kultury i z niezwykłą przenikliwością opowiadał o młodych ludziach uwikłanych w historię, politykę i narodowe mity. Dobór filmów podkreśla różnorodność jego dorobku: obok arcydzieł powszechnie uznanych pojawiają się tytuły, które dziś szczególnie domagają się reinterpretacji a program przeglądu został ułożony w rytmie kalendarza – każdy miesiąc przynosi inny tytuł, 

Harmonogram przeglądu „WAJDA: re-wizje”:

•             MARZEC – Popiół i diament (1958)

Ikona polskiej szkoły filmowej, film-symbol i punkt odniesienia dla całej twórczości Wajdy.

•             KWIECIEŃ – Wesele (1972)

Narodowy dramat i rozrachunek z polskością – idealny moment przed maturami.

•             MAJ – Niewinni czarodzieje (1960)

Film o młodości, miłości i rytmie miasta – z wyraźnie majowym klimatem.

•             CZERWIEC – Człowiek z marmuru (1977)

Jedno z najważniejszych dzieł kina zaangażowanego, aktualne i dziś.

•             LIPIEC – Brzezina (1970)

Kameralna opowieść o życiu, śmierci i naturze.

•             SIERPIEŃ – Kronika wypadków miłosnych (1985)

Historia miłości rozgrywająca się w przededniu wojny – pożegnanie pewnej epoki.

•             WRZESIEŃ – Krajobraz po bitwie (1970)

Miłość w cieniu wojny, który nie znika wraz z końcem walk.

•             PAŹDZIERNIK – Bez znieczulenia (1978)

Stale aktualny film o opresji, polityce i osobistym rozpadzie.

•             LISTOPAD – Ziemia obiecana (1974)

Monumentalne dzieło o narodzinach kapitalizmu i cenie sukcesu.

•             GRUDZIEŃ – Wszystko na sprzedaż (1968)

Autotematyczny, zimowy film o stracie i pamięci w przededniu 60. rocznicy śmierci Zbyszka Cybulskiego.

„WAJDA: re-wizje” to zaproszenie do dialogu z klasyką – do ponownego spotkania z filmami, które współtworzyły naszą wrażliwość i język kina. Przegląd kierujemy zarówno do widzów, którzy dorastali z filmami Wajdy, jak i do młodszej publiczności, dla której będzie to pierwsze spotkanie z jego twórczością na dużym ekranie.

Wszystkie filmy zostaną wyświetlone z kopii odnowionych cyfrowo z angielskimi napisami oraz dostępną audiodeskrypcją.

Wyboru filmów dokonał profesor Rafał Syska

Szczegóły w załączniku oraz na www.stowarzyszeniekinstudyjnych.pl 

informacja prasowa

Przegląd filmów „Polskim Okiem – Jerzy Wójcik” od 9 maja w Kinie Iluzjon

„Potop”, „Krwawa bajka”, „Eroica”, „Samson”, „Nikt nie woła”, „Popiół i diament”, „Ryś”, i „Faraon” – autorem zdjęć do tych filmów był Jerzy Wójcik i te właśnie tytuły będzie można zobaczyć w warszawskim kinie Iluzjon podczas trwającego cały miesiąc przeglądu poświęconego zmarłemu niedawno operatorowi. Już 9 maja cykl otworzy „Potop Redivivus” – cyfrowo zrekonstruowana i skrócona, pod artystycznym nadzorem twórców, wersja monumentalnego dzieła Jerzego Hoffmana.

Jerzy Wójcik, fot. Jerzy Troszczyński, Fototeka FINA

Zmarłego 4 kwietnia Jerzego Wójcika (1930-2019), absolwenta Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi (1955), nazywano „filozofem kamery”. Prezentowane w ramach przeglądu filmy ukażą wszechstronność jego talentu. Będą wśród nich dzieła z kanonu polskiej szkoły filmowej, której Wójcik był jednym z czołowych operatorów, ale i mniej znane („Samson” Andrzeja Wajdy, „Ryś” Stanisława Różewicza, jugosłowiańska „Krwawa bajka” Branimira Tori Jankovicia).

Zwykle, kiedy mówimy o autorze zdjęć filmowych, że był czy jest wybitnie utalentowany, mamy na myśli głównie jego umiejętność idealnego dostosowania obrazu w dziele filmowym do scenariusza, tak by obraz nie stał się sztuką dla sztuki. Wybitność Jerzego Wójcika (…) odpowiadała tej charakterystyce, ale zarazem wykraczała poza jej ramy. Wójcik odcisnął na warstwie wizualnej filmów ze swego dorobku znak szczególny: wniósł do niej – jak po nim wielu jego uczniów – pierwiastek intelektualny. Dla Wójcika – erudyty imponującego wiedzą o historii i teorii sztuki, literatury, kina – światło, kolor, przestrzeń, materia były narzędziami interpretacji filmowanej rzeczywistości, budowania metafory, odsyłania widza poprzez to, co namacalne w obrazie filmowym, do tego, co w nim duchowe ­– mówił o Jerzym Wójciku filmoznawca i krytyk filmowy, Andrzej Bukowiecki. 

Przegląd „Polskim Okiem – Jerzy Wójcik” otworzą i zamkną filmy widowiskowe – „Potop” Jerzego Hoffmana w szczególnej wersji „Potop Redivivus” i „Faraon” Jerzego Kawalerowicza, wyjątkowe w twórczości Wójcika, jednak doskonale obrazujące jego refleksyjne podeście do pracy operatora i kina.

 „Potop Redivivus”, czyli „Potop odrodzony”, to szczególny projekt Filmoteki Narodowej-Instytutu Audiowizualnego, którego celem było przybliżenie jednego z najznakomitszych dzieł polskiej kinematografii współczesnej publiczności. W pełni cyfrowo zrekonstruowany materiał filmowy posłużył stworzeniu obrazu znacznie krótszego, będącego swoistą kondensacją monumentalnego dzieła. Pieczołowicie odrestaurowany i na nowo zmontowany pod nadzorem artystycznym reżysera – Jerzego Hoffmana i autora zdjęć – Jerzego Wójcika, film został skrócony z ponad pięciu do trzech godzin. Montażu dokonał współpracownik Jerzego Hoffmana przy „Ogniem i mieczem” i „1920 Bitwa Warszawska” – Marcin Kot Bastkowski.

Szczegółowy program przeglądu:

9.05 g. 18.00 POTOP REDIVIVUS, reż. Jerzy Hoffman, Polska 1974, 315 minut

20.05 g. 19.00 SAMSON, reż. Andrzej Wajda, Polska 1961, 117 minut

23.05 g. 20.00 NIKT NIE WOŁA, reż. Kazimierz Kutz, Polska 1960, 88 minut


24.05 g. 20.00 POPIÓŁ I DIAMENT, reż. Andrzej Wajda, Polska 1958, 110 minut


28.05 g. 18.00 EROICA. SYMFONIA BOHATERSKA W DWÓCH CZĘŚCIACH, reż. Andrzej Munk, Polska 1957, 78 minut

28.05 g. 20.00 RYŚ, reż. Stanisław Różewicz, Polska 1981, 82 minuty


29.05 g. 19.00 FARAON, reż. Jerzy Kawalerowicz, Polska 1966, 180 minut

31.05 g. 18.00 KRWAWA BAJKA (Krvava bajka), reż. Branimir Tori Janković, Jugosławia 1969, 88 minut



Więcej informacji: http://www.iluzjon.fn.org.pl/cykle/info/1036/polskim-okiem-jerzy-wojcik.html

informacja prasowa

5. Świdnicki Festiwal Filmowy SPEKTRUM | Retrospektywa Andrzeja Wajdy

5. Świdnicki Festiwal Filmowy SPEKTRUM już za chwilę! Jedną z głównych ról odegra sam Mistrz Andrzej Wajda, wokół którego skupiony będzie program poświęconej mu retrospektywy.

Na retrospektywę składa się kilka propozycji, angażujących również przestrzeń publiczną i wychodzących daleko poza ramy kina. W porozumieniu z Miastem Świdnica podjęto decyzję o nadaniu rondu u zbiegu ulic Wrocławskiej i Kliczkowskiej imienia Andrzeja Wajdy . Uroczystość, której patronować będzie Mistrz Kina, odbędzie się w środę, 6 listopada, o godzinie 16:00. Podczas otwarcia Radosław Piwowarski odczyta list od Krystyny Zachwatowicz-Wajdy,  skierowany do miasta Świdnica i publiczności SPEKTRUM.

Andrzej Wajda, fot. organizatorów

Krótko po tym publiczność weźmie udział w wydarzeniu wyjątkowym. Organizatorzy zaplanowali pokaz filmu „Panna Nikt”, którego premiera z roku 1996 głęboko zakorzeniła się w lokalnej historii kulturalnej Świdnicy. Scenariusz „Panny Nikt” powstał na podstawie książki świdniczanina Tomasza Tryzny. Co sprawiło jednak, że film miał swoją premierę w nieistniejącym już świdnickim kinie Gdynia? Stało się tak za sprawą Heleny Semenetz-Kwiatkowskiej i jej męża Wiesława Kwiatkowskiego, a właściwie ich syna. Mały Aleksander Kwiatkowski brał udział w konkursie "Dziecięce Listy do Obywateli Świata", adresując swój list do Andrzeja Wajdy. Chłopiec prosił w nim reżysera o pomoc w ratowaniu jego dzielnicy, gdzie ówczesne władze chciały wybudować zakład chemiczny. List zdobył uznanie jurorów, dzięki czemu chłopiec został jednym z laureatów konkursu. Wprawdzie podczas wręczenia nagród nie był obecny sam Wajda, ale wśród gości wydarzenia znalazła się jego żona, Krystyna Zachwatowicz. Rodzice Aleksandra postanowili wykorzystać spotkanie i wyszli z inicjatywą zorganizowania premiery „Panny Nikt” w Świdnicy, co zyskało aprobatę. Ruszyły przygotowania. Lokalni malarze podarowali reżyserowi swoje obrazy, otrzymał także tort od świdnickiego cukiernika Eugeniusza Kępy. Na prapremierze, poza reżyserem,  pojawiły się również odtwórczynie głównych ról: Anna Powierza, Anna Wielgucka oraz Anna Mucha. Natomiast wśród gości tegorocznego pokazu „Panny Nikt” nie zabraknie reżysera Radosława Piwowarskiego, autora adaptacji scenariusza, który pierwsze kroki filmowe stawiał pod okiem Andrzeja Wajdy. Wspólnie pracowali w Zespole Filmowym „X” założonym przez Mistrza oraz Sebastiana Scheera – dawnego kierownika kina Gdynia. Pojawią się również państwo Kwiatkowscy wraz z synem Aleksandrem.

Tegoroczny pokaz „Panny Nikt” pociągnie za sobą kolejne wydarzenia. Zapoczątkuje mianowicie  zbiórkę pamiątek ze świdnickiej premiery (zdjęć, wycinków z gazet etc.). Od dnia pokazu aż do końca roku będzie można przynosić je do Świdnickiego Ośrodka Kultury, kierując się do pani Bożeny Kuźmy. W styczniu zbiory przekazane zostaną na ręce Krystyny Zachwatowicz, która umieści je w Archiwum Wajdy w Krakowie. Archiwum Andrzeja Wajdy od 2011 roku jest integralną częścią kolekcji krakowskiego Muzeum Manggha, prezentując zarówno projekty artystyczne, jak i filmowe, edukacyjne i obywatelskie Mistrza. Prosimy o przeszukiwanie swoich szuflad i uzupełnienie zbiorów, by historia zatoczyła koło.

W przestrzeni miejskiej widzowie Festiwalu mogą już podziwiać wyjątkowy mural z podobizną Andrzeja Wajdy, stworzony przez świdnickiego artystę Roberta Kuklę. Wizerunek reżysera z dodatkiem tytułów jego największych dzieł można zobaczyć przy ul. Spółdzielczej (okolice Katedry).

Na Festiwal SPEKTRUM zapraszamy już od wtorku, 5 listopada. W programie pierwszego dnia znajdzie się projekcja filmu „Dowłatow” oraz oficjalne otwarcie festiwalu, połączone z pokazem filmu „(Nie)znajomi”.

informacja prasowa

Platynowe Lwy dla Agnieszki Holland

Nagrodę Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za całokształt twórczości otrzyma w tym roku Agnieszka Holland. Reżyserka i scenarzystka odbierze statuetkę Platynowych Lwów podczas finałowej gali 46. FPFF. Wcześniej aż trzykrotnie była laureatką Złotych Lwów za filmy: „Gorączka”, „W ciemności”, „Obywatel Jones”.

Agnieszka Holland, fot. Anna Bobrowska / KFP.
Zdjęcie wykonano podczas gali 44. FPFF

Platynowe Lwy corocznie przyznaje Komitet Organizacyjny Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, by uhonorować dorobek wybitnych postaci polskiego kina. Kandydaturę Agnieszki Holland jednogłośnie rekomendowały w tym roku Stowarzyszenie Filmowców Polskich oraz Rada Programowa Festiwalu, obradująca pod przewodnictwem Pawła Pawlikowskiego.

– Agnieszka Holland to bezsprzecznie jedna z najważniejszych postaci w historii polskiego kina. Zarazem osoba, które rozsadza swoją osobowością artystyczną jego ramy. Wykształcona w Pradze, z powodzeniem realizowała filmy w Polsce, Czechach, Francji, Niemczech i w USA. Jest prawdziwą obywatelką świata i jedną z najbardziej cenionych twórczyń współczesnego kina artystycznego. Od wielu lat poza działalnością artystyczną jest także aktywna społecznie, od niedawna przewodniczy także Europejskiej Akademii Filmowej, będąc tym samym jedną z najlepszych ambasadorek kraju i polskiej sztuki za granicą. Wręczanie Platynowych Lwów takiej osobie to z pewnością wielki dzień dla Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni – mówi Paweł Pawlikowski, przewodniczący Rady Programowej FPFF.

Platynowe Lwy otrzymali dotąd między innymi: Andrzej Wajda, Jerzy Antczak, Sylwester Chęciński, Tadeusz Chmielewski, Tadeusz Konwicki, Janusz Majewski, Roman Polański, Witold Sobociński, Jerzy Wójcik, Jerzy Gruza, Jerzy Skolimowski, Krzysztof Zanussi. W ubiegłym roku do tego grona dołączyli dwaj reżyserzy: Andrzej Barański i Feliks Falk.

W dorobku tegorocznej Laureatki jest ponad 40 filmów i seriali, zrealizowanych w Polsce, w licznych koprodukcjach międzynarodowych oraz w Stanach Zjednoczonych, nagradzanych na festiwalach oraz przez prestiżowe gremia filmowe.

Agnieszka Holland urodziła się 28 listopada 1948 roku w Warszawie. Jest absolwentką czeskiego FAMU, czyli Wydziału Filmowego i Telewizyjnego Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze, który ukończyła w 1971 roku. Po powrocie do Polski pracowała jako asystentka reżysera przy filmie Krzysztofa Zanussiego „Iluminacja” (1973). Związała się z powstałym w 1972 roku Zespołem Filmowym „X”, gdzie kierownikiem artystycznym został Andrzej Wajda.

Jako reżyserka zadebiutowała telewizyjnym krótkim metrażem „Wieczór u Abdona” (1975). Jej pełnometrażowym debiutem byli „Aktorzy prowincjonalni” (1978), film uznany za jeden ze najważniejszych tytułów polskiego kina moralnego niepokoju. Obraz otrzymał wiele nagród, między innymi Międzynarodowej Federacji Krytyków FIPRESCI na Festiwalu w Cannes. W tym samym czasie Agnieszka Holland napisała scenariusz do filmu Andrzeja Wajdy „Bez znieczulenia” (1978), uhonorowanego Złotymi Lwami na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, wówczas jeszcze odbywającym się w Gdańsku.

Trzy lata później reżyserka otrzymała pierwsze „własne” Złote Lwy za film „Gorączka” (1980). Obraz będący adaptacją powieści Andrzeja Struga „Dzieje jednego pocisku” polemizował z entuzjazmem ruchu solidarnościowego z sierpnia ’80. Nakręcony krótko potem dramat „Kobieta samotna” (1981), przedstawiający beznadzieję życia samotnej matki w Polsce, aż sześć lat czekał na oficjalną premierę, wstrzymywany i cenzurowany przez władzę. Na Festiwalu w Gdyni otrzymał w 1988 roku Nagrodę Specjalną Jury.

Wprowadzenie stanu wojennego w Polsce w 1981 roku zastało Agnieszkę Holland za granicą, gdzie podjęła decyzję o pozostaniu na emigracji. Żyjąc i pracując okresowo we Francji i Republice Federalnej Niemiec, współpracowała z Andrzejem Wajdą między innymi nad scenariuszami do „Dantona” (1982) i „Korczaka” (1990). Jej film „Gorzkie żniwa” (1985), w którym podjęła tematykę Holocaustu, był nominowany do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. W amerykańsko-francuskiej koprodukcji zrealizowała „Zabić księdza” (1988), dramat oparty na historii morderstwa księdza Jerzego Popiełuszki.

Prawdziwe losy Solomona Perela, Żyda uciekającego przed zagładą do niemieckiej armii, stały się inspiracją do filmu „Europa, Europa” (1990). Został on nagrodzony Złotym Globem dla najlepszego filmu obcojęzycznego. Agnieszka Holland otrzymała za niego ponownie nominację do Oscara, tym razem za scenariusz adaptowany.

Pierwszym w pełni francuskim filmem Agnieszki Holland, nakręconym na podstawie własnego scenariusza, był „Olivier, Olivier” (1991) – wnikliwe studium rodziny z prowincji, w której w niewyjaśniony sposób ginie jedno z dzieci. W Stanach Zjednoczonych reżyserka zrealizowała adaptację klasycznej powieści Frances Hodgson Burnett „Tajemniczy ogród” (1993). Wśród kolejnych amerykańskich produkcji znalazły się: film „Całkowite zaćmienie” (1995) o związku poetów Artura Rimbauda i Paula Verlaine’a, „Plac Waszyngtona” (1997), adaptacja powieści Henry’ego Jamesa, a następnie „Trzeci cud” (1999) na podstawie powieści Richarda Vetere’a, w którym reżyserka podjęła temat cudów w Kościele katolickim. Wśród kolejnych filmów niezwykle pracowitej polskiej filmowczyni zrealizowanych w tym okresie za granicą są „Julia wraca do domu” (2001) i „Kopia mistrza” (2006).

Do tematu Holocaustu, dwie dekady po filmie „Europa, Europa”, Agnieszka Holland powróciła dramatem wojennym „W ciemności” (2011). Ta filmowa adaptacja książki Krystyny Chiger „Dziewczynka w zielonym sweterku” przyniosła reżyserce drugie w karierze Złote Lwy na Festiwalu w Gdyni, a także kolejną nominację do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Premierę na Berlinale miał film Agnieszki Holland „Pokot” (2017) – określana jako eko thriller adaptacja powieści Olgo Tokarczuk „Prowadź swój pług przez kości umarłych”. Film otrzymał Srebrnego Niedźwiedzia w Berlinie, a w Gdyni między innymi nagrodę za najlepszą reżyserię.

44. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w 2019 roku przyniósł Agnieszce Holland trzecią statuetkę Złotych Lwów dla najlepszego polskiego filmu. Reżyserka otrzymała ją za „Obywatela Jonesa” (2019), opowieść o walijskim dziennikarzu, który jako pierwszy opisał wielki głód na Ukrainie. Już rok później reżyserka zaprezentowała swój kolejny film, będący efektem jej pracy w Czechach, czyli „Szarlatana” (2020). Tym razem zainspirowała się biografią Jana Mikolaszka, czeskiego zielarza i uzdrowiciela.

W Polsce w 2007 roku Agnieszka Holland nakręciła serial telewizyjny z nurtu political fiction „Ekipa”, we współpracy z siostrą Magdaleną Łazarkiewicz, córką Kasią Adamik oraz Borysem Lankoszem. Jej kolejną realizacją serialową zrealizowaną wspólnie z córką była koprodukcja polsko-czesko-słowacko-węgierska „Janosik. Prawdziwa historia” (2009). Spośród jej produkcji telewizyjnych warto wymienić miniserial HBO „Gorejący krzew” (2013). Opowiada ona historię Jana Polaka, czeskiego studenta, który dokonał aktu samospalenia w proteście przeciw agresji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację. W 2018 roku premierę miał pierwszy polski serial dla platformy Netflix, „1983”. Agnieszka Holland pracowała przy nim z Kasią Adamik, Olgą Chajdas i Agnieszką Smoczyńską. Agnieszka Holland reżyserowała także wybrane odcinki amerykańskich seriali: „Prawo ulicy”, „The Killing”, „House of Cards”.

Agnieszka Holland zajmowała się także reżyserią teatralną oraz tłumaczeniami z języka czeskiego. Przełożyła „Nieznośną lekkość bytu” Milana Kundery (polskie wydanie w 1985 roku). Artystka została odznaczona między innymi Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w pracy twórczej” (2001) oraz Złotym Medalem „Gloria Artis – Zasłużony Kulturze” (2008). Za „zasługi w szerzeniu dobrego imienia państwa czeskiego” otrzymała również Nagrodę „Gratias Agit”, przyznawaną przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Czech. Jest doktorem Honoris Causa Uniwersytetu Brandeis w Waltham (Massachusetts) oraz FAMU w Pradze.

W grudniu 2020 roku Agnieszka Holland została prezydentką Europejskiej Akademii Filmowej (EFA), przejmując tę funkcję od niemieckiego reżysera, scenarzysty i producenta, Wima Wendersa. Wcześniej od 2014 roku stała na czele Rady EFA. Reżyserka udziela się publicznie, będąc uważną obserwatorką współczesności i zaangażowaną komentatorką życia społeczno-politycznego.

Agnieszka Holland odbierze Platynowe Lwy, Nagrodę Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za całokształt twórczości, w sobotę 25 września 2021 roku, podczas uroczystej gali 46. FPFF w Gdyni.

informacja prasowa

 

Prawdziwie Filmowy Kraków zacznie się od ... wystawy WAJDA

Najlepsze filmowe produkcje, intrygujące dokumenty z całego świata, najpiękniejsza muzyka z dużego ekranu i monograficzna wystawa Andrzeja Wajdy – to wszystko już w najbliższych miesiącach w Krakowie!

Kwiecień, maj i czerwiec zaoferują wielbicielom kina długą listę atrakcji. Filmowe świętowanie zaczniemy od wystawy WAJDA w Muzeum Narodowym Krakowie. Zaprosimy na majowy weekend z OFF CAMERA , dźwięki 11. Festiwalu Muzyki Filmowej w Krakowie i zakończymy wydarzeniami 59. Krakowskiego Festiwalu Filmowego.

„Kraków nie daje o sobie zapomnieć na wielkim ekranie. Hollywood obejrzało właśnie film <<Mr. Jones>> Agnieszki Holland, do którego sceny kręcono w Krakowie. W ostatnich dniach do kin wszedł także film <<Córka trenera>>, w którym zagrały korty Nadwiślan czy Nowa Huta. To dowód na to, że stolica Małopolski jest idealnym filmowym plenerem” – zapewnia Jacek Majchrowski, prezydent Krakowa.

Filmowy Kraków już 6 kwietnia otworzy wystawa WAJDA w Muzeum Narodowym w Krakowie.  Zobaczymy inscenizatora kina, mistrza filmowej narracji, niezrównanego reżysera, tytana energii i pomysłów.

„Andrzej Wajda jest wizytówką – polskiego filmu, polskiego teatru – na świecie. Przez pryzmat twórczości Reżysera zobaczymy w MNK człowieka; poznamy jego myśli, jak również odniesienia do szeroko pojętej kultury. Współtworzą ją przede wszystkim rozpoznawalne motywy ikonograficzne z filmów Wajdy, stanowiące o zasobie naszej wyobraźni. Nie mam wątpliwości, że wystawa będzie panoramą jednego z najwybitniejszych reżyserów światowego kina” – mówi dr hab. Andrzej Betlej, dyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie. Ekspozycja będzie oparta na wspaniałych artefaktach pozostawionych przez Mistrza: scenariuszach, szkicach, rysunkach, zapiskach czynionych podczas procesu twórczego, rekwizytach i kostiumach, projektach scenografii i dokumentach produkcyjnych pieczołowicie zbieranych przez samego reżysera.

Początek maja to 12.OFF CAMERA! Zaskoczy nas najciekawszymi premierami kina niezależnego z całego świata i nowymi sekcjami specjalnymi m.in. „Gdzie Ci mężczyźni?”, „Na dole róże…” czy „Rzeczywistość? Dlaczego nie!”. Dzięki Festiwalowi Kraków zamieni się w gigantyczne kino plenerowe. Zadowoleni będą wielbiciele seriali – specjalne atrakcje będą czekać w ramach paneli, dyskusji i pokazów specjalnych SerialConu.

 „OFF CAMERA to najlepsze kino z całego świata, ale również konkursy: o Krakowską Nagrodę Filmową i Konkurs Polskich Filmów Fabularnych z Nagrodą Kulczyk Foundation. Dzięki nim już po raz 12. Pokazujemy, w jaki sposób wykorzystać komercyjne środki, realizując niekomercyjne cele. Dodajemy młodym filmowcom odwagi i udowadniamy, że spełnienie marzenia o „robieniu kina” jest w zasięgu ręki” podkreśla Szymon Miszczak, dyrektor Festiwalu.


Przypomnienie znaczącej roli Wojciecha Kilara dla historii polskiego i światowego kina, ponowna wizyta zdobywcy dwóch Nagród Akademii Alexandre’a Desplata z monograficznym koncertem największych jego hitów i pierwsza pod Wawelem wizyta wybitnego brytyjskiego kompozytora Craiga Armstronga z jego muzyką stworzoną do najbardziej widowiskowych produkcji Baza Luhrmanna. Aż dwie projekcje symultaniczne: światowa premiera Dracula Live in Concert – czyli oscarowa superprodukcja z 1992 roku z muzyką Wojciecha Kilara – oraz Birdman Live in Concert z udziałem wirtuoza perkusji, jazzmana i kompozytora Antonia Sancheza. Wreszcie piosenki filmowe w wykonaniu gwiazd polskiej estrady (aż w trzech przebojowych koncertach!) m.in. skomponowane do obrazów Quentina Tarantino, tworzone przez Alana Menkena dla Walta Disneya czy powstałe do filmów Baza Luhrmanna – to tylko kilka propozycji z wielobarwnego programu 12. edycji Festiwalu Muzyki Filmowej w Krakowie.

„FMF nieustannie się rozwija, wchodzi w kontakty z nowymi partnerami, a zarazem zachowuje świeżość programową, ale także swój misyjny i kulturotwórczy charakter. Odkrywanie nowej muzyki, światowe premiery suit, znaczenie przyznawanych tu nagród, a także kariery laureatów naszych wyróżnień – to wszystko pokazuje, czym stał się Festiwal: stał się międzynarodową marką, która tworzy wokół siebie coraz większą i coraz bardziej zaangażowaną społeczność”  zapowiada Izabela Helbin, dyr. współorganizującego FMF Krakowskiego Biura Festiwalowego.

59. Krakowski Festiwal Filmowy odbędzie się w dniach 26 maja - 2 czerwca 2019 roku. To jedno z najstarszych na świecie i najbardziej rozpoznawalnych wydarzeń poświęconych filmom dokumentalnym, animowanym oraz krótkim fabułom.  W ciągu 8 festiwalowych dni widzowie obejrzą  w 4 konkursach i 12 sekcjach pozakonkursowych około 250 filmów z Polski i z całego świata, w większości prezentowanych w naszym kraju po raz pierwszy. Pokazom towarzyszyć będą spotkania z twórcami, warsztaty i wystawy, koncerty, wydarzenia dla branży KFF Industry, w tym prezentacje nowych polskich projektów dokumentalnych i animowanych. Gościem specjalnym tegorocznej edycji Festiwalu jest kinematografia fińska. W ramach sekcji “Fokus na Finlandię” zaprezentowane zostaną najnowsze filmy dokumentalne i krótkometrażowe z Finlandii. Nagroda Smoka Smoków za wkład w rozwój światowego kina animowanego powędruje do kanadyjskiej reżyserki Caroline Leaf.

“W tym roku mija 15 lat od śmierci Macieja Szumowskiego, krakowskiego dziennikarza i filmowca, legendarnego naczelnego <<Gazety Krakowskiej>> w latach 1980-81. Z tej okazji przypomnimy jego twórczość dokumentalną, filmy jego dzieci Małgorzaty i Wojciecha Szumowskich oraz laureatów przyznawanej na festiwalu nagrody jego imienia” mówi Krzysztof Gierat, dyrektor KFF.

informacja prasowa

"Krystyna Zachwatowicz-Wajda. Scenografie teatralne" w Muzeum Manggha

Muzeum Śląskie zaprasza na spotkanie promujące wydaną przez instytucję książkę „Krystyna Zachwatowicz-Wajda. Scenografie teatralne” Jadwigi Rożek-Sieraczyńskiej, które odbędzie się 15 maja w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie.

Postać Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, artystki wybitnej, przedstawicielki tzw. Krakowskiej szkoły scenografii, autorki oprawy do najważniejszych przedstawień w historii polskiego teatru, ujęta jest w książce Rożek-Sieraczyńskiej zarówno w aspekcie twórczości scenograficznej, jak również dydaktycznej czy kabaretowej. Punktem przewodnim jest ukazanie współpracy artystki z wybitnymi indywidualnościami reżyserskimi, takimi jak Jerzy Jarocki, Krystyna Skuszanka, Jerzy Krassowski, Konrad Swinarski czy Andrzej Wajda. W ten sposób publikacja podzielona jest na rozdziały przypisane poszczególnym etapom twórczej kooperacji. Monografia zawiera liczne fotografie z przedstawień teatralnych, planów filmowych czy też z albumu rodzinnego pani Krystyny. Publikacja zawiera również sporo niezmiernie ciekawych dla czytelnika szkiców projektów artystki.

projekt kostiumu do Biesów w reż. A. Wajdy

 „Krystyna Zachwatowicz-Wajda. Scenografie teatralne” to praca doktorska Jadwigi Rożek-Sieraczyńskiej, która została nagrodzona w organizowanym w 2014 roku przez Centrum Scenografii Polskiej konkursie na najlepszą pracę doktorską w dziedzinie scenografii i przestrzeni teatralnej.

W spotkaniu wokół publikacji udział wezmą prof. Krystyna Zachwatowicz-Wajda, dr Jadwiga Rożek-Sieraczyńskia, prof. Joanna Wałaszek, prof. Adam Wsiołkowski, prof. Małgorzata Komorowska oraz Roman Łodziński. 

Wydarzenie odbędzie się 15 maja o godz. 18.00 w siedzibie Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha przy ul. M. Konopnickiej 26 w Krakowie. Wstęp wolny.

projekt kostiumu do Nocy listopadowej w reż. A. Wajdy

informacja prasowa

100 Lat Niepodległości na 43. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych

Przełomowe wydarzenia z najnowszej historii Polski, dylematy Polaków z nimi związane oraz sylwetki wybitnych patriotów prezentują filmy, które znalazły się w specjalnej pozakonkursowej sekcji 43. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych „100 Lat Niepodległości”. Obejmuje ona również wybrane tytuły z cyklu WFDiF „Historia w ożywionych obrazach". 

Od Buczkowskiego, Wajdy i Kawalerowicza po Smarzowskiego i Komasę – festiwalowa sekcja „100 Lat Niepodległości” obejmuje kilkanaście filmów, fabularnych i dokumentów. Będzie je można oglądać w Gdyńskim Centrum Filmowym, na Scenie Nowej Teatru Muzycznego oraz w nowo otwartym Konsulacie Kultury w Gdyni. Wybrane tytuły (opatrzone poniżej gwiazdką) zostaną dodatkowo zaprezentowane również w Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.

„A jednak Polska. 1918-1921” (1992), reżyseria: Wincenty Ronisz

„Czarny czwartek” (2011), reżyseria: Antoni Krauze

„Człowiek z marmuru” (1977), reżyseria: Andrzej Wajda

„Dreszcze” (1981), reżyseria: Wojciech Marczewski

„Miasto 44” (2014), reżyseria: Jan Komasa *

„Ostatni prom” (1989), reżyseria: Waldemar Krzystek *

„Paderewski. Mistrz tonów i mąż stanu” (2001), reżyseria: Bohdan Rączkowski

„Pianista” (2002), reżyseria: Roman Polański *

„Popiół i diament” (1958), reżyseria: Andrzej Wajda

„Popiełuszko. Wolność jest w nas” (2009), reżyseria: Rafał Wieczyński *

„Szaleńcy. My pierwsza brygada” (1928), reżyseria: Leonard Buczkowski

Festiwalowy pokaz filmu „Szaleńcy” będzie repremierą filmu zrekonstruowanego cyfrowo przez Filmotekę Narodową - Instytut Audiowizualny w ramach projektu Nitrofilm. Seansowi będzie towarzyszyć muzyka na żywo skomponowana przez Stephena Horne’a, jednego z najsłynniejszych twórców muzyki do filmów niemych. Kompozytor zasiądzie przy fortepianie, a na perkusji towarzyszyć będzie mu Martin Pyne.

W programie sekcji „100 Lat Niepodległości” są również cztery krótkometrażowe filmy w reżyserii Marka Brodzkiego z cyklu „Polska Niepodległa”, będącego drugą odsłoną cyklu edukacyjnego „Historia w ożywionych obrazach" wyprodukowanego przez Wytwórnię Filmów Dokumentalnych i Fabularnych. Są to ekranizacje wybranych dzieł malarskich, przedstawiających wydarzenia oraz postacie związane z dążeniami do odzyskania przez Polskę niepodległości.

Stanisław Kaczor-Batowski, Wejście strzelców Józefa Piłsudskiego do Kielc

„Jan Matejko. REJTAN – UPADEK POLSKI”

„Stanisław Kaczor-Batowski. WEJŚCIE STRZELCÓW JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO DO KIELC”

„Stanisław Masłowski. WIOSNA ROKU 1905”

„Wojciech Kossak. EMILIA PLATER W POTYCZCE POD SZAWLAMI”


Filmy z cyklu „Polska Niepodległa” sfinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Wieloletniego „Niepodległa” na lata 2017-2021.

Na większość seansów z sekcji „100 Lat Niepodległości" wstęp będzie wolny. Szczegółowy harmonogram ogłosimy 5 września. Wybranym projekcjom będą towarzyszyć spotkania z twórcami.

43. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych odbędzie się w dniach 17-22 września 2018 roku.

informacja prasowa

Allan Starski laureatem Platynowych Lwów na 48. FPFF

Nagrodę Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za całokształt twórczości otrzyma w tym roku Allan Starski. Scenograf odbierze statuetkę Platynowych Lwów podczas finałowej gali 48. FPFF.

Allan Starski, fot. materiały prasowe

Wiadomość o przyznaniu mi Platynowych Lwów przyjąłem z niekłamaną radością! Była autentycznym, miłym zaskoczeniem. Pozwoliła spojrzeć na filmy, w których uczestniczyłem, z szerszej perspektywy. Poczułem dumę, że w moim scenograficznym dorobku znalazły się dzieła nie tylko bogate w obrazie, ale też znaczące dla polskiej i światowej kinematografii – mówi Allan Starski.

Joanna Łapińska, dyrektor artystyczna festiwalu, komentuje: Platynowe Lwy trafią do artysty obdarzonego niesamowitą wyobraźnią i wrażliwością. Allan Starski wspaniale czuje materię kina, a jego projekty zawsze wynoszą filmową opowieść na nowy poziom. Poza tym niezwykle ciekawie opowiada o swojej pracy, o czym przekonają się widzowie tegorocznej edycji.

Allan Starski jest laureatem wielu prestiżowych nagród, wśród których najważniejszą jest Oscar za scenografię do filmu Stevena Spielberga Lista Schindlera. Trzykrotnie wyróżniony Orłem – za Pana Tadeusza (reż. Andrzej Wajda), Pokłosie (reż. Władysław Pasikowski) oraz Pianistę (reż. Roman Polański), który zapewnił mu także najważniejszą francuską nagrodę filmową – Cezara. Współpracował z wieloma reżyserami polskimi i światowymi, m.in. Agnieszką Holland, Krzysztofem Kieślowskim, Peterem Webberem i Stijnem Coninxem.

W ostatnich latach projektował scenografie do filmów The Cut (reż. Fatih Akin) i Ukryta gra (reż. Łukasz Kośmicki) z Billem Pullmanem w roli głównej. Jest również autorem scenografii do sztuk scenicznych i telewizyjnych. Do najsłynniejszych jego realizacji należą nagrodzone na Festiwalu Polskiej Twórczości Telewizyjnej projekty do spektaklu telewizyjnego Wujaszek Wania (reż. Aleksander Bardini), a także do Czarownic z Salem (reż. Zygmunt Hübner) i Rozmów z katem (reż. Andrzej Wajda) dla Teatru Powszechnego w Warszawie.

W 2006 roku Allan Starski stworzył oprawę scenograficzną do uroczystości Europejskiej Akademii Filmowej. Od lat prowadzi międzynarodowe warsztaty i master classes dotyczące scenografii filmowej. Ponadto jest autorem cenionej przez studentów i profesjonalistów książki "Scenografia".

Zawsze z dużą przyjemnością oglądałem ceremonię wręczania Platynowych Lwów dla moich wspaniałych kolegów reżyserów, tym razem cieszę się, że została uhonorowana praca współtwórcy filmu, scenografa – dodaje Allan Starski.

48. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni odbędzie się w dniach 18–23 września 2023 roku .

informacja prasowa

„Wołyń” w podróży do Brazylii

W São Paulo trwa Przegląd Filmów o Tematyce Historycznej, zorganizowany przez Stowarzyszenie Filmowców Polskich z okazji setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Jednym z prezentowanych filmów był „Wołyń” Wojciecha Smarzowskiego. Po cieszącym się dużą popularnością pokazie z brazylijską publicznością spotkała się aktorka Michalina Łabacz.

Przegląd Filmów o Tematyce Historycznej w São Paulo, fot. materiały prasowe

Gościem specjalnym pokazu „Wołynia” w brazylijskiej Cinemateca Brasileira była Michalina Łabacz. Aktorka zagrała w filmie Wojciecha Smarzowskiego przejmującą rolę Zosi Głowackiej-Skiby. Łabacz wzięła również udział w spotkaniu z młodymi adeptami sztuki filmowej w Instytucie Filmowym w São Paulo. Aktorka opowiedziała studentom o pracy na planie filmowym i w teatrze, a także wzbogaciła się o ciekawe doświadczenia zawodowe biorąc udział w spotkaniu z dyrektorem jednej z największych stacji telewizyjnych - SBT - produkującej m.in. seriale. Aktorka zaciekawiła brazylijskiego producenta polską koncepcją teatru telewizji.

Michalina Łabacz podczas spotkania w Instytucie Filmowym w São Paulo,
fot. materiały prasowe

W ramach Przeglądu Filmów o Tematyce Historycznej brazylijska publiczność miała okazję obejrzeć największe arcydzieła polskiego kina historycznego. Od Polski pod zaborami („Ziemia obiecana” reż. Andrzej Wajda, „Noce i dnie” reż. Jerzy Antczak), przez drugą wojnę światową („Pianista” reż. Roman Polański) i powstanie warszawskie („Miasto 44” reż. Jana Komasa), aż po walkę przeciwko komunistycznej władzy po wojnie („Popiół i diament”, „Człowiek z marmuru” reż. Andrzej Wajda). Dużym zainteresowaniem cieszyły się również projekcje tegorocznego polskiego kandydata do Oscara – „Zimnej wojny” w reżyserii Pawła Pawlikowskiego.

Ideą projektu „Stulecie Odzyskania Niepodległości. Arcydzieła Polskiego Kina Historycznego” jest propagowanie polskiej sztuki i historii na arenie międzynarodowej poprzez prezentację filmów o nieprzeciętnych walorach artystycznych. Arcydzieła polskiego kina historycznego obejrzeli mieszkańcy blisko 30 miast leżących w Europie, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej, Azji oraz Australii.

Partnerami brazylijskich pokazów, przygotowanych z okazji setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości, byli Konsulat Honorowy w São Paulo, Dom Kultury Polskiej Sanguszko oraz kino Cinemateca Brasileira w São Paulo.

Przeglądowi towarzyszy limitowane wydawnictwo, zawierające zestaw siedmiu prezentowanych filmów w formacie Blu-ray. Zaprojektowany przez Andrzeja Pągowskiego boks, zawierający polsko-angielski katalog z obszernymi analizami filmów, stanowi kompendium wiedzy o polskim kinie oraz o historii naszego kraju. Wydawnictwo jest współfinansowane przez Polski Instytut Sztuki Filmowej ze środków MKiDN w ramach Programu Wieloletniego NIEPODLEGŁA na lata 2017-2022 oraz Bank Millennium.

informacja prasowa

Źródła i echa. Korzyński 80. Jubileuszowy przegląd twórczości kompozytora

 2 marca Andrzej Korzyński, autor niezapomnianych przebojów i muzyki do takich filmów jak „Człowiek z marmuru”, „Opętanie”, „Na srebrnym globie”, „Akademia Pana Kleksa” czy „W pustyni i w puszczy” będzie świętował 80. urodziny. Z tej okazji Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny zaprasza na przegląd twórczości Mistrza (6-21 marca). W programie pokazy filmów, do których napisał muzykę, prezentacja biograficznego dokumentu i wyjątkowe spotkanie z Jubilatem oraz koncert Stefana Wesołowskiego inspirowany twórczością kompozytora.   

Andrzej Korzyński, fot. Przemek Pomarański/GAD

Andrzej Korzyński odpowiada za brzmienie ponad 150 polskich filmów, które trafiały na kinowe ekrany w ciągu ostatnich 50 lat. Jego energetyczne rytmy, funkujące aranżacje i popularne piosenki ufundowały doświadczenie pokoleń widzów. Niezależnie od tego czy mamy tego świadomość wszyscy znamy twórczość kompozytora, który napisał muzykę do klasycznych dzieł Wajdy i Żuławskiego, ale też do „Akademii Pana Kleksa” czy „W pustyni i w puszczy”. I choć pierwszy wydany po wojnie album z muzyką filmową zbierał dzieła Korzyńskiego, dopiero w mijającej dekadzie jego twórczość zaczęła budzić należne jej zainteresowanie. Przyczyniły się do tego płyty wydawane przez brytyjską wytwórnię Finders Keepers i polskie GAD Records, a także książkowe i filmowe opracowania oraz remiksy jego utworów. 

W ramach okrągłego jubileuszu tego wybitnego kompozytora Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny zaprezentuje staranną selekcję filmów z jego muzyką; od dziecięcych i młodzieżowych klasyków, przez gatunkowe stylizacje po artystyczne arcydzieła. Wszystko rozpocznie się wyjątkowym spotkaniem z Andrzejem Korzyńskim i projekcją dokumentu o jego twórczości w warszawskim kinie Iluzjon. To jednak nie wszystko. Przegląd będzie też okazją do rozmowy o renesansie zainteresowania twórczością kompozytora i posłuchania, jak estetyka jego utworów z lat 70. i 80. inspiruje twórców młodszego pokolenia. 

6 marca o godzinie 18.00 przegląd „Źródła i echa. Korzyński 80.” otworzy pokaz poświęconego kompozytorowi dokumentu pt. „Zagubiony diament” z 2016 roku w reż. Grzegorza Brzozowicza. O godz. 19.00 odbędzie się spotkanie z kompozytorem, a o 20.00 seans filmu „Opętanie” w reż. Andrzeja Żuławskiego (1981). Wydarzenia odbędą się w warszawskim kinie Iluzjon (ul. Narbutta 50a).

Kolejnego dnia, 7 marca o godzinie 19.00, spotkanie w drugiej siedzibie Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego, na ul. Wałbrzyskiej 3/5, będzie okazją do rozmowy o fenomenie Korzyńskiego i nowej fali jego popularności. Wezmą w niej udział: szef wytwórni GAD Records – Michał Wilczyński, kompozytor Stefan Wesołowski oraz publicysta Bartek Chaciński. Chwilę później, o godzinie 20.00 rozpocznie się koncert Stefana Wesołowskiego, który na żywo zaprezentuje muzykę napisaną do dokumentu „Ucieczka na Srebrny Glob” w reżyserii Jakuba Mikurdy. Wesołowski tak opowiada o tych utworach: „Są one rodzajem hołdu dla brzmienia i języka, które Korzyński odkrył dla polskiego kina. Są również impresją na temat świata i estetyki mojego dzieciństwa. Muzyka do filmu została stworzona całkowicie na syntezatorach analogowych z lat '70 i '80 i z użyciem analogowych efektów […]Na koniec zszyłem całość fakturami rozpisanymi na cztery wiolonczele.”

„Akademia Pana Kleksa”, reż. Krzysztof Gradowski, fot. Eugeniusz Gawrysiak, z zasobów FINA

W programie obchodów jubileuszu kompozytora nie mogło zabraknąć pokazów filmów, do których muzykę skomponował Andrzej Korzyński. Przegląd ten odbędzie się potrwa do 21 marca, a zobaczyć będzie można*: 

6.03. g. 20.00 „OPĘTANIE”, reż. Andrzej Żuławski, RFN, Francja 1981, 127 minut

7.03. g. 18.00 „WSZYSTKO NA SPRZEDAŻ”, reż. Andrzej Wajda, Polska 1968, 98 minut

8.03. g. 14.00 „AKADEMIA PANA KLEKSA. PRZYGODA KSIĘCIA MATEUSZA” cz. I, reż. Krzysztof Gradowski, Polska 1983, ZSRR, 85 minut

 11.03. g. 20.15 „PIĘĆ KOBIET NA TLE MORZA”, reż. Vladislav Ikonomov, Polska, Bułgaria 1986, 94 minuty

13.03. g. 20.00 „OCALENIE”, reż. Edward Żebrowski, Polska 1972, 91 minut

14.03. g. 14.00 „AKADEMIA PANA KLEKSA. TAJEMNICA GOLARZA FILIPA” cz.II, reż. Krzysztof Gradowski, Polska, ZSRR 1983, 82 minuty

16.03. g. 18.00 „WIELKI SZU”, reż. Sylwester Chęciński, Polska 1982, 100 minut

18.03. g. 20.00 „AGENT NR 1”, reż. Zbigniew Kuźmiński, Polska 1971, 97 minut

*program przeglądu może ulec zmianie

informacja prasowa

Laureaci Nagród Stowarzyszenia Filmowców Polskich 2019

Teresa Gruber, Maria Oleksiewicz, Feliks Falk, Piotr Kamler, Janusz Majewski, Wacław Pilkowski i Andrzej Ramlau to laureaci trzynastej edycji Nagród Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Te specjalne wyróżnienia przyznawane są przez Zarząd Stowarzyszenia filmowcom, których praca przyczyniła się w wyjątkowy sposób do rozwoju polskiej kinematografii.

Laureaci Nagród SFP  Feliks Falk, Janusz Majewski, Andrzej Ramlau, Piotr Kamler, Wacław Pilkowski, Maria Oleksiewicz, Teresa Gruber, fot. Borys Skrzyński SFP

- W przyszłym roku będziemy się starali nadal rozwijać rynek filmowy w Polsce. Z pewnością kontynuowany będzie program zachęt do produkcji audiowizualnej. Zamierzamy również walczyć z niedofinansowaniem Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Planujemy istotne inwestycje dotyczące budowy hal produkcyjnych. Spore nadzieje pokładamy także w funkcjonowaniu nowej instytucji kultury jaką jest Europejskie Centrum Filmowe Camerimage w Toruniu - powiedział Piotr Gliński, wiceprezes Rady Ministrów, minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, składając filmowcom świąteczno-noworoczne życzenia.

Nagrody Stowarzyszenia Filmowców Polskich przyznawane są od 2007 roku. Ich powstaniu towarzyszyła obowiązująca do dziś idea, by statuetki trafiały w ręce nie tylko tych przedstawicieli filmowych zawodów, którzy stoją na pierwszej linii – reżyserów, operatorów – ale także tych, którzy pozostając nieco w cieniu, mają ogromny wpływ na ostateczny kształt dzieła filmowego - dźwiękowców, montażystów czy scenografów. Nagrody Stowarzyszenia Filmowców Polskich przyznawane są za całokształt dokonań artystycznych. Ludzie, którzy ją otrzymali, kształtowali oblicze polskiego filmu.

Jacek Bromski – prezes SFP, Radosław Śmigulski – dyrektor PISF, Piotr Gliński - wiceprezes Rady Ministrów, minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, fot. Borys Skrzyński/SFP

Pośród blisko 90 dotychczasowych laureatów Nagród Stowarzyszenia Filmowców Polskich znajdują się: Agnieszka Bojanowska, Witold Giersz, Zygmunt Adamski, Stanisław Jędryka, Tadeusz Chmielewski, Halina Paszkowska, Tadeusz Konwicki, Jerzy Kucia, Lidia Zonn, Jerzy Płażewski, Wiesław Zdort, Andrzej Wajda, Barbara Pec-Ślesicka, Wojciech Marczewski, Józef Hen, Marcel Łoziński, Franciszek Pieczka i Henryk Bielski.



W 2019 roku statuetki Nagród SFP za wybitne osiągnięcia artystyczne i wkład w rozwój polskiej kinematografii otrzymali:



·         Teresa Gruber - scenograf, dekorator wnętrz

·         Maria Oleksiewicz - krytyczka filmowa

·         Feliks Falk - reżyser, scenarzysta, pedagog

·         Piotr Kamler - reżyser filmów animowanych

·         Janusz Majewski - reżyser, scenarzysta, pedagog

·         Wacław Pilkowski - realizator-reżyser dźwięku

·         Andrzej Ramlau - autor zdjęć filmowych, pedagog



Gala Nagród Stowarzyszenia Filmowców Polskich odbyła się 17 grudnia 2019 roku w Hotelu Hilton w Warszawie. Jej organizacja została współfinansowana przez Polski Instytut Sztuki Filmowej. Laureaci otrzymali statuetki zaprojektowane przez Dorotę Dziekiewicz – Pilich.

informacja prasowa

Rodzinne, intymne chwile utrwalone na papierze | Prace Andrzeja Wróblewskiego na warszawskiej wystawie

Bardzo osobiste, poruszające rysunki, przedstawiające pierworodnego syna Andrzeja Wróblewskiego, jednego z największych polskich twórców XX wieku. Artysta właśnie na papierze dzielił się rodzinnym życiem. Pracę Wróblewskiego  „Kitek. Kompozycja figuralna nr 509” oglądać można od 15 kwietnia na wystawie Sztuka Współczesna. Prace na Papierze w DESA Unicum.

Andrzej Wróblewski, Kitek. Kompozycja figuralna

Kitek –  tak nazywano w domu najstarszego syna Andrzeja Wróblewskiego i Teresy Walerii Reutt. Życie rodzinne, szczególnie z udziałem pierworodnego, było częstym motywem podejmowanym w pracach artysty. Sceny domowe, mające uchwycić szczęśliwe, rodzinne momenty – utrwalał on głównie na papierze. Wróblewski rysował bardzo osobiste, intymne obrazy – matkę karmiąca piersią, tuląca swojego syna czy pomagającą stawiać mu pierwsze kroki. Na wystawie w DESA Unicum zaprezentowana zostanie dwustronna praca „Kitek. Kompozycja figuralna nr 509”. Z jednej strony pokazuje syna artysty siedzącego z zamkniętymi oczami, z drugiej trzymającego się ramy łóżeczka.

Andrzej Wróblewski, Kitek. Kompozycja figuralna

Andrzej Wróblewski zapisał się w historii sztuki jako autor dramatycznych „Rozstrzelań”, przedstawiających tragedię ludności cywilnej w czasie wojny. Sztuka młodego, przedwcześnie zmarłego artysty wielokrotnie prezentowała problemy egzystencjalne, również te związane z traumatycznymi doświadczeniami jej autora. Wróblewski zmarł idąc drogą do Morskiego Oka w Tatrach mając niespełna 30 lat. Za życia doczekał się tylko dwóch wystaw. Pierwszą zorganizował Andrzej Wajda, serdeczny przyjaciel malarza. Pomimo tego Wróblewski uważany jest za jednego z najwybitniejszych artystów powojennych. Jego twórczość odkrywana jest dziś na nowo. W 2015 roku odbyły się dwie duże wystawy prezentujące dorobek Wróblewskiego. W Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie i Muzeum Narodowym w Madrycie, po raz pierwszy pokazano charakterystyczne, dwustronne obrazy artysty.

Prace na papierze pozwalają spojrzeć na twórczość znanych artystów w zupełnie inny, nowy sposób. Wiele z nich to efekt testowania idei czy służące jako szkice do obrazów, na których artyści w sposób bardziej swobodny wyrażali swoje pomysły. Na wystawie zobaczyć będzie można prace m.in. Tomasza Ciecierskiego. Prezentowany rysunek z cyklu „przypomnienie – zapomnienie” obrazuje kolejny kierunek artystycznych poszukiwań twórcy – konstruowania prac z fragmentów papierów, osobnych kawałków płócien czy kartek, które artysta składał w większą całość. Niezwykle ciekawe są również prace na papierze autorstwa takich twórców jak Magdalena Abakanowicz, Władysław Strzemiński czy Wojciech Fangor.

Wystawa: Sztuka Współczesna. Prace na papierze: 15-25 kwietnia 2019, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Aukcja: Sztuka Współczesna. Prace na papierze: 25 kwietnia 2019, godz. 19.00, Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa

informacja prasowa